გია გაბრიჭიძე (ჟურნალისტი): 11 წლის თავზე რომ იგივე საშიშროების წინაშე ვდგავართ, ასეთი რამ რომ მოხდებოდა, ადრე არაერთხელ გვისაუბრია ჟურნალისტებს. ეს საზიზღარი კოჰაბიტაცია, რომლის მწარე შედეგსაც ვიმკით, თურმე ქართველმა ხალხმა დაავალა ხელისუფლებას. რეალურად კი იმის ბრალია, რომ გარკვეული პოლიტკორექტულობა, "გავლენიანი" საერთაშორისო ორგანიზაციების მიმართ რაღაც მონური შიში და მორჩილება გამოვიჩინეთ, ისინი რას იტყვიან, გაგვიჯავრდებიანო. ვერავინ გაგვიჯავრდება, ხომ ხედავთ რამდენი ხალხი გამოვიდა. ვინც ფიზიკურად ვერ მოვიდა, იმ განწყობაზეა, რომ ნაციონალური რეჟიმი უნდა მოშორდეს ქვეყანას. ეს ჩვენ კი არ მოგვიგონია, გერმანიაში დღესაც აჩვენებენ საკონცენტრაციო ბანაკებზე ფილმებს და გმობენ ფაშიზმს, ჩვენ კი თურმე არ უნდა ვისაუბროთ ნაციონალების ცხრაწლიან სისხლიან რეჟიმზე. "პატრიოტთა ალიანსს" შესანიშნავი რეზოლუცია აქვს, პარლამენტის მიერ ამ რეზოლუციის მხარდაჭერა და მიღება საბოლოოდ დაამთავრებს ამ უბედურებას. გიორგი მარგველაშვილი გვპირდებოდა, როგორც კი პრეზიდენტი გავხდები, კოჰაბიტაცია დამთავრდებაო, რატომ არ შეასრულა დანაპირები, რაღაც ვერ ვამჩნევ დასრულებას. ხელისუფლებამ ბევრი შეცდომა დაუშვა, მაგრამ ბოლო რამდენიმე დღეა ვამჩნევ, მიხვდნენ თავიან შეცდომებს და მზად არიან რეალური ნაბიჯები გადადგან გამოსასწორებლად. ნაციონალები რომ ამბობენ შეცდომები დავუშვითო, ეს შეცდომა კი არა, დანაშაული იყო. მე დღეს აქ პროტესტის გამოსახატად არ მოვსულვარ, ამ უამრავი ადამიანის ერთიანობის მხარდასაჭერად მოვედი, მათ შორის, იმ ხალხის, რომლებმაც დღეს მოსვლა ვერ შეძლო, მაგრამ იგივე აზრზეა. ხალხმა უნდა დაიჯეროს უმთავრესი, რომ თვითონ არის ქვეყანაში გადაწყვეტილების მიმღები, მის ხმას დიდი მნიშვნელობა აქვს. ბუნებრივი და ცხადია, რომ არცერთ ნორმალურ ადამიანს არ უნდა იმ სასტიკი რეჟიმის დაბრუნება, ამიტომ ახლა ყველამ კეთილი ინებოს, მივიდეს არჩევნებზე და უარი უთხარი სისხლიანი რეჟიმის დაბრუნებას, რომ მერე ცნობილი ანეგდოტის პერსონაჟივით შვილიშვილების წინაშე არ გვქონდეს სათქმელი, ბაბუ, მე დამხვრიტესო.

ხათუნა ხოფერია (ყოფილი პარლამენტარი): ჩემთვის კარგი მაგალითია, ჩემმა შვილიშვილმა რომ დამირეკა, რომელიც 16 წლის ხდება, მეც მოვდივარ ამ შეკრებაზეო. ასე რომ, მესამე თაობასთან ერთად მიწევს სამართლიანობისა და თავისუფლების სადარაჯოზე ყოფნა. იმედი მაქვს, ეს ოდესმე დამთავრდება, თუ არა და ჩემს შვილიშვილებთან ერთად გავაგრძელებ ბრძოლას. რაც შეეხება გრიგოლ ვაშაძის მიერ მიღებული ხმების რაოდენობას, ჩვენ ადამიანებს ვერ შევცვლით, არსებობენ ბოროტი, სულმოკლე თუ სულგრძელი ადამიანები, ე.ი. იყვნენ სულმოკლე ადამიანები, რომლებისთვისაც სხვისი ტკივილი არაფერს ნიშნავს, ან ავიწყდებათ. ღმერთმა ამ სიმართლით აცხოვროთ, მეტს ვერაფერს ვიტყვი.

მალხაზ თოფურია (ვეტერანი მეომარი):
ამ შეხვედრაზე ის ადამიანები მოვიდნენ, რომლებსაც მოკლე მეხსიერება არ აქვთ. ვისაც დაეზარა არჩევნების პირველ ტურში საარჩევნო უბანზე მისვლა, ვერ აცნობიერებს, რომ ისევ განმეორდება, რაც 11 წლის წინ მოხდა. ის უბედურება რომ არ განმეორდეს, ყველა უნდა დავირაზმოთ, მივიდეთ არჩევნებზე და დავასრულოთ ნაციონალები, თუმცა არ მგონია, ამით დასრულდეს ის სიგიჟე, რასაც ნაცმოძრაობა ჰქვია, მაგრამ ყოველ შემთხვევაში კიდევ ერთი ლურსმანი უნდა დავაჭედოთ მათ პოლიტიკურ კუბოს. ოღონდ აქ ერთი ფაქტორიცაა, ხელისუფლებამაც უნდა ივარგოს, თორემ საზოგადოება ამისთვის დიდი ხანია მზადაა.

დავით ახრახაძე (ომის ვეტერანი):
ამ შეკრების მთავარი მიზეზი ისაა, რომ ყელში ამოვიდა კოჰაბიტაცია. ეს უბრალოდ არჩევნები არ არის, დიდი პოლიტიკის ნაწილია. საიდან არ შემოგვიარა სააკაშვილმა, ყველანაირად ცდილობს შემოძვრომას. წარმოუდგენელია ეს 600.000 ადამიანი არ ენდობოდეს დიპლომატს, რომელსაც საფრანგეთი ენდობოდა და მხარს უჭერდეს "კაგებეს" გამოზრდილ კადრს. სალომე ზურაბიშვილს რომ მოიხსენიებენ რუსეთის აგენტად, საფრანგეთი იმდენი წელი რუსეთის აგენტს ამუშავებდა საგარეო სამინისტროში, ეს ხომ სასაცილოა?! უკვე ძალიან დავიღალეთ, უნდა დამთავრდეს "ქართული ოცნების" უუნარობა, მათ ყველანაირად დავუდგებით გვერდით, რომ დაასრულოს ეს განუკითხაობა. 7 ნოემბრის დარბევის დაზარალებული ვარ, ისეთი ადამიანი მოკლეს ცემაში, რომელსაც არცერთი ხელი არ ქონდა. მერე გვეუბნებიან, მკვლელი ამოიცანითო, როგორ ამოვიცნო, როცა მაშინდელმა ხელისუფლებამ ჩამოაცვა ნიღბები ამ მარბიელ-მკვლელებს?!

პაატა აბულაძე ("ქართული ოცნების" ერთ-ერთი დამფუძნებელი, ვახტანგ გორგასლის მეორე ხარისხის ორდენის და სხვა პრესტიჟული სამხედრო ჯილდოების კავალერი): მე მეგონა 2012 წლის 1 ოქტომბერს დავამთავრე №5, თურმე არ დამიმთავრებია. ბოლოჯერ დავეხმარებით "ქართულ ოცნებას", უფრო ზუსტად, საქართველოს ვუდგებით მხარში, მივალთ არჩევნებზე და შემოვხაზავთ 48-ს, იმის გამო, რომ დრო გვქონდეს მესამე პოლიტიკური ძალის ჩამოსაყალიბებლად. არჩევანი მხოლოდ "ქართულ ოცნებასა" და ნაციონალებს შორის არ უნდა გვქონდეს გასაკეთებელი, ხელისუფლებამაც ჭკუა უნდა ისწავლოს. მეორე ტურში არ მონაწილეობა და სალომე ზურაბიშვილისთვის ხმის არ მიცემა ნიშნავს, იმ სისტიკის უკან მობრუნებასთან ერთად, ფაქტობრივად არ მექნება მესამე ძალის ჩამოყალიბების დრო, რაც ძალზე მნიშვნელოვანია ჩვენი ქვეყნისთვის.

მანანა სუხიშვილი

მეტის ნახვა
Yesterday, 13:30


7 ნოემბერს, სამოქალაქო მოძრაობა "მე ვიცავ თავისუფლებას" ინიციატივით მოწყობილ შეკრება-აქციას უამრავი ადამიანი დაესწრო. რუსთაველის თეატრის დარბაზი მოკლე ხანში ისე გადაიჭედა, რომ ხალხი იძულებული გახდა ქუჩაში დალოდებოდა გამომსვლელებს და სავალი ნაწილი გადაეკეტა. აქციის მონაწილეთა შორის იყო მხცოვანი პოეტი რეზო ამაშუკელიც, რომელიც მხოლოდ მოკლე კომენტარით შემოიფარგლა, დამიჯერეთ, ახლა ეს ამდენი ხალხი და მათი ხმაური უფრო მეტს ნიშნავს, ვიდრე ჩემი ინტერვიუო.

"საერთო გაზეთი" ხსენებული სამოქალაქო მოძრაობის წარმომადგენლებს და აქციის სხვა წევრებსაც გაესაუბრა.

ლევან გოგიჩაიშვილი (ყოფილი უფლებადამცველი, საპარლამენტო უმრავლესობის წევრი)
: საზოგადოება აქ იმისთვის შეიკრიბა, რომ დაიცვას თავისუფლება, სამწუხაროდ, ისევ დაგვჭირდა ქუჩაში გამოსვლა. `მე ვიცავ თავისუფლებას~ არის წმინდა საზოგადოებრივი მოძრაობა და მეც, როგორც საზოგადოების წევრი ისე ვიმყოფები აქ. თავისუფლება და დემოკრატია ისეთი ღირებულებებია, რომელსაც დაცვა ჭირდება, რადგან ყოველთვის არსებობენ ძალები, რომლებიც ცდილობენ მათ შეზღუდვას. ძალზე მნიშვნელოვანია საპრეზიდენტო არჩევნებში სალომე ზურაბიშვილმა გამარჯვება, რადგან თავისი კონკურენტისგან განსხვავებით, ის სიკეთის მხარეს დგას. სხვათა შორის, ეს არჩევნები ძალიან კარგი იყო იმ სამარცხვინო ადამიანების ბუნების კიდევ ერთხელ გამოსავლენად, რომლებიც რუსეთის წარმომადგენლის წინ რიგში დგანან თავიანთი შეთავაზებებით. დარწმუნებული ვარ, არჩევნების მეორე ტურში სალომე ზურაბიშვილი სერიოზულ შედეგს დადებს, რაც ძალიან დიდი დარტყმა იქნება იმ ბოროტი ძალებისთვის, რომელსაც წარმოადგენს ნაცმოძრაობა და გრიგოლ ვაშაძე. ახლა მთავარია მობილიზაცია, საზოგადოება უნდა დაირაზმოს. ის ხალხი, რომელიც პირველი ტურის დროს არჩევნებზე არ წავიდა, ახლა აპირებს წასვლას, მათ ძალიან დიდი მადლობა ვუხდი, სალომე ზურაბიშვილისთვის მხარდაჭერას რომ აპირებენ. ბუნებრივია, პირველი ტურის შედეგი "ქართული ოცნებისთვის" კარგი გაკვეთილი იყო, შესაბამისად ჩვენ სრულიად რადიკალურად სასიკეთოდ შევცვლით პროცესს, რომ თითოეულმა ადამიანმა იგრძნოს ის სიკეთე, რასაც ჰქვია ქვეყანაში პასუხისმგებლობიანი ხელისუფლების ყოლა.
ირაკლი მეძმარიაშვილი (სამოქალაქო მოძრაობის წევრი, საზოგადოება "თბილისელის" გამგეობის თავმჯდომარე): ძალიან ცუდია, რომ 11 წლის შემდეგ ისევ მოგვიწია ჩვენი თავისუფლებისა და მეობის დაცვა, მაგრამ ასეთია დღევანდელი მოცემულობა და ეს უნდა გავაკეთოთ. ვთვლი, რომ უნდა შეიქმნას ჯგუფი, რომელიც დაივლის მთელ საქართველოს, ყველასთან მივა და შეახსენებს, ვისაც დაავიწყდა რა ხდებოდა ნაცრეჟიმის დროს. ექვსი წელი გავიდა, რაც ნაციონალები ხელისუფლების სთავეში აღარ არიან და მე არ მინახავს მათგან ერთი ადამიანი გამოსულიყო და თუნდაც ბოდიში მოეხადა იმ სისასტიკეზე, რაც მათი მმართველობისას იყო გამეფებული ქვეყანაში. პირიქით, ბრალდების რეჟიმში არიან, აქეთ გედავებიან. არადა, ჩვენ რომ ვყოფილიყავით მაგათ ადგილზე, ამდენს ნამდვილად არ გვალაპარაკებდნენ, ციხის საკნებში ვიქნებოდით გამომწყვდეული. თითქმის ყველა ტელევიზია მათ ხელშია და რევოლუციურ რეჟიმში მუშაობენ, ვთვლი, რომ "მე 9 არხი", ინფო 9 არ უნდა დახურულიყო, არც "ჯიდიე"-ზე უნდა გაეუქმებინათ საინფორმაციო გადაცემები და პოლიტიკური თოქ-შოუები. ჩვენ ჯერ არ ვართ იმ დონეზე, რომ არ იყოს განსხვავებული პოზიციის მქონე ტელევიზია. მედიასაშუალებების უმეტესობა დღეს როგორც იქცევა, ეს არ არის ნორმალური ქვეყნის მახასიათებელი. რაც შეეხება არჩევნებს, ჩემი აზრით, იმ ადამიანებმა, რომლებმაც პირველ ტურში მონაწილეობა არ მიიღეს, რის გამოც ხმები დაკარგა სალომე ზურაბიშვილმა, გასაგებია, რომ გაბრაზებულები არიან ხელისუფლებაზე და სამართლიანადაც არიან გაბრაზებულები, ახლა გამოვიდნენ და კიდევ ერთხელ მისცენ შანსი "ქართული ოცნების" მთავრობას, რომ შეასრულონ დაპირებები. იმ ჯგუფმა, რომელიც ახლა შეიქმნება და დაივლის საქართველოს, როცა საზოგადოებისთვის სასურველი შედეგით დამთავრდება მეორე ტური, აუცილებლად უნდა აკონტროლოს მთავრობა. ხალხის მიერაა დაქირავებული ხელისუფლება და სწორედ მან უნდა აკონტროლოს.

