სომხეთში განვითარებულ პოლიტიკურ პროცესებსა და სხვა საინტერესო საკითხებთან დაკავშირებით, გვესაუბრება პოლი ტოლოგი, პროფესორი თამარ კიკნაძე.

– სომხეთში მეგობრები მყავს, მათ შურდათ ჩვენი, დემოკრატიული გარდაქმნები განახორციელეთ, პროდასავლურები გახდით, ჩვენთან კი კორუფცია, მძიმე ეკონომიკური მდგომარეობაა და არაფერი იცვლებაო. მომავალი გვიჩვენებს ხელისუფლების ცვლილება სომხეთს დადებით შედეგს მოუტანს თუ უარყოფითს, მაგრამ ჩემი აზრით, სომხეთმა პოლიტიკური თვალსაზრისით ამ ცვლილებამდეც ძალიან დიდ წარმატებას მიაღწია.

ევრაზიული კავშირის წევრმა ქვეყანამ ხელი მოაწერა ევროკავშირთან ასოცირების ხელშეკრულებას, ანუ დაბალანსებულ პოლიტიკას აწარმოებდა, თუმცა ხედავთ როგორც დამთავრდა ეს ყველაფერი. ვნახოთ როგორ განვითარდება მოვლენები, არ დაგვავიწყდეს, რომ ძალიან ძლიერია რუსეთისა და ირანის ფაქტორი, შემთხვევითი არ არის, რომ გარკვეული მზადებაა აზერბაიჯანში, ალიევის ვიზიტი თურქეთში და ა.შ. თუ სომხეთი განვითარებული მოვლენები არ არის შეთანხმებული რუსეთთან და მის მიერ მხარდაჭერილი, თუ მკვეთრი ანტირუსული მოძრაობები განხორციელდა, არ არის გამორიცხული ყარაბაღის პრობლემის სხვაგვარად განვითარების მოწმე გავხდეთ. სომეხი პოლიტიკოსები ძალიან ხშირად ამბობენ, პაშინიანმაც თქვა თავის გამოსვლაში, რუსეთი ჩვენი სტრატეგიული პარტნიორია და რატომ ყიდის იარაღს აზერბაიჯანზეო, რაზეც რუსებს ასეთი პასუხი აქვთ, ჩვენ რომ არ მივყი- დოთ, აზერბაიჯანელები სხვისგან მაინც იყიდიან იარაღსო.
პაშინიანი და პუტინი სოჭში კი ხვდებიან ერთმანეთს, მაგრამ ესეც ბევრი არაფრის მთქმელია, სააკაშვილი გაპრეზიდენტების შემდეგ პირველად პუტინს შეხვდა, მაგრამ ეს არ გამხდარა იმის გარანტი, რომ რუსეთ-საქართველოს შორის ურთიერთობები დათბებოდა. ჩემი აზრით, სომხებს ძალიან ფრთხილი მოქმედება მართებთ, რადგან იქით ირანი ყავთ, აქეთ რუსეთი.

პარადოქსული ისაა, რომ სომხეთში მგონი, სიდიდით მეორე საელჩო აქვს ამერიკას, ძალიან დიდია სომხეთში ამერიკული გავლენა, ამერიკელები ფაქტობრივად სრულად აკონტროლებენ იქ ვითარებას. პროამერიკული და საერთოდ, პროდასავლური განწყობები არის სომხეთში, მაგრამ სომხები იმასაც კარგად ხედავენ, რომ რუსეთი ჭირდება თ. მიუხედავად ამისა, ძალიან უნდათ პროდასავლური ვექ ტორის განვითარება, იმ ფონზეც რუსეთში ძალიან დიდი დიასპორა რომ ყავთ, ამ მხრივ რუსეთი პირველ ადგილზეა. მათი საქმე კარგად ვითარდებოდა, მთავარია, ახლა რა პროცესები განვითარდება, ძალზე საინტერესოა რუსეთი როგორ პოზიციას დაიჭერს იგივე ყარაბაღის პრობლემის მიმართ. სტრატეგიული პარტნიორები კი არიან, მაგრამ პოლიტიკა მაინც ბინძურია, მეტ-ნაკლებად ვიცნობ პოლიტიკურ კულუარებს, ამიტომ არ გამოვრიცხავ ყარაბაღის კონფლიქტის განახლების შემთხვევაში, რუსეთი არათუ არ ჩაერიოს, მიესალმოს კიდეც ეს კონფლიქტი აზერბაიჯანის სასარგებლოდ რომ გადაწყდეს. საკმაოდ გვაქვს მაგალითები, როდესაც ამ სახის სახელისუფლებო ცვლილებები ქვეყნისთვის, კარგად არ მთავრდება ხოლმე, ჩვენ ორი ტერიტორია დე-იურედ დავკარგეთ, აღარაფერს ვამბობ სხვა ფერად რევოლუციებზე, რაც იმ ქვეყნებისთვის ცუდად დამთავრდა.

