ბოლო ათი წლის განმავლობაში მთელი საქართველო ერთხმად გაიძახოდა – სააკაშვილი და მისი ხელისუფლება უმკაცრესად უნდა დაისაჯონ როგორც სამშობლოს მოღალატეები, რუსეთისთვის ჩვენი ქვეყნის ტერიტორიების მიზნობრივი გადაცემისთვისო… და რა ხდება, რა შეიცვალა დღეს, როცა სალომე ზურაბიშვილმა სცადა დაეკონკრეტებინა, თუ რაში გამოიხატებოდა ეს ღალატი?

შავი პიარის და თვალში ნაცრის შეყრის პოლიტიკა გრძელდება და ამ საქმეში მთელი ქვეყნის „ბნელეთის მოციქულები“ საოცარ ერთსულოვნებას ავლენენ. ზოგი პროცესი მართვადია, ზოგიც სტიქიური, მაგრამ ეს ყველაფერი იმდენად ორგანულია ნეგატივზე მომართული მანქანის თითოეული ჭანჭიკისთვის, რომ „ჰარმონიის“ მიღწევა ყოველთვის ხერხდება.

ქართულ პოლიტიკურ ასპარეზზე, კვლავინდებურად ორი პოლიტიკური სუბიექტი იკვეთება – ბარიერის ერთ მხარესაა მმართველი პოლიტიკური ძალა – „ქართული ოცნება“, საზოგადოების განმსაზღვრელი (გადამწყვეტი) უმრავლესობის მხარდაჭერით, ხოლო მეორე მხარეს – კოლექტიური „ნაცმოძრაობა“, სტაბილური 25%-იანი მხარდაჭერით.

აღნიშნულიდან გამომდინარე, ინტერესების გამოხატვას თითქოს მარტივად უნდა ერქმეოდეს ხოლმე თავისი სახელი, რადგან საზოგადოების მენტალური გახლეჩის, ან უფრო ზუსტად – სამოქალაქო „ზნეობრივი ომის“ პირობებში – ნეიტრალურები, უბრალოდ, არ არსებობენ, მაგრამ…
სიტყვა „თითქოს“, რასაკვირველია, შემთხვევით არ ჩამისვამს წინადადების გულში. სახელის დარქმევას, ხშირ შემთხვევაში, ხელს ერთი გარემოება უშლის: არსებობს საზოგადოების ერთი ნაწილი, რომელიც შინაგანად არ არის „ნაცების“ მომხრე, მაგრამ სხვადასხვა მიზეზის გამო (პირადი ინტერესი, სნობური თავმოყვარეობა, პოლიტიკური სიბეცე და სხვა.., ან უბრალოდ – შური და ბოღმა), სწორედ „ნაცების“ საქმეს აკეთებს.
არის კიდევ ერთი, არცთუ მცირერიცხოვანი ჯგუფი (ე.წ. ერთკაციანი პარტიები, გრანტიანი „ენჯეოები“, „ექსპერტები“, პრონაცურ მედიაში გადანაწილებული „ჟურნალისტების“ მთელი არმია და სხვ.) რომლისთვისაც „იქ დგომას“ გარკვეული სარგებელი მოაქვს და წინა აბზაცში ჩამოთვლილი სუბიექტებისგან განსხვავებით, შეგნებულად მავნებლობენ, ანუ ჩვეულებრივ პოლიტიკურ პროსტიტუციასთან გვაქვს საქმე.
„ნეგატივი მოდაშიაო“ – ამაზე საუბრობს ყველა, პოლიტიკური ელიტით დაწყებული და რიგითი „ობივატელით“ დამთავრებული. შეფასების ქვეტექსტში იკითხება ის უზარმაზარი ზიანი, რაც ქვეყნისთვის საზოგადოების განწყობაზე მუდმივ უარყოფით ფსიქოლოგიურ წნეხს მოაქვს.
სამწუხარო რეალობაა, რომ თითქმის ყველა ტელეარხი ნეგატივზეა აწყობილი. შეიქმნა ყალბი სტერეოტიპები, რომ ლანძღვა-გინება უფრო გაყიდვადია, რომ გაკეთებულის არდანახვა და სიკეთის არდაფასება „კარგი ტიპობის“ პირობაა, რომ რაც უფრო „ზევით“ აისვრი ტალახს, მით უფრო მაგარი ბიჭი ხარ.
განსაკუთრებით დამაფიქრებელია ის გარემოება, რომ პროცესმა თანდათან მასობრივი სახე მიიღო. ყურადღების ცენტრში მოქცევის და მოკლევადიანი სარგებლის მიღების სურვილი ადამიანების მნიშვნელოვან ნაწილს უბრალოდ აყრუებს და აბრმავებს და ავიწყებს იმ მარტივ ჭეშმარიტებას, რომ შეუმდგარი სახელმწიფოს პირობებში პირადი კეთილდღეობა მიუღწეველი ოცნებაა. მძიმეა ამის აღიარება, მაგრამ ხილული ფაქტია, რომ ქვეყანაში ერთგვარი ჰეროსტრატეს სინდრომი მძვინვარებს.

… ისევ აგვისტოს მოვლენებს დავუბრუნდები და მთელი ქვეყნის ვაშაძე-ბაქრაძეებისთვის, თავის მარგველაშვილ-უსუფაშვილებიანად (და რასაკვირველია, მათთვისაც, ვინც გულწრფელად განიცდის ამ პოლიტიკური ჭუჭყის შემოტევებს და ფაქტები და არგუმენტები არ ჰყოფნით ფეისბუქჭაობის დუღილის ჩასახშობად) კიდევ ერთხელ გავიხსენებ ძველი ხელისუფლების იმ ყველა დანაშაულებრივ ნაბიჯს, რომლებიც წინ უძღოდა რუსული გეგმის წარმატებით განხორციელებას.
საზოგადოების სამართლიან აღშფოთებას იწვევს ის გარემოება, რომ „ოცნების“ ხელისუფლება მუდმივად ცდილობს „დაუმტკიცოს” „ნაცების” პროპაგანდისტულ მანქანას, რომ „მოღალატე“ არაა, რომ რუსეთის დავალებებს არ ასრულებს, რომ პროდასავლური ორიენტაციისაა და ეს ხდება იმ პირობებში, როცა საქმეში ჩახედული ნებისმიერი ქართველისთვის თუ უცხოსთვის ცხადზე უცხადესია, რომ წინა ხელისუფლებამ სარუსეთო დავალება შეასრულა.

მივყვეთ ქრონოლოგიას და მხოლოდ შიშველი ფაქტებით ვილაპარაკოთ: პროცესი 2004 წლის 6 მაისიდან იღებს დასაბამს. თეთრ ცხენზე მჯდარმა (თუ დასმულმა) სააკაშვილმა მთელი მსოფლიოს გასაგონად ბათუმიდან „დააანონსა”, რომ სექტემბერში ცხინვალში შევიდოდა, ხოლო 23 ნოემბრის გიორგობას სოხუმში აღნიშნავდა. ამის შემდეგ დაიწყო, (საღი აზრის პოზიციებიდან სრულიად უაზრო), თანმიმდევრულ აქტივობათა სერიალი, რაც მთლიანად 8 აგვისტოს შემზადებას ემსახურებოდა, სწორედ იმ დასასრულით, რა შედეგიც მივიღეთ:

პირველი იყო ერგნეთის ბაზრობის, ქართულ-ოსური თანაცხოვრების ერთგვარი ხიდის, გაუქმება, რასაც მოჰყვა (მთელი ზაფხულის განმავლობაში) პროვოკაციათა ჯაჭვი – ავანტურისტული, უგუნური გამოხდომები, იარაღის ჟღარუნის თანხლებითა და მძიმე შედეგები თ. ამ ყველაფერს სამარცხვინო და საბედისწერო ფინალი ჰქონდა: ყველას მწარედ გვახსოვს, ქართულუნიფორმიანი, მუხლებზე დაჩოქილი რამდენიმე ათეული ახალგაზრდა და კვლავ მტრობაში გადაზრდილი, რის ვაივაგლახით აწყობილი ყოფითი კავშირ-ურთიერთობები.

შემდეგ, კოდორის ხეობისთვის (დალის ხეობისთვის) ახალი სახელის – ზემო აფხაზეთის(?) დარქმევა და ცხინვალის რეგიონისთვის (სამაჩაბლოსთვის) ძველი, საბჭოთა პერიოდის სახელისა და ფაქტობრივად, საბჭოურივე სტატუსის დაბრუნება;
შემდეგ, კოდორის ხეობაში, ადგილობრივი მცხოვრებლებით დაკომპლექტებული შეიარაღებული რაზმის, „მონადირის” გაუქმება და სამთავრობო ნაწილების შეყვანა (უდიდესი პროვოკაცია, საერთაშორისო მანდატით მოქმედი რუსი სამშვიდობოების პირობებში);
შემდეგ იყო ე.წ. სამხრეთ ოსეთის ავტონომიაში, ე.წ. საპრეზიდენტო არჩევნების ჩატარება (დე ფაქტო ხელისუფლების მიერ ჩატარებული ანალოგიური არჩევნების პარალელურად). ამ აქტით, ნაცხელისუფლების მიერ, ფაქტობრივად მოხდა როგორც მის მიერვე აღდგენილი ავტონომიური წარმონაქმნის, ისე დე ფაქტო მოქმედი პრეზიდენტის უფლებების (სტატუსების) „გაპრავება”. ამ ყველაფერს, მუდმივად, ფონად სდევდა ფსევდოაგრესიული რიტორიკა (როგორც წესი, მსგავსი თამაშების ნაწილია და რეალური გეგმის შენიღბვას ემსახურება), როგორც ოსური მხარის, ისე რუსეთის უმაღლესი ხელისუფალის მისამართით.

იმავდროულად, პარალელურ რეჟიმში, ფართოდ ეხსნება კარი რუსეთის ეკონომიკურ ინტერესებს. ინტერვენცია იმდენად მასშტაბურია, რომ ქართველი ეკონომისტები არ ერიდებიან ისეთი მძაფრი შეფასებების გაკეთებას, როგორიცაა – „საქართველოს ეკონომიკის საკონტროლო პაკეტი რუსეთის სახელმწიფოს ხელშია”. მართლაც, კომენტარი ზედმეტია.

უაღრესად საყურადღებოა ის გარემოება, რომ მთელი ამ პერიოდის განმავლობაში სააკაშვილს გვერდიდან არ მოშორებია ათეული წლების განმავლობაში ჯერ საბჭოთა კავშირის და შემდგომ რუსეთის მაღალი რანგის სახელმწიფო ჩინოვნიკი, ამ ქვეყნების სპეცსამსახურების განსაკუთრებული ნდობით აღჭურვილი პირი თემურ ალასანია. საინტერესოა, რომ მისი როლი ოფიციალურად იყო გამყარებული მრჩევლის სტატუსით და არც ის იყო დამალული, რომ საქართველოს მოქალაქე პოლიტიკოსებსა და ჩინოვნიკებზე მეტი გავლენით სარგებლობდა პრეზიდენტის კარზე.
(თემურ ალასანია დღესაც რუსეთის ერთგულ მოქალაქედ რჩება და კითხვაც არ უნდა იბადებოდეს, ვის ინტერესებს დაიცავდა რუსეთ-საქართველოს გამწვავებული ურთიერთობების პირობებში.)

ყველაფერი, რაზედაც ზემოთ იყო საუბარი, უტყუარი ფაქტებია. მათ ერთობლიობას და მოვლენათა განვითარების ლოგიკას იმ დასკვნამდე მივყავართ, რომ გეგმაზომიერად ხორციელდებოდა აგრესორი სახელმწიფოსთვის ჩვენი ტერიტორიების გადაცემის პოლიტიკა.
ბუნებრივია, პასუხს მოითხოვს კითხვა – რა აუცილებლობა, უფრო სწორად, რა იძულება განაპირობებდა ამ მძიმე არჩევანს?
ქართულ პოლიტიკაში პროდასავლური, ან პრორუსული არ არის ღირებულებითი კატეგორიის ცნებები. ისინი აღნიშნავენ ამა თუ იმ პოლიტიკური ორგანიზაციის მზადყოფნას, თავის სამშობლოში ემსახუროს აშშ-ის, ან რუსეთის ინტერესების გატარებას. ქვეყნის ბოლშევიკურ-ნაცისტური მეთოდებით მმართველი სააკაშვილის პროდასავლურობაზე საუბარი დასავლური ფასეულობების (თავისუფლება, სამართლიანობა, დემოკრატია) შეურაცხყოფაა. სააკაშვილის და მსგავსი მენტალური წყობის ადამიანებისთვის ყველაფერს პირადი ინტერესი, პირადი ამბიცია განსაზღვრავს. როცა პირადი ინტერესი და ამბიცია წინ უსწრებს სახელმწიფო ინტერესებს, ეს ინტერესი და ამბიცია ავადმყოფურია.

ძალაუფლების ხიბლით შეპყრობილი ადამიანი (ადამიანები) ბევრ რამეზეა წამსვლელი, რაც იმას ნიშნავს, რომ ძლიერი ხელისთვის, რუსული იქნება ეს თუ ამერიკული (ან ორივე ერთად), სურვილის შემთხვევაში, ადვილია მისი (მათი) მართვა.
ამავე კონტექსტში, განსაკუთრებული ადგილი უკავია ფულის თემას. ცნობილია, რომ საქართველოს თავდაცვისუნარიანობის გაძლიერებისთვის ჩვენი პარტნიორების მხრიდან გამოყოფილი იყო რამდენიმე მილიარდი დოლარი. კითხვა ამ თანხის მიზნობრივ ხარჯვასთან დაკავშირებით აგვისტოს ომამდეც ხშირად ისმოდა, ხოლო სამარცხვინო კაპიტულაციის შემდეგ მან კიდევ უფრო მძაფრი ჟღერადობა შეიძინა. მართლაც, სად იყო ის შეიარაღება და ქართული სარდლობის ის შემართება, რომელსაც „ყველა მტერთან გამკლავება შეუძლია”? (სააკაშვილის სიტყვებია).
არახალია, ძველია, რომ ომზე მდიდრდებიან. ისიც არახალია, რომ „ომი ყველაფერს ჩამოწერს”.