ჯაბა ჯიშკარიანი (ყოფილი უფლებადამცველი, დედაქალაქის საკრებულოს წევრი "ქართული ოცნებიდან"):
დღევანდელი შეკრების მიზანი საზოგადოების საბოლოო კონსოლიდაციაა, ყველამ ერთად (მათ შორის ხელისუფლებამ), ვინც 2012 წლის 1 ოქტომბერს "ქართულ ოცნებას" მისცა ხმა, ერთხელ და სამუდამოდ უნდა დავასრულოთ ნაცმოძრაობა. ეს ბრძოლა ქართველმა ხალხმა სააკაშვილის რეჟიმის წინააღმდეგ, ამ რეჟიმის ჩასახვიდანვე დაიწყო, მაშინ სამოქალაქო საზოგადოება ძალიან მცირე რაოდენობით იყო წარმოდგენილი, მაგრამ იყო ძალზე შეუპოვარი და პრინციპული. შემდეგ მოხდა 7 ნოემბერი, სისხლიანი რეჟიმის წინააღმდეგ ყველაზე ფართო პროტესტის დღე, როდესაც საერთაშორისო ასპარეზზე ყველამ ერთად ჩამოვხსენით ნიღაბი სააკაშვილს. ჩვენ მოვისმინეთ ბადრი პატარკაციშვილის განცხადება 7 ნოემბერს, ტელეკომპანია "იმედი" არ იყიდება, ჩემს რესურსს ბოლო ცენტამდე გამოვიყენებ სააკაშვილის რეჟიმის პოლიტიკურ მოუსავლეთში გასასტუმრებლადო, რაც მას არ აპატია სააკაშვილის ხელისუფლებამ. 11 წლის შემდეგ ვნახეთ ჩანაწერი, როგორ გეგმავდა მაშინდელი ხელისუფლება განსხვავებული აზრის მქონე ადამიანების მოცილებას, როგორ გეგმავდნენ მაღალჩინოსნები ბატონი ბადრის ლიკვიდაციას. რომ არ განმეორდეს 7 ნოემბერი, 26 მაისი, გირგვლიანები, ვაზაგაშვილები, გამცემლიცეები, რობაქიძეები, შავაძეები და სხვა რეჟიმის მიერ განადგურებული ადამიანები, აღარ მოხდეს პატიმრების წამება-გაუპატიურება, ყველა უნდა დავირაზმოთ, გავერთიანდეთ და უარი ვუთხრათ სისხლიან წარსულში დაბრუნებას, რადგან ისევ ჩვენი საომარი გახდება. დღეს შეიძლება საკრებულოში მთაწმინდის მაჟორიტარი დეპუტატი ვარ, ჩემი ფუნქციები და მოვალეობები მაქვს ამომრჩევლის წინაშე, მაგრამ პირველ რიგში მოქალაქე ვარ, ყოველთვის ძალიან აქტიური მოქალაქე ვიყავი და მომავალშიც ასე იქნება. ჩვენ არასოდეს შევეგუებით საქართველოში ამაზრზენი ძალების პარპაშს, არ დავუშვებთ ჩვენი ჯანმრთელობისა და სიცოცხლის ფასად მოპოვებული თავისუფლების დაკარგვას. არჩევნებამდე დავივლით მთელ საქართველოს, ქუდზე კაცს გამოვიყვანთ და კიდევ ერთხელ დავუმტკიცებთ მსოფლიოს, რომ საქართველო არის ქვეყანა, სადაც ცხოვრობს ძალიან კულტურული, დემოკრატიის ამრჩევი ერი, რომელიც უარს ეუბნება წარსულს, ხალხის მჩაგვრელ რეჟიმებს, რომელიც იყო ფაშიზმის მანიაკალური გამოვლინება. სააკაშვილის ენა სიძულვილის ენაა, ხომ მოვისმინეთ, როგორ მოიხსენიებდა "კაგებეშნიკ" ბიძამისთან ერთად ქართველ ერს. ჩვენ საზოგადოებასთან ერთად ავირჩიეთ სიყვარულის ენა, მშვიდობა, ქვეყნის სტაბილურობა, სწრაფი განვითარება, რასაც არაფრით დავთმობთ და არაფერზე გავცვლით.

გიორგი იაკობაშვილი (ინტერნეტგამოცემა "ფორ-გეს" დირექტორი, ჟურნალისტი): ჟურნალისტებიც ვცოდავთ იმ მხრივ, რომ არ ხდება მეტი ახალი სახის წარმოჩინება საზოგადოებისთვის, რაც ძალზე საჭიროა. ვიღაც-ვიღაცებმა უნდა დაინახონ, რომ ჩვენ ძალიან ბევრნი ვართ, არა აუცილებლად ცნობადი სახეები, არამედ ჩვეულებრივი ადამიანები, რომელზეც გადადის ამ ქვეყნის მომავალი. ზოგი ჭირი კი არა, ლამის ყველა ჭირი მარგებელია, შექმნილ ვითარებაში, როცა ნაცმოძრაობას რაღაც იმედი გაუჩნდა, რომ ხელისუფლებაში დაბრუნდება, აქაც არის დადებითი მომენტი, "ქართულმა ოცნებამ", იმ ადამიანებმა, რომლებსაც დღეს ქვეყნის ბედი აბარიათ, ყურები გამოიჩხრიკონ, მოუსმინონ იმ ხალხს, რომლებიც წლების განმავლობაში აფრთხილებდნენ, რომ მოხდებოდა ის, რაც რამდენიმე დღის წინ მოხდა. სხვათა შორის, არ არსებობს დედამიწის ზურგზე მთავრობა, რომელსაც შემოძახებაა არ ჭირდებოდეს, ეს ქვეყნისთვისაა აუცილებელი. ისე გამოვიდა, რომ ქართულმა საზოგადოებამ 1 ოქტომბერს დაამთავრა ბრძოლა და დაელოდა დადებით შედეგს. სახელმწიფოს მშენებლობა, მითუმეტეს ისეთი სახელმწიფოსი, რომელიც 200 წლის განმავლობაში კოლონია იყო, მათ შორის, 70 წელი ბოლშევიკური რეჟიმის ნაწილი, ხოლო შემდეგ სამოქალაქო ომები და სააკაშვილის სისხლიანი ხელისუფლება, ასეთი სახელმწიფო 1–2 დღეში და თუნდაც ხუთ წელიწადში ფეხზე ვერ დადგება, საერთოდაც ვერ დადგება თუ არ იქნება საზოგადოებრივი აქტივობა, თითოეული მოქალაქის სამოქალაქო პასუხისმგებლობა და სახელმწიფოებრივი აზროვნება. ეს არ არის უბრალოდ ხმამაღალი სიტყვები. ჩვენ ველოდებით, რომ ვიღაც რაღაცას გააკეთებს, ერთმანეთის იმედზე ვართ, ამან მოიტანა ის შედეგი, რომ თუნდაც ჩემს გარშემო უამრავი ადამიანი არ წავიდა არჩევნებზე, სხვები მაინც მიდიანო და დღეს თავში ხელს ირტყამს. ამ სავალალო შედეგიდან დასკვნა უნდა გამოიტანოს როგორც მმართველმა ძალამ, ისე თითოეულმა მოქალაქემ, გასაგებია, რომ არჩევნების დროს ის ამომრჩეველია, მაგრამ არჩევნებიდან არჩევნებამდე მოქალაქეა და ვალდებულებები გააჩნია. მედიასაშუალებებზე ვსაუბრობდით, მე იმას არ ვამბობ, რომ "ქართული ოცნების" აპოლოგეტები იყვნენ, იმის აპოლოგეტები იყვნენ, ვინც ამას იმსახურებს, ეს არის ჩვენი სამშობლო თავისი ისტორიით, ერი და თუნდაც ჩვენი ხვალინდელი დღე, რომელიც კარგი ლამაზი მინდა იყოს. ჟურნალისტებისგან მე უბრალოდ იმას ვითხოვ, რომ შავზე შავიაო თქვან და თეთრზე თეთრი, ნუ აპიარებენ და ნუ ქმნიან ცნობად სახეებად იმ პერსონებს, რომლებსაც ქვეყნისთვის კი არა, საკუთარი ახლობლებისთვის არ გაუკეთებიათ არაფერი. მაგალითად მე, ერთად აღებულ ამ "ცნობად" სახეებს საქართველოსთვის დაღუპული ერთი უცნობი ჯარისკაცი მირჩევნია.

დინა მირცხულავა (ინფო 9-ის ყოფილი ჟურნალისტი): ყველაზე მეტად ვიყავი მოვლენების ეპიცენტრში, ამიტომ გული მტკივა, რომ 2018 წელს ისევ ნაციონალებთან ბრძოლა გვიწევს. ეს ჩემი თაობის ძალიან დიდი ტკივილია, მაგრამ მოქმედ ხელისუფლებას ბოლოჯერ უნდა მივცეთ შანსი. უხეშად გამომდის, მაგრამ არჩევნების შედეგი კარგი ალიყური იყო ხელისუფლებისთვის იმდენად დაშორდნენ ხალხს, ძალიან შორს არიან რეალობისგან. ბიძინა ივანიშვილმა სწორად ბრძანა, რომ უნდა დაბრუნდნენ ძველი გვარდიელები, რომლებიც ახლა უბრალოდ ფეისბუქში ვაჩხაკუნებთ, არსად გვაქვს რაიმეს კეთების უფლება, იმიტომ, რომ ყველანაირად ჩაჩოჩებული ვართ. დღევანდელი შედეგი იმან მოიტანა, რომ "ქართულ ოცნებას" იდეოლოგები კი არა, მხოლოდ ტაშის დამკვრელები ყავდა დაშვებულ შეცდომებზეც კი. მოყვარეს პირში უძრახო, ეს დავწერე კიდეც, როდესაც ჩვენს რეგიონში (მცხეთა-მთიანეთი) "ქართულმა ოცნებამ~" ყველაზე ცუდი შედეგი დადო. ნაციონალებს მცხეთა ხელისუფლებაში ყოფნის დროსაც კი არ მოუგიათ, იმდენად ოპოზიციურად განწყობილი რაიონი იყო, დღეს კი მათმა კანდიდატმა დაახლოებით 1600 ხმით (ზუსტი ციფრი არ ვიცი) მოუგო სალომე ზურაბიშვილს. ვფიქრობ, კარგი რაღაც მოხდა, რომ ხელისუფლების გასააქტიურებლად. ჩემს თაობას ვურჩევდი, რომ არ ჭირდება ეს 30-წლიანი სტაჟის მქონე პოლიტიკოსები, თუმცა ახალგაზრდობა არც რეაგირებს მათზე და არც ცოცხებისა და "დუბინკების" ეშინია. ჩენს თაობას რეალური საქმე და კომუნიკაცია ჭირდება თავისივე არჩეულ ხელისუფლებასთან და დეპუტატთან. მხოლოდ ერთს ვიტყვი, დღეს "ქართულ ოცნებას" მცხეთაში პულსი რომ არ ესინჯება, ჩემი აზრით, ამაში დიდი "წვლილი" მიუძღვის მცხეთის მაჟორიტარ დეპუტატ დიმიტრი ხუნდაძეს. მე არ ვიცი ეს მიზანმიმართულად მოხდა თუ უნებლიედ, მაგრამ ვითარებამ აჩვენა, რომ ბატონი ხუნდაძე ნამდვილად არ არის "ქართული ოცნების" კადრი.

მეტის ნახვა
Yesterday, 12:00


ბოლო ათი წლის განმავლობაში მთელი საქართველო ერთხმად გაიძახოდა – სააკაშვილი და მისი ხელისუფლება უმკაცრესად უნდა დაისაჯონ როგორც სამშობლოს მოღალატეები, რუსეთისთვის ჩვენი ქვეყნის ტერიტორიების მიზნობრივი გადაცემისთვისო… და რა ხდება, რა შეიცვალა დღეს, როცა სალომე ზურაბიშვილმა სცადა დაეკონკრეტებინა, თუ რაში გამოიხატებოდა ეს ღალატი?

შავი პიარის და თვალში ნაცრის შეყრის პოლიტიკა გრძელდება და ამ საქმეში მთელი ქვეყნის „ბნელეთის მოციქულები“ საოცარ ერთსულოვნებას ავლენენ. ზოგი პროცესი მართვადია, ზოგიც სტიქიური, მაგრამ ეს ყველაფერი იმდენად ორგანულია ნეგატივზე მომართული მანქანის თითოეული ჭანჭიკისთვის, რომ „ჰარმონიის“ მიღწევა ყოველთვის ხერხდება.

ქართულ პოლიტიკურ ასპარეზზე, კვლავინდებურად ორი პოლიტიკური სუბიექტი იკვეთება – ბარიერის ერთ მხარესაა მმართველი პოლიტიკური ძალა – „ქართული ოცნება“, საზოგადოების განმსაზღვრელი (გადამწყვეტი) უმრავლესობის მხარდაჭერით, ხოლო მეორე მხარეს – კოლექტიური „ნაცმოძრაობა“, სტაბილური 25%-იანი მხარდაჭერით.

