საქართველო ტრანსნაციონალური კრიმინალის საფრთხის წინაშე დგას

პოლიტიკურად ბოლომდე შეუმდგარ ქვეყნებში, რომელთა ბედი ჯერ კიდევ გაურკვეველია, ყველა ქვეყნის დამნაშავეთა სამყარო ცდილობს სათანადო ადგილი დაიმკვიდრონ. ამ ე.წ. შეუმდგარ ქვეყნებში იგულისხმება პოსტსაბჭოთა სივრცის რესპუბლიკები, მათ შორის საქართველოც, – აცხადებს პროფესიონალი სამართალდამცავი, პოლიციის ვიცე-პოლკოვნიკი დავით გაგნიძე.

მსოფლიოს დიდი ხანია მაფიოზური სტრუქტურები მართავენ, რაც განსაკუთრებით აშკარად 21-ე საუკუნეში გამოჩნდა. მაფია, მოგეხსენებათ, იტალიური სიტყვაა და ორგანიზებულ დანაშაულობებს ნიშნავს, რომელმაც გასული საუკუნის 60-იანი წლების მიწურულიდან, უკვე საერთაშორისო მნიშვნელობა შეიძინა.
მე‑19 საუკუნიდან მოყოლებული გასული საუკუნის 30-იანი წლების ბოლომდე, მსოფლიოს ერთი მაფიოზური სტრუქტურა მართავდა, რომელსაც ბრიტანული ლომი ერქვა. აშშ-ის დიდი ეკონომიკური კრიზისის შემდეგ (1929–32 წწ), რომელიც დიდი დეპრესიის სახელითაცაა ცნობილი, მსოფლიო მაფიოზის დაფნის გვირგვინი აშშ-ს გადაეცა. ამ საქმიდან დიდი ბრიტანეთის გამორიცხვა მაინც არ შეიძლება, რადგან ყველაფერი ნისლიან ალბიონზე განთავსებული სიონისტური ცენტრიდან იმართება. მე‑20 საუკუნის 30-იანი წლების მიწურულიდან რუსეთის იმპერია, უფრო სწორად საბჭოთა კავშირი კარდინალურად შეიცვალა, სწორედ ამ პერიოდიდან იწყება მისი მნიშვნელოვანი აღმასვლა და მეორე მსოფლიო მაფიოზური ცენტრის შექმნა.
სიონისტებმა აშკარად დაინახეს როგორ იზრდებოდა საბჭოთა მაფიის გავლენა, ამით შეშფოთებულმა დიდი ბრიტანეთის პრემიერ-მინისტრმა ჩერჩილმა 1947 წელს, ფულტონში თავის ისტორიულ გამოსვლაში დასაბამი მისცა ცივ ომს. აღსანიშნავია, რომ ცივი ომი ანგლოსაქსებსა და სლავებს შორის დაპირისპირებას კი არა, სიონისტების მიერ სტალინიზმის წინააღმდეგ გამოცხადებულ საღვთო ომს წარმოადგენდა. გასული საუკუნის 60-იანი წლებიდან, როდესაც საბჭოთა კავშირმა დიდი ბრიტანეთის წაბაძვით, ნარკოტიკებით არალეგალური მასობრივი ვაჭრობა დაიწყო, ჯერ ავღანეთიდან, ხოლო შემდეგ ოქროს სამკუთხედიდან (ბირმა, ლაოსი, ვიეტნამი), მოგებული ფულის მსხვილ ბანკებში განთავსების საკითხმა, დასავლურ სპეცსამსახურებთან მჭიდრო ურთიერთობამდე მიიყვანა. სწორედ ამ პროცესმა გამოიწვია საბჭოთა კავშირის ოფიციალური დაშლა.

