ქვეყანაში 200 000 ნარკომომხმარებელი და 50 000 პრობლემური ნარკომანია

გვესაუბრება დამოუკიდებელი უფლებადამცველი დიმა ლორთქიფანიძე:

– ბატონო დიმა, სამოქალაქო დაპირისპირების შემდეგ, 90-იან წლებში, ნარკოტიკების მოხმარების ბუმი იყო, თუმცა, ნარკომომხმარებლები ამას მალავდნენ, ახლა კი, ღიად ამბობენ: მე ნარკომანი ვარო, უფრო მეტიც, მოგვიწოდებენ მათ მივბაძოთ. აქამდე, როგორ მივედით?

– 60-იანი წლების სკანდალურ, სექსუალურ რევოლუციას, რომელიც აშშ-ში დაიწყო არაერთი კლასიკური ნაწარმოები მიეძღვნა, მათ შორის, მილოშ ფორმანის"თმები", რომელშიც იმდროინდელი ახალგაზრდობის თავისუფლების იდეით საოცარი გატაცებაა გადმოცემული. ეს იდეა ჩამოყალიბდა როგორც სწრაფვა სექსისკენ, ნარკოტიკებისკენ, რეალობისგან გაქცევის მცდელობა.

შემდეგ იყო ჰიპების მოძრაობა და რაღაც დოზით ნარკოტიკი მთელს მსოფლიოში გავრცელდა. ქართველები ნიჭიერი ხალხი ვართ ყველაფერს (როგორც დადებით ისე უარყოფით კონტექსტში) სწრაფად ვიღებთ და ვამუშავებთ. ამ მიმართულებასაც სწრაფად გამოვეხმაურეთ და 60-იან წლებში თბილისი ნარკოტიკების საშუალებით გართობის საშიშმა ტენდენციამ მოიცვა. ეს იყო მოდა, რომელთა ფუძემდებლები ულამაზესი, უმშვენიერესი ადამიანები იყვნენ, გამორჩეულები ნიჭით, გარეგნობით, ოჯახიშვილობით. ასევე, ქურდული სამყაროს წარმომადგენლებიც. როცა საზოგადოების სახე მოდურ ტრენდს იწყებს, ბუნებრივია, ეს ქვედა ფენებში ძალიან სწრაფად ვრცელდება. შედეგად, 70–80 და, განსაკუთრებით, 90-იანი წლები ქვეყანაში ნარკოტიკული ბუმი იყო.ე.წ. კოგნარის და ოპიუმის შემოტანას, მის მოხმარებას უკან სულ უფრო და უფრო მეტი ადამიანი ედგა. რა თქმა უნდა, ამას უკვალოდ არ ჩაუვლია. დღეს, როცა "ზიანის შემცირების ეროვნული ქსელი" გვიცხადებს: ქვეყანაში 200 ათასი ნარკომომხმარებელია და 56 ათასი პრობლემური ნარკომანი, ეს ნიშნავს, რომ საქმე ეხება ფსიქიკური ჯანმრთელობის გარკვეული ფორმით მოშლას, ინვალიდობას, რაც მთელი ერის ტრაგედიაა იმიტომ, რომ 18-დან 45 წლამდე ყველაზე უფრო პროდუქტიული ასაკი ამ ადიქციონერთა რიცხვს მოიცავს.

– ბატონო დიმა, რა ნარკოპოლიტიკა უნდა გაატაროს სახელმწიფომ?

– რა გამოსავალი შეიძლება ყოფილიყო სახელმწიფოს მხრიდან, ვინ იფიქრა რეალური ნარკოპოლიტიკის გატარებაზე, ვინ გაატარა საკანონმდებლო დონეზე დესოციალიზაციის კონცეფცია, რაც რეალურად, ნარკომოხმარებას შეამცირებდა? – ეს კითხვები პასუხგაუცემელია. ასე ნათელი გახდებოდა, რომ ნარკოტიკებთან ერთად ცხოვრება, სიცოცხლის საწყის ეტაპზევე, 100%-იანი, გარდაუვალი კრახია. ამ მიმართულებით მუშაობა არ წარმართულა. 90-იან წლებს თუ ჩავუღრმავდებით, მთავრობის არაერთი წევრი მინახავს საკმაოდ საეჭვო მდგომარეობაში, ხაზგასმით ვამბობ, მთავრობის წევრი და არა რიგითი მოქალაქე, ასევე, პარლამენტის წევრებიც. ბევრ მათგანზე ანეკდოტებიც კი დადიოდა. როცა სახეზეა ასეთი დაუსჯელობა, წახალისება, ბუნებრივია, მომავალ თაობებს ისღა რჩებათ გაიაზრონ: არ შეიძლება თან ნარკოტიკებით იცხოვრო, თან ოჯახი გყავდეს, გქონდეს სოციალური სტატუსი, ყველანაირი პერსპექტივა. ჩნდება კითხვა: მაშინ რატომ არის ნარკოტიკი ცუდი, ხომ? ბუნებრივია, ბავშვის ცნობიერებაში ეს კითხვა ჩნდება და ამიტომაც იყო, რომ 90-იან წლების მეორე ნახევარი ამ გამოხატულების პიკია. როდესაც ვარდების რევოლუცია მოხდა და ქვეყანა სოციალური რეფორმების ლაბორატორიად გამოცხადდა, ამის ფარგლებში რეპრესიული პოლიტიკა დაიწყო. რა თქმა უნდა, ეს ნარკომომხმარებლებს და ზოგადად, ნარკოდანაშაულსაც შეეხო. მაგრამ არა იმიტომ,რომ ვინმეს გული შესტკიოდა ნარკოტიკების მომხმარებლების რიცხვის შემცირებაზე. არა! ამას, უბრალოდ, ფისკალური დატვირთვა ჰქონდა – ყველაზე მეტი ნარკომომხმარებლის არსებობის პირობებში, ამ ადამიანების უკან მდგომი ოჯახის წევრებიდან ამოსაღები კაპიტალიზირებული ქონება კოლოსალურ რაოდენობას წარმოადგენდა, რასაც ათვისება სჭირდებოდა. ამიტომაც, 2006 წლის დასაწყისში კერძო სამართლის იურიდიული პირი – პენიტენციალური სისტემის განვითარების ფონდი შეიქმნა, რომელიც არა საჯარო, არამედ კერძო სამართლის იყო. იგი შეიქმნა პროკურატურის სისტემასთან. ყველა ადამიანს რომელსაც ნარკოდანაშაულისათვის აკავებდნენ იმ დროს ახლადდანერგილი საპროცესო შეთანხმების ნორმას სთავაზობდნენ, რომლის მიხედვით განსაზღვრული სასჯელისთვის შეტანილი თანხის ერთი ნაწილი შედიოდა პირდაპირ ბიუჯეტში, ხოლო მეორე, არაოფიციალური ადვოკატის ხელით უნდა შეტანილიყო კერძო სამართლის იურიდიული პირის სახელზე როგორც შემოწირულობა, რაც საკმარისი პირობა იყო იმისა, რომ პირი გაეთავისუფლებინათ ან ნაკლები სასჯელი მიესაჯათ. ფაქტობრივად, ინდულგენციას ყიდულობდი.