აღნიშნულიდან გამომდინარე, ინტერესების გამოხატვას თითქოს მარტივად უნდა ერქმეოდეს ხოლმე თავისი სახელი, რადგან საზოგადოების მენტალური გახლეჩის, ან უფრო ზუსტად – სამოქალაქო „ზნეობრივი ომის“ პირობებში – ნეიტრალურები, უბრალოდ, არ არსებობენ, მაგრამ…
სიტყვა „თითქოს“, რასაკვირველია, შემთხვევით არ ჩამისვამს წინადადების გულში. სახელის დარქმევას, ხშირ შემთხვევაში, ხელს ერთი გარემოება უშლის: არსებობს საზოგადოების ერთი ნაწილი, რომელიც შინაგანად არ არის „ნაცების“ მომხრე, მაგრამ სხვადასხვა მიზეზის გამო (პირადი ინტერესი, სნობური თავმოყვარეობა, პოლიტიკური სიბეცე და სხვა.., ან უბრალოდ – შური და ბოღმა), სწორედ „ნაცების“ საქმეს აკეთებს.
არის კიდევ ერთი, არცთუ მცირერიცხოვანი ჯგუფი (ე.წ. ერთკაციანი პარტიები, გრანტიანი „ენჯეოები“, „ექსპერტები“, პრონაცურ მედიაში გადანაწილებული „ჟურნალისტების“ მთელი არმია და სხვ.) რომლისთვისაც „იქ დგომას“ გარკვეული სარგებელი მოაქვს და წინა აბზაცში ჩამოთვლილი სუბიექტებისგან განსხვავებით, შეგნებულად მავნებლობენ, ანუ ჩვეულებრივ პოლიტიკურ პროსტიტუციასთან გვაქვს საქმე.
„ნეგატივი მოდაშიაო“ – ამაზე საუბრობს ყველა, პოლიტიკური ელიტით დაწყებული და რიგითი „ობივატელით“ დამთავრებული. შეფასების ქვეტექსტში იკითხება ის უზარმაზარი ზიანი, რაც ქვეყნისთვის საზოგადოების განწყობაზე მუდმივ უარყოფით ფსიქოლოგიურ წნეხს მოაქვს.
სამწუხარო რეალობაა, რომ თითქმის ყველა ტელეარხი ნეგატივზეა აწყობილი. შეიქმნა ყალბი სტერეოტიპები, რომ ლანძღვა-გინება უფრო გაყიდვადია, რომ გაკეთებულის არდანახვა და სიკეთის არდაფასება „კარგი ტიპობის“ პირობაა, რომ რაც უფრო „ზევით“ აისვრი ტალახს, მით უფრო მაგარი ბიჭი ხარ.
განსაკუთრებით დამაფიქრებელია ის გარემოება, რომ პროცესმა თანდათან მასობრივი სახე მიიღო. ყურადღების ცენტრში მოქცევის და მოკლევადიანი სარგებლის მიღების სურვილი ადამიანების მნიშვნელოვან ნაწილს უბრალოდ აყრუებს და აბრმავებს და ავიწყებს იმ მარტივ ჭეშმარიტებას, რომ შეუმდგარი სახელმწიფოს პირობებში პირადი კეთილდღეობა მიუღწეველი ოცნებაა. მძიმეა ამის აღიარება, მაგრამ ხილული ფაქტია, რომ ქვეყანაში ერთგვარი ჰეროსტრატეს სინდრომი მძვინვარებს.

… ისევ აგვისტოს მოვლენებს დავუბრუნდები და მთელი ქვეყნის ვაშაძე-ბაქრაძეებისთვის, თავის მარგველაშვილ-უსუფაშვილებიანად (და რასაკვირველია, მათთვისაც, ვინც გულწრფელად განიცდის ამ პოლიტიკური ჭუჭყის შემოტევებს და ფაქტები და არგუმენტები არ ჰყოფნით ფეისბუქჭაობის დუღილის ჩასახშობად) კიდევ ერთხელ გავიხსენებ ძველი ხელისუფლების იმ ყველა დანაშაულებრივ ნაბიჯს, რომლებიც წინ უძღოდა რუსული გეგმის წარმატებით განხორციელებას.
საზოგადოების სამართლიან აღშფოთებას იწვევს ის გარემოება, რომ „ოცნების“ ხელისუფლება მუდმივად ცდილობს „დაუმტკიცოს” „ნაცების” პროპაგანდისტულ მანქანას, რომ „მოღალატე“ არაა, რომ რუსეთის დავალებებს არ ასრულებს, რომ პროდასავლური ორიენტაციისაა და ეს ხდება იმ პირობებში, როცა საქმეში ჩახედული ნებისმიერი ქართველისთვის თუ უცხოსთვის ცხადზე უცხადესია, რომ წინა ხელისუფლებამ სარუსეთო დავალება შეასრულა.

მივყვეთ ქრონოლოგიას და მხოლოდ შიშველი ფაქტებით ვილაპარაკოთ: პროცესი 2004 წლის 6 მაისიდან იღებს დასაბამს. თეთრ ცხენზე მჯდარმა (თუ დასმულმა) სააკაშვილმა მთელი მსოფლიოს გასაგონად ბათუმიდან „დააანონსა”, რომ სექტემბერში ცხინვალში შევიდოდა, ხოლო 23 ნოემბრის გიორგობას სოხუმში აღნიშნავდა. ამის შემდეგ დაიწყო, (საღი აზრის პოზიციებიდან სრულიად უაზრო), თანმიმდევრულ აქტივობათა სერიალი, რაც მთლიანად 8 აგვისტოს შემზადებას ემსახურებოდა, სწორედ იმ დასასრულით, რა შედეგიც მივიღეთ:

პირველი იყო ერგნეთის ბაზრობის, ქართულ-ოსური თანაცხოვრების ერთგვარი ხიდის, გაუქმება, რასაც მოჰყვა (მთელი ზაფხულის განმავლობაში) პროვოკაციათა ჯაჭვი – ავანტურისტული, უგუნური გამოხდომები, იარაღის ჟღარუნის თანხლებითა და მძიმე შედეგები თ. ამ ყველაფერს სამარცხვინო და საბედისწერო ფინალი ჰქონდა: ყველას მწარედ გვახსოვს, ქართულუნიფორმიანი, მუხლებზე დაჩოქილი რამდენიმე ათეული ახალგაზრდა და კვლავ მტრობაში გადაზრდილი, რის ვაივაგლახით აწყობილი ყოფითი კავშირ-ურთიერთობები.

შემდეგ, კოდორის ხეობისთვის (დალის ხეობისთვის) ახალი სახელის – ზემო აფხაზეთის(?) დარქმევა და ცხინვალის რეგიონისთვის (სამაჩაბლოსთვის) ძველი, საბჭოთა პერიოდის სახელისა და ფაქტობრივად, საბჭოურივე სტატუსის დაბრუნება;
შემდეგ, კოდორის ხეობაში, ადგილობრივი მცხოვრებლებით დაკომპლექტებული შეიარაღებული რაზმის, „მონადირის” გაუქმება და სამთავრობო ნაწილების შეყვანა (უდიდესი პროვოკაცია, საერთაშორისო მანდატით მოქმედი რუსი სამშვიდობოების პირობებში);
შემდეგ იყო ე.წ. სამხრეთ ოსეთის ავტონომიაში, ე.წ. საპრეზიდენტო არჩევნების ჩატარება (დე ფაქტო ხელისუფლების მიერ ჩატარებული ანალოგიური არჩევნების პარალელურად). ამ აქტით, ნაცხელისუფლების მიერ, ფაქტობრივად მოხდა როგორც მის მიერვე აღდგენილი ავტონომიური წარმონაქმნის, ისე დე ფაქტო მოქმედი პრეზიდენტის უფლებების (სტატუსების) „გაპრავება”. ამ ყველაფერს, მუდმივად, ფონად სდევდა ფსევდოაგრესიული რიტორიკა (როგორც წესი, მსგავსი თამაშების ნაწილია და რეალური გეგმის შენიღბვას ემსახურება), როგორც ოსური მხარის, ისე რუსეთის უმაღლესი ხელისუფალის მისამართით.

იმავდროულად, პარალელურ რეჟიმში, ფართოდ ეხსნება კარი რუსეთის ეკონომიკურ ინტერესებს. ინტერვენცია იმდენად მასშტაბურია, რომ ქართველი ეკონომისტები არ ერიდებიან ისეთი მძაფრი შეფასებების გაკეთებას, როგორიცაა – „საქართველოს ეკონომიკის საკონტროლო პაკეტი რუსეთის სახელმწიფოს ხელშია”. მართლაც, კომენტარი ზედმეტია.

უაღრესად საყურადღებოა ის გარემოება, რომ მთელი ამ პერიოდის განმავლობაში სააკაშვილს გვერდიდან არ მოშორებია ათეული წლების განმავლობაში ჯერ საბჭოთა კავშირის და შემდგომ რუსეთის მაღალი რანგის სახელმწიფო ჩინოვნიკი, ამ ქვეყნების სპეცსამსახურების განსაკუთრებული ნდობით აღჭურვილი პირი თემურ ალასანია. საინტერესოა, რომ მისი როლი ოფიციალურად იყო გამყარებული მრჩევლის სტატუსით და არც ის იყო დამალული, რომ საქართველოს მოქალაქე პოლიტიკოსებსა და ჩინოვნიკებზე მეტი გავლენით სარგებლობდა პრეზიდენტის კარზე.
(თემურ ალასანია დღესაც რუსეთის ერთგულ მოქალაქედ რჩება და კითხვაც არ უნდა იბადებოდეს, ვის ინტერესებს დაიცავდა რუსეთ-საქართველოს გამწვავებული ურთიერთობების პირობებში.)

ყველაფერი, რაზედაც ზემოთ იყო საუბარი, უტყუარი ფაქტებია. მათ ერთობლიობას და მოვლენათა განვითარების ლოგიკას იმ დასკვნამდე მივყავართ, რომ გეგმაზომიერად ხორციელდებოდა აგრესორი სახელმწიფოსთვის ჩვენი ტერიტორიების გადაცემის პოლიტიკა.
ბუნებრივია, პასუხს მოითხოვს კითხვა – რა აუცილებლობა, უფრო სწორად, რა იძულება განაპირობებდა ამ მძიმე არჩევანს?
ქართულ პოლიტიკაში პროდასავლური, ან პრორუსული არ არის ღირებულებითი კატეგორიის ცნებები. ისინი აღნიშნავენ ამა თუ იმ პოლიტიკური ორგანიზაციის მზადყოფნას, თავის სამშობლოში ემსახუროს აშშ-ის, ან რუსეთის ინტერესების გატარებას. ქვეყნის ბოლშევიკურ-ნაცისტური მეთოდებით მმართველი სააკაშვილის პროდასავლურობაზე საუბარი დასავლური ფასეულობების (თავისუფლება, სამართლიანობა, დემოკრატია) შეურაცხყოფაა. სააკაშვილის და მსგავსი მენტალური წყობის ადამიანებისთვის ყველაფერს პირადი ინტერესი, პირადი ამბიცია განსაზღვრავს. როცა პირადი ინტერესი და ამბიცია წინ უსწრებს სახელმწიფო ინტერესებს, ეს ინტერესი და ამბიცია ავადმყოფურია.

ძალაუფლების ხიბლით შეპყრობილი ადამიანი (ადამიანები) ბევრ რამეზეა წამსვლელი, რაც იმას ნიშნავს, რომ ძლიერი ხელისთვის, რუსული იქნება ეს თუ ამერიკული (ან ორივე ერთად), სურვილის შემთხვევაში, ადვილია მისი (მათი) მართვა.
ამავე კონტექსტში, განსაკუთრებული ადგილი უკავია ფულის თემას. ცნობილია, რომ საქართველოს თავდაცვისუნარიანობის გაძლიერებისთვის ჩვენი პარტნიორების მხრიდან გამოყოფილი იყო რამდენიმე მილიარდი დოლარი. კითხვა ამ თანხის მიზნობრივ ხარჯვასთან დაკავშირებით აგვისტოს ომამდეც ხშირად ისმოდა, ხოლო სამარცხვინო კაპიტულაციის შემდეგ მან კიდევ უფრო მძაფრი ჟღერადობა შეიძინა. მართლაც, სად იყო ის შეიარაღება და ქართული სარდლობის ის შემართება, რომელსაც „ყველა მტერთან გამკლავება შეუძლია”? (სააკაშვილის სიტყვებია).
არახალია, ძველია, რომ ომზე მდიდრდებიან. ისიც არახალია, რომ „ომი ყველაფერს ჩამოწერს”.

იარაღის თემა და მასთან დაკავშირებული მილიარდები შესაბამის უწყებათა კვლევის საგანია. ადვილი შესაძლებელია, რომ მან საერთაშორისო მასშტაბიც შეიძინოს, რადგან, როგორც წესი, ასეთ შემთხვევებში წარმოჩნდება ხოლმე ე.წ. ტრანს-ეკონომიკური ინტერესები უარყოფით კონტექსტში. შეხსენებისთვის, აღნიშნულთან დაკავშირებით არაერთხელ ღიად გაიჟღერა თემურ ალასანიას სახელმაც (მხედველობაში მაქვს ირაკლი კაკაბაძის უაღრესად საყურადღებო, მამხილებელი პუბლიცისტური წერილები).

აუცილებლად შესასწავლია ომის შემდგომი პერიოდის მოვლენათა განვითარებაც. ავადსახსენებელი აგვისტოდან გარკვეული დროის შემდეგ მოვისმინეთ აშშ-ის მაღალი პასუხისმგებლობის პირების – კონდოლიზა რაისის, ჯონ ტეფტის, რიჩარდ მაილსის, ჯონ მაკკეინისა და თქვენ წარმოიდგინეთ, მეთიუ ბრაიზას – „გულისშემძვრელი აღსარებები”, თუ როგორი უმართავი (ყველაზე რბილი შეფასებით) გახდა „მიშა” აგვისტოს წინა პერიოდში.
საუკუნეების გამოცდილებამ გვიჩვენა, რომ ჩვენს გასაკეთებელ საქმეს სხვა არ გააკეთებს და მაინც, პირვანდელი ჟღერადობით გაისმის კითხვა: რატომ არ ხდება 2008 წლის აგვისტოს მოვლენების გამოძიება? მითუმეტეს, როცა საქმის ნახევარზე მეტი უკვე გაკეთებულია ჩვენი პარტნიორების მიერ (ტალიავინის კომისიის დასკვნა მაქვს მხედველობაში). ნაცვლად იმისა, რომ მრავალ დანაშაულში უკვე მხილებული რეჟიმი „კედელთან ჰყავდეს მიყენებული”, ხელისუფლება თვითონ იყენებს თავს თავის მართლების რეჟიმში.

