მთაწმინდისა და კუს ტბის დამაკავშირებელ ქედთან მშენებლობის გასაპროტესტებლად დღეს მოსახლეობა კოდევ ერთხელ შეიკრიბა. ამჯერად მათ არასამთავრობო ორგანიზაცია CENN-ის კვლევა წარმოადგინეს, რომლის თანახმადაც ამ ტერიტორიაზე კლდის მოჭრა და მშენებლობა საფრთხისშემცველია.

"მდინარე ვარაზისხევის ზედა ნაწილში ბოლო ორი ათწლეულის განმავლობაში მიმდინარეობს ინტენსიური სამშენებლო სამუშაოები, მშენებარე მაღალსართულიანი სახლებიდან ზემოთ, 100-120 მ-ის დაშორებით, მდინარე ვარაზისხევის ძირი ჩაკეტილია კლდოვან სუბსტრატზე გათხრილი საძირკვლებიდან ამოღებული ათეული ათასობით მ3 მოცულობის ნაშალი მასალის მძლავრი ჯებირით. აღნიშნული ჯებირი აუცილებლად გამოიწვევს ძლიერი, თავსხმა წვიმების დროს წარმოქმნილი ნიაღვრების შეტბორვას. ასეთ შემთხვევაში მოსალოდნელია ჯებირის უეცარი გარღვევა და მის ქვემოთ განლაგებული საცხოვრებელი სახლების ნგრევა-დაზიანება", - ნათქვამია კვლევაში.

ადგილობრივები ამბობენ, რომ შესაძლოა 13 ივნისის მსგავსი კატასტროფა განმეორდეს. გარდა ამისა საუბრობენ ამოსასვლელი გზის გადატვირთულობაზე, მიწისძვრის საფრთხეებზე. ადგილობრივი მოსახლეობა ხელმოწერებს აგროვებს, კახა კალაძის სახელზე მომზადებულ მიმართვას და კვლევას კი მერიაში გააგზავნიან.
imedinews.ge

მეტის ნახვა
3-03-2018, 12:00


ვახტანგ ხარჩილავა:
საზოგადოებრივი მაუწყებლის გარშემო ატეხილი აჟიოტაჟი, როგორც იქნა, დამთავრდა _ პარლამენტმა იოლად დაძლია პრეზიდენტის ვეტო და ის საკანონმდებლო ცვლილებები დაამტკიცა, რომლებიც საზოგადოებრივ მაუწყებელს განვითარების ახალ ეტაპზე გადასვლის საშუალებას მისცემს. თუმცა კომერციული ტელევიზიების წარმომადგენლთა აზრით, რომლებიც გააფთრებულნი ეწინაღმდეგებოდნენ ამ კანონის მიღებას, ახალი რეგულაცია არღვევს ჯანსაღი კონკურენციის პრინციპებს, ხოლო საზოგადოებრივი მაუწყებლისთვის რეკლამის მოზიდვის უფლების მინიჭება მკვეთრად შეამცირებს იმ შემოსავლებს, რომლებსაც ისინი სარეკლამო მომსახურებიდან აქამდე იღებდნენ.

ვფიქრობთ, კომერციული ტელევიზიების ისტერიული შიში, რომ ახალი რეგულაციები საფრთხეს შეუქმნის მათ ფინანსურ მდგომარეობას, საფუძველს არის მოკლებული.

საქმე ის არის, რომ საზოგადოებრივი მაუწყებელი, მისი წესდების მიხედვით, არ შეიძლება კერძო ტელევიზიების კონკურენტი იყოს და ეს ამ ტელევიზიების მფლობელებმაც შესანიშნავად იციან.
საზოგადოებრივი მაუწყებლისთვის რეკლამის განთავსების უფლების მინიჭება სრულებითაც არ ნიშნავს იმას, რომ კერძო ტელევიზიები ამის გამო იზარალებენ.

შეიძლება პირიქით მოხდეს და ეს საკანონმდებლო ცვლილება კომერციული ტელევიზიებისთვის ახალი მოტივაციის, ახალი სტიმულის, განვითარების ახალი პერსპექტივების ძიების საბაბი გახდეს, რაც, უდავოდ, გამოაცოცხლებს მდორე, მოსაწყენ და თვითდინებაზე მიშვებულ სატელევიზიო ცხოვრებას.

როგორც ვთქვით, კერძო ტელევიზიები და საზოგადოებრივი მაუწყებელი არ შეიძლება ერთმანეთის კონკურენტები იყვნენ.
მაშინ რამ დარაზმა ერთად და რამ გააერთიანა ეს კერძო ტელევიზიები საზოგადოებრივი მაუწყებლის წინააღმდეგ, რომლებიც, კომერციული კუთხით თუ შევხედავთ, სწორედ რომ ერთმანეთის კონკურენტები არიან და, წესით და რიგით, მათი მოქმედებები საკუთარი პოზიციების გასაძლიერებლად და მეტოქეების დასასუსტებლად უნდა იყოს მიმართული და არა საზოგადოებრივი მაუწყებლის ჩასაძირად?

რამ გააერთიანა და იმ პოლიტიკურმა ინტერესებმა, რომლებიც საერთო აღმოჩნდა როგორც კერძო ტელევიზიებისთვის, ასევე არასამთავრობო ორგანიზაციების იმ ნაწილისთვის, რომლებიც, მართალია, საკუთარ თავს სამოქალაქო სექტორის წარმომადგენლებს კი უწოდებენ, მაგრამ, სინამდვილეში, პოლიტიკური ორგანიზაციების საიდუმლო პარტნიორები არიან.

აბსოლუტურად ზუსტი იყო პარლამენტის თავმჯდომარის ირაკლი კობახიძის შეფასება, რომელმაც საზმაუს წინააღმდეგ მიმართულ ამ ისტერიულ კამპანიას პოლიტიკური შტურმი უწოდა.

დიახ, ეს იყო კარგად ორგანიზებული პოლიტიკური შტურმი, დაგეგმილი "რუსთავი 2"-ის "გენშტაბში", "მთავარსარდალ" გვარამიას ხელმძღვანელობით, რომლებშიც ასო-ების გარდა, აქტიურ მონაწილეობას იღებდნენ პრეზიდენტ მარგველაშვილის ადმინისტრაციის წარმომადგენლები, პოლიტიკოსები, თავის დროზე "ნაცმოძრაობის" მიერ მწერლებად და პოეტებად დანიშნული სუბიექტები, აგრეთვე პირები, რომლებიც ყველა ექსტრემალურ სიტუაციაში, ხალხის სახელით, საზოგადოების სახელით ლაპარაკობენ, თუმცა ამ უფლებამოსილებით ისინი არავის აღუჭურვია.

მოკლედ რომ ვთქვათ, არა იმდენად კომერციული, არამედ ნათლად გამოხატული პოლიტიკური ინტერესები გამოიკვეთა იმ დისკუსიასა და პაექრობაში, რაც საზმაუს ახალი კანონის მიღებასთან დაკავშირებით გაიმართა და პირდაპირ მიანიშნებს იმაზე, რომ კომერციული ტელევიზიები სარფიანი კომერციის მთავარ წყაროს პოლიტიკაში ხედავენ.

სწორედ პოლიტიკაა მათთვის აღებ-მიცემობის, ვაჭრობის, სარფიანი გარიგების მთავარი საშუალება, ხოლო გაძლიერებული, რეფორმირებული, მძლავრ და ავტორიტეტულ საინფორმაციო ტელეკომპანიად ქცეული საზოგადოებრივი მაუწყებელი კერძო ტელევიზიებს შეიძლება თავიანთი კომერციული მიზნების ეფექტურად განხორციელების კუთხით ხელისშემშლელ ფაქტორად ექცეთ.

აი, ამის შიში აქვთ კერძო ტელეკომპანიებს და ამიტომ ებრძვიან საზოგადოებრივი მაუწყებლის განვითარების და გაძლიერების კეთილშობლურ იდეას და პროექტს, რომელიც ახალი კანონის მიღებით, მოსალოდნელია, რომ ახლო მომავალში ქვეყნისა და საზოგადოებისთვის უაღრესად ხელსაყრელ რეალობად იქცეს.

საზოგადოებისთვის არანაირ საფრთხეს არ წარმოადგენს ის, საზმაუს ბიუჯეტი 52 მილიონი იქნება თუ 57 მილიონი, რადგან ამ ბიუჯეტის დანიშნულებისამებრ ხარჯვის გაკონტროლება ნებისმიერ დროს შეიძლება შესაბამისი სტრუქტურების მიერ, რაც, პრაქტიკულად, შეუძლებელია კერძო ტელევიზიებთან მიმართებაში.

კერძო ტელევიზიები, ფაქტობრივად, დახურული ტიპის ორგანიზაციებია, რომელთა ბუღალტერიაც აბსოლუტურად გაუმჭვირვალე და მიუწვდომელია საზოგადოებისთვის.

ჩვენ, ფაქტობრივად, არაფერი არ ვიცით, ვინ აფინანსებს ამ კომერციულ ტელევიზიებს, რამდენით აფინანსებს, რატომ აფინანსებს და, საბოლოო ჯამში, რა მიზნებს ემსახურება ის კოლოსალური თანხები, რასაც დაუნანებლად ყრიან მავანნი და მავანნი ამა თუ იმ ტელევიზიის შენახვაში.

არადა, უნდა ვიცოდეთ, რადგან საქმე ეხება არა ჩვეულებრივ ბიზნესსტრუქტურას, რომელსაც, ვთქვათ და, გაყინული ქათმის ბარკლები ან პრეზერვატივები შემოაქვს საიდანღაც, არამედ ისეთ მძლავრ და სახიფათო საშუალებას, რომელსაც საინფორმაციო საშუალება, კონკრეტულად ტელევიზია ჰქვია, რომელსაც შეუძლია სერიოზული საფრთხეები შეუქმნას ქვეყნის სტაბილურობას, ქვეყნის შიდა თუ საგარეო პოლიტიკას, გადამწყვეტი როლი ითამაშოს საზოგადოებრივი აზრის ჩამოყალიბებაში, სერიოზული გავლენა მოახდინოს საარჩევნო პროცესებზე და ა. შ.

ვიმეორებ, საზოგადოებერივ მაუწყებელში კი არ არის პრობლემა, მთავარი პრობლემა კერძო ტელევიზიების ფინანსურ გაუმჭვირვალობაშია, როცა ბრმად და ხელისცეცებით გვიწევს სიარული დანაღმულ საინფორმაციო ველზე და არავინ იცის, სად რომელ ნაღმს წამოვკრავთ ფეხს და როდის ავფეთქდებით.

სახელმწიფო ვართ ჩვენ და, ცხადია, სახელმწიფოში უნდა არსებობდეს სპეციალური სამსახურები, რომლებიც სისტემატურად სწავლობს, იკვლევს და აანალიზებს მედიის, განსაკუთრებით ელექტრონული მედიის საქმიანობას, თუმცა დიდი კვლევა და ანალიზი სულაც არ სჭირდება იმის დანახვას, რომ ზოგიერთი ტელევიზიის საქმიანობაში აშკარად შეინიშნება იდეოლოგიური დივერსიის ელემენტები. ხელისუფლების კრიტიკას არავინ კრძალავს, მაგრამ სულ სხვა საქმეა, როდესაც ხელისუფლების კრიტიკის, დემოკრატიის, სიტყვის თავისუფლების ნიღბით ინიღბები და საკუთარ სახელმწიფოს, მის სახელწიფოებრივ და ეროვნულ ინტერესებს უპირისპირდები და თავგამოდებული ცდილობ, საკუთარ ქვეყანას სახელი გაუტეხო, ათასგვარ ცოდვაში დაადანაშაულო.

