"სამეზობლო" აზროვნების დეკრიმინალიზაცია საქართველოში

ადმინისტრაციული სამართალდარღვევის კოდექსის 45-ე მუხლი, რომლის თანახმად, მარიხუანის „ექიმის დანიშნულების გარეშე მოხმარება“ სამართალდარღვევას წარმოადგენდა და 500 ლარიან ჯარიმას ითვალისწინებდა, წარსულს ჩაბარდა. 30 ივლისის შემდეგ საქართველოში ნარკოტიკული საშუალება მარიხუანას მოხმარება ლეგალურია. საკონსტიტუციო სასამართლოს გადაწყვეტილებაზე და ამ გადაწყვეტილების მოსალოდნელ შედეგებზე სასაუბროდ ფსიქორეაბილიტაციის ცენტრის ფსიქოლოგი მარინა ჭავჭანიძეს დავუკავშირდით.

– ქალბატონო მარინა, საკონსტიტუციო სასამართლოს გადაწყვეტილებამ საზოგადოებაში დიდი ვნებათაღელვა გამოიწვია. თქვენი აზრით, გამოიწვევს თუ არა ეს გადაწყვეტილება მარიხუანის მომხმარებელთა რაოდენობის გაზრდას?


- 1. ვეთანხმები საკონსტიტუციო სასამართლოს გადაწყვეტილებას მარიხუანას მოხმარებასთან დაკავშირებით ეს არის `სამეზობლო~ აზროვნების დეკრიმინალიზაცია საქართველოში ("მეზობელი“ – ფსიქოლოგიური ტერმინი, რომელიც აღნიშნავს პიროვნებას, რომელსაც არ გააჩნია ცოდნა იმ საკითხზე, რომელზეც მსჯელობს, მაგრამ დარწმუნებულია თავისი აზროვნების პროდუქციის სისწორეში.).

2. მივესალმები მარიხუანას მოხმარების დეკრიმინალიზაციას და მოდი, გარკვევით ვთქვათ, გარკვეული რეგულაციების იძულებითი დაწესების მცდელობას ჩენი პარლამენტისთვის, რაც მნიშვნელოვანია. (საქართველოს საკონსტიტუციო სასამართლომ აღნიშნა, რომ მარიხუანის მოხმარება წარმოადგენს პიროვნების თავისუფალი განვითარების უფლებით დაცულ ქმედებას. მარიხუანის მოხმარების აკრძალვა მისი ბრუნვის წინააღმდეგ მიმართული ღონისძიებაა და შესაბამისად ემსახურება მომხმარებლების ჯანმრთელობის დაცვის ლეგიტიმურ მიზანს. თუმცა, სასამართლოს მოსაზრებით ინდივიდუალური მომხმარებლის როლი მარიხუანას ბრუნვის ხელშეწყობაში არის ძალიან მცირე, შესაბამისად მცირეა მოხმარების ინდივიდუალური ფაქტიდან მომდინარე საფრთხეები. აღნიშნულიდან გამომდინარე, მარიხუანის მოხმარებისათვის პასუხისმგებლობის ბლანკეტურად დაწესება ლეგიტიმური მიზნის მიღწევის დაცვის არაპროპორციულ საშუალებას წარმოადგენს და ეწინააღმდეგება საქართველოს კონსტიტუციის მე 16 მუხლის მოთხოვნებს.

ამასთან, საკონსტიტუციო სასამართლომ აღნიშნა, რომ მარიხუანას მოხმარებისათვის პასუხისმგებლობის დაწესება კონსტიტუციის შესაბამისია იმ შემთხვევებში, როდესაც მოხმარების კონკრეტული ფაქტი ქმნის საფრთხეებს მესამე პირებისთვის. მაგალითისთვის, სასამართლომ მარიხუანის მოხმარებისთვის პასუხისმგებლობის დაწესება გამართლებულად მიიჩნია მაშინ, როდესაც აღნიშნულ ქმედებას ადგილი აქვს სასწავლო, სააღმზრდელო და საგანმანათლებლო დაწესებულებებში, ზოგიერთი სახის საზოგადოებრივი თავშეყრის ადგილზე, მაგალითად, საზოგადოებრივ ტრანსპორტში, არასრულწლოვანთა თანდასწრებით და ა.შ.

3. არ ვეთანხმები მარიხუანას მოხმარების დეკრიმინალიზაციასთან მიმართებაში აწეულ აჟიოტაჟს და მგონია, რომ ეს ხმაური მხოლოდ და მხოლოდ სარეკლამო მიზნებს ემსახურება და ვიღაცისთვის, სავარაუდოდ, ძალიან მომგებიანი გახდება უახლოეს მომავალში.

