ზვიად ჩიტიშვილი - ოსტაპ ბენდერი, მიუნჰაუზენის ფანტაზიით

თვეზვიად ჩიტიშვილი რედაქციაში ერთმა მეგობარმა მოგვიყვანა – საინტერესო კაცია, ქვეყნისთვის სასიკეთო იდეები აქვსო… არჩევნებში აპირებს მონაწილეობის მიღებას, დაელაპარაკეთ, მოუსმინეთ და თუ თქვენთვისაც მისაღები და საინტერესო იქნება მისი მოსაზრებები, დავეხმაროთ და გვერდში დავუდგეთო.

რა თქმა უნდა, ვესაუბრეთ ბატონ ზვიადს, ყურადღებით მოვუსმინეთ, ძალიანაც მოგვეწონა, რასაც ამბობდა და სულ მალე გაზეთის ორ გვერდზე ვრცელი ინტერციუც დავბეჭდეთ.

ინტერვიუს დიდი გამოხმაურება მოჰყვა. უამრავი ადამიანი გვირეკავდა და ბატონ ზვიადთან, როგორც ისინი ამბობდნენ, ამ ღვთის მიერ მოვლენილ კაცთან და დიდ პატრიოტთან დაკონტაქტებას გვთხოვდნენ.

სამწუხაროდ, ამ ადამიანებს თხოვნა ვერ შევუსრულეთ – ჩიტიშვილი ისე გაფრინდა, როგორც ჩიტი და მერე აღარც მოფრენილა.
არადა, მის ინტერესებში უნდა ყოფილიყო, რომ ამ ინტერვიუს წყალობით გამოჩენილ საკმაოდ ფართო აუდიტორიასთან კავშირები დაემყარებინა.

პირველი ეჭვი ამ კაცის მიმართ მისი მოულოდნელიგაუჩინარების შემდეგ გაჩნდა, თუმცა ამ ფაქტისთვის მაშინ მაინცდამაინც დიდი ყურადღება არ მიგვიქცევია.

როგორც აღმოჩნდა, ჩიტიშვილი შორს არ გაფრენილა – სხვა გაზეთების ფურცლებზე დაიწყო ინტერვიუებისა და წერილების გამოქვეყნება, რომლებშიც ისეთ ფანტასმაგორიულ დაპირებებს იძლეოდა და ისე იოლად და ადვილად წარმოაჩენდა ქვეყნის ტერიტორიული მთლიანობის აღდგენის, დაუბრებულ ოსებთან და აფხაზებთან შერიგების შესაძლებლობას, რომ ადამიანს შეიძლებოდა მის ნორმალურობაშიც კი შეჰპარვოდა ეჭვი.

მიუხედავად ამისა, ჩიტიშვილი მაინც "უბერავდა" და ინტერვიუს ინტერვიუზე, წერილს წერილზე "აცხობდა" და ერთმანეთზე ალაგებდა. აშკარად ბარონი მიუნჰაუზენის ტიპაჟს ჰგავდა ჩიტიშვილი. ამასობაში რედაქციაშიის ადამიანი მოვიდა ბოდიშის მოსახდელად, ვინც ჩიტიშვილი მოგვიყვანა.

– ბოდიში უნდა მოგიხადოთ, ჩემდაუნებურად შეცდომაში რომ შეგიყვანეთ, ისეთი რამეები აკეთა ამ ადამიანმა, იმდენი ვინმე მოატყუა, რომ გაოცებული ვარ – თავიდანვე როგორ ვერ მივხვდი, ვინც იყო და რაც იყოო.

– ბარონ მიუნჰაუზენის გარე ბიძაშვილი ხომ არ არის ეგ? – ვკითხეთ.

ÐоÑожее изобÑажение– მიუნჰაუზენი კი არა ნამდვილი ოსტაპ ბენდერია – ფულს აკეთებს ამ ვითომ პოლიტიკოსობით. აქ ჩვენ, ქართველებს გვატყუებს, საქართველოს გარეთ კი სხვებს აყრის თვალებში ნაცარს და ფულებს ცინცლავს – საქართველოში ისეთი ავტორიტეტი მაქვს, ოღონდ თქვენ დამეხმარეთდა პარლამენტში შევალ ჩემი გუნდითო. იმ წერილებს და ინტერვიუებს რომ ბეჭდავს წარამარა სწორედ მათ შეცდომაში შესაყვანად აკეთებს ამას, თორემ ქართველი ხალხი მაგის ზღაპრებს როგორ დაიჯერებს?

