თბილისის ბიუჯეტი საკრებულომ დედაქალაქის მთავრობას უკან დაუბრუნა. ფრაქცია „ნაციონალური მოძრაობის“ თავმჯდომარის, ირაკლი ნადირაძის თქმით, ბიუჯეტის ზრდა 100 მილიონით მაინც უნდა მოხდეს და სხვადასხვა სოციალურ პროექტზე იქნას გადანაწილებული.წინასწარ ცნობილია, რომ თბილისის მთავრობა ოპოზიციის შეთავაზებებს არ გაიზიარებს. ის, სავარაუდოდ, გაიზრდება თუმცა, დაიხარჯება იმ პროექტებზე, რომლებსაც კახა კალაძე წინასაარჩევნო პერიოდში აანონსებდა.
„გრძელდება მოლაპარაკებები ფინანსთა სამინისტროსთან იმ მიზნით, რომ გარკვეული ოდენობით, რაც შესაძლებლობა ექნება ცენტრალურ ბიუჯეტს, გაიზარდოს მუნიციპალიტეტის დაფინანსება იმისთვის, რომ შევძლოთ უფრო მეტი პროექტის განხორციელება 2018 წლის განმავლობაში,“ - განაცხადა თბილისის ვიცე მერმა, ირაკლი ხმალაძემ.


მეტის ნახვა
24-11-2017, 20:59


მხარეებმა საუბრისას ხაზი გაუსვეს საქართველოსა და დიდ ბრიტანეთს შორის არსებულ მაღალი დონის პოლიტიკურ თანამშრომლობას და აქტიურ ეკონომიკურ ურთიერთობებს. აღინიშნა, რომ არსებობს ეკონომიკური თანამშრომლობის კიდევ უფრო გაღრმავების პოტენციალი. შეხვედრისას პოზიტიურად შეფასდა ლონდონში ახლახან გამართული "უორდროპის სტრატეგიული დიალოგი", რომლის ფარგლებში განხილული იყო თანამშრომლობა პოლიტიკური, ეკონომიკური და ხალხთაშორისი კავშირების გაღრმავების მიმართულებით.


მეტის ნახვა
24-11-2017, 19:13


როგორ უნდა განიტვირთოს დედაქალაქი ქრონიკული "საცობებიდან", რაც საწვავის და დროის უაზრო ფლანგვის გარდა, რაც ყველაზე მტკივნეულია, მავნე გამონაბოლქვით აბინძურებს ჰაერს, გვესაუბრებიან საგზაო მოძრაობის ორგანიზაციის ექსპერტი ვასო რჩეულიშვილი და ავტომობილების ინსპექტირების ორგანოების ასოციაციის თავმჯდომარე ვაჟა იორდანიშვილი.

– მოარულ ხმებს თუ დავუჯერებთ, თბილისში მას შემდეგ იმატა "საცობებმა", რაც აზერბაიჯანმა აკრძალა საქართველოდან ავტომანქანების რეექსპორტი.

– ვაჟა იორდანიშვილი: აზერბაიჯანმა რეექსპორტი კი არ აკრძალა, უბრალოდ ავტომობილის წლოვანებაზე დააწესა ზღვარი, ძველ ავტომანქანას იქ ვერ გაყიდი. ქართველ იმპორტიორებს იმ მიზნითაც შემოყავდათ ავტომობილები, რომ აზერბაიჯანსა და სომხეთში გაყიდდნენ, რახან იქ შეიზღუდა დაწესებულ ზღვარზე მეტი ხნოვანების ავტომანქანების რეექსპორტი, ცხადია, ეს ნაკადი აქ დარჩა. ეს ხალხი სამომავლოდ აღარ შემოიყვანს ძველი ავტომანქანების დიდ რაოდენობას. ძალიან კარგი იქნება თუ ჩვენთანაც დაწესდება მსგავსი რეგულაცია, რომ აღარ შემოვიდეს ძველი, გაუმართავი ავტოტრანსპორტი, რომლითაც გაჯერებულია ჩვენი ავტოპარკი. ამ ქაოსს გარკვეულწილად ალბათ იმანაც შეუწყო ხელი, რომ აღარ იყო სავალდებულო ავტომანქანების ყოველწლიური ტექნიკური შემოწმება. მომავალი წლიდან იწყება ავტომანქანების პერიოდული ტექნიკური ინსპექტირება, ტესტირება, რაც თვისობრივად განსხვავდება მანამდე არსებული ტექდათვალიერებისგან, რომელიც ფაქტობრივად მხოლოდ გარეგნულ დათვალიერებას გულისხმობდა. ავტომობილი შემოწმდება იმ ტექნიკური რეგლამენტით, რომელიც უკვე შემუშავებულია, შესაბამისად გაიცემა დამადასტურებელი ოქმი ვარგისია თუ არა კონკრეტული ავტომობილი უსაფრთხო მოძრაობისთვის. ავტოტრანსპორტის პერიოდული ტექნიკური ინსპექტირება აუცილებელიცაა, რადგან ეს ყველაფერი დაკავშირებულია საგზაო მოძრაობის უსაფრთხოებასთან, საგზაო მოძრაობის მთავარი შემადგენელი ნაწილი ავტომობილია, თუ მისი ვარგისიანობა არ შემოწმდა, მუდმივად გვექნება ის შედეგი, რაც დღეს გვაქვს. შსს-ს გასული წლის სტატისტიკით, ავტოპარკის 91% 10 და მეტი ხნოვანების ავტოტრანსპორტია, აქედან ნახევარი 20 და მეტი წლისაა. გარდა იმისა, რომ ეს მოძველებული ავტოტრანსპორტი ავტოავარიების საფრთხეს ქმნის, გარემოსაც მნიშვნელოვნად აბინძურებს. ყველა კვლევით დასტურდება, რომ საქართველოში ჰაერის დაბინძურების 70%-ზე მეტი, ავტოტრანსპორტზე მოდის. მსოფლიო ჯანდაცვის ორგანიზაციის კვლევის პირველადი მონაცემების მიხედვით, ლეტალური შედეგით საქართველო მსოფლიოში პირველ ადგილზე იყო, ჰაერის დაბინძურების გამო, ყოველ 100.000 კაცზე 300 გარდაცვლილია. საგზაო შემთხვევების 20% და მეტიც, გაუმართავი ავტომანქანების მიზეზით არის მომხდარი, გასულ წელს ავტოავარიის შედეგად 600 ადამიანი გარდაიცვალა, ხოლო 10.000 დაშავდა. 600 ადამიანი საქართველოს ერთი სოფელია, აქედან გაუმართავი ავტოტრანსპორტის მიზეზით 120 ადამიანია გარდაცვლილი.

– ბატონო ვაჟა, ტექნიკური ინსპექტირება ყველა ნორმის დაცვით რომ ჩატარდეს, ქვეყნის ავტოპარკის მნიშვნელოვანი ნაწილი ალბათ გაჩერდება.


– ავტოტრანსპორტის ტესტირების მოტივაცია არ არის ავტოპარკის გაჩერებაა, მისი უპირველესი მიზანი ავტოტრანსპორტის ტექნიკურად მოწესრიგებაა, რისთვისაც მძღოლმა ფინანსური და ფიზიკური რესურსების მობილიზება უნდა მოახდინოს. სამომავლოდ ინფორმაციები გამოქვეყნდება რა შემოწმებებს გაივლიან ავტომანქანები, ნორმების დაკმაყოფილება დიდ სირთულეს არ წარმოადგენს. ცნობილი თემაა, რომ ბევრ ავტომანქანას არ აქვს კატალიზატორი, სავარაუდოდ, ჯერ არ მიექცევა ამას ყურადღება, მაგრამ გამონაბოლქვი არ უნდა იყოს ძალზე მომწამლავი, მერე თანდათან გამკაცრდება მოთხოვნები. რაც შეეხება თავად კატალიზატორს, ეს დამატებითი მოწყობილობაა გამონაბოლქვის სისტემაზე, რომელიც მავნე აირების ატმოსფეროში გამოფრქვევას ხელს უშლის, იგი საწვავის არასრული წვის შედეგად გამოყოფილ მავნე აირებს წვავს და შედარებით უვნებელი აირები გადის ჰაერში. ასე რომ, კატალიზატორს მნიშვნელოვანი ფუნქცია აქვს. აქვე უნდა ითქვას, რომ თუ ავტომანქანას მოწესრიგებული აქვს შიდა წვის ძრავი, შეიძლება გამონაბოლქვი დასაშვებ ნორმებში ჩაჯდეს და არ იყოს ადამიანისთვის მომწამვლელი. არის შემთხვევები, როცა ავტოიმპორტიორები თვითონვე ხსნიან კატალიზატორს გაყიდვამდე ავტომანქანას, რადგან ესეც დამატებითი შემოსავლის წყაროა, ეს მოწყობილობა ფერადი ლითონისგანაა დამზადებული და ჯართში აბარებენ, მისი ფასი 100 ლარის ფარგლებშია. სახელმწიფომ არ უნდა დაუშვას უხარისხო საწვავის იმპორტი და რეალიზაცია, მის ხელშია ადმინისტრირება. პერმანენტულად უნდა მოწმდებოდეს ლაბორატორიებში საწვავის ხარისხი, გარემოს დაცვის სამინისტრომ აუცილებლად უნდა გაააქტიუროს ამ კუთხით მუშაობა. როცა სერთიფიკატის გამცემიც და შემმოწმებელიც ერთი და იგივე ორგანიზაციაა, შეიძლება გარკვეული კითხვები ჩნდებოდეს, ამიტომ მნიშვნელოვანია საწვავის ხარისხის კონტროლი, საჭიროა დაემატოს სხვა მაკონტროლებელი რგოლი. აბსურდია იმის თქმა, რომ შეიძლება ქვეყანაში კარგი საწვავი შემოდის და მერე ადგილზე `აფუჭებენ~, ადგილზე ვერაფერს გადაურევენ, თუ უხარისხო არ შემოვა.

– დავუბრუნდეთ ქრონიკული `საცობების~ საკითხს, თქვენი აზრით, როგორ შეიძლება ეს პრობლემა მოგვარდეს?

– ჩვენ პირველ რიგში, საზოგადოებრივი ტრანსპორტის მაქსიმალურ ხელშეწყობაზე, განვითარებასა და კომფორტზე უნდა ვიზრუნოთ. მოსახლეობა რომ დაინახავს ამ ტრანსპორტით გაცილებით კომფორტულად გადაადგილდება, ავტობუსები ზუსტად გრაფიკის მიხედვით მოძრაობენ, აღარ გაუჩნდებათ სურვილი კერძო მსუბუქი ავტომანქანით იმოძრაონ და შესაბამისად ქალაქის ქუჩებიც განიტვირთება. ამიტომაა აუცილებელი დამატებით ახალი დიდი ტევადობის ავტობუსების შემოყვანა, რომელთათვისაც სპეციალური ზოლები უნდა გამოიყოს, სადაც სხვა ტრანსპორტი ვერ იმოძრავებს. დედაქალაქი და საერთოდ ქვეყანა მსუბუქ ავტომობილებზე კი არა, ფეხით მოსიარულეებზე და ეკოლოგიურად სუფთა ტრანსპორტზე უნდა იყოს მორგებული. მცირეგაბარიტიანი მიკროავტობუსებით, ე.წ. მარშრუტკებით საგარეუბნო რეისებზე და მეტროსადგურებიდან საცხოვრებელ მასივებში უნდა ხდებოდეს მგზავრების გადაყვანა, კარგი იქნება ტრამვაის მოძრაობასაც თუ აღვადგენთ. თბილისში არ არის მაინც და მაინც ვიწრო ქუჩები, რომ დიდი ტევადობის მუნიციპალურ ტრანსპორტს მოძრაობა გაუჭირდეს, ევროპის ქალაქებში გაცილებით ვიწრო ქუჩებია, მაგრამ იქ ნაკლებია ე.წ. საცობები.

ვასო რჩეულიშვილი: მეტრო "დიდუბესთან" და "დინამოს" სტადიონთან მოწყობილ ფართო წრეებზეც მკითხეთ, რომელიც მართლაც მნიშვნელოვნად აფერხებს მოძრაობას. ნაციონალებმა ებრაული ფირმა მოიწვიეს და მათ გააკეთებინეს ეგ პროექტი, ამ ფირმას ექვსი პროექტი ჰქონდა, ადგილობრივმა სპეციალისტებმა მხოლოდ ერთზე ვიმუშავეთ, დავით აღმაშენებლისა და თამარ მეფის გამზირების გადაკვეთაზე არსებული გზაჯვარედინის მოწესრიგებაზე. მაშინდელი ხელისუფლება მერე თვითონვე ამბობდა, რომ მოწვეულ ფირმას მხოლოდ ეს პროექტი გამოუვიდა, დანარჩენები სისულელეაო. მეტრო `დიდუბესთან~ "საცობი" არ იყო, სწორედ ამ "გრანდიოზული" წრით შექმნეს. მაგ მონაკვეთზე შუქნიშნის არსებობა აუცილებელია, რადგან დიღმიდან სანზონისკენ მიმავალ ტრანსპორტს მანამდე არ უჭირდა მოძრაობა, ახლა თორნიკე ერისთავის ქუჩისკენ მოხვევა ძალიან ჭირს, თავად ხსენებულ წრეზე ხომ საშინელება ხდება. იქ არსებული ფეხით მოსიარულეთა ხიდიც ჩემი აზრით, ზედმეტია, რადგან მოუხერხებელია და ხალხი მაინც სავალ ნაწილზე გადადის. ეს ხიდი უნდა მოიხსნას და ძველი მდგომარეობა დაბრუნდეს, წრის რადიუსიც უნდა შემცირდეს და იქ მოძრაობის მოწესრიგება დიდ პრობლემა აღარ იქნება. იგივე შეიძლება ითქვას `დინამოს~ სტადიონის მიმდებარე ტერიტორიაზეც. კურიოზი ისაა, რომ ხსენებულმა ებრაულმა ფირმამ მაგ მონაკვეთის პროექტი ისე გააკეთა, რომ მოხვევის რადიუსი არ იცოდა. ავტობუსი რომ შევიდა წრეზე, გაიჭედა, მერე იმიტომაც შეამცირეს წრის რადიუსი, რომ ავტობუსები ვერ ბრუნდებოდნენ. საუბარი იყო, რომ ტროტუარები გათავისუფლდება ავტომობილებისგან, რაც ძალიან კარგია, თუმცა ზოგ ადგილზე შეიძლება დარჩეს ავტოსადგომი, რადგან ტროტუარი ფართოა და ფეხით მოსიარულეს თავისუფლად შეუძლია იმოძრაოს. რაც შეეხება "მარშრუტკებს", ვფიქრობ, როგორც ადრე იყო, ძირითადად მეტროს ბოლო სადგურებიდან უნდა იმოძრაონ საცხოვრებელ მასივებში, თორემ ნებისმიერ გამზირს რომ გახედო, ამ ყვითელი ზოლითაა გაჯერებული მოძრაობა.

მანანა სუხიშვილი

მეტის ნახვა
20-11-2017, 20:59


აკადემიური უნდა იყოს ჩვენი პრეზიდენტიო – გვითხრეს, მომავალიო, მომავალი, თორემ, ძველი კოკასა შიგან იდგა და წარმოდინდა უკვეო.
რაო? აკადემიურიო? ანუ, ეს ფილოსოფოსი პრეზიდენტი აკადემიური ქცევებითაც არ გამოირჩეოდა? მოვუკვდი მე მაგას აღარა. როგორ დახვეწილად იცოდა ხოლმე ღაწვების აფაკვლა – იცოდა რატომ, თუმცა? ჯერ კიდევ, იცის. არსად წასულა, ვერსად გაგიგდიათ.