მტრული, აგრესიული, დესტრუქციული, კონფრონტაციულ-მავნებლური _ ასე შეიძლება შეფასდეს ზოგიერთი მედიასაშუალების მუშაობა, რასაც არავითარი კავშირი არა აქვს არც სიტყვის თავისუფლებასთან, არც დემოკრატიულ ღირებულებებთან, რაზეც ასე ხშირად აპელირებენ ვიღაც-ვიღაცები.

თვალსაჩინოებისთვის ერთ ფაქტს მოვიყვან, რომელიც სულ ახლახან მოხდა.
`რუსთავი 2~-მა მოახერხა ინტერვიუს ჩაწერა აფგან მუხთარლისთან, რომელიც ორი დღით გაათავისუფლეს საპატიმროდან მისი ახლობლების ტრაგიკულ დაღუპვასთან დაკავშირებით.

მუხთარლიმ მის მოტაცებაში საქართველოს ხელისუფლებას დასდო ბრალი და ამ "ტერირისტული აქტის" მთავარ ორგანიზატორებად ბიძინა ივანიშვილი და საქართველოს პრემიერ-მინისტრი გიორგი კვირიკაშვილი დაასახელა.
ცხადია, ეს ინტერვიუ რომ შემდგარიყო, "რუსთავი 2"-ს დიდი ძალისხმევა და მრავალი ბარიერის გადალახვა დასჭირდებოდა, მაგრამ მან მიზანს მაინც მიაღწია.

რატომ, რისთვის გაისარჯა "რუსთავი 2" ასე?

რისთვის და იმისთვის, რომ საერთაშორისო დემოკრატიული თანამეგობრობა კიდევ ერთხელ დაერწმუნებინა, რომ საქართველო ტეროტრისტული ქვეყანაა, სადაც ადამიანებს იტაცებენ, ყოველივე ამას კი ქვეყნის ყველაზე გავლენიანი მოქალაქე, ბიძინა ივანიშვილი და პრემიერ-მინისტრი უდგანან სათავეში.

როგორი კოშმარული ამბავია, არა?

აქ არ არის იმის ადგილი, თორემ ვრცლად მოგახსენებდით, რა ჟურნალისტიც აფგან მუხთარლი არის და, საერთოდ, რას წარმოადგენს ის იატაკქვეშა აზერბაიჯანული ორგანიზაცია, რომლის წევრიც ბატონი მუხთარლი ბრძანდებოდა და რომლის მთავარი მიზანი ჩვენს მოძმე და მეზობელ აზერბაიჯანში "აზერბაიჯანული გაზაფხულის" მოყვანა იყო.

ეს ყველაფერი, რა თქმა უნდა, იცის "რუსთავი 2"-მა, მან ისიც იცის, რომ გამოძიება ჯერ არ დამთავრებულა და საქმეში იმდენი საეჭვო გარემოება იკვეთება, რომ ვერსია მუხთარლის გატაცების შესახებ შეიძლება სრული სიცრუე და პროვოკაცია აღმოჩნდეს, თუმცა ასეთ "წვრილმანებზე" "რუსთავი 2" როდის დაფიქრებულა, რომ ახლა დაფიქრდეს?

ვინ არის ჩამკირკიტებელი და ჩამძიებელი, თორემ "რუსთავი2-"-ის არცთუ ისე ხანმოკლე მოღვაწეობის განმავლობაში იმდენ საჩოთირო და სკანდალურ დეტალს აღმოაჩენ, შეიძლება იფიქრო, რომ ეს პატივცემული "რუსთავი 2" ჩვეულებრივი ტელეკომპანია კი არა, სადაზვერვო-საჯაშუშო ტიპის ორგანიზაციაა.

"რუსთავი 2", რომელიც თავის თავს დასავლური ღირებულებების რუპორად და ამ ღირებულებების ერთგულ მსახურად ასაღებს, სინამდვილეში, არ არის გამორიცხული, სულ სხვა სახელმწიფოს ინტერესებს ემსახურებოდეს.

ასე ჩანს იმ საქმით, რომელსაც ის აკეთებს, ხოლო რას ამბობს სიტყვით, ამას დიდი მნიშვნელობა არ აქვს.
როცა დაჟინებით ცდილობ, მოსახლეობა და სახელმწიფო სტრუქტურები ერთმანეთს დაუპირისპირო და მათ შორის ბარიკადები აღმართო, როცა ადამიანებზე მიზანმიმართულ ფსიქოლოგიურ ზეწოლას ახდენ და ხელს უწყობ მათ გაუცხოებას საკუთარი სახელმწიფოსგან, როცა ყოველდღე ისეთ აპოკალიფსურ სურათს ხატავ, თითქოს ამ ქვეყნის დასასრული დადგა და თუ შეგიძლია, თავს უნდა უშველო და უნდა გაიქცე, ვის აძლევს ყოველივე ეს ხელს და ვის წისქვილზე ასხამს წყალს?

კითხვაზე პასუხის გაცემა მკითხველისთვის მიმინდვია, მანამდე კი იმის თქმით დავკმაყოფილდები, რომ, აი, ასეთი საეჭვო სახის ტელევიზიის ფინანსური მხარე აბსოლუტურად გაუმჭვირვალეა საზოგადოებისთვის.

როგორც ვიცით, "რუსთავი 2"-ს სახელმწიფო ბიუჯეტის ძალიან დიდი დავალიანება აქვს, რომლის გადახდასაც არც თვითონ ჩქარობს და არც არავინ აჩქარებს.

საუბარია არა რაღაც უმნიშვნელო თანხაზე, არამედ რამდენიმე მილიონზე, რომელსაც "რუსთავი 2" ჯიუტად არ იხდის, ეს იმ დროს, როცა მილიონები კი არა, 500 და 1000 ლარზე წარმოებას გაგიჩერებენ და ქონებას დაგიყადაღებენ. აი, ეს უნდა ყოფილიყო იმ კერძო ტელევიზიების აღშფოთების საგანი, რომლებიც `რუსთავი 2~-ს მეცამეტე გოჭივით მაამებლური ღრუტუნ-ღრუტუნით აეკიდნენ _ იქნებ, იმ საიდუმლო ძუძუსთან ჩვენც მიგვიშვან, საიდანაც რძე ნაკადულივით მოჩქეფსო.

"რუსთავი 2"-ის ბიოგრაფია - ეს არის "ნაცმოძრაობის" დანაშაულებრივ საქმიანობასთან გადაჯაჭვული კრიმინალური თავგადასავლებით სავსე ბიოგრაფია, რაც არავისთვის არ წარმოადგენს საიდუმლოს, თუმცა, მიუხედავად ამისა, დღემდე არ მოხდა ამ ბიოგრაფიის დეტალების სათანადოდ შესწავლა და გასაჯაროება, რაც პირდაპირ კავშირშია იმ გარემოებასთან, რომ დღემდე ვერ მოხერხდა "ნაცმოძრაობის" ცხრაწლიანი სისხლიანი რეჟიმის გასამართლება.

ქართული ნიურნბერგის პროცესი ვერ შედგა, ამიტომაც ზის ქართულ ტელესივრცეში "ნაცმოძრაობის" ერთ-ერთი მთავარი იდეოლოგი ნიკა გვარამია "ქურდად" და "პალაჟენიებს" ალაგებს.

სანამ ყველაფერს თავისი სახელი არ დაერქმევა, სანამ არ გაიხსნება "რუსთავი 2"-ის საიდუმლო სკივრები, სანამ არ გაიშიფრება "რუსთავი 2"-ის შავი ბუღალტერია, ქართულ ტელესივრცეში სულ ასეთი ქაოსი და განუკითხაობა იქნება.

კიდევ ერთხელ ვიმეორებ: ქართული სახელმწიფოს უსაფრთხოებისთვის, ქართული სახელმწიფო განვითარებისთვის, სამოქალაქო საზოგადოების ჩამოყალიბებისთვის აუცილებელია ქართული ტელევიზიების ფინანსური საქმიანობა აბსოლუტურად გამჭვირვალე იყოს.

ამასწინათ ორი სკანდალი წაეწყო ერთმანეთს: ორმა კერძო ტელევიზიამ ხელისუფლება ზეწოლაში დაადანაშაულა, რაც იმაში გამოიხატებოდა თურმე, რომ ხელისუფლება ამ კერძო ტელევიზიების მესაკუთრეთა ბიზნესებს ავიწროებდა, საიდანაც ეს ტელევიზიები ფინანსდებოდა, რომ ამით ამ ტელევიზიებს საინფორმაციო პოლიტიკა მისთვის სასურველ ტონალობაში გადაეყვანა.
ნიშანდობლივია, რომ ეს ორივე მესაკუთრე, ძირითადად, თამბაქოს ბიზნესით არიან დაკავებული, სადაც მძაფრი და დაუნდობელი კონკურენციაა და, აქედან გამომდინარე, ადვილად შესაძლებელია, ის შეფერხებები და დაბრკოლებები, რაც მათ ბიზნესსაქმიანობას უარყოფითად შეეხო, სწორედ მათი კონკურენტებისგან მოდიოდეს, თუმცა ორივემ ხელი მაინც ხელისუფლებისკენ გაიშვირა, რაც სხვა არაფერია, თუ არა იაფფასიანი და სულმდაბლური შანტაჟი: ძვირფასი ხელისუფლებავ, თუ ჩემი ბიზნესის წარმატებულად წარმართვაში არ დამეხმარები, ჩემს პრობლემებს შენ დაგაბრალებ და თავისუფალ და დამოუკიდებელ მედიაზე ზეწოლაში დაგადანაშაულებ.

ისმის კითხვა: თამბაქოს იმპორტიორებს საერთოდ რაში აინტერესებთ, ჰქონდეთ საკუთარი ტელევიზია და მის შესანახად მილიონები ხარჯონ?

იმისთვის ხომ არა, რომ ამ ტელევიზიებით საიმედოდ "გადახურონ" საკუთარი ბიზნესი და ამ ქოლგის ქვეშ უფრო დაცულად და უსაფრთხოდ იგრძნონ თავი მაშინაც კი, როცა მათი ბიზნესსაქმიანობა კანონით დაშვებულ ნორმებს სცილდება, ხოლო თუ რაღაც გაუგებრობა მოხდება, შანტაჟზე გადავიდნენ, როგორც ეს უკვე მოხდა ზემოთნახსენებ შემთხვევაში.