ÐаÑÑинки по запÑоÑÑ 12 áááá¡áá¡  áá¥áªáá á á£á¡ááááááá

"ნაცმოძრაობის" დროს ციხეში მჯდომი პირების რაოდენობამ 32 ათასს მიაღწია, ყოველი მეოთხე პირობით მსჯავრდადებული იყო. 32 ათასიდან 12 ათასი ადამიანი სასჯელს ნარკოდანაშაულისთვის იხდიდა. 2007, 2008, 2009 წლების სტატისტიკას თუ შევხედავთ, მხოლოდ ნარკოტიკული დანაშაულით გათვალისწინებული დამატებითი სასჯელების თანხა, რაც ბიუჯეტში ჯარიმების სახით შედის, ანუ, არასაგადასახადო სეგმენტი, ყოველწლიურად, 30-დან 42 მილიონამდე იზრდება.

ცხადია, ნარკოდანაშაულისთვის მსჯავრდებული პირებისგან ამოღებული თანხებით ბიუჯეტის შევსება ხდებოდა. ეს ჩამოყალიბდა როგორც პრაქტიკა,პროკურატურებს შორის სოციალისტური შეჯიბრებები გაჩაღდა. ის პროკურატურა რომელიც ამ მიმართულებით ყველაზე უფრო ჯალათური, არაადამიანური მეთოდებით უმკლავდებოდა საზოგადოებას, გარდამავალ დროშას იღებდა.

ნარკორეპრესიულმა პოლიტიკამ პიკს მიაღწია და ზოგადად, კრიმინალის მიმართ ნულოვანმა ტოლერანტობამ, რაც ასე იქნა გაგებული – 60-ზე მეტი ახალგაზრდა ადამიანი სიცოცხლეს გამოასალმეს ქუჩაში ჩატარებული, ჩაუტარებელი თუ მერე იმიტირებული სცენარების მიხედვით. ბევრ მათგანზე დღეს სისხლის სამართლის გამოძიებაა დაწყებული, რაც არასაკმარისია იმ სისტემური დანაშაულის მხილებისთვის, რასაც იმ დროს, რეალურად, ადგილი ჰქონდა. საბოლოო ჯამში, მივედით 2011 წლამდე, როდესაც პოლიტიკაში ბიძინა ივანიშვილი შემოვიდა. მან თქვა: კმარა, ამ ყველაფერს წერტილი უნდა დაესვას, ქვეყანა დაიწყებს ხელახალ განვითარებას იმ წერტილიდან, საიდანაც "ნაცმოძრაობამ" გადაუხვიაო.

აქ, ჩანს, რომ ივანიშვილი გულისხმობდა სწორედ იმ რეპრესიულ პოლიტიკაზე გადასვლას, რასაც სააკაშვილმა თავის დროზე ნულოვანი ტოლერანტობა დაარქვა. ეს იყო სამართლიანი გარემოს აღდგენა და საგარეო პოლიტიკაში რუსეთის ფედერაციასთან ურთიერთობების დალაგება. დღეს, პროკურატურაში შექმნილია შვიდკაციანი ჯგუფი, რომელიც ამ მიმართულებით მუშაობს, თუმცა, ეს საკმარისი არ არის. სამწუხაროა ისიც, რომ სისტემური დანაშაულისთვის არ გასამართლდა თავად "ნაციონალური მოძრაობა", არ მოხდა დენაციფიკაცია. პირიქით, "ნაცმოძრაობის" შემომქმედი ადამიანები ის მოსამართლეები, პროკურორები, გამომძიებლები არიან, რომლებიც საქართველოს სახელით აკავებდნენ, აძლევდნენ პასუხისგებაში და გამოჰქონდათ განჩინებები. ამასთან კავშირშია ის, რომ ნარკოპოლიტიკამ არათუ სწორი რეფორმა განიცადა, არამედ პირიქით, ასცდა ყველანაირი განვითარების გზას. ამის ერთ-ერთი თანაავტორი, შემოქმედი არის "ნაციონალური მოძრაობის" აქტივისტი, სააკაშვილის მარჯვენა ხელი გიორგი პაპუაშველოს საკონსტივილი,ტუციო სასამართლოს იმდროინდელი თავმჯდომარე, რომლის თავმჯდომარეობის პერიოდში საკონსტიტუციო სასამართლომ – მაკონტროლებელმა ორგანომ უპრეცედენტო გადაწყვეტილება მიიღო და პიროვნების თავისუფალი განვითარების კონსტიტუციურ უფლებას ნარკოტიკული საშუალების მიღების თავისუფლება დაუკავშირა.