– ქალბატო თამარ, მიმდინა- რე პროცესები საქართველოზეც აისახება?

– რა თქმა უნდა, ყარაბაღის კონფლიქტის განახლება, ჩვენი უახლოესი მეზობლების ასეთი გართულებული ურთიერთობები დაძაბულობას გამოიწვევს რეგიონში, რომლის წარმომადგენლები ჩვენც ვართ. მით უმეტეს, რომ ეს არის ჩაფიქრებული დასავლეთის მიერ, მათ უნდათ რუსეთის გარშემო არეულობის რკალი შეიქმნას, აგერ უკრაინაში რა მოხდა, მოლდავეთშიც არ არის მშვიდი ვითარება, სირიაში წლებია საომარი ვითარებაა, ამ ყველაფერს სომხეთიც დაემატა, ასე რომ, რუსეთი საკმაოდ რთულ მდგომარეობაშია. ექსპერტებს რომ ვხვდები მაშინაც ვამბობ და გავიმეორებ, მე არ მესმის რუსეთის პოლიტიკა. სწორედ მათი ამ გაუგებარი პოლიტიკის შედეგია, პოსტსაბჭოთა სივრცეში ასეთი პროცესები რომ განვითარდა.
თუ რუსეთს უნდა, რომ ეს სივრცე მისი გავლენის სფერო იყოს, მაშინ ცოტა სხვანაირად უნდა მოქცევა, რუსებისთვის კი დამახასიათებელი უხეში ჩარევაა, როგორც საქართველოს მიმართ განახორციელეს, უბრალოდ ჩვენი ორი ტერიტორიის ოკუპაცია მოახდინეს და იქ თავისი სამხედრო ბაზები განათავსეს, მაშინ, როცა ამერიკა და საერთოდ დასავლეთი სულ სხვაგვარად, რბილი ძალის გამოყენებით მოქმედებს. ეს მეთოდი უფრო ეფექტურია, იმიტომ, რომ ადამიანის გონებაზე, განწყობაზე, შეხედულებებზე ძალიან ძლიერ გავლენას ახდენენ, თუმცა აქ არც ის მოვლენები უნდა დაგვავიწყდეს, რაც დღეს ევროპაში ვითარდება.

რუსებს საერთოდ არ გაუნძრევიათ ხელი, ისედაც მიმდინარეობს იქ ნაციონალიზმის აღზევება, მიუხედავად იმისა, რომ ევროპაში ინტეგრაციული პროცესებია, რიგი სახელმწიფოების სათავეში მოდიან მემარჯვენე ნაციონალისტური პარტიები, რომლებიც ორიენტირებულები არიან ეროვნულ ღირებულებებზე. თავად ის ფაქტი, რომ რამდენიმე ქვეყანაში არ მოხდა საერთო ევროპული კონსტიტუციის მიღება, იმის ძალზე კარგი მაგალითია, რომ გლობალიზაციის ფონზე, ადამიანებში მაინც დევს ეროვნები- სადმი მიკუთვნებულობა. ასე რომ, პოლიტიკოსები ერთს გეგმავენ, მაგრამ სხვაგვარად მიდის პროცე- სები. ბევრი რუსი პოლიტიკოსისა თუ პოლიტოლოგისგან მომისმენია, რატომ უნდა დავხარჯოთ ენერგია და რესურსები, როდესაც პროცესები ისევ თავისი მიმართულებით მიდისო. ერთი სიტყვით, საკმაოდ რთული ვითარებაა, როგორც ამბობენ, შეიძლება ყაზახეთშიც ვიხილოთ დაძაბულობა, ბელორუსიც რიგში დგას. ყაზახეთში კირილიციდან ლათინურ ანბანზე გადავიდნენ, სკოლებში ინგლისური სწავლება შემოიღეს. ნაზარბაევის აშშ-ში ვიზიტამდე მოხდა მათი აქტივების, მილიარდობით დოლარის დაყადაღება, მისი ამერიკიდან დაბრუნების შემდეგ მოხდა ქვეყნის პოლიტიკის შეცვლა, მიუხედავად იმისა, რომ ყაზახეთის მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები წარმოადგენენ.