2008 წლის აგვისტოს ე.წ. მოვლენებიდან ათი წელი გავიდა, ძიების საქმე კი ადგილიდან არ იძვრის. არც პოლიტიკური შეფასება გაკეთებულა, რომ სამართალმა ნაწილობრივ მაინც იზეიმოს. ის, რომ საერთაშორისო ინსტიტუციამ მიიღო გამოძიების ჩატარების გადაწყვეტილება და ამისთვის პასუხისმგებელი პირიც შეარჩია (პროკურორი ფატუ ბენსუდა), ოდნავადაც არ იძლევა დამშვიდების საშუალებას. უბრალოდ, არ მჯერა, რომ გამოძიება იქნება დროული და სამართლიანი, თუ საქართველოს ხელისუფლება პარალელურ რეჟიმში არ იმუშავებს იმავე მიმართულებით.
არ მჯერა, რომ საერთაშორისო გამოძიება იქნება დროული და სამართლიანი, რადგან ადამიანობის წინააღმდეგ ჩადენილ ამ უმძიმეს დანაშაულში მთავარი დამნაშავეა რუსეთი, რომლის მიმართაც, „იქ“, როგორც წესი, გადაწყვეტილებები მიიღება ხოლმე პოლიტიკური ინტერესებიდან, უფრო ზუსტად, პოლიტიკური მიზანშეწონილობიდან გამომდინარე, ხოლო მეორე სავარაუდო დამნაშავეა საქართველოს მაშინდელი ხელისუფლება, რომლის პირველი პირიც, მრავალ დანაშაულში მხილებული და საერთაშორისო ძებნაში გადაცემული მიხეილ სააკაშვილი, მის ძველ ლობისტებს, „საერთაშორისო სამართლის“ ცხვირწინ, წლებია საიმედო თავშესაფარში ჰყავთ გახიზნული, კაცმა არ იცის, რა ძველი „დამსახურებებისთვის“…

სულ რამდენიმე დღის წინ პოლონეთის ხელისუფლებამ მიიღო გადაწყვეტილება, საგარეო საქმეთა სამინისტროდან მოსკოვის საერთაშორისო ურთიერთობების სახელმწიფო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულების დათხოვნის შესახებ. ეს არის კიდევ ერთი დასტური იმისა, რომ რუსული სპეცსამსახურების სკოლაგამოვლილების ნდობა ათწლეულების შემდეგაც არ შეიძლება. ძველებურად რომ ვთქვათ – ამ საქმეში „ყოფილები“ არ არსებობენ.
ცნობილი ფაქტია, რომ იმავე „სკოლის“ აღზრდილია მიხეილ სააკაშვილიც, რომელმაც, დამატებით, გავლენიანი ბიძის „ხელის წაკვრით“, კგბ-ს სასაზღვრო ნაწილებში გაიარა სამხედრო სამსახური.

აგვისტოს შემზადებაში თავისი მნიშვნელოვანი როლი ჰქონდა „ნაცების“ დღევანდელ საპრეზიდენტო კანდიდატს გრიგოლ ვაშაძეს, რომელიც სააკაშვილთან ერთად ბოლო წუთებამდე მთელ მსოფლიოს არწმუნებდა, რომ „რუსები კარგად იქცევიან“. გრიგოლ ვაშაძე, თავისი „შეგნებული ცხოვრების“ უდიდესი ნაწილი, რუსეთის საგარეო საქმეთა სამინისტროს ბირთვული შეიარაღების დეპარტამენტის თანამშრომელი, ანუ „მაღალი ნდობის“ პირი იყო.
ერთი სიტყვით, საკმაო საფუძველი არსებობს იმ ვარაუდისთვის, რომ სააკაშვილმა ნაბიჯ-ნაბიჯ, თანმიმდევრულად შეასრულა რუსეთის ხელისუფლების ყველა დავალება, რასაც, მეტი გარანტიისთვის, პუტინის შტაბის დავალებითვე, მუდმივ კონტროლს უწევდნენ თემურ ალასანია, გრიგოლ ვაშაძე და კახა ბენდუქიძე, რომელიც, თავის მხრივ, გეგმის ეკონომიკურ ნაწილზე იყო პასუხისმგებელი.
დანამდვილებით შეიძლება ითქვას, რომ საერთაშორისო გამოძიება საქმის ამ და მსგავს ასპექტებს ყურადღებას არ დაუთმობს და არც უნდა დაუთმოს. ეს მხოლოდ და მხოლოდ ჩვენი სახელმწიფოს შესაბამისი სამსახურების პრეროგატივაა.

მხოლოდ გულუბრყვილო ამომრჩეველზე შეიძლება იყოს გათვლილი ის ყალბი ისტერიკა, რომ ომზე ყველა სიმართლის თქმამ შეიძლება ზიანი მიაყენოს სახელმწიფო ინტერესს. ყალბია პირველ რიგში იმიტომ, რომ რა დანაშაულიც არ უნდა ჩაედინა სააკაშვილს, ეს რუსეთის, როგორც აგრესორის და ოკუპანტის პასუხისმგებლობას ვერ შეამცირებს და მეორე – ყველამ ყველაფერი ქალბატონი სალომეს გარეშეც კარგად უწყის, ანუ – იმაზე მეტს მაინც ვერ იტყვი, რაც არაერთგზის უკვე თქვეს ტალიავინის („გაზპრომის აგენტის“) კომისიამ, ევროსაბჭოს რეზოლუციამ, კონდოლიზა რაისმა, რიჩარდ მაილსმა და სხვ.
ჩემი ღრმა რწმენით, ვისაც ჯერ კიდევ არ სურს აღიაროს სააკაშვილის პასუხისმგებლობა აგვისტოს ომის შედეგების გამო (თუნდაც ის რად ღირს, რომ ქართული სოფლებიდან არ მოხდა მოსახლეობის ევაკუაცია), თვითონაც ინაწილებს ამ პასუხისმგებლობას, თუნდაც მორალურს და მათაც შესაბამისად უნდა მოეთხოვოთ ამისთვის.

თუ რა სიმძიმისაა ეს პასუხისმგებლობა და რა ფასად დაუჯდა ის ქვეყანას, ამაზე ომის შედეგები მეტყველებს: ას ორმოცდაათზე მეტი დაკარგული სოფელი; ასეულობით დაღუპული სამხედრო და მშვიდობიანი მოქალაქე; ასეულობით დანგრეული, გადამწვარი და მიტოვებული სახლი; ათასობით ახალი დევნილი; ასეულობით შეურაცხყოფილი ადამიანი; ძირძველ ქართულ მიწაზე ორი ახალი დე ფაქტო სახელმწიფო, მსოფლიოში ერთ-ერთი უძლიერესი არმიის საჯარისო შენაერთებით დაცული და გამყარებული…

აი, ეს გახლავთ შეულამაზებელი სიმართლე და რეალობა და ყველა პასუხისმგებლიანი მოქალაქის მოვალეობაა, ხელისუფლებას მოსთხოვოს ფაქტებს და მოვლენებს დროულად დაარქვას თავისი სახელი, როგორც სამართლებრივი, ისე პოლიტიკური შეფასების თვალსაზრისი თ. სხვანაირად, ქვეყანაში გამეფებული მართვადი ქაოსი არ დასრულდება და სახელმწიფოს შენების პროცესი გარდაუვალ ჩიხში მოექცევა, რადგან –
სადაც არ არის სამართლიანობა, არ არის მშვიდობა.

ბიძინა დვალი

მეტის ნახვა
15-11-2018, 18:00


ეტყობა, "შავი მთვარის" გავლენით გარკვეულ მომენტში იცვლება საზოგადოების ენერგეტიკა, იცვლება ცნობიერება და მოვლენების აღქმა _ გეჩვენება შავი თეთრად.
"მემკვიდრენი" შორდებიან წინაპრებს და კარგავენ ორიენტაციას;
"მემკვიდრენი" უპირისპირდებიან "საკუთარ მომავლინებელს" და კუმირს,… იშვება შავი ენერგია, პროტესტის ტალღა უკუ ენერგიას იძენს და ბრუნდება საკუთარი მხსნელის და პატრონისკენ.

შეიძლება ვთქვათ, რომ ილია ჭავჭავაძე იყო და არის ქართველთა ყველა დროის ფენომენალური ინტელექტი და მოძღვარი, ქართველი ერის გზის გამკვლევი.
გარკვეულმა ძალებმა ილიას წინააღმდეგ აამოქმედეს შავი ენერგია _ შავი პიარი და წიწამურთან ტყვია შეაგებეს… ილიას მიმართ ეს "შავი პიარი" დღესაც გრძელდება, არიან მემკვიდრენი იმ "შავი ენერგეტიკის", რომლებიც ისევ ანგრევენ ერის მორალს და ზნეობრივ არქიტექტურას…
მათ არ უნდათ რუსთაველი…

არ უნდათ ილია…
არ უნდათ ვაჟა-ფშაველა…
არ უნდათ პატრიარქი…

და უნდათ ვინმე მაკკეინი _ ამერიკელი სენატორი, ვიეტნამში ნატყვევი, 5 წელს ნაჯდომი "მგლის ორმოში…"…
მაკკეინი უნდათ, მაკკეინს ტირიან _ ქართულმა (ანტიეროვნულმა) ტელევიზიებმა და ლიბერასტულმა სამყარომ სამდღიანი (დაუსრულებელი) `ტრაური~ გამოაცხადა.
რა ტიპის ანომალიაა? სხვათა მკვდარზე მოტირალი ერი საკუთარ თავს და მიცვალებულს რომ ვერ დასტირის(!!), საკუთარ ბედისწერას რომ ვერ აცნობიერებს.

მე კარგად მახსოვს (ჩვენ ყველას გვახსოვს), ისე წავიდნენ ამ ქვეყნიდან ბრწყინვალე მწერლები, ხელოვნების კორიფეები, მეცნიერები, მამულიშვილები, ჩვენს ვაი-ტელევიზიებს კრინტი არ დაუძრავთ და არც დაძრავენ. ისინი იზეიმებენ მაშინ, თუ საქართველოს გაასვენებენ! მისი არსებობის იდეას: "ენას, მამულსა და სარწმუნოებას" დამარხავენ! მარხავენ კიდევაც ყოველ დღე და თანდათან!
ყოველ დღე მართავენ "საიდუმლო სირობებს" ჩვენი ტელეარხები და ღიად სახელმწიფო გადატრიალების გეგმებს აწყობენ სააკაშვილების, მელიების, ვაშაძე _ შალიკოების მონაწილეობით. ანომალიაა არაა, რომ ამაზე სახელმწიფოს რეაქცია არა აქვს?!.


"მე მწყევლიან პალატები ჩემი ნაგები" _ ეს ერთი ბრწყინვალე პოეტის საკრალური ფრაზაა!
დიახ, დგება დრო, როდესაც "მეხსიერებას~" კარგავს "ზედნაშენი" და დევნის "თავურ" დასაბამს, მას ავიწყდება, ვინ არის და საიდან მოვიდა!..
საზოგადოების უმადურობა ფატალურია, მას ავიწყდება და არ ახსოვს, რაც მომავლინებელმა მისცა. ერთი ტიპი ადამიანთა საკუთარ მშობლებს ჭამს, მეორე ხეზე კიდებს ფრინველების საკორტნად, მესამე _ გოდორში სვამს და კლდეზე აგორებს!..
ცხოველებს არა აქვთ ეს თვისება!


დიახ, პოლიტიკა ზოგადად, და, კერძოდ, ქართველთა პოლიტიკა ასეთი ბინძური, ანომალიური და ველურია. ის უეჭველად მოკლავდა ილიას, გამსახურდიას, კოსტავას, შარაძეს… და მოკლეს კიდევაც…
მოკლავენ ყველას _ ზოგს ტყვიით, ზოგს _ ენით, ზოგს _ ღალატით……
სამწუხაროა ეს ფატალური რეალობა _ ყოველთვის იჩეკებიან ბერბიჭაშვილები (არ ჩამოვთვლი აქ მათ გვარებს), რომლებიც ახლა განსაკუთრებით მომრავლდნენ და პირდაპირ საპრეზიდენტო "ფსონს" დებენ……
ყველა მათგანი ერთ ადამიანს უმიზნებს ტყვიას და, იმ ერთმა, ეს უნდა იცოდეს და იმოქმედოს!..
გვახსოვდეს: "არასოდეს ჰქონია მოძღვარს და წინასწარმეტყველს საკუთარ ქვეყანაში შენდობა!" ეს ქრისტესეული სენტენციაა და მწარე ჭეშმარიტებას შეიცავს…

მაგრამ, მიუხედავად ამისა, ჩვენ მეხსიერება და მორალი არ უნდა დავკარგოთ და არანაირი გაჭირვებისა და ძალადობის კარნახით არ უნდა ვიქცეთ უმადურ რასად, ანუ სამარცხვინო "შალიკო-პალიკოებად".

კაცი, რომელსაც არაფერი დაუშავებია საკუთარი ქვეყნისთვის, არაფერი წაურთმევია და მხოლოდ და მხოლოდ მიუცია, აუშენებია, გადაურჩენია, ეს უნიკალური პიროვნება 35 000 ქართველ მოღვაწეს: ხელოვანს, რეჟისორს, მსახიობს, მუსიკოსს, მეცნიერს, მწერალს, პედაგოგს შემწეობას და საარსებო სახსარს აძლევს!

