რატომ ვებევრებით ევროპას?

კეშას ბლოგი

მიხოს ბიჭი სკოლიდან დაღვრემილი მოდის:
- რა იყო, შვილო, რა უხეირო ვირივით ჩამოგიყრია ყურები?
- რავი, მამი, ლოგიკის მასწავლებელმა გამომაგდო გაკვეთილიდან.
- რათა ვითომაო, რა ჩემი ფეხები უნდა?
- აი, წუხელი ლობიო რომ ვჭამე, ცოტა შემბერა და ჰაერი გავაფუჭე.
- ეეე, მოვ… ლოგიკა ლოგიკის მასწავლებელს, შენ გამოგაგდო და ის შიგნით დარჩა?
რავი, აგვიწრიალებია ევროპა, ისე აგვიწრიალებია, რომ ლიბერალიზაციას გვიჩერებენ თურმე, ვიზალიბერალიზაციას, ვიზა, თორემ, მაგათი „ტონკი“ ლიბერალიზაცია გინდ გაჩერებული იყოს და გინდ მავალი – რა ხეირი დაგვაყარა.
ხოდა, რანაირად მოვედეთ ამ ევროპას – სულ 4 მილიონ ორასი ათასი ვართო, გვეუბნებიან. აქედან 3 მილიონ ორასი ათასი საქართველოში ცხოვრობსო – აღგვწერა საარჩევნო კომისიამ, 700 ათასი რუსეთში ცხოვრობსო – გვეუბნება სტატისტიკის სამსახური, 300 ათასამდე ოკეანის გაღმა ვართ გასულები და ამ ევროპას რამდენნი მოვედეთ – 250 კაცი? 300?
ან სტატისტიკის სამსახური გვატყუებს, ან საარჩევნო კომისია, ან უცებ გავმრავლდით და აღწერა ვერ მოასწრეს, მეტნი ვართ ეტყობა, ასე 10 მილიონამდე, ან 15 მილიონამდე ვართ, ალბათ…

რა მოვდეთ ამისთანა გერმანიას, რაიხსტაგზე რომ დროშა ავაფრიალეთ – მაშინაც არ გაუპროტესტებია, ახლა იმაზე უარესი დავმართეთ, ვითომ?
აკი, ისე გვასიამოვნა შევარდნაძემ – ქართველი ხალხი ჩვენი ძმები და დები იქნებიანო? რავა, ცალმხრივია და-ძმობა? ჩვენ უნდა გვიდოთ და გვიძმოთ და ჩვენ არა, ბატონებო? ნამეტანი ხანმოკლედ უსიამოვნებიხართ შევარდნაძეს თქვენ.
აკი, ქალაქები დავაძმობილეთო? რანაირი ძმობაა, თქვენ სტუმრად ჩამოდიხართ – თავზე დაგფოფინებთ, თქვენ ჩვენს ქალაქებში ბანკებს ხსნით, ბიზნესებს იწყებთ, სახლებს ყიდულობთ – მაინც გერმანულად ან ინგლისურად გვესაუბრებით ზემოდან – ჩვენ თქვენს ქალაქებში თქვენს შვილებს ვზრდით, თქვენს ენას ვსწავლობთ, დაბერდებიან მერე ეს ბავშვები და ისევ ქართველი გინდათ პამპერსის გამოსაცვლელად. ამოუვა მერე, ათიდან 2 ქართველს, შარდის და განავალის ყურება, გავა და ერთ შარვალს მოიპარავს – მაგაზე ატეხეთ ერთი ამბავი? – ტყუილია, არ მჯერა – შარდის სუნი უდის მაგ ისტორიას.
ჩვენი დანათესავება და მოყვრობა ამ ანეგდოტს მაგონებს:
- რაზე ოცნებობ, მიხო?
- იახტით რომ მივცურავდე შუაგულ ოკეანეში, კარგ ვისკს ვსვამდე და კარგ სიგარას ვაბოლებდე.
- მე სად ვარ მაგ დროს?
– შენ, აგერ, საცხა შავ ზღვაში იხრჩობი.
ჩავიდა ჩემი მეგობრის ქმარი ისრაელში, დღეში 12 საათი მუშაობს, მშენებლობაზე მუშაობს, ტვირთს ზიდავს – დაზღვევა იმას არა აქვს და კვება, როგორც არალეგალს ცოტას უხდიან – თან თავს ამეტებენ, იქაც ზემოდან უყურებენ – არ დაიწყოთ ახლა, ებრაელი და ქართველი ხალხის მეგობრობაზე საუბარიო.
რატომ, HELLADOშ, რატომ? დაგავიწყდა ლაწირაკი იანგული?
გაივლი, თურმე, პარიზში და შეგხვდება: ფრანგი არაბი, ფრანგი აფრიკელი, ფრანგი თურქი, ფრანგი ერაყელი. ფრანგი ქართველი გაწუხებთ მარტო?
ერთი პირი ვიფიქრე, იქნება სააკაშვილის ბრალია-თქო, ხან რომელ ქვეყანას მიადგა, ხან რომელს, ხან ვისი პასპორტით დადის, ხანაც სულ უპასპორტოთ – იქნება ამ ერთი ყოფილი პრეზიდენტით წავლეკეთ ევროპა?
არა, თქვენ, ქართველები ქურდობთო.