აქვე უნდა ითქვას, რომ ის სანქციები, რომელიც ამერიკამ რუსეთს დაუწესა, თვითონ ევროპას არ წაადგა, ფაქტია, გერმანიამ მძიმე ეკონომიკური დანაკლისი განიცადა. ამერიკა ამ თვალსაზრისით ორ კურდღელს იჭერს, რუსეთსაც ასუსტებს და ევროპასაც, რადგან ევროპელების, განსაკუთრებით გერმანიის ინტერესშია რუსეთთან ურთიერთობა. თუ სწორად მახსოვს გერმანიას და რუსეთს 5.000 ერთობლივი საწარმო აქვთ და წარმოიდგინეთ, როგორი ეკონომიკური ვითარება შეიქმნებოდა ამ სანქციების ფონზე. მიუხედავად აშშ-ის ასეთი ზეწოლისა, ხელი მოეწერა გაზსადენ "ჩრდილოეთის ნაკადის" ხელშეკრულებას, თურქეთსაც მჭიდრო ეკონომიკური კავშირები აქვს რუსეთთან, რომელმაც იქ ატომური ლექტროსადგურიც ააშენა და ხელიც მოაწერეს თურქული ნაკადის პროექტს, თურქეთი ჰაბი იქნება, აქედან განაწილდება რუსული ბუნებრივი აირი ევროპის რიგ ქვეყნებში.

თურქეთი რუსეთისგან იარაღსაც ყიდულობს. ასე რომ, მსოფლიო წესრიგი დასალაგებელია, ახლა არის დალაგების პროცესი, რაც ძალზე მტკივნეულია. გარდა ამისა, უამრავი იარაღია დაგროვილი მსოფლიოში, ზოგი ამის გამოცდას ცდილობს, ზოგიც გასაღებას, ამიტომაც ტრიალებს მსოფლიოში დენთის სუნი. რომის პაპმაც აღნიშნა, რომ ფაქტობრივად მესამე მსოფლიო ომი მიმდინარეობს. ვითარება არის ძალიან რთული, საქართველო ფრთხილად უნდა იყ- ოს, რადგან ეს ყველაფერი ჩვენს რეგიონთან ძალიან ახლოსაა. ამიტომ ჩვენი ყველა განცხადება და ნაბიჯი ძალიან მოზომილი უნდა იყოს. უამრავი ქართველია გასული ქვეყნიდან, მაგრამ ჩვენი დიასპორა არსად ჩანს ასპარეზზე. რუსეთის სახელმწიფო ორგანიზაციებშიმრავლად არიან სომხური წარმოშობის ექსპერტები, ჟურნალისტები და ა.შ. ყველაზე გავლენიანი რუსული ტელეკომპანიის "რაშა თუდეის" შეფი სომეხია. რუსეთში ძალიან ძლიერ სომხურ დიასპორასთან გვაქვს საქმე, განსხვავებით ქართველებისგან, რომლებმაც თავიანთი ნებით დათმეს დისპოზიციები. რუსეთში ძალიან ძლიერი გავლენა ჰქონდათ ქართველებს, რისი დათმობაც ძალიან დიდი შეცდომაა, იმიტომ, რომ ქართველებმა იმ ძირითად ქვეყნებში, რომლებიც მსოფლიო პოლიტიკას აკეთებს, ქართულ ინტერესებს უნდა გაუწიონ ლობი. საერთოდ ყველა ქვეყანასთან უნდა ვიმუშაოთ, შეიძლება ეს ღიად არ დავადასტუროთ, მაგრამ მუშაობა ყველასთან არის საჭირო, მით უმეტეს რუსეთთან, როდესაც ჩვენს სინამდვილეში ძალიან ბევრი პრობლემის გასაღები ამ ქვეყანაშია. ჩვენი პრემიერ-მინისტრი გვერდითაც კი ვერ დაუჯდა რუსეთის პრეზიდენტს, იმიტომ, რომ ეს ასე ვთქვათ, ტექნოლოგიები ისე არის მომართული, რომ არ მოხდეს რაღაც დაახლოება, მაგრამ ამას ვერ წაუვალთ. საჭიროა რუსეთთან მუშაობა, ისევე, როგორც ევროკავშირთან, აშშ-სთან, აუცილებლად ახლო მეზობლებთან და საერთოდ, მთელ მსოფლიოსთან.

მანანა სუხიშვილი


მეტის ნახვა
22-05-2018, 11:00


გვესაუბრება ექსპერტი კავკასიის საკითხებში მამუკა არეშიძე:

_ ბატონო მამუკა, "ქართული ოცნების" მეხუთე ყრილობაზე პარტიის თავმჯდომარედ ბიძინა ივანიშვილი აირჩიეს. როგორ აფასებთ ამ ნაბიჯს?

