რეპორტაჟი გრიგოლ ვაშაძის ინაუგურაციიდან

პოლიტიკური ნოველა

ოთხშაბათია დღესაო, გრიშა ვერ შესწვდა ძეხვსაო, ანუ ტაში, ამხანაგებო!!!

მოგესალმებით, ბატონებო და ქალბატონებო… როგორც ჩვენმა უსანდოესმა წყარომ შეგვატყობინა, ერთ-ერთ კონსპირაციულ დარბაზში უნდა გამართულიყო გაერთიანებული ოპოზიციის ლიდერისა და "ნაციონალური მოძრაობის" უკვე ამოსული ვარსკვლავის, საქართველოს ერთადერთი უგანათლებულესი პრეზიდენტის, გრიგოლ (იგივე გრიშა, იგივე გია) ვაშაძის (იგივე ულვაშაძის, იგივე ვაშლაძის) ინაუგურაცია. რასაკვირველია, ჩვენ იქ არავის მივუწვევივართ, მაგრამ უსანდოესი წყაროს დახმარებით, შევძელით დარბაზში შეღწევა და რეპორტაჟის მომზადება.

ტაში, ამხანაგებო!

– თქვენო უაღმატებულესო უპრეზიდენტ… უპრეზიდენტესობავ, ჩემი ორივე გამხმარი იღლიით გემხრობით და მოგესალმებით მზიური აჭარიდან, რომელიც კი არის მზიური, მაგრამ ბიძინა ივანიშვილმა დროებით ჩააბნელა. მე მჯერა, როგორც კი ფიცს დადებთ, ჩემი კუნაპეტად ქცეული ავტონომიური რესპუბლიკა ეგრევე გაბრწყინდება, – განაცხადა ამაყად მურმან დუმბაძემ, თავი მოწიწებით დაუკრა ამხანაგ ვაშაძეს და შემდგომ დასძინა, – თქვენო უაღმატებულესო და ჩემო თანამებრძოლო, დღეის ამას იქით მიმსახურეთ, როგორც გენებოთ… მართალია, მე პოლიციისა ძალიან მეშინია, როგორც კი მკაცრად შემომხედავენ, ეგრევე ვიფსამ და შემდგომ უარესსაც ვშვრები, მაგრამ შემიძლია, როცა ტუალეტში შებრძანდებით, რამე-რუმეები დაგიფერთხოთ.

– მე და მედეა ვასაძე ერთად ვიყავით `ოცნებაში~ ჩანერგილები, საკუთარი თვალით ვნახეთ, როგორ აწამებდა ბიძინა ივანიშვილი თავისი პარტიის წევრებს, როგორ აჭრიდა თავებს, როგორ ხარშავდა მათ ხორცს და როგორ მიირთმევდა კახა კალაძესთან და ირაკლი კობახიძესთან ერთად.

– ეგ ყველაფერი ნოდარ მელაძეს მოუყევი, ჩემო რაინდო, მე ახლა განსხვავებული სასმისით ფიცს დავდებ და მერე ვილაპარაკოთ, – ამხანაგმა ვაშაძემ ბუმბულივით თმაზე ხელი ნაზად გადაისვა და ცოლს გახედა, რომელიც მედეასთან და ერთ უცნობ ქალბატონთან ცეკვავდა. მურმანი სწორედ მათკენ გაეშურა გრიგოლთან საამური საუბრის შემდეგ და კუნტრუშით შეუერთდა.

ტაში, ამხანაგებო!

მუსიკა პეტრე ჩაიკოვსკის ოპერიდან – "მაკნატუნა". მისი უპრეზიდენტესობა წამით ჩაფიქრდა, შეყვითლებულ ულვაშზე ორი თითი გადაისვა და განსხვავებული სასმისი ზე ასწია:

– თუ შეიძლება, წყნაური იყოს, ჩემო თავდადებულო თანამებრძოლნო!

– წყნაური იყოს ჩვენი მტრის, ბიძინა ივანიშვილის კარზე, ჩემო უსარდლესობავ! – წამოდგა ფეხზე ნიკანორ მელია, რომელსაც სადოლე თავი "შკურკით" გაეპრიალებინა, – დიახაც, სანამ დედულ-მამულს დემონები მართავენ, ჩემ გულში წყნაური ვერ იქნება!!!
– "ტი უჟე ზაებალ, ბლიად"! – გამოსცრა კბილებში გრიგოლმა, იგივე გრიშამ.

– რაო, რა თქვა მისმა უსარდლესობამ? – მიუბრუნდა ნიკანორი იქვე მდგარ რომან გოცირიძეს, – შენ ხო იცი უცხო ენა?