ჩვენ 15 მილიონი ქართველი ჩავედით ევროპაში და 15 მილიონი ტელეფონი მოვიპარეთ, ალბათ.
ჩვენ 15 მილიონი, გამოუსვლელი, უნახავი ქართველი ჩავედით საათივით აწყობილ ევროპაში, კარგად გამართული, ახალი ტექნოლოგიებით დამონტაჟებული სიგნალიზაციის სისტემა გავტეხეთ და მაღაზიები გავიტანეთ.
ძალიან ნიჭიერი ხალხი ვყოფილვართ, თვალით უნახავი ტექნოლოგიები თუ წამში გავტეხეთ და გვიყურეთ და ისწავლეთ, გვიყურეთ და განვითარდით.
ახლა რა ხდება იცით? ჩვენ ქართველები ნიჭიერი და განვითარებული ერი ვართ, ევროპა რომ გუბიდან სვამდა წყალს, მაგ დროს შუშანიკმა ჭიქა შეალეწა ვარსქენს სახეში, მე- 16 საუკუნეში, რომ საფრანგეთის მეფემ ბრძანება გამოსცა: ყველა კარისკაცს დაევალდებულოს წელიწადში ერთხელ დაბანაო – ჩვენ აბანოთუბანი გვქონდა გაშენებული… ხოდა, მოვა დრო და ეგენიც განვითარდებიან და ისწავლიან ქურდობას, ახლა უკვირთ, თორე, მოვა დრო და ისწავლიან…

მაინც ვერ გავიგე, რაო, რა ქნა ქართველმაო? მაღაზია გატეხაო?
იქნება, ბავშვები დახოცა იმ ირლანდიელივით? იქნება, მანქანით შევარდა ხალხით გადაჭედილ სავაჭრო ცენტრში ტერორისტი არაბივით? იქნება, ბომბი დადო მეტროში? იქნება ავტომატით შევარდა სკოლაში? – არა?
აბა, ტერორისტ მუსლიმანებს თავზე ხელს უსვამთ და ჩვენთვის პანღურის ამოკვრა ვინ მოიფიქრა, ვისი იდეაა ახლა ეგ ვითომ?
აფრიკელი ზანგები არც ქურდობენ, არც ყაჩაღობენ და არც იარაღით დადიან? აბა, ყველა ევროპულ და ამერიკულ ფილმში აფროამერიკელი როა ბანდიტი – რაფერაა ეგ ამბავი?
ყველა ევროპულ და ამერიკულ ფილმში – ქართველის როლი სულ მაგარი და სამართლიანი კაცი „მაფიოზი“ რომ არის და არა წვრილმანი ხულიგანი – ეგაც ბლეფი და მითია?
დავაბრუნებინებ შევარდნაძეს თქვენს გადახდილ ფულს და აგიშენებთ ისევ დასავლეთ და აღმოსავლეთ გერმანიას შორის კედელს – ასე ცოტა დავსაქმდებით, ცოტა გავერთობით და ცოტა გულსაც მოვიფხანთ.
არაქურდი ჩინელები გირჩევნიათ თქვენ, ეტყობა და შეგაჯვაროთ ღმერთმა.
ჩამოვიდნენ აფროამერიკელები გერმანიაში და გახშირდა ქალების გაუპატიურებაო – მაგას რატომ არ აპროტესტებთ? მაღაზიის გატეხვას გაუპატიურება გირჩევნიათ, ალბათ.

ე, ბიჭო, დეესიეთ, დეესიეთ გერმანელ გოგოებს, გაუპატიურებას არ იკადრებთ, ვიცი, ჩემო ბაცაცებო, მაგრამ ისე შეესიეთ, რავაც რუსებს და უკრაინელებს. თვალები დახუჭეთ და წარმოიდგინეთ, ვითომ ისინი არიან, გრძელფეხებიანები, მკვრივმკერდიანები, ტკბილსუნიანები, ტემპერამენტიანები.
რას არ იზამს ვიზალიბერაზიისათვის კაცი.
ევროპას უკვირს ჩვენი ქურდობა. იმ ევროპას – საქართველოში მოქმედი ყველა ბანკის მმართველობა რომ ხელში აქვს ჩაგდებული. ამ დახვეწილ ქურდებს უკვირთ ერთი ჯინსის ქურდობა? პენსიონერი მაგათ არ იციან და სტუდენტი, პროცენტის პროცენტის პროცენტს მანამდე ზრდიან და ბარტყავენ – სანამ ნიფხავის ამარა არ დაგტოვებენ.