ასეთი არაჯანსაღი ვითარებაა ჩვენი ტელემედიის ბაზარზე, სადაც უაღრესად დაბალი ხარისხის პროდუქციაა გამოტანილი გასაყიდად, რასაც ამ პროდუქციის მწარმოებლები ხშირად ფინანსური ხელმოკლეობით ხსნიან, თუმცა მხოლოდ ფინანსებში რომ არ არის საქმე, ეს კარგად ჩანს ტელეკომპანია "იმედის" მაგალითზეც, რომელსაც მატერიალურად ნამდვილად არ უჭირს, მაგრამ მის საქმიანობას მაინც ღრმად პროვინციალური ელფერი დაჰკრავს.

ტელეკომპანია "იმედმა", რომელიც "რუსთავი 2"-იდან გადმობარგებული "ლეგიონერების" საძმო სასაფლაოდ იქცა, ვერა და ვერ მოახერხა გამოეკვეთა საკუთარი ინდივიდუალური სახე და ეს არც არის გასაკვირი-  როცა სხვის მიერ შექმნილი პროდუქციის იმპორტით ზედმეტად ხარ გატაცებული, აუცილებლად დაკარგავ საკუთარ სახეს და იმ პროდუქციის შემქმნელის ასლად და კომპილაციად გადაიქცევი. "იმედის" მესვეურები ვერ მიხვდნენ, რომ მაყურებელს არ სჭირდება და არ აინტერესებს "რუსთავი 2"-ის განაყოფი "რუსთავი 2", "იმედის" სახელწოდებით და "იმედის" იარლიყით. 

პირდაპირ ვიტყვით: გზა, რომელიც "იმედმა" თავისი მაუწყებლობის გადასახალისებლად და გასაუმჯობესებლად აირჩია, დიდი შეცდომაა, რასაც გარდაუვლად მოჰყვება ამ ტელეკომპანიის იმიჯის შელახვა და არცთუ ისე მაღალი რეიტინგის კიდევ უფრო დაბლა დაშვება.

ასეთი სავალალო სურათია ქართულ ტელესივრცეში და ამ სურათის შეცვლა ერთადერთ ტელეკომპანიას, "საზოგადოებრივ მაუწყებელს" შეუძლია.

"საზოგადოებრივი მაუწყებელი" არის ბოლო იმედი, ბოლო ფორპოსტი, რომელიც საზოგადოებას დარჩა, რომ თავისი სათქმელი ხმამაღლა გამოხატოს და ამით ქართული სახელმწიფოს განვითარების და გაძლიერების სწორი კონცეფციის ჩამოყალიბებას შეუწყოს ხელი.

დისკუსიას ამ თემასთან დაკავშირებით "საერთო გაზეთის" მომდევნო ნომრებში შემოგთავაზებთ.

მეტის ნახვა
2-03-2018, 15:30


გვესაუბრება ანალიტიკოსი ვაჟა ბერიძე:

– ბატონო ვაჟა, ფინანსთა სამინისტრომ მცირე მეწარმეებისთვის ახალი რეგულაციები დააწესა. რა სიკეთეს მოუტანს ეს ჩვენს ეკონომიკას და რამდენად საკმარისია საგადასახადო რეფორმის ეს ინიციატივა?

– ეს, უდაოდ, წინგადადგმული ნაბიჯია, ცვლილებები ეკონომიკას დადებითად წაადგება. თავისთავად, ცხადია, ბიზნესგარემო სისტემურ, პერმანენტულ გაუმჯობესებას მოითხოვს მით უმეტეს, იმ ვითარებაში, როცა ქვეყნის ეკონომიკა არასახარბიელოა, ხოლო ბიზნესი, მაინცდამაინც, ვერ იძლევა შედეგს. ხელისუფლების დადებითი მხარეა, რომ ბიზნესის ინტერესებიდან გამოდის, კარგი გაგებით მისი ლობისტია. პრემიერის ხედვები უფრო ლიბერალური, ცენტრისტულია, ვიდრე მემარცხენული, იგი ბიზნესის მხარდამჭერია, რაც ჩანს დაწყებული მოგების გადასახადის რეფორმიდან, ესტონური მოდელის დამკვიდრებიდან, დამთავრებული ბოლოს საგადასახადო კოდექსში განხორციელებული ცვლილებებით, რაც ბიზნესის წახალისების, მასში მეტი თანხის დატოვებისკენ, მდგომარეობის გაუმჯობესებისკენ არის მიმართული. თუ გვინდა ერთ ადგილას გაჩერებული მდგომარეობიდან ეკონომიკა დაიძრას, რათა მოიხსნას ფანფარონული დემოკრატია, სწორედ, რეალური მხარდაჭერაა საჭირო.

– თუმცა, საგადასახადო პოლიტიკაში ბევრი ხარვეზია. თუნდაც ნონსენსია ის, რომ საარსებო მინიმუმი ისევე იბეგრება როგორც მაგალითად, 500 ათასი ლარი. 

– ამ საკითხზე დაფიქრება აუცილებელია, მაგრამ საგადასახადო ველის დიფერენცირება, პრაქტიკულად, ძნელია. მსოფლიო გამოცდილება ცხადყოფს, რომ მას ეკონომიკის აღმავლობა არ მოჰყვება-ხოლმე. მდიდრები რომლებსაც უფრო მეტად ბეგრავენ, მეზობელ სახელმწიფოებში – იქ გარბიან, სადაც, ამ თვალსაზრისით, უკეთესი მდგომარეობაა. საქართველოდან საკმაოდ დიდი კაპიტალის გადინება ხდება. ქართველი მილიონერების, მათი კომპანიების და ბიზნესების კაპიტალი ოფშორულ ზონაში გადის. ფაქტობრივად, მთელი ქართული ეკონომიკა ოფშორულ ზონაშია გატანილი. ეს, თავისთავად, იმის მაუწყებელია, რომ ბიზნესი ცდილობს მემარცხენული ხედვების მქონე ქვეყნებს გვერდი აუაროს, თავი დაიცვას და იქ, სარგებელი ნახოს. მემარცხენულ პოზიციებზე გადასვლამ ისეთ ქვეყანასაც კი არ მოუტანა შედეგი როგორიც საფრანგეთია, საიდანაც კაპიტალი ინტენსიურად გავიდა მას შემდეგ, რაც დაბეგრეს. მოგეხსენებათ, ამის გამო, ჟერარ დეპარდიე რუსეთში გაიქცა, ახლა, ალჟირში გადაბარგდა. იგი ექსცენტრიული პიროვნებაა, მაგრამ უშუალოდ ტენდენციის გამომხატველია. ამიტომ, ასეთი მიდგომა, ერთი შეხედვით, ეფექტურია, მაგრამ შეიძლება საპირისპირო შედეგი მოიტანოს. კარგად მესმის, `აუდიტორია 115-ის~ სტუდენტების პროტესტის პათოსი, რასაც ვიზიარებ. ჩვენი დასაქმებულები მართლაც დაუცველნი არიან. დაბალი ფენები, საერთოდ, უუფლებო მდგომარეობაშია, შრომის კოდექსის ნორმების გამკაცრება და ინვესტორებისთვის მნიშვნელოვანი სანქციები კიდევ უფრო დაამძიმებს დაბალი სოციალური ფენების მდგომარეობას. აუცილებელია ოქროს შუალედის პოვნა, რათა ქვეყანაში დოვლათი შეიქმნას. როცა ეს მოხდება, მერე, თანდათან, განაწილების სისტემის დახვეწაზე, სოციალური სამართლიანობის დაცვაზე უნდა ვიზრუნოთ. 

– ევროპელები 3 ათას ევროდ თავიდან გვიცილებენ. ასე მიგვიღებენ ევროკავშირში? რა როლი აქვს ამ ყველაფერში რუსეთს?

– ქართველ ხალხს ცივილიზაციის ყველაზე მოწინავე გამოვლინებებისკენ აქვს მიდრეკილება. ამიტომ უნდა მას ევროპა, ოღონდ უზრუნველყოფილი სოციალური პირობებით და ეროვნული ტრადიციების შენარჩუნებით. ვინც ამ სტერეოტიპს არ ემთხვევა, პრო-რუსად ცხადდება, ეს სიბრიყვეა. გამოსამშვიდობებელ საღამოზე კელიმაც ვერ გაუძლო ცდუნებას და გვითხრა: ქვეყნის მიმართულებასთან დაკავშირებით საჭიროა მკაფიო ნარატივი. თუ ეს არ გექნებათ, ამ ნარატივს, განვითარების გეზს სხვები დაგიწერენო. მან, რუსეთი იგულისხმა. დავუშვათ, ეს ასეა, მაგრამ იქნებ ელჩს კარგად გაეაზრებინა აშშ-ს არჩეული პრეზიდენტის – ტრამპის ნარატივი, რომელიც მეორე წელია ხელისუფლებაშია, მაგრამ პოლიტიკური კლასის და მისი ნარატივი ცოტათი თუ მიუახლოვდა ერთმანეთს. ჩვენგან კი მკაფიო ნარატივს ითხოვს. თავად აშშ-ს მოსახლეობა ვერ გარკვეულა რუსული ფაქტორი საზოგადოების პრობლემების გადაფარვაა თუ რეალურად არსებობს. თუ სოციალური ქსელების მეშვეობით რუსეთს შეუძლია აშშ-ში არჩევნებზე მოახდინოს ზეგავლენა, მაშინ ცივილიზებული სამყარო კატასტროფის წინაშე დგას. 