500-ზე მეტი ეკლესია, თეატრი, კულტურის სახლი, სამეცნიერო, სამუზეუმო შენობა აღუდგენია და აუგია ამ დიდ ქველმოქმედს და მოღვაწეს, ასობით ავადმყოფი სიკვდილისგან გადაურჩენია და სხვა ურიცხვი დაფარული სიკეთე, რომელიც მას უკეთებია! ბარაქალა მას ამ ქველობისთვის, ამ ქართველობისთვის და ამ კაცობისთვის, არ უნდა გვიხაროდეს და გვეამაყებოდეს ჩვენ ეს?! რამდენს ჰქონია სხვას ფული, რამდენი ყოფილა და არის მილიონერი, მაგრამ მსგავსი რამ არავის უკეთებია…

ბოლოს და ბოლოს XXI საუკუნის "სვეტიცხოველი აღუმართავს" სამების გენიალური ტაძრის სახით!!!
ამ კეთილი საქმეებისთვის მაინცდამაინც ხელი უნდა მოვჭრათ?!

კობა არაბული

მეტის ნახვა
31-10-2018, 00:00


ამ რუბრიკის სათაური რეზო ჭეიშვილს დავესესხე, აქვს მას ერთი წიგნი ამ სათაურით, სადაც სასაცილო და სასატირლო ამბებია მოთხრობილი. ჰოდა, მეც უნდა მივბაძო ბატონ რეზოს და იმ ამბებზე მოგახსენოთ, რაც ჩვენს ირგვლივ ხდება. ისე, ალბათ, დამეთანხმებით, კომედიური ჟანრის მწერლებისთვის, პუბლიცისტებისთვის თუ რეჟისორებისთვის ძალიან მსუყე დროა, ამაზე უკეთესს ვერც ვერავინ ინატრებს – სულაც არ არის საჭირო, იჯდე და მუზას ელოდო, მოდის და მოდის თავისით სიუჟეტები. მოკლედ, ბევრი რომ აღარ გავაგრძელო, აგერ, ნიკა გვარამიაზე ლექსი დავწერე… ლექსი რა, დიდი ვერაფერი ნაშრომია პოეტური თვალსაზრისით, მაგრამ როცა ადამიანი გამოდის და საქვეყნოდ აღიარებს, მძ…ნერში ვზივარ, ცეცხლი მიკიდიაო, ხომ უნდა უკვდავყო მისი სახელი და დიდება რამენაირად?

ბევრი იშრომა, იღვაწა,
მიაგნო ნიკამ წამალსა,
რეცეპტიც გამოიწერა,
უმატა მძ…ნერის ჭამასა.

ცხონებული ომარ კელაპტრიშვილი ცოცხალი რომ იყოს, აუცილებლად მეტყოდა: ბიჭო, დაიკიდე, ყველამ თავისი მკვდარი პატრონი იტიროსო. იტიროს და იტიროს, მაგათი პატრონი დედაც… ვისაც უნდა, მძ…ნერში იჯდეს, ვისაც უნდა – ცეცხლი ეკიდოს, რავა ახალი თქვა რამე გვარამიამ? უბრალოდ, მე იმაზე ვდარდობ პერიოდულად, რომ ამ ეშმაკის პირიდან გავარდნილ გაიძვერას ზოგიერთი უსმენს, ის ზოგიერთი მერე ჩემთან მოდის და მეკითხება: ვააა, აი, ნახე, რა ხდებაო? ჰო, ვნახე, მერე რა, გვარამია მთელი ცხოვრება მძ…ნერში ზის, რა გაგიკვირდათ, რა იყო მოულოდნელი? გადახედეთ მის `მოღვაწეობას~, მის ნაპროკურორალობას, რა გაუკეთა ბადრი პატარკაციშვილს, რა ამბები დაატრიალა `იმედში~, რამდენი ადამიანი გამოაცხადა იმ პერიოდში რუსეთის აგენტად, რომლებიც ახლა მის ფეხებთან კოტრიალობენ.

მაინც რა კაცია ეს გვარამია, სულ მძ…ნერი რომ ამოსდის პირიდან? – მეკითხებიან ხშირად, როცა კახეთში ჩავდივარ. ნუ, ეხლა, რა ვიცი, რასაც ხედავთ, ეგ არი, რააა! – ვპასუხობ მოკრძალებით, რადგან მინდა, ჯერ `გლეხობის~ აზრი გავიგო. ე, ბიჭო, როგორ შეიძლება, ნორმალური ადამიანი სულ შარში იყოს? ეტყობა, მაგას ბავშვობაში ჭოჭინა დაუფრთხა და თავი რაღაცას მიარტყა, აი! – ასეთია `გლეხობის~ დასკვნა. აგერ, ტიპი ისევ შარშია – გვარამია აცხადებს, რომ სუს-ი ამზადებს მისი და მიხეილ სააკაშვილის საუბრის კომბინაციურ ჩანაწერს გამოსაქვეყნებლად. თურმე ეს ინფორმაცია იმავე წყაროსგან აქვს, რომლისგანაც მისთვის ცნობილი გახდა, რომ ვიქტორ ჯაფარიძე უნდა შესულიყო ციხეში მირზა სუბელიანთან ჩანაწერის გასაკეთებლად, რაც მოგვიანებით პროკურატურამ გაავრცელა. ნახეთ, როგორ ქსოვს ინტრიგას – ჯერ ამბობს, ჩემი და სააკაშვილის საუბრის ჩანაწერის გავრცელებას აპირებენო, მერე კიდევ წყაროზე მიუთითებს, ეს ისაა, ამას წინებზე ნაღდი ინფორმაცია რომ მომაწოდაო. ამ ქაქიჭამიას მიქარული აქვს, მეორე ქაქიჭამისათან ბინძური რაღაცები აქვს ნალაპარაკები და ახლა ალიბს იკეთებს:

"ჩვენ გვყავს წყაროები ყველგან და ეს წყაროები გვაწვდიან ინფორმაციას მყისიერად. შესაბამისად, ახლა ვიცით მაგალითად ინფორმაცია, რომ სუს-ი ამზადებს ჩემი და მიხეილ სააკაშვილის საუბრის ჩანაწერს გამოსაგდებად. რაღაც კომბინაცია სხვადასხვა საუბრების, იქ დამატებული ხმების და ა.შ. ამაზეც დიდი ხანია ვსაუბრობთ. დიახ, მე ველაპარაკები მიხეილ სააკაშვილს. დიახ, მე ველაპარაკები გიგი უგულავას. დიახ, მე ველაპარაკები შალვა ნათელაშვილს. დიახ, მე ველაპარაკებოდი პაატა ბურჭულაძეს, როცა ის პოლიტიკაში იყო, ირაკლი ალასანიას და ა.შ. მე ველაპარაკები ყველას, ვისთანაც მიმაჩნია, რომ ეს საჭიროა. ველაპარაკები ღია ხაზზე. არაფერი დასამალი არ მაქვს. არავითარ დანაშაულს არ ვგეგმავ, მაქვს ჩემი პოლიტიკური სიმპათიები და ანტიპათიები. მაქვს ჩემი ხედვა საქართველოს განვითარებასთან დაკავშირებით. დიახ, ზაზა სარალიძე იყო ძალიან მნიშვნელოვანი თემა ჩვენი საუბრების გინდა მიშასთან, გინდა სხვასთან და მათ შორის ის საკითხები, როგორ დავხმარებოდით მას აქციებში, როგორ დავხმარებოდით მას გაშუქებაში. ეს მიმართულია იმისკენ, რომ ამ ადამიანმა სამართალი იპოვოს".

აი, ახლა მითხარით, რაღა აზრი აქვს რამის გამოქვეყნებას, როცა ტიპი თვითონვე აღიარებს ყველაფერს? თან ვისაც ელაპარაკა ხელისუფლების დამხობის თაობაზე, ყველა ჩაუშვა. გთხოვთ, არ გამოგრჩეთ მისი ლენინისებური პათოსი დასაწყისში, ის სიფილისიანიც ზუსტად იგივეს ამბობდა რევოლუციის წინ: ჩვენ გვყვანან მოკავშირეები ყველა სფეროში, მშრომელთა მასებში და ისინი მოქმედებენ მყისიერად. გეუბნებით, სისხლი და გენეტიკა არ იკარგება, ბოლშევიკი ბოლშევიკად რჩება მარად და მარად. ჰოდა, იმას ვამბობდი, ამ `ტრუხა~ ადამიანმა თანამონაწილეებიც ჩაუშვა – ირაკლი ალასანია, შალვა ნათელაშვილი, პაატა ბურჭულაძე, გიგი უგულავა. რასაკვირველია, ამ ეტაპზე ყველა არ დაასახელა, მაგალითად, თავისი სეხნია მაჭუტაძე. თან შარვალში კუკავს, ეს არამზადა, არავითარ დანაშაულს არ ვამზადებო. არა, ამზადებდი, ამზადებ და მომავალშიც მოამზადებ, თუ ერთი საკადრისი პანჩური არ ამოგარტყეს! ქვეყნის ჩემეული განვითარების გეგმა მაქვსო, შენი გეგმა არ გაიშვა ფილარმონიის წინ, მიწისქვეშა გადასასვლელში ტუალეტი როა, იქამდე!
ამხანაგ ნიკიტას, წესით, ბადრი პატარკაციშვილის სულიც უნდა აწუხებდეს. მით უმეტეს, მას შემდეგ, რა ჩანაწერებიც მთავარმა პროკურატურამ დადო. ჩვენ, საზოგადოების გარკვეულმა წრეებმა დანამდვილებით ვიცოდით, რომ ბადრი პატარკაციშვილი მოკლეს და ამაში სააკაშვილის ხელი ერია. რა თქმა უნდა, ეს აუცილებლად ეცოდინებოდა მთავარი პროკურორის მოადგილე გვარამიასაც, რომელიც უშუალოდ ბადრის საქმეს კურირებდა და თავისებურად დამონტაჟებულ ფარულ ჩანაწერებს უშვებდა ტელევიზიით. უნდა ვაღიაროთ, გვარამია ახლაც თავის სტიქიაშია – ჭრის, კერავს, კუწავს და ნაწილ-ნაწილ უშვებს გაბოზებულთა მიერ მიწოდებულ ჩანაწერებს `რუსთავი 2~-ის ისედაც დაბინძურებულ ეთერში. ოღონდ, ის უშვებს ორ დიდ შეცდომას: პირველი – ჰგონია, რაც პატარკაციშვილთან გამოუვიდა, ივანიშვილთანაც გამოუვა; მეორე – ვერ ხვდება, რომ მძ…ნერში ყელამდე ჩაძირული ხალხის მიერ გავრცელებულ ნაგავს აღარ აქვს ეფექტი, ახლა სხვა დროა, სხვა ტექნოლოგიები, მდარე ხარისხის ჩანაწერებით ხალხს ვეღარ გააბახებ!

გელა ზედელაშვილი

მეტის ნახვა
27-10-2018, 09:30


ფრანკფურტის წიგნის ბაზრობაზე სტუმრის სტატუსით მიწვეულ საქართველოს დელეგაციაში იმდენი ნაციონალი და ნაციონალების მიერ მწერლებად, პოეტებად, ზოგადად, ხელოვნების მუშაკებად დანიშნული იმდენი ტიპი ვიხილე, გულმა მიგრძნო, აქ აუცილებლად სააკაშვილიც გამოჩნდება-მეთქი. 
ისე თქვენ აგიხდეთ ყველაფერი კარგი, როგორც მე ეს წინათგრძნობა ამიხდა _ სააკაშვილიც გამოჩნდა და დამატებად კულტურის ყოფილი მინისტრი ნიკა რურუაც თან მოჰყვა, რითაც, როგორც იტყვიან, კომპოზიცია შეიკრა.


_ ვინ დაპატიჟა ეს მსჯავრდებული კაცი იქ და რა სტატუსით ესწრება ამ ღონისძიებასო? _ იკითხა ქართული საზოგადოების ერთმა ნაწილმა, მაგრამ კითხვა უპასუხოდ დარჩა, თუმცა ამ პასუხგაუცემელ კითხვას "რუსთავი 2"-თან ინტერვიუში, ნაწილობრივ, თავად სააკაშვილმა გასცა პასუხი: _ ეს ყველაფერი, რაც აქ ხდება. ჩვენი პროექტია, ქართული ანბანის 33 ასო-ნიშანზე აგებული კონცეფციაც ნიკა რურუას ეკუთვნისო.

ბოდიში, თქვენ ყოფილხართ, ბატონებო, ყველაფერი…

კი, მაგრამ, თუ თქვენ ხართ ყველაფერი, ესენი ვინღა არიან, ხელისუფლების წარმომადგენლების სტატუსით რომ დაეხეტებიან ამ თქვენს მიერ მოხატულ-მოჩუქურთმებულ-მოვარაყებულ პავილიონებში?

_ ვინ არიან და საქართველოს ეგრეთ წოდებული ხელისუფლება, რომელსაც ერთი სიტყვაც კი არ დასცდენია იმის შესახებ, რომ საქართველო ოკუპირებულია, ხარატიშვილს რომ არ ეთქვა ეს, მთელი ეს ღონისძიება ისე ჩაივლიდა, ვერავინ გაიგებდა, რა დღეშიც ვართო, _ ზუსტ ციტირებას ვერ ვახდენთ, მაგრამ სააკაშვილის განცხადების შინაარსის შენარჩუნებულია.

ხარატიშვილი ვინ არის?

ხარატიშვილი დრამატურგი ყოფილა თურმე…

_ საქართველო ამ ეგრეთ წოდებული ხელისუფლების მიერ გაღატაკებული და გაუბედურებულია, მაგრამ ამ ბრწყინვალებას, რაც აქ არის, ჯერჯერობით ვერ მოერივნენო, _ თქვა სააკაშვილმა.

რა აიჩემა ამ კაცმა ეს ეგრეთ წოდებული ხელისუფლება, რისი თქმა უნდა ამით? იმის ხომ არა, ეს "ქართული ოცნების" ხელისუფლება ხალხს კი არ აურჩევია, ის თვითმარქვიაა, რომელმაც ძალად მიიტაცა ძალაუფლებაო?