ხოდა, მიდის მსჯელობა, ვინ იქნება ახალი პრეზიდენტი, როგორი იქნება, რა გვარისა და წარმომავლობის, ცოლი ეყოლება თუ კარგი ცოლი, შვილის ყოფილი ქმრები და მეგობრები ნასამართლევი ნარკომანები ეყოლება თუ დოცენტები და ასე უსასრულოდ.
არადა პრეზიდენტი ცოცხალია, პრეზიდენტს ვადა არ გასვლია, პრეზიდენტს ჯერ მოსავალი არ აუღია.
რა კეთილი, რა თბილი, როგორი მოსიყვარულე – ყველას გვერდით ედგა – ყველა ფეხმსუბუქი ქალბატონის ქომაგი, ყველა ნარკომანის და ხულიგანის დამცველი… მაინც ავიწროებდნენ, მაინც ჩაგრავდნენ, მაინც აუგად იხსენიებდნენ…

ახლა კი, ახლა სიცოცხლეშივე, მმართველობის პერიოდშივე შემცვლელი უნდათ მოუძებნონ…
მოვუკვდი მე აღარა, ასულა დუშეთში, პრეზიდენტი რომ გახდა მას მერე, გაუჩერებია მანქანა ბირჟასთან და ჩამოურიგებია სამიოდე ადამიანისთვის მთელი 30 ლარი… დადის ოთხი წელია ეს ამბავი ლეგენდად. დადის რა, მე თავად დავატარებ თუ დავათრევ – რად გინდა, არავინ უფასებს, არავინ აიტაცა, არავინ გააპიარა…

თქვენზე იყოს იმ სამი ადამიანის ცოდო, მარგველაშვილი რომ მეორედაც აგერჩიათ – ხომ ისევ ავიდოდა, ხომ ისევ გააჩერებდა ბირჟასთან მანქანას და ხომ ისევ ჩამოარიგებდა 30 ლარს?
ახლა, მარგველაშვილს საერთოდ არავინ უპირებს კანდიდატად წამოყენებას – როცა ავირჩიეთ, მაშინაც მივქარეთო.
რათა, კაცო, რათა?

ტყუილად ირხეოდა მთელი ოთხი წელი ლერწამის თავთავივით ხან აქეთა მხარეს და ხან იქეთა? თქვენ ფუყე თავთავის რხევაში არ აგერიოთ, ფილოსოფოსის თავი და მხრები, მსუყე თავთავის რხევა რა რთული ამბავია, იცით, განა?
საერთოდ, თუ არ გინდოდათ და არ მოგწონდათ, რას აგვარჩევინეთ, ბატონო, რას მოგვახვიეთ თავს, ჩვენი თავის ტკივილი არ გვეყოფოდა, ახლა ამ საცოდავის მწარე ბედზეც რომ უნდა ვიდარდოთ?
არ გვინდოდა და არ მოგვწონდა რას გვიქვიან – არ ვიცნობდით საერთოდო…
ბიჭოს, გაგეცნოთ ჯერ, დაგიშალეთ?

ნაციონალებო, თქვენ რაღა მოგივიდათ, აკი, როცა ვეტო გჭირდებოდათ, მაშინ სადილად პატიჟებდით და არც დანა-ჩანგლის მოხმარების წესს უწუნებდით და ახლა? ახლა ვის უტოვებთ? ახლა რატომ მოიძულეთ? ახლა რატომ ეძებთ ახალ კანდიდატს? რავა, ამას ცუდად ეფაკლება ღაწვები?
გუშინდელივით მახსოვს, როგორ წარგვიდგინეს მეოჯახე ფილოსოფოსი ოჯახის გარეშე და როგორ გვითხრეს რომ უნდა აგვერჩია.
ახალ კანდიდატს რა ეშველება, ნეტავი? ახალ კანდიდატს ვინ წარადგენს და ვინღა გვთხოვს გვერდში დავუდგეთ და შემოვხაზოთ?
ახლა, მეორეს მხრივ, მარგველაშვილი თუ შემოვხაზეთ, იმიტომაც არ მოეხაზა, აი? იმიტომაც არ მოგვეხაზა, აი?
კაცო, რამდენმა პრეზიდენტმა გაიარა ჩემს ხელში, არც ერთი არ შემცოდებია ასე, იმიტომ რომ, ამ საწყალმა პრეზიდენტობის მეტი არაფერი იცის და რა უნდა ქნას აწი, რა გააკეთოს, რით ირჩინოს თავი, რით არჩინოს ოჯახი, ვინღა მისცემს კარტოფილის თესლს, ვინღა მოურწყავს ნარგავებს? სადღა ექნება ძვირადღირებული ვისკი და კოსტიუმები?

გული მეწურება, მაგრამ რა ვუყო…

როცა მე მისკენ ვიყავი, ის ეშმაკებისკენ იყო და ახლა ეშმაკებიც რომ შემოეცალნენ და დარჩა ეულად – კი ისევ მისკენ ვარ, მაგრამ ეშმაკსაც რომ დავიწყებია, ისეა მაგისი საქმე და ვეღარ ვუშველი.
მაინც მიკვირს, ვინ, კაცო, ვინ უნდა მოიყვანოთ ამაზე აკადემიური, ამაზე ბუნჩულა, ამაზე კეთილი და თბილი, ამაზე ჭკვიანი და განათლებული? – მაინც რა საყვარლად ეფაკლება ხოლმე ღაწვები – ჩაქრიიი…

პრეზიდენტი მიდის და პრეზიდენტი მოდის!
გაუმარჯოს პრეზიდენტს!
თამუნა კეშელავა

მეტის ნახვა
20-11-2017, 20:54


დედოფლისწყაროს მერის პირველი სამუშაო დღე

ნიკოლოზ ჯანიაშვილი დედოფლისწყაროს  მუნიციპალიტეტის მერის  უფლებამოსილების  შეს- რულებას ოფიციალურად შეუდგა. მან პირველი სამუშაო დღე მოქალაქეებთან შეხვედრით დაიწყო და მათს პრობლემებს გაეცნო. 21  ოქტომბრის  თვითმმართველობის  არჩევნებში  ნიკოლოზ ჯანიაშვილმა  ხმების  65,45  პროცენტით  გამარჯვება  პირველივე ტურში მოიპოვა.
შეგახსენებთ, ნიკოლოზ ჯანიაშვილი  ამ  თანამდებობაზე  უკვე მესამედ  აირჩიეს.  თავდაპირველად  დედოფლისწყაროს  გამგებლად  2014  წლის  თებერვალში  ის მუნიციპალიტეტის  საკრებულომ დაამტკიცა, შემდეგ კი 2014 წლის თვითმმართველობის  არჩევნებ- ზე  პირდაპირი  წესით  არჩეული გამგებელი  იყო.  წინა  არჩევნებზე ჯანიაშვილმა ქვეყნის მასშტაბით ერთ-ერთი  ყველაზე  მაღალპროცენტიანი  მხარდაჭერა  ჰქონდა. 2014  წელს  გამგებელმა  9 910  ხმა მიიღო, რაც ამომრჩეველთა დაახ- ლოებით 89 პროცენტია. თვითმმართველობის  რეფორმის ფარგლებში, ამიერიდან მუნიციპალიტეტებში გამგეობას მერია ჩაანაცვლებს.

გურჯაანს ახალი ხელმძღვანელი ჰყავს

არჩილ  ხანდამაშვილი  გურჯაანის მუნიციპალიტეტის მერის უფლებამოსილების  შესრულებას ოფიციალურად შეუდგა. მან პირველი სამუშაო დღე მერიის თანამშრომლებთან შეხვედრით დაიწყო და  სამსახურების  მუშაობის  სპეციფიკას გაეცნო.

ყვარელი - ახლადარჩეული მერი უფლებამოსილების შესრულებას შეუდგა

ყვარლის ახლადარჩეული მერი როსტომ  სესიაშვილი  უფლება- მოსილების შესრულებას შეუდგა. ინფორმაციას ამის შესახებ ყვარლის  მუნიციპალიტეტის  გამგეოობა  ავრცელებს.  ახალმა  მერმა სამუშაო  დღე  თანამშრომლებთან შეხვედრით დაიწყო. როსტომ  სესიაშვილი  მოსახლეობამ მუნიციპალიტეტის მერად 2017  წლის  21  ოქტომბრის  ადგილობრივი  თვითმმართველობის არჩევნების  პირველივე  ტურში აირჩია - მან  ამომრჩეველთა  ხმების 63,85 პროცენტი მიიღო. როსტომ  სესიაშვილმა  დაამთავრა საქართველოს აგრარული უნივერსიტეტის ეკონომიკურ-ჰუმანიტარული  ფაკულტეტი,  შემდეგ - ამავე უნივერსიტეტის აგრონომიის ფაკულტეტი, მინიჭებული აქვს აგრონომიის მაგისტრის აკადემიური ხარისხი.
სხვადასხვა  დროს  მუშაობდა კერძო სტუქტურებში, ხოლო 2013 წლიდან  „ქართული  ოცნების“ ყვარლის  რაიონული  ორგანიზაციის  თავმჯდომარეა.  გავლილი აქვს სხვადასხვა სასწავლო კურსი საქართველოში და საზღვარგარეთ.

დუშეთი - სასოფლო-სამეურნეო კოოპერატივი ჭოპორტში

დუშეთის  მუნიციპალიტეტის სოფელ ჭოპორტში სასოფლო-სამეურნეო საწარმოს გახსნა შესაძლებელი  გახდა  ისეთი  ორგანიზაციებისა  და  პროექტების  ხელშეწყობით, როგორებიცაა: არასამთავრობო ორგანიზაცია “სოფლად თემთა განვითარების სააგენტო”, ევროკავშირის  სოფლის  მეურნეობისა და სოფლის განვითარების პროგრამა  (ENPARD)  და  ევროკავშირის  მიერ  დაფინანსებული პროექტი  „სასოფლო-სამეურნეო კოოპერატივების განვითარების მხარდაჭერა საქართველოში”. სოფელ  ჭოპორტის  სამაცივრე მეურნეობა, რომელიც 200 კვ.მ ფართზეა განთავსებული, აღჭურვილია თანამედროვე  სტანდარტების  შესაბამისად.  ის  განკუთვნილია,  ძირითადად,  კოოპერატივის  ევრების  პროდუქციისთვის, კერძოდ, ხილისა და ბოსტნეულის ხანგრძლივი დროით შესანახად.

ლიტვის დელეგაცია ამბროლაურში

ამბროლაურის მუნიციპალიტეტის გამგებელმა ლიტვის დელეგაციას უმასპინძლა. ამბროლაურის მუნიციპალიტეტსა  და  ლიტვის რესპუბლიკის  ლაზდაიას  მუნიციპალიტეტს  შორის  2016  წელს თანამშრომლობის ხელშეკრულება გაფორმდა. მას შემდეგ ორი მუნიციპალიტეტი აქტიურად თანამშრომლობს.
ზუგდიდი - ზრუნვა ხანდაზმულებსა და შშპ–ზე

ზუგდიდის მუნიციპალი გამგეობა  და  ჩეხური  არასამთავრობო  ორგანიზაცია People In Need Georgia (PIN) წარმატებით ახორციელებენ ინოვაციურ პროექტს - „ხანდაზმულებზე მზრუნველი მობილური ჯგუფი“.
პროექტის  ფარგლებში,  გამგეობის  სოციალურ  საქმეთა  და ჯანდაცვის  სამსახურის  წარმომადგენლები, მობილური ჯგუფის წევრებთან  ერთად,  ჭითაწყარისა და  ინგირის  ადმინისტრაციულ ერთეულებში  მარტოხელა  ხანდაზმულებთან იმყოფებოდნენ.
ჭითაწყარში  მცხოვრებ  მარტოხელა ბენეფიციარს, რომელიც ეტლს საჭიროებდა, ახალი ეტლი გადაეცა. ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის  გამგეობასთან  ერთად  ამ პროგრამაში  აქტიურად  თანამშრომლობენ  საერთაშორისო  ასოციაცია,,  საქართველოს  ქალები მშვიდობისა  და  სიცოცხლისათვის“ და LDS,, CHARITY”.
ინგირში მცხოვრებ მარტოხელა ბენეფიციარს კი საკვები პროდუქტები მიუტანეს და სამედიცინომომსახურება გაუწიეს.
ამ პროექტის  განხორციელება  გამგეობამ  ივლისში  დაიწყო. სამიზნე  ჯგუფს  ზუგდიდის  მუნიციპალიტეტის  ტერიტორიაზე მცხოვრები  მოწყვლადი  ჯგუფი - მარტოხელა ხანდაზმულები წარ-მოადგენენ,  რომელთაც  არ  აქვთ ფიზიკური და ეკონომიკური საშუ- ალება,  მოიწესრიგონ  თავიანთი საცხოვრებელი გარემო და პირობები. პროექტი 30 ბენეფიციარზეა გათვლილი. ნარაზენის  ადმინისტრაციულ ერთეულში  ეტლით  მოსარგებლე ბენეფიციარს  გამგეობის  სოციალურ  საქმეთა  და  ჯანდაცვის სამსახურის  წარმომადგენლებმა ახალი ეტლი გადასცეს. მიმდინარე წელს ახალი ეტლი, ჯამში,  ეტლით  მოსარგებლე  31 ბენეფიციარს გადაეცა.

ფოთს ახალი მერი ჰყავს

ფოთის  ახალარჩეული  მერი გოჩა  კურდღელია  უფლებამოსილების შესრულებას ოფიციალუ- რად  შეუდგა.  2017  წლის  თვითმმართველობის  არჩევნებში  მან ფოთელი  ამომრჩევლის  ხმათა 55,14 პროცენტით მიიღო. „მადლობას ვუხდი ჩემს თანაქალაქელებს  იმ  ნდობისთვის, რომელიც  მათ  გამომიცხადეს. ეტაპზე  ყველაზე  პრიორიტეტული  ქალაქის  ბიუჯეტის  სწორად დაგეგმვაა. 2018 წლის ბიუჯეტის პრიორიტეტების სწორ შერჩევაზეა დამოკიდებული ყველა ის პროექტი, რომელთა განხორციელებასაც მოსახლეობა  ჩვენგან  ითხოვს“, - განაცხადა ქალაქის მერმა.
გოჩა  კურდღელია  ფოთშია დაბადებული,  დიპლომირებული ინჟინერ-ეკონომისტია.  სხვადასხვა  დროს  მუშაობდა:  სენაკის პროფესიულ  ტექნიკურ  სასწავლებელში - საწარმოო  ოსტატად, ბუღალტრული აღრიცხვის პედაგოგად; ფოთის საზღვაო სავაჭრო ნავსადგურში ტექნიკოსად; საზღვაო -სავაჭრო  ნავსადგურის  სატვირთო განყოფილების უფროსად; დააფუძნა  არაერთი  შპს,  მათგან  უმეტესობას  სათავეში  ედგა.  იყო თვითმმართველი  ქალაქ  ფოთის საკრებულოს წევრი. ჰყავს მეუღლე და ორი ვაჟიშვილი.

აბაშის მერი გუბერნატორმა წარადგინა

აბაშის  მუნიციპალიტეტის არჩეული მერი ლევან მაკალათია საჯარო  მოხელეებსა  და  საზოგადოებრიობის  წარმომადგენლებს სამეგრელო-ზემო სვანეთის გუბერნატორმა  ლევან  შონიამ წარუდგინა. ისაუბრეს სამომავლო გემებსა  და  განსახორციელებლ პროექტებზე.
ლევან შონიამ და ლევან მაკალათიამ აბაშის ყოფილ გამგებელს მამუკა კვიტაშვილს გაწეული მუშაობისთვის მადლობა გადაუხადეს. ლევან მაკალათია სწავლობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის  კომერციისა  და  მარკეტინგის ფაკულტეტზე. პროფესიით ტურიზმის კომერსანტ-ეკონომისტია. სხვადასხვა დროს მუშაობდა:
ქ.  თბილისის  გლდანი-ნაძალადევის  რაიონულ  სასამართლოში ადმინისტრაციული განყოფილების  უფროსად;  აუდიტორულ-საკონსულტაციო  კომპანია  UBC International-ის აუდიტორად; შპს Audit Company-ს ეკონომისტად; საქართველოს  ეკონომიკისა  და მდგრადი  განვითარების  სამინისტროს ტურიზმის დეპარტამენტის კურორტების  განვითარების  სამმართველოს უფროსად; 2013-2015 წლებში - საქართველოს სავაჭრო სამრეწველო პალატაში რეგიონული  განვითარებისა  და  მართვის სამმართველოს  უფროსად;  2015 წლიდან  იყო  შპს  „პროგრესული მშენებლების“  დამფუძნებელი  და დირექტორი; საბავშვო ბაღის მშენებლობის სამუშაოები ადგილობრივი მუნიციპალიტეტის დაფინანსებით განხორციელდა.