ჩვენ, დიდი გაჭირვებაგამოვლილი ერი ვართ და უნდა ვიცოდეთ, რომ გიორგი ბრწყინვალეს დროიდან მოყოლებული, ამ ქვეყანას, სრულფასოვანი ერთიანი სახელმწიფოებრიობა არ ჰქონია. როცა შენ დამპყრობელის, კოლონიის პირობებში გიხდება თავის გადარჩენა, სხვა მენტალობა გიყალიბდება. სახელმწიფო მოხელესა და მოქალაქეს შორის ურთიერთობის სხვა სტილია, რაც აგებულია ცბიერებაზე, მოტყუებაზე, პარვაზე. მერე იყო კომუნისტური საბჭოთა ექსპერიმენტი, რომელმაც ადამიანური ბუნება თავდაყირა დააყენა. შემდეგ, მრავალი ბრძოლის შედეგად დამოუკიდებლობა მივიღეთ, რისთვისაც მზად არ აღმოვჩნდით.
იმ პირობებში, როდესაც საზოგადოების უმეტესობა კრიმინალური მენტალიტეტის არის და პარვა კეთილდღეობის ამაღლების ერთადერთი საშუალებაა, ბუნებრივია, შედეგის მომტანი არ იქნება თუნდაც, ნახევარი საქართველო ციხეში გამოკეტო. ეს ხედვა დამარცხდა. ახლა, შედარებით ლიბერალური საზოგადოებრივი წესრიგის პირობებში, წინა პლანზე წამოვიდა დემოკრატიისთვის დამახასიათებელი ხარვეზი. ხედავთ, რა ნეგატივი ახლავს აშშ-ში განვითარებულ დემოკრატიას. იქ, ადამიანები ამბობენ: იარაღის ქონა არის ჩვენი უფლება, ფსიქიურად გაუწონასწორებლები ყიდულობენ მას, რასაც მერე მასობრივი ხოცვა-ჟლეტა მოსდევს. არადა, უმარტივესია იარაღის თავისუფალი გაყიდვა აკრძალო. ამხელა ისტორიული რაკურსი წარმოვადგინე, რათა ამეხსნა, რატომ არის ჩვენთან კრიმინალური აზროვნების მენტალიტეტის ადამიანი. თუმცა, კრიმინალი აქ არც მეტია, არც ნაკლები ვიდრე აზერბაიჯანში, სომხეთში, თურქეთში, უკრაინაში, რუსეთში. ჩვენ ჯერ კიდევ არ ვართ იმ დონეზე, რომ ევროპაში თავი ღირსეული შრომით დავიმკვიდროთ. ქართველს აქვს შეგონება, რომ კარგად უნდა ცხოვრობდეს. ასე იყო საბჭოთა პერიოდში. მაგრამ მაშინ იმპერია ამას რომ უშვებდა, ეს გარკვეული ხარკი იყო საიმისოდ, რომ შენ, რომელიც ამბოხდი, 1918–21წლებში დამოუკიდებლობა გამოაცხადე, მერე, 1924-ში აჯანყდი, მერე, ინტელიგენცია ვერ დაიმორჩილე, მერე, 1956-ში გააპროტესტე ამან ანტი-ქართული ხასიათი რომ მიიღო, ოღონდ გაჩერდი და მე, თვალებს დავხუჭავ. ხელისუფლება თვალს ხუჭავდა კორუფციაზე, მექრთამეობაზე. ეს არის გარკვეული ხარკი, რომელსაც შენ მეტროპოლია გიხდის, რათა მას დაემორჩილო. მაგრამ ევროპელები ასე არ ფიქრობენ. ისინი თვლიან: შენ გეძლევა შანსი საქართველოში ასეთი კეთილდღეობა თავად შექმნა. ახლა, შეიძლება ისეთი რამ ვთქვა, რისაც ჩემს გარდა არავის სჯერა, მაგრამ საქართველოში ცხოვრება 30–40 წელიწადში პრესტიჟული იქნება, თუმცა ვინც დღეს ქვეყნიდან გადის, ვერ გაამტყუნებ. რეალურად, ჩვენ, საქართველოში ცხოვრება პრესტიჟულად უნდა ვაქციოთ, რადგან ჩვენ შეგვიძლია ისეთი ქვეყანა გვქონდეს, როგორიც შვეიცარიაა. ეს არ არის ზღაპარი. ჩვენი ქვეყანა მარგალიტია, ეს რუსმაც იცის, აზერბაიჯანელმაც, სომეხმაც, ყაზახმაც, თურქმაც, ოსმალომაც. ამ ბაღნარს ამ ბაღნარს მოვლა უნდა, ყველა თუ ევროპაში გაიქცა, ასე არაფერი გამოვა.

– მოდით, ეკონომიკურ მხარეზეც ვისაუბროთ. ვალდებულებები, რასაც ევროკავშირი გვიწესებს გაწევრიანებისთვის, ჩვენი ქვეყნისთვის მიუღწევადია. ამ მაღალმა სტანდარტებმა, შეიძლება, ჩვენი ეკონომიკა მთლიანად შეიწიროს. 

– ეს გლობალური თემაა. ევროპა, თითქოს, ჩვენი მოქალაქეებისთვის აღთქმულ ქვეყნად აღიქმება, სადაც შეხვალ და ყველაფერი ია-ვარდით იქნება მოფენილი, კეთილდღეობა ევროპულ სტანდარტებს გაუთანასწორდება, სოციალური დაცულობის ხარისხი იქნება მაღალი და ა.შ. არა, ასე არ იქნება. ჩვენ არაფერს გვეუბნებიან იმ პრობლემებზე, რაც ევროკავშირთან ადაპტაციის პროცესში აქვს რუმინეთს, ბულგარეთს, ბალტიისპირეთს, პოლონეთს. ამაზე ჩვენთან არავინ არაფერი იცის. რუმინეთში ცხოვრების დონე, როცა იგი ევროკავშირის წევრი გახდა, იმაზე მაღალი არ ყოფილა, ვიდრე საქართველოშია. დღესაც, რუმინეთს უამრავი პრობლემა აქვს. ვერ ვიტყვით, რომ ავსტრიაში, საფრანგეთში და რუმინეთში ერთიდაიგივე სოციალური დაცულობა და პრობლემებია, მაგრამ მათ აქვთ მიზანი და ორიენტირი – საით მიდიან, ასევე, შესაძლებლობა თავი გამოიჩინონ. თუმცა, პრობლემებიც საკმაოდ შეექმნათ – მათი წარმოებების დიდი უმეტესობა დაიხურა, ხალხი უმუშევარი დარჩა. ევროპაში იყო პოლონელი ელექტრიკოსოს და სანტექნიკოსის სინდრომი. ისინი მთელს ევროპას მოედვნენ, ასევე, რუმინელებმა, ბულგარელებმა, ხორვატიელებმა დაბალფასიანი, ნაკლებადპრესტიჟული შრომის ბაზარი აითვისეს. ეს პრობლემა არის. მთავარია, ჩვენ, ამ პრობლემების დაძლევაში თანმიმდევრულნი ვიყოთ. ის რომ დასავლური ინვესტიციები ქვეყანაში არ არის, ამას თავის ახსნა აქვს – მეტისმეტად რისკიანი გარემოა. იგივე, როცა საუბარია დიპლომატიური გზებით აქტიურობაზე – 25 წელი საკმარისი დროა იმისთვის, როგორმე რომელიმე მსოფლიო ბრენდის ფილიალის საქართველოში ამოქმედება შევძლოთ. არცერთი სერიოზული წარმოება საქართველოში არ არის. რატომ გამართავენ აქ მსოფლიო ბრენდები წარმოებას, როცა ჩვენზე იაფი მუშახელია ჩინეთში, ინდოეთში. ვამბობთ, მაღალი კრიტერიუმები უნდა დავაკმაყოფილოთ ევროკავშირში რომ შევიდეთო. მთლად ასეც არ არის. თუ ევროკავშირს და ნატოს დასჭირდება, ძალიან სწრაფად გაგვაწევრიანებენ, თუ მათი ინტერესების სფეროში მოვხვდით, უმალ მიგვიღებენ. მუშაობაა საჭირო. 

– ბატონო ვაჟა, კიდევ ერთ საკითხზე მინდა მკითხველის ყურადღება მივიქციოთ. ბანკების დიდი ნაწილი, რომლებიც მოსახლეობას ტყავს აძრობენ, ევროკავშირის ქვეყნებიდანაა. ქვეყნიდან გასულთა დიდი ნაწილი ხომ სწორედ ამ ბანკების მიერ არის გაკოტრებული. ევროკავშირს არ შეუძლია, ამ მიმართულებით, გარკვეული რეგულაციების დაწესება?


– ესეც მთავრობის პრობლემა, თავსატეხია. კრედიტებზე მაღალი პროცენტები ნიშნავს, რომ ბანკებში კონკურენტული გარემო არ არის. ცხადია, ბანკები საქართველოში ყოვლისშემძლეები არიან. მათ უკან ვინ დგას, ჯერჯერობით, კიდევ არ ვიცით. მათი საკონტროლო პაკეტი გაედინება და ოფშორებში იკარგება. მაგალითად, არავინ იცის ვინ დგას `საქართველოს ბანკის~ უკან. აქედან გამომდინარე, ვერ გადაწყდა არაპროფილური აქტივებისგან ბანკების გამიჯვნა. მთელი საქართველოს ეკონომიკა ბანკების საკუთრებაა. "საქართველოს ბანკი" ლამისაა მთელ საქართველოს ფლობს. როცა თქვეს ბანკებს არაპროფილური აქტივები უნდა გამოეყოსო, "საქართველოს ბანკმა" საინვესტიციო ორგანიზაცია "ბი-ჯი-ე-ო" შექმნა, ვითომ გამიჯნა, მაგრამ მან ("ბი-ჯი-ე-ომ") საქართველოს ბანკის კონტროლქვეშ მყოფი ყველა ბიზნესი გააერთიანა. ვთქვათ, გინდათ ღვინის წარმოება ააწყოთ და "საქართველოს ბანკში" მიდიხართ, ამ დროს, იგი, ღვინის კონკრეტულ კომპანიას აფინანსებს, რომლის კონკურენტს თქვენ გინდათ რომ კონკურენცია შეუქმნათ. ამიტომ, მას ამ სფეროში ინტერესი აქვს და, რა თქმა უნდა, სესხს არ გაძლევთ. არადა, სხვასთან ვერ მიხვალ. ფაქტობრივად, საბანკო სფეროში ოლიგოპოლიაა.

ადგილობრივი წარმოების მხარდაჭერა აუცილებელია, რათა ამით არამარტო ტურიზმი, არამედ სხვა სფეროც უზრუნველვყოთ. რისი წარმოებაც აქ შეგვიძლია, უეჭველად, უცხოური პროდუქცია ადგილობრივით უნდა ჩავანაცვლო თ. ამ მხრივ, მთავრობას გეზი აქვს, ერთ-ერთი მიმართულებაა "აწარმოე საქართველოში", მაგრამ ამის შედეგები საზოგადოებამ არ იცის. ადგილობრივი წარმოების ჩანაცვლებაზე დაუსრულებელი დავებია. საქართველოში ძალიან ცოტაა ბიზნესმენი, რომელსაც წარმოების აწყობა შეუძლია. ჯერ აქ, უნდა იყოს პრესტიჟული ადგილობრივი წარმოება და მერე გავიტანოთ. მაგალითად, არსებობს ფირმა, რომელიც ამერიკული ბაზრისთვის სულგუნს აწარმოებს. გეზი, სლოგანი ადგილობრივი წარმოების მხარდაჭერის ამ ხელისუფლებას აქვს, რაღაც კიდეც კეთდება, მაგრამ ეს არასაკმარისია.

თამარ შველიძე

მეტის ნახვა
2-03-2018, 14:00


კეშას ბლოგი

კიდევ ერთი ახალგაზრდას ცხედარს მიიბარებს ქართული მიწა.
არ გვცალია ჩვენ დასატირებლად – ჯერ ის გვაქვს გასარკვევი – იმსახურებდა, თუ არა მოკვლას, ჰქონდა თუ არა ინტიმური ურთიერთობა სხვა მამაკაცთან და საერთოდ, ჰქონდა თუ არა ინტიმური ურთიერთობა?
პაპიროსსაც ეწეოდა იქნება, ყავასაც სვამდა, ალბათ.

შვილმკვდარ მამას დაადგნენ ჟურნალისტები: – ეჭვიანობის ნიადაგზე მოკლეს თქვენი ქალიშვილი ნამდვილადო?

– „ყელი გამოჭრეს ჩემ გოგოს… რომელ ეჭვიანობაზე ლაპარაკობთ“ – უპასუხა დაბნეულმა, გატეხილმა, მობერებულმა, სასოწარკვეთილმა, რადგან, ვერ გაიგო, რა მნიშვნელობა აქვს ეჭვიანობის ნიადაგზე მოუკლეს შვილი, თუ სხვა მიზეზით.

ყელი გამოჭრეს 20 წლის გოგოს, 7-ჯერ ჩაარტყეს დანა და საზოგადოებას ის ადარდებს: ჰქონდა, თუ არა გოგონას ინტიმური კავშირი ბეემვეს ვინმე მძღოლთან.