_  ხალხს  შემდეგი  გარემოე- ბები  აინტერესებდა:  პირველი – რატომ ბრუნდება ივანიშვილი პოლიტიკაში, მეორე – რას აპირებს, ანუ, იგულისხმება, რა შეიცვლება. მიუხედავად იმისა, რომ ქვეყანაში ბევრი რამ გაკეთდა, საზოგადოება ამას  წარმატებად  ვერ  აღიქვამს იმიტომ,  რომ  დიდი  უმრავლესობის სოციალური მდგომარეობა არ გამოსწორებულა, არ შეცვლილა. რასაკვირველია, ადამიანების სერიოზულ  კატეგორიას  სიკეთე დაეტყო  იმ  თვალსაზრისით,  რომ აღარ  ხდება  მათი  შევიწროება,  სამოქალაქო  და  ადამიანური ღირსებების ხელყოფა და გარკვეული პროცენტისთვის ეკონომიკური  მდგომარეობაც  გამოსწორდა. თუმცა, ხალხის ძირითად ნაწილს, ეს  სიკეთეები  მაინცდამაინც  არ უგრძვნია.  მოსახლეობა  ითხოვს შემდეგს – შეიქმნას ქვეყნის მყარი ეკონომიკური და სოციალური განვითარების  სისტემა.  თორემ, ის  რაც  აქამდე  გაკეთდა  კარგია, მაგრამ  ამაში  სისტემა  ნაკლებად იგრძნობა.

ეკონომიკური  განვითარების კუთხით სერიოზული ცვლილებები  რომ  მოხდეს,  ამისთვის  მყარი სისტემის  შექმნაა  საჭირო.  მაგალითად, ბიძინა ივანიშვილმა რომ გამოაცხადოს: ხვალიდან ინდუსტრიის განვითარება იწყება, სხვა- დასხვა  რეგიონში,  ინდუსტრიის განვითარების  თვალსაზრისით, ხუთი  ქარხნის  მშენებლობა  დაიწყებაო,  აი,  ეს  მართლა  გააჩენს იმედს.  ასე  ქვეყნის  სამრეწველო პოტენციალის განვითარების კუთხით  მყარ  სისტემას  დაედება საფუძველი. ჩვენი ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი ამოცანა ხომ ის არის, რომ ისეთი სოციალური გარემო შევქმნათ, როდესაც ხალხი ქვეყნიდან გასვლაზე აღარ იფიქრებს.  მეტსაც  გეტყვით,  ამოცანა, ალბათ, ისიც უნდა იყოს, რომ ჩვენი  მოსახლეობის  ის  ნაწილი რომელიც  ევროპაში,  მსოფლიოს სხვადასხვა  ქვეყნებშია  წასული, ნაწილი მაინც სამშობლოში დაბრუნდეს.  მათი  დაბრუნების  წინაპირობა  კი  სწორედ  ამ  სისტემის შექმნა  იქნება.  როცა  ადამიანი დაინახავს,  რომ  ქარხანა  მუშაობს  სადაც  ხელფასი  საშუალოდ 1500  ლარია,  ის  თავის  ქვეყანაში იცხოვრებს,  დიდი  ნაწილი  დაბრუნდება, ეს უმნიშვნელოვანესია. საბოლოო ჯამში რეზიუმეს სახით ვიტყვი: ბუნებრივია, ივანიშვილის გამოსვლაში ბევრი ძალიან მნიშვ- ნელოვანი რამ ითქვა, საინტერესო გზავნილები  იყო,  მაგრამ  ხალხს დღეს, რეალური ქმედება სჭირდება. სოციალურ-ეკონომიკური თემა იყო მთავარი საკითხი რაზეც მან ყურადღება  გაამახვილა.  მეორე საკითხი იყო პარტიაში, სახელისუფლებო წრეებში განხეთქილება, ნაპრალი, რომელიც ნელ-ნელა იზრდებოდა. მაგრამ ნაპრალი მარტო სახელისუფლებო წრეებში როდი იყო  მზარდი.  თავად  ივანიშვილ- მაც ახსენა იმის საშიშროება, რომ ნაპრალი შეიძლებოდა ხელისუფლებასა  და  ხალხს  შორის  გაზრდილიყო,  ეს  მან  დელიკატურად თქვა.  ვთვლი,  რომ  ეს  ნაპრალი ისედაც  საკმაოდ  სერიოზულად არის  გაზრდილი.  კომუნიკაციის სისტემა  ხალხსა  და  ხელისუფ- ლებას  შორის  ძალიან  შემცირე- ბულია, თუ საერთოდ დაკარგული არ არის. საზოგადოება ზუსტად ამ კომუნიკაციის  სისტემის  აღდგენას ითხოვს.

პრემიერ-მინისტრის აპარატს უამრავი თანამშრომელი ჰყავს, მაგრამ მათი დიდი ნაწილი ვერ აცნობიერებს სად და რისთვის არიან, ან კონკრეტული მისამართობრივი დავალება არ აქვთ, რაც ძალიან  ცუდია.  სხვა  სამინისტროებზე  აღარაფერს  ვამბობ.  რიგ სამინისტროებში,  კომუნიკაციის დამყარების  თვალსაზრისით,  უბრალოდ, ვერ შეაღწევ, ან ყურმილის მეორე მხარეს, აბსოლუტურად,  უვიცი  ადამიანები  სხედან, ან ისეთ პასუხს გაგცემენ მეორედ დარეკვა აღარ მოგინდება. გამოსვლაში ამაზე იყო საუბარი.