და ყველაზე ცუდი რაც ამ ფაქტით მივიღეთ, ესაა საქართველოს პარლამენტის მიერ ნარკოტიკულ ნივთიერებათა მომხმარებელთა საჭიროებების, მათი დახმარების, მკურნალობისა და მათ ოჯახებზე ზრუნვის სრული უგულებელყოფაა კიდევ რამდენიმე წლით.

მე ყოველთვის მქონდა იმედი, რომ მიუხედავად იმისა, რა ხდება ჩვენს სახელმწიფოში, ჩვენი კონსტიტუცია მაინც ისახავს მიზნად ჰუმანიზმის იდეების დამკვიდრებას ქვეყანაში. ფორმალურად, სიტყვიერად მაინც. ასე, რომ რამდენიც არ უნდა იყვიროთ – არ გვჭირდება საკონსტიტუციო სასამართლო ან არ გვჭირდება ასეთი „სასტავით“ – მაინც არსებობს წესები, რომელსაც ვერავინ გაექცევა – ჩვენ ადამიანზე უნდა ვიზრუნოთ და არა ბიზნესინტერესებზე, ინვესტორებზე თუ „მეზობლების“ ჩამოყალიბებულ კონცეფციებზე.

2004 წლიდან მოყოლებული, მგონი ისეთი არჩევნები არ ჩატარებულა საქართველოში, სადაც ნარკოტიკულ მომხმარებელთა თემა არ ყოფილიყო გაჟღერებული და წამოწეული მომხმარებელთა და მათი ოჯახების ხმების მოზიდვისათვის – მწარე რეალობაა! ბოროტი ენები იმასაც ამბობდნენ, რომ აქტიურ მომხმარებლებს წამალსაც სთავაზობდნენ ხოლმე საარჩევნო ხმების სანაცვლოდ.

2006 წლიდან თითქმის ყველა პარლამენტმა იწვალა და იმსჯელა ნარკოპოლიტიკის შესახებ- საკმაოდ მდარე შედეგით.
ნარკოტიკების მოხმარების „ლიბერალიზაციის“ ყველა მცდელობა ვერ აღუდგა წინ ნარკომაფიის ინტერესებს – ნარკოტიკების მოხმარება იზრდება – თან, როგორც ვამჩნევთ, ძირითადად ნაირ-ნაირი დასახელებითა და წარმოშობის ნარკოტიკებით. ვერცერთმა პარლამენტმა ვერ გაბედა დეკრიმინალიზაციის ჩატარება ყველა ნარკოტიკის მიმართ. ან უცოდინრობის ან სიხარბის გამო.

– თქვენ ფიქრობთ, რომ საკონსტიტუციო სასამართლოს მიერ მიღებული გადაწყვეტილება ნარკომაფიას დაარტყამს?

– დიახ! ტყუილად არავინ მითხრას, რომ ნარკომაფია არ გვყავს – აბა საბაჟოზე როგორ გადმოდის ნარკოტიკი, ან როგორ ნაწილდება ის სხვადასხვა პატარ-პატარა გამსაღებლებთან, თუ კარგად ორგანიზებული არაა! და რასაკვირველია, „ბასიანში“ შესვლისას, ამ ორგანიზატორებს არ ეძებდნენ სამართალდამცავები.
არალეგალური ბიზნესისთვის დამახასიათებელია მკაცრი იერარქიული ორგანიზაცია ბევრი განშტოებით და მთავრობაში „კრიშით“.
და რას უზამს ნარკოტიკების დეკრიმინალიზაცია ამ ორგანიზატორებს? – პირველ რიგში შეამცირებს მათ შემოსავლებს.

– და რა მოხდება, რომ ნარკოტიკული ნივთიერებების მოხმარება სახელმწიფომ არეგულიროს?!

– ამ შემოსავლების ნაწილი მივა სახელმწიფოსთან და თუ ამ შემოსავლებს არ დახარჯავს იგივე ნარკომომხმარებლების ფსიქო-სოციალურ რეაბილიტაციაზე ან მათი ოჯახების დახმარებაზე – შესაძლებელია, რაიმე „პრემია-დანამატების“ და ხელფასების მომატების წყარო გახდეს „ერთგული ჩინოვნიკებისათვის“
ყველა ნარკოტიკის დეკრიმინალიზაცია, ვთქვათ ისე, როგორც ეს ქვეყნის მომავალზე ზრუნვის გამო ჩაატარეს პორტუგალიაში, რეალურად სამოქმედო გეგმის არსებობას, სხვადასხვა ღონისძიებების განხორციელებას, საგანმანათლებლო მუშაობას – და, შესაბამისად, დანახარჯებს მოითხოვს – რაც არ ემეტებათ ჩვენს პარლამენტარებსა და ჩინოვნიკებს და რაშიც ენთუზიაზმით ეხმარებიან უცოდინარი „ყველაფრისმცოდნე მეზობლების“ დიდი კოჰორტა. (არავინ გაიგოს ისე, რომ პარლამენტარების უმრავლესობა ამ „მეზობლებზე“ უკეთ ერკვევა ნარკოპოლიტიკის პრობლემებში).

