"დიახ, მარიამ ღვთისმშობელი ქართველი იყო"

გთავაზობთ ინტერვიუს სამეცნიერო-კვლევითი ცენტრი "ახალი სიტყვის" ხელმძღვანელთან, ბატონ დავით თორდიასთან.

_ ბატონო დავით, როგორც ვიცი, თქვენ ჩვენი ქვეყნისთვის სახელწოდება საქართველოს დარქმევის შესახებ გაქვთ საინტერესო მოსაზრება. გააცანით ეს ჩვენს მკითხველებს.


_ ქართველებს ისტორია რომ გვაქვს დაკარგული და ფალსიფიცირებული, ეს არახალია. ამიტომ დღეს თქვენს წინაშე წარმოვაჩენ კიდევ ერთ ფრიად საინტერესო ფაქტს, რომელსაც, დროა, ფარდა `საერთო გაზეთის~ საშუალებით აეხადოს.
გიორგობის დღესასწაული, წმინდა გიორგის პატივისცემით რომ აღინიშნება, ეს მთელმა მსოფლიომ იცის. მაგრამ ვინ არის ეს ადამიანი, მართალია თუ არა მისი ბიოგრაფიული მონაცემები და რატომ არის მონათლული იგი ამ სახელით?
პირველ რიგში, დავიწყოთ იქედან, თუ რას ეძახიან ჩვენს ქვეყანას უცხოელები.
საქართველოს ჰქვია არა გეორგია, როგორც ეს ბევრ რუკაზეა, არამედ — გიორგია! თუ ორივე სწორია, რატომაა ასეთი არეულ-დარეული ეს ინფორმაცია, ან კიდევ რატომ ჰგავს ეს ორი სიტყვა ერთმანეთს _ სახელწოდება გეორგია-გიორგია და საკუთარი სახელი გიორგი?

პირველი — გეორგია, საქართველო, ვითომ, უცხოელების ენით, ნიშნავს მიწათმოქმედთა, დამრგველთა ქვეყანას, ხოლო გიორგია ნიშნავს თითქოს იგივეს, მაგრამ ის პირდაპირი მნიშვნელობით კიდევ იყოფა ორ სახელად: გიორგი ნიშნავს წმინდა გიორგის სახელით მონათლულ ქვეყანას და მეორე, გიორგი, რომელიც ძველი ქართულით, იგივე მეგრულით, პირდაპირ გვეუბნება _ დარგე, ანუ დამრგველთა, მიწათმოქმედთა ქვეყანა.

მინდა მოგახსენოთ, რომ, ისევ და ისევ, მივდივართ კოლხეთის გენიალური ცივილიზაციის ნანგრევებთან.
როდესაც განვიხილე ბერძნული ისტორია და მითოლოგია, პირველი, რაც მოხდა ის იყო, რომ გამიჩნდა დიდი გაოცება: თუ ბერძნებმა კოლხებს მოსტაცეს ოქროს საწმისი, სადაც, სავარაუდოდ, ეწერა ოქროს დამზადების წესი, რატომ უნდა ეწოდოს წიგნს,, ანტიკური საბერძნეთის ისტორია“? ეს ხომ ელემენტარულია? თუ ბერძნებმა არ იცოდნენ არც ოქროს დამზადების წესი და კიდევ ბევრი რამ, რაც ეწერა ოქროს საწმისზე და თუ მხოლოდ ამიტომ მოიტაცეს საწმისი, გამოდის, რომ სურდათ საკუთარი უცოდინარობა შეევსოთ.

მესამე, ბერძნებს ისტორიაში უწერიათ ასევე, რომ კოლხეთიდან წაიღეს ქვაზე ნაწერი დედამიწის სახმელეთო და საგზაო ნიშნები.
თუ მაშინდელი კოლხური ცივილიზაცია ფლობდა ქვას, იგივე რუკას, სადაც მთელი დედამიწის და ზღვების სავალი გზები იყო მოხაზული, მაშინ გამოდის, რომ კოლხებს მთელი მსოფლიო მოუვლიათ ფეხით, ნავით და ან თუნდაც მარტივი რაიმე,, პლანერით“ და ეს ყველაფერი ქვაზე გადაუტანიათ. გამოდის, რომ მაშინდელი კოლხეთი, ანუ დღევანდელი საქართველო უფრო ხნიერი, განათლებული, ანტიკური ქვეყანა ყოფილა და ასე რამ დააბრმავა მსოფლიო და მასთან ერთად ქართველი მეცნიერები, ამას რომ არ აღიარებენ?