იარაღის თემა და მასთან დაკავშირებული მილიარდები შესაბამის უწყებათა კვლევის საგანია. ადვილი შესაძლებელია, რომ მან საერთაშორისო მასშტაბიც შეიძინოს, რადგან, როგორც წესი, ასეთ შემთხვევებში წარმოჩნდება ხოლმე ე.წ. ტრანს-ეკონომიკური ინტერესები უარყოფით კონტექსტში. შეხსენებისთვის, აღნიშნულთან დაკავშირებით არაერთხელ ღიად გაიჟღერა თემურ ალასანიას სახელმაც (მხედველობაში მაქვს ირაკლი კაკაბაძის უაღრესად საყურადღებო, მამხილებელი პუბლიცისტური წერილები).

აუცილებლად შესასწავლია ომის შემდგომი პერიოდის მოვლენათა განვითარებაც. ავადსახსენებელი აგვისტოდან გარკვეული დროის შემდეგ მოვისმინეთ აშშ-ის მაღალი პასუხისმგებლობის პირების – კონდოლიზა რაისის, ჯონ ტეფტის, რიჩარდ მაილსის, ჯონ მაკკეინისა და თქვენ წარმოიდგინეთ, მეთიუ ბრაიზას – „გულისშემძვრელი აღსარებები”, თუ როგორი უმართავი (ყველაზე რბილი შეფასებით) გახდა „მიშა” აგვისტოს წინა პერიოდში.
საუკუნეების გამოცდილებამ გვიჩვენა, რომ ჩვენს გასაკეთებელ საქმეს სხვა არ გააკეთებს და მაინც, პირვანდელი ჟღერადობით გაისმის კითხვა: რატომ არ ხდება 2008 წლის აგვისტოს მოვლენების გამოძიება? მითუმეტეს, როცა საქმის ნახევარზე მეტი უკვე გაკეთებულია ჩვენი პარტნიორების მიერ (ტალიავინის კომისიის დასკვნა მაქვს მხედველობაში). ნაცვლად იმისა, რომ მრავალ დანაშაულში უკვე მხილებული რეჟიმი „კედელთან ჰყავდეს მიყენებული”, ხელისუფლება თვითონ იყენებს თავს თავის მართლების რეჟიმში.

2008 წლის აგვისტოს ე.წ. მოვლენებიდან ათი წელი გავიდა, ძიების საქმე კი ადგილიდან არ იძვრის. არც პოლიტიკური შეფასება გაკეთებულა, რომ სამართალმა ნაწილობრივ მაინც იზეიმოს. ის, რომ საერთაშორისო ინსტიტუციამ მიიღო გამოძიების ჩატარების გადაწყვეტილება და ამისთვის პასუხისმგებელი პირიც შეარჩია (პროკურორი ფატუ ბენსუდა), ოდნავადაც არ იძლევა დამშვიდების საშუალებას. უბრალოდ, არ მჯერა, რომ გამოძიება იქნება დროული და სამართლიანი, თუ საქართველოს ხელისუფლება პარალელურ რეჟიმში არ იმუშავებს იმავე მიმართულებით.
არ მჯერა, რომ საერთაშორისო გამოძიება იქნება დროული და სამართლიანი, რადგან ადამიანობის წინააღმდეგ ჩადენილ ამ უმძიმეს დანაშაულში მთავარი დამნაშავეა რუსეთი, რომლის მიმართაც, „იქ“, როგორც წესი, გადაწყვეტილებები მიიღება ხოლმე პოლიტიკური ინტერესებიდან, უფრო ზუსტად, პოლიტიკური მიზანშეწონილობიდან გამომდინარე, ხოლო მეორე სავარაუდო დამნაშავეა საქართველოს მაშინდელი ხელისუფლება, რომლის პირველი პირიც, მრავალ დანაშაულში მხილებული და საერთაშორისო ძებნაში გადაცემული მიხეილ სააკაშვილი, მის ძველ ლობისტებს, „საერთაშორისო სამართლის“ ცხვირწინ, წლებია საიმედო თავშესაფარში ჰყავთ გახიზნული, კაცმა არ იცის, რა ძველი „დამსახურებებისთვის“…

სულ რამდენიმე დღის წინ პოლონეთის ხელისუფლებამ მიიღო გადაწყვეტილება, საგარეო საქმეთა სამინისტროდან მოსკოვის საერთაშორისო ურთიერთობების სახელმწიფო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულების დათხოვნის შესახებ. ეს არის კიდევ ერთი დასტური იმისა, რომ რუსული სპეცსამსახურების სკოლაგამოვლილების ნდობა ათწლეულების შემდეგაც არ შეიძლება. ძველებურად რომ ვთქვათ – ამ საქმეში „ყოფილები“ არ არსებობენ.
ცნობილი ფაქტია, რომ იმავე „სკოლის“ აღზრდილია მიხეილ სააკაშვილიც, რომელმაც, დამატებით, გავლენიანი ბიძის „ხელის წაკვრით“, კგბ-ს სასაზღვრო ნაწილებში გაიარა სამხედრო სამსახური.

აგვისტოს შემზადებაში თავისი მნიშვნელოვანი როლი ჰქონდა „ნაცების“ დღევანდელ საპრეზიდენტო კანდიდატს გრიგოლ ვაშაძეს, რომელიც სააკაშვილთან ერთად ბოლო წუთებამდე მთელ მსოფლიოს არწმუნებდა, რომ „რუსები კარგად იქცევიან“. გრიგოლ ვაშაძე, თავისი „შეგნებული ცხოვრების“ უდიდესი ნაწილი, რუსეთის საგარეო საქმეთა სამინისტროს ბირთვული შეიარაღების დეპარტამენტის თანამშრომელი, ანუ „მაღალი ნდობის“ პირი იყო.
ერთი სიტყვით, საკმაო საფუძველი არსებობს იმ ვარაუდისთვის, რომ სააკაშვილმა ნაბიჯ-ნაბიჯ, თანმიმდევრულად შეასრულა რუსეთის ხელისუფლების ყველა დავალება, რასაც, მეტი გარანტიისთვის, პუტინის შტაბის დავალებითვე, მუდმივ კონტროლს უწევდნენ თემურ ალასანია, გრიგოლ ვაშაძე და კახა ბენდუქიძე, რომელიც, თავის მხრივ, გეგმის ეკონომიკურ ნაწილზე იყო პასუხისმგებელი.
დანამდვილებით შეიძლება ითქვას, რომ საერთაშორისო გამოძიება საქმის ამ და მსგავს ასპექტებს ყურადღებას არ დაუთმობს და არც უნდა დაუთმოს. ეს მხოლოდ და მხოლოდ ჩვენი სახელმწიფოს შესაბამისი სამსახურების პრეროგატივაა.

მხოლოდ გულუბრყვილო ამომრჩეველზე შეიძლება იყოს გათვლილი ის ყალბი ისტერიკა, რომ ომზე ყველა სიმართლის თქმამ შეიძლება ზიანი მიაყენოს სახელმწიფო ინტერესს. ყალბია პირველ რიგში იმიტომ, რომ რა დანაშაულიც არ უნდა ჩაედინა სააკაშვილს, ეს რუსეთის, როგორც აგრესორის და ოკუპანტის პასუხისმგებლობას ვერ შეამცირებს და მეორე – ყველამ ყველაფერი ქალბატონი სალომეს გარეშეც კარგად უწყის, ანუ – იმაზე მეტს მაინც ვერ იტყვი, რაც არაერთგზის უკვე თქვეს ტალიავინის („გაზპრომის აგენტის“) კომისიამ, ევროსაბჭოს რეზოლუციამ, კონდოლიზა რაისმა, რიჩარდ მაილსმა და სხვ.
ჩემი ღრმა რწმენით, ვისაც ჯერ კიდევ არ სურს აღიაროს სააკაშვილის პასუხისმგებლობა აგვისტოს ომის შედეგების გამო (თუნდაც ის რად ღირს, რომ ქართული სოფლებიდან არ მოხდა მოსახლეობის ევაკუაცია), თვითონაც ინაწილებს ამ პასუხისმგებლობას, თუნდაც მორალურს და მათაც შესაბამისად უნდა მოეთხოვოთ ამისთვის.

თუ რა სიმძიმისაა ეს პასუხისმგებლობა და რა ფასად დაუჯდა ის ქვეყანას, ამაზე ომის შედეგები მეტყველებს: ას ორმოცდაათზე მეტი დაკარგული სოფელი; ასეულობით დაღუპული სამხედრო და მშვიდობიანი მოქალაქე; ასეულობით დანგრეული, გადამწვარი და მიტოვებული სახლი; ათასობით ახალი დევნილი; ასეულობით შეურაცხყოფილი ადამიანი; ძირძველ ქართულ მიწაზე ორი ახალი დე ფაქტო სახელმწიფო, მსოფლიოში ერთ-ერთი უძლიერესი არმიის საჯარისო შენაერთებით დაცული და გამყარებული…

აი, ეს გახლავთ შეულამაზებელი სიმართლე და რეალობა და ყველა პასუხისმგებლიანი მოქალაქის მოვალეობაა, ხელისუფლებას მოსთხოვოს ფაქტებს და მოვლენებს დროულად დაარქვას თავისი სახელი, როგორც სამართლებრივი, ისე პოლიტიკური შეფასების თვალსაზრისი თ. სხვანაირად, ქვეყანაში გამეფებული მართვადი ქაოსი არ დასრულდება და სახელმწიფოს შენების პროცესი გარდაუვალ ჩიხში მოექცევა, რადგან –
სადაც არ არის სამართლიანობა, არ არის მშვიდობა.

ბიძინა დვალი

მეტის ნახვა
15-11-2018, 18:00


მეორე ტური _ ეს არ არის ბრძოლა პრეზიდენტობისთვის ორ კანდიდატს _ ზურაბიშვილსა და ვაშაძეს შორის, მეორე ტური _ ეს არ არის დაპირისპირება ორ პოლიტიკურ ძალას, "ქართულ ოცნებასა" და "ნაცმოძრაობას" შორის, მეორე ტური _ ეს არ არის შეჯიბრი ამ ორი ძალის მხარდამჭერებს შორის.

მეორე ტურში ასპარეზზე გამოდის ახალი, დამოუკიდებელი მოთამაშე _ მისი უდიდებულესობა ქართველი ხალხი, რომლის მიზანია – საკუთარი სამშობლოს, საქართველოს, გადარჩენა.

ეს არის ის 2 მილიონამდე ქართველი, რომელიც პირველ ტურში არჩევნებზე არ მივიდა, რითაც თავისი პროტესტი და უარყოფითი დამოკიდებულება გამოხატა მთლიანად იმ პოლიტიკური სპექტრისადმი, რომელმაც ქართულ სახელმწიფოს ვერ უპატრონა.
ახლა ქართველი ხალხი თვითონ აპირებს თავის ქვეყანას უპატრონოს და არჩევნების დღეს `ნაცმოძრაობის~ სახით კარზე მომდგარ მტერს და მოძალადეს საკადრისი პასუხი გასცეს.

მეორე ტურის არჩევნების დღე ეს არის ახალი დიდგორი 21-ე საუკუნის საქართველოსთვის, სადაც ერთ მხარეს დგას უახლესი პოლიტტექნოლოგიებით აღჭურვილი ყველაზე უტიფარი და ქვებუდანი მტერი, რაც კი ოდესმე საქართველოს ჰყოლია, მეორე მხარეს კი 2 მილიონი ქართველი, რომელიც ბოლოს და ბოლოს მიხვდა, რომ თუ დღეს ამ ბრძოლას დათმობს, ამით დათმობს აწმყოსაც და მომავალსაც.

მე ღრმად ვარ დარწმუნებული, რომ ამ ახალი დიდგორის მოგების შემდეგ აუცილებლად დაიბადება თვისობრივად ახალი საქართველო, რომელიც, ამიერიდან, პოლიტიკური პარტიების ნება-სურვილს კი არ გაჰყვება მორჩილად, არამედ თვითონ გახდება მოვლენათა მთავარი წარმმართველი ძალა.

თაგვმა თხარა, თხარაო, კატა გამოთხარაო.

"ნაცმოძრაობამაც" თხარა, თხარა და მეორე ტური გამოთხარა, რომელიც მას აუცილებლად გადასანსლავს თავის განაყოფებიანად და ბიძაშვილ-მამიდაშვილებიანად.
მეორე ტური "ნაცმოძრაობის" პოლიტიკურ საფლავად იქცევა, საიდანაც ის ვერასოდეს ვერ მოახერხებს წამოდგომას და რეინკარნაციას.
რა მაძლევს ამის თქმის საშუალებას?
რა მაძლევს და ის, რომ "ნაცმოძრაობამ" I ტურში მთლიანად ამოწურა ყველა რესურსი, ის მეორე ტურში თითქმის იმავე რაოდენობის ხმებს მიიღებს (შეიძლება, უფრო ნაკლებს), რაც პირველ ტურში მიიღო.
ამომრჩეველთა 54%-იდან, რომელიც I ტურში არჩევნებზე არ მივიდა, ერთი პროცენტიც კი არ არის `ნაცმოძრაობის~ მხარდამჭერი.

"ნაცმოძრაობის" მხარდამჭერებიდან I ტურში არავინ დარჩენილა სახლში, სახლში დარჩნენ `"ქართულ ოცნებაზე" მიზეზთა და მიზეზთა გამო განაწყენებული "ქართული ოცნების" მხარდამჭეები და ის ადამიანები, რომლებიც თვლიდნენ, რომ მათი ჩარევის გარეშეც "ქართული ოცნება" ადვილად დაამარცხებდა "ნაცმოძრაობას".

ამ 54%-ის უმრავლესობა მეორე ტურში აუცილებლად მივა არჩევნებზე, რომ ხმა "ნაცმოძრაობის" წინააღმდეგ მისცეს და ამით გამორიცხოს "ნაცმოძრაობის" ბნელი და ფაშისტური რეჟიმის ხელისუფლებაში მობრუნება.
ამ არჩევნებში გამარჯვების მთავარი მოტივი ის არის, რომ კარზე მომდგარი მტერი შევაჩეროთ, ამისთვის კი აუცილებელი პირობაა ხმა სალომე ზურაბიშვილს მივცეთ, მოგვწონს თუ არ მოგვწონს იგი.


მტერი! _ ბევრჯერ ვახსენე ეს სიტყვა ამ წერილში.
_ მტერი კი არა, ისინი ჩვენი ქვეყნის მოქალაქეები არიან! _ შემომედავებიან, ალბათ.
_ დიახ, ისინი ჩვენი ქვეყნის მოქალაქეები არიან, მაგრამ ეს არაფერს არ ცვლის, ჩვენი ქვეყნის მოქალაქეც შეიძლება იყოს მტერი და თან გარედან მოსულ მტერზე უფრო საშიში მტერი.
საქართველოს ისტორია ამ შინაური მტრების, ამ შინაური დამპყრობლების მიერ უამრავჯერ გაუბედურებული ქვეყნის ტრაგიკული ისტორიაა.