კარგი, მივყვეთ მოვლენებს: დილის 4 საათამდე ემესიჯებოდა, როგორც პროკურატურა გვეუბნება, მკვლელობაში ბრალდებულ ყოფილ შეყვარებულ გრიგალაშვილს და ბოლო ზარიც მისი ნომრიდანაა განხორციელებული. ყოფილ შეყვარებულთან მესიჯობას და საუბარს რომ მორჩა, ხალათით ჩავიდა არსებული შეყვარებულის სანახავადო – აი, იდუმალი რომ არის და უჩინარი. მაგრამ არსებულ შეყვარებულთან მისვლამდე – ისევ ძველს ესაუბრა – ასეა, თურმე, დაფიქსირებული ტელეფონის მიხედვით და ჰა…

დილით კი, გოგონას ყელგამოჭრილი ცხედარი იპოვა მშობელმა…

აღიარა გრიგალაშვილმა მკვლელობაო – მოგვახსენეს სამართალდამცავმა ორგანოებმა, აღიარა და დანაც იპოვნა მის მანქანაში პოლიციამ – მაგრამ ადვოკატი ამბობს – ბრალდებულის მამის დანაა ეგ და მაგ დანით ვერ იქნება მკვლელობა ჩადენილიო.
ხო, მამის დანით ვინ კლავს ყოფილ შეყვარებულს.

მეტიც, ადვოკატი ამბობს – ფაქტზე წაადგა იმ რაღაც ბეემვეში ინტიმური ურთიერთობით დაკავებულს ვიღაც კაცთან და სახეც შეუთვალიერა იმ კაცსო.
ხოდა, ეს ყოვლად შეყვარებული კაცი – რომელმაც საყვარელი ქალი სხვის მკლავებში იპოვნა – მოტრიალდა და გამობრუნდა, მოტრიალებამდე კიდევ ერთხელ შეხება ინტიმური ურთიერთობით დაკავებულ კაცს – სახეზე დაიმახსოვრა, მანქანის ნომერი არა, დედას ვუტირებო – არ გაიფიქრა, არც უთხრა: – აქ ვარ, გიყურებთო, არც ცემა, არც შეიგინა – არა, გამობრუნდა და შეყვარებული მამას მიაკითხა – შენი შვილი დაიკარგა და წამოდი, მოვძებნოთო.
აი, იმ რაღაც გაურკვეველი ბეემვეს ვიღაც გაურკვეველმა მძღოლმა კი, მორჩა ინტიმურ საქმეს რა, დააძრო, დაცვის მხარის ვერსიით, თურმე დანა, გამოჭრა ყელი 20 წლის ანას – მოტივით – მაგის ძველმა შეყვარებულმა სახეზე დამინახაო, ცხედარი დააგდო და მიიმალა.

ხოდა, გასაჭირშია ახლა გრიგალაშვილი – შეიძლება მოძებნოს უთავო მძღოლმა და მოკლას – ამიტომაც, კარგია, ციხეში რომ ზისო – ადვოკატმა.
უთავო მძღოლო – ადვოკატია გარეთ, ავდოკატი – „ნაკოლს“ გაძლევ…

თუ გირგალაშვილმა ყოფილი შეყვარებული სხვის მკლავებში იპოვნა ბედნიერი – რატომ ეძებდა ასე თავგანწირვით, რა უნდა მოსვლოდა ახალგაზრდა გოგოს საყვარელ მამაკაცთან?
თუ გრიგალაშვილმა ყოფილი შეყვარებული სხვა კაცთან ინტიმური ურთიერთობის დროს იპოვნა – საერთოდ რაღას ეძებდა, რაღაში სჭირდებოდა?
აი, თუ უკვე ყელგამოჭრილი ყავდა დაგდებული და დანა ჰქონდა გადამალული – მაშინ შეიძლება კვალის დასაფარად დაეწყო გოგონას ძებნა, მაშინ კიდევ გავიგებდი. ახლა ვერ გავიგე, ვერც დავიჯერე.

საზოგადოებას ვეძებ ბრბოში.

ვწერთ და ვამბობთ ხოლმე – საზოგადოება თვლის, საზოგადოება უკმაყოფილოა, საზოგადოებას არ მოწონს – სად არის მაინც ეს საზოგადოება, სად ვმალავთ?

ისეთმა საზოგადოებამ დაწერა – მანქანაში წაწყდომია შეყვარებულს სხვა კაცთან და ქართველ კაცს რა უნდა ექნა, აბაო – რომ საზოგადოებას ვეძებ მას მერე.
ყველას თავისი დარდი აქვს – ბრალდებულის ადვოკატი უთავო მძღოლს ეძებს – მე საზოგადოებას.

ქართველი კი არა, საერთოდ განა კაცია ის, ვინც შეყვარებულს სხვა მანქანაში შეუწრებს ინტიმური ურთიერთობის დროს, მერე ამ ურთიერთობის დასრულებამდე კაცის სახეს თვალს არ აშორებს, რომ კარგად დაიმახსოვროს, დაელოდება დასრულებას, დაელოდება როდის გადმოვა გოგონა მანქანიდან – რადგან კაცს ვერ მოერევა, ალბათ, გოგოს კლავს, დანას მალავს და შვილმკვდარ მამასთან მიდის, წამოდი, შვილს მოგაძებნინებო?

ხომ ამბობთ, რომ ასე მომხდარა, თურმე, ხოდა, ასეთი ქართველი კაცი ვიცი მე?

„ხევისბერი გოჩა“ გადაიკითხეთ – ღალატისთვის კაცი მოკლა ხევისბერმა, თუ ქალი?

მაინცდამაინც მარიტას ნუ გამახსენებთ – ტყუილია ეგ, არასოდეს ყოფილა ქართველი კაციჭამია, არც ქალიჭამია.
ქართველო კაცებო, ქართველ კაცობას ნუ მიაწერთ უსუსური გოგოს მკვლელობას.

ქართველო კაცებო, სხვის ცოლებს რომ ტვინს უტრიალებთ ხოლმე და დასდევთ – მაშინ არ გახსენდებათ ქართველი კაცობა?
ქართველო კაცებო – ქალაქში რომ არასრულწლოვანი გოგონები თურქ ბიძიებთან ერთად ხელგადახვეულნი დადიან – ისინი თქვენი ქალიშვილები არ არიან, განა?

მამას გოგოს ყელი გამოჭრეს, 7-ჯერ ჩაარტყეს დანა – ღირსი იყოო – ეუბნებით – ქართველია ეგ? ჩემი ქართველი ამბობს მაგას?
ჩემს შვილს კამათი მოუვიდა უფროსკლასელთან – ჩემს კლასელ გოგოს ცუდი სიტყვა უთხრაო. მართალია, ის გოგო არ იყო მართალი, მაგრამ ბიჭმა გოგოს ასე როგორ უნდა მიმართოსო.

არ ვიცი, მერე ეს ვითომ საზოგადოება რას უზამს ჩემს შვილს, როგორ შეცვლის, რას გადაუგვარებს – მაგრამ ესაა ქართველი, ასეთია ქართველი.
შეყვარებულებს კი არა ქმრებს შორდებიან – უნდა მოეკლა იურა რუსს თამარ მეფე.

სახელმძღვანელო გამოვცეთ: რისთვის შეიძლება ვცემოთ ადამიანი, რის გამოა ადამიანის მოკვლა გამართლებული.
მაგალითად: – ყოფილი შეყვარებულისთვის ღალატისთვის მკვლელობაა სასჯელი, როგორც დააწესა საზოგადოებამ, რამდენმა კაცმა უღალატეთ ყოფილ შეყვარებულს, მოქმედ შეყვარებულს, მოქმედ ცოლს – ხელი აწიეთ – დაგხოცოთ უნდა.

მაინც რა ღირს ადამიანის სიცოცხლე? ერთი სექსი? ორი შეყვარებული?

მაინც რა ღირს ადამიანის სიცოცხლე? – 7-დან 15 წლამდეო – გვითხრეს და საქმე ისე მიდის, დანაშაული რომც დაუმტკიცდეს, 7 წელსაც არ გააჩერებენ ციხეში, ვატყობ.

შეიძლება, სულაც გარეთ გამოუშვან ერთადერთი ბრალდებული, დღეის მონაცემებით და იმ უცხო ბეემვეზე ამხედრებული უთავო მძღოლის დევნა განაგრძონ. არც ეგ გაგვიკვირდება – ვიცი უკვე. არ არის საზოგადოება და იმიტომ. ვეძებე და ვერ ვპოულობ ბრბოში ჩამალულ საზოგადოებას, გადაუყლაპავს ბრბოს, მოუნელებია კიდეც.
დადის ახლა ეს ქართული ბრბო, დედის უკუღმა გინებით, ქუჩაში ფურთხებით, დადის კაზინოში, საზღვარგარეთ მონად ჩაბარებული ცოლის გამოგზავნილი ფულით, დასდევს სხვის ცოლს და შეყვარებულს, დადის დანით, ჩინური მასაჟისკენ მიმავალი გზად ფსიქოტროპულ აფთიაქს გადის, დადის სულ უკმაყოფილო და მშიერი, დადის მთვრალი ან ნაბახუსევი – სახლში ლომი და ქუჩაში კურდღელი, ფეისბუქზე – ვეფხვი და ქუჩაში – თაგვი… ქუჩაში თვალს არიდებს მეზობლის პატარა გოგოს უსაქციელო ქცევას – სახლში განიხილავს, რატომაც არა, სახლში ფეისბუქი აქვს.

20 წლის ყელგამოჭრილი, დაჩეხილი ცხედარი უნდა ჩადოს მამამ მიწაში, ესენი ზემოდან აფურთხებენ, კუბოს ზემოდან ესვრიან ქვებს.
20 წლამდე თავისუფლების აღკვეთა მიესჯებათ ადამიანებს განსაკუთრებული სისასტიკით ჩადენილი დანაშაულისთვის, წამებისთვისო – წერია კანონში.
რატომ არ არის 20 წლის გოგოს დანით დაჩეხვა წამება და განსაკუთრებული სისასტიკით ჩადენილი დანაშაული?

რატომ არ არის მკვლელობის გამართლება სისასტიკე და რატომ არ არის სისასტიკე დასჯადი?

ხვალ და ზეგ შეიძლება თქვენი შვილი დაშორდეს შეყვარებულს – რა გააკეთოს მისმა ყოფილმა შეყვარებულმა? არ მოკლავს – ჭეშმარიტი ქართველი ვერ იქნება, აკი, ქართველობა დაშორებული გოგოების ხოცვაა, მოკლავს და დაიჭერენ.

მოიფიქრებს, ალბათ, თქვენი შვილის ყოფილი შეყვარებული რამეს, აარჩევს რომელიმე ვარიანტს და პირველი თუ აირჩია, მამები რას იზამთ, მამები? სად გადაეფარებით ამდენ ფურთხს, რომელსაც არც თქვენი მკვდარი შვილისთვის დაიშურებს ბრბო, სახელად საზოგადოება…
მკვლელობა თუ აღიარა გრიგალაშვილმა, როგორც პროკურატურამ გვითხრა – კაცურად რომ მოიქცეს და ერთი წლით ნაკლები სასჯელის გამო სიცოცხლესთან ერთად სახელიც არ მოუკლას გოგოს – ასე ძნელია?