სხვათა შორის, კრიმინალური სამყაროს მართვას ყოველთვის ცდილობდნენ ქვეყნების პირველი პირები, ხანდახან წარმატებითაც. მე‑19 საუკუნის მეორე ნახევარში გამოჩნდა მართლაც გენიალური ადამიანი, ადვოკატი ჰელმუტ შტიბერი, გერმანული სპეცსამსახურების ფუძემდებელი, რომელმაც დიდი სამუშაო გასწია ამ კუთხით. შტიბერის თეორიის მიხედვით ჩამოყალიბდა საბჭოთა კავშირში კანონიერი ქურდის ორდენი, ამერიკელი განგსტერების მაფიოზური დაჯგუფებები, იაპონური იაკუძა, ჩინური ტრიადა და სხვა დანაშაულებრივი დაჯგუფებები. სწორედ მათი მეშვეობით ახდენდნენ ხელისუფლებები ხალხის დამორჩილებას და დაკაბალებას. დროთა განმავლობაში შტიბერის თეორიამ რასაკვირველია, მოდერნიზაცია განიცადა, საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდეგ კი, მეტასტაზებივით მოედო მსოფლიოს. საქმე იქამდე მივიდა, რომ თვითონ სახელმწიფოები გახდნენ კრიმინალურები. ამის მაგალითები უამრავია უახლეს ისტორიაშიც და წარსულშიც. მშრალი კანონი ავიღოთ, რომელიც აშშ-ში 1919–1932 წლებში მოქმედებდა. ხელსუფლებამ იცოდა, რომ ამ კანონის შემოღება კრიმინალების ფინანსურ მომძლავრებას და სამართალდამცავი სტრუქტურების კორუმპირებულობას გამოიწვევდა, მაგრამ მაინც მიიღეს. 80-იანი წლებში, მიხეილ გორბაჩოვმაც მიიღო მშრალი კანონი, რომლის შემოღება სტალინმაც კი ვერ გაბედა, რადგან იცოდა, რომ წამგებიანი იქნებოდა ქვეყნისთვის. გორბაჩოვის ნოვაციამ მართლაც უდიდესი ზარალი მიაყენა საბჭოთა კავშირს, ისევე, როგორც თავის დროზე ამერიკას. საბოლოო ჯამში, ამერიკაში დიდი ეკონომიკური კრიზისი დადგა, საბჭოთა კავშირი კი დაიშალა. თუ პოსტსაბჭოთა კრიმინალურმა სამყარომ კაპიტალისტური ქვეყნების ზეგავლენით განიცადა ცვლილება, თავის მხრივ კაპიტალისტური სამყაროს კრიმინალურმა სფერომაც განიცადა ცვლილება პოსტსაბჭოთა სივრცის გამოისობით. იქ კანონიერი ქურდის ინსტიტუტი არ არის, მაგრამ ჩამოყალიბდნენ ე.წ. კარგი ბიჭები, რომლებსაც სერიოზული ავტორიტეტი გააჩნიათ და სიტყვაც ეთქმით.

– ბატონო დავით, ამ ფონზე რა პოზიცია უკავია საქართველოს?


– როგორც გითხარით, ჯერ კიდევ შეუმდგარ ქვეყნებში ყველა ქვეყნის კრიმინალი ცდილობს ადგილის დაკავებას, რადგან, როგორც კი აქ სიტუაცია დალაგდება, მერე ძალიან ძნელია საკუთარი ნიშის დამკვიდრება. უცხოტომელები ცდილობენ თავიანთი ე.ე. გეტოების შექმნას, დამცავი ბარიერების გაძლიერებას, საქართველოს მოქალაქეებთან ფაქტიურ თუ ფიქტიურ ქორწინებაში შესვლას, გარეგნულად დადებითი იმიჯის შექმნას, ეკონომიკურად მომძლავრებას. მათ მატერიალური სახსრები არ აკლიათ, უძრავი ქონების შესყიდვას ეკონომიკური ობიექტების შექმნას ვგულისხმობ. ამ ობიექტებში დასასაქმებლად საკუთარი ქვეყნებიდან ჩამოყავთ მუშახელი, რომლებიც სულ ერთად ცხოვრობენ და კაცმა არ იცის ამ გეტოების შიგნით რა ხდება. რა კატეგორიის ხალხის იმპორტს ეწევიან, რა ზნეობისა და მორალის მატარებელი ხალხია ეს ერთი შეხედვით უწყინარი მუშახელი ვინმემ იცის? რამდენიც არ უნდა აგზავნოს მოთხოვნები ჩვენმა შს სამინისტრომ და უსაფრთხოების სამსახურმა ექსპორტიორ ქვეყნებში, რომ მოგვაწოდონ ინფორმაცია, აზრი არ აქვს, რადგან არცერთი ქვეყნის სპეცსამსახური არ გვეტყვის სიმართლეს თავიანთ ჩამოყვანილ ხალხზე. ამ მიგრანტებმა უნიღბოდაც რომ ჩაიდინონ დანაშაული, მაინც ვერ მოვძებნით, განა იმიტომ, რომ ადგილობრივ ხსენებულ სტრუქტურებს ეს არ უნდათ, უბრალოდ, ურთულესია უცხოტომელ კრიმინალთა ვინაობისა და ადგილსამყოფელის დადგენა. ზუსტად ასეთი გეტოებია შექმნილი აჭარაში, კახეთში, თბილისი ხომ მთლიანად წალეკეს. ჩინელები თუ გეტოებში ცხოვრობენ, თურქებს, აფრიკელებს, პაკისტანელებს, ინდოელებს თუ სხვა მიგრანტებს სახლები აქვთ ნაქირავები და ჯგუფებად ცხოვრობენ. სანამ საქართველო სრულფასოვან სახელმწიფოდ ჩამოყალიბდებან, მიგრანტები საკმაოდ მომძლავრდებიან და მათი გაკონტროლების შესაძლებლობას ადვილად აღარ მოგვცემენ. თავის დროზე, ადგილობრივი კრიმინალები, რომლებიც მჭიდრო კავშირში იყვნენ საბჭოთა სივრცის კრიმინალებთან, საქართველოდან გავყარეთ, თავსაც ვიწონებდით, ჩვენს ქვეყანაში კრიმინალური ავტორიტეტები აღარ არსებობენო.