– მნიშვნელოვანი არაფერი, ბიძინას ბალი უნდა დავუკრიფოთ და ბილიარდი დავუმტვრიოთო, – მიუგო ტუჩების წკლაპუნით რომანმა.

ამხანაგი გრიგოლი წამოიმართა მთასავით… უკაცრავად, ვეზუვივით, ამაზე ვერ დაწერ, ეს უნდა გენახათ… თუმცა მაინც შევეცდები, აღვწერო: წამოიმართა, ერთი გემრიელად ამოიხვნეშა, მხრები არწივივით შეათამაშა – გეგონებოდათ, სადაცაა ვულკანივით ამოიფრქვევა და წალეკავს ყოველივესო. ორად გაყოფილი ულვაში ნარინჯისფერი გახდომოდა, თმაზე თითქოს ცეცხლი წაჰკიდებოდა, ორივე ნესტო დაჰბერვოდა, ულაყს რომ დაებერება ხოლმე საშიშროების მოახლოებისას. მან ლიტრანახევრიანი ყანწი წვერით ღიპზე ჩამოიდო და დაიწყო:

– ხალხნო და ჯამაათნო… მართალია, მე არჩევნები გამიყალბეს… ამის შესახებ ანგელა მერკელსაც მოვახსენე, სანამ ტუალეტში შემასწრებდა… მაგრამ თქვენც ხომ კარგად ხედავთ, რომ მაინც პრეზიდენტი ვარ? არა, ხომ ხედავთ? ეხლა არ მითხრათ, რომ ეჭვი გეპარებათ ჩემ პრეზიდენტობაში!

– როგორ გეკადრებათ, ჩვენო უპრეზიდენტესობავ? აბა, გაუნათლებელი და მოღალატე დედაკაცია პრეზიდენტი?! – აქაქანდა გვერდიდან მეგი გოცირიძე და ბარაქიანი ტრაკი ფასკუნჯივით შეათამაშა.

– ჩემო თანამებრძოლებო, ჩემო უგმირესო ადამიანებო, ახლა კი უნდა გაგახაროთ, უფრო სწორად, სიხარულით გაგაგიჟოთ… ჩვენ "სკაიპით" ჩაგვერთვება… აბა, გამოიცანით, ვინ? – მიმართა თანამეინახეებს ამხანაგმა გრიგოლმა და წელში მოიხარა, თითქმის წაიკუზა. ეს ბელადის ღრმა პატივისცემის გამო მოუვიდა, თორემ სად გრიგილი და სად – წაკუზვა?

– ალო, ალო… გესმით ჩემი?! – ეკრანზე გამოისახა მიხეილ სააკაშვილი.

– გვესმის, თქვენო უბელადესობავ, რომც არ გვესმოდეს, ჩვენ მაინც გვესმის თქვენი! – წამოხტა ზეზე აფრასიძეთმჟლეტი გიორგი ბარამიძე.

– ხიიიიიიიხ… ისემც რა გითხარით, რომ გესმით… რო გესმოდეთ, ეხლა საპრეზიდენტო სასახლეში ისხდებოდით და მე კიდე სარფის საზღვარზე ვიქნებოდი!!! – მოუმატა ნელ-ნელა გაზს ბელადმა.

დარბაზი გაისუსა, ამხანაგ ვაშაძეს ისევ შეეფაკლა ლოყები, კისერში ცივმა ოფლმა დაუწყო გაჟონვა, ულვაშები კი აუცმაცუნდა.

– ჰო, კაი, ვიხუმრე… გია, მიუხედავად ყველაფრისა, შენ მაინც პრეზიდენტი ხარ. აი, ნახავ, სულ მალე მაგ დედაკაცს პანღურით გამოვაგდებთ და შენ შეგიყვანთ ზარ-ზეიმით ავლაბრის სასახლეში, რომელიც დიდი რუდუნებით ავაშენე… ბათუმიც ავაშენე, სიღნაღიც ავაშენე, მთელი საქართველო ავაშენე და კიდევ… სახელმწიფოებრიობა ავაშენე. აი, როგორი უმადური უნდა იყო ადამიანი, რომ მე არ მიწოდოს დავით აღმაშენებელი? რა, არ ვარ?! – სააკაშვილს ტუჩებთან დორბლი მოადგა.

– ხართ, თქვენო უბელადესობავ, მაშ არ ხართ? თქვენ ხართ ნაპოლეონი, უინსტონ ჩერჩილი, რობესპიერი, სტალინი, შევარდნაძე! – აიღო `რაზგონი~ მაჭუტაძემ.