რა ვთქვა, აღარ ვიცი და უნებლიეთ მახსენდება ქართველთა სინდისის ხმა:
"დამისხი, დამალევინე,
ე ღვინო ოხერ-ტიალი,
ეგება წაღმა ვიფიქრო,
სოფლის უკუღმა ტრიალი!"
უნდა გითხრათ, რომ ჩვენ ვიმყოფებით ბოლო ჟამის პერიოდში და ბოლო ჟამის ნიშნები სწორედ საქართველოში სრულდება.

_ რატომ სწორედ საქართველოში?


_ აბა სხვაგან სად უნდა მოხდეს?

ჩვენ რჩეული ერი ვართ და გაცხადებული ნიშნები უკვე ნათელია ჩვენს ყოველდღიურობაში, ოღონდ ყველა ამას ვერ ამჩნევს.
დღეს ჩვენ, უძველესი ქართველი ერი ისე ვართ დაჩაგრული, რომ არავინ არაფერს გვეკითხება. დროა, გამოვიღვიძოთ ლეთარგიული ძილისგან და დავიბრუნოთ ღირსება.
ამას წინათ ზურაბ ცინცქილაძე მომიყვა: ბაქოში ვიყავით, ერთ დღეს ატყდა ფეიერვერკები, ჟრიამული, შეიკრიბა უამრავი ხალხი. ბაირამი არ არის, არც რაიმე სხვა დღესასწაული. ვიკითხეთ, რა ხდება-თქო? იუნესკომ ტოლმა აზერბაიჯანულ ეროვნულ კერძად აღიარაო. ამას ზეიმობდნენ აზერბაიჯანელები. ქართველები რომ მსოფლიოში ღვინის პირველ დამწურველებად, ღვინის შემქმნელებად აღიარეს, ტელევიზიებმა ორ საინფორმაციო გამოშვებაში გამოაცხადეს და ამაზე მერე არავის არაფერი უხსენებია.
თქვენ, ალბათ, არც ის იცით, რომ მარიამ ღვთისმშობელი ქართველი იყო.

_ რაზე დაყრდნობით აკეთებთ ასეთ სენსაციურ განცხადებას?


_ ახლავე მოგახსენებთ.

უკრაინელი სალოსი და ბერი მამა იოაკიმე, რომელიც დღეს საქართველოში მოღვაწეობს, მანამდე 7 წელი იერუსალიმში დაჰყო, დიდ ხანს ათონის მთაზეც იმყოფებოდა და ბოლოს, მისივე გადმოცემით, საქართველოში გაამწესეს, ამტკიცებს, რომ დედა ღვთისა წარმოშობით ქართველი იყო.
გაიხსენეთ სერაფიმე საროველიც, რომელიც ამბობს: მეორედ მოსვლისას, საღვთო ტრაპეზზე ღვინო ივერიიდან იქნებაო.
ცხონებულმა პეტრე ქოჩაკიძემ 1558 წლის რუსული ისტორიული წყარო ამოიკითხა, სადაც აღნიშნული იყო, რომ, თურმე, 7 წლის მარიამ ღვთისმშობლის მოცვლილი კბილი და მკერდის რძე გელათში ინახებოდა. მე არ ვიცი, როგორ შეინახეს, მაგრამ ასეთი რამ ეწერა ისტორიულ წყაროებშიო. გელათში ინახებოდა თურმე ღვთისმშობლის თმაც.
იმის საილუსტრაციოდ, რომ ღვთისმშობელი ნამდვილად ქართველი იყო, დააკვირდით მის რეაქციას მწუხარებისას. სახარების მიხედვით, მისი ძის ჯვარზე გაკვრის გამო ის სახეს იხოკავს. არ არსებობს მსოფლიოში სხვა ერი, სადაც ქალები უბედურების ჟამს სახეს იხოკავენ. არც ის არის შემთხვევითი, რომ ღვთისმშობლის კვართი საქართველოშია დაბრძანებული.

_ საოცარია, მაგრამ მივყვეთ თანმიმდევრობას, თქვენ წეღან საქართველოსთვის სახელწოდების დარქმევის ასევე არაჩვეულებრივ მიგნებაზე საუბრობდით.