მარტვილი - სამედიცინო დახმარების ცენტრის მშენებლობა

მუნიციპალიტეტში  (ქ.  მარტვილი,  მშვიდობის  ქუჩა)  ახალი სასწრაფო-სამედიცინო დახმარე- ბის ცენტრის მშენებლობა დაიწყო. მშენებლობაზე,  რომელიც რეგიონში  განსახორციელებელი პროექტების ფონდიდან და ადგილობრივი  მუნიციპალიტეტიდან  126 899  ლარით  ფინანსდება, დასაქმებულია 10 ადამიანი. მარტვილის მუნიციპალიტეტის სასწრაფო-სამედიცინო  ცენტრის სამსახურს 3 სამედიცინო დახმარების მანქანა და 41 თანამშრომელი ჰყავს (ექიმები, მედპერსონალი და სხვა თანამშრომლები).

ბორჯომის მუნიციპალიტეტში

ბორჯომის მუნიციპალიტეტმა 3  წლის  განმავლობაში  40  საყრდენი კედლის მშენებლობის პროექტი  განახორციელა  როგორც ბორჯომის  სხვადასხვა  ქუჩაზე, ისე მუნიციპალიტეტის სოფლებში.  სამუშაოებისთვის  1  მილიონ ლარზე მეტი დაიხარჯა.
საყრდენი კელდების რეაბილიტაციას  ყველზე  ხშირად  ითხოვს ადგილობრივი მოსახლეობა, რადგან ბორჯომში არსებული რთული რელიეფის  გამო  ხშირია  კედლების  რეაბილიტაციისა  და  ახალი კედლის მშენებლობის საჭიროება. ადგილობრივი  მუნიციპალიტეტი საყრდენი კედლების მშენებლობას მომავალშიც ინტენსიურად გააგრძელებს.

ჩხოროწყუ - ქალები მუნიციპალიტეტის განვითარებაში

საქართველოს  სტრატეგიული კვლევებისა და განვითარების ცენტრი და ასოციაცია,, ათინათი“ ჩხოროწყუს  მუნიციპალიტეტში ახორციელებს  პროექტს,,  ქალთა გაძლიერება ცვლილებებისათვის“, რომელიც  დაფინანსებულია  გაე როს  განვითარების  პროგრამის,, გენდერული  თანასწორობის  გაძლიერება საქართველოში“ ფარგლებში. პროექტის მიზანია, ხელი შეუწყოს  ქალთა  თანასწორობას, მათს ეკონომიკურ და სამოქალაქო გააქტიურებას,  სოფლებში  არსებული  სოციალური  და  ეკონომიკური  პრობლემების  მოგვარებას. ამ მიზნით ხაბუმესა და მუხურში ფუნქციონირებს ქალთა საინიციატივო ჯგუფები, რომლებიც მუშაობენ  სოფლის  პრობლემატური საკითხების მოგვარებაზე. საინიციატივო  ჯგუფის  წევრებმა სოფლებში მნიშვნელოვანი პრობლემის  გამოსავლენად  ჩაატარეს  მოკვლევითი  სამუშაოები, რომელთა  შედეგად  გამოვლინდა ყველაზე მნიშვნელოვანი პრობლემები სამიზნე
სოფლების მიხედვით. ქალთა  საინიციატივო  ჯგუფებმა, გამოვლენილი პრობლემე- ბის მოგვარების მიზნით, მოამზადეს  პრეზენტაციები,  რომლებიც წარუდგინეს  მუნიციპალიტეტის ხელმძღვანელებს  და  პროექტის ფარგლებში  გამოვლენილი  სოფლის მწვავე პრობლემების მოგვარებისთვის 2018 წლის ბიუჯეტში შესაბამისი თანხის  გათვალისწინება სთხოვეს.
შეხვედრას  ჩხოროწყუს მუნიციპალიტეტის მერი დათო გოგუა დაესწრო და საინიციატივო ჯგუფის წევრებს გამოვლენილი პრობლემების მოგვარებაში დახმარებას დაჰპირდა.

სენაკის ახალი მერი მუშაობას შეუდგა
მუნიციპალიტეტის  ახალი მერი ლევან კუპრეიშვილი თანამშრომლებს სამეგრელო-ზემო სვანე თის გუბერნატორმა ლევან შონიამ წარუდგინა. “ახალი  მერი  ევროპული განათლების  მქონე  და  გამოცდილი კადრია. მიხარია, რომ ასეთი ენერგიული  მერი  ჰყავს  სენაკს. ლევანი  მოდის  კონკრეტული გეგმებით  უკეთესი  სენაკისთვის. ჩვენ ერთობლივად ძალიან ბევრი პროექტის განხორციელებას ვგეგმავთ სენაკში”, - განაცხადა ახალი მერის  წარდგენისას  სამეგრელო- ზემო სვანეთის გუბერნატორმა.
ლევან შონიამ და ლევან კუპრეიშვილმა  სენაკის  ყოფილ  გამგებელს გოჩა დგებუაძეს გაწეული მუშაობისთვის  მადლობა  გადაუხადეს. სენაკის  ახალმა  მერმა  თანამშრომლებს  სამომავლო  გეგმები გააცნო. ლევან  კუპრეიშვილი  ბიზნესის  ადმინისტრირების  სპეციალისტია;  ხვადასხვა  დროს სწავლობდა  ინგლისში,  ქალაქ ბორნმუსის  ბიზნესის  სკოლაში, ქ.  ბრაიტონში,  The University Of Wewrickკ-ში  დაიცვა  დისერტაცია  თემაზე  „სტრატეგიული ლოგისტიკური ჰაბების შედარებითი  ანალიზი“.ბოლო  წლებში  იყო  „საქართველოს რკინიგზის“ შვილობილ კომპანია  „ჯიარ  ქონების  მართვის“  გენერალური  დირექტორის მოადგილე.
რუსთავს ახალი მერი ჰყავს
რუსთავის  ახლად  არჩეული მერი ირაკლი ტაბაღუა უფლება- მოსილების შესრულებას ოფიცი ალურად შეუდგა. წარდგენის შემდეგ ახალმა მერმა სამსახურების წარმომადგენლებთან  გაცნობითი ხასიათის  შეხვედრა  გამართა  და ვრცლად  ისაუბრა  სამომავლო გეგმებზე.

ბოლნისის მუნიციპალიტეტის გამგებელი მერად აირჩიეს

ბოლნისის მუნიციპალიტეტის მერმა  დავით  შერაზადიშვილმა  უფლებამოსილების  პირველი სამუშაო  დღე  ჟურნალისტებთან ერთად  გაატარა.  ადგილობრივ თვითმმართველობის  არჩევნებში გამარჯვებულ  მერთან  ვრცელი ინტერვიუ ტელეკომპანია “ქვემო ქართლის”  გადამღებმა  ჯგუფმა ჩაწერა. “დღეს პირველი სამუშაო დღე მქონდა  მერის  რანგში  და  ძალიან  სასიხარულოა,  რომ  ეს  დღე ჟურნალისტებთან  ერთად  გავატარე.  ჩვენი  მუშაობა  არის  გამ ჭვირვალე  და  ყოველთვის  მზად ვარ,  ჟურნალისტების  ნებისმიერ შეკითხვას  გავცე  ამომწურავი პასუხი”, - აღნიშნა  ბოლნისის მუნიციპალიტეტის  მერმა  დავით შერაზადიშვილმა.

დმანისის ახალი მერი უფლებამოსილების შესრულებას შეუდგა

დმანისის  მუნიციპალიტე- ტის  საკონფერენციო  დარბაზში გამართულ შეხვედრაზე დმანისის მაჟორიტარმა დეპუტატმა კახაბერ ოქრიაშვილმა დმანისის მუნიციპალიტეტის ახლად არჩეული მერი გიორგი ტატუაშვილი გამგეობისა და ა(ა)იპ სამსახურის ხელმძღვანელებს წარუდგინა.
,, გიორგი კვალიფიციური და გამოცდილი იურისტია, ღირსეული  დმანისელია. დარწმუნებული ვარ, გიორგი იქნება კარგი მმართველი, ის ახალი შემართებით განავითარებს  დმანისს”, - განაცხადა კახაბერ ოქრიაშვილმა.
გიორგი  ტატუაშვილმა  ისაუბრა  სამომავლო  გეგმებსა  და მომავალი  თანამშრომლობის საკითხებზე. 21  ოქტომბრის  თვითმმართველობის  არჩევნებში,,  ქართული ოცნება - დემოკრატიული  საქართველოს“  დმანისის მერობის კანდიდატმა  გიორგი  ტატუაშვილმა ამომრჩევლის ხმების 75,62 პროცენტი მიიღო.

გორი - ხურვალეთში, საოკუპაციო ხაზთან

უკრაინის ვიცე-პრემიერი პავლო როზენკო, საქართველოს ოკუპირებული ტერიტორიებიდან იძუ- ლებით  გადაადგილებულ  პირთა, განსახლებისა  და  ლტოლვილთა მინისტრი სოზარ სუბარი და შიდა ქართლის გუბერნატორის პირვე- ლი მოადგილე იოსებ ოქრომელიძე  საოკუპაციო  ხაზთან  მდებარე სოფელ  ხურვალეთს  სტუმრობ- დნენ.  მინისტრები  საოკუპაციო ზოლში  მცხოვრებ  დათა  ვანიშვილს  გაესაუბრნენ  და  ადგილზე არსებულ პრობლემებს გაეცნენ.
დევნილთა  და  განსახლების მინისტრმა უკრაინის ვიცე-პრემი- ერს საქართველოს მტკიცე მხარ- დაჭერისთვის  მადლობა  გადაუ ხადა: „ბერლინის კედელი იყო საზღვარი  ცივილიზაციასა  და  ანტიცივილიზაციას  შორის,  ცივილიზაციასა  და  ბოროტებას  შორის, როგორც  დღეს,  ეს  ხელოვნური ბარიერი  არის  საზღვარი  ცივილიზაციასა და ანტიცივილიზაციას  შორის.  მჯერა,  რომ  როგორც ბერლინის  კედელი  დაინგრა,  ისე დაინგრევა ნებისმიერი  ასეთი ბარიერი. დღეს, საქართველო და უკრაინა ერთნაირ მდგომარეობა- ში  ვართ,  გვაქვს  ოკუპირებული ტერიტორიები,  უკრაინაში  ჯერ კიდევ  მიმდინარეობს  საომარი მოქმედებები.  თუმცა  ორი მეგობარი  ქვეყნის  მტკიცე  პოზიცია და  საერთაშორისო  მხარდაჭერა არის  საქართველოსა  და  უკრაინის ტერიტორიული მთლიანობის აღდგენის გარანტია“.
უკრაინის ვიცე-პრემიერ მინისტრმა პავლო როზენკომ, ე.წ საზღვრიდან  საერთაშორისო  თანამეგობრობას  მიმართა  და  რუსეთის წინააღმდეგ  სანქციების  გამკაცრებისკენ მოუწოდა:
„ის რაც ხდება საქართველოსა და უკრაინაში არის ერთი ადამიანის გაუაზრებელ სურვილს შეწირული უამრავი განადგურებული, დახვრეტილი  ადამიანი  და  უსახლკაროდ  დარჩენილი  ოჯახები. გამოვთქვამ  იმედს,  რომ  ყველაფერს აქვს დასასრული და აქედან მივმართავ საერთაშორისო თანამე- გობრობას, გააძლიერონ ზეწოლა რუსეთზე, რათა აღდგეს საქართველოსა  და  უკრაინის  ტერიტორიული მთლიანობა“.
უკრაინის ვიცე-პრემიერ მინისტრის პავლო როზენკოს ოფიციალური მიზანს იძულებით გადაადგილებულ  პირებთან  დაკავშირებით  საქართველოში  არსებული გამოცდილების  გაზიარება  წარმოადგენდა.
 



მეტის ნახვა
15-11-2017, 00:51


გვესაუბრება საქართველოს აზერბაიჯანელთა ეროვნული კონგრესის თავმჯდომარე, `ქართული ოცნების~ აქტიური მხარდამჭერი ალი ბაბაევი.

_ ბატონო ალი, თბილისში მნიშვნელოვანი შეხვედრა გაიმართა მთიანი ყარაბაღის პრობლემების მოგვარებასთან დაკავშირებით. რას იტყვით ამაზე?

_ სანამ ეს კონფერენცია შედგებოდა, მანამდე გამოჩნდნენ ადამიანები, როგორც აზერბაიჯანიდან, ისე სომხეთიდან, რომლებიც მიიჩნევდნენ, რომ დესტაბილიზაციას რეგიონში ყარაბაღის პრობლემა უკვე 27 წელიწადია ქმნის. შეიკრიბა ე.წ. მინსკის ჯგუფი, რომელშიც გაერთიანებულნი არიან რუსეთი, აშშ-ი, საფრანგეთი და სხვა ქვეყნები, თუმცა დღემდე არ გადადგმულა მნიშვნელოვანი ნაბიჯი ამ მიმართულებით. ამიტომაც შეხვედრა შედგა ნეიტრალურ ტერიტორიაზე, ისტორიულად კავკასიის ცენტრში, თბილისში.
სომხების და აზერბაიჯანელების გარდა შეხვედრაზე იყვნენ თითქმის 16 ქვეყნის წარმომადგენლები.

_ შეხვედრის ინიციატორი რომელიმე უცხოური ორგანიზაცია ხომ არ ყოფილა?

_ ინიციატორები სომხები და აზერბაიჯანელები იყვნენ. აზერბაიჯანსა და სომხეთში ცნობილი ისტორიკოსები, კონფლიქტოლოგები, მეცნიერები, არასამთავრობო სექტორის წარმომადგენლები. შეხვედრას ესწრებოდნენ სტუმრები კალიფორნიიდან, ბოსნია-ჰერცეგოვინადან, რუსეთიდან, ბელორუსიდან, უკრაინიდან და სხვ.
გაიმართა საუბრები კონფლიქტის დარეგულირების კუთხით.
საყურადღებო იყო თურქი ექსპერტის სიტყვა. მან ერთგვარი გეგმა დასახა, თუ როგორ უნდა მოხდეს კონფლიქტის დარეგულირება.
დიალოგის შემდეგ შეიქმნა ჯგუფი, სადაც გაერთიანდნენ სომხეთიდან ჩამოსული ექსპერტები, აზერბაიჯანელები, საზღვარგარეთის სხვა ქვეყნების წარმომადგენლები და შემდგომი შეხვედრების პერსპექტივები განიხილეს.

_ აზერბაიჯანელები მიიჩნევენ, რომ ყარაბაღი აზერბაიჯანული ტერიტორიაა, სომხები თვლიან, რომ ის სომხეთს უნდა ეკუთვნოდეს. პირადად თქვენ როგორ გესახებათ კონფლიქტის მოგვარების პერსპექტივა?