ასე რომ, საქართველოს მოქალაქეობის დამადასტურებელი საბუთი ზოგჯერ სულაც არ გამოდგება იმის დამასაბუთებელ დოკუმენტად, რომ ესა თუ ის ვიგინდარა, ქართული გვარ-სახელით, საქართველოს დიდი პატრიოტია.

რამდენიც არ უნდა იფარისევლონ ნაციონალებმა, რამდენიც არ უნდა იდემაგოგონ, ფაქტი სახეზეა: მათ მიერ ჩადენილი საქმეები ეს არის სახელმწიფოს ინტერესების ღალატის გრძელი, ერთმანეთზე გადაბმული ჯაჭვი, ქვეყნის ღია და დაუფარავი მტრობა, ხოლო მათ მიერ ბოლო დროს ჩადენილი დანაშაული _ ქვეყნის პრეზიდენტად თხემით ტერფამდე რუსი პოლიტიკოსის,. რუსეთის ზესაიდუმლო სამსახურების მაღალჩინოსანი თანამშრომლის გრიგოლ ვაშაძის პრეზიდენტობის კანდიდატად წარდგენა, თავისი ცინიზმით და უტიფრობით ყოველგვარ საზღვარს სცილდება.

ამხანაგი გრიგოლი, რომელიც ზოგჯერ ისეთ სიბრიყვეებს დაახეთქებს, რომ მის ჭკუათმყოფელობაში შეიძლება ეჭვიც კი შეგეპაროს, არც მალავს, თუ რა დავალება აქვს მიღებული თავისი პატრონებისგან _ ქვეყანაში დესტაბილიზაციის და არეულობის პროვოცირება:

_ მე, პრეზიდენტის რანგში, ვინ დამიშლის პოლიტიკურ პროცესებს ჩავუდგე სათავეში და ქუჩაში 50 000, 100 000 ადამიანი გამოვიყვანო? _ აცხადებს ვაშაძე და ვერც კი ხვდება, რომ ეს არ უნდა ეთქვა. 

ასეა თუ ისეა, ცხადზე ცხადია: მტერია ამხანაგი გრიგოლი, მტრის მიერ სააკაშვილის ხელით გამოგზავნილი ბომბია, რომლითაც საქართველოს უპირებენ აფეთქებას.

დიახ, არჩევნები კი არა დიდგორია ეს, 21-ე საუკუნის დასაწყისის ახალი დიდგორი, ქართული სახელმწიფოს არსებობისთვის ისეთივე საბედისწერო და გადამწყვეტი მნიშვნელობის, როგორიც ათი საუკუნის წინანდელი დიდგორი იყო.
ამიტომაც ვამბობ: ქუდზე კაცი საქართველოს გადასარჩენად!!!

ვახტანგ ხარჩილავა
®
P.S. შორს ვარ იმ აზრისგან, რომ იმ 600 000 ადამიანიდან, რომლებმაც I ტურში ხმა ვაშაძეს მისცეს, ყველა საქართველოს მტერი და მოღალატეა.

არა, ქვეყნის მტერი და მოღალატე არა, მაგრამ ამ ადამიანების დიდი უმრავლესობა პოლიტიკურ პარტიად წოდებული სატანისტური ორგანიზაციის "ნაცმოძრაობის" მიერ მთელი სიმძლავრით ამუშავებული ტვინების გამომრეცხავი მანქანის მსხვერპლია. ისინი, ფაქტობრივად, ფსიქოლოგიური ზეწოლისა და ტერორის ქვეშ იმყოფებიან და ამ დამთრგუნველი ზემოქმედებიდან გამოსვლას ვერ ახერხებენ.

მათ არ აინტერესებთ რეალური ფაქტები, არ აინტერესებთ სიმართლის დადგენა და გაგება _ ისინი თითქოს ზომბირებულ მდგომარეობაში არიან, შეპყრობილები, მონუსხულები იმ ვირტუალურ-მოდელირებული "რეალობით", რომელშიც ისინი "ნაცმოძრაობამ" ცხვრის ფარასავით შერეკა და კარები გარედან დაუკეტა.

სამწუხაროდ, "ქართულმა ოცნებამ" ვერ შეძლო ამ ადამიანების დაცვა და მათი დახსნა ამ მდგომარეობიდან.
იმედია, არჩევნების II ტურში ქართველი ხალხი დაამთავრებს ამ მარაზმატიკულ-შიზოფრენიული სექტის პარპაშს და ყველას და ყველაფერს თავის სახელს დაარქმევს.
ვ.ხ

მეტის ნახვა
15-11-2018, 10:30


რაც უფრო ძირეულად ვსწავლობ საკითხს, ვრწმუნდები, რომ ე.წ. ოპოზიციამ ხელისუფლებას არჩევნები ცხვირწინ გაუყალბა. მე რომ "ოცნების" ადგილას ვიყო, პირველი ტურის ბიულეტენებს ხელახლა გადავითვლიდი და ეჭვიც არ მეპარება, სხვანაირი შედეგი იქნებოდა. როდესაც საკუთარი აქტივი ფარული "ნაციონალებით" გყავს დაკომპლექტებული, ასევე კომისიის წევრები თუ შტაბების თავმჯდომარეები, უნდა იცოდე, რომ ბიულეტენებს გადათვლის დროსაც გაგიყალბებენ.

მე არც ვიცოდი, პროცესებში მონაწილე ადამიანები ახლა მიყვაბიან, რომ უბნების დახურვის შემდეგ, როცა კომისიის წევრები მიუსხდნენ მაგიდას და დაიწყეს თვლა, თუ რამდენი ხმა ერგო სალომე ზურაბიშვილს, გრიგოლ ვაშაძეს, ან დავით უსუფაშვილს, სწორედ აქ დაიწყო ილუზიონისტობა. მერე რა, რომ "მავნებმა" ზურაბიშვილი შემოხაზეს? გამოაცხადებ, ვაშაძეო… და ჩაუძახებ ულვაშას ტოპრაკაში. მთავარია, უბნის "ნაჩალნიკი" და კომისიის რამდენიმე წევრი გყავდეს მოსყიდული. თითქოს დაუჯერებელია, აუცილებლად უნდა გაგიჩნდეთ კითხვა: ეს როგორ, ხმის დამთვლელ კომისიებში ხომ ყველა კვალიფიციურ პარტიას ჰყავს წარმომადგენელ-ზედამხედველი? ისევ იგივე ბანალობამდე მივდივართ, რასაც მე და ჩემნაირები ბოლო ექვსი წლის განმავლობაში ვამტკიცებთ, რაზეც ყოველდღე ვლაპარაკობთ — თითქმის ყველგან "ნაცები" არიან "ოცნების" ეგიდით, 2012-იანელები, რომლებმაც სასწორზე შეაგდეს საკუთარი ცხოვრება და არნახულ რისკზე წავიდნენ, განდევნეს, გააძევეს, პანჩური ურტყეს, სახლებში დასვეს, გული დასწყვიტეს და ხელი ჩააქნევინეს. ყველგან "ნაციონალები" "ბლატაობენ", მაგარ "დუხზე" არიან. მე თითქმის ყველა სტრუქტურაში, ყველა სახელმწიფო დაწესებულებაში მყვანან მეგობრები და ისინი მაწვდიან აღმაშფოთებელ ინფორმაციებს, თუ როგორ თავხედობენ, როგორ გადადიან ყოველგვარ ზღვარს. მაგალითად, ენერგეტიკის სამინისტროში "ოცნების" მომხრეებს უკვე მაგიდაზე ურტყამენ მუშტებს და ავალდებულებენ, რომ ხმა უნდა მისცენ გრიგოლ ვაშაძეს, ამ შემთხვევაში შეიძლება გადარჩნენ, ანუ სამსახური შეინარჩუნონ, თუ არა და აუცილებლად დაიმახსოვრებენ და წიწაკის ჭამით ამოხდიან სულს.

"ნაციონალები" აქტიურად მუშაობენ მოსახლეობაში, მიდის ტოტალური მოსყიდვა — კოორდინატორების მიერ ერთი ადამიანის მიყვანაში იხდიან 20 ლარს. "ნაცები" თავიანთ აგიტატორებს უხდიან 800 ლარს, კოორდინატორებს — 400 ლარს, ზონის უფროსებს — 1000 ლარს. ამავე დროს მიდის საჯარო სამსახურების თანამშრომელთა დაშინება — ურეკავენ და ემუქრებიან: დედებს მოგიტ…ნავთ, ჩვენ უკვე მოსულები ვართ, ყველას გიმახსოვრებთო! ძალიან დიდი ზეწოლაა აჭარის მოსახლეობასა და საჯარო სამსახურებზე, სკოლებსა და საბავშვო ბაღების პერსონალზე. ქუჩებში დადიან ზონდერ-ჯგუფები და ეწევიან აგიტაციას, არიგებენ ბუკლეტებს და ჟურნალებს, წინააღმდეგობის გაწევის, ან უკმაყოფილების გამოთქმის შემთხვევაში გადადიან შეურაცხყოფაზე. ამ ზონდერ-ჯგუფების მეთაური გახლავთ მოუთოკავი ჯელალ ქიქავა. ბათუმიდან მირეკავს ახლობელი: "ბიჭო, მივდივარ ჩემთვის ბულვარში, მივსეირნობ, უცებ მიწიდან ამოძვრა სამი ტიპი, გრიგოლ ვაშაძის ჟურნალი შემომაჩეჩეს, გავაპროტესტე, ხელები გავასავსავე, წადით, თქვენი-მეთქი. საიდანღაც ათი სული მოცვივდა, დამიწყეს "კაჩავი", ორ-სამს ვცემდი, მაგრამ ბევრნი იყვნენ. ამ ათ სულს ქიქავა მოჰყვა, ჯემალი, სახეზე მიცნო, თავისიანები დააშოშმინა, მაგ კაცს ვიცნობ, მაგას არ სცემოთო. ესე იგი, ვისაც ჯელალი არ ჩაუწყობს საქმეს, ყველას გაიგდებენ წიხლქვეშ".

გესმით, რა დონეზე მიდის ამათი თავხედობა? ისევ უნდა დავუბრუნდე ფულის შემოტანის თემას: მუშაობენ, ეს ყველაფრის მკადრებლები, გადადიან თურქეთში ჯგუფ-ჯგუფად და იმავე დღეს გადმოდიან, მერე სხვა ჯგუფები გადადიან. გახსოვთ, წლების წინ ირმა ნადირაშვილი და ზურაბ ჯაფარიძე რომ გაჭედეს აზრებაიჯანის საზღვარზე? მაგათ მილიონები შემოჰქონდათ და ძლივს გამოძვრნენ, ძლივს დაუსხლტნენ ხელიდან სამართალდამცავებს. ახლაც იგივე მომენტია, ოღონდ თითოეულს იმდენი შემოაქვს, რაც კანონით არის დაშვებული, ფაქტობრივად ვერც მოედავები. ავი ენები ვარაუდობენ, რომ თურქეთიდან თემურ ალასანიას ფული შემოდის. არც იმას გამორიცხავენ, რომ ამას ფეთჰულაჰ გიულენის ფულიც ემატება "ჩერეზ" მიხოს დედა. პრინციპში, რა მნიშვნელობა აქვს? ფაქტია, რომ საქართველოში შემოდის დიდი რაოდენობით შავი ფული. ეს არის თუ არა ლარის გაუფასურების წყარო, მე არ ვიცი, შექმნილი სიტუაცია ფინანსისტებმა უნდა გააანალიზონ.

სხვათა შორის, ბოლო დღეებში გაჩნდა კულუარული ინფორმაცია, თითქოს საპრეზიდენტო არჩევნების პირველ ტურში რუსი ჰაკერებიც ჩაერივნენ და გააყალბეს გრიგოლ ვაშაძის სასარგებლოდ. მართალია, ჩვენ დღეს გვებრძვის არა ვაშაძე, არამედ რუსეთი (მავთულხლართების გადმოწევაც ამაზე მიანიშნებს), მაგრამ ეს ინფორმაცია ცოტა დაუჯერებლად მეჩვენება. როდესაც ამტკიცებენ, რუსმა ჰაკერებმა აშშ-ში ჩატარებულ არჩევნებზე მოახდინეს ზეგავლენა, საქართველო მაგათთვის არაფერიაო, აქ უნდა გავიხსენოთ, რომ აშშ-ში არჩევნები ტარდება ელექტრონული სისტემით, ხოლო ჩვენთან ბიულეტენებით. ჰაკერმა შეიძლება შეაღწიოს ელექტრონულ სისტემაში, მაგრამ რას უზამს ბიულეტენს? კონკრეტულად გაყალბება არა, მაგრამ შესაძლებელია, რუსმა ჰაკერებმა სამთავრობო სტრუქტურებიდან გაიტანონ ისეთი ინფორმაციები, რომელიც გამოადგებათ გრიგოლ ვაშაძის რუს "პიარშიკებს".