_ დიახ, განვიხილოთ სათითაოდ სიტყვები: გიორგია, გეორგია, გერგობა და გიორგობა.
პირდაპირ დავიწყებ სიტყვათა განმარტებებს. თავიდან ჩვენი ღვთაება, იგივე ტოტემი, რომელსაც ისტორიკოსები წარმართულს ეძახიან, იყო მგელი. მან მისცა დასაბამი ბევრ ქვეყანათა მითოლოგიურ პერსონაჟებს, გვარ-სახელთა, ეთნონიმთა და ტოპონიმთა დასახელებებს.
გეორგია, ეს სიტყვა არ არის ბერძნული, ჩვენი დიდებული წინაპრების მოგონილი სიტყვაა და საქართველოს მისი დიდებული, უძველესი ისტორიის გამო დაერქვა.
ერთ დროს ჩვენს ქვეყანაში ღვთაებად მგელი იყო მიღებული, ამიტომ მას მგელთა ქვეყანას ეძახდნენ.
წინარე ქართულით მარცვალი,, გე“ აღნიშნავს მიწის ზემოთ მდგომელს, მიწის ზემოთ მოქმედ პირს, ან არსებულ სიტუაციას. მგელი კი, კვლავ წინარე ქართულით, იგივე კოლხურ-მეგრულით არის გერ.

_ თქვენი აზრით, რას ნიშნავს ეს ორი პარალელი?


_ მოგახსნებთ: გე მიწის ზემოთ მყოფთა სამფლობელო, ანუ არა ქვემოთ, მიწაში, არამედ ზევით, სამოთხეში მყოფ ხალხთა ქვეყანაა. ღვთაება მგელი ითვლებოდა ამ ხალხის ამსახველ ტოტემად მისი სიძლიერის, ცხოვრებისეული სტილის და გონებრივი მონაცემების გამო. მგელი არის ჭეშმარიტი ცხოველთა მეფე, ის ვეფხვზე და ლომზე ფიზიკურად სუსტია, თუმცა ის ცხოველთა სამყაროში უფრო მეტი ღირსებით სარგებლობს: მგლები მონოგამები არიან, მათ სიყვარული, როგორც მთვარის სონატა, ერთხელ ესტუმრებათ და სიკვდილამდე ამ სიყვარულის ერთგული რჩებიან, მგელი ყველა არაჯანმრთელ და ავადმყოფ ცხოველს ანადგურებს, რის გამო იცავს ცხოველთა სამყაროს ეპიდემიისგან. მგელს ურჩევნია იყოს უკანასკნელი მგლებს შორის, ვიდრე პირველი ტურებს შორის, მხოლოდ მგელს შეუძლია მარტო შეებრძოლოს ტურების ხროვას, დაბოლოს, ცხოველთა მეფე -ლომი და ფრინველთა მეფე-არწივი თავს ესხმიან თავისზე უფრო სუსტს, ხოლო მგელი ეძიებს მასზე უფრო ძლიერს, სადაც იბრძვის თავგანწირულად და ამ ბრძოლაში მთელ თავის სიცოცხლეს და ენერგიას დებს. თუ წააგებს, იგი კვდება ჩუმად, შიშის, ტკივილისა და წკმუტუნის გარეშე.
ალბათ, ყველა ეს თვისება გაითვალისწინეს ჩვენმა წინაპრებმა, რადგან ქართველები, მართალია, პერიოდულად ვემონებოდით და „გვათვინიერებდნენ“, მაგრამ მრავალი საუკუნის შემდეგაც ვინარჩუნებთ თვითმყოფადობას და ბოლომდე არასდროს ვურიგდებით ეშმას.
სიტყვა-ეთნონიმი გეორგია ასე განიმარტება: მგელთა ქვეყანა, იგივე გერ+ო+გერ+ია.

_ გერ+ო+გერ+ია რატომ?


_ თუ ასე სვამთ კითხვას, მაშინ იქნებ მიპასუხოთ, რატომაა შუმერული ღმერთის სახელი,, ბა“ და მეგრულში მამაღმერთის სახელი გაორმაგებული მარცვლით —,, ბა+ბა“? და დედაღვთაების სახელი ასევე გაორმაგებული,, ნა+ნა“? ეს ერთგვარი ტექნოლოგიაა, რომელიც დააარსეს ჩვენმა ქურუმებმა და არის უმაღლესი საკრალური, მაგიური და საღვთო ინფორმაციულობის ნაზავი.
ჩვენს შემთხვევაში კი გერ+ო+გერ+ია ნიშნავს ორჯერ უფრო ძლიერს, აღმატებულს, ამქვეყნიურის და იმქვეყნიურის მფლობელს.
გიორგია პირდაპირ ნიშნავს დარგე-ს ქვეყანას. ესეც ჩვენი მიწათმოქმედთა ქვეყანა.