ამ კეკლუცობაში უმთავრესი გამოგვრჩა, მათი ადგილების დასაკავებლად გააფთრებული ფარული ბრძოლა მიდის, რომელიც ჩვენდა საბედნიეროდ ამ ეტაპზე უსისხლოა, მაგრამ ძალიან მალე დადგება დრო, როდესაც ეს პროცესი ჩვენც გადმოგვწვდება. ჩინელი, ინდოელი, პაკისტანელი, თურქი, აფრიკელი, ვიეტნამელი და სხვა ქვეყნების კრიმინალები თავიანთი ქვეყნების სპეცსამსახურების ხელმძღვანელობით ყოველდღიურად ცდილობენ თავიანთი პოზიციების გამყარებას, რათა საქართველოს მომავლის გარკვევის შემდეგ, მყარად იდგნენ ფეხზე. დარწმუნებული ვარ, მათ სათანადო ლობებიც ყავთ ადგილობრივ ოფიციოზში. უცხოტომელების პოზიციები სულ უფრო მყარდება, რადგან საქართველოში მოქმედი არასამთავრობო ორგანიზაციების უმრავლესობა, რომლებიც საკმაოდ საეჭვო წყაროებიდან ფინანსდებიან, ყველაფერს აკეთებენ, რომ ჩვენს ისედაც იმიჯშელახულ და უმეტესწილად არაპროფესიონალებით დაკომპლექტებულ სამართალდამცავი სტრუქტურების ოპერატიულ სამსახურებს ბოლომდე გაუტეხონ სახელი. ეს ვითომდა უფლებადამცველები, გვერდით დადგომის მაგივრად, პოლიციის და უსაფრთხოების სამსახურის დისკრედიტაციას ეწევიან, რაშიც გამონაკლისების გარდა, აქტიურად არის ჩართული მედიაც. ყველაზე გასაოცარი ის არის, ეს ყველაფერი იმ ფონზე ხდება, როცა მთელი მსოფლიო კრიმინალურ ქაოსშია გახვეული. დასავლეთის ქვეყნებში არ ხდება კრიმინალი, პოლიციელი არ კლავს იქ მოქალაქეს, ან თვითონ ეს მოქალაქე უდანაშაულო ხალხს, ან მოსწავლეები არ ხოცავენ ერთმანეთს? მაგრამ ჩვენსავით ისტერიკებს არ იწვევს იქ ეს დანაშაულობები. სენსაციებს მოწყურებული ქართველი ჟურნალისტებიც ცეცხლზე ნავთს ასხამენ, შეიძლება ვინმემ იფიქროს, რომ შეიძლება სამოქალაქო სექტორი და მედიასაშუალებები ვერ ხვდებიან ამ აჟიოტაჟით ქვეყნის უსაფრთხოებას რომ უთხრიან ძირსო. ძალიან კარგად ხვდებიან, მაგრამ მსუყე გრანტების გამო, ყველაფერს კადრულობენ.