_ ყველა ადამიანი, რომელმაც ისტორია არ იცის, იტყვის, რომ მთიანი ყარაბაღი სომხეთის მიწაა.
თუ გაეროს ოთხი გადაწყვეტილება ამტკიცებს, რომ ყარაბაღი აზერბაიჯანისაა, ევროპარლამენტი თვლის, რომ იგი აზერბაიჯანს უნდა ეკუთვნოდეს, ევროსაბჭოც აღიარებს, რომ ტერიტორია სომხების მიერ არის მიტაცებული. როგორღა ამტკიცებს ვინმე, რომ ეს ტერიტორია სადავოა?
პრობლემას ამძაფრებს ის, რომ დღეს სომხეთის ხელისუფლებაში არიან ისეთი ადამიანები, რომლებიც, თავის დროზე, სეპარატისტებს უწყობდნენ ხელს.
სომხეთში დემოკრატიული ხელისუფლება თუ მოვა, რომელიც ორიენტირებული იქნება რეგიონში სტაბილიზაციისკენ, მშვიდობისკენ, ეკონომიკური ურთიერთობების გაღრმავება-განვითარებისკენ, ეს მოუტანს სტაბილურობას და სიმშვიდეს მთლიანად რეგიონს.

_ საუბარი რაზეა, მთიანი ყარაბაღის მთლიანად გადაცემაზე თუ გაყოფაზე?


_ ჯერ ლაპარაკობენ 7 რაიონის გადაცემაზე აზერბაიჯანისთვის. მერე უნდა ჩატარდეს რეფერენდუმი და ყარაბაღი თვითონ გადაწყვეტს თავის მომავალს  – მიიღოს თუ არა ავტონომიური სტატუსი. აზერბაიჯანი თანახმაა, მაგრამ ყველა შეხვედრაზე სომხეთის მხარე წინააღმდეგობას წევს, ნებისმიერ შეთანხმებას, საბოლოო ჯამში, სომხები არღვევენ.

_ 30 ოქტომბერს ბაქოში ბაქო-თბილისი-ყარსის რკინიგზის გახსნის ცერემონია ჩატარდა. დამეთანხმებით, მნიშვნელოვან საქმეს ჩაეყარა საფუძველი.


_ რეგიონში ძალიან სეიროზული ნაბიჯი გადაიდგა. ამ მარშრუტით პირველი სატვირთო მატარებელი ყარსში უკვე ჩავიდა. იქედან ევროპის ნებისმიერ ქვეყანაში მოხვდება. ეს ხელს შეუწყობს რეგიონის ეკონომიკურ განვითარებას. სომხები, მოგეხსენებათ, ამ საკითხს კრიტიკულად უყურებენ, რადგან, სანამ ყარაბაღის პრობლემა არ მოგვარდება, ამ გზით სარგებლობის უფლება მათ არ ექნებათ.
რამდენიმე დღის წინათ მოქმედების ფაზაში შევიდა კიდევ ერთი პროექტი სახელწოდებით "ასტარა 1" და "ასტარა 2" _ ირან-აზერბაიჯანს შორისაც გაიხსნა პირდაპირი რკინიგზა. არაბეთის ქვეყნებიდან ტვირთები იმოძრავებს ირანი-ბაქო-მოსკოვის, ასევე ბაქო-თბილისი-თურქეთის მიმართულებით.
ამ პროექტსაც დიდი მნიშვნელობა აქვს კავკასიის ქვეყნების ეკონომიკური განვითარებისათვის. ამაზე უნდა იფიქრონ აფხაზებმა და ოსებმა. საქართველო რეგიონში ტრანზიტულად მნიშვნელოვანი ქვეყანა ხდება და დიდი ეკონომიკური მომავალი აქვს.

_ ცოტა ხნის წინათ ჩვენ ერთად შევხვდით თურქეთში ბიზნესმენებს, რომლებსაც, ჩვენთვის და მათთვისაც, ჯერჯერობით გაურკვეველი მიზეზების გამო, საქართველოში შემოსვლის უფლება არ აქვთ. ახალი ხომ არაფერი გაგიგიათ, რა ხდება ამ მიმართულებით?


_ ზოგადად, თურქები პატივს სცემენ ქართველებს. თურქეთში, პერსონა ნონ-გრატად გამოცხადებულ ბიზნესმენებს კაბინეტებში ქართული დროშა უკიდიათ. ქართულ სიტყვებს იმეორებენ.ნრაც შეეხება ყარაფაფახ-თურქებს, მათ ორგანიზაციასთან თვითონ რეჯეფ ტაიფ ერდოღანია დაახლოებული. მხოლოდ თურქეთში დღესდღეობით 3 000 000 ყარაფაფახი-თურქი ცხოვრობს.
წლეულს "დმანისობაზე" ყარაფაფახელთა წარმომადგენლობა იყო ჩამოსული თურქეთიდან.
დღესასწაულზე გაუგებრობა მოხდა ბაქოს ჯგუფსა და ადგილობრივებს შორის. ყარაფაფახელთა წარმომადგენლობა კონფლიქტში არ ჩარეულა, მეტიც, ისინი ადგილობრივი, ოფიციალური ხელისუფლების მხარეს დადგნენ, ქართულ სუფრას შეუერთდნენ და ჩვენთან ერთად მოილხინეს. მათ აქვთ გეგმები, რომ ქვემო ქართლსა და სხვაგან, საიდანაც მათი წინაპრები იყვნენ, ინვესტიციები განახორციელონ, შექმნან სამუშაო ადგილები.
თქვენ იყავით მათთან სტამბულში, ბურსაში და თქვენი თვალით ნახეთ, რა უზარმაზარი ქარხნების მფლობელები არიან. ეს ადამიანები თურქეთში ცნობილი პირები გახლავან, ავტორიტეტული ხალხი, რომლებიც გაძევებული არიან საქართველოდან. რა ხდება, ამას, ალბათ, შესაბამისი ორგანოები გაარკვევენ ობიექტურად, მაგრამ ჩემი მოსაზრება თუ გაინტერესებთ, გეტყვით, რომ გაურკვეველია იმ ჰუმანიტარული დახმარების ბედი, რომელიც მათ მიერ სოციალურად დაუცველი ბავშვებისთვის იყო გამოგზავნილი.
პირადად მე, ხელისუფლების ერთ-ერთი მხარდამჭერი, გულშემატკივარი და თანამებრძოლი, ვთხოვ ხელისუფლებას, გაარკვიოს ეს საქმე.
ჩემს მოქალაქეობრივ ვალად მივჩნიე, ჩავსულიყავი თურქეთში და გამეცნო ის ხალხი, მათი საქიანობა.
ამ ადამიანებს დიდძალი კაპიტალი აქვთ თურქეთში. საქართველოში თავიანთი წინაპრების ხსოვნის საპატივცემულოდ მოდიან და არა პირადი მოგებისთვის. ეს ადამიანები თავს საქართველოს დიასპორის წარმოამდგენლებად თვლიან თურქეთში.

_ ახლახან ადგილობრივი თვითმმართველობის არჩევნები ჩატარდა. აირჩიეს საკრებულოების თავმჯდომარეები და წევრები, თვითმმართველი ქალაქების მერები. თქვენ აქტიურად იყავით ჩართული ამ პროცესებში.


_ პოლიტიკურად ძალიან სერიოზული და გლობალურად მნიშვნელოვანი პროექტების განხორციელების პროცესების წინაშე ვართ, მაგრამ ჩვენი ქვეყნისთვის მაინც გადამწყვეტი მნიშვნელობა ადგილობრივი თვითმმართველობის არჩევნებს და მის შედეგებს ჰქონდა.
წინაასაარჩევნო პროცესი ძალიან დემოკრატიულად მიმდინარეობდა. "ნაცმოძრაობამ" უნდა შეიგნოს, რომ საქართველო მათ არჩეულ დიქტატორულ გზას აღარ დაუბრუნდება.
აღსანიშნავია, რომ მარნეულში, ამ არჩევნებში პირველად იყო წარდგენილი ქალაქის მერად აზერბაიჯანელი ეროვნების ადამიანი. მარნეულში თემურ აბაზოვმა გაიმარჯვა. სასიხარულო ამბავია ეს.
დღეს ჩვენი ქვეყნის წინაშე არის ძალიან სერიოზული გამოწვევები. პირველ რიგში, ტერიტორიის 20% გვაქვს დასაბრუნებელი, ეკონომიკური ვითარება გასაუმჯობესებელი, ევროპასთან ურთიერთობა გასაღრმავებელი, ნატოსკენ ინტეგრაციის პროცესი დასახვეწი, მეზობელ ქვეყნებთან ურთიერთობები დასალაგებელი და რა დროს კინკლაობა და პოლიტიკური ინტრიგებია?! "ქართული ოცნება" ქვეყანას უძღვება და მართავს პროგრესის მიმართულებით.
ის ძალები, რომლებიც ამ მიმართულებას ეწინააღმდეგებიან, ქვეყნის მოღალატეები არიან.

ირანდა კალანდაძე

მეტის ნახვა
13-11-2017, 21:10


„საერთო გაზეთის“ სტუმარია დემოგრაფი, პროფესორი, კავკასიის საერთაშორისო უნივერსიტეტის დემოგრაფიული პრობლემების კვლევის ცენტრის დირექტორი ანზორ თოთაძე:
– არავისთვის საიდუმლო არ გახლავთ, რომ საქართველოში უმძიმესი დემოგრაფიული ვითარებაა და ამ ფონზე, ძალიან უცნაურია თბილისსა და საქართველოს სხვა ქალაქებში გაჩაღებული ბინათმშენებლობის ბუმი. ახლად აშენებული კორპუსები სანახევროდ ცარიელია, ხალხი ემიგრაციაში მიდის, მყიდველი არავინაა, მაგრამ მშენებლობის ტემპები მაინც იზრდება.

– სამშენებლო კომპანიები მოგებაზე ორიენტირებული არიან, ამიტომ, შესაბამისი გათვლების გარეშე არაფერს აშენებენ.

– სწორედ ამიტომ ჩნდება კითხვა – რატომ და ვისთვის აშენებენ? გემახსოვრებათ, სააკაშვილმა ბრძანა, ჩვენ უნდა ავაშენოთ ლაზიკა, სადაც მალე 600 000 კაცი იცხოვრებსო. მერე განაცხადა ქუთაისში 500 000 კაცი იცხოვრებსო და ბათუმში 400 000 კაცი დასახლდებაო, როცა მთელ აჭარაში არ ცხოვრობდა ამდენი. საერთოდ, სააკაშვილს როყიო ლაპარაკი ახასიათებდა, მაგრამ იგივე სხვა ადამიანებმაც გაიმეორეს. მახსოვს ერთ-ერთ ტელეგადაცემაში კახა ბენდუქიძემ ბრძანა, ლაზიკა ტეროტორიით და მოსახლეობით თბილისს გაუტოლდებაო. გამოდის, რომ ამ გეგმის თანახმად, მარტო ორ ქალაქში – თბილისსა და ლაზიკაში 2 მილიონ ნახევარ ადამიანს უნდა ეცხოვრა. ამას დაუმატეთ ქუთაისი თავისი 500 000-ით, ბათუმი 400 000-ით, რუსთავი, ფოთი და ა.შ. ყველა სოფელი და პატარა ქალაქი დიდ ქალაქებში რომ გადაგვესახლებინა, ამდენი მაინც არ გამოდიოდა. მაშინ რა მონაცემებზე დაყრდნობით ამბობდნენ ამხელა რიცხვებს? რამდენიმე დღის წინ, ბათუმთან ახლოს, ერთ-ერთი სოფელში ვიყავი სტუმრად და ვნახე, რომ ბათუმში დიდი მშენებლობებია გაჩაღებული. 20–30 სართულიანი სახლები შენდება. ზოგი კორპუსი უკვე დასრულებულია, თუმცა არავინ ცხოვრობს. ზოგი მშენებლობის პროცესშია, ზოგან მშენებლობა ახლა იწყება. მთლიანად, აჭარაში 333 000 კაცი ცხოვრობს. აქედან 154 000 ბათუმშია. სოფლად მაცხოვრებელი133 000 ადამიანი ახლავე რომ ავყაროთ და ბათუმში დავასახლოთ, ამდენ ცარიელ ბინას მაინც ვერ შევავსებ თ. ბათუმში ყოფნისას, გავიგე, რომ ერთ-ერთ ახლად აშენებულ კორპუსში ირანის მოქალაქემ 30 ბინა შეიძინა. აი, ვისთვის შენდება ეს კორპუსები.. ჩვენ მივდივართ და სხვები ჩამოდიან და მე ამ მდგომარეობას ემიგრაციულ და იმიგრაციულ სიკვდილს ვუწოდებ.

– დემოგრაფიის თვალსაზრისით, საქართველოს სხვა რეგიონებში რა მდგომარეობაა?


– დემოგრაფიული ვითარების დამძიმება 1989 წლიდან დაიწყო და საქართველოს ყველა რეგიონი მოიცვა. მოგეხსენებათ, 1989–2002–2014 წლებში მოსახლეობის აღწერები ჩატარდა, რომლებიც მოსახლეობის რაოდენობისა და შემადგენლობის შესახებ ყველაზე ზუსტ და საიმედო მონაცემებს იძლევა. 2014 წელს ჩატარებული აღწერის მიხედვით, საქართველოს მოსახლეობამ 3 მლნ. 713 804 კაცი შეადგინა, რაც ნიშნავს, რომ 1989 წლის შემდეგ, საქართველოს მოსახლეობა 1 მილიონ 687 000-ით, ხოლო 2002 წელთან შედარებით, 657 000 -ით შემცირდა. საგანგაშოა, რომ მოსახლეობის კლება განსაკუთრებით ქართველებით დასახლებულ რეგიონებში შეინიშნება.

– იქნებ, რეგიონების მიხედვით დაგვისახელოთ, მოსახლეობა სად და რამდენით შემცირდა..


– მე 19 და მე 20 საუკუნის მონაცემებით, საქართველოს ყველაზე ხალხმრავალი რეგიონი იმერეთია. 1989 წელს იმერეთის მოსახლეობა 767 000 კაცს შეადგენდა. 2002 წელს ეს რიცხვი 700 000-მდე შემცირდა, ხოლო 2014 წელს იმერეთში მაცხოვრებელთა რიცხვმა 534 000 კაცი შეადგინა. შესაბამისად, იმერეთის მოსახლეობა 2014 წელს 1989 წელთან შედარებით, 233 000-ით, ხოლო 2002–2014 წლებში 165 000-ით შემცირდა, რაც ძალიან დიდი რიცხვია. მომდევნო 25 წელიწადის განმავლობაში, კლება თუ ასეთი ტემპებით გაგრძელდა, იმერეთს გაუკაცრიელება მოელის.

– რა მდგომარეობაა დასავლეთ საქართველოს სხვა რეგიონებში?


– 2002–2014 წლებში ანუ ბოლო 12 წლის განმავლობაში, სამეგრელოს მოსახლეობა 135 000 კაცით, ხოლო გურიის მოსახლეობა 30 000 კაცით შემცირდა. საგანგაშოა, რომ ცარიელდება საქართველოს ძირძველი, მთიანი კუთხეები: რაჭა, ხევსურეთი, თუშეთი, ფშავი და სხვა. მაგალითად, 1939 წელს რაჭაში 67 000 კაცი ცხოვრობდა, ამჟამად კი მხოლოდ 17 000 კაცი ცხოვრობს და ისინიც ძირითადად, უფროსი ასაკის ადამიანები არიან. აღსანიშნავია, რომ ბოლო 50 წლის განმავლობაში, რაჭის მოსახლეობაში 400–500 კაცით მეტი კვდება, ვიდრე იბადება და თუ ასე გაგრძელდა, ორ-სამ ათწლეულში რაჭა მოსახლეობისგან საერთოდ დაიცლება. ანალოგიური ვითარებაა სვანეთში. 1980 წელს ზედა და ქვედა სვანეთში 30 000 კაცი ცხოვრობდა, ამჟამად კი მხოლოდ 13 000 კაცი ცხოვრობს. აღსანიშნავია, რომ ისტორიულად, დასავლეთ საქართველოში ყოველთვის მეტი მოსახლეობა იყო, ვიდრე აღმოსავლეთში. მაგალითად, 1886 წელს რუსმა მოხელეებმა ამიერკავკასიის საოჯახო სიები შეადგინეს, რომლის მიხედვით, საქართველოს მოსახლეობამ 1 მლნ. 731 000 კაცი შეადგინა. აქედან 1 მილიონ 218 000 კაცი ანუ მოსახლეობის 70% ქართველი იყო. საოჯახო სიების მიხედვით, აღმოსავლეთ საქართველოში 396 000 ქართველი ცხოვრობდა, ხოლო დასავლეთში 822 000 კაცი ანუ თითქმის ორჯერ მეტი. აღმოსავლეთ-დასავლეთში მოსახლეობის რაოდენობა 1989 წელს გათანაბრდა. ამ დროს, როგორც დასავლეთ, ისე აღმოსავლეთ საქართველოში 1 824 000 კაცი ცხოვრობდა. 2014 წელს ვითარება შეიცვალა და თუ დასავლეთ საქართველოში მაცხოვრებელთა რაოდენობამ მილიონ 323 000 კაცი შეადგინა, აღმოსავლეთ საქართველოში თითქმის 600 000-ით მეტი ანუ მილიონ 902 000კაცია. დასავლეთ საქართველოდან მოსახლეობის ნაწილი თბილისსა და სხვა დიდ ქალაქებში წავიდა, ნაწილი საზღვარგარეთ გაემგზავრა, რაც მეტად უარყოფითი მოვლენაა. ბუნებრივია, ეს ვითარება დასავლეთ საქართველოს ქალაქებზეც აისახა. მაგალითად, 1989 წელს ქუთაისის მოსახლეობა 233 000 შეადგენდა, 2014 წელს კი ეს რიცხვი148 000-მდე შემცირდა. ქუთაისმა, რომელიც მოსახლეობის რაოდენობით, ყოველთვის თბილისის შემდეგ იყო, ადგილი ბათუმს დაუთმო და მეორედან მესამე ადგილზე გადაინაცვლა.