ყველა ქართველმა იცის, ბანკის ვალს თუ აიღებს – პირველ რიგში უნდა გავიდეს და კარგი ხარისხის, რამდენიმე ხელი ნიფხავი უნდა იყიდოს – სულ მალე ამ ბანკის ვალის გადამკიდე, ნიფხავით მოუწევს სიარული და იმიტომ.
თუ რამე სამშენებლო კომპანიაა, უმეტესობა უცხოურია, თუ რამე კარგი ბიზნესია, უმეტესობას უცხოელი ინვესტორი ყავს – აქ, სამ მილიონ „სჩემტა“ ქართველში თუ არ გეშინიათ ქართველის, საკუთარ მილიონიან ქალაქში შემოსეულმა ასამდე ქართველმა ასე რავა გაგიხეთქათ გული?
აქამდე პირიქით იყო, მახსოვს, ყველა, ვინც ბოზი გვყავდა და მამათმავალი, ყველა, ვინც მოღალატე იყო და გადამგდები, ყველა, ვინც რჯულს ღალატობდა და კაცობას – მოგწონდა და აფასებდი, მოგწონდა და აფინანსებდი, გიყვარდა და გულში იხუტებდი, გულში იხუტებდი და გრანტში ახრჩობდი – ახლა ასამდე ქურდმა გიყო?

შარდის სუნად ყარს ეს ისტორია, არ ამიჩუყდა გული, ვერ შემიძრწუნდა სული.
ცეკვა ჩვენი მოგწონთ, ბიზნესიც ჩვენთან გინდათ აკეთოთ და ჩვენზე, ჰაერი და წყალი ჩვენი გესალბუნებათ, ბუნებაც და სტუმართმოყვარეობაც კარგი გვქონია, საჭმელი და სასმელიც, ბავშვებსაც და მოხუცებსაც ჩვენ უნდა გამოგიცვალოთ აქოთებული პამპერსები და კი უნდა შეელიოთ ახლა რამდენიმე ხელ შარვალს და ბოტასს.
რავა ყვარებია ამერიკას მექსიკა, თორე რასაც ის ითმენს მართლა და მართლა. ანუ, სიყვარულშია საქმე? ჩვენს უსიყვარულობაში საქმე თუ რუსეთის სიყვარულშია?
რუსული შარდის სუნი მცემს მანდ. რაო, რუსეთმა, არ გინდათ ვიზალიბერალიზაციაო? გაიპოხეთ ისევ ვაზელინით ევროპული თავი და შემომიძვერით ციმბირის სათავეებთანო?
კახელმა ცოლი მოიყვანა და ვირმა ვენები გადაიჭრაო.
კახელი ჩვენ ვართ, აბა ვინ იქნება, ცოლი თქვენ და ვირი დარჩა რუსეთს.
რა ვქნათ, ისევე რუსეთს შევესიოთ?
იქ, ქე მაინც, ერთ ხელ შარვალს არავინ გვამადლის.
ქართველი თუ არ მეყოლება, რა ჯანდაბად მინდა თქვენი ეიფელის კოშკი, ლონდონის ნისლიანი ქუჩები, ბავარიული ლუდი, იტალიური ფეხსაცმელი. ჭირსაც წაუღია პიზას კოშკი – ქართველი თუ არ მეყოლება, არც იმ ტერორისტებთან საბრძოლველად დამიძახოთ, ქართველი თუ არ მეყოლება – ყველამ თავის ტერორისტს მიხედოს, ქართველი თუ არ მეყოლება – არც გერმანული ევრო მინდა, არც ამერიკული დოლარი. ქართველი თუ არ მეყოლება – რა თავში ვიხლი ნატოს.

კი, ბატონო, გამოვიყვანთ მაგ ევროპას შესეულ ქართველებს უკან და შევასევთ რუსეთისკენ, მაგრამ, მანამდე თქვენ აახიბაკეთ თქვენი ბანკები, ბიზნესები, ტურისტები, მშენებლობები და წაახიბაკეთ უკან, თქვენს საათივით აწყობილ ევროპაში.
ის, ყველა უვარგისი: ლოთი, ბოზი, მამათმავალი, უვარგისი, ურჯულო, მოღალატე – დაიტოვეთ, ისევ ჩაიხუტეთ, ისევ დააფინანსეთ, ისევ ჩაახრჩვეთ გრანტებში – ჩემი ქურდბაცაცები კიდევ ჩემთან.
დაიტოვეთ ტერორისტები, აფროამერიკელი ყაჩაღები, დაიტოვეთ ქალებზე მოძალადეები – ჩემი ქურდბაცაცები კიდევა ჩემთან.
გაიპოხეთ ვაზელინით ტანი და დაუყევით ციმბირისკენ რუსული შარდით მონიშნულ გზას ჩვეულებისამებრ – ჩემი ქურდბაცაცები კიდევა ჩემთან.

скачать dle 12.0