ან ეს აღიარება თავიდანვე როგორ მოიფიქრა, ან მერე ვინ გადააფიქრებინა, რომელ ახლობელს მოუვა თავში აზრად თქვას: – კი, მოკალი, მაგრამ, მოდი, იმ გოგოს იმნაირის სახელი დავარქვათ და ქვიშაში ნემსის საძებნელად გავუშვათ გამოძიება, რომელიც ვერასოდეს იპოვის ბეემვეს უთავო მხედარსო?
მარკა შეგეშალათ, მარკა.

ოპელი რომ გეთქვათ, აქამდე იპოვნიდით ვინმე, საწყალ ბიჭს და შეახოცავდით სისხლიან ხელებს. ბეემვიანები უმეტესად პატრონიანები და ფულიანები არიან – შეგეშალათ მარკა.

ვერსიაც შეგეშალათ – მეზობლებმა პატიოსანი და წყნარი, მშრომელი და წესიერი გოგო იყოო – თქვეს და ჩემზე უკეთ იცით, ქართველმა მეზობელმა მშობელზე უკეთ რომ იცის, რას აკეთებს და როგორია ჩვენი შვილი.

ერთი, რაც ვერ შეგეშლებათ, ისაა, რომ 20 წლის გოგონას დაჩეხილი ცხედარი იპოვნა მამამ. დასტირის და ფურთხს იგერიებს, დასტირის და ბრალდებულის ადვოკატმა დრო უპოვნა, დასტირის და ჩვენ კიდევ პურიც დაგვავიწყდა, ისე პირდაღებულნი შევცქერით სანახაობას.
ვუსამძიმრებ ანა ნაცვლიშვილის ოჯახს.

ვუსამძიმრებ აქა-იქ შემორჩენილ ქართველებს – ბრბოს მიერ ქართული საზოგადოების გადასანსვლასა და მონელებას.

მეტის ნახვა
2-03-2018, 12:30



მთავრობის ადმინისტრაცია ორბელიანის მოედანზე შუშის გადმოვარდნისა და ბავშვების დაშავებასთან დაკავშირებით განცხადებას ავრცელებს. ადმინისტრაციის ცნობით, პრემიერი მუდმივ რეჟიმში იღებს მომხდარზე ინფორმაციას.

„დაშავებული არასრულწლოვნები ამჟამად გადაყვანილნი არიან სამედიცინო დაწესებულებებში, სადაც მათ შესაბამისი გამოკვლევები და მკურნალობა უტარდებათ. ადგილზე ამ წუთებში იმყოფებიან ჯანდაცვის მინისტრის მოადგილე ზაზა სოფრომაძე, განათლებისა და მეცნიერების მინისტრის მოადგილე ლია გიგაური და პარლამენტის ჯანდაცვისა და განათლების კომიტეტების თავმჯდომარეები – აკაკი ზოიძე და მარიამ ჯაში.
შინაგან საქმეთა სამინისტრომ მომხდარზე გამოძიება დაიწყო. კანონის შესაბამისად, მკაცრად დაისჯება ყველა, ვისი ბრალეულობაც მომხდარში დადასტურდება.
პრემიერ-მინისტრი მუდმივ რეჟიმში იღებს ინფორმაციას არასრულწლოვნების ჯანმრთელობის მდგომარეობის შესახებ. გიორგი კვირიკაშვილის დავალების შესაბამისად, ყველა შესაბამისი უწყება მზად არის, რომ საჭიროების შემთხვევაში უზრუნველყოფილი იყოს დაშავებული ბავშვების საზღვარგარეთ გადაყვანა“, – ნათქვამია მთავრობის ადინისტრაციის განცხადებაში.

ბარათაშვილის ქუჩაზე უბედური შემთხვევის შედეგად მძიმედ დაშავებული ერთერთი მოზარდი გარდაიცვალა. საქართველოს პრემიერ-მინისტრის  თქმით ის მომხდარი ტრაგედიით შეძრულია და უსამძიმრებს დაღუპული 14 წლის მოზარდის ოჯახს.

შემთხვევა თბილისში ცოტა ხნის წინ მოხდა, ბარათაშვილის ქუჩაზე გაჩერებაზე მდგომ მოზარდებს შენობიდან გადმოვარდნილი შუშა დაეცათ. სასწრაფო სამედიცინო დახმარების ჯგუფების მიერ დაშავებულები თბილისის სხვადასხვა სამკურნალო დაწესებულებაში გადაიყვანეს. მოზარდები 70-ე საჯარო სკოლის მოსწავლეები არიან.

გამოძიება საქართველოს სსკ-ის 124-ე მუხლით მიმდინარეობს, რაც გაუფრთხილებლობით ჯანმრთელობის ნაკლებად მძიმე ან მძიმე დაზიანებას გულისხმობს.

მეტის ნახვა
28-02-2018, 16:30


პირველი მარტიდან საქართველოსა და დედაქალაქში რამდენიმე ახალი საკანონმდებლო რეგულაცია ამოქმედდება. მათ შორის არის თბილისში სამარშრუტო ტაქსებთან და ნარჩენების გატანასთან დაკავშირებული რეგულაციები.

  1. თბილისში სამარშრუტო ტაქსები პირველი მარტიდან 14 ქუჩაზე მხოლოდ გაჩერებებზე გააჩერებენ -  ეს რეგულაცია მხოლოდ ყვითელ მიკროავტობუსებსა და რუსთავი-თბილისის სამარშრუტო ტაქსებს შეეხება. ეს 14 ქუჩაა: მერაბ კოსტავას ქუჩა, ვაჟა-ფშაველას გამზირი, შოთა რუსთაველის გამზირი, პეტრე მელიქიშვილის ქუჩა, ალექსანდრე ყაზბეგის გამზირი, ვახტანგ გორგასლის ქუჩა, დავით აღმაშენებლის ხეივანი, დავით აღმაშენებლის გამზირი, ილია ჭავჭავაძის გამზირი, ჟიული შარტავას ქუჩა, პეკინის ქუჩა, მარშალ გელოვანის გამზირი, ჯორჯ ბუშის ქუჩა და კახეთის გზატკეცილი.
  2. დასუფთავების სამსახური თბილისში საპილოტე პროექტს იწყებს და ვაკის რაიონის 32 ქუჩაზე მხოლოდ ღამის საათებში გაიტანს ნარჩენებს - დაწყებული ვაკის პარკიდან, დამთავრებული თსუ-სპირველ კორპუსამდე. საუბარია, მთელ ჭავჭავაძის გამზირსა და მიმდებარე ყველა ქუჩის განშტოებაზე.
  3. უცხო ქვეყანაში რეგისტრირებული ავტომფლობელებისთვის მესამე პირის დაზღვევასავალდებულო ხდება - უცხო ქვეყანაში რეგისტრირებული ავტოსატრანსპორტო საშუალების მფლობელი საქართველოში შემოსვლისას ვალდებული იქნება მესამე პირის დაზღვევა შეიძინოს. უცხო სახელმწიფოში რეგისტრირებული ავტოსატრანსპორტო საშუალების საქართველოს ტერიტორიაზე შემოსვლისას მისი მფლობელი/მძღოლი ვალდებულია საქართველოში მისი ყოფნის სრული პერიოდით დააზღვიოს თავისი სამოქალაქო პასუხისმგებლობა მის მფლობელობაში არსებულ ავტოსატრანსპორტო საშუალებაზე. 
  4.  ბაზრობის, სასტუმროს, ავტოგასამართი სადგურის მფლობელებს სამოქალაქო პასუხისმგებლობის დაზღვევის ვალდებულება ექნებათ - მასობრივი თავშეყრის ობიექტების მფლობელებს მესამე პირის წინაშე სამოქალაქო პასუხისმგებლობის დაზღვევის ვალდებულება ექნებათ. აღსანიშნავია, რომ მესამე პირად იგულისხმება მათ შორის, ამ ობიექტში კომერციული საქმიანობით დაკავებული მეწარმე სუბიექტიც, რომელსაც სადაზღვევო შემთხვევის შედეგად მიადგა ზიანი. 

მასობრივი თავშეყრის ობიექტებია: სავაჭრო ცენტრი; ბაზრობა (გარდა სასოფლო-სამეურნეო პროდუქციის რეალიზაციისათვის განკუთვნილი სპეციალური სავაჭრო ზონის ან ავტობაზრობისა); ავტოგასამართი ან/და აირგასამართი სადგური და სასტუმრო (100 და მეტადგილიანი სასტუმრო, დასასვენებელი სახლი).

მეტის ნახვა
28-02-2018, 15:00


საქართველოს პრეზიდენტი გია მაისაშვილის გარდაცვალების გამო მწუხარებას გამოთქვამს:

“მწუხარებით შევხვდი ცნობას გია მაისაშვილის გარდაცვალების შესახებ. მისი საქმიანობა როგორც საქართველოში, ასევე უცხოეთში უკავშირდებოდა დემოკრატიული ღირებულებების განმტკიცებას და სამშობლოზე ფიქრს.
ვუსამძიმრებ და თანადგომას ვუცხადებ მის ოჯახსა და მეგობრებს” - აღნიშნულია გიორგი მარგველაშვილის სამძიმრის წერილში.

მძიმე ავადმყოფობის შედეგად, ქართველი პოლიტოლოგი გია მაისაშვილი, 55 წლის ასაკში გარდაიცვალა.პოლიტიკოსსა და ეკონომისტს უმძიმესი დიაგნოზი: ტვინის სიმსივნე 2015 წელს დაუდგინდა. მაისაშვილი მთელი ამ პერიოდის განმავლობაში ცდილობდა მძიმე დიაგნოზთან გამკლავებას. ის მკურნალობის კურსს ამერიკის შეერთებულ შტატებში გადიოდა.

მანამდე პრემიერმინისტრს გია მაისაშვილის სამშობლოში ჩამოყვანისთვის დახმარებას სთხოვეს. პარტია "თავისუფალი საქართველოს" თავმჯდომარე კახა კუკავა სოციალურ ქსელში წერდა, რომ მაისაშვილის უკანასკნელი სურვილი სიცოცხლეში სამშობლოში დაბრუნება იყო, რაც მისი ჯანმრთელობის მდგომარეობიდან გამომდინარე გარკვეულ ხარჯებთან იყო დაკავშირებული. კუკავა პრემიერს ამ თანხის სარეზერვო ფონდიდან გამოყოფას სთხოვდა.
ბოლო წლებში გია მაისაშვილი ამერიკის შეერთებულ შტატებში ცხოვრობდა. 

მეტის ნახვა
26-02-2018, 12:30


„რეკლამის შესახებ“ საქართველოს კანონის დარღვევისთვის საჯარიმო სანქციები გამკაცრდება. ამის შესახებ თბილისის მერმა კახა კალაძემ ახვლედიანის ქუჩაზე განაცხადა, სადაც კაფეებისა და ბარების ფასადებზე დარღვევით განთავსებულ წარწერებთან დაკავშირებით, თბილისის მერიის ზედამხედველობის სამსახურს შესაბამისი მითითება მისცა.კახა კალაძის თქმით, აღნიშნული საკითხის მოგვარება მისი წინასაარჩევნო დაპირება იყო და ამ მიმართულებით, მუშაობა საკანონმდებლო დონეზე გაგრძელდება.