ეტყობა, გრიშას (ვაშაძეს) მიშამ ასწავლა, ასე და ასე თქვიო და ისიც გაზეპირებულივით იმეორებს _ საქართველოს ეგრეთ წოდებული ხელისუფლებაო.
თქვენ საკუთარ თავში ხომ არ გეშლებათ "ქართული ოცნება", პატივცემულო ნაცებო?

ეგრეთ წოდებული თუ ვინმეა, სწორედ რომ თქვენ ხართ, თქვენ, ვინც 2003 წელს სახელმწიფო გადატრიალების გზით მოხვედით ხელისუფლებაში, ოღონდ ამ გადატრიალებას პოეტური და რომანტიკული სახელი დაარქვით _ "ვარდების რევოლუცია", თითქოს მხოლოდ ვარდები გეჭირათ ხელში და ამ დროს კი ტყვიაგაუმტარი ჟილეტის ქვეშ "ფიშტოები" და ავტომატები გქონდათ მოყუჩებული.

სააკაშვილმა ფრანკფურტში თავი შეიკავა და არ თქვა, რომ არა მარტო პავილიონებში გამოფენილი ეს ბრწყინვალება, არამედ მთლიანად ქართული სახელმწიფო მან შექმნა, რომ ის არის დავით, უკაცრავად, მიხეილ აღმაშენებელი, რომელმაც ქართული სახელმწიფო აღაშენა და აღაყვავა, რომ ის არის სტრატეგოსი და უძლეველი მთავარსარდალი, რომელმაც, მიუხედავად იმისა, რომ 2008 წლის აგვისტოში ქვეყნის ტერიტორიის 20% დაკარგა, ეს ომი მაინც "მოიგო" და გამარჯვება ცეკვა-თამაშით და დიდი მხიარულებით აღნიშნა.

ფრანკფურტის წიგნის ბაზრობაზე მისულ გერმანელს, ინგლისელს თუ ფრანგს, რომელსაც შეიძლებოდა არ სცოდნოდა, რომ 2012 წელს "ქართულმა ოცნებამ" გაიმარჯვა, საქართველოს დელეგაციის ხილვისას შეიძლებოდა ჰგონებოდა, რომ საქართველოში კვლავ "ნაცმოძრაობაა" ხელისუფლების სათავეში, პრეზიდენტი კვლავ სააკაშვილია, კულტურის მინისტრი ნიკა რურუაა, "ნაცმოძრაობის" მიერ აღზევებულ ეგრეთ წოდებულ მწერალთა და ხელოვანთა "სასტავიც" იგივეა, რომელსაც მხოლოდ ერთი "ახალბედა" ავტორი ბესიკ ხარანაული დაემატა.

დიახ, ფრანკფურტში სტუმრად მიწვეულ დელეგაციაში ხატია ბუნიათიშვილის მოშიშვლებული ძუძუებით დაწყებული, ლაშა ბუღაძის თვალების ბრიალით და სააკაშვილ-რურუათი დამთავრებული, ყველაფერი ისე იყო, როგორც ამ ექვსი თუ შვიდი წლის წინანდელ საქართველოში!

საქართველო რომ დიდი კულტურის ქვეყანაა, საქართველო რომ დიდი მწერლობის ქვეყანაა, საქართველო რომ დიდი ხელოვნების ქვეყანაა, საქართველო რიმ უძველესი დამწერლობის ქვეყანაა, ამის წარმოჩენა თუნდაც ძალიან მაღალ დონეზე, არც სააკაშვილის დამსახურებაა, არც რურუასი, არც გიორგაძის და თქვენ წარმოიდგინეთ, არც დეა მეტრეველის, რადგან ის უბრწყინვალესი საუნჯე, რაც ერს დაუგროვებია თავისი არსებობის მანძილზე, თვითონ მეტყველებს თავის თავზე, თვითონ წარმოაჩენს თავის უნიკალურ ფენომენს, მაგრამ, როცა ამ თვალ-მარგალიტს "ნაცმოძრაობ", სოროსის თუ სხვა საეჭვო ღირებულებების ფონდების მიერ დაფინანსებულ ყალბ თვლებს მოაყრი სამშვენისად, აქაოდა, აი, ეს არის ჩვენი თანამედროვე მწერლობის საუკეთესო ნიმუშებიო, ეს უკვე დანაშაულია.

ვინ შეარჩია ეს წიგნები, ვინ შეარჩია ეს თანამედროვე ავტორები ფრანკფურტის წიგნის ბაზრობაზე წარსადგენად, ვინ შეარჩია და რა ნიშნით, რა კრიტერიუმით, როცა ფრანკფურტში წარდგენილ ავტორთა მნიშვნელოვანი ნაწილი საერთოდ უცნობია ქართველი მკითხველი საზოგადოებისთვის.
უცნაური ტენდენცია მკვიდრდება ბოლო ხანებში _ ვიღაც-ვიღაცებს ჰგონიათ, თუ იჩალიჩებენ და მათ ნაცოდვილარს რომელიმე უცხო ენაზე ათარგმნინებენ, ეს მათ მდარე ნაღვაწს ხარისხს და წონას შეჰმატებს.

ჯერ სამშობლოში უნდა გიცნობდნენ მწერლად თუ პოეტად, სამშობლოში უნდა გაფასებდნენ და გაღიარებდნენ, თორემ გერმანულად, ინგლისურად, ფრანგულად თუ იტალიურად გადაღებილი უნიჭობა მაინც უნიჭობად რჩება.

მწერალთა კავშირში ნიკოლაი ზაბოლოცკი, რომელიც უნიჭიერესი პოეტი და მთარგმნელი იყო, ერთი ქართველი პოეტის ლექსების თარგმანებს კითხულობს.
გალაკტიონმა უსმინა, უსმინა და ბოლოს წამოიძახა: შესანიშნავია, ბრწყინვალეა! ახლა დაუყოვნებლივ ვთარგმნოთ რუსულიდან ქართულად ეს ლექსები და პოეტი ესა და ეს გენიალური პოეტი იქნებაო.

ჩვენც ასე ხომ არ მოვიქცეთ და ფრანკფურტის წიგნის ბაზრობაზე წარსადგენად გერმანულ ენაზე თარგმნილი თანამედროვე ქართველი ავტორების ერთი ნაწილის "შემოქმედება" გერმანულიდან ქართულად ხომ არ გადმოვთარგმნოთ?

ფრანკფურტში ქართველთა სტუმრობა ფრანკფურტის მერიის ულამაზეს დარბაზში "საბას" ახალი ლაურეატების დაჯილდოების ცერემონიალით "დაგვირგვინდა".

"საბას" პრემია, უკვე მესამედ თუ მეოთხედ, ცხადია, ლაშა ბუღაძეს მიენიჭა.

სიმართლე გითხრათ, ესეც წინასწარ ვიცოდი _ ფრანკფურტში ასეთ მნიშვნელოვან ღონისძიებაზე "საბას" პრემია სხვა ვისთვის უნდა გადაეცათ თუ არა ლაშა ბუღაძისთვის?

ლაშა ბუღაძემ, ისარგებლა რა შემთხვევით, თავისი ქვეყანა საქართველო, კიდევ ერთხელ დააბეზღა საერთაშორისო აუდიტორიის წინაშე და ის მოძალადე, ნახევრად ველურ ქვეყნად წარმოაჩინა, სადაც პოეტებს, მათ შორის ისეთ დიიიდ პოეტებს, როგორებიც არიან ზურაბ რთველიაშვილი და ზურაბ რატიანი, სცემენ, ავიწროებენ და, ისინიც იძულებულნი არიან, ქვეყნიდან გაქცევით უშველონ თავს.

დაგაფსით თავზე და ჩაგისვარეთ დღესასწაულში _ ჰქვია იმას, რაც თავის დროზე თამარ მეფის ხსოვნის შეურაცხმყოფელმა ბუღაძემ გააკეთა.
დაგაფსით თავზე ჰქვია იმას, რაც მსჯავრდებულმა სააკაშვილმა მოიმოქმედა, რომელიც, იმის ნაცვლად, რომ ციხეში იჯდეს და სასჯელს იხდიდეს, მთელ მსოფლიოში დაეხეტება და ქართულ მართლმსაჯულებას და ქართულ სახელმწიფოს სამი თითის კომბინაციას აჩვენებს.

სამწუხაროა, რომ ფრანკფურტის წიგნის ბაზრობაც კი ნაციონალებმა თავიანთი პოლიტიკური ინტერესების რეკლამირებისთვის გამოიყენეს…

ვახტანგ ხარჩილავა

მეტის ნახვა
24-10-2018, 17:00


რამდენიმე ხნის წინ ჩვენი ძველი რესპოდენტი, ნაცრეჟიმის წნეხგამოვლილი სოსო ჯუღელი დაგვიკავშირდა. იგი წლების განმავლობაში მუშაობდა იუსტიციის სამინისტროს ექსპერტიზის ცენტრის საფინანსო-სარევიზიო ჯგუფის ხელმძღვანელად, იყო თბილისის მერიის გენინსპექციის კორუფციასთან ბრძოლისა და საფინანსო შემოწმების განყოფილების უფროსი. ბუნებრივია, მას იმ უნიჭოდ დადგმული პოლიტსპექტაკლის შესახებაც ვესაუბრეთ, რომლის მთავარი ფიგურანტიც ბიზნესმენი ზაზა ოქუაშვილია.

– ზაზა ოქუაშვილი შევარდნაძის მმართველობის პერიოდში თამბაქოს ბიზნესის მონოპოლიზაციას ახორციელებდა ადგილობრივ ბაზარზე. ამის გამო, "ელიზის" მეპატრონე თამაზ ელიზბარაშვილი საგადასახადო ინსპექციაში ერთ-ერთ ძალიან მაღალი თანამდებობის პირთან დაიბარეს. მის კაბინეტში მოხდა საქმის გარჩევა, ელიზბარაშვილისგან ითხოვდნენ, რომ "ელიზს" დაეთმო ბიზნესი "ომეგასთვის", რაზეც მან უარი განაცხადა. უცებ სადღაც დაირეკა, ელიზბარაშვილი უარზეაო, მისი უწყების შენობიდან გამოსვლა იყო და ისე სცემეს, რომ ლამის მოკლეს. მაშინ არც ვიცნობდი ელიზბარაშვილს, მერე გაირკვა, რომ "ელიზის" მფლობელი იყო. იქიდან მოყოლებული ახორციელებდა ოქუაშვილი კონკურენტებზე ასეთ ზეწოლებს და ბიზნესის წართმევას.

სპეცრაზმელები შეცვივდნენ "ომეგას" საწყობებში, თანამშრომლებს ცეცხლიც კი გაუხსნეს და ა.შ. ზაზა ოქუაშვილი ახლაც ცდილობდა იგივე გაეკეთებინა, რასაც შევარდნაძის მმართველობის დროს აკეთებდა, ეს რომ არ გამოუვიდა, იმიტომაც ააგორეს ეს ამბები. "ნაცებმა" გმირად რომ აქციეს ოქუაშვილი, გმირი კი არა, სამშობლოს გამყიდველია, ყველაფერს აკეთებს, რომ სამოქალაქო დაპირისპირება გაღვივდეს. მე ლევან ყიფიანის მიკვირს, რომელსაც 1997 წლიდან ვიცნობ (მე საფეხბურთო კლუბ "ყაზბეგის" ერთ-ერთი დამფუძნებელი და პრეზიდენტი ვიყავი, ლევანი "ლოკომოტივის" დირექტორი) და ნორმალურ ადამიანად ვთვლიდი, ვერ წარმოვიდგენდი თუ ასეთ სიბინძურეში გაერეოდა. ოქუაშვილი ამბობს ფულს ვუხდიდიო, ყიფიანი ასე როგორ დაეცა, რომ ფულის გულისთვის ბინძურ თამაშში ჩაება, თან "ქართული ოცნების" წინააღმდეგ, რომლის ერთ-ერთი დამფუძნებელიცაა. მე ბიძინა ივანიშვილის ადვოკატად ვერ გამოვდგები, მაგრამ ოქუაშვილის ნათქვამი, რომ ივანიშვილმა ოთხი მილიონი სთხოვა (გვარამიამ უკვე გაზარდა ეს "სტავკა" ხუთ მილიონამდე — მ.ს.), თან თურმე თითებითაც აჩვენა, არის სრული აბსურდი. ადამიანს, რომელსაც უამრავი სიკეთე აქვს გაკეთებული ქვეყნისთვის, უზარმაზარი თანხები აქვს დახარჯული, როგორ დავიჯერო, რომ ვიღაცას ოთხი მილიონი მოსთხოვა. დარწმუნებული ვარ ყველა ჩანაწერი არის ფაბრიკაცია, მათი ავთენტურობა, რაც შეიძლება სწრაფად უნდგაირკვეს, თავად ხელისუფლება უნდა იყოს ამით დაინტერესებული. ბიძინა ივანიშვილს ბევრი გამყიდველი რომ ყავს გვერდით, ესეც ფაქტია. 

- ბატონო სოსო, ოქუაშვილს ხელისუფლება 51-მილიონიან საბიუჯეტო დავალიანებას ედავება. საზოგადოებას ძალიან აინტერესებს, რატომ მისცეს ოქუაშვილს იმის უფლება და საშუალება, რომ ამხელა დავალიანება დაეგროვებინა?