– როგორი დემოგრაფიული სურათი გვაქვს აღმოსავლეთ საქართველოში?


– ბოლო 12 წლის განმავლობაში, კახეთის მოსახლეობა 89 000-ით შემცირდა, რაც ძირითადად, ქართულ რეგიონებზე აისახა. ზოგადად, როგორც დასავლეთ, ისე აღმოსავლეთ საქართველოში სოფლების გაუკაცრიელება შეინიშნება. 2014 წელს ქალაქის მოსახლეობამ 2 მლნ 122 000 შეადგინა, ხოლო სოფლის მოსახლეობა 1 მლნ. 591000, რაც იმას ნიშნავს, რომ 2002 წელთან შედარებით, ქალაქის მოსახლეობა 162 000 კაცით შემცირდა, ხოლო სოფლის მოსახლეობა 496 000-ით. თუ 1989 წლის აღწერის შედეგებს შევადარებთ, დღეს სოფლის მოსახლეობა 818 000 კაცით არის შემცირებული. სოფელი თითქმის მთლიანად დაიცალა ფერტილური ასაკის მოსახლეობისგან, რის გამოც შობადობა საგრძნობლად შემცირებულია. თუ ადრე სოფლად გაცილებით მეტი ბავშვი იბადებოდა, ამჟამად სოფლებში საქართველოში დაბადებულ ბავშვთა მხოლოდ მესამედი იბადება.

– გაუკაცრიელებული სოფლები ახსენეთ.. რამდენი ასეთი სოფელი გვაქვს და კიდევ რამდენს ემუქრება გაუკაცრიელება?


– სამწუხაროა და დასაფიქრებელია, რომ ასეთი სოფლების რიცხვი იზრდება. მაგალითად, თუ 2002 წელს 143 გაუკაცრიელებული სოფელი გვქონდა, ამჟამად, 223 გაუკაცრიელებული სოფელია. იზრდება მცირე სოფლების რაოდენობაც. თუ 2002 წელს 16 ერთ კაციანი სოფელი გვქონდა, ახლა ასეთი 39 სოფელია. 19 ორკაციანი სოფლის ნაცვლად, ახლა 46 ორკაციანი სოფელი გვაქვს, 11 სამკაციანი სოფლის ნაცვლად, ახლა 27-ია და ა.შ. წარმოიდგინეთ, როგორი მძიმე საცხოვრებელი პირობები იქნება ასეთ სოფლებში, თუმცა ჩვენისთანა ღარიბი ქვეყნისთვის ძალიან ძნელია ერთკაციან და ორკაციან სოფლებში კომუნიკაციების გაყვანა და ინფრასტრუქტურის განვითარება. 2002 წელს 132 სოფელი გვქონდა, სადაც ერთიდან ათ კაცამდე ცხოვრობდა, ახლა ასეთი 255 სოფელი გვაქვს. 2002 წელს საქართველოში 28 დიდი სოფელი აღირიცხა. აქედან თითოეულის მოსახლეობა 5000 კაცს აჭარბებდა. ამჟამად, ასეთი სოფლების რაოდენობა თორმეტამდე შემცირდა და იქაც ძირითადად, მოხუცები არიან. შემცირდა 100 კაციანი სოფლების რაოდენობაც. ამჟამად, 1306 სოფელი გვაქვს, სადაც 100 კაცამდე ცხოვრობს და ეს საქართველოში არსებული სოფლების 36%-ია.

– როგორც ბრძანეთ, მოსახლეობის კლება განსაკუთრებით ეთნიკური ქართველებით დასახლებულ რეგიონებს შეეხო. იქნებ, ამ პროცესების გამომწვევ მიზეზებზეც გვიამბოთ?

– 1989 წელს ქართველები საქართველოს მოსახლეობის 70% შეადგენდნენ, მაგრამ ამ პერიოდიდან დაიწყო ქვეყნიდან სხვადასხვა ეროვნების მოსახლეობის გადინება და ასეთ პროცესებს მარტო ჩვენთან კი არა, უკრაინაში, ბელორუსიაში და სომხეთშიც ჰქონდა ადგილი. ისტორიულად, ქართველების შემდეგ, საქართველოში ყველაზე მეტი სომეხი ცხოვრობდა, მაგრამ მოგვიანებით, ქვეყნიდან მათი მასიური გასვლა დაიწყო. 1989 წელთან შედარებით, 2012 წელს საქართველოში სომხების რაოდენობა 269 000 კაცით შემცირდა და მოსახლეობის რაოდენობის მხრივ, მეორე ადგილზე აზერბაიჯანელებმა გადაინაცვლეს. განსაკუთრებით შემცირდა რუსების რაოდენობა. 1989 წელს საქართველოში 341 000 რუსი ცხოვრობდა, ამჟამად კი მხოლოდ 26 000 ცხოვრობს. ასე, რომ ქვეყნის მოსახლეობაში ქართველების პროცენტული რაოდენობა სხვა ეროვნების ადამიანების წასვლის შედეგად გაიზარდა და არა ბუნებრივი მატების გამო. 2014 წელს საქართველოში 3 224 000 ქართველი ცხოვრობდა, რაც ქვეყნის მოსახლეობის 86.8% შეადგენდა. 1989 წელთან შედარებით, 2014 წელს ქართველების რაოდენობა 562 000- ით შემცირდა. ხოლო 2002 წელთან შედარებით, 436 000 კაცით. როგორც ხედავთ, ქართველების რაოდენობა ძირითადად, 2002–2014 წლებში შემცირდა და ეს წლები ზუსტად ნაციონალური მოძრაობის ხელისუფლებაში ყოფნის პერიოდს ემთხვევა.

– ნაციონალებს რომ ჰკითხოთ, ხელისუფლებაში მათ მოსვლას ქვეყნის აღმშენებლობა და აყვავებას მოჰყვა და ქართველების რაოდენობის შემცირება რას უნდა დავაბრალოთ?

– ამას უამრავი მიზეზი აქვს, მაგრამ მხოლოდ რამდენიმეზე შევაჩერებ ყურადღებას. საბჭოთა კავშირის დროს, პატიმართა რაოდენობით 15 მოკავშირე რესპუბლიკას შორის, მე 11 ადგილზე ვიყავით. შევარდნაძის დროს, დაახლოებით 5000 პატიმარი გვყავდა და უცებ, პატიმართა რაოდენობით მსოფლიოში მეორე ადგილზე აღმოვჩნდით. ყველაზე უცნაურია, რომ ამ პერიოდში საქართველოდან მილიონ 671 000 კაცი გავიდა და ეს ძირითადად, 20-დან 50 წლამდე ადამიანები იყვნენ ანუ ის ასაკობრივი კატეგორია, სადაც დანაშაულის ჩადენის ალბათობა ყველაზე მეტია. ამ ხალხის წასვლის შემდეგ, საქართველოში ძირითადად, მოხუცები და 18 წლამდე ახალგაზრდები დარჩნენ.ე.ი დანაშაული და პატიმართა რაოდენობა კი არ უნდა გაზრდილიყო, უნდა შემცირებულიყო, თუმცა, პირიქით მოხდა.

– დიახ, ასეა. სააკაშვილის პრეზიდენტობის დროს, ციხეებში პატიმართა რაოდენობა 400%-ით გაიზარდა.

– ამასაც თავისი მიზეზები აქვს. წარმოგიდგენიათ, 25 000 პატიმარი და 300 000 პრობაციონერი რამდენი ოჯახია? ბუნებრივია, ეს ხალხი არჩევნების დროს, ხმას ნაციონალიურ მოძრაობას მისცემდა, რადგან ქვეყანა შიშით იმართებოდა.
პატიმრების უმეტესობა სწორედ ფერტილური ასაკის ახალგაზრდა იყო, რომელსაც ოჯახი უნდა შეექმნა და ერი გაემრავლებინა. მე დავიანგარიშე და ეს მასობრივი დაპატიმრებები რომ არა, საქართველოში იმდენი ბავშვი დაიბადებოდა, რამდენიც ერთ წელიწადში იბადებოდა. რა თქმა უნდა, ამ ყველაფერმა დემოგრაფიუო პროცესებზე საშინლად იმოქმედა. იმ წლებში იმდენი რამე გაფუჭდა, რომ ამის ხელის „ერთი ხელის მოსმით“ გამოსწორება ძალიან ძნელია და როცა შეუსრულებელ დაპირებებზე ვსაუბრობთ, ესეც უნდა გავითვალისწინოთ. აუცილებლად უნდა აღვნიშნოთ, რომ საქართველოს დემოგრაფიულმა პრობლემებმა კავკასიაში დემოგრაფიული ბალანსი დაარღვია. ჩვენ კავკასიაში ყველაზე მრავალრიცხოვანი ერი ვიყავით. მაგალითისთვის გეტყვით, რომ 1926 წელს ყოველი მესამე კავკასიელი ქართველი იყო. 1965 წლამდე, ჩვენი მოსახლეობა აზერბაიჯანისას თითქმის 400 000-ით აჭარბებდა. აზერბაიჯანისა და საქართველოს მოსახლეობის გათანაბრება პირველად 1965 წელს მოხდა. ამჟამად კი აზერბაიჯანის მოსახლეობამ თითქმის 10 მილიონს გადააჭარბა, ხოლო საქართველოს მოსახლეობა 3 მილიონ 713 804 კაცს შეადგენს.

– არასახარბიელო მონაცემებია. ყოფილი საბჭოთა კავშირის რესპუბლიკებიდან, ასეთი დემოგრაფიული პრობლემები მხოლოდ ჩვენ გვაქვს?

– მოგეხსენებათ, რომ ყოფილი საბჭოთა კავშირის რესპუბლიკებიდან ცხრაში ქრისტიანულ მართლმადიდებლობას აღიარებდნენ. სწორედ ამ ცხრა რესპუბლიკაში შემცირდა 1989–2016 წლებში მოსახლეობა 14 მილიონით. დანარჩენ მაჰმადიანური რელიგიური აღმსარებლობის რესპუბლიკებში კი მოსახლეობა 23 მილიონით გაიზარდა. რაც შეეხება ჩვენს უშუალო მეზობლებს, ბუნებრივი მატება (ანუ რამდენი ადამიანით მეტი დაიბადა, ვიდრე გარდაიცვალა) ყველგან მაღალია. 2000-იან წლებში თურქეთში ბუნებრივმა მატებამ 8 მილიონ 835 000 შეადგინა, აზერბაიჯანში 830 000, სომხეთში 120 000 კაცი ხოლო საქართველოში მხოლოდ 53 000 და ეს ბუნებრივი მატებაც ძირითადად, არაქართველებით დასახლებულ რეგიონებზე მოდიოდა.

– წინა წლებში როგორი ბუნებრივი მატება გვქონდა?

– 60 -იან წლებში საქართველოში ბუნებრივი მატება 650 000 იყო. 70-იან წლებში 453 000. ასე, რომ აშკარა კლება სახეზეა. შეიძლება თავისუფლად ითქვას, რომ საქართველოს თავისი ისტორიის მანძილზე, ასეთი მძიმე დემოგრაფიული სურათი არ ჰქონია. რა თქმა უნდა, ყოფილა პერიოდი, როდესაც მოსახლეობის რაოდენობის მხრივ, უარესი მდგომარეობა გვქონია, მაგრამ მაშინ სრულიად სხვა რეალობა იყო. გლობალიზაციის პირობებში სულ უფრო რთულდება დემოგრაფიული პოლიტიკის გატარება, ამიტომ ისედაც მძიმე ვითარება სხვადასხვა მიზეზების გამო, კიდევ უფრო მძიმდება. დემოგრაფიული მდგომარეობის გამოსწორებისთვის აუცილებელია აქტიური დემოგრაფიული პოლიტიკის გატარება და ამის გაკეთებას რაც უფრო სწრაფად დავიწყებთ, მით უკეთესია..

ნელი თორდია

მეტის ნახვა
7-11-2017, 19:12


ტექსტის თარგმანი ინგლისურ ენაზე გაეგზავნათ:

აშშ ვიცე-პრეზიდენტს მაიკლ პენსეს; აშშ სახელმწიფო მდივანს რექს ტილერსონს; ჰელსინკის თავმჯდომარესა და თანათავმჯდომარეს აშშ-ში როჯერ ვიკერსა და ქრისტოფერ სმისს; გაეროს გენერალურ მდივანს ანტონიო გუტიერრესს; ევროპარლამენტის პრეზიდენტს ანტონიო ტაჯანის; ევროკავშირის პრეზიდენტს ჯეან-კლოდ ჯანკერს; ევროსაბჭოს მდივანს ჰავიერ სოლანას; გერმანიის კანცლერს ანგელა მერკელს; საფრანგეთის პრეზიდენტს ემანუელ მაკრონს; რუსეთის ფედერაციის ელჩს აშშ-ში ანატოლი ანტონოვს; გერმანელ პოლიტოლოგს ოსკარ ლაფონტაინს; გერმანის ბუნდესტაგის დეპუტატს სარა ვაგენკნეხტს, ევროსაბჭოს საგარეო ურთიერთობათა წარმომადგენელს ფედერიკა მოგერინისა და სხვა ოფიციალურ პირებს.

ბატონო პრეზიდენტო, ნება მიბოძეთ, აშშ-ში მცხოვრებ ქართველ ემიგრანტთა ერთი ჯგუფის სახელით მოგილოცოთ ეს საპატიო მოვალეობა თქვენი ქვეყნისა და ასევე მთელი მსოფლიოს წინაშე. დადგა დრო, ამერიკის შეერთებულ შტატებს პრეზიდენტად ჰყავდეს სამართლიანობისთვის მებრძოლი (ასე გვახსოვს თქვენი წინასაარჩევნო საპრეზიდენტო კამპანიიდან) ისეთი ძლიერი პიროვნება, როგორიც თქვენ ბრძანდებით!
გისურვებთ წარმატებას წინააღმდეგობებით აღსავსე ამ რთულ გზაზე!
ბატონო პრეზიდენტო, მოგეხსენებათ, ქართველი ერი დღევანდელი სამყაროს ერთერთი უხუცესი ერია; თავად საქართველო კი პატარა, ლამაზი, უძველესი კულტურის ქვეყანაა (ყოველ შემთხვევისთვის, ასეთი იყო 1992 წლის 6 იანვრამდე), მდებარე შავსა და კასპიის ზღვებს შორის, რაც, სამწუხაროდ თუ საბედნიეროდ, განაპირობებს მის პოლიტიკურ ცხოვრებას. ეს კი ყოველთვის საბედისწერო იყო მის ტერიტორიაზე მცხოვრები ყველა ერის წარმომადგენლისა და განსაკუთრებით კი ქართველთათვის – დაწყებული მითიური არგონავტების ლაშქრობიდან, დამთავრებული თანამედროვე მსოფლიო გლობალური პროცესებით.