_ ივანიშვილმა მიღწევებზე ისაუბრა. აღნიშნა რომ დაცულია ბიზნესი, შევძელით რუსეთთან ურთიერთობის დეესკალაცია.


_  ბიზნესთან  დაკავშირებით საქმე მთლად ასე არ არის. ბიზნესის დაცვა არ ნიშნავს, რომ ვიღაცამ საწარმო გახსნა და მას თავზე სხვადასხვა ჩინოვნიკები არ ასხედან და ქრთამს არ თხოვენ. ამაში არ არის საქმე. არც იმაშია საქმე, რომ ბიზნესის წამოწყება საქართველოში  იოლია.  ეს  მართლაც ასეა. მეორეს
გეტყვით: არსებობს უზარმაზარი  ბიზნეს-პროექტები, რომელსაც ჩინოვნიკები შეგნებულად  ამუხრუჭებენ.  ზუსტად  ეს არის იმის ერთ-ერთი ნიშანი, რომ ქვეყანაში ბიზნესის განვითარება ფერხდება, განსაკუთრებით, დიდ პროექტებზე, ეს იქნება ენერგეტიკული თუ ინდუსტრიის. როდესაც ივანიშვილი ბიზნესისთვის ხელის არშეშლაზე საუბრობს, სხვა რამეს გულისხმობს. დიახ, ბიზნესს, ნაწილობრივ,  ხელი  არ  ეშლება.
გარკვეული  შეზღუდვები,  რაც მიშას დროს იყო, არ არის და ეს ძალიან კარგია. ხალხი ხომ ესეა მოწყობილი, ყოველთვის უკეთესი უნდა. საზოგადოებას ასეთი ფსიქოლოგია  აქვს  –  აუცილებლადდიდი ერების წარმატებებს უნდა ეტოლებოდეს. ევროპაზე სწორება ყოველთვის  იყო.  ბოლო  6–7  საუკუნეა ასეა და ეს ძალიან კარგი თვისებაა. სწორება უნდა იყოს საუკეთესოზე, მაგრამ ნურავის ჰგონია, რომ საზოგადოება საუკეთესოს დღესვე ითხოვს. საზოგადოების  ძირითადი  ნაწილი  ითხოვს საუკეთესოს,  მაგრამ  დღესვე  კი არა,  არამედ  ზეგ.  დღეს  ითხოვს: დამანახეთ  განვითარების  პროცესი  და  როგორი  სისტემა  შექმენითო.  ეს  ლეგიტიმურია.  რაც შეეხება  რუსეთთან  ესკალაციის თემას, საქართველო ბოლო ექვსი წლის განმავლობაში სტაბილური ქვეყანა გახდა, ეს ბიზნესის განვი- თარებასაც ეტყობა. რაც არ უნდა ილაპარაკონ ოპოზიციის წარმომადგენლებმა, ეს ასე. მაგრამ საქმე  ისაა,  რომ  ამ  სტაბილურობას დამოკლეს  მახვილივით  ჰკიდია ოკუპირებული  ტერიტორიები. ამ  მიმართულებით  სერიოზული გარღვევა  ვერ  მოვახერხეთ.  არ ვამბობ, რომ ეს 2013 წელს უნდა მომხდარიყო. სიტუაციის შეცვლას დიდი დრო სჭირდება, მაგრამ  აქაც  პროცესი უნდა  დავინახოთ.

რაც შეეხება რუსეთთან ურთიერთობას, რა მემკვიდ- რეობაც დაგვიტოვეს იქედან გამოვდივართ.  არსებობს ორი პლატფორმა – ჟენევის  ფორმატი და  აბაშიძე-კარასინის შეხვედრები. შეიძლება, პოლიტიკური  თვალსაზრისით, განსაკუთრებული გარღვევა  არ  მომხდარა,  მაგრამ  ნუ დაგვავიწყდება, რომ თუ ჟენევის მოლაპარაკებებში რუსეთი ცდილობს შუამავალი იყოს, კარასინი-აბაშიძის  შემთხვევაში – რუსეთი მხარეა. ამ ხელისუფლების  ხელში  ახალი  ფორმატი შეიქმნა,  რამაც  გამოიწვია  გარკვეული  გარღვევა  ეკონომიკური ურთიერთობების  გაჯანსაღების თვალსაზრისით.

_ როგორ ფიქრობთ, რა ეტაპი იწყება ივანიშვილის მოსვლით?