- ეს კითხვა კვირიკაშვილს და ქუმსიშვილს უნდა დავუსვათ. კვირიკაშვილის წესიერება როგორღა უნდა გწამდეს, მაფიოზი დიმიტრი ქუმსიშვილი რომ ყავდა გვერდით, ფაქტობრივად, ქუმსიშვილი ატრიალებდა ყველაფერს. ეს ბატონი ოქუაშვილის საქმეშიც არის გარეული, ახლა რომ იმალებიან და ქუმსიშვილზე სიტყვას არ ამბობენ. რატომ მივიდა ლევან ყიფიანი კვირიკაშვილთან და არა ბიძინა ივანიშვილთან, როცა მასთან პირდაპირი კავშირი ჰქონდა? იმიტომ არ მივიდა ბატონ ბიძინასთან, რომ ამ ყველაფერს გიორგი კვირიკაშვილი განაგებდა, მას გააცნო ყიფიანმა რა ვითარება იყო თამბაქოს ბიზნესში, ეპატიებოდა თუ არა ოქუაშვილს ვალი. "ომეგა" ისეთ პრივილეგირებულ მდგომარეობაში იყო, რომ 11-ჯერ გადაუვადეს დავალიანების გადახდა, რატომ გადაუვადეს, შემოსავალი არ ჰქონდა, ვერ გადაიხდიდა თუნდაც ნაწილ-ნაწილ თუ რა იყო? ხომ ხედავთ როგორ შემოუბრუნდა ხელისუფლებას ეს ნალოლიავები "ბიზნესმენი", ბიძინა ივანიშვილიც გარიეს ამ სიბინძურეში, ესეც სპეციალურად გაკეთებული მგონია. ოქუაშვილი გარიგებაში რომ არის შესული ნაცმოძრაობასთან, უკვე აშკარად ჩანს, საერთოდ ნაციონალები ყველგან არიან შემძვრალები, აქ მარტო სახელმწიფო უწყებებს არ ვგულისხმობ, ყოფილ თავიანთ კომპანიებსა თუ ფირმებში, გამოაქვთ ინფორმაციები და როცა მოესურვებათ, მაშინ იყენებენ სახელმწიფოს წინააღმდეგ. 

ოქუაშვილი რომ ბრძანებს, ორი დღის გახსნილი მქონდა ის ფირმა, საიდანაც ოთხი მილიონი გამოვიტანე, ორი დღის გახსნილი ფირმის ანგარიშზე რა უნდოდა ოთხ მილიონს? როგორ შეძლო ოქუაშვილმა ამხელა თანხის გამოტანა? კარგი, გამოიტანა, მაგრამ ოქუაშვილის დირექტორებმა გამოიტანეს ხომ ბანკიდან ეს ფული ორ ეტაპად, მაგრამ ვის მისცეს, სად წაიღეს? იქნებ ოქუაშვილს მიუტანეს უკან? აქვთ იმის მტკიცებულება, რასაც ლაპარაკობენ? 
პირდაპირ ნაცმოძრაობის მიერ, ოქუაშვილის ხელშეწყობით დადგმული სპექტაკლი. მათ კარგად იცოდნენ, ოქუაშვილს უზარმაზარი საბიუჯეტო დავალიანება რომ ჰქონდა და ეს კარგად გამოიყენეს. ოქუაშვილების წყვილს "ქართულ ოცნებასთან" ერთად "პატრიოტთა ალიანსიც" ალანძღვინეს, გაჭირვებაში როგორ მიატოვეს ეს "უმწიკვლო~ ბიზნესმენი? თუ ორი წლის წინ დაიწყო ხელისუფლების მხრიდან "ომეგას"დატერორება, პარლამენტარი ქალბატონი ნატო ჩხეიძე აქამდე რატომ დუმდა, რატომ არ გამოიყენა მაღალი ტრიბუნა, მაინც და მაინც არჩევნების წინ გაახსენდა "გასაჭირი". "აქცენტების" წამყვანებს გვარამია-კვესიტაძეს ისე გაუხარდათ ზაზა ოქუაშვილის პირით გაჟღერებული მორიგი სიცრუე, ბიძინა ივანიშვილი მთხოვდა "პატრიოტთა ალიანსი" დააფინანსეო, რომ ლამის სკამებიდან წამოხტნენ და დავლური დაუარეს. მოკლედ, ერთი სული აქვთ "ქართულ ოცნებასთან" ერთად "პატრიოტთა ალიანსი" ტალახში გასვარონ, ირმა ინაშვილს ვერაფრით პატიობენ ნაცრეჟიმის მესაფლავეობას.

მანანა სუხიშვილი

მეტის ნახვა
14-10-2018, 09:00


ამა წლის 5 ოქტომბერს სოფლის კლუბ “იბერიაში” ელისტრახო კილაძე აათამთამეს - გამოუშვეს სცენაზე ვითარცა პატიოსნების განსახიერება და უფრთო ანგელოზი, ვითარცა უშიშარი, უხორცო და ერის დედაი, ქვეყნის გადამრჩენელი! ვაი, ვაი, ვაი... ნეტა არ ვიცნობდე მაინც, ხომ ვიცი, რა ნაგავსაყრელიც ბრძანდება - რა პატიოსნება, რი ანგელოზი, რომელი ქვეყნის გადამრჩენელი?!

ელოს პირველი “ჩეპე”:

ახლა, თავი რომ არ მოგაბეზროთ და გადაგღალოთ, მოკლედ გეტყვით, რეები იკადრა ამ ყველაფრის მკადრებელმა არსებამ: ისაო, დღეს ქართულ ჟურნალისტიკას “ქართული ოცნების” მხრიდან გრუ-ს ბებერი გენერალი ნუგზარ ფოფხაძე მართავსო. უფრო სწორად, იმ ნაწილს მართავს, სადაც თავმოყრილნი არიან სულწაწყმედილი ჟურნალისტებიო და ჩამოთვალა - “ასავალ-დასავალის” “სასტავი”, სააგენტო “რეპორტიორი” გიორგი მამაცაშვილის თამადობით, “საერთო გაზეთი” ვახტანგ ხარჩილავას თამადობით და მე, რომელსაც თურმე ჩემი საინფორმაციო სააგენტოც მქონია. საერთოდ, ელისო კილაძის ნაბოდვარზე რეაქცია არ მაქვს ხოლმე, მაგრამ ამჯერად ყურადღებას მხოლოდ რამდენიმე უზუსტობაზე გავამახვილებ. 

ქალბატონი ელეონორა თავისი ბინძური პირით ღაღადებს, თამაზ თამაზაშვილი ჩემთვის გადმოსაცემად ნუგზარ ფოფხაძეს ყოველთვიურად 20 ათას დოლარს ატანდა, მაგრამ არ მოჰქონდაო. გაიგონეთ? ატანდა და არ მოჰქონდაო!

ამ დროს არჩილ გამზარდია ზის სტუდიაში წამყვანად და თვალებს აჭყეტავს ქვადარტყმული ბაყაყივით. შე მართლა უჯიშო ქლიავო, თუ მიკერძოებული არ ხარ, ხომ უნდა ჰკითხო: ელო, ქალო, თუ თამაზაშვილი ფოფხაძეს შენთან 20 ათასს ატანდა, გამოდის, რაღაც გარიგება გქონდათ, ესე იგი, ფოფხაძე ზედელაშვილს, ხარჩილავას და სხვებს კი არა, შენ გმართავდა, შე მართლა უკუღმა მომართულო, შენა! 

ელოს მეორე “ჩეპე”: თავის მონოლოგში ერთგან ამბობს, როდესაც გაზეთის გამოცემა დავაპირე, ნუგზარ ფოფხაძე წილის 30 პროცენტს მთხოვდა და უარი ვუთხარიო. საერთოდ, ჩვენში ასეა, როცა ვინმე წილს ან მსგავს რამეს გთხოვს, ის ან ოჯახის წევრია, ან მეგობარი, ან კიდევ გარე ნათესავი. თუ ნუგზარ ფოფხაძე მე და ვახტანგ ხარჩილავას გვმართავს, მაშინ რატომ არ მოგვთხოვა წილები ჩვენ, როცა შპს-ებს ვარეგისტრირებდით? დიახ, მე მაქვს საინფორმაციო სააგენტო “ლიდერი”, რომლის წილის 100-პროცენტიანი მფლობელი არის ჩემი შვილი. რაღაც არ მახსენდება, ფოფხაძეს დაერეკოს და ეთქვას, წილში ჩამსვითო. თუ ვინმე დარეკავდა, ვეტყოდი, სად ერეკლე, სად - პაპაჩემის ყურებიანი ქუდი-მეთქი? არა, ელისომ ასე ვერ უთხრა ნუგზარ ფოფხაძეს, რადგან იმ პერიოდში მას გრუ–ს რეზიდენტს კი არა, მშობელ მამაზე უფრო საყვარელ მამას, გამზრდელს და გზის გამკვალავს ეძახდა და გაზეთიც მისი მეცადინეობით გამოსცა!

ელისტრახო სხაპასხუპით აფრქვევს ტყუილებს, ამ დროს არჩილ გამზარდია ისევ ზის სტუდიაში წამყვანად, როგორც ქვადარტყმული ბაყაყი და ხმას არ იღებს, მხოლოდ ერთხელ ხვნეშის, შოკში ვარო. ბებიაშენისამ, შოკში ხარ, დაგავალეს, ელეონორას არ შეაწყვეტინოო და შეასრულე კიდევაც გაჭყლეტილი ბაყაყის როლი. “ტოჟე მნე”, შოკშია ბიჭი!

ელოს მესამე “ჩეპე”: მოჰყვა, კაცო, მოჰყვა და აღარ გაჩერდა, აღარ ამოისუნთქა, აღარ გააკეთა პაუზა, ბევრი ზღაპარი ჰქონდა მოსაყოლი. თამაზ თამაზაშვილი რომ ფოფხაძეს ჩემთან 20 ათასს ატანდა 4 თვის განმავლობაში, ამის შესახებ თამაზაშვილმა რეზო ამაშუკელს უთხრა, ამ საუბარს “ასავალ-დასავალის” რედაქტორი ლაშა ნადარეიშვილი ესწრებოდაო. აი, უყურეთ, თურმე ის რომ ამას ფულს ატანდა, ამაზე იმან ამას უთხრა და ამას ისიც ესწრებოდა. ხომ კარგად არის ჩახლართული ასინეთურად? ჩამოთვლილთაგან არც ერთს არ აქვს კონტაქტი ელისტრაკოსთან, არც ერთი არ გაუგულისპასუხდებოდა, რომ მისთვის ინფორმაცია მიეწოდებინა. არადა, ამან დეტალურად იცის, ვინ ვის რა და როგორ უთხრა. არა, პირწავარდნილი ასინეთაა, ეს ჩემი ცოდვით გახორცმეტებული!

ელო ხლართავს, ინტრიგებს აწყობს (თავისი მოკლე ჭკუით), იმან რომ ამას ის უთხრა, ეს ხომ დაეჭვდება, მართლა ხომ არ უთხრაო? უნდა, რომ ხალხი დარიოს ერთმანეთში, მაგრამ არა მგონია, რომელიმე ამ დაჟანგებულ ანკესზე წამოეგოს, არც ერთია არიფი, არც მეორე და არც მესამე!

ელოს მეოთხე “ჩეპე”: ვის, ვის და... მას არ უნდა ეხსენებინა სიტყვა “ხორცმეტები”. არადა, ჩამოგვთვალა - ზედელაშვილიო, ახრახაძეო, თოფურიაო, ჯღარკავაო, მამაცაშვილიო... აი, ესენი, ეს ხორცმეტები უნდა ჩავრეცხოთო. დიახ, სწორედ ასე თქვა “ხორცმეტებიანმა” ელომ. ჰმ... ეტყობა, ამ უგვანოს აღარ ახსოვს, რომ მე ის 2012-ში ჩავრეცხე და ხელებიც დავიბანე. არა, ადამიანის მსგავსი არსება თავის ნაგავს სხვას ასე აყრიდეს, პირველად ვხედავ!
ეგენიო, ეგ ხორცმეტებიო, მკვლელები არიან, სიტყვით კლავენ ადამიანებსო – თქვა ხორც–მეტმა ელომ, იმაზე კი არაფერი უთქვამს, არგასაზრდელი გამზარდიას ეთერში მთელი ნახევარი საათი ცოცხლად რომ მარხავდა კაცს, რომელსაც ცოტა ხნის წინათ მამას ეძახდა.

ელოს მეხუთე “ჩეპე”: დიახაცო... მეო, ხშირად მინახავს ლევან ყიფიანი ნუგზარ ფოფხაძის სახლშიო. აი, თეთრი ძაფი და უკანალში პაპიროსი! მე არც ფოფხაძის სახლში ვყოფილვარ, არც ამ ადამიანს ვიცნობ ხეირიანად (ერთხელ ვარ შენახვედრი მეგობრის დაბადების დღეზე შემთხვევით) და ბუნებრივია, არც ლევან ყიფიანი მინახავს მის სახლში. ესე იგი, შენ დადიოდი ფოფხაძის სახლში და ნახე ლევან ყიფიანი ხომ?!

ეეეჰ, ზის ისევ გაშტერებული სახით არჩილ გამზარდია გადაცემის წამყვანად და ხმას არ იღებს, ეგეთი ქინძობა გაგონილა? ჰკითხე, ბიჭო, ჰკითხე, რასაც ახლა მე ვეკითხები. თუმცა რა უნდა ჰკითხო, როცა ქილაში ჯონჯოლის ჩადების მეტი არაფერი იცი? რომც იცოდე, ბებიაშენისამ, რამეს გაბედავ, აი! 

და კიდევ ერთი... თავიდან ელომ დააბრეხვა, ბიძინა ივანიშვილი ფოფხაძის ხელით ქართული მედიის დიდ ნაწილს აკონტროლებსო, მართავსო, ბოლოს კი ყვება, ვიღაცის დაკრძალვაზე შეხვდა ბიძინა მამაჩემ ნუგზარას და ხელი არ ჩამოართვაო. აი, აქ კი შეიშმუშნა ფიქრებში წასული გამზარდია, მაშინ რა გამოდისო? ელომ აქ თავისებურად ჩააგვირისტა, ფოფხაძე ივანიშვილის სახელს იყენებსო. მაიცა, შე ტარტაროზო, ხომ იძახდი, იმის ხელით მართავსო? ეხლა კიდე ის არ მართავს ამის ხელით და ეს მხოლოდ იყენებს? ეგრე არ გამოვა, შვილოსან, ან ისე უნდა იყოს, ან ასე. თუმცა ბოლოს ელომ ისე შეატრიალა საკითხი, თითქოს ბიძინა ივანიშვილმა არაფერი იცის და ჩვენ მას ჩამოვაცილეთ სანდო ადამიანები. მომეჩვენა, რომ “სანდო ადამიანებში” თავისი თავი იგულისხმა. არა, ელისტრახოს არაერთხელ ჰქონდა მცდელობა, ბიძინა ივანიშვილის თუ არა, სოსო გოგაშვილის კართან მაინც ჩამომჯარიყო, მაგრამ არც ერთმა არ გაიკარა და მას მერე ჩაუჯდა მიხა სააკაშვილს მუხლებში. ჩაუჯდა რა, მაგანაც თქვა დასაწყისში, ბინძური ქალია, მაგრამ საჩემოდ გამოვიყენებო. ბინძურმა ბინძური უნდა გამოიყენოს, აბა, როგორ? თუმცა შედეგი ყოველთვის უარყოფითია, ქართველმა ხალხმა ქიციც იცის და ქიცმაცურიც. ბოლო-ბოლო, სანამ რამეს მოიწადინებ, სარკეში მაინც უნდა ჩაიხედო, ხომ არ ჰგავხარ ყურებიან პენისს?!