ნება მიბოძეთ შეგახსენოთ, რომ 1992 წლის 6 იანვარს აშშ-ს იმდროინდელი პრეზიდენტის ჯორჯ G.ჭ. ბუშის ადმინისტრაციისა და სსრკ იმპერიის ხელმძღვანელების გორბაჩოვ-შევარდნაძის უშუალო ჩარევით, საქართველოს რესპუბლიკაში განხორციელდა შეიარაღებული სახელმწიფო გადატრიალება.
საქართველოს ბედის ჩარხი უკუღმა დატრიალდა. ერთ დროს ბედნიერი, ერთ მუშტად შეკრული ქართველი ერი დღეს უკიდურეს გაჭირვებას, დეგრადაციას განიცდის და თითქმის გადაშენების პირასაა მისული.
გაეროს ბოლო მონაცემების მიხედვით ქართველი ერი მსოფლიოს მომაკვდავი ერების ხუთეულშია შესული.
შOშ! შOშ! შOშ!
ბატონო პრეზიდენტო, მინდა განსაკუთრებით ავღნიშნო, რომ დამოუკიდებელი საქართველოს რესპუბლიკის შექმნა საერთაშორისო სამართლის ნორმებისა და ჭეშმარიტი დემოკრატიული პრინციპების სრული დაცვით განხორციელდა:
1990 წლის 28 ოქტომბერს კომუნისტური რეჟიმის 70-წლიანი ბატონობის შემდეგ ქართველი ერის ისტორიაში მოხდა უპრეცედენტო ფაქტი – პირველად სსრკ-ში შემავალ ქვეყნებს შორის საქართველოში ჩატარდა მრავალპარტიული საპარლამენტო არჩევნები, სადაც უდიდესი უმრავლესობით გამარჯვება მოიპოვა ბლოკმა `მრგვალი მაგიდა – თავისუფალი საქართველო~, რომლის სპიკერიც გახლდათ საქართველოში ეროვნული მოძრაობის წინამძღოლი და სულისჩამდგმელი, ბატონი ზვიად გამსახურდია.

1991 წლის 31 მარტს ჩატარდა რეფერენდუმი, სადაც საქართველოს მოსახლეობის 98,9%-მა გამოხატა საკუთარი ნება და მხარი დაუჭირა საქართველოს დამოუკიდებლობას. რეფერენდუმის შედეგებზე დაყრდნობით, 1991 წლის 9 აპრილს გამოცხადდა საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენა და მიღებული იქნა საქართველოს რესპუბლიკის სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტი. 1918–21 წლების დამოუკიდებელი საქართველოს კონსტუტუციის საფუძველზე კი მიღებული იქნა საქართველოს რესპუბლიკის კონსტიტუცია.
1991 წლის 26 მაისს ჩატარებულ საპრეზიდენტო არჩევნებში საქართველოს მოსახლეობამ (87%), ქართველებმა და მათთან ერთად არაქართველთა უდიდესმა უმრავლესობამ საქართველოს პრეზიდენტად აირჩია ბატონი ზვიად გამსახურდია.
მისი აღმატებულება, ბატონი ზვიად გამსახურდია – ერუდიტი, მწერალი, მთარგმნელი, პოეტი, ესეისტი, თეოლოგი, ფილოსოფოსი, ლიტერატურათმცოდნე, პოლიტიკოსი, ადამიანის უფლებათა უდიდესი დამცველი, დაიბადა და აღიზარდა მსოფლიო მნიშვნელობის კლასიკოსის კონსტანტინე გამსახურდიას ოჯახში.
თავისუფლებას მოწყურებული ქართველი ერი დიდი სიხარულით შეხვდა და დიდი ენთუზიაზმით შეუდგა დამოუკიდებელი ქვეყნის აღმშენებლობას, რომელიც, სამწუხაროდ, ძალიან ხანმოკლე აღმოჩნდა…

როგორც მოგვიანებით გაირკვა, არც ელცინის რუსეთს და არც აშშ-ს იმდროინდელ ადმინისტრაციას პრეზიდენტ ჯორჯ H. ჭ. ბუშის ხელმძღვანელობით არ აწყობდათ საქართველოს რესპუბლიკის ძლიერ დამოუკიდებელ სახელმწიფოდ ჩამოყალიბება: 1991 წელს უკრაინის რადაში გამოსვლისას ბატონმა ბუშმა მიმართა საბჭოთა რესპუბლიკებს, რომ ამ ეტაპზე სსრკ-ს დაშლა შეუძლებელია და შესთავაზა `დემოკრატია~ თავისუფლების სანაცვლოდ.
პარადოქსია, მაგრამ ფაქტია, რომ აშშ-დასავლეთი ევროპა დაუპირისპირდა საქართველოს რესპუბლიკის პირველ და ერთადერთ ლეგიტიმურ პრეზიდენტს, ბატონ ზვიად გამსახურდიას. დაუპირისპირდა ადამიანს, რომელიც ათწლეულების მანძილზე იბრძოდა საბჭოთა იმპერიის წინააღმდეგ. უფრო მეტიც, იმის გამო, რომ ზვიად გამსახურდია იბრძოდა საქართველოს დამოუკიდებლობისა და თვითმყოფადობის შენარჩუნებისათვის და ასევე იღვწოდა პოლიტიკაში საერთაშორისო ნორმების, ზნეობისა და მორალის დამკვიდრებისთვის, აშშ-ს პრეზიდენტმა იგი `დინების საწინააღმდეგოდ ცურვაში~ დაადანაშაულა; ხოლო აშშ-ს ვიცე პრეზიდენტი, ბატონი ჯეიმს ბეიკერი უფრო შორს წავიდა და ბატონ ზვიად გამსახურდიას `დიქტატორი~ უწოდა.
როგორც შემდგომ გამოჩნდა, Aაშშ-დასავლეთი ევროპის ხელისუფალთათვის კარგად აპრობირებული მეთოდია დიქტატორად გამოაცხადონ იმ ქვეყნების პრეზიდენტები, ვინც მათთვის მიუღებელია და ვისი მოშორებაც სურთ…
1991 წლის სექტემბერ-ოქტომბერში დამარცხებულმა კომუნისტურმა ნომენკლატურამ საბჭოთა კავშირის ყოფილი საგარეო მინისტრის ედუარდ შევარდნაძის მეთაურობით, კრიმინალურ ჯგუფებთან ერთად, დასავლეთის მიერ მართულ `ოპოზიციასა~ და კრიმინალურ პრივილეგირებულ საბჭოთა ინტელიგენციაზე დაყრდნობით მოაწყო სახელმწიფო გდატრიალება, რომელშიც მონაწილეობა მიიღო საქართველოს საპყრობილეებიდან სპეციალურად გამოშვებულმა 4000-ზე მეტმა კრიმინალმა.

1991 წლის 22 დეკემბერს, დილის 8 საათზე, მთავრობაზე შეიარაღებული თავდასხმით დაიწყო დამოუკიდებელი საქართველოს რესპუბლიკის წინააღმდეგ დიდი შეთქმულება, რომლის მიზანიც იყო ეროვნული ლეგიტიმური ხელისუფლების დამხობა, ედუარდ შევარდნაძის საქართველოში ჩამოყვანა და საქართველოს ესენგეში შეყვანა, რაც კანონიერი ხელისუფლების განდევნის შემდეგ სრულად განხორციელდა. საქართველოს რესპუბლიკის ხელისუფლების დასამხობად გამოყენებული იქნა სსრკ წითელი არმია, კერძოდ, ამიერკავკასიის შეიარაღებული სამხედრო ნაწილები.
1992 წლის 6 იანვარს 16-დღიანი წინააღმდეგობის შემდეგ საქართველოს რესპუბლიკის ლეგიტიმურმა პრეზიდენტმა, ბატონმა ზვიად გამსახურდიამ დეპუტატებთან და მთავრობის სხვა წევრებთან ერთად დატოვა თბილისი, რათა თავიდან აეცილებინა შემდგომი სისხლისღვრა და სამოქალაქო ომი, გაემგზავრა ჯერ მეზობელ სომხეთში, ხოლო შემდეგ თავი შეაფარა რესპუბლიკა იჩქერიას – ჩეჩნეთს.

აშშ-სა და დასავლეთი ევროპის წამყვანი ქვეყნების ხელისუფალთ საქართველოს რესპუბლიკაში მომხდარი პუტჩი შეაფასეს, როგორც ქართველი ხალხის `თავისუფალი~ ნების გამოვლინება. მათ უგულებელჰყვეს რა საქართველოს რესპუბლიკის ლეგიტიმური ხელისუფლების იარაღის ძალით დამხობა, მხარი დაუჭირეს კრიმინალების სამხედრო ხუნტას იოსელიან-კიტოვან-სიგუას შემადგენლობით და ყველაფერი იღონეს საიმისოდ, რომ 1992 წლის 7 მარტს ედუარდ შევარდნაძე მოსკოვიდან საქართველოში ჩამოსულიყო… შევარდნაძე საქართველოში ვერ ჩამოვიდოდა, ერთნაირად მისაღები რომ არ ყოფილიყო აშშ-სა და დასავლეთი ევროპის ხელისუფალთათვის.
ამ დროისათვის მთელს საქართველოში და განსაკუთრებით კი დედაქალაქ თბილისში ეწყობოდა მშვიდობიანი მანიფესტაციები და მიტინგები ლეგიტიმური ხელისუფლების აღდგენის მოთხოვნით, რომელსაც სამხედრო ხუნტა სისხლში ახშობდა. არნახული ტერორი მძვინვარებდა… დედაქალაქში რომ აღარ ედგომებოდათ, პრეზიდენტ ზვიად გამსახურდიას მომხრეების დიდმა ნაწილმა თავის გადარჩენის მიზნით დასავლეთ საქართველოს, სამეგრელოს მიაშურა, სადაც ასევე მოსახლეობა ერთხმად ითხოვდა კანონიერების აღდგენას საქართველოს მთელ ტერიტორიაზე. ეს გახდა მიზეზი იმისა, რომ უკანონო ფორმირება `მხედრიონმა~ სხვა კრიმინალურ დაჯგუფებებთან ერთად ხუთგზის დალაშქრა და გადაწვა საქართველოს ეს ულამაზესი კუთხე, სადაც მკვლელობასთან ერთად არ ერიდებოდნენ ძარცვას, ადამიანთა წამებას, ახალგაზრდა გოგონების გაუპატიურებას, სხეულის სხვადასხვა ნაწილების მოკვეთას და სხვა საშინელებებს. ყოველივე ამის დამადასტურებელი ვიდეო- მასალა და ნაწამებ ადამიანთა მონათხრობები გადმოცემულია წიგნში `მე ვადანაშაულებ~, რომელიც 2001 წელს გამოიცა საქართველოში.

სწორედ ამ პერიოდში, 1992 წლის 2 დეკემბერს, დიდი ძალისხმევის შემდეგ, საქართველოს რესპუბლიკის ლეგიტიმურ პრეზიდენტს დევნილობაში, ბატონ ზვიად გამსახურდიას მიეცა საშუალება დასავლეთ ევროპაში გამგზავრებულიყო. იგი ეწვია ჯერ ჰელსინკს (ფინეთი) და შემდეგ ვენას (ავსტრია). მან არაერთი პრესკონფერენცია გამართა, სადაც მთელი მსოფლიოს გასაგონად კიდევ ერთხელ აღნიშნა საქართველოში მომხდარი შეიარაღებული სამხედრო გადატრიალებისა და მისი წასვლის შემდეგ ქვეყანაში დატრიალებული ტერორის შესახებ. ასევე არაერთ გაზეთს, ტელევიზიას, რადიოს მისცა ინტერვიუ… შეხვედრები ჰქონდა ავსტრიის საგარეო საქმეთა სამინისტროშიც!
სამწუხაროდ, მისი ხმა დარჩა ხმად მღაღადებლისად უდაბნოსა შინა…
`ცივილიზებული~, `დემოკრატიული~ აშშ-დასავლეთ ევროპის ქვეყნების ხელისუფალნი სრული დუმილით შეხვდნენ ისეთ ყოვლად უსამართლო და უკანონო ფაქტს, როგორიც ხელისუფლების იარაღის ძალით დამხობაა. უფრო მეტიც, მათ ყველაფერი იღონეს იმისათვის, რომ ხელი შეეშალათ ბატონი ზვიად გამსახურდიასთვის ჩეჩნეთში დაბრუნებულიყო… მათი მცდელობა, ამ გზით აეძულებინათ ბატონი გამსახურდია პოლიტიკური თავშესაფარი მოეთხოვა ევროპის რომელიმე ქვეყანაში, კრახით დამთავრდა – თურქეთისა და ლიტვის პრეზიდენტების ძალისხმევით ბატონმა ზვიად გამსახურდიამ გააღწია ევროპიდან და კვლავ ჩეჩნეთში დაბრუნდა.

1993 წლის აგვისტოში შევარდნაძისა და მისი სამხედრო ხუნტის წყალობით გაჩაღდა სისხლისმღვრელი ომი საქართველოს ძირძველ მიწაზე – აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, რაც გახლდათ შედეგი საქართველოში ხელოვნურად გაღვივებული ეთნოკონფლიქტებისა. ამ ომმა შეიწირა 30 000-ზე მეტი ქართველის სიცოცხლე, 300 000 ქართველი კი გამოძევებულ იქნა საკუთარი საცხოვრისიდან და საკუთარ სამშობლოში ლტოლვილად იქცა. ეს ომი სხვა არაფერი იყო, თუ არა მიზანდასახული გენოციდი, მოწყობილი ქართველი ხალხისა და დამოუკიდებელი საქართველოს რესპუბლიკის მიმართ, რასაც მოჰყვა საქართველოს ტერიტორიული მთლიანობის დარღვევა.
1993 წლის 24 სექტემბერს დასავლეთ საქართველოში, კერძოდ, ქალაქ ზუგდიდში შედგა საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს მესამე მოწვევის მეორე სესია, რომელმაც მიიღო გადაწყვეტილება საქართველოს რესპუბლიკის ლეგიტიმური პრეზიდენტის, ბატონი ზვიად გამსახურდიას საქართველოში დაბრუნებისა და კანონიერი ხელისუფლების იურისდიქციის აღდგენის შესახებ. მისი აღმატებულება, ბატონი ზვიად გამსახურდია, საომარ ქმედებათა აღსაკვეთად და კანონიერების აღსადგენად, საქართველოში დაბრუნდა. საქართველოს არალეგიტიმურმა ხუნტის მემკვიდრე ედუარდ შევარდნაძემ ქვეყნის ლეგიტიმური პრეზიდენტის დაბრუნებას ელცინის რუსეთის სამხედრო საზღვაო ფლოტის მეთაურის, ადმირალ ბალტინის სადამსჯელო ჯარის ნაწილების მოწვევით უპასუხა და ამასთან, აფხაზეთის დედაქალაქი სოხუმი ელცინის რუსეთს ჩააბარა.