მალე ზაზა გაბედავამაც ამოიღო ხმა და ჩვენი გაზეთის ფურცლებიდან ჩიტიშვილი აფიორაში ამხილა:
"დღეს საქართველოში ყველაფერი ფულზე იყიდება. ადრე, ეროვნული მოძრაობის აყვავების პერიოდში, გულანთებული რომ ვიბრძოდით, მაშინ არ იყო ასე. რამდენიმე დღის წინ ინფორმაცია მომივიდა, მეჭიაური ახლადგამოჩეკილ ჩიტიშვილთან და პუტჩისტ მამალაძესთან გაერთიანებულა. ძალიან გამიკვირდა ეს თამაზისგან. დავურეკე კიდევაც და ვუთხარი ამაზე. მანამდე, ჩიტიშვილი რომ გამოჩნდა, დამირეკა ერთი-ორმა და მკითხა: ვინ არიან ძმები ჩიტიშვილებიო. ვინ არიან და არარაობები-მეთქი, ვუთხარი და მართალიც ვთქვი. ახლა ესენი ატყუებენ ხალხს. ვერ ვითმენ, გული მტკივა, მწყინს, რომ ასეთი რამეები ხდება დღესაც საქართველოში.

მეჭიაური მოსკოვში იყო ჩამოსული, შეხვედრები ჰქონდა აქ ხალხთან. დამირეკა მეც. შევხვდი. ნორმალური შთაბეჭდილება დატოვა, მაგრამ თუ ახლა ჩიტიშვილებთან, მამალაძეებთან და მამლაყინწებთან ერთიანდება, აღარ მაქვს მე მასთან საქმე.
რამდენიმე ხნის წინ ზვიად ჩიტიშვილის ძმამ ბადრი ჩიტიშვილმა დამირეკა. რესტორანშიდავჯექით, ცოტა წავიხემსეთ. ბადრიმ თქვა: ბიზნესმენი კაცი ვარ, რუსეთში კი ვცხოვრობ, მაგრამ საქართველოშიც ჩავდიოდი სააკაშვილის დროს, მიშასთანაც კარგი ურთიერთობა მქონდაო.

ეკლესიაში შევალ და დავიფიცებ, რასაც ვამბობ, სრულ სიმართლეს ვლაპარაკობ – ახლა რომ ეროვნულ კაცად მოაქვს თავი, იმ ზვიად ჩიტიშვილის ძმამ განაცხადა ასეთი რამ. სააკაშვილთან კარგ ურთიერთობაში ყოფილან და ახლა მთავრობაში უნდათ მოსვლა?!

ძმები ჩიტიშვილები ახლა გვერდიგვერდ რომ დგანან და სააკაშვილის ფიტულს რომ წვავენ ამერიკის საელჩოსათან, მაშინ სად იყვნენ, ჩემმა ძმაკაცმა, ზვიად გამსახურდიას დაცვის წევრმა ბესო მიქავამ სააკაშვილის მმართველობის დროს რომ დაწვა მიშას ფიტული?! მაშინ სად იყვნენ ეს ჩიტები და გვრიტები? პოპულიზმია მათი ქმედება და ძალიან მიკვირს, გია კორკოტაშვილ რომ ჩიტიშვილის გვერდით ჩნდება."
***

ბევრისთვის მოულოდნელად ზვიად ჩიტიშვილი საპარლამენტო არჩევნების წინ "მრეწველების" ბლოკში გაერთიანდა.
ახლა ის "მრეწველებს" უჩივის, თუმცა რა მოხდა სინამდვილეში და რა ფოკუსები ჩაატარა ბლოკში, ამის შესახებ "მრეწველებთან" დაახლოებული ერთი პირი მოგვითხრობს, რომელმაც თავისი ვინაობის გამხელა არ ისურვა:

– "შემოთავაზება მივიღეთ: იქმნება პარტია "ჩვენი სამშობლო" და ეგებ მასთან ბლოკი შექმნათ საარჩევნოდო. ამ პარტიის შესახებ მანამდე, ცხადია, არაფერი ვიცოდით, მოგვიანებით გავიგეთ, ჩიტიშვილები ოთხი ძმანი ყოფილან და მოსკოვში წვრილი მარკეტების ქსელი ჰქონიათ. გარკვეული დროის შემდეგ საქართველოში ჩამოვიდა ზვიად ჩიტიშვილისორი ძმა და პარტია "მრეწველებს" ფინანსური დახმარება შესთავაზეს. ასე დაუფიქრებლად, ცხადია, ჩვენ ვერავითარ წინადადებაზე ვერ დავთანხმდებოდით და გამოვიკითხეთ, ვინ იყო ქართული საზოგადოებიდან მათი მხარდამჭერები. ყველაზე ცნობილი გია კორკოტაშვილი აღმოჩნდა. მიუხედავად ამისა, მოლაპარაკებები მაინც გავაგრძელეთ, რომ გაგვერკვია, რას ითხოვდნენ ჩვენი პარტიისგან – მაჟორიტარები გვყავს საკმაოდ ავტორიტეტული ხალხი, ჩვენ მათ დავაფინანსებთო. ბლოკში გაერთიანების კვალდაკვალ 16 მაჟორიტარი მოითხოვეს, რომელთაგან ერთი გორელი ოსი იყო და სხვები უღიმღამო და ნაკლებად ავტორიტეტული სახეები, რომლებიც, თავიდანვე ჩანდა, ხმებს ვერ მიიღებდნენ. ძმები ჩიტიშვილები ირწმუნებოდნენ: ჩვენ დავაფინანსებთო.

პარტიის ხელმძღვანელები ეუბნებოდნენ: ახალციხეში, ხაშურში, სამეგრელოში ოსური წარმოშობისადამიანებს ხმებს არ მისცემენ და კანდიდატურები სწორად შეარჩიეთო, მაგრამ ესენი მაინც თავისას მიერეკებოდნენ. ჩასვეს ეს ხალხი, დაფინანსება არ მისცეს, მაჟორიტარობის მათმა კანდიდატებმა ჯიბის ფული დახარჯეს და როგორც მოსალოდნელი იყო, ვერც ერთი ვერ გავიდა. არჩევნების შემდეგ ცოტა ხანი იყო გასული, რომ მრეწველთა პარტიის ოფისს მათგან გაწბილებული ხან ერთი მაჟორიტარობის კანდიდატი მოადგა, ხან – მეორე – ფული მოგვეცითო, საკუთარი თანხები დავხარჯეთო. ჩვენს პარტიას რა უნდა მიეცა, როცა მაჟორიტარები "ჩვენი სამშობლოს" წარდგენილი იყო?!

უარესი ამბავი მოხდა არჩევნებამდე ორი კვირით ადრე. ჩვენ ყველანაირიდოკუმენტაცია გამზადებული გვქონდა, როცა "ჩვენი სამშობლოს" ცენტრალურ ოფისში გაწევ-გამოწევა მომხდარა და საარჩევნო დოკუმენტაციას ვერ კრებდნენ. ბოლოს, როგორც იქნა, მოიტანეს საბუთები, მაგრამ წარდგენის ბოლო დრო 6 საათი იყო და ჩვენ 7-ის ნახევარზე მივედით რეგისტრაციაზე.
ცხადია, არ დაგვარეგისტრირეს. მერე, გახსოვთ, ალბათ, სასამართლო გვქონდა და დაუშვეს ჩვენი ჩართვა საარჩევნო პროცესებში.
"ჩვენი სამშობლოს" ოფისში ამ დროს თურმე ისევ გამიშვი-დამიჭირეა სიაში ჩასმასთან დაკავშირებით და ა. შ. მერე რაღაც მიტინგი გამართეს და ჩვენც მიგვიწვიეს. მიტინგზე 50 კაცი იყო სულ. მოკლედ, წავაგეთ ბლოკმა ეს არჩევნები.