ნარკოტიკების მოხმარება რომ კარგი იყოს, თქვენ ვერ დამასწრებდით!

მაგრამ ნარკოტიკის მოხმარებისთვის ციხეში ადამიანის გამწესება – სრული მარაზმია. გამოსწორდება, თუ ფსიქოანალიზის კურსს გაატარებენ სიღრმისეული პრობლემების დასაძლევად?!

დიაბეტით დაავადებულს რომ ვამწესებდეთ ტორტის ჭამისთვის ციხეში, ლოგიკას მაინც დავინახავდი ამ ქმედებაში. მით უფრო, რომ დიაბეტით დაავადებულთა ავადმყოფობის დინამიკა ძალიან ჰგავს ნარკომომხმარებელთა დაავადების დინამიკას (ეს მე არ მითქვამს და ვისაც ღვარძლიანი „მეზობლური“ აზრი გაუჩნდება, თვითონ მოგუგლოს, მოძებნოს და მერე შემეკამათოს.
ან ვაღიარებთ რომ დამოკიდებული ადამიანი ავადაა და დახმარება სჭირდება, ან ყველა მაიმუნი-ვირიშვილი გვგონია, როგორც ბატონ დ.ნარმანიას ხის მჭრელების წინააღმდეგ გამოლაშქრებული არასამთავრობოები!

– ახლა რატომ მარტო მარიხუანა და სხვა ნარკოტიკების დეკრიმინალიზაცია – არა?

- 1. იმიტომ რომ დეკრიმინალიზაცია ნიშნავს ბევრ სხვა ოპერაციის ჩატარებას, როგორც საზოგადოების დასაცავად, ასევე დაავადებულთათვის – ეს კი დანახარჯებს და საქმის ცოდნას გულისხმობს ქვეყნის ერთგული პროფესიაონალებისგან (განა არ გვყავს, მაგრამ არ ვენდობით – რა ვიცით, ხმას ვის მისცემენ!)
2. მარიხუანას მოხმარებელებს გამონაკლისის გარდა არაფერი დახმარება არ სჭირდებათ, თუ რაიმე ფსიქიკური სიმპტომები გაჩნდამაგას ფსიქიატრებიც მოუვლიან!
3. გავრცელებული „მეზობლური“ აზრით მარიხუანა უვნებელია – მერე, რა თუ დროთა განმავლობაში მცირე ჭკუასუსტობის დინამიკას შევამჩნევთ – ეს შეიძლება ჰაერის დაბინძურებითაც იყოს გამოწვეული.
4. და ევროკავშირს ვაჩვენებთ რომ ნარკოპოლიტიკის ლიბერალიზაციისკენ მივდივართ და უახლოეს 4–5 წელიწადში აღარაფერი არ მოგვთხოვონ.
სამაგიეროდ შემოვიტანთ რეგულაციებს და ნარკოტურისტებს აქ მივიღებთ, რომლებსაც ასე მონდომებით ებრძვის ჰოლანდია! (ესეც ბიზნესკონკურენციაში ვაჯობებთ)

მაპატიეთ, და ჩვენი პარლამენტარები „პლანში ჩარჩენილი“ მოზარდებივით იქცევიან – კმაყოფილები და გახარებულები (აქ კიდევ ერთი კომპონენტი აკლია, მაგრამ აქ არ ვიტყვი) თავისი მიღწევებით.

რატომ!? – იმიტომ, რომ ყველაზე ძლიერი, საზიზღარი, აღმაშფორებელი, ანტსოციალური და ანტისახელმწიფოებრივი დამოკიდებულება სჭირთ – ძალაუფლებისკენ ლტოლვა, ზოგჯერ სიხარბითურთ.

ესეც ობსესიურ კომპულსიებს მიეკუთვნება და არა ნაკლებ სახიფათოა ჰეროინზე! არა ნაკლებ აშტერებს, ვიდრე ჰალუცინოჰენი სოკოები და არა ნაკლებ ძნელი მოსაშორებელია ვიდრე კოკაინი! და არა ნაკლებ სასკივდილოა ქვეყნისთვის!

საუბედუროდ, ქვეყნის მართვაშიც ძირითადად ეგ „სასტავი“ მიდის – მძიმე ბავშობისგან დაჩაგრული, ამბიციური, „ყველაფრისმცოდნე მეზობელი“.
ნუ აირჩევთ ნაცნობებსა და მეზობლებს პარლამენტში!

ნელი თორდია
скачать dle 12.0