ასევე, რატომღაც დაადგინა, რომ ნარკოტიკული საშუალება მარიხუანის 70 გრამამდე ტარება სისხლის სამართლის წესით არ უნდა ისჯებოდეს. აქ პაპუაშვილმა ორი უდიდესი შეცდომა დაუშვა, ერთი – მარიხუანა როგორც ნარკოტიკული საშუალება, მოცულობით – მთლიანი ბალახის რაოდენობითა და წონით არ განისაზღვრება. 70 გრამი კულტურული ნარკოტიკული საშუალება მარიხუანა შეიძლება იყოს 80 ადამიანის მოხმარების დოზა, ხოლო ველურად მზარდი – 30–35-ის. აქ, უკვე, სერიოზული აცდენაა, რაც საფუძველია იმისა, რომ საკონსტიტუციო სასამართლოს მიერ მიღებული გადაწყვეტილება სერიოზული კითხვის ნიშნის ქვეშ დავაყენოთ. აღარაფერს ვამბობ იმაზე, რომ დასავლეთ-ევროპის ცივილიზებული და ყველაზე შორს წასული ქვეყნები ნარკოპოლიტიკის თვალსაზრისით, 10 გრამზე მეტს არ ადგენენ, ისიც იმ გრადაციის მიხედვით, რომელი შესაბამისი კულტურიდან გამოდის ნარკოტიკული საშუალება. ზოგადად, როცა ნარკოტიკულ საშუალებაზე ვსაუბრობთ, მიმაჩნია, რომ კარგი და ცუდი, სუსტი და ძლიერი არ არსებობს, ნარკოტიკი არის ნარკოტიკი, რაც იწვევს ქცევით ადიქციებს — ეს არის ფსიქიკის მოშლა გრძელვადიანი თუ საშუალო პერსპექტივით. ნარკომანია გამოუსწორებელი სენია, რაზეც მთელი მსოფლიო თანხმდება. მაგრამ ამას ასე არ თვლის ნეო-ლიბერალური ტრენდი. ნეო-ლიბერალური პოლიტიკური სისტემა, რომელიც თავს მოგვახვიეს, თვლის, რომ ადამიანს ეკუთვნის თავისი სხეული და მისთვის რაიმეს აკრძალვა ეტიკეტირების მცდელობაა. თურმე, ვალდებულება გვქონია, როდესაც პირი ნარკოტიკის სისტემატურ მოხმარებას დაიწყებს და ეს ყველაფერი დაავადებაში, ფსიქიკური ჯანმრთელობის მოსპობაში გადავა, ჩვენ, გადასახადის გადამხდელმა სხვა ადამიანებმა მისი მკურნალობა დავაფინანსოთ. ეს არ არის არც ევროპული სტანდარტი, არც რომელიმე განვითარებული ქვეყნის პრაქტიკა. შეიძლება ბევრს ჩვენს გარშემო კონსპირაციის თეორიის არ სჯერა, მაგრამ ეს არის ძირითადი დემოგრაფიული პლაზმის შეცვლის დაჩქარების კატალიზატორი. ერის, ქვეყნის მტერმა, გარკვეულმა რეაქციულმა ძალამ კარგად მიაგნო თუ რა არის ყველაზე სუსტი წერტილი ქართველი კაცისთვის – ეს არის ნარკოტიკული საშუალების მიღება, რაც არ არის ექსპერიმენტი, რასაც დღეს ქართველი ხალხი საკუთარ თავზე გადის. თუ მე-19 საუკუნის ისტორიას ჩავუღრმავდებით, გავიხსენოთ ბრიტანეთის იმპერია, რომელმაც ჩინეთში ნარკოტიკული ინტერვენცია განახორციელა, რამაც ათეულობით მილიონი ჩინელი სიცოცხლეს გამოასალმა. ბრიტანეთი პირდაპირ ზარბაზნებიდან ისროდა ოპიუმის შეფუთვებს. ჩინეთი სრულმა ეპიდემიამ მოიცვა. შედეგად, ჩინეთმა ჰონგ-კონგის კუნძული და ყველა მნიშვნელოვან პორტზე კონტროლი დაკარგა. ამით იმის თქმა მინდა, რომ საქართველოში თუკი ვინმეს მიაჩნია, რომ ეს კონსპირაციაა და ჩვენი მოწამვლა შეგნებულად არ ხდება, ძალიან ცდება. ფაქტები შემდეგია: მხოლოდ ორ თვეში ამოღებულია 4 კგ ნარკოტიკული საშუალება ოპიუმი, რაც დაახლოებით, 50 ათასი ადამიანის მოხმარების დოზაა. ასეთი პატარა ქვეყნისთვის მხოლოდ ორ თვეში ამოღებული დოზით თუ ვიმსჯელებთ, დავრწმუნდებით, რომ ეს ნარკოტიკული ომია.

– თქვენ საკუთარ ფეისბუქზე დაწერეთ, რომ ნარკომოვაჭრე არ უნდა იყოს შეფასებული როგორც რიგითი დანაშაულის ჩამდენი პირი. ასეთი ადამიანი რა სასჯელს იმსახურებს?

– ნარკომოვაჭრე ნარკოდივერსანტი, ჩვეულებრივი მეომარი, ქვეყნის რეაქციული ძალების წარმომადგენელია, რომელიც სიკვდილს ავრცელებს ანუ, სიკვდილით ვაჭრობს. ამიტომ, სიკვდილით მოვაჭრეს - სიკვდილი. განგაშის ზარები უნდა დავარისხოთ, ვინაიდან ამის იქით, დასაკარგი, აღარაფერი გვაქვს.

10 დღის განმავლობაში ღამის კლუბებიდან  გამოსული 16 ადამიანი გარდაიცვალა, აღნიშნული პროცესი არ ჩერდება, ნარკოტიკის ბუმს ხელს უწყობს დახვეწილი ტექნოლოგიებით ინტერნეტით ვაჭრობა. როცა ვაიბერზე, ფეისბუქზე მოგვდის ინფორმაცია, რომ შეგვიძლია ნარკოტიკული საშუალება თავისუფლად შევიძინოთ თუკი გარკვეულ მისამართზე თანხას გადავრიცხავთ და ნარკოტიკი შეიძლება საკუთარი სადარბაზოს კიბის უჯრედზეც კი ვიპოვოთ, ეს ნიშნავს, რომ ნარკორეალიზატორები, მათი მფარველები და ორგანიზატორები აქვე, ჩვენს გვერდით არიან.