წაგებამდე მრეწველთა პარტიას მოსკოვიდანდაუკავშირდნენ. როგორც ჩანს, იქ თავიანთ ძალებში ვიღაცებს არწმუნებდნენ ჩიტიშვილები და მათი თანამოაზრის –ნლევან მამალაძის სიაში ჩასმა გვთხოვეს. ჩვენგან რომ უარი მიიღეს, მერე მამალაძის ცოლი შემოგვთავაზეს კანდიდატად. ცხადია, ორივე წინადადებაზე უარი მიიღეს, როგორ ჩავსვამდით სიაში მამალაძეს, რომელსაც 17 წელი აქვს მისჯილი, ან მისი მეუღლე რომელი პოლიტიკური მოღვაწეა?! პარტიას თავისი ავტორიტეტი აქვს და რატომ უნდა გაგვეფლანგა წლებით მოპოვებულინდობა? მერე მეჭიაური მოგვიგზავნეს. მოვიდა მეჭიაური და გამოგვიცხადა – "ჩვენი სამშობლოდან" 10-ში 8 ჩვენი კანდიდატურა უნდა იყოს, 2 – თქვენიო. გუშინ შექმნილ პარტიას 8 კაცი უნდოდა სიაში. გასაკვირი ამბავი არ არის?

არჩევნების მერე 12 მაჟორიტარი მოგვადგა, ფული არ მოგვცეს, გადაგვაგდეს, თქვენ მოგვეცით მათი დაპირებული თანხაო.
ვინც ეს ხალხი თავიდან შემოგვთავაზა, ის დღემდე გვიკავშირდება და ბოდიშებს იხდის – არ ვიცოდით, ასეთი "ჟულიკები" თუ იყვნენო, მაგრამ "მრეწველთა პარტიას" ავტორიტეტიუკვე გაუფუჭეს და რაღა დროსია, რომ იტყვიან, "თითზე კბენანი".
ამის მერე კიდევ გამოჩნდნენძმები ჩიტიშვილები და ისევ შემოგვთავაზეს თანამშრომლობა. დაგვეკარგეთ აქედან-თქო, ვუთხარით. წავიდნენ და ახლა ზვიად ჩიტიშვილი გამოგვიგზავნეს. ზვიადმა თქვა: მე ჩავალ ცხინვალში, მოველაპარაკები ოსებს და დავაყენებ საკითხს საქართველოს შემადგენლობაში დაბრუნების თაობაზეო. რისი გამკეთებელი იყო?! მერე თანხებზეც დაელაპარაკა პარტიის ხელმძღვანელობა, ხალხი ფულს ითხოვს და რა ხდებაო. დავალება მომცეს ისეთი, შეუძლებელი იყო იმის გაკეთებაო, უთქვამს. ჩვენგან ყველაფერზე უარი რომ მიიღო, მერე დაიწყო პროვოკაციები და საჯარო პრეტენზიები. მთავარი პრეტენზია ისაა, რომ ბლოკისთვის გამოყოფილი სახელმწიფო თანხა თითქოს მას უნდა მივცეთ, მაგრამ რაში უნდა მისცეს "მრეწველებმა" ფული. თანხა სახელმწიფოსგან ჩვენი წარმომადგენლებისთვის არის განკუთვნილი და ჩიტიშვილი და მისი ე.წ. პარტია რა შუაშია? ნახა, რა, რომ ჩვენთან არაფერი გამოუვიდა, ახლა თურმე სხვადასხვა პარტიებთან დადის და ცხადია, იმათაც ატყუებს – ფულს მოვიტანთ, მუშაობას გავაჩაღებთო.

"მრეწველები" სარჩელს ვამზადებთ. სხვას ყველაფერს რომ თავი დავანებოთ, ხალხმა უნდა დაინახოს, ვისთან გვაქვს საქმე, რომ კიდევ ახალი აფიორები არ წამოიწყოს.

ჩვეულებრივი მატყუარაა ეს კაცი – ოსეთში ეკლესიას ვაშენებო, ქართველები და ოსები ერთად ილოცებენო. იდეა ცუდი არაა, მაგრამ ზვიად ჩიტიშვილი რომ ამ ტაძრის აშენებას იბრალებს, გავიგეთ, სინამდვილეში, ჩრდილო ოსეთელები აშენებენ თურმე ტაძარს და ჩიტიშვილი იქ არაფერ შუაშია.
ჩვენ აუცილებლად ვუჩივლებთ, არადა, ახლა თვითონ ამბობენ, თურმე, ჩვენ ვუჩივლებთ "მრეწველებსო". გვიჩივლონ, ჩვენ არაფერი არ გვაქვს დასამალი. რაც შემოიტანეს, ყველაფერი დოკუმენტურად გვაქვს გაფორმებული. რაც ჩვენ გავიღეთ წინასაარჩევნოდ ბლოკის წარმატებისთვის, ისიც სახეზეა.