– ხხხხიიიიხხხხ… მე ვარ აღმაშენებელი, ნუ გამოჭუტდი შენ საერთოდ! – ირონია გაურია ბელადმა ტონში.

– ჩემო უბელადესო… თქვენს წინადადებებში არის რეზონი, რომელიც გამოდის საქართველოდან და ქართული პრობლემებიდან, მაგრამ აკლია მონუმენტურობა, არა მხოლოდ არტიკულაციაში, არამედ აღქმაში უპირველესად, – შეჰბედა მაჭუტაძემ ბელადს და დააბნია იგი, ვითარცა ბრინჯი.

– გაიყვანეთ, ეგ ჩემის ტრამპა და ცუმპა!!! – იყვირა მიხეილმა.

– უკვე გავიყვანეთ, ჩვენო უკვე ამოსულო მზეთა-მზეო! – მიუგო ხელების ფშვნეტით კობა ხაბაზმა, რომელსაც ბოლო დროს თავი ჩაქუჩს დამსგავსებია.

– კარგი, ახლა მოისმინეთ ჩემი მითითებები… გია, შენ უკვე საქართველოს პრეზიდენტი ხარ… მინდოდა, ახალ წელს ერთად შევხვედროდით ჩემ აშენებულ სასახლეში, მაგრამ ოლიგარქმა ყველაფერი გააკეთა, რომ ეს არ მომხდარიყო. ის კი არა, თელავში ზარბაზანიც კი გვესროლა… მართალია, ვერ მოგვწვდა, მაგრამ მთელმა მსოფლიომ ნახა, როგორ ჩაუმტვრია ფანჯრები ჩვენს მომხრეებს შალაურსა და კურდღელაურში. მსოფლიო თანამეგობრობა აღშფოთებულია, მირეკავენ გაეროდან, ევროსაბჭოდან, აზიიდან, აფრიკიდან

– დედა, რა იყო ესაო?! მე მათ ვარწმუნებ, რომ ასეთი რამეები აღარ განმეორდება, მაქსიმუმ რამდენიმე კვირა გვჭირდება, რომ ოლიგარქის ხელისუფლება დავამხოთ. ისე, მე რომ საქართველოში ვყოფილიყავი, ივანიშვილის ზარბაზანს ლულას გამოვუკვანძავდი, როგორც ჩემმა ყოფილმა თანამებრძოლმა ბარონმა მიუნჰაუზენმა გააკეთა თავის დროზე, მაგრამ ამსტერდამიდან ეგ შეუძლებელია. წესით, ზარბაზნის ლულა მაჭუტაძეს უნდა გამოეკვანძა, ხოლო შიგ ატმი კურკები გოგიტა ვაშაძეს ჩაეტენა, მაგრამ არ გააკეთეს, ეტყობა, ივანიშვილმა მაგათაც გადაუხადა!

– ვცადეთ, ბელადო, თქვენო უბელადესობავ, ძალიანაც ვცადეთ, მაგრამ ეს უნიათოები მიგვიხვდნენ, გახარიამ მეზარბაზნეები გააფრთხილა, ხოლო გომელაურმა თავისი აგენტები დააყენა ლულასთან, – ლამის თვალები გადმოუცვივდა ბუდეებიდან გოგიტას, პატარა ვაშაძეს.

– ნიკა გვარამიასთვის თვალი ხომ არ მოგიკრავთ? ბოლო დროს ძაან ათამაშებს ტრაკს… ამ ნოდარ მელაძემაც კაი გვარიანად დააყენა სუნი, ტყუილად დავნიშნე ფილდ-კომანდერად! – შეცვალა უცებ თემა ბელადმა.

– ნიკოლოზი და ეკა კვესიტაძე სტუდიაში სხედან, თქვენო უბელადესობავ, ნოდარი კიდევ ბანს ეუბნება, ამ წუთებში ისინი მთელ ქვეყანას უმტკიცებენ, რომ მე ვარ პრეზიდენტი და არა ის დედაკაცი! – წამოიმართა ისევ ამხანაგი გრიგოლი.

– ჰო, ეგრე გააგრძელეთ, შენ ეჭვი არ შეგეპაროს, რომ პრეზიდენტი ხარ… დაარწმუნეთ მთელი საქართველო, რომ მართლაც პრეზიდენტი ხარ. მე აქედან დავარწმუნებ მთელ მსოფლიოს… ხხხხხიიიიიხხხხხ! – გადაიკისკისა ბელადმა და "სკაიპი" გათიშა.

რეპორტაჟს უძღვებოდა გელა ზედელაშვილი
скачать dle 12.0