სოდომის მაფია

(დასასრული. დასაწყისი იხ. "სგ" N14)

საკმაოდ მძაფრად მიმდინარეობდა ამ საკითხის განხილვა ბრიტანეთის პარლამენტშიც. როგორც ევროპარლამენტის დეპუტატი დიდი ბრიტანეთის დამოუკიდებლობის პარტიიდან ნაიჯელ ფარაჯი უთითებდა, სინამდვილეში ყველაფერს წყვედტა არა ინგლისის პარლამენტი, არამედ ადამიანის უფლებათა ევროპის სასამართლო. პრემიერ-მინისტრმა კამერონმა, მისი პარტიისა და ერის საწინააღმდეგოდ, ეს კანონპროექტი პარლამენტს თავს მოახვია უშუალოდ სტრასბურგის მითითებით.


2008 წელს გაეროს ისტორიაში პირველად საფრანგეთის, ნიდერლანდებისა და სხვა მთელი რიგი სახელმწიფოების ინიციატივით გენერალური ასამბლეის 63-ე სესიაზე მიღებულ იქნა დეკლარაცია ადამიანის უფლებებთან და სექსუალურ ორიენტაციასთან და გენდერულ იდენტურობასთან დაკავშირებით, (“ანტი-ადამიანის უფლებები” “ადამიანის უფლებების” ნაცვლად.) (რომელსაც მხარი დაუჭირა სახელმწიფოთა მესამედმა: დღეისთვის მას ხელი მოაწერა უკვე 68 სახელმწიფომ (ალბანეთი, გერმანია, ანდორა, არგენტინა, სომხეთი, ავსტრალია, ავსტრია, ბელგია, ბოლივია, ბოსნია-ჰერცოგოვინა, ბრაზილია, ბულგარეთი, კანადა, მწვანე კონცხი, ჩილი, კოლუმბია, კოსტა-რიკა (შეუერთდა 2010 წლის მარტში), ხორვატია, კუბა, დანია, ეკვადორი, აშშ (შეუერთდა 2009 წ.), ესპანეთი, ესტონეთი, მაკედონია, ფინეთი, საფრანგეთი, გაბონი, საქართველო, საბერძნეთი, გვინეა-ბისაუ, უნგრეთი, ირლანდია, ისლანდია, ისრაელი, იტალია, იაპონია, ლატვია, ლიტვა, ლიხტენშტეინი, ლუქსემბურგი, მალტა, მავრიკია, მექსიკა, ჩერნოგორია, ნეპალი, ნიკარაგუა, ნორვეგია, ახალი ზელანდია, პარაგვაი, ნიდერლანდები, პოლონეთი, პორტუგალია, ცენტრალური აფრიკის რესპუბლია, რუმინეთი, დიდი ბრიტანეთი, სან-მარტინი, სან ტომე-და-პრინსიპე, სერბეთი, სლოვაკეთი, სლოვენია, შვედეთი, შვეიცარია, ტიმორ-ლესტე, ურუგვაი და ვენესუელა).

ამან შედეგად გამოიწვია სოდომიტების უფლებების საყოველთაო გამყარება, რომელმაც თავი იჩინა ახლადმიღებულ კანონებში, რომლებიც ითვალისწინებენ დასჯას ჰომოფობიის საფუძველზე, ცნობენ ერთსქესოვან ქორწინებას და ამარტივებენ ტრანსგენდერთათვის ოფიციალური დოკუმენტების გაცემას, სადაც მითითებულია სასურველი სქესი. პოლიციის თანამშრომელთათვის, ციხეებისა და სოციალური მუშაკებისთვის, ასევე სხვა პერსონალისთვის შემუშავდა შესაბამისი პროგრამები. მრავალ სკოლაში რეალიზებულ იქნა ინიციატივები, რომლებიც მიმართულია დაშინების პრაქტიკის აღმოფხვრისკენ. საყურადღებოა ის გარემოება, რომ ღონისძიებათა შორის, რომელიც ადამიანის უფლებათა დაცვის სამმართველოს უმაღლესმა კომისარიატმა დაგეგმა ჰომოსექსუალიზმის საყოველთაო დეკრიმინალიზაციის მისაღწევად, სხვა დანარჩენთან ერთად გათვალისწინებულია მთავრობებთან დიალოგის გზით რეკომენდაციების შემუშავება რეფორმის ჩასატარებლად, მონაწილეობის მიღება საზოგადოებრივ პროპაგანდაში, სტატიები პრესაში და ვიდეო-მიმართვები, თანამშრომლობა გაეროს პარტნიორებთან შესაბამისი საგანმანათლებლო ინიციატივების რეალიზაციისთვის, მხარდაჭერის უზრუნველოყოფა დისკრიმინაციის ფაქტების დადგენასა და მთავრობებთან კონფიდენციალური კავშირების დამყარებაში. როგორც ვხედავთ, ადამიანის უფლებათა დაცვის კომისარიატის გეგმები საკმაოდ მასშტაბურია, ხოლო მათი კოორდინირება ხდება შტაბ-ბინიდან, რომელიც მდებარეობს ნიუ-იორკში. ამავდროულად ფართოვდება ფინანსური ბაზა გარყვნილთა საერთაშორისო “დახმარებისთვის”.