საინტერესოა, საიდან ჩნდება პოლიტიკურ ასპარეზზე ასეთი ხალხი და რატომ და რისთვის აძლევენ ფულს. შეიძლება რუსეთში, გარკვეულმაძალებმა, მისცეს ჩიტიშვილებს, ალბათ, სავარაუდოდ, 3 მლნ, მაგრამ მათ პოლიტიკური მიზნებისთვის ამ თანხებიდან მხოლოდ კაპიკები დახარჯეს. ხომ გითხარით, ხალხი გადაყარეს, საკუთარი ჯიბის ფული ახარჯვინეს საარჩევნოდ. საბოლოოდ იმის ეჭვი ჩნდება, რომ მათ არავითარი პოლიტიკურიმიზნები არ ჰქონიათ. ფულის კეთება უნდოდათ და, ალბათ, გააკეთეს კიდევაც. როგორც ჩანს, რუსეთშიც არიან გარკვეული ძალები, რომლებიც პოლიტიკის სახელით ფულს აკეთებენ – გამოიჭერენ ჩიტიშვილისნაირებს, აძლევენ ფულს, რომლის დიდი ნაწილი ისევ "პირველწყაროებს" უბრუნდება".

***
ÐаÑÑинки по запÑоÑÑ á©áááá á¡ááá¨ááááჩვენ შევხვდით პარტია "ჩვენი სამშობლოს" ერთ-ერთ წევრს, რომელიც უშუალო თვითმხილველი და მოწმეა იმისა, თუ როგორ ჩააფლავა და გააკოტრა პოლიტიკურად ორგანიზაცია "ჩვენი სამშობლო" ამ "დიდმა პოლიტიკოსმა".
– "როგორც კი შევამჩნიე, რა კაციც იყო ზვიად ჩიტიშვილი, მაშინვე ჩამოვეცალე და ბოლოს ისე მოხდა, რომ მის გვერდით ერთგული აღარავინ დარჩა კორკოტაშვილის, ხუბულაშვილის და მათნაირების გარდა.
რასაც ლაპარაკობდა, სულ ფანტაზიები იყო.

ამბობდა, მოსკოვიდან გამომგზავნეს ქართველებმაო, მაგრამ თუკი იქ ქართველები შეიკრიბნენდა რაიმე სასიკეთო მოიფიქრეს და მაინცდამაინც ბენტერა გამოგზავნეს, მაშინ კარგად ყოფილა ჩვენი საქმე.
ჩემი აზრი ასეთია: იქ ქართველებმა შეკრიბეს ფული, რაიმე კარგი საქმე გავაკეთოთო და სხვა რომ ვერაფერი მოიფიქრეს, ტაძრის აშენება გადაწყვიტეს.

წმინდა გიორგის ტაძარი აშენდა, რაზეც ჩიტიშვილი ამბობს, ჩემი ჯიბის ფულით ავაშენეო, ძნელი დასაჯერებელია. იმის მიუხედავად, რომ ამბობს: ბიზნესები მაქვს საქართველოშიც და რუსეთშიცო.
დასამალი არაფერია, პირდაპირ ვიტყვი, რამდენი პოლიტიკოსიც გამოგზავნეს რუსეთიდან საქართველოში, ზოგმა სახლები იყიდა, ზოგმა მანქანები, თუ საქმის გაკეთება უნდოდათ, რატომ არ გამოაგზავნეს ისეთი ადამიანი, რეალურ საქმეს რომ გააკეთებდა? თუ არადა, რატომ არავის პასუხს არ სთხოვენ? მაგრამ სპეციალურად აგზავნიან ისეთ ადამიანს, რომელიც თვითონაც შეჭამს და იმათაც დაუტოვებს სახრავად რუსეთში.