_ ჯერჯერობით, რთული სათქმელია. ერთადერთი მთავარი რაც არის, დავინახე, რომ ივანიშვილმა ისევ ღიად აიღო პასუხისმგებლობა  საკუთარ  თავზე.  ეს  ძალიან მნიშვნელოვანი ფაქტორია. თუ ამან  იმუშავა  მაშინ  მას  მართლა შეუძლია  მთლიანად  გამოიყენოს ის რესურსი, რომელიც არის პარტიაში, ხელისუფლებაში და საზოგადოებაში.

_  თქვენი  აზრით,  შეძლებს კვლავაც ხალხის ნდობის მოპო- ვებას და საზოგადოების კონსოლიდაციას?

_  მხოლოდ  იმ  შემთხვევაში თუ ხალხმა დაინახა, რომ სიტყვების უკან სერიოზული სისტემური ნაბიჯები  დგას  და  არა  ფრაგმენტული.

_ საკადრო ცვლილებებს უნდა ველოდოთ?

_  საკადრო  ცვლილებები აუცილებელია. ადამიანების ერთი ნაწილი ხელისუფლებაში იმყოფება  იმიტომ,  რომ  ხელისუფლების მაღალჩინოსნის მეგობარია, ძმაკაცია,  ისე  არაფერს  წარმოადგენს. ბალასტი  როგორც  აღმასრულებელ  ხელისუფლებაში,  ისე  საკანონმდებლოში იმაზე უფრო მეტია, ვიდრე საჭიროა.

_ განახლებულ პოლიტ.საბჭოზე რას იტყვით?

_  არ  მომეწონა  ის,  რომ  ვეტერანების ერთი ნაწილი პოლიტ. საბჭოში  აღარ  არის.  ეს  არ  მომეწონა  იმიტომ,  რომ  ამ  ხალხმა 2012 წელს მართლა სერიოზული ბრძოლები გადაიტანა. მაგრამ ის, რომ  პოლიტ.საბჭოში  ახალგაზრდები  არიან,  ეს  მათი  შანსია.  ამ შანსს გამოყენება უნდა. მინახავს ადამიანები,  რომლებიც  ივანიშ- ვილის გვერდზე იყვნენ, პარტიის სათავეში იდგნენ და მეორე დღეს არსად არ ყოფილან, რადგან შანსი ვერ გამოიყენეს. შანსის გამოყენება საკუთარ კეთილდღეობაზე კი არა ქვეყანაზე ზრუნვას ნიშნავს.

_ ერთ-ერთი ამოცანა უნდა იყოს თუ არა იმ თანამებრძოლების დაბრუნება, რომლებმაც ივანიშვილთან ერთად
ქვეყანას 2012 წელს ეს გამარჯვება მოუტანეს?


_ ეს ლაპარაკი ჩემგან არ გამოვა იმიტომ, რომ ერთ-ერთი მათგანი  მეც  ვიყავი  და  გამოვა,  რომ ჩემს თავზე ვსაუბრობ. მაგრამ იმ ხალხში  ვინც  მაშინ  ახალ  გარემოს  ქმნიდა,  ბევრი  ღირსეულია, რომელთაგან  ზოგი  იმედგაცრუების  გამო  ჩამოშორდა,  ზოგიც თვითონ  მოიშორეს.  ამ  ხალხის მიმართ  ასე  მოქცევა  არ  შეიძლება,  დიდი  ნაწილი,  პარტიულ საქმიანობაში,  დასაბრუნებელია. ახლა,  პარტიის  ყრილობას  რომ ვუყურებდი 50%-ს საერთოდ ვერ ვცნობდი  ვინ  იყვნენ,  ეს  ძალიან ცუდია.  არ  ვიცი  ივანიშვილი  ამ ნაბიჯს გადადგამს თუ არა, მაგრამ ხალხის  ნაწილი  უკან  უნდა  დაბრუნდეს.  

ახალგაზრდობას  ერთი კარგი  თვისება  აქვს  –  ეს  მისი ენერგია,  დისტანცირებაა  კომუნისტური  წარსულისგან  რომელშიც ვცხოვრობდით. მაგრამ ცუდი თვისებაც აქვთ – გამოცდილება არ გააჩნიათ.
ახალგაზრდების დიდი ნაწილი, უბრალოდ, ხალხს არ იცნობს. ბიძინა ივანიშვილი ბევრ ჩვენთაგანს  არ  იცნობდა,  მაგრამ ყველაფერს აკეთებდა, რომ მაქსიმალურად ბევრი ადამიანი გაეცნო. პირადად  მთხოვდა  კონკრეტულ ადამიანებზე ბიოგრაფიული ცნობები  მიმეწოდებინა  და  ქვეყანაში მათი გავლენები შემეფასებინა. აქ, პოლიტიკაში ჩართულ ადამიანებზე არ არის ლაპარაკი. ახალგაზრდების დიდ უმრავლესობას ამის სურვილს  ვერ  ვატყობ,  საკუთარ წრეში არიან ჩაკეტილნი, თავიანთი გამოცდილებით კმაყოფილდებიან, არ უნდათ ვინმემ შეამჩნიოს, რომ რაღაც  არ  იციან  და  კონსულტაციებს არ გადიან.
შედეგად ვიღებთ ჩაკეტილ წრეს, ისინი საქმის მოგვარებისთვის მზად არ არიან.