ამრიგად, განხორციელდა კიდევ ერთი სადამსჯელო ოპერაცია დამოუკიდებელი საქართველოს რესპუბლიკისა და მისი კანონიერი ხელისუფლების მიმართ. გაგრძელდა საქართველოს რესპუბლიკის ლეგიტიმური პრეზიდენტის, ბატონ ზვიად გამსახურდიას მორიგი დევნა… იგი იძულებული გახდა რამოდენიმე თანმხლებ პირთან ერთად სამეგრელოს ტყეებისთვის შეეფარებინა თავი…
ამავდროულად, ოქტომბრის მეორე ნახევარში (1993), აშშ-ს პრეზიდენტმა, ბილ კლინტონმა წერილი გაუგზავნა ხუნტის მემკვიდრე ედუარდ შევარდნაძეს, სადაც გამოხატა მისდამი მხარდაჭერა და ვაშინგტონში მიიწვია, რაც პოლიტიკური თავშესაფრის მინიჭების დაპირება უფრო იყო, რამეთუ კანონიერების აღდგენის მოთხოვნით საქართველოს რესპუბლიკის ლეგიტიმური პრეზიდენტის, ბატონი ზვიად გამსახურდიას მომხრეების მხრიდან იმ პერიოდში კვლავ გრძელდებოდა დაუმორჩილებლობის აქციები და საპროტესტო მიტინგები.

ბატონო პრეზიდენტო, 1993 წლის 25 ოქტომბერს ვაშინგტონში გაიმართა ევროპის უშიშროებისა და ერთიერთობის საბჭოს მორიგი სხდომა, სადაც მოხსენებით წარდგა საქართველოდან იმ ხანად დაბრუნებული `ნიუ-იორკ თაიმსის~ კომენტატორი, ბატონი თომას გოლცი: `ბატონი გამსახურდია უდაოდ ძალზე პრობლემატური პიროვნებაა, მაგრამ მას აქვს ის, რასაც ჩვენ დემოკრატიულ ლეგიტიმურობას ვუწოდებთ და იგი ხელისუფლებას პუტჩის მეშვეობით ჩამოაშორეს…ედუარდ შევარდნაძის უმთავრესი პრობლემა, რომელსაც ის დღეს საქართველოს მართვისას აწყდება, იმაში მდგომარეობს, რომ მისი ხელისუფლება პუტჩის გზითაა დამყარებული ამ ქვეყნის დემოკრატიულად არჩეული ლიდერის იარაღით დამხობის შემდეგ~…
ჩორრენტ შიტუაციონ ინ Gეორგია ანდ Iმპლიცატიონს ფორ Fორ U.შ. Pოლიცყ. Bრიეფინგ ოფ ტჰე ჩომმისსიონ ონ შეცურიტყ ანდ ჩოოპერატიონ ინ Eუროპე, ჭასჰინგტონ, Dჩ, Oცტობერ 1993.
ბატონო პრეზიდენტო, ქვეყნის დამოუკიდებლობისთვის, სამართლის ნორმების აღდგენისა და პოლიტიკაში მორალისა და ზნეობის დამკვიდრებისათვის ბრძოლა `დემოკრატ~ აშშ-დასავლეთ ევროპის ქვეყნებში პრობლემად მოიაზრებოდა და სამწუხაროდ, დღესაც არაფერი შეცვლილა ამ კუთხით.
შეშფოთებულმა ვაშინგტონმა კვლავ გვერდი აუარა ამ განცხადებას და შეწუხებულმა – შევარდნაძეს არაფერი დაუშავდესო, სახელმწიფო მდივანი ვარენ ქრისტოფერი სასწრაფოდ და საგანგებოდ მიავლინა მოსკოვს, რათა მიეღო გარანტია, რომ ელცინის რუსეთის არმია ნამდვილად დაიცავდა საქართველოს დამაქცევარ ედუარდ შევარდნაძესაც და მის უკანონო დე-ფაქტო ხელისუფლებასაც. ასე და ამგვარად, აშშ-ს ადამინისტრაციამ კიდევ ერთხელ დაიცვა `დემოკრატია~ საქართველოში ლეგიტიმური ხელისუფლების დამხობის შემდეგ…
ბილ კლინტონის ადმინისტრაციამ სპეციალური სამხედრო დანიშნულების ჯარის ნაწილები მიავლინა საქართველოში შევარდნაძის დაცვის წევრების გასაწრთვნელად.

პუტჩისტების მიერ მოწვეული, კრიმინალური სახელმწიფო საბჭოს მემკვიდრე, სახელმწიფო საბჭოს თავმჯდომარე ედუარდ შევარდნაძემ 1995 წლის ნოემბერში გამართულ უკანონო, ფალსიფიცირებული არჩევნებით მიიღო საქართველოს პრეზიდენტის პოსტი…
ამ დროს საქართველოს რესპუბლიკის კანონმდებლობის მიხედვით ბატონი ზვიად გამსახურდია კვლავ საქართველოს რესპუბლიკის პრეზიდენტი იყო და ამ თანამდებობაზე არჩეული იყო 5 წლის ვადით – 1996 წლის 16 მაისამდე… მიუხედავად სახელმწიფო გადატრიალებისა, ბატონი ზვიად გამსახურდია არ გადამდგარა და არც საქართველოს რესპუბლიკის კანონიერი უზენაესი საბჭოს ლიკვიდაცია არ გამოუცხადებია.

ყველაფერი დამთავრდა იმით, რომ 1993 წლის 31 დეკემბერს, 00 საათსა და 30 წუთზე შევარდნაძის ხუნტისა და მისი სპეცსამსახურების მიერ განხორციელდა ტერორისტული აქტი – ვერაგულად მოკლეს საქართველოს რესპუბლიკის ლეგიტიმური პრეზიდენტი, ბატონი ზვიად გამსახურდია… მკვლელობა დღესაც გამოუძიებელია. რაც დრო გადის, მით უფრო იგრძნობა სიმძიმე დანაშაულისა, რომელიც ქართველი ერის მიმართ იქნა ჩადენილი როგორც შინაური, ასევე გარეშე (აშშ-ს იმდროინდელი ადმინისტრაცია, ელცინის რუსეთი, დასავლეთი ევროპა) მტერთა მიერ 1991–1993 წლებში.
ფაქტია, ტყვია ესროლეს საქართველოს და ქართველი ერის მომავალს და ამაზე პასუხი არავის უგია:
განადგურებულია ქართული სკოლა, უმაღლესი სასწავლებელი, მეცნიერებათა აკადემია;
გაყიდულია მიწა, წყალი, ტყე, სტრატეგიული მნიშვნელობის ობიექტები;
ფაქტიურად, ქვეყანაში არ არსებობს ეკონომიკა. საქართველო მსოფლიო სავალუტო ფონდისა და აღვირახსნილი ბანკირების სათარეშო ობიექტია;
საგარეო ვალმა ქვეყანაში, რომლის მოსახლეობაც 3 მილიონამდეა, 10 მილიარდს გადააჭარბა;
ყოველწლიურად შიმშილითა და ავადმყოფობით 300-ზე მეტი ბავშვი იღუპება. მოსახლეობის დიდი ნაწილი, განსაკუთრებით პენსიონრები შიმშილის ზღვარს მიღმა არიან.
მილიონნახევარზე მეტი ქართველი საზღვარგარეთაა გადახვეწილი ლუკმა-პურის საშოვნელად…
ბატონო პრეზიდენტო, 26 წელზე მეტია საქართველოს მოღალატე დე-ფაქტო ხელისუფალთა ხელით ყველა შესაძლო ფორმით ხორციელდება საქართველოს ნგრევა და ქართველთა გამიზნული გენოციდი. ხუნტის მემკვიდრე დე-ფაქტო ხელისუფლების ერთერთი წარმომადგენელი, პრემიერ-მინისტრი გიორგი კვირიკაშვილი ამ მოკლე ხნის წინ ვიზიტით თეთრ სახლში ბრძანდებოდა…

კანონიერი ხელისუფლების დამხობამ იმდროინდელ აშშ-ს ხელისუფლებას საშუალება მისცა ინვესტიციები განეხორციელებინა ისეთ სფეროში, რაც ბიოლოგიური იარაღის წარმოებას უკავშირდება. 2002 წელს აშშ-მ საქართველოსთან გააფორმა შეთანხმება `ტექნოლოგიებისა და პათოგენების სფეროში თანამშრომლობის შესახებ, რომელიც უკავშირდება ბიოლოგიური იარაღის განვითარებას და ამავე სფეროში ინფორმაციის გაუვრცელებლობას~! 2011 წელს აშშ-ს თავდაცვის უწყებამ განახორციელა 300 მილიონიანი ინვესტიცია და დედაქალაქში, სართაშორისო აეროპორტის მახლობლად სენატორების ლუგარ-ნანის პროგრამის მიხედვით აშენდა ლაბორატორია, რომელსაც რიჩარდ ლუგარის სახელი ეწოდა. ამ პროგრამის ფარგლებში სულ 22 ლაბორატორიაა აშენებული, სადაც მიმდინარეობს განსაკუთრებით საშიში დაავადებების ბაქტერიებისა და შტამების შესწავლა, მათ შორის ჯილეხის, ქათმის (H5N1) და ღორის (H1N1) გრიპისაც… ექსპერიმენტები მიმდინარეობს საქართველოს მოსახლეობაზე სხვადასხვა გრიპის ვირუსით ან საექსპერიმენტო ვაქცინით. ქართველ ხალხზე ასეთი `ზრუნვის~ შედეგად საქართველოში მნიშვნელოვნად გაიზარდა სხვადასხვა ონკოლოგიური დაავადებები, როგორც მოზრდილებში, ასევე ბავშვებში, გავრცელებულია ფარისებრი ჯირკვლის სიმსივნე და სხვა პათოლოგიები და ბევრი სხვა დაავადებებიც… შესაბამისად, მნიშვნელოვნადაა გაზრდილი სიკვდილიანობაც… `მსგავსი ლაბორატორიების შექმნა მიზნად ისახავს ბიოლოგიური იარაღის აკრძალვის შესახებ კონვენციისთვის გვერდის ავლას. `ლუგარის ლაბორატორია აეროპორტთან ახლოს მდებარეობს, ბომბების ჩატვირთვასა და იქიდან ვირუსების სხვა ობიექტებზე გადატანას დიდი დრო არ დასჭირდება~, – ბრძანა საქართველოს დე-ფაქტო პრეზიდენტ სააკაშვილის ყოფილმა მრჩეველმა, ბატონმა ჯეფრი სილვერმანმა…

ეს და ბევრი სხვა უწესრიგობანი ხდება მსოფლიოში მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ, რაზეც 2007 წელს ისაუბრა რუსეთის პრეზიდენტმა, ბატონმა ვლადიმერ პუტინმა მიუნხენში გამართულ კონფერენციაზე. იგი წინ აღუდგა აშშ-ს მცდელობას ერთპოლუსიანი მსოფლიოს შექმნის შესახებ. ასევე დაგმო ამ ქვეყნის მისწრაფება მსოფლიო ჰეგემონიისკენ. მან ბრძანა, რომ 1999 წელს ხელმოწერილი იქნა ევროპის ადაპტირებული ხელშეკრულება, რომელიც ითვალისწინებს ევროპაში ახალ გეოპოლიტიკურ ვითარებას და ვარშავის ბლოკის ლიკვიდაციას. ნატოს ქვეყნებმა უარი განაცხადეს – ამ ხელშეკრულებას არ მოაწერდნენ ხელს, ვიდრე რუსეთი არ გაიტანდა თავის სამხედრო ბაზებს საქართველოდან და მოლდოვადან. როგორც ბატონმა პუტინმა ბრძანა, საქართველოდან, პრეზიდენტ სააკაშვილთან შეთანხმებით დაწყებული იყო და დაჩქარებული ტემპებით მიდიოდა კიდეც რუსული შეიარაღებული ძალების გაყვანა…
სწორედ ამ დროს დასავლეთის რეაქციული ძალების მიერ შთაგონებულმა საქართველოს დე-ფაქტო პრეზიდენტმა სააკაშვილმა წამოიწყო ტრაგიკული ავანტიურა – შუაღამისას მისი ბრძანებით ქართული საჯარისო ფორმირებები თავს დაესხნენ შიდა ქართლს, ეგრეთ წოდებულ სამხრეთ ოსეთის დედაქალაქ ცხინვალს და მძინარე მოსახლეობას ბომბები დაუშინეს. (იხილეთ დასკვნა, გამოქვეყნებული ევროკავშირის სპეციალური მისიის მიერ ქალბატონ ჰაიდი ტალიავინის ხელმძღვანელობით).

მიხეილ სააკაშვილი ამ ნაბიჯს ვერ გადადგამდა, დასავლეთი სამხედრო დახმარებას რომ არ დაჰპირებოდა… სხვათა შორის, ქალაქ სენაკის სამხედრო ბაზა, რომელიც რუსეთის ავიაციამ დაბომბა, გადავსებული იყო ამერიკული იარაღით… იმხანად მთელი სოცქსელები მოიცვა სააკაშვილის ფოტომ, სადაც ის ტელეფონის ყურმილით ხელში სასოწარკვეთილი და შეშფოთებული საკუთარ ჰალსტუხს ღეჭავს… მაგრამ უკვე ძალიან გვიან იყო…ეს ომი, რა თქმა უნდა, საქართველოს დამარცხებით დამთავრდა, რასაც მოჰყვა ქართველთა მორიგი მსხვერპლი, დანგრეული სოფლები, ლტოლვილების ახალი ტალღა და ყველაზე უმძიმესი, რუსეთის ხელისუფლების მიერ აფხაზეთისა და სამხრეთ ოსეთის დამოუკიდებლობის აღიარება… ფაქტობრივად, საქართველოს ტერიტორიის 20% პროცენტი დაიკარგა… თუმცა, რუსეთის მხრიდან ეს აღიარება არ მოხდებოდა, რომ არა გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის არსებობის მანძილზე ყველაზე სამარცხვინო პოლიტიკური მოვლენა, როდესაც ჯორჯ ბუშის (ახალგაზრდა) ადმინისტრაციის ზეწოლით 77 ქვეყანამ აღიარა კოსოვოს დამოუკიდებლობა და მსოფლიოში ასეთი უკანონობის პრეცედენტი შექმნა…
ბატონო პრეზიდენტო, აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკას დამოუკიდებლობა გამოცხადებული ჰქონდა ჯერ კიდევ 1999 წელს. შეგახსენებთ, რომ ამავე წელს აშშ-პრეზიდენტის ბილ კლინტონისა და ნატოს ჯარების მიერ განხორციელდა სპეცოპერაცია იუგოსლავიის წინააღმდეგ. 2008 წლის 17 თებერვალს კოსოვოს ასამბლეამ გამოაცხადა კოსოვოს სერბეთისგან გამოყოფა, რაც აღიარებული იქნა აშშ-ს, ევროკავშირისა და გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის გენერალური ასამბლეის მიერ. სწორედ ამ ფაქტმა გზა გაუხსნა რუსეთს ეღიარებინა ძირძველი ქართული მიწა-წყლის, აფხაზეთისა და შიდა ქართლის, ეგრეთ წოდებული სამხრეთ ოსეთის დამოუკიდებლობა… ყველა ეს უბედურება, რაც თავს დაატყდა საქართველოს 1991 წლის 6 იანვრის შემდეგ, შედეგია კანონიერი ხელისუფლების დამხობისა.

ამ ბოლო ხანებში იყო ასევე ტერორისტების საქართველოს ტერიტორიაზე შემოსვლისა და გადაადგილების არაერთი შემთხვევა… რაც შეეხება მიგრაციას, ისეთი ფორმით მიმდინარეობს უცხოტომელების საქართველოში გამიზნული შემოყვანა, რომ თუ ასე გაგრძელდა, მოკლე ხანში ქართველებიც, ჩრდილო ამერიკის კონტინენტზე მცხოვრები აბორიგენი ერის მსგავსად, რეზერვაციაში აღმოვჩნდებით…
მაპატიეთ, თქვენო აღმატებულებავ, თუ სიტყვა გამიგრძელდა. ეს მხოლოდ მცირე ჩამონათვალია იმ უბედურებისა, რასაც ადგილი აქვს საქართველოში ბოლო 26 წლის მანძილზე და შედეგია საქართველოს რესპუბლიკის ლეგიტიმური ხელისუფლების სამხედრო შეიარაღებული გადატრიალებისა, რამაც დასაბამი მისცა საქართველოში უკანონობისა და უსამართლობის აღზევებას… ეს კი ძირს უთხრის ქართული სულიერებისა და თვითმყოფადობის ხუთიათასწლოვან ისტორიას. თუმცა ლეგიტიმურ ხელისუფლებათა დამხობის პროცესი საქართველოს რესპუბლიკით არ დაწყებულა და არც მისით დასრულებულა… შემდეგ იყო `არაბული გაზაფხული~, უკრაინაში იანუკოვიჩის ხელისუფლების იარაღის ძალით დამხობა და აგერ უკვე 6 წელია მიდის ყოვლად უსამართლო სისხლისმღვრელი ომი სირიაში, მისი პრეზიდენტისა და მთავრობის წინააღმდეგ… აღარაფერს ვამბობ ცენტრალურსა თუ სამხრეთ ამერიკის კონტინენტზე მიმდინარე სახელმწიფო გადატრიალებათა (სამხედრო თუ საპარლამენტო) შესახებ დაწყებული ნიკარაგუით გასული საუკუნის 80-იანი წლებიდან, დაგეგმილი და ხელშეწყობილი თქვენს წინამორბედ ხელისუფალთა მიერ.

