რა კავშირი შეიძლება არსებობდეს 2008 წლის აგვისტოს ომის საიდუმლოსა და დვორკოვიჩ-ბოკერიას მეგობრობას შორის?

"საერთო გაზეთი" უკვე წერდა, რომ ცნობილი რუსი ჟურნალისტი მაქსიმ შევჩენკოს 2008 წლის ომს, მედვედევ-დვორკოვიჩისეულ თამაშებად აფასებდა, სადაც ჩართული იყო ქართული მხარეც. ეს სამარცხვინო, ბინძური ომი, ორივე მხრიდან იყო პროვოცირებული ვითარების გასამწვავებლად, ვიღაცას პუტინის ჩამოშორება უნდოდა, რომელიც იმ პერიოდში პეკინის ოლიმპიადას ესწრებოდა, ზოგს კიდევ სხვა საკითხების გადაწყვეტა უნდოდა.

დვორკოვიჩმა და გიგა ბოკერიამ პასუხი გასცენ, როგორ გაუკეთეს ორგანიზება მაქსიმ შევჩენკო ხშირად საუბრობს რუსეთ-საქართველოს ურთიერთობებზე და ომზე. გთავაზობთ უფრო ფართო მიმოხილვას ამ თემებთან დაკავშირებით. შევჩენკო იმასაც უსვამს ხაზს, რომ რუსულ მედიასაშუალებებში რატომღაც ნაკლებად საუბრობენ საქართველოზე.

მაქსიმ შევჩენკო: "ვთვლი, რომ საქართველო განსაკუთრებით მნიშვნელოვანი ქვეყანაა სამხრეთ კავკასიის რეგიონში, მაგრამ რუსული მედია გარკვეულწილად იგნორირებას უკეთებს იქ განვითარებულ მოვლენებს. ჩვენ დღემდე არ ვიცით, 2008 წლის ომის დაწყების საიდუმლო მექანიზმები, თუ როგორ დაიწყო ეს ომი. მიდის განხილვა, პირველმა სააკაშვილმა მიიტანა თუ არა იერიში ცხინვალზე. ჟურნალისტი იულია ლატინინა გვიმტკიცებს, რომ სააკაშვილი არაფერ შუაშია, რუსეთი დაესხა თავს საქართველოს, თუმცა არსებობს ის ვერსიაც, რომ ეს საერთოდაც შეთანხმება იყო ქართულ და რუსულ გარკვეულ პოლიტიკურ წრეებს შორის. კერძოდ, გიგა ბოკერიასა და არკადი დვორკოვიჩს (იმ პერიოდში პრეზიდენტ მედვედევის თანაშემწე) შორის მოხდა შეთანხმება, რომლებიც ბავშვობიდან იცნობენ ერთმანეთს ჭადრაკის სფეროდან. აქ ბევრი რამ არის გამოსაძიებელი. მეკითხებით, ბოკერია შეუთანხმდა რუსეთს, რომ საქართველოსთვის ტერიტორიები წაერთმიათო. სხვა რამეში იყო საქმე, სანამ პუტინი პეკინში იყო ჩასული ოლიმპიადაზე დასაწრებად, ისეთი ვითარება უნდა შეექმნათ, როცა სააკაშვილი მყისიერად აიღებდა ცხინვალს, ვერავინ მოასწრებდა ჩარევას, ქართველები მივიდოდნენ როკის გვირაბამდე, ერთი სიტყვით, დაახლოებით იგივე სცენარი გათამაშდებოდა, როგორც იგორ ივანოვის საგარეო საქმეთა მინისტრობისას მოხდა. ივანოვი 2003 წლის ნოემბერში ჩავიდა თბილისში, მაგრამ საქართველოს მოქმედ პრეზიდენტს ედუარდ შევარდნაძეს კი არ შეხვდა, ჯერ "ვარდოსნების" საპროტესტო აქციაზე მივიდა და ფაქტობრივად აღიარა სააკაშვილის პირველკაცობა. ერთი სიტყვით, მთავრობის მეთაურ პუტინს გვერდზე გაწევდნენ, ის "საქმეებს" მიღმა აღმოჩნდებოდა და გუნდი, რომელიც დიმიტრი მედვედევთან ერთად მოვიდა ხელისუფლების სათავეში, თვითონ დაიწყებდა ვითარების მართვა-რეგულირებას, თვითონ გამართავდნენ მოლაპარაკებებს სააკაშვილთან და აღიარებდნენ ოკუპაციას. მესმის, რომ ზოგიერთს ეს ვერსია დაუჯერებლად მოეჩვენება, მაგრამ არა ყველას. ხსენებული ომის შეთანხმება-გარიგებების ბმა ძალზე საინტერესოდ მეჩვენება.