თამარ შველიძე



მეტის ნახვა
18-05-2018, 23:00


გვესაუბრება მწერალი, აკადემიკოსი ელიზბარ ჯაველიძე:

_ ბატონო ელიზბარ, "ბასიანში" ჩატარებულ სპეც.ოპერაციას "თეთრი ხმაურის მოძრაობის" ინიციატივით რუსთაველზე აქცია მოჰყვა. როგორ აფასებთ ამ ფაქტს?

_ ნორმალური ადამიანი, ვისაც კი აზროვნების უნარი აქვს, ამ აქციას დადებითად ვერ შეაფასებს. გამოსვლების, მიტინგების მეტი რა მინახავს, ახალგაზრდობიდან მოყოლებული სულ აქციებში ვარ ჩართული, მაგრამ არ მახსოვს, ჩვენ, სამშობლოს, ეროვნების დასაცავად და დამოუკიდებლობის მოპოვების გარდა სხვა მოთხოვნა გვქონოდა. მაშინ ჭეშმარიტი ქართველი ხალხი იკრიბებოდა, რომელიც სამშობლოსთვის იწვოდა და იღწვოდა. ახლა კი ამ პიდარასტების, მორფინისტების, ზღვარს გადასული კახპების, დედათმავლებისა და მამათმავლების შეკრებას და მათ პრეტენზიებს ვისმენ: ჩვენ თავისუფლებისათვის ვიბრძვითო. რომელი თავისუფლებისთვის იბრძვიან ან ვინ ზღუდავს მათ თავისუფლებას? გაიძახიან: დაგვისახელეთ ერთი ქვეყანა, სადაც ნარკოტიკი თავისუფლად არ იყიდებაო. მათ დამისახელონ ისეთი ქვეყანა, რომელსაც ნარკოტიკის გაყიდვაზე კონტროლი არ აქვს დაწესებული. თუ სადმე ასეთი რამ არსებობს, ეს ქვეყანა კი არა ბორდელია. მათი აზრით, ღამის კლუბ "ბასიანის" დახურვა იგივე ყოფილა, რაც თავის დროზე "იმედის" დარბევა. როგორ შეიძლება ნარკოტიკების თავისუფლად გაყიდვა დავუშვათ?! საქართველოში მორფინისტები ისედაც მრავლადაა, ისინი ოჯახებს ანგრევენ. ჩემს თვალწინ უვაჟკაცესი ბიჭების ოჯახები დაინგრა იმის გამო, რომ შვილებს ვერ მიხედეს. ოჯახების დანგრევას რომ თავი დავანებოთ, ეს უკვე ქვეყნის დანგრევაა. ერთს გეტყვით: 26 მაისს მარტივ რამეს მოვითხოვდით: მიხეილ სააკაშვილს ამ ადგილას დამოუკიდებლობის დღესასწაული არ ჩაეტარებინა, რადგან იგი, ამის ღირსი არ იყო. ამის გამო ამოგვწყვიტეს, პოლიციაში ცემა-ტყეპით წაგვიყვანეს, უვაჟკაცეს ქართველებს სისხლი გვანთხევიეს, პოლიციის მთელი შენობა სისხლით იყო შეღებილი. ახლა, თურმე, დემოკრატიაა და "თეთრი ხმაურის მოძრაობის" ორგანიზატორობით ამ ნაძირლებს აყალ-მაყალის, ყველაფერის უფლებას აძლევენ. ჯერ ერთი, არცერთი ღამის კლუბი არ უნდა გაიხსნას, რადგან ეს არის ბუდე, სადაც ქართველი ახალგაზრდები ირყვნებიან. ღამის კლუბებში გარყვნილების, ბოდიში მომითხოვია და ბოზობის მეტი არაფერი ხდება.
 
_ ამ "თავისუფლების" შედეგად, დღეს, 9 აპრილის მემორიალზე "თანასწორობის მოძრაობის" წევრი ცეკვავდა. საით მიდის ქვეყანა?