ჯერ კიდევ 2009- წელს საფრანგეთმა, ნიდერლანდებმა და ნორვეგიამ შექმნეს ისტორიაში პირველი, ფონდი რომელიც ეხმარება სექსუალურ უმცირესობებს. ფონდი, რომლის სახელწოდებაა “ადამიანის, სექსუალური ორიენტაციისა და გენდერული იდენტურობის უფლებები” დაფუძნდა ჰომოფობიასთან და ტრანსფობიასთან საბრძოლველად და იმართება დონორი-სახელმწიფოების დახმარებით, ასევე არასამთავრობო ორგანიზაციების შემწეობით, რომლებიც სპეციალიზირებულნი არიან ადამიანის უფლებათა დაცვაზე. ფონდის საქმიანობაში შედის სოდომიტების მხარდამჭერი აქციების დაფინანსება. ამასთან საინტერესოა, რომ ფონდის ადმინისტრაციულ და ფინანსურ მართვას ახორციელებდა საფრანგეთის საგარეო საქმეთა სამინისტრო. ფონდის საქმიანობაში შედის სოდომიტების მხარდამჭერი აქციების დაფინანსება. 2010 წლის ივლისში შეიქმნა პირველი სამმართველო კომიტეტი, რომელიც შედგებოდა ფონდის სპონსორებისგან (ნორვეგიისა და ნიდერლანდების საელჩოები, საფრანგეთის საგარეო საქმეთა სამინისტრო). 2011 წლის თებერვალში კომიტეტმა შეიმუშავა სამი საცდელი პროექტი, რომელიც რეალიზებული იქნა ორი წლის განმავლობაში. პირველი მიმართული იყო მედია-კამპანიების დახმარებით ტოლერანტობის მისაღწევად ყველა დონეზე, ასევე ზეგავლენის მოხდენად კანონმდებლებზე (ეროვნულ კანონმდებლობასა და საერთაშორისო კონვენციებს შორის არსებულ წინააღმდეგობათა გამოვლენის მხრივ) და ჰომოსექსუალისტთა უშუალო დაცვისკენ. მეორე პროექტის მიზანი იყო უშუალო მუშაობა მოსახლეობასთან, რათა განეწყოთ იგი ლგბტ-თანამეგობრობის სასარგებლოდ, პროპაგანდისტულ ღონისძიებებში იგულისხმებოდა დოკუმენტალური ფილმების დემონსტრაცია, შესაბამისი შინაარსის კინო-ფესტივალები და დემონსტრაციები, სადაც განსაკუთრებული ყურადღება ექცევა უნივერსიტეტებს. მესამე პროექტი ეძღვნება ჰომოსექსუალისტთა ასოციაციების იურიდიულ აღიარებას, რომლებიც იბრძვიან დისკრიმინალიზაციის წინააღმდეგ ფონდს აქტიურად აფინანსებენ დონორი ორგანიზაციები, პროფკავშირები, უნივერსიტეტები, მასმედია და ადამიანის უფლებათა დაცვის ეროვნული ინსტიტუტები.