ე.წ. გაერთიანებული ოპოზიცია (მაჭუტაძეები) ჩვეულ რეჟიმში განაგრძობენ არჩევნების მეორე ტურის გაყალბებას, კვლავ ძალაშია მოსახლეობის მასობრივი მოსყიდვა — სული 20–30 ლარი და რაც მთავარია, უკვე აამუშავეს თავიანთი ჭორბიურო მეთოდით: იქით შეედავე და დააბრალე ის, რასაც შენ აკეთებ, რომ აქეთ შეგრჩეს! "შტაბკვარტირიდან" გაისმის შემოძახილები — თურმე "ქართული ოცნება" ხალხს აშინებს, არის აუტანელი ზეწოლა მოსახლეობაზე, მიდის არნახული მოსყიდვა, დაშანტაჟება, სახელმწიფო რესურსის გამოყენება. თურმე სუსმა შეაღწია ცენტრალურ საარჩევნო კომისიაში და წაიღო დალუქული სიები, რათა გაარკვიონ, ვინ არ იყო არჩევნებზე. წარმოგიდგენიათ? ახლა სუსმა უნდა გაარკვიოს, მოსახლეობის ნახევარზე მეტიდან ვინ არ მივიდა არჩევნებზე. ალბათ "შტაბკვარტირაში" იციან, რომ დიდ სისულელეებს ლაპარაკობენ, მაგრამ მოსახლეობის გამოლენჩებულ ნაწილზე ეს მაინც მოქმედებს. "ნაცმოძრაობის" წარაკუა წარმომადგენლები მომენტს არ უშვებენ ხელიდან, რომ რამე არ დააბრალონ "ქართულ ოცნებას", ამ საქმეში ზვიად კუპრავა და ლევან ხაბეიშვილი ირჯებიან ნამეტნავად. მათი სტილი ასეთია: მოგეხსენებათ, ყველა ტელევიზიაში ესენი არიან ჩამოტარებით, აიღებენ ხოლმე რაღაც ფურცლებს და პირდაპირ ეთერში აფრიალებენ. კაცმა არ იცის, რა წერია შიგ, ისინი ამტკიცებენ, რომ ვიღაცებს წაართვეს ცარიელი ბიულეტენები, რომლებსაც ხმა უნდა მიეცათ "ქართული ოცნებისთვის". წესით, ამ დროს წამყვანებმა უნდა ჰკითხონ, საიდან იცით, რომ ეს ცარიელი ბიულეტენი "ოცნების" მომხრეს ჰქონდა და უნდა გაეყალბებინა? არა, წამყვანები ამ დროს სიამოვნებისგან ათავებენ. ამ დღეებში აჭარელი მედეა ვასაძე გამოიყვანეს "ტვ პირველის" თოქ-შოუში, რომელმაც განრისხებული ტონით აღნიშნა: იცით, სადამდე მივიდა ეს ხელისუფლება? აი, ცოტა ხნის წინ ბათუმიდან დამირეკა ერთმა მეეზოვემ, ხმა ვაშაძისთვის მიუცია და ამის გამო ცოცხი წაურთმევიათ, ეს როგორ უნდა ვაპატიო ბიძინა ივანიშვილსო? გულში გავიფიქრე, ნახე, ჩემო თავო, როგორი სხვაობაა "ოცნებასა" და "ნაცმოძრაობას" შორის, სააკაშვილი ყველას ცოცხს უკეთებდა, ივანიშვილი კიდევ პირიქით იქცევა, ართმევს. ეგ რა არი, ქალბატონო მედეავ, ყოფილო "ოცნებელო", იღლიაგამხმარ მურმან დუმბაძის სულიერო დავო, უმადურობის განსახიერებავ და ბოროტების მხარდამჭერო, მეც დამირეკეს ბათუმიდან და მომიყვნენ, თუ როგორ ულოცავდნენ საარჩევნო უბნებზე "ოცნებისა" და "ნაცების" წარმომადგენლები ერთმანეთს სალომე ზურაბიშვილის დამარცხებას. ეს ფარისევლები საუბნო საარჩევნო კომისიის წევრები არიან "ოცნების" ეგიდით. ჰო, კიდევ ისეთები მითხრეს, ყურო ნუ გაიგონებ, მედეას და მურმანს აჭარის მართვა უნდოდათ, ბიზნესების დათრევაც უნდოდათ, "ოცნებამ" სამი თითის კომბინაცია უჩვენა და ამიტომაც გადაბუნძულდნენ სააკაშვილის ხროვაშიო. თუმცა ბევრი ჩემი მეგობარი ამტკიცებს, ეგენი თავიდანვე გადაბუნძულებულნი იყვნენ მიშასთან, "ოცნებაში" სპეციალურად ჩანერგესო. ახლა მიხო გპირდებათ, აჭარას თქვენ ჩაგაბარებთო და ამიტომაც ხართ გასავსავებულნი და დუჟმორეულნი. მიხო კი არის გიჟი, მაგრამ იმდენი მაინც იცის, რომ აჭარა თქვენ არ უნდა ჩაგიგდოთ ხელში, ამოგისვამთ ძონძივით და მიგყრით სადმე ნაგავსაყრელზე. მეტი საქმე არ აქვს, გამოყ…ევებულ მურმანას რამე გადასცეს სამართავად. ეგ ის კაცია, 26 მაისს აქციის დარბევისას ხელი რომ სტაცეს და ჩაიკუკა, პოლიციელებმა ავტობუსიდან ჩამოაგდეს, სუნი აგდისო. 2012-ში ყოველდღე "ქართული ოცნების" ოფისში იყო აყუდებული გრძელტარიანი ცოცხივით, სანამ თავისი არ გაისწორა, არ მოშორებია იქაურობას. ახლაც ისწორებს თავისას თავისი ჭკუით, მაგრამ ერთი ადგილიდან პამპერსი უჩანს, ერთხელ რომ დაუყვირონ, ისევ ჩაიკუკებს.

აი, ასე, ჩემო მკითხველებო, ეს გახლავთ მსოფლიო ისტორიაში პირველი შემთხვევა, როცა ე.წ. ოპოზიცია ხელისუფლება ცხვირწინ უყალბებს არჩევნებს. მე ვერავინ დამაჯერებს, რომ "ნაცმოძრაობას" ამ არჩევნებში 600 ათასმა ადამიანმა დაუჭირა მხარი. კი, ბატონო, დაახლოებით 300 ათასამდე ფანატიკოსი მიხოს ჰყავს, მაგრამ ნახევარ მილიონზე მეტი — ნამდვილად არა, ეს უკვე გაყალბებული ციფრებია. რასაკვირველია, ეს ძონძები მეორე ტურშიც ეცდებიან, ხალხი გააბრიყვონ, მაგრამ ახლა სხვა სიტუაციაა, მწარედ დამარცხდებიან.

გელა ზედელაშვილი

მეტის ნახვა
15-11-2018, 10:00


(დასასრული. დასაწყისი იხ. "სგ" N39)

საქმეზე დაკითხული არაერთი მოწმის ჩვენებით და მოპოვებული წერილობითი მტკიცებულებებით დადასტურდა, რომ მკვლელობის მოსამზადებლად მუდმივად კონტროლდებოდა ბადრი პატარკაციშვილის გადაადგილების მარშრუტი, მათ შორის აეროპორტის ის გასასვლელები, რომლითაც იგი სარგებლობდა.ამასთან, გარდა იმისა, რომ რ.შ. სისტემატურად აგროვებდა დაცვის წევრების შესახებ მონაცემებს, ასევე, კუდ-ის თანამშრომლები, მათ მიერვე დაკავებულ პატარკაციშვილის დაცვის რამდენიმე წევრს, მკვლელობის მომზადებისთვის საჭირო პირობების შექმნის სანაცვლოდ, მათ მიმართ დაწყებული დევნის ნაწილში სხვადასხვა სახის შეღავათებს სთავაზობდნენ. „ამ ეტაპზე საქმეზე გრძელდება გამოძიება დანაშაულის ჩადენაში მონაწილე სხვა პირთა დადგენა მხილების მიზნით“, — ნათქვამია პროკურატურის განცხადებაში. ანუ რა გამოდის „გაბაზრებული“დანაშაულის მომზადება დაუწყია „კუდს“ და „დაუგვირგვინებია „სოდს“. რომელი დანაყოფიც უფრო ცივსისხლიანი მკვლელებით იყო დაკომპლექტებული საზოგადოებამ გადაწყვიტოს, მაგრამ შსს ში მკვლელობა ჩვეულებრივი ამბავი, რომ იყო ფაქტია. ქუჩაში ჩახოცილი უდანაშაულო ბიჭების გარდა აფრასიძეების ოჯახის განადგურება, ვითომ ამბოხის გამო გია კრიალაშვილის დახვრეტა და უამრავი სისხლიანი ოპერაცია რომელშიც არამარტო შსს, ნაცლიდერებიც მონაწილეობდნენ და სისხლში ბანაობდნენ. ხოლო „სოდის შეფის- ტურფა“ნანული ჟორჟოლიანი მყისვე „მოვლენების ცენტრში“ ჩნდებოდა და მდედრი ვამპირი სიამოვნებით ტკვარცალებდა კამერების წინ. სწორედ თათბირზე დაავალა მერაბიშვილმა კოდუას პარლამენტის წევრ გელაშვილს ფიზიკურად გასწორებოდა და „ჭკუა ესწავლებია“დავალება ვანოს მიშამ მისცა… უტიფარმა მკვლელმა, გარეწარმა, „ბულავკა“ ირაკლი კოდუამ რამოდენიმე წლის წინ „რუსთავი 2“-თან ინტერვიუში განაცხადა, რომ ბადრი პატარკაციშვილმა მას გოგა ხაინდრავას მკვლელობა დაუკვეთა. თავის „სიბინძურის“ სხვაზე გადაბრალება ნაცხროვის სავიზიტო ბარათი იყო და დარჩა. რასაკვირველია აღნიშნულმა განცხადებამ საზოგადოების დიდი ნაწილი გააღიზიანა, გარდაცვლილი ბიზნესმენის დედამ განაცხადა- „შოკში ვარ, მაგრამ ლაურა ღაჭავა უნდა იყოს შოკში, მაგან რომ ეგეთი შვილი გაზარდა…

“სოდ-ის ყოფილი უფროსის, ირაკლი კოდუას დედა ნათელა პატარკაციშვილის განცხადებას გამოეხმაურა. რადგან, მაშინ ძალიან დააიმედეს, რომ მის ბინძურ შვილს „გაათეთრებდნენ“-„მე არ ვარ შოკში და ცუდი შვილი არ გამიზრდია. ყველამ თავის თავში ჩაიხედოს, რა. ღმერთო, ნათელში ამყოფე პატარკაციშვილი, მე რაც არ მეხება, იმის უფლება არ მაქვს, ყველამ მისი წარსული და ჩვენი წარსული გაიხსენოს, სხვას არაფერს ვიტყვი. დასაძრახი არაფერი მაქვს. ყველამ იცოდეს, ჩემმა შვილმა სამშობლო დაიცვა ტერორისგან, ბადრი პატარკაციშვილი საიდან მოდის და რა ფულით, ამაზე შიძლება ხალხი არ ლაპარაკობს, მაგრამ ყველამ ყველაფერი იცის. მე ცუდი შვილი არ გამიზრდია, ყველამ თავის თავში ჩაიხედოს, არ შეიძლება ასე ლაპარაკი,“ — აღნიშნა ლაურამ. არადა ოთხმოცდაათიანი წლებიდან მოყოლებული ჯერ-ნორფინების გაყიდვით, შემდეგ გასანადგურებელი ჰეროინით, მამაშობით, ბორდელებით გამდიდრდა. ფულის გამო ყველაფერზე წამსვლელი, ყველა სიბინძურეზე ხელის მომწერი ღაჭავა, რომ ვინმეს წარსულს შეახსენებს მინიმუმ უხერხულია. სხვათაშორის სანდო წყაროს ცნობით სანამ „ბულავკა“კოდუა მკვლელობის საქმეში ჩაერთვებოდა „ვერხუშკასთან“დაძაბული ურთიერთობა ჰქონდა და მართლაც აპირებდა განდგომას. თუმცა მან, ვინც „კრიშავდა“სულზე მიუსწრო და საქმე ისე „გამოუიმასქნა“, რომ „ვირთხების გმირადაც“აქცია რასაკვირველია მოპოვებული ინფორმაციებიც „ჩაახუტეს“ის ვინც ლონდონში ოფიციალურად ახლდა (დავით ჟვანია) კაიფში საეჭვოდ გაიპარა, მაგრამ არაოფიციალურად ნანუკიეც ახლდა და ჯერ ცოცხალია ვინ იცის როდის რა შემოაკლდება და „როდის ამეიღებს ხმას“…

ოთხი წლის წინ გაზეთში, რომელიც მაშინ „ოპოზიციურად“ მოინათლა და ეხლა სააკაშვილს თავის „ბანდასთან“ერთად ხოტბას ასხავს,(მათ შორის კოდუა ღაჭავასაც)იმერეთის ყოფილი გუბერნატორის თეიმურაზ შაშიაშვილის არაერთი საინტერესო ინტერვიუ დაიბეჭდა –გთავაზობთ ამონარიდს: `მე ახლა ორ ფაქტს გეტყვით და მეტის თქმა არ შემიძლია. პირველი: ონიანს მე იმერეთში არ ვუშვებდი, მასაც ყოველთვის ეშინოდა ამ მხარეში ჩამოსვლა. ონიანზე ყოველთვის ვამბობდი ერთ რამეს. როდესაც გაეროს დამკვირვებლები გაიტაცეს, მასში მონაწილეობდა ონიანი, ხოლო „მოქკავშირის“ ხელმძღვანელი იყო სააკაშვილი. მხოლოდ მე ვიყავი ერთადერთი პიროვნება, რომელიც ვამბობდი მაშინ, რომ კანონიერ ქურდს, ონიანს კავშირი ჰქონდა ამ გატაცებასთან. მეტიც, როცა ონიანმა გაეროს დამკვირვებლები გაათავისუფლა, „ვეჩეს“ ტელეფონზე დაურეკა შევარდნაძეს და სხვა პოლიტიკოსებსაც ესაუბრა, მოახსენა ეს ფაქტი, მომდევნო დღეს, სააკაშვილმა განაცხადა ამაყად, გაეროს წარმომადგენლები თავისუფლები არიანო! იქნებოდნენ, აბა რა?! გამტაცებელიც ონიანი იყო და გამანთავისუფლებელიც,.. ახლა რაც შეეხება ონიანის თემას: როდესაც მე ასეთი განცხადებები მაქვს გაკეთებული, „ვარდების რევოლუციის“ შემდეგ ორი პიროვნება ჩამოდის საქართველოში — ერთ დღეს ბერეზოვსკი, მეორე დღეს ონიანი. თქვენ როგორ ფიქრობთ, სააკაშვილის გარეშე მოხდებოდა „ვარდების რევოლუციიდან“ სამ დღეში ონიანისა და ბერეზოვსკის ჩამოსვლა?!… პატარკაციშვილმა კარგად იცოდა ონიანისადმი ჩემი მძიმე დამოკიდებულება. არა მარტო ონიანისადმი, მთელი ქურდული სამყაროსადმი, –მოგვიანებით ბადრის ვკითხე- როგორ ჩამოიყვანეთ ურეკში, როცა მე არ ვატარებდი ონიანს-მეთქი?! არადა მაშინ პოლიციამაც მიმუხთლა, ქუთაისში, ჭომაში დარჩენის საშუალება მისცეს და მერე უკვე კოდორის ხეობაში კვიციანი მიაცილებდა, დეპუტატი ვარ და ჩემი სტუმარიაო, ეს ყველაფერი მერე გავიგე, როცა ქუთაისი დატოვა და პატარკაციშვილამდე ჩავიდა ურეკში. მაშინ ასე ამიხსნა ბადრიმ — რომ მითხრეს, მოვიდაო, არ ვიცნობდი და მივიღეო. კონკრეტულ თემაზე, მოუწიათ შეხვედრა, რაზეც მე არ მინდა საუბარი…“კარგად მახსოვს ონიანის აღნიშნული „სტუმრობა“ქუთაისში. ჭომაში ქურდებთან ერთად მთელი ღამე ქეიფობდნენ და შემდეგ დიდხანს იცლებოდა ავტომატის მჭიდები. პოლიცია კი უძლური იყო. რადგან პირადად მიხეილი დახვდა მას თბილისის აეროპორტში და „რეფორმატორების მამამ“ ბოლომდე „გაუმწვანა“გუბერნატორის და პოლიციელების ნერვებზე თამაში. ონიანი, ურეკშიც სწორედ მიხეილის დავალებით წავიდა…