წმინდა გიორგის სახელი შეერქვა მისი უშიშრობის, ფიზიკური და სულიერი სიძლიერის გამო. წინარე ქართულად, გერ-კოჩ, გერიშ-გერ, რაც გერ+ო+გერ, სადაც შუაში მდგომი ასო,, ო“ აღმატებულობის მიმანიშნებელია. ამის მამტკიცებელი სახელია მეგრული დღესასწაულის სიტყვა — გერგობა (გერ-გერ-ობა).

მგელთან კავშირისთვის, დააკვირდით, როგორ ემთხვევა საქართველოს რუკა ძველი ტოტემის-მგლის ფიზიონომიას.
ახლა მოგითხრობთ ერთ უნიკალური არაკს მგელკაცთა, ანუ ჩეჩენთა ფოლკლორიდან და დასკვენბზე მერე ვისაუბროთ:
ძალიან დიდი ხნის წინათ, უხსოვარ დროს, ქვეყანაზე საშინელი ქარი ამოვარდნილა, საზარელი ქარბუქი ხეებს ძირფესვიანად გლეჯდა, მთები იშლებოდა და იქცეოდა. წყლები და ზღვები ადიდდა და მინდვრებში გაიშალა. სამყაროში არსებული ყველა სულიერი სასოწარკვეთილი დარბოდა და გადარჩენას ლამობდა. მხოლოდ ერთი მგელი იჯდა მშვიდად. ის ვერ შეაშინა საშინელმა ქარიშხალმა. ის იყო ერთადერთი, ვინც გაბედა ქართან დაპირისპირება. გაშმაგებული გრიგალი საზარელი კივილით ტყავს აგლეჯდა მგელს, სულ სისხლის ნაკადულები ადინა, მაგრამ მგელი ადგილიდან არ დაძრულა, თავი ამაყად ასწია, ფეხები ღონივრად ჩაასო მიწაში, მიწის ძალას საკუთარ სხეულში იწოვდა და მედგრად უწევდა წინააღმდეგობას სტიქიას.

გარკვეული დროის შემდეგ, თითქოს არაფერი მომხდარიყოს, დაწყნარდა ქარი, მზემ გამოანათა, დედამიწაზე ისევ სიმშვიდემ დაისადგურა. ყველა სულიერი ერთად მოგროვდა და მგელთან მივიდა. მხეცებმა მგელს ჰკითხეს: ღვთის გულისათვის, მგელო, მთელი სამყარო გრიგალისაგან აწიოკებული რომ ტრიალებდა, ხეებს ძირიანად რომ სთხრიდა, მინდვრები ადიდებულ წყლებს რომ მიჰქონდა, მთები რომ იშლებოდა და იქცეოდა, ყველა სულიერი რომ გაშმაგებით ეძებდა სამალავს თავის გადასარჩენად, შენ ადგილიდან არ დაძრულხარ, რას ნიშნავს ეს ყოველივე?

ქარისაგან ტყავშემოფლეთილი და დასისხლიანებული მგელი ამაყად იჯდა და შორ სივრცეს მიშტერებოდა. ცოტა ხნის შემდეგ ის ფეხზე ადგა და უპასუხა თანამოძმეებს: – მიწა, რომელზეც ვდგავარ, ჩემი სამშობლოა, ჩემი წინაპრების საძვალეა და ამიტომაც, აქ რა სიძნელეც არ უნდა შემხვდეს არასოდეს მივატოვებ მას.

ამ სიტყვების შემდეგ დარცხვენილი მხეცები ჩაფიქრდნენ და აქეთ-იქით წავიდ-წამოვიდნენ. ნაჭრილობევი, ტყავდაფლეთილი, დასისხლიანებული მგელი თავის ადგილას დარჩა, მხოლოდ თვალი გააყოლა ბუნაგისკენ მიმავალ მხეცებს.“
აი, ასე ვდგავართ ქართველები დღესაც სამება ენით, მთლიანობაში კი ერთი ენით – ქ+ართ+ული ენით. ართ, იგივე ერთი და ღმ+ერთი ენით, ვდგავართ ურყევად, ფესვები გადგმული გვაქვს მიწის წიაღში და ეს ფესვები, თავად ხედავთ, თუ როგორ წვდება მთელ დედამიწას.

ამიტომაც ვერ გვიყო ძვრა ცხრა იმპერიამ.
გათენდება ხვალე და იმ ხვალაც ვიტყვით ჩვენს სათქმელს.
,,კიდევაც დაიზრდებიან ალგეთს ლეკვები მგლისანი"…

ირანდა კალანდაძე
скачать dle 12.0