...მე უბრალოდ მეშინია, საქართველოში ისეთი სერიოზული პროცესი არ განვითარდეს, რომელიც კიდევ ერთხელ მთლიანად შეცვლის კავკასიაში რუსეთისთვის ვითარებას. დარწმუნებული ვარ, რომ არსებობს ომის პარტია, რომელიც საზღვრებისა და ფრონტის ხაზს ზემოდან წყვეტს ყველაფერს, იმ ძალას ვგულისხმობ, რომელმაც უკრაინის ომი გააჩაღა. რუსეთს ემუქრება მორიგ კონფლიქტში ჩათრევა, საიდანაც გამოსავალი, ფაქტობრივად არ არსებობს. დღეს ერთადერთი, რაც ამ პროცესს აკავებს, ისაა, რომ ამერიკას საქართველოში დღემდე არ დაუნიშნავს ელჩი. აქედან გამომდინარე, არ არსებობს პიროვნება, რომელიც კონკრეტულ მითითებას მისცემდა ქართულ ოპოზიციას, რა ქმედებები დაიწყონ. ამიტომ ყველა ის მოვლენა, რაც საქართველოში ხდებოდა, ვგულისხმობ ნარკომანების ბუნტს, ან თითქოს ვიღაცებს რომ სცემეს ციხეში და პარლამენტთან აპროტესტებდნენ, ამის ძალიან სერიოზული მცდელობები იყო. როცა საქართველოში ამერიკის რეალური წარმომადგენელი გამოჩნდება, მერწმუნეთ, შეიძლება არცთუ სახარბიელო პროცესები დაიწყოს. 

ნაცების რუსეთის პოლიტიკურ ელიტასთან, განსაკუთრებით მის ლიბერალურ ფრთასთან მჭიდრო კავშირებზე, არაერთხელ უსაუბრიათ ჩვენს რესპოდენტებსაც. რაც შეეხება რუსეთის ყოფილ ვიცე-პრემიერ დვორკოვიჩს, მისი ბიოგრაფიის გაცნობის შემდეგ, ეჭვი გაგიჩნდებათ, რომ გამოცდილი ჟურნალისტის მაქსიმ შევჩენკოს ვარაუდები და შეფასებები, საფუძველს არ არის მოკლებული.
არკადი ვლადიმერის ძე დვორკოვიჩი — 46 წლის, პროფესიით ეკონომისტი, ჭადრაკის საერთაშორისო ფედერაციის თავმჯდომარე 2018 წლის ოქტომბრიდან. 2004 წლიდან პირველი კლასის სახელმწიფო მრჩევლის სტატუსს ფლობს. 2008–2012 წწ რუსეთის პრეზიდენტის თანაშემწე, ანუ 2008 წლის ომის დროს, ბატონი დვორკოვიჩი პრეზიდენტ დიმიტრი მედვედევის თანაშემწე გახლდათ. 
დვორკოვიჩს ჭადრაკის გარდა, სხვა "შეხების წერტილებიც" აქვს სააკაშვილის "რეფორმატორულ" გუნდთან, ისიც "ოკეანისწყალდალეულია", 1997 წელს დიუკის უნივერსიტეტში (ჩრდილოეთ კაროლინა) დაუცავს დიპლომი და ეკონომიკის მაგისტრის ხარისხი მიუღია. ელცინის მთავრობის მეთაური გაიდარი აქებდა დვორკოვიჩს, გონიერმა ახალგაზრდა ეკონომისტმა ანატოლი ჩუბაისის ყურადღებაც მიიქცია, მან გაუწია რეკომენდაცია სტრატეგიული კვლევების ცენტრის ხელმძღვანელ გერმან გრეფთან. 