ჩიტიშვილი წარმოშობით ახალგორელია. იცის იქაური სიტუაცია და ბევრი სხვა ამბებიც, მაგრამ როგორ შეიძლება სანდო იყოს, როცა თვითონ აფინანსებდა ნაციონალებს.
ამაზე ცოტა ქვემოთ მოგახსენებთ, მანამდე გეტყვით, რომ მის მიერ შექმნილი პარტია `ჩვენი სამშობლოს~ გარშემო რუსეთში მცხოვრები ლევან მამალაძე და მისი მეგობრები მოიაზრებიან. პირდაპირ ვიტყვი, ძაღლის თავი მოსკოვშია დამარხული. იქედან მოდის ყველაფერი, თორემ ზვიად ჩიტიშვილი მარტო რას მოიმოქმედებდა. ასეთი თაღლითი სჭირდებოდათ მოსკოვში ფულის გასათეთრებლად, თორემ პატრიოტი ადამიანი შემოწირულობებით იმდენ კეთილ საქმეს გააკეთებდა, ქვეყანას მართლა დაეტყობოდა – რუსეთის საზოგადოებასაც გააგებინებდა და ჩვენს საზოგადოებასაც, რომ ფული დაიხარჯა და საქმეც გაკეთდა. ახლა რა გამოვიდა – წლები დაიკარგა.

როგორც ჩანს, რუსეთში ამბობდა: პარტია შევქმენი, უამრავი წევრი და მომხრე მყავსო. გამოდიოდა ბრტყელ-ბრტყელი სიტყვებით და ისე წარმოაჩენდა ყველაფერს, თითქოს ჩიტიშვილი იყო საქართველოს ერთადერთი ხსნა.
მან ოთხი წელი იბოგინა პოლიტიკოსის ამპლუაში. თურმე, როცა "ნაციონალური მოძრაობის" ოფისთან მიტინგს მართავდნენ, ჩიტიშვილი წინასწარ ფულს იხდიდა, გარეთ რომ არ გამოსულიყვნენ და მათთვის პასუხი არ გაეცათ. მერე აღმოჩნდა, ეს გარიგება ნაციონალებს შეუთავაზებიათ ჩიტიშვილისთვის და ისიც, რატომაც არა, დასთანხმებია მათ აფიორას საკუთარი ვითომ ძლევამოსილების სადემონსტრაციოდ.
ჩიტიშვილის და მისნაირების აფიორებს საქართველოში რუსეთიდან ლობირებენ ხუბუტია, ებრალიძე და მათი თანამზრახველები.
ახლა საუბარია, ფული მისცა "მრეწველებსო". ჩიტიშვილი თავის ფულს არავის მისცემდა. ის ხომ ცხადია, ვიღაცამ რუსეთიდან თანხები გამოატანა. ჩიტიშვილი კი გამოდის ტელევიზიებით და ამბობს: ფული ჩემი იყო, დამიბრუნონ, პარტია უნდა აღვადგინოო.

– ჩიტიშვილი ყველა გადაწყვეტილებას პარტიასთან დაკავშირებით, დამოუკიდებლად იღებდა და ესეც არის იმის დასტური, რომ ეს კაცი თავიდან ბოლომდე აფიორა იყო და მასთან გაჩერება პარტიაში წევრადაც არ ღირდა.
იგი ამომრჩევლებს მოუწოდებდა, ხმა მოგვეცითო და საარჩევნო უბნებზე წარმომადგენლებად სხვა პარტიების წევრები ჰყავდა ჩასმული. რომელიმე პარტია ამას გააკეთებს თუნდაც იმისთვის, რომ ხელფასი აიღოს?

ეს რაც გარეგნულად ჩანდა მისი ნამოქმედარიდან, თორემ დაწვრილებით, ალბათ, მისმა ძალიან ახლობლებმა იციან, მაგრამ იმათაც თუ აგებინებდა თავისი შავბნელი ზრახვების შესახებ, ეს კიდევ საკითხავია.
ეს კაცი არის თაღლითი. თავისი საქციელით ქვეყანას უტეხს სახელს და პერსპექტივასაც უბლოკავს. ქვეყნის ინტერესები მამოძრავებდა ყოველთვის და ახლაც ასე ვარო, ამბობს, მაგრამ უბრალო გულშემატკივრობა რომ მაინც გამოეჩინა, ახლა, თუნდაც, ელემენტარული მაინც ხომ იქნებოდა გაკეთებული?! ფაქტი ხომ უნდა არსებობდეს, რომელიც არ არსებობს?
კიდევ ვიმეორებ, ეს კაცი არის თაღლითი და თავისთვის რომ იყოს, კიდევ არა უშავს, ქვეყანას უშავებს და რუსეთთან მოლაპარაკებების პერსპექტივასაც სპობს თავისი ნამოქმედარით.