მართალია სააკაშვილმა „გამოყენებული“კრიმინალების დიდ ნაწილს „უგანა“, მაგრამ მანამდე ბევრი ბინძური საქმე აკეთა მათი ხელით~…
ის, რომ პატარკაციშვილის ლიკვიდაციის საქმეში ბერეზოვსკიც ურევია ფაქტია, სააკაშვილთან მისი ტკბილი და მურაბა ურთიერთობა მალე გამოაშკარავდა და შემდეგ „ძმურად“იყოფდნენ პატარკაციშვილის ქვრივის ქონებას. მართალია ბადრის სიცოცხლეშივე დაიწყო მიხეილმა მისი აქტივების შევიწროვება და ჩუმად თუ აშკარად შეხრამუნება, მაგრამ მისი გარდაცვალების შემდგომ ფრთები გაშალა. აღარც ბერეზოვსკია ცოცხალი, დანაშაულს ვინ ამზადებდა პროკურატურამ გამოააშკარავა, დამკვეთი ცნობილია, რომ მიშაა, მაგრამ „მავანი“მიცემს საშუალებას, რომ შემსრულებლებამდე მივიდეს?რაღაც არ მგონია. თან როგორც მახსოვს მკვდრები არ ლაპარაკობენ, იქნებ, გასული საუკუნის დასაწყისში კრემლის სარდაფში მდებარე ლაბორატორიაში მიღებული შხამი რომელიც კვალს არ ტოვებს და დღეს ბევრად გაუმჯობესებული სახითაა წარმოდგენილი დააგემოვნებიონ ცოცხლად დარჩენილ ამსრულებელს?

ჰო, მკვდრები არ ლაპარაკობენ, მაგრამ ნაცხროვის ნაწილს ძალიან უჭირს ამდენი ცოდვების ზიდვა, შიშით ცხოვრება…“შიფერდაცურებული“ ლიდერების ნაწილი კი ურცხვად ცდილობს საზოგადოებასთან სისხლიან წარსულზე თავი იმართლონ და ვირთხებივით ყველა გზა მოსინჯონ ხელისუფლებაში დასაბრუნებლად. მკვლელთა ბრიგადების დაამაარსებელმა სააკაშვილმა წესიერი ადამიანებიც იძულებით ქილერებად აქცია. ამისთანა ბოროტი მტერი არ ახსოვს საქართველოს ისტორიას…

არავინ იცის იქნება თუ არა ბადრი პატარკაციშვილის საქმე „კინორეჟისორ“ ნიკა გვარამიას და მისი „ძმების“ სასაფლაო, არავინ იცის როგორ მოხერხდება სააკაშვილისათვის ბრალის წაყენება, არავინ იცის პროკურატურა გამოარკვევს თუ არა გიორგი თარგამაძის როლს, რაღაც ეტაპზე, რაღაც კუთხით, მაგრამ ფაქტია — პატარკაციშვილი მოკლულია, ის, რაც ისედაც ვიცოდით, ამ ეტაპზე დადასტურებულია!

ქეთევან ზარნაძე

მეტის ნახვა
14-11-2018, 09:30


ასმათ ჯავახიშვილი (თბილისის 51-ე სკოლის პედაგოგი): ნამდვილად არ ველოდი ნაციონალების ცხრაწლიან რეჟიმგამოვლილ ქვეყანაში არჩევნებზე ასეთ შედეგს თუ მივიღებდით. ხალხმა იმდენი სიბინძურე, სისასტიკე გამოიარა, რომ არ მეგონა სახლში თუ დასხდებოდნენ, არჩევნებში მონაწილეობას არ მიიღებდნენ და არ დაუდგებოდნენ ერს გვერდით. ნაციონალებმა რამდენიმე ჩემი ნამოწაფარი დაიჭირეს, ერთ-ერთი იყო შოთა იამანიძე (ცნობილი ფეხბურთელის შოთა იამანიძის შვილიშვილი), რომელიც სიგარეტსაც კი არ ეწეოდა და ვითომ ნარკოტიკი აღმოუჩინეს. ის მხოლოდ "ქართული ოცნების" ხელისუფლებაში მოსვლის შემდეგ გამოუშვეს ციხიდან. ჩემი მეგობრის ოჯახს ბიზნესი წაართვეს, 12 წელია ეტლსაა მიჯაჭვული ეს კაცი, მისი შვილი ორჯერ დაიჭირეს, ეს ახალგაზრდა კაცი ტუბერკულოზის მძიმე ფორმით დაავადებული გამოვიდა ციხიდან. ოჯახს მისი მკურნალობის საშუალება არ ჰქონდა, კვდებოდა, მეგობრებმა წაიყვანეს საფრანგეთში და იქ გადიოდა ხანგრძლივ მკურნალობას. ისე გაპარტახდა ოჯახი, რომ საარსებო წყარო აღარ აქვთ. ამისთანა ათასობით ოჯახია. როგორ შეიძლება თუნდაც ის 300.000 პრობაციონერი, რომელმაც ციხეში ტანჯვა-წამება გამოიარა, არჩევნებზე არ მივიდეს, აღარაფერს ვამბობ მათ ოჯახის წევრებზე, ნათესავებსა და ახლობლებზე. ეტყობა ერი ისეთ დეპრესიაშია, რომ განსაზღვრის უნარი წაგვერთვა. ახლა თუ არ გამოფხიზლდებიან, უარესი დაგვემართება, ნაციონალები თუ დაბრუნდნენ, 37 წელი მოგონილი იქნება. ამიტომ მათი დანდობა არ შეიძლება, მათი მხარდაჭერა არის დანაშაული მარტო საკუთარი ოჯახის კი არა, სახელმწიფოს წინაშე.

ლონდა ჯიქია (ტელეჟურნალისტი): გულისამრევი საყურებელი იყო ეს "სამეული", ღრიღორი (მას სხვა სახელს ვერ ვუწოდებ) ვაშაძე, ნიკა რურუა და მეორე ვაშაძე პატრიარქთან როცა მიდიოდნენ. მათ დანახვამ გამახსენა გიგი უგულავა და სოსო თოფურიძე "ზეობის ხანაში" როგორ სტუმრობდნენ საპატრიარქოს. როგორც ახლობლებმა მითხრეს, უგულავა ფეხის კვრით აღებდა პატრიარქის ოთახის კარს, თოფურიძე თურმე მეორე სართულზე არ ადიოდა, ქვემოდან აყურადებდა. ვაშაძეებმა და რურუამ ვერ გაბედეს კარის ფეხით შენგრევა, ეტყობა არც გადაუღიათ პატრიარქთან შეხვედრა, გამოსვლისას ვერც კარი ვერ გამოიჯახუნეს, მაგრამ იქვე ჭიშკართან ჩამომდგრებმა გვამცნეს, რომ თურმე პატრიარქმა აკურთხა როგორ უნდა დაანგრიონ ეს "პირსისხლიანი რეჟიმი". მოკლე ხანში საპატრიარქოს წარმომადგენელმა გააკეთა განცხადება, რომ პატრიარქს ასეთი რამ საერთოდ არ უთქვამს და პირიქით, სიმშვიდისკენ და ერთმანეთთან კორექტული საუბრისკენ მოუწოდა. ნაციონალები საპატრიარქოს კართან იტყუებიან და ამათგან კარგს რას უნდა მოველოდეთ. 

დავით იაკობიძე (ყოფილი ფინანსთა მინისტრი): პირველ ტურის შედეგები არ გამკვირვებია, რადგან ამომრჩეველმა ინერციით მისცა ხმა. იმდენი კანდიდატურა იყო, ისეთი დაულაგებელი იყო საარჩევნო პროცესები, თავიდანვე ჩხუბში იყო გადაზრდილი, რომ ხალხი დაიბნა. ახლა უკვე ყველა დაფიქრდება და სწორ გადაწყვეტილებას მიიღებს, ჩემი აზრით, მეორე ტურში სალომე ზურაბიშვილი ხმების 60%-ზე მეტს მიიღებს.

გეგე სულხანიშვილი: მოგეხსენებათ, წარმოშობით თელავიდან ვარ, ძალიან გამიკვირდა და მეწყინა სალომე ზურაბიშვილმა იქ არჩევნები რომ წააგო. ჩვენ, ანუ "ქართულ ოცნებას" არსად არ უნდა წაგვეგო არჩევნები, მით უმეტეს კახეთში. გეხსომებათ, როგორ დაუდგა გვერდით კახელებს ბიძინა ივანიშვილი და მისი პარტია. არ ვიცი, ეს ხალხი როგორ მალე ივიწყებს სიკეთესაც და ცუდსაც. აქ იმიტომ შევიკრიბეთ, რომ არ დავუშვებთ ნაცმოძრაობის ხელისუფლებაში მობრუნებას, მიუხედავად იმისა, რომ ბევრი ნაწყენია "ქართულ ოცნებაზე", რადგან მათ შეცდომები დაუშვეს. ეს აქცია არის გამაფრთხილებელი, გამოფხიზლდეს ხელისუფლებაც და ხალხიც, მეც ბევრ კარგს ველოდი ხელისუფლებისგან, მაგრამ არ გაკეთდა, თუმცა ეს არ ნიშნავს, რომ იმედგაცრუებულმა და გაბრაზებულმა ნაციონალებს მივცე ხმა, არავითარ შემთხვევაში. მირჩევნია ისევ "ქართული ოცნება" იყოს ხელისუფლებაში, ესენი მოვიყვანო გონზე, რაც შესაძლებელია, ნაცების გონზე მოყვანა კი გამორიცხულია. 

ნანული სარაჯიშვილი, მსახიობი: გაოგნებული ვარ, როგორ მიიღო, ფაქტობრივად, "ნაცმოძრაობამ" ამდენი ხმა. ჩემი აზრით, ამის მიზეზი ისევ ჩვენი, ხალხის გულარხეინობაა. ამიტომაც მივიღეთ ის შედეგი, რაც გვაქვს. საერთოდაც, როგორ შეიძლება ქვეყნის სათავეში მობრუნდნენ საკუთარი ხალხის მკვლელები, გამაუპატიურებლები. იმედია, მოსახლეობა გაითვალისწინებს ყოველივეს და არჩევნების მეორე ტურში გააქტიურდება.

გიორგი ოთხმეზური, ისტორიკოსი: არაფრით არ შეიძლება ჯალათი, სადისტი ხალხის ხელისუფლებაში ხელახლა მოსვლა. დღევანდელ ხელისუფლებაზე ხალხი განაწყენებულია არა უსაფუძვლოდ. ამიტომაც ბევრი არ მივიდა არჩევნებზე. დარწმუნებული ვარ, ისინი, ვინც არ მივიდნენ, გააანალიზებენ, დაინახავენ, რა საფრთხე ელოდება ქვეყანას ნაცების სათავეში მოსვლით, მაქსიმალურად გააქტიურდებიან, მივლენ მეორე ტურში არჩევნებზე და არ მოუშვებენ პირსისხლიან მიშას და კაგებეშინკ ვაშაძეს.

მანანა უგულავა, საქართველოს მენეჯერთა სკოლის დამფუძნებელი: დარწმუნებული ვარ, საპრეზიდენტო არჩევნებში "ქართული ოცნების" მიერ მხარდაჭერილი კანდიდატი, ქალბატონი სალომე ზურაბიშვილი გაიმარჯვებს. პირველ ტურში საზოგადოება პასიური იყო. ამჯერად მოსახლეობა გააქტიურდება, ბევრი წავა ხმის მისაცემად. სწორედ ეს იქნება ქვეყნის სიყვარული აირჩიო და სათავეში მოიყვანო ღირსეული პიროვნება. მართლაც ძალიან კარგი ქვეყანა გვაქვს, რომელსაც გაფრთხილებ, უფრო მეტი სიყვარული სჭირდება. ვხედავთ, ახლა განვითარების გზაზე დგას და ხელის შეშლა არ შეიძლება, ამის უფლება არავის აქვს.

გია სულავა, თბილისის მკვიდრი: არავითარ შემთხვევაში არ შეიძლება სისხლის მსმელების და სისხლის მღვრელების სათავეში მოსვლა! ნაცების რეჟიმის დროს მაიძულეს, ქვეყნიდან წავსულიყავი, თავი გადამერჩინა. მხოლოდ მე არ ვიყავი ასეთ მდგომარეობაში, ჩემს დღეში ათასობით ადამიანი იყო. 2012 წლის არჩევნების შემდეგ დავბრუნდი ასამშობლოში, მაგრამ ახლაც უყურადღებოდ ვარ. არჩევნებზე პასიურობით ხალხმა უპასუხა ხელისუფლებას მათდამი გულგრილობაზე. მართალია, დღევანდელი ხელისუფლებით ბევრი უკმაყოფილო და გაბრაზებულია, მაგრამ ახლა გაბუტვის დრო არ არის, ყველანაირი შანსი უნდა გამოვიყენოთ და სასიკეთოდ შევცვალოთ ვითარება საქართველოში. რაც მთავარია, არ დავუშვათ ნაცების რეანიმაცია.

მანანა სალუქვაძე, ფინანსური მენეჯერი: დღევანდელმა ხელისუფლებამ უამრავი შეცდომა დაუშვა სათავეში მოსვლისთანავე. ერთ-ერთი მთავარი კოჰაბიტაცია იყო. იმასაც გეტყვით, რომ ბევრი უგუნური აღმოჩნდა სხვადასხვა თანამდებობაზე. ჭკვიანი, პროფესიონალი ხალხი გვერდზე არ დაიყენეს. ახლა უხდებათ შეცდომების გამოსწორება. მთავარია, ნაცების მოცილება, რის შემდეგაც უნდა დავიწყოთ ქვეყნის განვითარებაზე ფიქრი.