„ფასადებზე არაქართულენოვანი წარწერების გამოყენება სერიოზული პრობლემაა, რომელსაც დღეს, დედაქალაქში ვაწყდებით. ამას წინასაარჩევნოდაც ვამბობდი და ახლაც გავიმეორებ, რომ ამ მიმართულებას ძალიან დიდ ყურადღებას მივაქცევთ და მკაცრი ვიქნებით. დღესვე დავავალე ზედამხედველობის სამსახურს, რომ დაიწყონ მითითებები, ყველა მესაკუთრეს მისცენ გონივრული ვადა, რომ გარკვეული დროის განმავლობაში, ცვლილებები განხორციელდეს. ჩვენ არავის ვეწინააღმდეგებით და ვერჩით - ყველას აქვს უფლება და საშუალება, ქვეყანაში ჩამოვიდეს, ბიზნესი აწარმოოს, რა თქმა უნდა, ჩვენი კანონის ფარგლებში, მაგრამ ქართულ ენას პატივი უნდა ვცეთ. ეს ყველაფერი კანონმდებლობით არის განსაზღვრული. თუ დამატებითი რეგულაციებია საჭირო, აუცილებლად მივმართავთ საკრებულოს და კანონის გამკაცრების თვალსაზრისით - პარლამენტს“, - აღნიშნა კახა კალაძემ.

მერიის ზედამხედველობის სამსახურის უფროსი გიორგი ბაგრატიონი მოქალაქეებს მოუწოდებს, კანონი დაიცვან, წინააღმდეგ შემთხვევაში, ყველა ობიექტი დაჯარიმდება. მისი თქმით, საჯარიმო სანქციებთან დაკავშირებით, ცვლილებები იგეგმება.

თბილისის მერთან ერთად, ახვლედიანის ქუჩაზე საპარლამენტო უმრავლესობის ლიდერი არჩილ თალაკვაძე, თბილისის საკრებულოს სახელდებისა და სიმბოლიკის კომისიის თავმჯდომარე თინათინ ნიბლოშვილი და საკრებულოს წევრი ბექა დავითულიანი იმყოფებოდა.

მეტის ნახვა
26-02-2018, 12:30


ხელისუფლებამ დაუნდობელი ბრძოლა რომ გამოუცხადა ქურდულ სამყაროს და ამ მიმართულებით კანონმდებლობა კიდევ უფრო გამკაცრდება, ნამდვილად მისასალმებელია, მაგრამ ის უფრო გვაინტერესებს, როდის მოსთხოვენ პასუხს რბილად რომ ვთქვათ, საეჭვო გზებით გამდიდრებულ პერსონებს, რომლებსაც დღესაც წარმატებულ ბიზნესმენებად და ბანკირებად მოიხსენებენ. საეჭვოა, ე.წ. კანონიერ ქურდებს ამ "კონტიგენტზე" მეტი ზიანი მიეყენებინათ საქართველოსთვის. პოლიციის ვიცე-პოლკოვნიკ დავით გაგნიძეს, რომელიც ჩამოყალიბების დღიდან "ნაციონალურ წმენდამდე" მუშაობდა შსს-ს ორგანიზებული დანაშაულის წინააღმდეგ ბრძოლის სამსახურში, არაერთხელ უთქვამს ჩვენთან ინტერვიუში, რომ ხელისუფლებამ, კერძოდ, სამართალდამცავმა სტრუქტურებმა იმ ჰალსტუხიანი ყაჩაღების გამოვლენა-დასჯაზე უნდა იმუშაოს, რომლებსაც წლების განმავლობაში მილიონობით თანხა აქვთ მითვისებული.

დავით გაგნიძე: "ახლახანს ორგანიზებული დანაშაულის წინააღმდეგ ბრძოლის მთავარი სამმართველოს ხელმძღვანელმა განცხადება გააკეთა, ხაშურში მომხდარი ყაჩაღობა გავხსენითო. რიგითი დანაშაულობების გახსნა ნამდვილად არ არის ამ სამსახურის საქმე, მათ გაცილებით სერიოზულ, სახელმწიფო მნიშვნელობის საქმეებზე უნდა იმუშაონ, სისტემატურ რეჟიმში უნდა აგროვებედნენ და ოპერატიულად ამუშავებდნენ ინფორმაციებს რა ხდებოდა და ხდება ქვეყნის მასშტაბით. ამ სამსახურმა შეიძლება წელიწადში ერთი დანაშაული გახსნას, მაგრამ იმდენად სერიოზული იყოს, რომ სხვა ყველაფერი გადაწონოს. საქართველოს დამოუკიდებლობის გამოცხადების შემდეგ, ვგულისხმობ შევარდნაძის მმართველობის პერიოდს, ათეულობით მილიარდი დოლარია მითვისებული და საზღვარგრეთ გატანილი. ამ პროცესმა "პიკს" ნაციონალების მმართველობისას მიაღწია. ათი მილიონი თუ მაინც დავაბრუნეთ? ყოველ შემთხვევაში მე ამის შესახებ არაფერი მსმენია. მაშ რას აკეთებენ შსს და უსაფრთხოების დაცვის სტრუქტურა, გამოდის საერთოდ ვერ ფლობენ ვითარებას. ორგანიზებული დანაშაულის წინააღმდეგ ბრძოლის სამსახური ზუსტად იმ მიზნით შეიქმნა 1991 წელს, რომ მსხვილ, სახელმწიფო მნიშვნელობის დანაშაულობებზე ემუშავა.

სისხლის სამართლის სამძებროში არსებული ბანდიტიზმთან ბრძოლის განყოფილება ცალკე გამოყვეს, უფლებამოსილებები გაუფართოვეს და ცალკე სამსახურად ჩამოაყალიბეს, რომელიც საზოგადოებაში "მეექვსე განყოფილების" სახელით იყო ცნობილი. "მეექვსე განყოფილებას" თავიდან გამოცდილი პროფესიონალი ნოდარ წკრიალაშვილი ხელმძღვანელობდა, რომელიც ჩვენგან ყოველთვის მოითხოვდა, რომ ძირითადად იმ კატეგორიის დანაშაულზე გვემუშავა, რომელიც გახშირდებოდა, იქნებოდა ეს ადამიანის გატაცება, გამოძალვა თუ სხვა. პარალელურად, ყველაფერზე უნდა შეგვეგროვებინა ოპერატიული ინფორმაციები. თბილისის პროკურორის მიხეილ ქურდაძის მკვლელობის გახსნაზე როცა ვმუშაობდით, სხვა 38 დანაშაულიც გავხსენით. ბოლოს პარლამენტს მივადექით, უამრავი ინფორმაცია დაგვიგროვდა, ოფიციალური მოვალეობის შესრულების გარდა, რა "საქმიანობით" იყვნენ დაკავებული ხალხის "რჩეულნი". სწორედ იმ პერიოდიდან დაიწყეს ჩვენი სამსახურის დაკნინება.

"მხედრიონის" ალაგმვის შემდეგ დაიწყო ჩვენს სამსახურზე "გადამწყვეტი შეტევა", რადგან "რაფინირებულ" პოლიტელიტას არ აწყობდა მათი შავბნელი საქმიანობის გამოაშკარავება. ეს ხალხი მაშინაც ჭამდა და დღესაც ჭამს, შეიძლება ზოგიერთი მათგანი სახელმწიფო სამსახურში აღარ იყოს, მაგრამ მსხვილი ბიზნესი მათ ხელშია. სამაგიეროდ მოსახლეობის უმეტესობაა შიმშილის ზღვარზე და ლუკმა-პურის საშოვნელად ქვეყნიდან გარბის. პერსონიფიცირებას ნუ მომთხოვთ, რადგან თქვენც კარგად იცით ვისაც ვგულისხმობ. ისე, მათგან რა უნდა გამიკვირდეს, როცა შიგნით, უწყებაში გვყავდა მოწინააღმდეგეები, რომლებიც "მეექვსე განყოფილების" გაუქმებაზე ოცნებობდნენ. არც მათ აწყობდათ ძლიერი კონკურენტი, რადგან 90-იანი წლების არეულობის დროს, ბევრი სამართალდამცავი თვითონ გახდა კრიმინალი და მოღალატე. შეიარაღებულმა ბანდებმა და საძმოებმა ძალოვან სტრუქტურებში თავისი ხალხი რომ "ჩანერგეს", მათი ნაწილი მერეც დარჩნენ სამართალდამცავ სისტემაში, "ვარდების რევოლუციის" შემდეგ ხომ მთლიანად ამ კატეგორიის კონტიგენტი მოვიდა თანამდებობებზე. უბედურება ისაა, რომ დღემდე არ გაწმენდილა შსს და უსაფრთხოების სტრუქტურები საეჭვო წარმომავლობის, უცოდინარი კადრებისგან, აქედან გამომდინარე, არ უნდა გაგვიკვირდეს, რაც დღეს ქვეყანაში ხდება, მერწმუნეთ, ესენი ყოფილი თანაგუნდელების საეჭვო საქმიანობის გამოძიებით თავს არ შეიწუხებენ".

ყბადაღებული ოფშორული ზონების და კომპანიების "მოღვაწეობა", გუშინ და დღეს არ დაწყებულა. ხსენებული კომპანიების შექმნა 70-იანი წლებიდან დაიწყო, ანუ იმ პერიოდიდან, როცა საბჭოთა კავშირის დაშლა, საზოგადოებისთვის ფანტაზიის სფეროს წარმოადგენდა. 90-იანი წლებიდან, უკვე ძალზე აქტიურად ჩანს "ოფშორელთა" გავლენა პოსტსაბჭოთა სივრცის ქვეყნების ეკონომიკაზე. საკავშირო პარტნომენკლატურა და "კაგებე" მარტო ფულს კი არ დებდა ხსენებულ კომპანია-ზონებში, მათ "კაგებეს" კადრებითაც "ამარაგებდნენ". 80-იანი წლების ბოლოს საბჭოთა კავშირიდან გაზიდულმა ფულმა, მრავალი ათეული მილიონი დოლარი შეადგინა, რომელიც მოგვიანებით პოსტსაბჭოთა სივრცეში შემობრუნდა იმ პოლიტიკური ჯგუფების ინტერესების გასატარებლად, რომელთა ბირთვსაც "კაგებეშნიკები" შეადგენდნენ. უფრო მეტიც, პოსტსაბჭოთა ქვეყნების ეკონომიკის განადგურების ხარჯზე, ეს ფინანსები სულ უფრო მატულობდა. რაც შეეხება ქართველების უმთავრეს "სტრატეგიულ პარტნიორ" ამერიკას, მისი პოლიტელიტა ამ პროცესს მშვიდად ადევნებდა თვალს. ამიტომაც ჩნდება სერიოზული ეჭვი, რომ ამერიკისა და საბჭოთა კავშირის ხელმძღვანელობებს შორის, თავის დროზე გარიგება მოხდა. ზემოთ ნაუცბათევად საეჭვოდ გამდიდრებულნი ვახსენეთ, სწორედ ამ "კაგებეშნიკური" ჯგუფების მიერ ყოფილან ისინი "დანიშნული" მილიონერებად, როგორც საქართველოში, ისე მთელ პოსტსაბჭოთა სივრცეში. ისინი "პატრონს" თუ განუდგებიან და დამოუკიდებელ პოლიტიკურ თამაშს წამოიწყებენ, შეიძლება მარტო ქონება და გავლენა კი არა, სიცოცხლეც დაკარგონ.