– ბატონო დიმა, როგორ აფასებთ 12 მაისს ჩატარებულ სპეცოპერაციას?

– იმედის პირველი მერცხალი იყო სწორედ რვა ნარკორეალიზატორის დაკავების ფაქტი. მიუხედავად იმისა, რომ ურემი გადაბრუნდა და ეს პირები მერე დააკავეს, თავისთავად ცხადია, რვა დივერსანტის წინააღმდეგ ჩატარებული სპეცოპერაცია თავისი შედეგებით ძალიან მნიშვნელოვანია. პარლამენტში გამოსვლისას ბატონი გახარიასგან გავიგეთ, რომ ამ პროცესში უცხოელი კოლეგებიც იყვნენ ჩართული, რათა უმაღლესი ტექნოლოგიები გამოყენებულიყო. ეს მხოლოდ მისასალმებელია. ოპერაციის ჩატარებიდან ერთ საათში გავაკეთე განცხადება: შსს-ს არცერთი ნაბიჯი უკან არ დაეხია, არ მოქცეულიყო იდეოლოგიური მარწუხების ქვეშ, ვინაიდან ხალ- ხი და საზოგადოება მის გვერდით იდგა. როდესაც ნარკობარიგების დაკავებას მძლავრი საპროტესტო მუხტი მოჰყვა, რომელიც კარგად იყო ორკესტრირებული, ორგანიზებული და დაფინანსებული გარკვეული ძალების მხრიდან, კარგად დავინახეთ ორი-სამი ათასი ახალგაზრდა გამოსული რუსთაველის გამზირზე, რომელთა უმრავლესობა წარმოუდგენლად მძიმედ იქცეოდა, მათ ქმედებებში აღინიშნებოდა სისხლის სამართლის დანაშაულის ნიშნები – მუქარა, ხულიგნობა, ძალადობისკენ მოწოდება და ეს ყველაფერი რატომღაც დაუსჯელი დარჩა.

გახარიას მისვლა ადგილზე უპრეცედენტო იყო. ვეთანხმები, რომ იმ მომენტში მიზანი საშუალებას ამართლებდა და დიპლომატიური ხრიკის გამოყენებით მართული პროცესის დეესკალაცია უნდა მომხდარიყო. მინდა მას ვთხოვო: ყველა იმ პირის მიმართ, ვინც დანაშაულს ჩადიოდა, გამოძიება დაიწყოს. არ შეიძლება ისეთი რამ დარჩეს დაუსჯელი, რაც შემდგომში გადამდები იქნება როგორც მაგალითი. მით უმეტეს, როცა საქმე ახალგაზრდებს ეხება, რომლებიც მსგავს რამეს ღრუბელივით იწოვენ. სანამ ესდაფინანსებული შაბაში დაიშლებოდა, მეგობრების ერთმა ჯგუფმა გადავწყვიტეთ უპრეცედენტო ხასიათის აქცია ჩაგვეტარებინა, კერძოდ, მხარი დაგვეჭირა შსს-ს მოქმედებებისთვის. ვიმედოვნებდით, რომ ჩვენი მხარდამჭერთა რაოდენობა გაცილებით მეტი იქნებოდა, ვიდრე ის ერთი მუჭა ადამიანები, რომლებიც იქ, დესტაბილიზაციის მოხდენას ცდილობდნენ. მაგალითად, ჟურნალისტიკაში ცნობილი ადამიანები, მათ შორის, ბატონი კოვზირიძე მეტსახელად "მძიმე კაცი", საზოგადოებას, პოლიციას დედის გინებას არ აკლებდა და ახალგაზრდობას ძალადობისკენ მოუწოდებდა. ჩვენმა განცხადებამ დიდი მხარდაჭერა ჰპოვა. იმ აქციაზე იმყოფებოდნენ ადამიანები რომელთა დანდობა, უბრალოდ, არ შეიძლება. ჩვენი აქციით, როცა 17 მაისს ერი და ბერი ერთად დავდექით, მსოფლიოს ვანახეთ, რეალურად, თუ რა ღირებულებებს იცავს ქართული საზოგადოება.

თამარ შველიძე




მეტის ნახვა
25-05-2018, 18:00


სამოქალაქო ომის დამაანონსებლებს ხელისუფლებამ უნდა გასცეს პასუხი, მაგრამ თუ მას ეს გაუჭირდა, თვითონ დავიცავთ სახელმწიფოს, რისი კანონიერი უფლებაც გვაქვს

"ფაშიზმი შეგნებულად აქციეს საფრთხობელად, თორემ სინამდვილეში ეს არის შენი ეროვნული თვითშეგნების, ეროვნული წეს-ჩვეულებების, ტრადიციების ყოვლისმომცველობა" აცხადებს მოძრაობა "საქართველოს ეროვნული ერთობის" ლიდერი გიორგი ჭელიძე.

ვიკიპედია:
ტერმინი ფაშიზმი მოდის სიტყვა ფასიოდან, ესაა ძველ რომში მაგისტრების ძალაუფლების სიმბოლო — წნელის შეკვრა შუაში ნაჯახით. პრინციპი შემდეგშია, ერთი წკნელი ადვილად ტყდება შეკვრა კი – ძნელად. აქედან მოდის ერთ-ერთი ფაშისტური ლოზუნგი, ძალა ერთობაშია. რეალურად ფაშიზმი ზენაციონალური (გნებავთ ტრანსნაციონალური) ნაციონალიზმია, რომელიც ე.წ. ლიბერალურ-დემოკრატიული გლობალიზაციის საპირწონე მიმდინარეობას წარმოადგენს.