ჰა, ჰა, ჰა... ზედელაშვილს ნუგზარ ფოფხაძე მართავსო, კაცოოო, „საერთო გაზეთსაცო”, იმასაც და ამასაცო. რათა ნუგზარი, იქნებ პირდაპირ ვოვა პუტინი გვმართავს კრემლიდან? ააა, ეს შუამავალია? მერე, თუ გვმართავს, ფული სად არი, რატო არ იძლევა, რატო არ ატანენ ყოველთვიურად 20 ათასს? ნუგზარი ტეხავს? აბა, უყურეთ, ეგეთი რამეები როგორ შეიძლება? ვაი, ვაი, ვაი, არ გიცნობდე მაინც, ელო, შე ფულის ხურუშიანო, შენა!!!

გელა ზედელაშვილი

მეტის ნახვა
11-10-2018, 19:00


საქართველოში სკოლის საატესტატო (CAT) გამოცდები 2011 წლიდან, ორ ეტაპად, მე 11 და მე 12 კლასებში ტარდება. მე 11 კლასის მოსწავლეები სასწავლო წლის ბოლოს იმ საგნებს აბარებენ, რომელთა სწავლაც დაასრულეს (ფიზიკა, ქიმია, ბიოლოგია, გეოგრაფია). დარჩენილ 4 საგანში კი (მათემატიკა, ქართული ენა და ლიტერატურა, უცხოური ენა, ისტორია) ტესტირებას მოსწავლეები სკოლის დამთავრებისას გადიან. მიუხედავად იმისა, რომ საატესტატო გამოცდებისთვის მოსწავლეები მთელი წლის მანძილზე ემზადებიან, გამოცდებზე ჩაჭრილთა რაოდენობა ყოველწლიურად იზრდება. მაგალითად, 2016 წელს 47 098 მოსწავლიდან ზღვარი ვერ გადალახა 11 519-მა. 2017 წელს 48 434 მოსწავლიდან ზღვარის გადალახვა 12 803-მა ვერ შეძლო, ამიტომ უფროსკლასელებისა და მათი მშობლებისთვის სასიხარულო აღმოჩნდა ინფორმაცია, რომ გამოსაშვები გამოცდების რაოდენობა შესაძლოა, რვიდან ოთხამდე შემცირდეს.

საქართველოს პარლამენტის განათლების, მეცნიერებისა და კულტურის კომიტეტის თავმჯდომარის მარიამ ჯაშის განცხადებით, შესაძლოა, ცვლილებების განხორციელების დროს გამოიყენონ ევროპული ქვეყნების გამოცდილება, სადაც გამოცდები მხოლოდ ოთხ ძირითად საგანში ბარდება – მშობლიური ენა, მათემატიკა, უცხო ენა და ერთი არჩევითი საგანი.

„ცალსახად ვფიქრობ, რომ რაოდენობრივად ძალიან ბევრი გამოცდაა, თან გარკვეულ კონფლიქტში მოდის კონკრეტული გამოცდები – სკოლის დამამთავრებელ ეტაპზე მოსწავლემ შეიძლება ჩააბაროს იგივე გამოცდები, რასაც ეროვნულ გამოცდებზე აბარებს, ეს კი ახდენს დუბლირებას და ჯანსაღი პროცესი არ არის” – განაცხადა ჯაშმა.

რა შედეგებს მოუტანს გამოსაშვები გამოცდების შემცირება სკოლას და როგორ იმოქმედებს ქვეყანაში განათლების ხარისხზე განათლების ექსპერტი მანანა ნიკოლაიშვილი გვესაუბრა:

– რამდენიმე დღის წინ პარლამენტის განათლების, მეცნიერებისა და კულტურის კომიტეტის თავმჯდომარემ განაცხადა, რომ სკოლის გამოსაშვებ გამოცდები რვიდან ოთხამდე შემცირდება. შესაბამისად, ერთიანი ეროვნული გამოცდების საგნები: ინგლისური, ქართული, მათემატიკა და ერთი არჩევითი საგანი დარჩება და ფუნდამენტური მეცნიერებები ფიზიკა, ქიმია, ბიოლოგია და გეოგრაფია გაუქმდება. სრული პასუხისმგებლობით ვაცხადებ, რომ ამის გაკეთება არ შეიძლება, რადგან სკოლის დაცლას გამოიწვევს. სკოლა თავზე დაგვემხობა. ეს „კინო“ ერთხელ ხომ ვნახეთ? და რა შედეგები მოგვცა? ეს არის საქმის ყოვლად გაუმართლებელი, მტრული და მზაკვრული გამარტივება იმისთვის, რომ გამოსაშვებ გამოცდებზე ნაკლები ჩაჭრილი გვყავდეს და პოლიტიკოსებმა საზოგადოებას თვალში ნაცარი შეაყარონ — აი, ბატონო ავწიეთ განათლების ხარისხიო.

თავის დროზე, მე და თქვენ ვწერდით, რა მოუტანა სკოლას გამოცდების გაუქმებამ. ჯერ მეთორმეტე კლასი დაიცალა, შემდეგ მეთერთმეტე და მეათე ანუ მთლიანად, სკოლის მესამე საფეხური, შემდეგ გაცდენები მეორე საფუხურზე დაიწყო და ბოლოს სკოლაში აღარავინ დადიოდა. იმდენად კატასტროფული ვითარება შეიქმნა, რომ სააკაშვილის ხელისუფლება 2010 წელს იძულებული გახდა გამოცდები აღედგინა. ახლა ზუსტად იგივე წრეზე მიდის ოცნება, ამიტომ ვამბობ, რომ ეს „კინო“ ნანახი გვაქვს. ასე აპირებენ გამოცდების ფორმატის შეცვლას და ღრმა რეფორმის გატარებას? რეფორმა კი არა, მთლიანად დაიცლება სკოლები.

– ხელისუფლება ევროპული ქვეყნების გამოცდილების გაზიარებაზე საუბრობს, სადაც გამოცდები მხოლოდ ძირითად საგნებში ბარდება.

– სად, რომელ ევროპულ ქვეყანაში არ არის სასკოლო გამოცდები? როგორ შეიძლება ბავშვს 12 წელი ასწავლო და სკოლა ისე დაამთავრებინო, რომ სახელმწიფო გამოცდა არ ჩაუტარო? 8 კი არა, წლების წინ 12 გამოცდა იყო. მერე 11-მდე და 10-მდეც შეამცირეს და ახლა 8 გამოცდაა, მაგრამ ეს აუცილებლად უნდა დარჩეს. გამოსაშვები გამოცდების შემცირების ნაცვლად, ერთიანი ეროვნული გამოცდები უნდა მოხსნან და საატესტატო გამოცდებს ფორმატი შეუცვალონ. საზღვარგარეთის ქვეყნების მსგავსად, უნდა შემოვიდეს სამი სავალდებული კრიტერიუმი: ატესტატის რეიტინგი, ატესტატის ქულა და დახასიათება -რეკომენდაცია, რომელსაც სკოლა იძლევა.

–უმაღლეს სასწავლებელში ჩარიცხვა ამ კრიტერიუმების საფუძველზე უნდა მოხდეს?

– ამ კრიტერიუმებისა და გასაუბრების საფუძველზე. შეფასებისა და გამოცდების ეროვნული ცენტრი რომ იქმნებოდა, რეფორმის სათავეში უცხოელი კონსულტანტები იდგნენ და იქიდანვე განსაზღვრული იყო, რომ რაღაც პერიოდის შემდეგ ერთიანი ეროვნული გამოცდები იმ ფორმით რა ფორმითაც ახლა არის, გაუქმდებოდა.

– როგორც იცით, მიხეილ ბატიაშვილმა შეფასებისა დაგამოცდების ეროვნული ცენტრის უცვლელი დირექტორი თანამდებობიდან გაუშვა და მის ნაცვლად მასწავლებელთა პროფესიული განვითარების ცენტრის დირექტორი სოფო გორგოძე დანიშნა. თქვენი აზრით, რამდენად გაუმკლავდება გორგოძე ამ მისიას?

– არ ვიცი ასეთი საკადრო ცვლილება ვის მოუვიდა თავში, რადგან მაია მიმონოშვილი უმაღლესი დონის პროფესიონალია და განათლების დონითაც და სპეციალობითაც სრულიად შეესაბამებოდა იმ თანამდებობას. საერთოდ, ჩემთვის გაუგებარია, რატომ აბრუნებენ სისტემაში ძველ კადრებს, რომლებიც თავის დროზე გაუშვეს. სოფო გორგოძე, მასწავლებელთა სახლის ახალი დირექტორი ბერიკა შუკაკიძე და მინისტრის ახალი მოადგილე ირინა აბულაძე განათლების სამინისტროში ალექსანდრე ლომაიას დროს მუშაობდნენ და მათი დაბრუნება წარსულთან დაბრუნების ასოციაციას ქმნის. საინტერესოა, რატომ გაუშვეს ეს ხალხი სამინისტროდან? კარგი მუშაობისთვის? ხარისხიანი რეფორმა გატარდა რომელიმე? ჯერჯერობით, რა კადრებიც მოიყვანეს, თითქმის ყველა ლომაიას კადრია. ამ ხაზით თუ აპირებენ საკადრო ცვლილებების განხორციელებას, მაშინ ჯობია, პირდაპირ ლომაია მოიყვანონ, უფრო ქმედითიც იქნება და ღრმა რეფორმების გატარება სხვა მინისტრებზე უკეთაც შეუძლია.

– საუბრის ბოლოს აუცილებლად სახელმძღვანელოების გრიფირებაზეც უნდა გკითხოთ. სამინისტროს განმარტებით, გამოვლენილ დარღვევებში შესაძლოა სისხლის სამართლებრივი დანაშაულის ნიშნები იკვეთებოდეს, ამიტომ სამინისტრომ ინსპექტირების სამსახურის დასკვნა პროკურატურაში გადააგზავნა. თქვენი აზრით, დადგება თუ არა კონკრეტულ პირთა პასუხისმგებლობის საკითხი?

– სასკოლო სახელმძღვანელობის საკონკურსო წესით შერჩევისა და გრიფირების პროცესი რომ დარღვევებით ჩატარდა, ამაზე არაერთხელ ითქვა. შედეგად, სკოლამ აირჩია სულ სხვა წიგნები და მიიღო სულ სხვა, რაც არის გაუმართავი და კორუფციული ხვრელებით სავსე გრიფირების დებულების დამსახურება. 2015 წელს უნდა გამოცხადებულიყო სახელმძღვანელოებზე კონკურსი, მაგრამ რატომღაც გადაიდო და 2018 წლამდე ორჯერ გაუგრძელდა ვადა. საინტერესოა, რატომ გამოცხადდა კონკურსი დაგვიანებით? 2017 წლის ბოლოს უნდა ჩაებარებინათ საკონკურსო მასალა, კონკურსის დაგვიანებით გამოცხადების გამო ძალიან მცირე იყო სახელმძღვანელოების დაწერისადა საკონკურსო მაკეტების დამზადებისათვის გამოყოფილი დრო.

სახელმძღვანელოებისდაწერისთვის იყო შვიდი თვე, რაც არის გამაოგნებლად მცირე დრო და ექსპერტიზისთვის იყო ექვსი თვე. ბუნებრივია, ჩნდება კითხვა რატომ იყო ექსპერტიზისთვის ასეთი გაწელილი დრო, რომლის განმავლობაშიც სოლიდურ ხელფასებს ირებდნენ? ავტორებს წაართვეს ექსპერტებთან შეხვედრისა და აზრის დაფიქსირების უფლება, ხშირ შემთხვევაში არ იყო აპელაციის საშუალება, გრიფირებული სახელმძღვანელოების პრეზენტაცია მოხდა სახელმძღვანელოების გარეშე. ზოგიერთ შემთხვევაში დარღვეული იყო ანონიმურობა. ზოგიერთი ავტორის წიგნები გრიფირების შემდეგ ვერ მოხვდა ე.წ. შესყიდვების სიაში, როგორც ვთქვი მასწავლებლებმა აირჩიეს სხვა წიგნები და სრულიად სხვა წიგნები მიიღეს, რითაც დაირღვა მასწავლებელთა, სკოლების, ავტორების და გამომცემელთა უფლებები. სახელმძღვანელოების ფასი სამინისტროსთვის გაცილებით ღირებული აღმოჩნდა, ვიდრე მათი შინაარსობრივი და მეთოდური გამართულობა. რატომ არ აღმოჩნდა შესყიდვების სიაში ის სახელმძღვანელოები, რომლებიც საუკეთესო იყო და აღმოჩნდა ის სახელმნძღვანელოები, რომლებიც პირველი გრიფირების დროს საერთოდ არ იყო გრიფირებულთა სიაში..როგორც ხედავთ, სახელმძღვანელოების გრიფირების პროცესში საკმარისზე მეტი დარღვევაა. რაც შეეხება პასუხისმგებლობის საკითხს, ეს სხვა სტრუქტურების დასადგენია და მოვლენებს წინ ნუ გავუსწრებთ.

ნელი თორდია

მეტის ნახვა
6-10-2018, 20:30