არკადი დვორკოვიჩის მამა ვლადიმერ დვორკოვიჩი (გარდაიცვალა 2005 წელს) გახლდათ საერთაშორისო არბიტრი ჭადრაკში, რუსეთის ფედერაციის მსაჯთა კოლეგიის თავმჯდომარე, ჭადრაკში მსოფლიოს ჩემპიონის გარი კასპაროვის დიდი ხნის მეგობარი და თანაშემწე, ასევე კასპაროვისა და ანატოლი კარპოვის მწვრთნელთა გუნდის წევრი. რაც შეეხება, არკადი დვორკოვიჩის ძმას, მიხეილს, მეწარმეთა ასოციაცია "ნოვოე დელოს" დამაარსებელია, შეთავსებით ოპოზიციონერიც, ცნობილი თავისი ეპატაჟური აქციებით. ისე, გასაოცარი ამბავია, ერთი ძმა ოპოზიციონერი, მეორე მაღალჩინოსანი, თანაც მთლად მთავრობის ხელმძღვანელის მოადგილე. გარი კასპაროვის ვლადიმერ პუტინისადმი მტრული დამოკიდებულებაც არ წარმოადგენს საიდუმლოს, ექს-ჩემპიონი შემთხვევას არ უშვებს ხელიდან, რომ რუსეთის პრეზიდენტი მწვავედ არ გააკრიტიკოს იმ დონემდე, რომ შეუარაცხმყოფელ გამოთქმებსაც არ ერიდება, რაც წლებია გრძელდება. 

მაქსიმ შევჩენკოს ზემოხსენებული ინტერვიუს შემდეგ მივხვდი, ქარი საიდანაც უბერავს. ბოკერიასა და დვორკოვიჩს ყრმობისდროინდელი ნაცნობობა რომ აკავშირებდეთ, ეს არც იქნება გასაკვირი. ვითომ რატომ არ გამოიყენებდა ნაციონალების მთავარი იდეოლოგი ამ კავშირს მშობლიური პარტიის სასარგებლოდ? როგორც უკვე აღვნიშნეთ, არკადი დვორკოვიჩი რუსეთის რკინიგზასაც განაგებდა, ალბათ ამის გამოძახილი იყო, პერიოდულად რომ ვრცელდებოდა ინფორმაცია, საქართველოს რკინიგზას რუსეთი ყიდულობსო. არადა ნაცების დეზინფორმაციული მანქანა "ქართულ ოცნებას" სდებდა ბრალს, რუსებისთვის აპირებენ ჩვენი რკინიგზის მიყიდვასო. საერთოდ, უტიფრების პრინციპია, სხვას დააბრალონ ის, რაც თვითონ უკეთებიათ. "ქართულ ოცნებას" პრორუსულობაზე ის ხალხი ლაპარაკობს, რომლებიც სისხლხორცეულად არიან დაკავშირებული რუსეთის პოლიტიკურ წრეებთან. 2012 წლის საპარლამენტო არჩევნების დროს იმასაც ამბობდნენ, გიგა ბოკერია მოსკოვში ძალიან აქტიურად დარბოდა, კრემლისგან არჩევნებში დახმარებას ითხოვდა, ხან რომელი ჩინოსნის კართან იყო აყუდებული და ხან რომელის, მაგრამ ახლოს არ გაიკარესო. შემოსწყრნენ თუ ვერ "გაქაჩეს" ნაციონალების "რუხი კარდინალის" დახმარება მოსკოველმა "მეგობრებმა", ვერაფერს მოგახსენებთ.

მანანა სუხიშვილი
скачать dle 12.0