გარკვეული ძალები ჩვენს ორგანიზაციას ხელისუფლების მიერ მართულად მიიჩნევენ, ამ ეტაპზე ჩვენი ქმედებები, შეიძლება რაღაცნაირად ემთხვეოდეს ვიღაცის ინტერესებს, შეიძლება ეს "ქართული ოცნებაც" იყოს, ეს ბუნებრივიცაა, რადგან როცა სამოქალაქო ველზე აქტიურობ, ვიღაცის ინტერესებთან თანხვედრა აუცილებლად გექნება. ჩვენს ემბლემაზე სამფეროვანი დროშაა, საქართველოს პირველი დამოუკიდებელი რესპუბლიკის  (1918–21 წწ) დროშა, მეორე მსოფლიო ომის დროს, ამ დროშის ქვეშ იბრძოდა ქართული ლეგიონი, რომელიც არა საქართველოს, არამედ ბოლშევიკებს ებრძოდა, რომლებმაც 1921 წელს ჩვენი სამშობლოს ოკუპაცია და ანექსია მოახდინეს. ნებისმიერ პოლიტიკოსს რომ კითხო, 70 წელი საბჭოთა ოკუპაციის პირობებში ვცხოვრობდით, 26 მაისს დამოუკიდებლობის დღეს აღვნიშნავთ, მაგრამ მათ პრეტენზია არ უჩნდებათ გაერო საქართველოს სსრ-ის სამართალმემკვიდრედ რომ გვაღიარებს. ამიტომაც ვამბობ, რომ 1992 წლის შემდეგ, ანტიეროვნული ძალები გვმართავენ.

საერთოდ, მსოფლიოში სამი იდეოლოგიაა, ლიბერალიზმი, მარქსიზმი თავისი ორი განაყოფით — სოციალიზმი და კომუნიზმი, ფაშიზმი და ნაციონალ-სოციალიზმი. ეს სამი იდეოლოგია ერთმანეთს ებრძვის, ლიბერალიზმიც და მარქსიზმიც ანტიეროვნული იდეოლოგიაა, მულტიკულტურული და კოსმოპოლიტური, ისინი პირდაპირი მტრები არიან, როგორც ერების, ისე რასების. ფაშიზმი არის ეროვნული იდეის სრულყოფა, რომელიც ყველა ერს თავისი აქვს, შეუძლებელია გერმანელებს იტალიური ფაშიზმი ჰქონდეთ, ან იტალიელებს ბრიტანული.

ფაშიზმი ერთობას ნიშნავს, რაც ქართული ფენომენია, სკოლაშიც გვასწავლიდნენ, რომ ერთი ისარი ადვილად იმტვრევა, ბევრს კი ვერ გადატეხავ. ხელოვნურად ხდება ფაშიზმის დისკრედიტაცია, ფაშისტი თუ ხარ, ე.ი. სისხლისმსმელი ხარ. ფაშიზმი ყოველთვის იყო და დღესაც არის ევროპის რიგ ქვეყნებში. ქართველებსაც აქვთ თავისი ფაშიზმი, რომელიც პირველი სახელმწიფოებრიობიდან მომდინარეობს.

სამხედრო პუტჩის შემდეგ, ხელისუფლებაში მუდმივად არიან მტრული იდეოლოგიის წარმომადგენლები, ძველი კომუნისტები ან მათი შვილები, რომლებსაც დარწმუნებული ვარ წითელი პასპორტები შენახული აქვთ, რა იცი რა დრო მოდისო და ლიბერალური ძალები.

მეორე მხარეს არიან "კმარელები", ნაცები თავიანთი განაყრებით. მათთვის ნაციონალური მოძრაობის დაძახება შეუძლებელია, რადგან ნაციონალურობასთან არანაირი კავშირი არ აქვთ, ჩვენი ორგანიზაციის წევრები მათ ერთიანი ნაციების პარტიას ვეძახით. სააკაშვილის პარტია არის ევროპის სახალხო პარტიის წევრი, ყველაზე დიდი ულტრალიბერალების გაერთიანება საქართველოში. ასე რომ, საქართველოში ანტიეროვნული ძალები არიან გაბატონებული, რაც პირდაპირ შეეტყო ქვეყანას. როდესაც სახელმწიფო დასუსტდა, ერმა კვდომა დაიწყო, "საქართველოს ეროვნული ერთობა" კი არ იგონებს, გაეროს ოფიციალური მონაცემებია, რომ 2050 წლისთვის საქართველოში ფიზიკურად განახევრდება ქართველთა რაოდენობა, საქართველო მომაკვდავი ერების ხუთეულშია. ეს ყველაფერი სტკივა ქართველ ახალგაზრდობას, გვაქვს ჩვენი პროტესტი, ამიტომ შევქმენით ჩვენი ორგანიზაცია, ფაშიზმი მარტო პოლიტიკური იდეოლოგია არ არის, ეს აზრი ერთობის იდეოლოგიაა, სა და მოქმედების ერთობლიობა.