ბატონო პრეზიდენტო, თვალყურს ვადევნებ რა თქვენს მოღვაწეობას, ვხედავ რაოდენი სირთულეებისა და წინააღმდეგობათა დაძლევა გიწევთ თქვენი ქვეყნის სამართლის ნორმებისკენ შემობრუნების გზაზე. იმედს გამოვთქვამ, რომ ეს წერილი, გარკვეულწილად, მოგაწვდით დამატებით ინფორმაციას თქვენს წინამორბედ ხელისუფალთა მოღვაწეობის შესახებ და გაგიადვილებთ ბრძოლას მსოფლიოში მშვიდობის დასამყარებლად… ერთად ვუთხრათ უარი უხეშ სამხედრო ძალას და გადავაქციოთ პლანეტა დედამიწა მართლაც მშვიდობისა და სიყვარულის ოაზისად!…
როგორც საქართველოს რესპუბლიკის დღემდე ერთადერთი ლეგიტიმური პრეზიდენტი, ბატონი ზვიად გამსახურდია ბრძანებდა:
`იარაღი უძლურებაა! ძალა არის ზნეობა, სიმართლე, მორალი~!
ქართველი ხალხი დღესაც იმ იმედითაა, რომ აღსდგება საქართველოში კანონიერი ხელისუფლების იურისდიქცია, რაც ერთადერთი გზაა საქართველოსა და ქართველი ერის გადასარჩენად.
თქვენც ხომ იმ იმედით აგირჩიათ ამერიკის მოსახლეობის გონიერმა ნაწილმა, რომ ქვეყნის ცხოვრების სამართლიან პრინციპებზე გადსავლას დაპირდით?!…
გფარავდეთ ღმერთი სიყვარულისა და ჭეშმარიტებისა!

* * *
ბატონო პრეზიდენტო, ეს წერილი უკვე დასრულებული იყო, როდესაც მომაწოდეს ინფორმაცია, რომ აშშ-ს ელჩი საქართველოში, ბატონი იან კელი დაინტერესდა საქართველოს პრზიდენტის, ბატონ ზვიად გამსახურდიას მკვლელობით და მიუთითა კიდეც გამოძიების დაწყების შესახებ. მინდა ბატონ ელჩს შევახსენო, რომ ჯობს გამოძიება დაიწყოს ფაქტიდან, როდესაც 1990 წლის ნოემბერში კუნძულ მალტაზე, ერთ-ერთი სამხედრო კრეისერის ბორტზე შედგა შეხვედრა საბჭოთა კავშირის ხელმძღვანელობას – მიხეილ გორბაჩოვს, ედუარდ შევარდნაძეს და აშშ-ს მაშინდელ პრეზიდენტ ჯორჯ ბუშსა და ვიცე- პრეზიდენტ ჯეიმს ბეიკერს შორის. სწორედ ამ შეხვედრაზე შეთანხმდნენ, რომ საბჭოეთი თმობდა თავის გავლენას ბალტიის ქვეყნებსა და აღმოსავლეთ ევროპაზე, ხოლო ყველა დანარჩენი რესპუბლიკა სახეშეცვლილი ესენგეს შემადგენლობაში დარჩებოდა… ასევე, გორბაჩოვ-შევარდნაძემ მიიღო სიტყვიერი დაპირება, რომ ნატო აღმოსავლეთით არ გაფართოვდებოდა, რაც ცრუ დაპირება აღმოჩნდა… ფაქტობრივად, ამ შეხვედრაზე გადაწყდა დამოუკიდებელი საქართველოს რესპუბლიკისა და მისი დღემდე ერთადერთი კანონიერი პრეზიდენტის, ბატონ ზვიად გამსახურდიას ბედიც…

მეტის ნახვა
7-11-2017, 18:16


რუსულ ტელეარხებზე ლალი მოროშკინას გამოჩენას ქართულ საზოგადოებაში ყოველთვის არაერთგვაროვანი შეფასებები მოჰყვება. ზოგისთვის ყოფილი სახელმწიფო მოხელეს რუსეთში ვიზიტები და რუსულ ტელევიზიებში გამოჩენა ქვეყნის მტრობაა, ზოგისთვის კი დაკარგული ტერიტორიების მშვიდობიანად დაბრუნების გეგმის ნაწილი. „მე ევროპული ქვეყნიდან ვარ და მივეჩვიე, რომ ქალებს უსმენენ“ – ასე გააჩუმა ლალი მოროშკინამ ოპონენტი რუსეთის პირველ არხზე გამართულ გადაცემაში, სადაც მიხეილ სააკაშვილს მოღალატე უწოდა: „ამ ადამიანმა საქართველოს უღალატა. მან უარი თქვა საქართველოს მოქალაქეობაზე. ცხრა წლის მანძილზე ის ნამდვილ ბოროტებას წარმოადგენდა“ – განაცხადა ლალი მოროშკინამ.

რა აზრი აქვს ჩრდილოელ მეზობელთან დიალოგს „მცოცავი ანექსიის“ პირობებში და რის მიღწევას ცდილობს რუსულ ტელევიზიებში აქტიურობით? ამ და სხვა თემებზე „საერთო გაზეთს“ ლალი მოროშკინა ესაუბრა:

– თავიდან რუსეთის ტელევიზიებში გამოჩენისგან თავს ვიკავებდი, მაგრამ მერე მივხვდი, რომ ძალიან დიდი ტრიბუნის გამოყენების შანსი მქონდა, რომელიც რუსეთის გარდა, უკრაინას, ევროპას და ამერიკას მოიცავს. მივხვდი, რომ, ამ ტრიბუნიდან შემიძლია ვთქვა, თუ რა ხდება საქართველოში, როგორ უნდა მოხდეს ქვეყნებს შორის ნორმალური კონტაქტების აღდგენა და ა.შ. რუსი საზოგადოება არაერთგვაროვანია. მისი უდიდესი ნაწილი მზადაა საქართველოსთან მოლაპარაკებებისთვის და ახლა მხოლოდ ჩვენი გადასაწყვეტია, თუ სახელმწიფოს მხრიდან, ვინ ჩაერთვება ამ მოლაპარაკებებში.

– ოვაციები რა თქმა უნდა, სასიამოვნოა, მაგრამ დაკარგული ტერიტორიების დასააბრუნებლად, მარტო ეს არ კმარა..

– თითქმის ათწლიანი პაუზის შემდეგ, რუსეთში ჩავდივარ როგორც ექსპერტი და პოლიტოლოგი და „პატრიოტთა ალიანსის“ ვიზიტს თუ არ ჩავთვლით, სრულიად მარტო ვარ. ვისაც ნაციონალების ფარსში მონაწილეობა და თავის დაბრმავება უნდა, დაიბრმავოს, მე კი ჩემს საქმეს ვაკეთებ. მინდა ვაჩვენო რუსეთს, რომ საქართველო მზად არის, დაიწყოს მოლაპარაკება ტერიტორიების დასაბრუნებლად. პირველ რიგში, 2008 წლამდე სტატუს კვოზე ანუ კოდორზე და ახალგორზეა საუბარი. თუ არავინ ჩავიდა და ამ თემებზე საუბარი არ დაიწყო, თავისით ვის და რა დაუბრუნებია? არც ის უნდა დაგვავიწყდეს, რომ რუსეთში საარჩევნო წელი მოდის და საპრეზიდენტო არჩევნებში ქსენია სობჩაკიც მიიღებს მონაწილეობას.

– ამით რისი თქმა გსურთ?


– ეს იმას ნიშნავს, რომ რუსეთი ახლებურ ხედვაზე და ახლებურ სახელმწიფო წყობაზე გადადის და ვფიქრობ, მხოლოდ დაკარგულ ტერიტორიებზე საუბრის კი არა, სერიოზული ურთიერთობების დალაგების შანსი გვექნება.

– თქვენი და „პატრიოტთა ალიანსის“ მოსკოვში ვიზიტებმა „მცოცავი ანექსია“ ვერ შეაჩერა. შეიძლება ვივარაუდოთ, რომ რუსეთს საუბრის გარდა, სხვა რაღაცას ელის ჩვენგან..


– რაღაც სხვას ნამდვილად ელის. რუსეთი სახელმწიფო დონეზე ურთიერთობას ელის და არა ოპოზიციურ პარტიებთან და ცალკეულ ელემენტებთან. ვიმეორებ, მე ერთგვარი ხიდი ვარ ორ მთავრობას შორის, დანარჩენი უკვე საქართველოს მთავრობის გადასაწყვეტია, თუ ვის გააგზავნიან სამთავრობო სტრუქტურებიდან რუსეთში, რომ ტერიტორიების დაბრუნებაზე საუბარი დავიწყოთ. გერმანიამ ებრაელები გაანადგურა, მაგრამ ომის შემდეგ, ამ ერებმა მშვიდობაზე საუბარი შეძლეს და მოლაპარაკებების მაგიდას მიუსხდნენ. დღეს ისრაელი თავის ახალგაზრდებს გერმანიაში სასწავლებლად აგზავნის. ჩვენზეა დამოკიდებული, რას ავირჩევთ – ევროპულ გზას თუ პალესტინა-ისრაელის დაუსრულებელი ომის გზას და მთელი ცხოვრება ომში ვიქნებით..

– თქვენი აზრით, მოლაპარაკებების დაწყების შემთხვევაში, იქნება თუ არა რუსების მოთხოვნებს შორის, დასავლურ ორიენტირებზე და ევრო-ატლანტიკურ კურსზე უარი თქმა?

– არა, ზუსტად ვიცი, რომ არ იქნება. ეს მოსაზრება ნაციონალების არასწორი პროპაგანდის შედეგია და სხვა არაფერი. თურქეთი რუსეთის პარტნიორია, ამ აქვეყანაში დიდი ბიზნეს-ინტერესები აქვს, ერდოღანი ხშირად ჩადის მოსკოვში და მისთვის ნატოდან გამოსვლა არავის უთხოვია და ჩვენ რატომ მოგვთხოვენ?

– მაშინ რა არის ამ მოლაპარაკებებში რუსების ინტერესი? რას ელიან?

– ელიან იმას, რომ აღდგეს დიპლომატიური ურთიერთობა, რისი არა ერთი მოთხოვნა იყო. მეზობელთან ურთიერთობის გაფუჭება მხოლოდ იდიოტს შეიძლება უნდოდეს. წარმოიდგინეთ, საომარი მდგომარეობის მიუხედავად, რუსეთს უკრაინასთან აქვს დიპლომატიური ურთიერთობა და საქართველოსთან, სადაც ომი დამთავრდა, არა. რუსეთს ჭირდება პარტნიორი ქვეყნები, ჭირდება საქართველოდან იაფი პროდუქტი, იაფი მუშახელი და ამაზე არის მოთხოვნა.

– ბევრს ეგონა, რომ რუსეთ-საქართველოს ურთიერთობებში მთავარ დაბრკოლებას სააკაშვილის ფაქტორი წარმოადგენდა და ხელისუფლების შეცვლის შემდეგ, ორ ქვეყანას შორის უთიერთობა ახალ ფაზაში გადავიდოდა. მოხდა თუ არა ასე და თუ არა, რატომ?

– ძალიან კარგად მახსოვს, „ქართული ოცნების“ ხელისუფლებაში მოსვლის შემდეგ, პუტინმა ქართული მხარე მოსკოვში მიიპატიჟა. ამას მოჰყვა კინკლაობა, მარგველაშვილი უნდა წასულიყო თუ ღარიბაშვილი, რადგან პრემიერმა და პრეზიდენტმა ვერ გაიყვეს რომელს რომელი რანგის შეხვედრებზე უნდა ევლო. თუ გახსოვთ, ეს იყო ძალიან სერიოზული დაპირისპირება, რაც იმით დამთავრდა, რომ პროცესები დროში გაიწელა და შემდეგ ყველაფერი ჩაწყნარდა. დღეს, როდესაც სარკოზით დაწყებული, მაკრონით დამთავრებული, ძველი და ახალი პრეზიდენტები ერთმანეთს ასწრებენ პუტინთან მოლაპარაკებებზე ჩასვლას, „სირაქლემას პოზიცია“ კარგს არაფერს მოგვიტანს. კულტურულ დონეზე, რუსეთთან პრობლემა მოგვარებულია, მაგრამ ტაშ-ფანდურის გარდა, აუცილებელია, რომ ტერიტორიების დაბრუნებაზე და მცოცავ ანექსიაზე დავიწყოთ საუბარი.

– საუბრის დროს თქვით, რომ კულტურულ დონეზე, რუსეთთან პრობლემა მოგვარებულია. იქნებ დაგვიკონკრეტოთ, რა იგულისხმეთ?

– ვიგულისხმე, რომ ცნობილი მომღერლები, კახუჩელადან და ნინო ჩხეიძიდან დაწყებული და მგზავრებით დამთავრებული, რომლებიც თავიდან ძალიან აპროტესტებდნენ რუსეთში ვიზიტებს, დღეს რუსეთში ძალიან მაღალ სცენებზე დგანან. მგზავრები უკვე რუსეთში პოპულარული ჯგუფია და კახუჩელა უამრავ რუსულ გადაცემაში მონაწილეობს. რეალურად, ამჟამად რუსეთში იმდენი ქართველი მოღვაწეობს, რამდენიც მგონი, საქართველოში აღარ დარჩა და მათი უმეტესობა სწორედ ნაციონალური მოძრაობის აპოლოგეტი გახლავთ. მე ადრეც ვთქვი, რომ ესაა ქვეყანა, სადაც სოფო შევარდნაძე წამყვანია, სადაც ქართველი რეჟისორები რეზო გიგინეიშვილი და სხვები არაჩვეულებრივ ფილმებს იღებენ, სადაც ანშლაგებით იმართება ქართული კონცერტები, იხსნება ქართული რესტორნები და მიდის ქართული პროპაგანდა, მაგრამ საქართველოს ხელისუფლება თუ არ ჩაერთო მოლაპარაკებებში, მით უმეტეს, რომ რუსეთის მხრიდან ამის სურვილი არის, მაშინ საერთოდ ყველაფერზე უნდა ვთქვათ უარი. უარი ვთქვათ რუსეთიდან ფულის გზავნილებზე და ჩვენ ვიცით, რომ საქართველოში განხორციელებული ფულადი გზავნილების მიხედვით, რუსეთი პირველ ადგილზეა. ნუ შემოვუშვებთ რუს ტურისტებს, რომლებიც ჩვენთან შემოსული ტურისტების თითქმის 80% შეადგენენ, უარი ვთქვათ მილიონ 200 000 ქართველზე, რომელიც იქ ცხოვრობს, დავიბრმავოთ და დავიყრუოთ თავები და გავაგრძელოთ ცხოვრება, რომელიც დაკარგულ ტერიტორიებთან არ და ვერ მიგვიყვანს. არჩევანი ჩვენი გასაკეთებელია და რაც უფრო სწრაფად, მით უკეთესია.

ნელი თორდია

მეტის ნახვა
6-11-2017, 21:15