გრიგოლ გაგნიძე, ადვოკატი: მეორე ტური მოსალოდნელი იყო. საარჩევნო კამპანია "ქართულმა ოცნებამ" გვიან დაიწყო, ნაკლებად აქტიურობდნენ. ამასთან, ხელისუფლებამ კომუნიკაცია დაკარგა ხალხთან. არჩევნებზე პასიურობით ამომრჩევლის მხრიდან ერთგვარი გაფრთხილება იყო მმართველი ძალისთვის. თუ საზოგადოებას ყურადღებით არ მოეკიდებიან, ადვილი შესაძლებელია, 2020 წლის საპარლამენტო არჩევნებში დამარცხდნენ კიდეც. აუცილებლად უნდა გააქტიურდნენ მთავრობის, პარლამენტის წევრები, გავიდნენ ხალხში. მოსახლეობასთან კომუნიკაცია საკრებულოს წევრებისთვისაც არის სავალდებულო. ნაცრეჟიმთან შედარებით ახლა დამოკრეტიის ხარისხი ამაღლდა, მაგრამ საკმარისი არ არის ხალხისთვის. მათი აზრი უნდა გაითვალისწინოს ხელისუფლებამ. მეორე ტურში დარწმუნებული ვარ სალომე ზურაბიშვილის გამარჯვებაში.

ლექსო ბაშარული, მოქალაქე: ნაცები მიშას ხელმძღვანელობით ქვეყნის სათავეში ცხრა წელი იყვნენ და რაც გააკეთეს, ვნახეთ. ხელისუფლებაში მათი ხელახლა მოსვლა როგორ შეიძლება. ახლა ხალხმა უნდა გამოიჩიჩქნოს ყურები, არ უნდა იზარმაცონ და მივიდნენ არჩევნებზე. პასიურობით ქალბატონმა სალომემ უამრავი ხმა დაკარგა. ახლა მსგავსი აღარ უნდა დავუშვათ და ვიაქტიუროთ.

დათო ფაცაცია, პოლიტიკოსი: საპრეზიდენტო არჩევნების მეორე ტური მოსახლეობის პასიურობის გამო გახდა საჭირო. მართალია, ბევრი გახმაურებელი საქმე გამოუძიებელია, სამართლიანობა სრულიად არ აღმდგარა, მაგრამ ამის გამო არ შეიძლება უკან, ბნელეთში დაბრუნება. მჯერა, მეორე ტურში ქალბატონი სალომე გაიმარჯვებს. არაფრით არ უნდა დავუშვათ საქართველოში ფაშიზმის მობრუნება.

მეტის ნახვა
12-11-2018, 19:00


4 ნოემბერს ვერის ბაღში ნაცმოძრაობის წინააღმდეგ გამართული აქცია, რომელიც სოციალური ქსელით დაიგეგმა, საკმაოდ მრავალრიცხოვანი იყო. აქციაში მონაწილეობა მიიღეს როგორც საზოგადოებისთვის ცნობილმა ადამიანებმა, ასევე, რიგითმა მოქალაქეებმა.

გოგა ხაინდრავა (კინორეჟისორი): არჩევნებზე ასეთ შედეგს ნამდვილად არ ველოდი, იმიტომ, რომ ეს არის დიდი სირცხვილი ქართული საზოგადოებისთვის. მე ვერასოდეს წარმოვიდგენდი, რომ საქართველოს 600.000 მოქალაქე ნაცმოძრაობის ხელისუფლებაში მობრუნებას დაუჭერდა მხარს, ხმას მისცემდა ძალადობას, ცილისწამებას, სიცრუეს, საპატიმროებში არსებულ იმ უბედურებას, რომლის გამეორებაც ძალიან მიჭირს და მრცხვენია. მოსახლეობის ამ ნაწილისთვის ეს თუ მისაღებია, მე არ ვიცი როგორ აპირებენ საკუთარი შვილებისთვის თვალებში ჩახედვას. საბედნიეროდ, ისინი არ წარმოადგენენ საქართველოს მოსახლეობის უმრავლესობას, ქართველი ხალხი ვერასოდეს შეეგუება ძალადობას, სიცრუესა და სიყალბეს, რასაც ძალიან მარტივად დავადასტურებთ უახლოეს დღეებში საარჩევნო ყუთებთან. ჩვენ ნაცმოძრაობის წინააღმდეგ ძალადობისთვის არასდროს მიგვიმართავს და არც ახლა ვაპირებთ, იქნება ქართველი ხალხის მტკიცე ნების მშვიდობიანი ფორმით გამოხატვა, რათა ეს დანაშაულებრივი ორგანიზაცია ერთხელ და სამუდამოდ ჩაბარდეს წარსულს. სამწუხაროდ, პირველ ცდაზე ეს არ განხორციელებულა იმ მასშტაბით, რომ ყველაფერს თავისი სახელი დარქმეოდა. ნაციონალური მოძრაობა არის კრიმინალური სექტა, რომელიც წამლავს საზოგადოებას. ამიტომ ნაციონალები პარლამენტში კი არ უნდა ისხდნენ, მაგალითად, ბოკერია, რომელიც მათი იდეოლოგი და მამოძრავებელი ძალაა, არამედ განსასჯელის სკამზე. ახლა ეს ვაშაძე გამოგვიგზავნეს რუსეთის უშიშროების სამსახურიდან, რიგითმა სააკაშვილმა ნაწილობრივ შეასრულა მათი დავალება, ქართული მიწების მხოლოდ 20% გადასცა რუსებს, ამიტომ ოფიცერი ვაშაძე გამოგვიგზავნეს, ხოლო გენერალი ალასანია მოსკოვში ზის, მაგრამ განწირულია მათი მცდელობები. საქართველოს მიმართულება განსაზღვრულია, ეს არის ევროპა, ცივილიზებული სამყარო, სახლი, რომელსაც განათლებულ ერებთან ერთად საუკუნეების განმავლობაში ვაშენებდით. ნაციონალები ყველაფრის მკადრებლები არიან. გრიგოლეტო ვაშაძემ საპატრიარქოსა და პატრიარქის ნათქვამი "გააყალბა" და პენსიონერები რომ მოეტყუებინა, ამაში გასაკვირი არაფერია. ეს არის რუსეთის უშიშროების სამსახურიდან გამოგზავნილი სიცრუეზე აგებული ტექნოლოგია. მე ორი თვის წინ ვამბობდი, რომ ნაციონალების ამ კამპანიის იდეოლოგი შკლიაროვი იყო ჩამოსული თავისი ათი დამქაშით და ცდილობდნენ რუსეთიდან მიღებული დავალების შესრულებას. სააკაშვილისა და ვაშაძის ამოცანაა, ქვეყანაში დესტაბილიზაცია გამოიწვიონ, რომ საქართველოს ნატოსა და ევროკავშირისკენ სვლა შეჩერდეს, მაგრამ ახლა სხვა დროა. ნაციონალები და მათი "პატრონები" ასე ვთქვათ, კალენდართან არიან წინააღმდეგობაში, ვერ ხვდებიან რომელი საუკუნეა, სად არის საქართველო და თვითონ სად არიან, ასე რომ, განწირულია მათი მცდელობები. სიმართლე გითხრათ, კარგია არჩევნებზე ეს შედეგი რომ დაიდო, ცივი შხაპი ყველას უხდება.

ზაზა სიამაშვილი (პროფესორი):
საპრეზიდენტო არჩევნების შედეგი ჩემთვის მოულოდნელი არ ყოფილა. ხალხი დააბნიეს, "ქართულ ოცნებას" თავისი კანდიდატურა უნდა წარმოედგინა, ყველა ნორმალურ ქვეყანაში ასე ხდება. გარდა ამისა, ხალხი გამწარებულია, გაოგნებულია იმ პროვოკაციით, შანტაჟითა და საბოტაჟით, რასაც მსხვილი ბიზნესმენები ეწევიან, თითქმის ყოველ საათში ვხედავთ, როგორ უფასურდება ლარი და იზრდება ფასები, რასაც მმართველი პარტია არ თუ ვერ აკონტროლებს. პარლამენტში "ქართული ოცნების~" ახალგაზრდული ფლანგი (მათი გვარსახელების დაფიქსირებისგან თავს შევიკავებ) ფაქტობრივად ნაციონალური მოძრაობის რაღაც განაყოფია "ევროპული საქართველოს" მგავსად. მიუხედავად ამისა, მაინც არ ველოდი, რომ ხალხი ასე მასიურად დაუჭერდა მხარს ამ საზიზღარ ძალას, რასაც ნაცმოძრაობა ჰქვია, თუმცა წაეხმარნენ ხელისუფლებიდანაც. ძალიან გთხოვთ, რასაც ახლა გეტყვით, ეს არ ამოიღოთ, საკუთარი თვალით ვუყურებდი ბათუმსა თუ სხვა ქალაქებში რაც ხდებოდა, ძალიან ბევრი ქალაქის მერმა პირდაპირ მიართვა ეს შედეგი ნაციონალებსა და "ევროპულ საქართველოს". ამიტომ ნუ გვიკვირს დამდგარი შედეგი, ზუსტად ვიცი, რომ ეს მწარე გაკვეთილი საჭირო იყო ჩვენთვის, დღეს რა მუხტიცაა, კიდევ უფრო გაიზრდება. ალბათ ეს "შეტორტმანება" პოლიტიკაში საჭიროა, რომ ნაციონალები საბოლოოდ გავისტუმროთ, არამარტო პარტია, არამედ ლამის ოჯახებიანად, იმიტომ, რომ არ გათეთრდება ყორანი. 

გიორგი აბდალაძე (ნაციონალების მიერ რეპრესირებული ფოტორეპორტიორი): შეიძლება განაწყენებული ვართ მთავრობაზე და არც მისი საპრეზიდენტო კანდიდატი მოგვწონს, მაგრამ ვალდებული ვართ ნაცჯალათებს დავუპირისპირდეთ, სააკაშვილს ვუთხრათ უარი. მე თუ განაწყენებული ვარ "ქართულ ოცნებაზე", წელიწადნახევარშია საპარლამენტო არჩევნები და იქ გამოვხატავ ჩემს პოზიციას. საპრეზიდენტო არჩევნები იმით არის მნიშვნელოვანი, რომ ვაშაძე აპირებს ყველა ნაცჯალათის შეწყალებას, ბანდა ისევ უნდა შეიკრიბოს და მერე დაიწყებენ ერთიანად შეტევას. სანამ დაქუცმაცებულები არიან, კიდევ არის დრო, რომ ქვეყანაში ყველაფერი დავალაგოთ, თორემ ნაციონალებმა თუ ჩაიგდეს ხელში ძალაუფლებას, ამ ქვეყნის საქმე ერთხელ და სამუდამოდ იქნება დამთავრებული.

ლევან ჩიტაძე (ნაცრეჟიმის მიერ რეპრესირებული უფლებადამცველი): ხალხმა "სათანადო" ადგილი მიუჩინა ნიანგებს, ვგულისხმობ "ნაცზონდერკამანდას", რომლებსაც წლების განმავლობაში ვებრძოდით, არაერთი ფაქტი გაგვიხმაურებია როგორ აწამებდნენ და ჩაგრავდნენ ადამიანებს. დღეს ეს "ნიანგები" ცდილობენ დაბრუნდნენ ხელისუფლებაში და დაიკავონ მაღალი თანამდობები. მათ წინა საარჩევნო პერიოდშივე დაიწყეს პოლიტიკური ნიშნითა და კუთხურობით ადამიანების დიკრიმინაცია, რაც არის დაუშვებელი. ესენი თუ ხელისუფლებაში დაბრუნდნენ, იგივე განმეორდება, რაც ნაცრეჟიმის დროს ხდებოდა. ფაქტია, ნაციონალებს ყავთ მხარდამჭერები, მაგრამ ყველაზე სამწუხარო ისაა, რომ საზოგადოება, რომელმაც თავის დროზე არა უთხრა ნაციონალებს, დღეს დემოკრატიული არჩევნებით ცდილობს ქვეყანაში ტირანია დააბრუნოს. როცა იცი ნაციონალების დაბრუნებას რა შეიძლება მოყვეს, იცი რომ დემოკრატიული ტარდება არჩევნები და ტირანიას აბრუნებ, ეს არის ნონსენსი, რაც საქართველოში თუ მოხდებოდა, არ მეგონა.



მეტის ნახვა
12-11-2018, 16:00


გვესაუბრება პოეტი, მწერალთა კავშირის თანათავმჯდომარე, ჟურნალ "ცისკრის" რედაქტორი ბაღათერ არაბული:

_ ბატონო ბაღათერ, არჩევნების შედეგები ბევრისთვის მოულოდნელი აღმოჩნდა. ერთ თვეში მეორე ტური გაიმართება. რას უკავშირებთ ამ ყველაფერს?

_ "ქართულმა ოცნებამ" თავიდანვე პრობლემა შექმნა, რადგან საკუთარ ამომრჩეველს გამოკვეთილად არ უთხრა დამოუკიდებელ კანდიდატს დაუჭერდა მხარს თუ საკუთარს შესთავაზებდა. როცა გაირკვა, `ქართული ოცნება~ სალომე ზურაბიშვილს უჭერდა მხარს, ყველაფერი უკვე დაგვიანებული იყო, რადგან "ნაციონალებს" კარგა ხნის დაწყებული ჰქონდათ მუშაობა როგორც დედაქალაქში, ისე რეგიონული მასშტაბით. "ქართულმა ოცნებამ" სტარტი ძალიან გვიან აიღო, მათი სააგიტაციო-პროპაგანდისტული მანქანა, ფაქტობრივად, ჩავარდა. აღსანიშნავია ისიც, რომ ტელევიზიები მთლიანად გრიგოლ ვაშაძეზე მუშაობდნენ, "იმედი" აქა-იქ, წყვეტილ-წყვეტილ აშუქებდა სალომე ზურაბიშვილის წინასაარჩევნო შეხვედრებს მაშინ, როცა "რუსთავი 2" ყოველდღიურად დგამდა შოუებს, სადაც სალომე ზურაბიშვილის მისამართით ანტიპროპაგანდა მიდიოდა. ეს დიდი შეცდომა იყო. ასევე, შეცდომა იყო, როცა მმართველმა გუნდმა, ფაქტობრივად, პარტიული მუშაობა მოშალა _ არც საქალაქო შტაბი არსებობდა, არც რაიონული. რეგიონული შტაბები ყველა დახურული იყო. რეგიონებში ჩავდიოდი და მპასუხობდნენ, რომ ყველა შტაბი დახურულია. ამ დროს "ნაცები" გამწარებულები მუშაობდნენ. ჩემი აზრით, სამართლიანი ფაქტი დადგა. თავის დროზე  "ნაციონალებმა" ჩათვალეს, რომ ხელისუფლებაში მარადიულად იქნებოდნენ, ასე დაემართა `ქართული ოცნების~ გუნდსაც _ მათ დაიჯერეს, რომ ხალხთან ურთიერთობის, კომუნიკაციის გარეშე, ამ არჩევნებს, მაინც მოიგებდნენ. მათ მოსახლეობასთან კონტაქტი დაკარგეს.