აზრი, იდეა არის ხალხი, ხოლო მოქმედება სახელმწიფო. კანონთან ყველანაირად თანხმობაში ვართ, უკანონობას არაფერს ვაკეთებთ.
ჩვენ ბრალს გვდებენ, რომ თითქოს ძალადობრივი მუქარები გავაჟღერეთ, აღნიშნულთან დაკავშირებით, პოლიციაში სს-ის საქმეც აღიძრა, ეს არის სრული აბსურდი. მოდით, უფრო კონკრეტულად ვისაუბროთ ამ საკითხზე. ყველამ მოვისმინეთ რა პოლიტიკურ განცხადებებს აკეთებდ ნენ პარლამენტის წინ შეკრებილი ნარკომანიის და ნარკოვაჭრობის პროპაგანდისტები და დაკანონების მსურველნი, პოლიციას და მთელ ქართველ ერს ეძახდნენ ბნელებს და უცენზურო სიტყვებით მოიხსენიებდნენ, იმუქრებოდნენ დაპირისპირებით, მოლოტოვის კოქტეილებით, უფრო მეტიც, რევოლუციითა და სამოქალაქო ომით. ამიტომ გაჩნდა საზოგადოებაში დიდი პროტესტი, მათ შორის იმ ახალგაზრდებში, ვინც აქტიურად ვართ ჩართული საზოგადოებრივ ცხოვრებაში. ჩვენი განცხადებები აუცილებელი თავდაცვის რეჟიმის გამომდინარე იყო, რომ არავის დავაშვებინებდით 1991 წელს და შემდგომ განვითარებულ პროცესებს. სამოქალაქო ომის დამაა- ნონსებლებს ხელისუფლებამ უნდა გასცეს პასუხი, მაგრამ თუ მას ეს გაუჭირდა, თვითონ დავიცავთ სახელმწიფოს, რისი კანონიერი უფლებაც გვაქვს. ხუნტა პირველად საწინააღმდეგო აზრის მქონე ადა- მიანებს გაუსწორდება და ჩვენ არ გვაქვს უფლება თავი დავიცვათ?

კონსტიტუცია და კანონი გვაძლევს იმის უფლებას, რომ აუცილებლობის შემთხვევაში საკუთარი თავი დავიცვათ და გადაუდებლობის შემთხვევაში, სხვისი სიცოცხლის დასაცავადაც გამოვიდეთ. დაკითხვისას სამართალდამცავებსაც ვუთხარი ეს. საზოგადოების მხრიდან ამხელა წინააღმდეგობას არავინ ელოდა, მათ უნდოდათ ყველაფერი ისე ეჩვენებინათ, რომ თითქოს უმრავლესობაში იყო ის ადამიანები, ვინც პარლამენტის წინ "თავისუფლებას" ითხოვდა. მათ პირველ აქციაზე მართლაც გამოვიდა ბევრი ხალხი, მაგრამ მერე იკლო. ეს "თეთრი ხმაური" და ბაია პატარაიას "საფარი" პირდაპირ სოროსისგან ფინანსდება. სოროსი საერთოდ შემჩნეულია არეულობების მოწყობაში, მემარცხენე იდეოლოგიის მქონე, ანარქისტული, ფემინისტური, მარქსისტულ მოკომუნისტო იდეების მქონე ადამიანების მხარდაჭერასა და დაფინანსებაში, ერთი სიტყვით, ქვეყნებში დესტაბილიზაციას ახდენს.

იმდენად მოულოდნელი იყო "პროტესტანტებისთვის" საპირისპირო აზრის გამოთქმა, რომ შოკში ჩავარდნენ. მუხტის გაღვივებაში ძალიან დიდი წვლილი შეიტანა  'საქართველოს ეროვნულმა ერთობამ", ერთ-ერთი პირველები გამოვედით, მრავალი ქუჩა მოვიარეთ და ხალხს მოვუწოდეთ თავიანთი პროტესტი დაეფიქსირებინათ. ლიბერასტებმა და მათმა მხარდამჭერებმა ჩვენს ქმედებაში ვერაფერი უკანონობა რომ ვერ აღმოაჩინეს, დისკრედიტაციის მიზნით აბსურდული განცხადებების და ინფორმაციების გავრცელება დაიწყეს.

"ფლაგმანად" ელისო კილაძე მოგვევლინა, რომელსაც ჟურნალისტობაზე აქვს პრეტენზია, მეტს არაფერს ვიტყვი, მაინც ქალბატონია, თქვენმა მკითხველმა განსაჯოს მისი საქციელი. შეიძლება მხარე იყო, მაგრამ დემაგოგიას და შუბლის ძარღვის გაწყვეტასაც ხომ აქვს საზღვარი?! კილაძემ გა- ავრცელა ჩემი შარშანდელი ფოტო, რომ თითქოს თავს ვარიდებდი პოლიციასთან თანამშრომლობას და თავი მოვიავადმყოფე, რაც არის სრული სიცრუე. ეს ფოტო მაშინდელია, როცა ფეხბურთის ფედერაციასთან ეროვნული ნაკრე- ბის კაპიტნის, გურამ შარიას მიერ ლგბტ-სიმბოლიკიანი სამკლაურის გაკეთება გავაპროტესტეთ.

17 მაისს ჩვენი 11 წარმომად- გენელი, თითქმის ყველა ლიდერი დააკავეს და ფაქტობრივად ორგა- ნიზაციის პარალიზება მოახდინეს. დასაკითხად ჩემი ფეხით მივედი პოლიციაში, ამჯერად საქმეში ჩემი ადვოკატი გაიოზ ჩარკვიანიც ჩაერთო, მზად ვარ სათანამშრომლოდ, ნებისმიერ კითხვას გავცემ პასუხს. თუ ვინმეს ჩემი იდეოლოგია არ მოწონს, ეს ჩემი პრობლემა არ არის. ეროვნული მუხტის პოლიტიკური ხერხით ჩახშობა ბოლშევიკური, "წითელი ჭირის" მეთოდია, რომელმაც გაწყვიტა ჩვენი ინტელიგენცია. თუ ახლაც იგივე ხდება, ეს ყველაფერი უნდა ვიცოდეთ, ჩემთვის და ჩემი ორგანიზაციის წევრებისთვის დიდი პატივია, თუ განსხვავებული აზრის დევნის გაპროტესტებისთვის დაგვსჯიან.

ერთმა ჭკვიანმა ავსტრიელმა მხატვარმა თქვა, გიყვარს ის, რაც იცი და იცი ის, რაც გასწავლეს.
ქართველ ერს არ აქვს სწორი ინფორმაცია და როცა გამოჩნდა ძალა, რომელიც სიმართლეს ამბობს, ანტიეროვნული ძალების უკიდურესი გაღიზიანება გამოიწვია.