ეროვნული ხელისუფლების დამხობის შემდეგ, რომ რეალურად სპეცსამსახურების აგენტურა მართავდა და სამწუხაროდ, დღესაც მართავს საქართველოს, ვფიქრობთ, აშკარაა. თუკი რაიმე ეროვნულის, ქვეყნისთვის სასარგებლო საქმის გაკეთება მოისურვა "ქართულმა ოცნებამ", უნისონში აწიოკდებიან ხოლმე ნაციონალები, მათი სატელიტი პარტიები და ე.წ. უფლებადამცველები და აპოკალიფსის დადგომას "წინასწარმეტყველებენ". ვფიქრობთ, ეს არც არის გასაკვირი, "კაგებეს" აბსოლუტურად ყველა სფეროში ჰყოლია "ჩანერგილი" ე.წ. ოდეერი თუ აგენტი და საქმე იქამდე მისულა, რომ ტრადიციული "ჩამშვებების" ოჯახები ჩამოყალიბებულა. გადავავლოთ თვალი ზემოხსენებული სექტის ქმედებებს, ადრე მათი იდეური თუ ბიოლოგიური წინაპრები თუ კრემლში დარბოდნენ ქართველების დასაბეზღებლად, ახლა ვაშინგტონსა და ევროპაში დარბიან, რასაც "კეთილშობილური" ზრახვებით ფუთავენ, დემოკრატიას და ადამიანის უფლებებს ვიცავთო.

მოგეხსენებათ, პუტჩის შემდეგ, საქართველოს ხელისუფლების სათავეში მოსული ტრიუმვირატიდან ერთი ე.წ. კანონიერი ქურდი იყო. სწორედ ჯაბა იოსელიანის "დამსახურებაა" შევარდნაძის `მეორედ მოსვლა". კარგად ინფორმირებული წყაროებს თუ დავუჯერებთ, "კანონიერ ქურდები" სინამდვილეში "კაგებეს" მიერ დამნაშავეთა სამყაროში "ჩანერგილი" იგივე "ოდეერები" იყვნენ, რომელთა მეშვეობითაც აკონტროლებდნენ კრიმინალებსო. 1992 წლიდან ჯაბა იოსელიანთან ერთად, ზემოხსენებული ხალხის შთამომავლებიც მოვიდნენ თანამდებობებზე. ამ პერიოდიდან დაიწყო საქართველოს საბოლოოდ გამოხვრის პროცესი, რაც უფრო აქტიურად გაგრძელდა ნაციონალების მმართველობის პერიოდში. სააკაშვილის წარმატებული კარიერის გასაღები რომ ბიძამისის "კაგებეშნიკურ" ბიოგრაფიაში დევს ეს ერთია, მაგრამ ჩვენი "ნიჭიერი" მესამე პრეზიდენტის სწავლა-განათლების დონის "ამაღლებაში", თურმე "შავ სამყაროსაც" მიუძღვის გარკვეული წვლილი. კიევის საერთაშორისო ურთიერთობების ინსტიტუტიდან "დისიდენტობისთვის" გარიცხული მიშას ცოდნის მისაღებად ოკეანისგაღმა მივლინება, ჯაბა იოსელიანს დაუფინანსებია. ბუნებრივად ჩნდება კითხვა, რატომ უნდა დაეფინანსებინა "კანონიერ ქურდს" "კაგებეშნიკის" დისწულის სწავლა-განათლება, თუ მართლაც ურთიერთკავშირში არ იყო "შავი სამყარო" და საბჭოური სპეცსამსახური?

ახლა რაც შეეხება არასამთავრობო სექტორში დაფრთიანებული და შემდეგ მაღალ თანამდებობებზე წამოსკუპებულ სხვა პერსონებს, ამ კონტიგენტის "განსწავლულობა" რომ დასავლური განათლების მიღების შემდეგაც ეჭვს იწვევს, გვერწმუნეთ, მარტო ჩვენ არ ვამბობთ. მაშ ვინ იყო ამდენი სწავლას "მოწყურებულის" სპონსორი, შემთხვევით, კრიმინალებთან ალიანსში მყოფი უცხო ქვეყნების სპეცსამსახურები ხომ არა, რომლებსაც ახლა ვალს უხდიან თავიანთი რბილად რომ ვთქვათ, საეჭვო პოლიტიკით?

"კაგებეს"  პროტეჟეებმა ჩალის ფასად გადაცემული ხალხის კუთვნილი ქონება, მათ შორის მოსახლეობის მიერ საბჭოთა პერიოდში ბანკებში შეტანილი ანაბრები არ იკმარეს და დამოუკიდებელი ქვეყნის "ეგიდით", მოტყუებით რამდენჯერმე გააძვრეს ხალხს ტყავი. უბედურება ისაა, რომ ჯერაც ვერ მოვიცალეთ 90-იანი წლების, საქართველოსთვის უმძიმესი პერიოდის ბოლომდე გამოსაკვლევად და შესაფასებლად. კრიმინალის ბოლომდე მოსპობა შეუძლებელია, დანაშაული ყოველთვის ხდებოდა და კვლავაც მოხდება, პოლიცია ამ საქმეს როგორმე მიხედავს, მთავარია, "ელიტურ" კრიმინალებს მოეთხოვოთ პასუხი, რომლებიც 25 წელზე მეტია ქვეყანას აჩანაგებენ. 

არის კიდევ ერთი კატეგორია კრიმინალებისა, რომლებსაც "ბეზპრედელშჩიკები" ჰქვია. "ბესპრედელშჩიკები", ეს არის უცხო ქვეყნების ხელდასმით ჩამოყალიბებული ორგანიზებულ-დანაშაულებრივი საზოგადოება, რომელიც წყვეტს ვინ "კანონიერი ქურდი" უნდა გახდეს, ვინ ბიზნესმენი, ვინ პოლიციელი და ა.შ. მათ საბოლოოდ ერთი მიზანი აერთიანებთ, როგორმე ხელისუფლების სათავეში მოვიდეს მათი ე.წ. საზოგადოება და კანონზე მაღლა დადგეს. კომპეტენტური წყაროს განცხადებით, "კანონიერ ქურდებს" თავისი ნებით არ დაუტოვებიათ გავლენა-პრივილეგიები, "პატრონების" ბრძანებით მოხდა. ეს ე.წ. საძმოები განაგებდნენ ქვეყანას შევარდნაძის მმართველობისას, წარმოიდგინეთ, ჯაბა იოსელიანიც კი დაიჭირეს და რამდენიმე წელი გაატარა ციხეში, "ვერის საძმოს" კი არავინ შეხებია. ნიკა რურუა საერთოდაც ამერიკაში გაუშვეს "სასწავლებლად" და "ვარდების რევოლუციის" გარიჟრაჟზე ზურაბ ჟვანიამ ჩამოიყვანა, როგორც "სანდო" და "საჭირო" კადრი. ნაციონალების მმართველობისას ამ "სანდო" კადრს მაღალი თანამდებობებიც ეკავა, რეალურად ეგ მართავდა ქვეყანას, არ გახსოვთ, პრეზიდენტი სააკაშვილი ანგარიშს როგორ აბარებდა ქვეყანაში რა გაკეთდაო, აცხადებდა ჩვენთან ინტერვიუში დავით გაგნიძე. ძველი "მხედრიონელები" ალბათ სიზმარშიც ვერ წარმოიდგენდნენ, რომ მათი თანაგუნდელი, როგორც "დიდი" ბიზნესმენი, ხელს ჩამოართმევდა აწ ამერიკის პრეზიდენტ, მილიარდერ დონალდ ტრამპს. რა შეიცვალა ნაციონალების ხელისუფლებიდან წასვლის შემდეგ, ფაქტობრივად არაფერი – ის ხალხი, რომელმაც პირწმინდად გააჩანაგა საქართველო, დღესაც სერიოზულ ფიგურებად ითვლებიან, ზოგი პარლამენტიდან გვმოძღვრავს, ზოგი ბიზნესსფეროდან. დემურ დვალიშვილის ეროვნული ბანკის პრეზიდენტობის დროს, მილიონობით კი არა მილიარდობით თანხები გაიცემოდა კრედიტების სახით, რასაც რატომღაც სახელმწიფო უდგებოდა გარანტად. არცერთი ეს თანხა, დანიშნულებისამებრ არ გახარჯულა, შედეგად მივიღეთ ქართველ მდიდართა კასტა და გაღატაკებული საქართველო, ხოლო დემურ დვალიშვილმა თავი მოიკლა.

ე.წ. ახალგაზრდა რეფორმატორებიც აქტიურად რომ იყვნენ ჩართული ე.წ. კრედიტომანიაში, "საერთო გაზეთი" პოლიციის ყოფილ მაღალჩინოსნებზე დაყრდნობით, ადრეც წერდა. ზურაბ ჟვანია მაშინ "მწვანეთა პარტიის" ლიდერი გახლდათ, როცა 102-მილიონიანი კრედიტი გაიტანა. როგორც კი დაასრულეს "ამა ქვეყნის ძლიერთ" კრედიტების გატანა, ქვეყანა ისეთმა ჰიპერინფლაციის ტალღამ გადაუარა, რომ ერთ მილლიონ კუპონად ერთ პურს თუ იყიდდი. "პატიოსანმა" მსესხებელმა ჟვანიამ ვალი კი დააბრუბა, მაგრამ ეს თანხა 200 აშშ დოლლარს თუ უტოლდებოდაო. ამ ყველაფრის შემდეგ ბატონი ჟვანია პარლამენტის თავმჯდომარედ მოგვევლინა, მისი მარჯვენა ხელი გია ბარამიძე და ჰიპერინფლაციის ერთ-ერთი "შემოქმედი" რომან გოცირიძე, დღესაც პარლამენტში გვიზის და ჭკუას გვარიგებენ. პოლიციის ერთ-ერთმა ყოფილმა მაღალჩინოსანმა, რომელსაც იმ პერიოდში ძალზე სერიოზული თანამდებობა ეკავა, წლების შემდეგ მომიყვა, იმ პერიოდში რუსეთთან კარგი სამსახურებრივი ურთიერთობა გვქონდა. მოსკოვიდან დაგვიკავშირდნენ, რა ხდება, ჩვენს ბანკებში საქართველოდან ათეულობით მილიონობით ირიცხება ფული, რომლის მისაღებადაც ძირითადად, მსუბუქი ყოფაქცევის მანდილოსნები ცხადდებიანო. მაშინ გავიგეთ ქართველმა სამართალდამცავებმა სადაც წავიდა იმ კრედიტების დიდი ნაწილი, რომელმაც საქართველოს ხაზინა გამოაცარიელა.

მანანა სუხიშვილი

მეტის ნახვა
26-02-2018, 11:00