2013 წლის დასაწყისში (თებერვალ-მარტი) სამი კონტინენტის სახელმწიფოთა ძალისხმევით, ჰომოფობიის წინააღმდეგ ბრძოლის საერთო სტრატეგიის შესამუშავებლად, ბრაზილიაში (ამერიკა), კატმანდუსა (აზია) და პარიზში (ევროპა) ჩატარდა კონფერენცია ადამიანის უფლებათა და სექსუალურ-გენდერული იდენტურეობის დაცვის ეგიდით ხოლო 15–16 აპრილს ოსლოს საერთაშორისო კონფერენციაში, რომელზეც შეიკრიბა მსოფლიოს 86 ქვეყნის 200-მდე წარმომადგენელი, წარმოდგენილ იქნა ჩატარებული მუშაობის შედეგები და განხილულ იქნა მომდევნო ნაბიჯები ლგბტ-თანამეგობრობის გასაძლიერებლად სამწუხაროდ, სოდომური მაფია გადაიქცა მძლავრ იდეურ-პოლიტიკურ ძალად, რომელიც სულ უფრო და უფრო აგრესიულ ფორმებს ღებულობს, ამყარებს თავის კონტროლს კულტურლ-საზოგადოებრივი ცხოვრების საკვანძო სფეროებზე. მისი წინსვლა მსოფლიო პოლიტიკის მწვერვალებისკენ მიმდინარეობდა უხილავად, დიდი ხნის განმავლობაში არ აღიქმებოდა სერიოზულ ძალად და განიხილებოდა როგორც ერთ-ერთი უმცირესობა. შედეგად, როდესაც დაგროვდა პოტენციალი და შეიქმნა მისდამი დაქვემდებარებულ ორგანიზაციათა და მოძრაობათა ქსელი, ლგბტ-მოძრაობა გამოვიდა მსოფლიო არენაზე და აღმოჩნდა, რომ ძალაუფლებრივ სტრუქტურებში “სექსუალური უმცირესობა” უკვე დიდი ხანია გადაქცეულია “სექსუალურ უმრავლესობად”, რომელიც მთელი სისატიკით კარნახობს თავის კანონებსა და ნორმებს. იბრძვის რა დისკრიმინაციისა და ჰომოფობიის სახელით (რომელიც შეიძლება საკმაოდ ფართოდ და თავისუფლად იქნეს განმარტებული), გარყვნილთა ძალა აქტიურად ამტკიცებს თავის განსაკუთრებულ უფლებებს და თანდათანობით იქცევა ხელშეუხებელთა კასტად. რეალურად, აძლევს რა საკუთარ უფლებებს საკრალურ ხასიათს, სოდომურ მაფიაში იწყება რელიგიური თანამეგობრობის სახის გამოკვეთა. წინ წაწიეს რა “ქუჩის ჰომოსექსუალიზმი” და ამოეფარნენ რა სამეცნიერო-გენდერულ რიტორიკას, მისი ოკულტური, ნიუ-ეიჯისეული ბირთვი ჯერაც მიმალულია, მაგრამ აშკარად მიჰყვება თავის მიზანს. მოქმედებს რა სატანური ლოგიკით, ის მუდმივად ახორციელებს ცნებების აღრევას, რათა თავის ქსელში შემოიტყუოს რაც შეიძლება მეტი ადამიანის, რომლებიც, უკვე გატოლერანტებულნი, სიმართლისა და სიცრუის გამრჩევნი ვეღარ იქნებიან. მაგრამ, რამდენად უფრო ტოლერანტულია საზოგადოება, იმდენად ნაკლებად შემწყნარებელნი არიან მისდამი სოდომიტები.

ისინი მაქციებივით მოქმედებენ, ერთნი იყენებენ საზოგადოების სოციალურ ორგანიზაციებს და კანონებს, რათა შიგნიდან გახრწნან ისინი და მათ ნანგრევებზე ააშენონ თავიანთი სოდომური ერთობა, რომელიც არის კიდევაც სატანის ანტიეკლესია. ისინი ამოფარებულნი არიან “ადამიანის უფლებებს”, და მისი დახმარებით ახდენენ ადამიანურობის ლიკვიდაციას, რომლის ნაცვლად ამყარებენ უსქესო არსებას – ანტი-ადამიანს.

ისინი სისხლს წოვენ ამ სისტემას მანამ, სანამ ეს სჭირდებათ. მაგრამ, როგორც კი ეს “თანამეგობრობა” მიაღწევს თავის კრიტიკულ მასას და დაამყარებს მსოფლიო დემოკრატიას, მათი რევოლუციაც დასრულდება, მათი სოდომი გახდება ერთადერთი ნორმა, ყველა დანარჩენი კი პათოლოგიად გამოცხადდება.
ნორმა იქნება ყოველგვარი ვნება და გარყვნილება, დამტკიცდება საყოველთაო სექსუალური ანარქია, როდესაც ქორწინების დაკანონებას არ ექნება არავითარი მნიშვნელობა, რამეთუ მას თანაცხოვრების ყველაზე ანტიბუნებრივი ფორმებით შეცვლიან. ის, რაც დღეს ნორვეგიაში ხდება — ამ საძაგელი ტილოს მხოლოდ ესკიზებია, რომელსაც მსოფლიო ანტიეკლესიის მესვეურები ხატავენ, მათი ხელით მოქმედებს თვით სატანა.

ქეთევან ზარნაძე
скачать dle 12.0