სოციალურ ქსელებში სრული სიგიჟე სუფევს, თუმცა მრავლა- დაა იქ დადებითი კომენტარებიც არის, მიუხედავად იმისა, რომ აქტიურად გვიტევენ ე.წ. ქართული ტელევიზიები, რომლებიც ასევე სოროსისგან ფინანსდებიან. ჩვენს წინააღმდეგ ბრძოლაში ჩართული არიან პრორუსული ძალებიც, მათ არ მოეწონათ 9 მაისს იმ კანონის დაცვას ვითხოვდით, რომლის თანახმადაც საბჭოთა ტოტალი- ტარული სიმბოლიკის გამოტანა არ უნდა მომხდარიყო. მოკლედ, ყველა მხრიდან არის შტურმი. ძალიან მინდა დაწეროთ, რომ 17 მაისს "მაესტრომ" ამაზრზენი ფაქტი დაგვაბრალა, თითქოს რამდენიმე წლის წინ, ქართველმა ნაციონალისტებმა, ანუ ჩვენმა მსგავსმა ორგანიზაციებმა, აღმაშენებლის გამზირზე ვიღაცები დაარბიეს, ვერცხლის ქუჩაზე მდებარე რაღაცა ბარიც ახსენეს. მე არ ვიცი ვინ რა დაარბია, ამ ყველაფერს "საქართველოს ეროვნულ ერთობასთან" არანაირი კავშირი არ აქვს, მაშინ ჩვენი ორგანიზაცია საერთოდ არ არსებობდა და რატომ უნდა ავიღოთ პასუხისმგებლობა იმაზე, რასთანაც ოდნავი ირიბი კავშირიც არ გვაქვს?!

ჩვენი ორგანიზაციის წევრია აგვისტოს ომის რამდენიმე ვეტერანი, აფხაზეთის ომის მონაწილე მრავალი მხარდამჭერი გვყავს, რომლებიც ჩვენს აქციებზე დადიან. რომელ დაფინანსებაზეა საუბარი, როცა არათუ ოფისი, ხმამაღლა მოლაპარაკის შესაძენი ფულიც კი არ გვაქვს.

ნაპოლეონს აქვს ნათქვამი. ჯარით დაცული სახელმწიფო კი არ არის დაუმარცხებელი, არამედ ერით დაცულიო. თუკი ახალგაზრდობა ნარკოტიკულ თრობას მიეცა, ხომ ვიცით, რომ ნარკოდამოკიდებული ადამიანისთვის მთავარი ნარკოტიკის მოპოვებაა, რომელშიც ყველაფერს გაცვლის, თუკი სექსუალური უმცირესობების რიცხვმა მოიმატა ქვეყანაში,საიდანღა გვეყოლება ქართველ მეომრები და ამორძალები, ვინც მომავალში უნდა დაიცვას საქართველო?

ჩვენ თუ საკმარისი ძალა არ გამოვიჩინეთ, ეროვნული ცნობიერებით და შეგნებით თუ არ განვიმსჭვალეთ, ფაქტია, ჩვენი სამშობლო გადაშენებისკენ მიდის. თუ იდეაა საკამათო, დაგვითმონ პირდაპირი ეთერი, დაგვიჯდნენ კომუნისტების თუ ლიბერალების წარმომადგენლები და გვეკამათონ, თავიანთი არგუმენტებით მოახდი- ნონ თავიანთი იდეოლოგიის პროპაგანდირება, ჩვენ ჩვენს პოზიციას დავიცავთ, მაგრამ ეს არ აწყობთ, რადგან სიმართლე ჩვენშია. ყველაფერ ეროვნულის გამოვლინებას რომ რუსულ პროპაგანდად და რუსეთიდან დაფინანსებულად რომ ნათლავენ ეს ბატონები და ქალბატონები, სწორედ თვითონ ასხამენ ნებსით თუ უნებლიედ რუსეთის წისქვილზე წყალს და ოკუპანტს რეკლამირებას უწევენ. ერთს ვიკითხავ, აშშ-ის პრეზიდენტმა ტრამპმა, ამერიკა კი საქართველოს სტრატეგიული პარტნიორია, პირდაპირ დააყენა საკითხი ნარკომოვაჭრეების სიკვდილით დასჯის შესახებ, სექსუალური უმცირესობების გამოხატვის უფლებები შეზღუდა, ტრანსგენდერებს ჯარში სამსახური აუკრძალა, მაშინ ვთქვათ, რომ ისიც პუტინის "კაცია"? ალბათ ამიტომაც თქვა ტრამპმა პრეზიდენტი როცა გახდა, პოლიტიკაში ნამდვილი მამაკაცები დაბრუნდნენო. ის ყოველივე ტრადიციულზეა ორიენტირებული, ოჯახი და ტრადიციებია მათი მთავარი ღირებულება, ეს ტექნიკა და ეკონომიკური პროგრესი უკან დაგვრჩება თუ ჩვენი ტრადიციები განადგურდებაო. ჩვენთან კი არ გაძლევენ უფლებას, რომ ამ თემების შესახებ ისაუბრო, მაგრამ ქართველ ერში არის პროტესტი დაგროვილი, რომელმაც სულ რომ არ ელოდნენ, ისე ამოხეთქა და წალეკა ლიბერასტების აქცია, ავტობუსებში შეჭეჭყილები გააპარეს რუსთაველის გამზირიდან. 17 მაისიც ვერ აღნიშნეს უმცირესობებმა და მათმა დამცველებმა, როგორც თვითონ უნდოდათ, ოფიციალურად თქვეს, რომ ამ დღეს აქციას არ ატარებდნენ. ეს გააკეთა ერთმა პატარა მუხტმა, ერთი დღის აფეთქებამ. თუკი ერი დაირაზმება, მას წინ ვერავინ დაუდგება.