"ქართული ოცნების" მთავარ შეცდომად ასევე, კოაბიტაციის შემოღებას მივიჩნევ. დამნაშავე სისტემის შემქმნელების საკვანძო თანამდებობებზე დატოვება არაფრით შეიძლებოდა. ეს ხალხი ყველგან დარჩა, მათ შორის, პარლამენტშიც. "ქართული ოცნების" მხარდამჭერები კი, რომელბიც 2012 წელს ბიძინა ივანიშვილს მთავარ ბრძოლაში მხარში ედგნენ გარიყულნი დარჩნენ. ჩანერგილმა "ნაციონალებმა" ივანიშვილის გვერდით მისი მხარდამჭერების ადგილი აღარ დატოვეს. შედეგად, ფაქტობრივად, "ნაცებმა" ყველა თავისი მხარდამჭერი არჩევნებზე მოიყვანეს. "ქართულ ოცნებაზე" გაბრაზებული ხალხი კი, ვინც მათ 2012 წელს აქტიურად უჭერდა მხარს, საარჩევნო ყუთთან აღარ მივიდა.

_ როგორ ფიქრობთ, მეორე ტურზე მივა "ქართული ოცნების" ამომრჩეველი?

_ ეს რაც მოხდა, კარგია იმიტომ, რომ "ქართული ოცნება" გამოფხიზლდება და თავის მხარდამჭერებს უფრო მეტად დააფასებს. მათ გუნდური მუშაობა უნდა დაიწყონ და მომხრეები კვლავ გვერდზე დაიყენონ. დღეს, ასეთი მოცემულობაა _ ერთ მხარესაა "ნაცმოძრაობა" თავისი ნგრევებით, ციხეებით, მკვლელობებით, ქუჩაში დახვრეტებით, გაუპატიურებებით. ხალხო კაცების გამაუპატიურებელი, უბირია არ მომკვდარა, ცოცხალია, "ნაცები" ვიაგრას ისევ იშოვიან და თუ არ გამოვფხიზლდებით კიდევ არაერთ ქართველს გააუპატიურებენ. ნუ გვავიწყდება, რომ რობაქიძის, გირგვლიანის მკვლელები ისევ შემართულები არიან. ვაშაძეს, რომელიც პრეზიდენტობაზე იყრის კენჭს იმდენი ჭკუა არ ყოფნის ახლა მაინც მოთოკოს თავისი ვნებები და ხმამაღლა აცხადებს: ბედუკაძეს შუბლს გავუხვრეტდიო. არადა, ამ კაცმა მთელი იმ სისტემის ბოროტება წარმოაჩინა. სააკაშვილი _ "ნაცების" ბელადი, მსოფლიო პოლიტიკური მაწანწალა გვემუქრება: ჩამოვალ და ყველას ტყავს გავაძრობო. ამიტომ, კარგად უნდა გავიაზროთ, რას მოგვიტანს ვაშაძის გამარჯვება. ეს ნიშნავს: დესტაბილიზაციას, მკვლელობებს, ციხეებს, მასიურ დაპატიმრებებს. თუ ადრე 300 ათასი პრობაციონერი გვყავდა, ახლა 500 ათასი გახდება. იმიტომ, რომ ვინც მანამდე დაუსჯელი დარჩათ ყველას დაერევიან, პატარა გამონათებასაც კი ჩააქრობენ, არ გააჭაჭანებენ დამოუკიდებელ პრესას, ტელევიზიას, სრული დიქტატურა დამყარდება. ვაშაძე ამბობს: შევიწყალებ სააკაშვილს, მერაბიშვილს, ახალაიას, უბირიას, ქარდავას. ეს გვინდა?! ამ მკვლელებმა საქართველო გაანადგურეს, 150 ახალგაზრდა ქუჩაში ჩახოცეს, ციხიდან ყოველთვე 5–10 მოკლული პატიმარი გამოჰყავდათ. ნუთუ, ქართველებს ამ მკვლელების დაბრუნება უნდათ? იმ შავბნელი დროის დაბრუნება გვინდა?! ჩემო ძვირფასო ქართველებო, მინდა გთხოვოთ, გონს მოვეგოთ. კი, შეიძლება გაბრაზებულები ვართ, მაგრამ ვის ვუბრაზდებით _ საქართველოს, ჩვენს მომავალს, ჩვენს შვილებს? ჩვენ ხომ საქართველოსთვის ვიბრძვით და არა კონკრეტული პიროვნების მხარდასაჭერად. ჩვენ, პოზიციებისთვის, იმ მდგომარეობისთვის ვიბრძვით, რომელიც ხვალინდელი, უკეთესი საქართველოსთვის გვინდა. ბრძოლა არ დამთავრებულა, ის ახლა იწყება.

_ რა არჩევანის წინაშე დგას ქართველი ხალხი?

_ ვფიქრობ, სალომე ზურაბიშვილი სწორედ ის პიროვნებაა, ვისაც ქართველმა ხალხმა მხარი უნდა დაუჭიროს. იგი არის ევროპაში დაბადებული, ღირსეული წინაპრების შთამომავალი. მოგეხსენებათ, საქართველოში ქალის, დედის ფენომენს დიდი მნიშვნელობა ჰქონდა. გვახსოვს, თამარის მეფობისას რა დიდი რეფორმები განხორციელდა, დაიწერა "ვეფხისტყაოსანი". არაერთი გმირი ქალი გვყავდა _ ქეთევან წამებული, მაია წყნეთელი, თინა ვაშლოვნელი. ასევე, მეოცე საუკუნეში მწერალთა კავშირის პირველი თავმჯდომარის, კოტე მაყაშვილის 19 წლის ქალიშვილი _ მარო მაყაშვილი, რომელიც საქართველოს თავისუფლებას შეეწირა. ამ ქალების მხრებზე, წესიერებაზე, სინდისზე, ოჯახებზე იდგა საქართველო. სწორედ მათი შთამომავალია სალომე ზურაბიშვილი. იგი საფრანგეთში საქართველოს სიყვარულით გაიზარდა. მისი შვილები ქართულად ფანტასტიურად ლაპარაკობენ. სალომე საფრანგეთის დიპლომატიის წარმომადგენელი იყო, საქართველოში ჩამოვიდა, დაინიშნა საგარეო საქმეთა მინისტრად და მისი უშუალო მოლაპარაკებებით რუსეთის შეიარაღებული ძალები საქართველოდან გავიდა. იგი ასევე, არის ლიტერატურის, ხელოვნების მოყვარული, კულტურის, ხელოვნების ფასი იცის. მშვენიერი ავტობიოგრაფიული წიგნი დაწერა, სადაც წარმოჩენილია საქართველოს დღევანდელობა. ასე, რომ სალომე ზურაბიშვილი ძალიან კარგი კანდიდატურაა. მისი გაპრეზიდენტების შემთხვევაში საქრთველო სტაბილური ქვეყანა იქნება და ევროპული განვითარების საშუალება მიეცემა, რასაკვირველია, ქართული ტრადიციების დაცვით. უნდა აღინიშნოს, რომ უდიდესია თავად ბიძინა ივანიშვილის წვლილი ქვეყნის განვითარებაში. ამჟამად, კვლავ გამარჯვებისთვის საჭიროა წესიერი, პატიოსანი კადრების გვერდით დაყენება. ჩვენ, თავისთავად ცხადია, გამარჯვებისთვის წინ დიდი ბრძოლა გველოდება, მაგრამ ამას სამართლიანი, კანონიერი გზით მოვიპოვებთ და მჯერა, ქართველი მოსახლეობა, აუცილებლად, მოვა არჩევნებზე და ღირსეულს დაუჭერს მხარს. ჩვენ, უნდა დავიცვათ საქართველო, ბრძოლა გრძელდება.

_ "ნაციონალები" კვლავ შავი პიარით ცდილობენ ფონს გასვლას. პრო-დასავლელად მონათლული ვაშაძე ზურაბიშვილს მოღალატეობას აბრალებს.

_ მთელი უბედურება იცით რა არის, `ქართულ ოცნებას~ ამაშიც დაასწრეს _ გაღმა შეედავე და გამოღმა შეგრჩებაო. ვაშაძე რუსეთში საგარეო საქმეთა სამინისტროში ატომისა და კოსმოსის განყოფილებაში მუშაობდა, სადაც არავინ მიგიღებდა თუ კაგებეში ჭიპმოჭრილი არ იყავი. კაცი ასეთ თანამდებობაზე იყო და ახლა, თურმე, რუსეთის წინააღმდეგია. ვინმეს დაავიწყდა, რომ ვაშაძემ 2008 წელს ხელის კანკალით დათმო რუსული პასპორტი. თავად ამბობს: რუსეთი ჩემი ნაწილიაო. ასეთი ადამიანის გაპრეზიდენტება, ამაზრზენია. ეს უსირცხვილოები სალომე ზურაბიშვილს სწამებენ ცილს, თურმე, რუსეთიდან შემოგზავნილია და ვაშაძე ყოფილა ევროპიდან შემოსული სინათლის სხივი. ეს კოშმარი, სირცხვილია. "ქართული ოცნების" წინასაარჩევნო შეხვედრაზე მისულები ვიყავით, რათა სალომე ზურაბიშვილისთვის მხარი დაგვეჭირა, მაგრამ ტელევიზიებმა არ გააშუქეს. თითქმის ყველა ტელევიზია "ნაცებს" ემსახურება. იგივე ითქმის არასამთავრობო ორგანიზაციებზე _ ყველა "ნაცმოძრაობასთანაა" მიბმული. ისინი იმ თეორიის, ფილოსოფიის გამომხატველნი არიან, რასაც "ნაცმოძრაობა" ქადაგებს, ეს ერთი მთელი ნაწილია. მინდა ხელისუფლებას ვთხოვო: გაკონტროლდეს მათი დაფინანსების წყაროები და იდეოლოგია. ერთი რამ მინდა ვთქვა: "ქართულ ოცნებას" არ ჰყავს "პიარშიკები", მრჩევლები. აბა, როგორ შეიძლებოდა წინასაარჩევნოდ კანაფის პლანტაციების თემის წინ წამოწევა. ანდა, როგორ შეიძლებოდა საკონსტიტუციო სასამართლოს ნარკოლიბერალიზაციის კანონი მიეღო. საზოგადოება გადაირია. ეს თემა "ნაციონალებმა" სათავისოდ გამოიყენეს, მაშინვე აყვირდნენ: ჩვენ მოვალთ და ხელისუფლებას კანაფის პლანტაციების გაშენების უფლებას არ მივცემთო. ამით მოაგროვა ვაშაძემ ხმები. აქეთ, ტაქსების თეთრად გადაღებვაზე დაიწყეს საუბარი. მოკლედ, მთელი საარჩევნო კამპანიის პერიოდში `ქართული ოცნება~ საკუთარი თავის წინააღმდეგ მუშაობდა. ყველაფერმა, ჯამში, გამოიწვია ის, რა შედეგიც დადგა.

_ რამდენად ლოგიკურად მიგაჩნიათ, რომ "ნაცებმა" "ევრონაცებთან" ერთად არჩევნებში 800 ათასი ხმა მიიღეს?

_ ამას ვერაფრით დავიჯერებ, რომ "ნაციონალებმა" 800 ათასი ხმა მიიღეს, ეს წარმოუდგენელია. ვფიქრობ, მათ საარჩევნო კომისიებში ისევ ჰყავთ თავიანთი წარმომადგენლები, რომელთაც კარგად იციან შედეგები როგორ გააყალბონ. შეცდომები იყო, მაგრამ ახლა, ხვალინდელ დღეზე უნდა ვიფიქროთ. ხვალინდელი დღე კი არის ის, რომ იმ ხალხმა, ვინც განვითარებულ, მშვიდ საქართველოზე, თავისი შვილების კარგ მომავალზე ფიქრობს ორ დეკემბერს მხარი საქართველოს, ჩვენი შვილების მომავალს დაუჭიროს. დრო აღარ გვაქვს. "ნაციონალების" მოსვლა, ჩემი აზრით, საქართველოს დაღუპვა იქნება.

თამარ შველიძე

მეტის ნახვა
12-11-2018, 10:30


ოზურგეთში "ქართული ოცნების" მხარდამჭერი ცოლი დანასისხლად გადაჰკიდებია თავის რესპუბლიკელ ქმარს: მეორე ტურში, ეს სასიკვდილე, გრიგოლ ვაშაძეს უჭერს მხარსო.

სანამ მეორე ტური იქნება, ვინ იცის, კიდევ რამდენ ოჯახში დადგება უძილო ღამეები პოლიტიკური უთანხმოებების გამო, მით უმეტეს, გურიაში, სადაც გამიგონია: ქალის ჭკუა თხამ ბარდს მიაყოლაო.
ამ ანდაზის სიბრძნე რაღა მაინცა და მაინც გურულ ქალზე გამოსცადა განგებამ და რაღა მაინცა და მაინც გურული ოჯახი უნდა დანგრეულიყო, ისედაც ცოტანი ვართ და ამაზე მწყდება გული, თორემ აგერ, თბილისში, პოლიტიკურ ნიადაგზე წლების წინ გაყრილი ცოლ-ქმარი სიკვდილამდე გადაეჯაჭვნენ თურმე ერთმაენთს.