სამწუხარო ისაა, რომ რუსეთში მყოფი შეძლებული ქართველებიყველა თავის სასარგებლო თამაშს თამაშობს და შესაძლოა, ფული, რომელიც ჩიტიშვილის ხელში აღმოჩნდა, რუსული ძალებისგანიყოს.
უბედურება ის გახლავთ, რომ გინდა რუსეთი იყოს, გინდა სხვა რომელიმე ქვეყანა, იქედან ფულს ერთი და იგივე ბნელი ძალები აგზავნიან.
18 წელიწადი აკონტროლებდა რუსეთი კოდორის ხეობას, მაგრამ როგორც კი სომხური ფული ჩაიდო მის გასაყიდად, მაშინვე შევიდა იქ რუსული ჯარი. რუსეთის სახელით მანიპულირებენ და ვაჭრობენ არამზადები.
იგივე მოხდა ცხინვალის რეგიონშიც. წლების განმავლობაში იყო იქ დაძაბულობა, ფული გამოჩნდა თუ არა, დაიკარგა რეგიონი, საუბედუროდ, ახლა იმ ურთიერთობას ვეღარც რუსული ინტელიგენცია აღადგენს და ვეღარც ქართული. ეგაა სინამდვილე. ქართული ინტერესი და საქართველო არავის არ აღელვებს".

ბოლოთქმა:
არავისთვის არ არის საიდუმლო, რომ ვიღაც-ვიღაცებმა პოლიტიკა ფულის კეთების საშუალებად და ბიზნესად აქციეს.
პოლიტიკა ბინძური საქმეაო, – ჯერ კიდევ შევარდნაძის დროიდან ირწმუნებოდნენ მავანნი და მავანნი, თუმცა ამ "ბინძურ საქმეში" ისეთი ენთუზიაზმით იყვნენ თავად ჩართული და ისე ხვეტდნენ მილიონებს, უხერხულობასულაც არ ეტყობოდათ…
აბსოლუტურად საპირისპიროს ამტკიცებდა, მაგალითად, ვაცლავ ჰაველი, რომელიც მიიჩნევდა, რომ პოლიტიკა მხოლოდ კრისტალურად სუფთა ადამიანებმა უნდა აკეთონ, მაგრამ სანამ საქართველოში ამას მიხვდებიან, მანამდე კიდევ ბევრი ჩიტიშვილი შემოფრთხიალდება ქართული პოლიტიკის სივრცეებში, რათა პოლიტიკის წყალობით ხეირი და სარგებელი ნახონ.

ქართულ პოლიტიკაში ჩიტიშვილი გამონაკლისი არაა. ჩვენდა სავალალოდ, სხვაც ბევრი გვყოლია და გვეყოლება ალბათ მისნაირი და რაც ყველაზე მეტად გულსატკენია, მათი უმრავლესობა, როგორც ამბობენ, რატომღაც რუსეთიდან შემოეხეტება ხოლმე უზალთუნებით გაძეძგილი ქისით.

გასაკვირი კიდევ ის არის, რომ ეს ქისები პოლიტიკოსებად წოდებული ისეთი ადამიანების ხელში აღმოჩნდებახოლმე, რომლებსაც პოლიტიკური პროცესების შეცვლის არანაირი შანსი არ აქვთ.
მართლაც ასეთი არაინფორმირებულები არიან ეს რუსები, ამ ურეიტინგო და უპერსპექტივო პერსონებს რომ ურიგებენ ფულებს?

– არც არაინფორმირებულები არიან და არც გულუბრყვილოები, ფულს აკეთებენ, ფულს! გაღებული თანხის დიდ ნაწილს "ატკატით" იბრუნებენ უკან, – მითხრა ერთმა ამ საქმეში ჩახედულმა პირმა…

რაც უნდათ, ის უქნიათ, მაგრამ მთავარი პრობლემა ისაა, საქმოსნების და შემთხვევითი ადამიანების მოძალებით ისედაც დაჭაობებული ქართული პოლიტიკა კიდევ უფრო რომ ჭაობდება, ხოლო ქართველ ამომრჩეველს უფრო უძნელდება სწორი გადაწყვეტილების მიღება ამ აბლაბუდასავით გადახლართულ პოზიციებსა და იდეებში.

რაც შეეხება ზვიად ჩიტიშვილს, ბატონი ზვიადი ახლა თურმე პარტიების კარდაკარ დადის და ახალ სამსხვერპლოს ეძებს…

ირანდა კალანდაძე
скачать dle 12.0