კრიმინალის და კრიმინალებთან ურთიერთობის პრობლემა ამ ეტაპზე ვერცერთმა ქვეყანამ სათანადოდ ვერ მოაგვარა. შეიძლება ვინმე შემედავოს, როგორ არა, აგერ ნახეთ ევროპაო. ევროპაში არ არის უმაღლეს დონეზე განვითარებული ნორვეგია, სადაც ერთმა იდიოტმა ათეულობით უდანაშაულო ადამიანი დახვრიტა, პოლიციელს კი იარაღი არ ჰქონდა რომ შეეჩერებინა. საფრანგეთი, გერმანია, იტალია, ესპანეთი, ინგლისი ტერორისტულმა აქტებმა წალეკა, აგერ ჩვენს მეზობელ თურქეთში რა საზარელი დანაშაულობები ხდება. ნებსით თუ უნებლიედ რატომ ვანადგურებთ სახელმწიფოს დაცვის ბურჯს, რასაც შსს და ქვეყნის უსაფრთხოების დაცვის სამსახური ჰქვია? ადრეც გითხარით და გავიმეორებ, აბრეშუმის გზა მრავალ ხიფათთან და კრიმინალთან არის დაკავშირებული, მრავალი ქვეყნის სპეცსამსახური შეეცდება საქართველოში დამკვიდრებას და ქვეყნის ქაოსში ჩათრევას, თუ მათ სასარგებლოდ არ წარიმართა მოვლენები. დავანებოთ თავი ჩვენი სამართალდამცავი სისტემის ლანძღვას, მივცეთ პოლიციას ნორმალურად მუშაობის საშუალება, რომ შეასრულონ თავიანთი მოვალეობა, მით უმეტეს, რომ გამოუცდელობის და უცოდინარობის გამო, ოპერატიულ საქმიანობაში ამდენი ხარვეზი გააჩნიათ. გულწრფელად ვუსამძიმრებ ნუცუბიძის ქუჩაზე გარდაცვლილი ახალგაზრდის ოჯახს, მაგრამ ამ ტრაგედიით არავინ უნდა ისპეკულანტოს. იქმნება შთაბეჭდილება, რომ ამდენი ლანძღვით და აბსოლუტურად უცოდინარ არამკითხეთა კონტროლით, რაღაც ძალებს სურთ იმპოტენტად აქციონ ოპერატიული სამსახურები. იმიტომაც არ იხსნება ძველი დანაშაულობები, რადგან პოლიციელებს უკვე ყველაფრის ეშინიათ.

პატრულებს რომ ადანაშაულებენ, რატომ მაშინვე არ გამოიძახეს სასწრაფო დახმარებაო, ჩემს პრაქტიკაშიც ყოფილა უამრავი შემთხვევა, როცა დაკავებულები პოლიციელებს ატყუებდნენ. ამიტომ, მე იმ პატრულს ხელაღებით ვერ დავადანაშაულებ. ერთ შემთხვევას გავიხსენებ, მაშინ ახალი დაწყებული მქონდა მილიციაში მუშაობა და არ ვიცოდი, რომ არ შეიძლებოდა დაკავებულისთვის მინის ჭიქის მიცემა, რადგან შეიძლება გატეხოს და ან თვითდაზიანება მიიყენოს, ან ოპერთანამშრომელი დააზიანოს. დაკავებულს კარგად ვიცნობდი, მთხოვა წყალი დამალევინეო, არავისთვის მიკითხავს, ისე მივაწოდე მინის ჭიქით წყალი, მან უცებ გატეხა ჭიქა და ნამტვრევი ვენაზე დაიდო, თუ არ გამიშვებთ, გადავიჭრიო. ყველას შეგვეშინდა, მერე შემოვიდა გამოცდილი ოპერთანამშრომელი, დაკავებულს ნაგვის ვედრო მიაწოდა, მიდი, გაავსე შენი სისხლითო, ესეც მაშინვე დაშოშმინდა, გიჟი კი არ ვარ, რატომ უნდა გადავიჭრაო. ოპერატიულ სამსახურში მუშაობის დიდი სტაჟი მაქვს, მაგრამ შეიძლება უცებ მეც არ დამეჯერებინა ახალგაზრდა კაცის ცუდად გახდომა. ხშირი იყო შემთხვევა დაკავებული მოიგონებდა ცუდად ყოფნას, მოვა ექიმი, რომელმაც შეიძლება თქვას, ზომები უნდა მივიღოთ, საავადმყოფოში გადავიყვანოთო. წაიყვანენ ტყუილად საავადმყოფოში და დამთავრდება მერე ის საქმე. რა გამოდის, მავანს ჩადენილი დანაშაული უნდა ეპატიოს, ამ დროს დაზარალებულს რას ვეუბნებით, მისი უფლებები არ ირღვევა? ყველაზე უკეთესი გამოსავალი ის არის, რომ საქმე იქამდე არ მივიყვანოთ, რომ პატრულის გამოძახება გახდეს საჭირო.

მანანა სუხიშვილი
скачать dle 12.0