გაიოზ ჩარკვიანი
(ადვოკატი): გიორგი ჭელიძე თბილისის პოლიციის მთავარ სამმართველოში დაკითხეს, ყველა კითხვას არგუმენტირებული პასუხი გაეცა, წარვადგინეთ ჩვენი მტკიცებულებები. აქედან გამომდინარე, პოლიციელები მივიდნენ იმ დასკვნამდე, რომ ჩვენ არანაირი ანტიკონსტიტუციური ქმედებები არ ჩაგვიდენია. რაც შეეხება სიმ- ბოლიკებს, ემბლემას, ატრიბუტიკას, რომელიც ბოლო პერიოდში ესოდენ ყბადაღებულ თემად იქცა, ისიც დეტალურად გავშიფრეთ. საქართველოს ეროვნულ ვალუტაზე გამოსახული ბორჯღალია "საქართველოს ეროვნული ერთობის" სამკლაურზეც, არსებობს ბოლნური ჯვარი, რომელიც მრავალსაუკუნეებს ითვლის და უდიდესი საგანძურია ქართული სარწმუნეობის და კულტურის, რა თქმა უნდა ეს ჯვარი საქართველოში აკრძალული არ არის. სამფეროვანი დროშა, რომელიც 1918 საქართველოს დამოუკიდებ- ლობა რომ გამოცხადდა, მაშინ გვქონდა, 80-იან წლებში, როცა დაიწყო საქართველოს ეროვნულგამათავისუფლებელი მოძრაობა, სწორედ ეს დროშა იყო ეროვნული სიმბოლო. ის შემდგომშიც დამოუკიდებელი საქართველოს სახელმწიფო დროშა იყო, რომელიც გატანილი გვქონდა საერთაშორისო ასპარეზზე, როცა ჩვენი სპორტსმენები, დიპლომატები სახელმწიფო მოღვაწეები უცხოეთში ჩადიოდნენ, ზუსტად ეს დროშა ფრიალებდა. 2004 წელს მიხეილ სააკაშვილი ხელისუფლების სათავეში რომ მოვიდა, სახელმწიფო დროშა კი შეცვალა (რატომ და როგორ ეს ცალკე თემაა), მაგრამ შინდისფერი დროშა ხომ დარჩა ისტორიად, ეროვნულ-გამათავისუფლებელი მოძრაობის რელიქვიად?! სად არის იმ ახალგაზრდების ანტიკონსტიტუციური ქმედებები, რომლებსაც ის სიმბოლოები აქვთ, რომლებიც არავის აუკრძალავს. "საქართველოს ეროვნული ერთობა" დარეგისტრირებულია საჯარო რეესტრში, ამის შესახებ საფრთხოების სამსახური საქმის კურსშია. ორგანიზაციას გააჩნია წესდება და ბეჭედი, სიმბოლიკის შესახებაც არსებობს ინფორმაცია. რაიმე დარღვევა რომ ყოფილიყო, იუსტიციის სამნისტრო ორგანიზაციას რეგისტრაციაში არ გაატარებდა და შესაბამისად ბეჭედსაც ვერ დაამზადებდნენ.

"ბასიანში" სპეცოპერაციის დროს რატომ მოხდა ძალის გადამეტებაო, მაშინ არ იყო ძალის გადამეტება? ან სვანეთში ვერტმფრენებიდან რომ გახსნეს ცეცხლი, შეიძლება მართლაც იყო კრიმინალური დაჯგუფება, მაგრამ ვერტმფრენებიდან რომ ბომბავ, მშვიდობიან მოსახლეობასაც ხომ უქმნი საფრთხეს. 7 ნოემბერს ორჯერ უმოწყალოდ დაარბიეს მომიტინგეები, რის გამოც სააკაშვილს გადადგომა მოუწია, ეს რა იყო? ან 2011 წლის 26 მაისს, სად ეძებდ- ნენ და პოულობდნენ უმოწყალოდ ნაცემ მშვიდობიან მომიტინგეებს, ზოგს თურმე მაღაზიის სახურავზე დენმა დაარტყა და იმიტომ გარდაიცვალა. დღეს ამ ხალხს რატომღაც პრეტენზია უჩნდება, რომ პოლიციამ ძალაუფლებას გადაამეტა. "ბასიანში" მყოფი ერთ-ერთი ქალბატონი ტელევიზიით ამბობს, რაში მაინტერესებს რაღაც ფარატინა ქაღალდი, სიამოვნებაში ხელი შემიშალესო, თურმე სასამართლოს გადაწყვეტილება ფარატინა ქაღალდია. როგორ გგონიათ, როდესაც პოლიციის თანამშრომლებს აქვთ ინფორმაცია, ხელთ აქვთ სასამართლოს შესაბამისი განჩინება, ორი ოპერატიული თანამშრომელი უნდა შევიდეს "კანონის დაცვით" 100 თუ 200-კაციან გაბრუებელ მასაში, იცით რა, სასამართლოს განჩინება მაქვს და თუ შეიძლება მაცალეთ სპეოპერა ციის ჩატარება, ნარკოტიკი რომ ამოვიღო და მისი გამსაღებელი უნდა დავაკავოო? ვიღაც შეიძლება ისე იყოს გაბრუებული, რომ ელემენტარულად არ არის გამორიცხული, რომ პოლიციელისთვის დანა გაეყარა, ანუ დამდგარიყო ისეთი შედეგი, რასაც პოლიციის თანამშრომლები შეეწირებოდნენ. ცივილიზებულ ქვეყანებში ღამის კლუბებში პოლიცია სპეცოპერა- ციას რომ ატარებს, წინასწარ აფრთხილებენ? თუ დაირღვა ვინმეს უფლებები, აგერ არის შსს-ს გენინსპექცია, სახალხო დამცველი, უამრავი სტრუქტურა და ინსტანცია, დადონ მტკიცებულებები და იდავონ სამართლებრივი გზით. როგორც მე ვიცავ ჩემი დაცვის ქვეშ მყოფებს სამართლებრივი გზით, მათაც ისე დაიცვან თავიანთი კონსტიტუციით მინიჭებული უფლებები.

მანანა სუხიშვილი

მეტის ნახვა
25-05-2018, 14:30