უფრო გასაგები რომ იყოს, ცოტა შორიდან მოვყვები. ახლობელმა დამირეკა ამასწინათ: ტელევიზორი ჩართე. თამრიკო ჭოხონელიძე ხელისუფლების საწინააღმდეგო განცხადებებით გამოდის, არადა, ეს ქალბატონი ივანიშვილების ოჯახის ნათლიაა და თავიდანვე `ქართული ოცნების~ მხარდამჭერი იყო, რა ხდება, ნეტავი, გაოგნებული ვარო.
ჩემდა გასაოცრად, პირველი აზრი, რაც მომივიდა, ის იყო: ამ ქალს ქმართან შერიგება ხომ არ გადაუწყვეტია და პოლიტიკურად ხომ არ ეკეკლუცება-მეთქი. 
ასეც ვუთხარი ჩემს ახლობელს, რომელმაც ბევრი იცინა, მაგრამ თურმე, იცინე შენ და..
ისე ყველაფერი კარგი აგიხდეთ. 

მომღერალი თამრიკო ჭოხონელიძე და მისი "უძღები" ქმარი, "პირწავარდნილი" ნაციონალი გია როინიშვილი ამ სატელევიზიო გადაცემიდან სულ ცოტა ხანში ხელმეორედ შეუღლდნენ.

ახლა რომ გააგორონ ერთი თმაქოჩორა ვაჟი და დაარქვან გრიგოლი, ანუ გრიგოლ როინიშვილი, ხომ წაადგება დემოგრაფიას და ხომ იქნება ეს ბავშვი პოლიტიკური ინტერესების თანხვედრაში გაჩენილი ბაღანა?!
შენ კი, ვაი, ვაი, ოზურგეთელო ქალბატონო, სამშობლოს ღალატში არ დაგდონ რესპუბლიკელებმა ბრალი, თორემ პრინციპების ღალატს ჩვენ, გურულებს, ვერავინ დაგვაბრალებს.

პრინციპები და პოლიტიკა შეგვიწირავს ჩვენ-მეთქი, ხომ გითხარით?!
ეგე, იყავი ამ ზამთარს "ოცნების" აქტივისტო მარტო, თქვენი მეუღლე ორპროცენტიან ჩამშვებებს მიკედლებია.
მაინც რა მოწყვლადები არიან გურული ქმრები?..

კიდევ კარგი საპრეზიდენტო არჩევნებმა მოუწია, თორემ რამდენ ღამეს დაასველებდა ცრემლებით თავსასთუმალს ჟუჟუნათვალებიანი თბილისელი ქალბატონი ჭოხონელიძე, ამის შესახებ გია როინიშვილის გარდა დღეს უკვე აღარავინ უწყის...
ყოველთვის მქონდა ასეთი წარმოდგენა გურულ ქალებზე – ემოციურები ხართ თქვენ და წინდაუხედავები. აჰა, ქალმა პოლიტიკა ოჯახის გასამთალიანებლად გამოიყენა, თქვენ, როგორც ამბობენ, 20-წლიან ოჯახს ანგრევთ.
სულ ეგაა თქვენი პოლიტიკა?

– თამარი და გია ოჯახში ბუხრის პირას იჭუკჭუკებენ, სალომე ზურაბიშვილი პრეზიდენტი გახდება, შენ შეეწირე პოლიტიკურ მოსაზრებებს, მაგრამ არაუშავს, ნაციონალების და რესპუბლიკელების მომხრესთან ერთად ცხოვრებას მაინც ასე გერჩივნოს, წყნარად ცხოვრება – ჭრელი დედალის ბუმბულიან ბალიშთან ჩახუტებულს...

ირანდა კალანდაძე

მეტის ნახვა
10-11-2018, 19:21


ღია წერილი ლევან ბერძენიშვილს

„რაც უნდა ჭირი მომკერძო, ბილწთ არ შავეკვრი ზავითა“ – დიდი ამოცნობა არ სჭირდება, თუ რისთვის გავიხსენე ვაჟას ლექსის ლირიკული გმირის მაღაზნეობრივი შეგონება – ლევან ბერძენიშვილი მიხეილ სააკაშვილსა და მის ნაცმოძრაობას „შაეკრა“.

ვაშაძის „შტაბკვარწირაში“ ატუზული, ახალი პატრონის მაძიებელი ლევან ბერძენიშვილი იმდენად საცოდავად გამოიყურებოდა, რომ, არ დავმალავ, ბევრი ვიფიქრე, გამემეტებინა თუ არა ეს საბრალო არსება, მაგრამ არა ვარ დარწმუნებული, სააკაშვილის მიერ რუსეთის აგენტობაში დადანაშაულებული ბერძენიშვილი ხვალ არ გაიმეორებს, პუტინის „პიარშჩიკის“, შკლიაროვის მიერ ვაშაძისათვის დაწერილ ნარატივს და სალომე ზურაბიშვილს არ გამოაცხადებს მოღალატედ და რუსეთის აგენტად. ვშიშობ, ცრუ და უბირი ოქრუაშვილის მსგავსად, ლევან ბერძენიშვილმაც სამშობლოს მოღალატეებად არ გამოაცხადოს მთელი ქართული ემიგრაცია (მიგვატოვესო, – თქვა ოქრუაშვილმა) და, რა თქმა უნდა, პირველ რიგში, ისეთი მამულიშვილები, როგორებიც იყვნენ: ეროვნულ-დემოკრატიული პარტიის დამფუძნებელი სპირიდონ კეიდია და მისი სახლიკაცი მექი კეიდია (სალომეს ბაბუა დედის მხრიდან), გნებავთ, ბიძამისი – მიხეილ კეიდია, რომელსაც ქართველ შინდლერად მოიხსენიებენ, რადგან გერმანიაში სიკვდილისაგან იხსნა ქართველი ებრაელები; ანდა ივანე ზურაბიშვილი (სალომეს ბაბუა მამის მხრიდან). ასევე არსებობს იმის საშიშროებაც, რომ სამშობლოს მოღალატედ და რუსეთის აგენტად გამოცხადდეს ემიგრაციაში დაბადებული ზეინაბ კეიდია, სალომეს დედა, რადგან შვილებს გრამატიკულად გამართული ქართულით ვერ უყვებოდა ძილის წინ ჩვენებურ ზღაპრებს. 

დარწმუნებული ვარ, ლევან ბერძენიშვილი გულში თავს იმართლებს, რა მექნა, უსახსროდ და უმეკავშირეოდ დარჩენილს პარტია უნდა გადამერჩინაო, მაგრამ იმაზეც ხომ უნდა იფიქროს, რის მაქნისია თავზე ნაცარწაყრილი და გაბახებული, სამნიძის უბიოგრაფიო ქალის ამარა დარჩენილი პარტია.
ვისაც ჩემი ლიტერატურული წერილები თუ ესეები წაუკითხავს, ვფიქრობ, დამეთანხმება, მაქსიმალურად ვერიდები ღვარძლსა და სარკაზმს, პიროვნების შეურაცხყოფასა თუ ნიშნისმოგებას (სხვათა შორის, სალომე ზურაბიშვილმა სწორედ ამ მოწოდებით დაიწყო საპრეზიდენტო კამპანია, თუმც ისიც ვნახეთ, როგორ უპასუხეს). ახლაც მიჭირს, როცა ლევან ბერძენიშვილს საცოდავი და შესაბრალისი ვუწოდე, მაგრამ ჩვენი საცოდავი ქვეყანა უფრო მებრალება, როცა ქართველი კაცის ასეთ უპრინციპობასა და უღონობას ვხედავ, როცა მეფე-პოეტის თქმისა არ იყოს, ვერაფრით დაგვიძლევია საუკუნეებში გამოტარებული ავი სენი — „ასე ჭირს საქართველოსას დიდებულთ, გინდა მცირეთა, აზვავდებიან, იტყვიან: უჩემოდ ვინ იმღერეთა?“. 

ჩემი გაცხარების მიზეზი მარტივია. ის მაწუხებს, რატომ წამოეგო სააკაშვილი, შეგნებულად თუ შეუგნებლად, რუსების ავანტურაზე? რატომ არ იყვირა მთელი მსოფლიოს გასაგონად? რატომ არ უხმო თბილისში ევროპელ პრეზიდენტებს (ისე, როგორც ეს ომის წაგების მერე გააკეთა): რუსები ტყვიებს გვიშენენ და მოგვეშველეთო? რა მიზანი ჰქონდა (უფლებაზე აღარაფერს ვამბობ), ცხინვალის დაბომბვასა, გინდაც დაცარიელებულისა? რა უფლება ჰქონდა სააკაშვილს ქართული მოსახლეობის ცეცხლის ხაზს იქით დატოვებისა? რატომ აღიარა ნაცმოძრაობამ ცხინვალის დაბომბვა? რატომ მოაწერა ამის თაობაზე ხელი დეკლარაციას, რომელსაც მუდამ აგვიფრიალებენ ცხვირწინ? რა აზრი აქვს ამ აღიარებისა და დანაშაულებრივი ქმედების სალომე ზურაბიშვილზე გადაბრალებას? სალომე ზურაბიშვილმა კი არა, მთელმა ერმა რომ ვიძახოთ, სააკაშვილი და ნაცმოძრაობის ელიტა ფრთიანი ანგელოზები იყვნენო, მათ მიერ ხელმოწერილი დეკლარაციისა და ტალიავინის დასკვნის შემდეგ დაგვიჯერებს ვინმე? თუ სირაქლემის პოზა გვიშველის? 

მითხრას ვინმემ, გნებავთ ე.წ. ფსევდოგაერთიანებული ოპოზიციიდან და გნებავთ მათმა ახალმა მოკავშირემ, ლევან ბერძენიშვილმა 1993-ში დაკარგულ აფხაზეთს, სააკაშვილის ნაცმოძრაობის უაზრო ავანტურის შედეგად კოდორის ხეობა და შუაგულ ქართლში მთელი ახალგორი და უამრავი ქართული სოფელი რატომ დავამატეთ? რატომ გავმართეთ რუსთაველზე ტაშ-ფანდური და თავი მოვიტყუეთ, ბრძოლა წავაგეთ, მაგრამ ომი მოვიგეთო? მანამდე კი ვითამაშ-ვიბურჭალეთ და თბილისში სამხრეთ ოსეთის ავტონომიური ოლქის მთავრობა შევქმენით, ქვეყანას ათასობით ლტოლვილი შევმატეთ, თბილისიდან გორამდე, ნაწყალობევი ფულით, საქათმესავით სახლები ჩამოვამწკრივეთ (გულისტკივილით ვიხდი ბოდიშს ამ სახლების მაცხოვრებლების წინაშე) და შედეგად ნაცმოძრაობის ელიტას ფული ვაშოვნინეთ. 

მერე ვირტუალურ ყოფაში ცხოვრება დავიწყეთ — კლიპები გადავიღეთ, სიმღერები ჩავწერეთ, მომღერლები ვამღერეთ. ვირტუალურ სივრცეში აფხაზეთის დაბრუნებაც კი ვიზეიმეთ: კლიპის გახარებული და სახეგაბადრული მონაწილენი ერთმანეთს აფხაზეთში ეპატიჟებოდნენ. თუ არ ვცდები, ამ სიმღერას „მოდიხარ აფხაზეთში?!“ დავარქვით და კლიპის მონაწილეებს ღირსების ორდენები ჩამოვურიგეთ, თითქოსდა მართლაც დაიბრუნეს აფხაზეთი. 
ლევან, ახლა პირდაპირ შენ მოგმართავ: შენ, რომელსაც არც იუმორის გრძნობა გაკლია და, სხვათა შორის, არც ცინიზმი, უპასუხე ერსა და ქვეყანას, იყო თუ არა სააკაშვილის მხრიდან ყოველივე ეს მართლაც ცინიზმი და ჩვენი აბუჩად აგდება. აი, ამაზე თვალის დახუჭვას და მიშასა ნაცმოძრაობასთან ჩახუტებას ვერ გპატიობ, ლევან! საკუთარი ამბიციურობის ვერმოთოკვასა და მერკანტილიზმს ვერ გპატიობ, საკუთარი თავის მოტყუებასა და ხალხის გაბრიყვების მცდელობას ვერ გპატიობ, ლევან! მიშას და მისი ნაცმოძრაობის ავანტურის შედეგად დაღუპულ რამდენიმე ასეულ ქართველ ვაჟკაცს ვერ გპატიობ, სააკაშვილის მიერ გაჩუქებულ ახალგორში, მშობლიური სახლ-კარის მოსანახულებლად ჩასულ არჩილ ტატუნაშვილის წამებით მოკვლას ვერ გპატიობ. და კიდევ ვინ მოთვლის… რაც იმ ცხრა წელიწადში ნაცებმა სისხლი დაღვარეს, ნუ გაგიკვირდება და, ახლა იმის პასუხსაც შენგან ვითხოვ, ნაცმოძრაობასთან შერიგებულო და სააკაშვილის ბოდიშის „დიდსულოვნად“ მიმღებო, ლევან! ოღონდ ის მაინტერესებს, სააკაშვილმა სხვებთანაც თუ დაგაბარა ბოდიში? თუნდაც საკუთარ ნათლიმამასთან, შენს ყოფილ თანამებრძოლ კობა დავითაშვილთან, თავი რომ გაუტეხა და სამუდამოდ დააინვალიდა. სხვებზე, ასეულობით მოკლულ, გაუპატიურებულ, თვალდათხრილსა თუ მაღაზიის სახურავებზე შემოგდებულ ცხედრებზე აღარაფერს გკითხავ, იმიტომ რომ მგონი, ამნეზია დაგემართა, ოღონდ ეს, არა მგონია, ასაკის ბრალი იყოს, ამას სამწუხარო ზნეობრივი (?!) საფუძველი აქვს.

აღარც კი ვიცი, ნაცმოძრაობის რომელი დანაშაული გაგახსენო, ლევან! ვიცი, ვერ და არ გაიხსენებ, მაგრამ ერი და ქვეყანა ამის პასუხს ახლა შენგანაც მოითხოვს. მართალია, პოლიტიკური ამნეზია დაგემართა, მაგრამ, ვგონებ, შეძლებ, ცოტა რამ გაიხსენო ლიტერატურიდან. კერძოდ, საზოგადოების წინაშე გასაოცარი ზნეობრივი პასუხისმგებლობით აღვსილი ხევისბერის სიტყვები: „მოძმეთ სისხლი ცას შესჩუხჩუხებს და სამართალს ითხოვს!“ ამაზე რა პასუხი გაქვს, ლევან! შენ რომ მიშამ ბოდიში მოგიხადა და რაღაც საცოდავ თანამდებობასა თუ ფულს დაგპირდა, ეს ვერაფერი პასუხია!

ამირან გომართელი

მეტის ნახვა
10-11-2018, 14:30