_ ერთი რამ უნდა გავაცნობიეროთ _ ასეთი დემოკრატია საქართველოს ღუპავს. ეს არ არის დემოკრატია, არამედ თავზე ხელაღებული, ჭკუაგადასული ახალგაზრდების ხმაურია, რასაც "თეთრი ხმაური" ჰქვია. როგორც უნდათ ისე იხმაურონ, ოღონდ, აქედან, ქართველ საზოგადოებას მოშორდნენ. შვილიშვილები მეზრდება, მათი შემყურე როგორ გაიზრდება ნორმალური მომავალი თაობა? აქციაზე გამოსულ ბავშვებს არ ესმით რას აკეთებენ, მუსიკებს რთავენ, ცეკვავენ, ვითომ ძალადობას ცეკვით აპროტესტებენ. მათზე ნაკლები არიან ქუჩის მუსიკოსები?! სჯობს წინ ქუდი დაიდონ და ფული შეაგროვონ. ბექა წიქარიშვილი ქუჩის მაწანწალას რომ ჰგავს, ავადმყოფია, "სოროსის" ფულით იკვებება. "სოროსის" უმთავრესი მიზანი რა არის? – საქართველოს მოსპობა, განადგურება. დღეს, "სოროსი", ყველა ქვეყნიდან – რუსეთიდან, საფრანგეთიდან, ინგლისიდან, ამერიკიდან, თავად მისი სამშობლოდანაც კი გაძევებულია. მხოლოდ საქართველო არის სოროსელების ბუდე, რომელიც ჩვენს ქვეყანას ღუპავს. კი დემოკრატია არის ის, რომ ადამიანს გამოხატვის შესაძლებლობა მისცე, მაგრამ რას გამოხატავს – ეს უნდა გაკონტროლდეს. ტელევიზიები, განსაკუთრებით, "ტვ-პირველი" მთელი დღის მანძილზე ამ ავადმყოფების მსჯელობას უჩვენებდნენ. თავად "გონიერი" ქალბატონი ინგა გრიგოლია აჩვენებდა საზოგადოებას ამ ავადმყოფობას. ამ დროს არცერთი ღონისძიება, სამეცნიერო აღმოჩენები, რაც ერს წაადგება, არ შუქდება. "მეცნიერთა აკადემიაში" ნარკომანიის წინააღმდეგ გავილაშქრეთ და ტელევიზიები მხოლოდ მცირე სიუჟეტებით შემოიფარგლნენ. იცით, ეს რატომ ხდება? – ამ თემაზე, პარლამენტში შესულია კანონი და იქ, მას მომხრეები ჰყავს. როგორც კი პარლამენტი ამ კანონს მიიღებს, ჩათვალეთ, რომ ქართველების ჯანსაღი ნაწილი თავისი შვილების, შვილიშვილების დასაცავად გამოვა და ვნახოთ, ვინ ვის აჯობებს – ეს პიდარასტები თუ ქართველი ვაჟკაცები? 80 წლის ვარ, მაგრამ მაგისთანებს ათასს გავუსწორდები, მაგათი დედა…

_ დასაწყისში აღნიშნეთ, ადრე, ახალგაზრდობა ქუჩაში სამშობლოს დასაცავად გამოვდიოდითო. მართლაც, იყო დრო, როცა დედა ენის დასაცავად და დამოუკიდებლობის მოსაპოვებლად ვიბრძოდით, ახლა კი, ახალგაზრდობა ქუჩაში გამოდის მოთხოვნით _ ნარკოტიკების გაკეთების უფლება მოგვეცითო.


_ აი, ამაშია მთელი უბედურება, ვინც ამას აკეთებს ცნობიერება გადაბრუნებული აქვს. ეს ხომ შემთხვევით არ მოხდა?! რვა-ცხრა წელიწადში ის დაგვმართეს, რაც რუსეთს 170 წლის მანძილზე არ გაუკეთებია. ახალგაზრდები გადააგვარეს, ახლა უკვირთ, ბავშვები ვერ აზროვნებენო. ამ განათლების სისტემით როგორ უნდა იაზროვნონ ან რა გადაცემებს აჩვენებენ ტელევიზიებში. ეს ნაძირლები ღამის კლუბებში მილიარდებს შოულობენ. ვიღაც გამოდის და ამ სპეცოპერაციას სპექტაკლს უწოდებს. ჭკუით იყვნენ, თორემ, მარტო კლუბები კი არა, ოჯახებიც დაეწვებათ. სწორედ ეს არის სავალალო რასაც თქვენ მეკითხებით _ ადრე თუკი დამოუკიდებლობის მოსაპოვებლად ვიბრძოდით ახლა დედათმავლები და მამათმავლები გვეუბნებიან ერთმანეთთან მიგვიშვით და ნარკოტიკებიც უნდა გავიკეთოთო. ხვდებით, რა გვჭირს?!

_ ბატონო ელიზბარ, აქციაზე ლაშა ბუღაძე გამოვიდა და განაცხადა: ახლა, ხდება ბრძოლა პროგრესსა და განუვითარებლობას შორისო. ეს რას ნიშნავს?


_ ეს ბუღაძეები, ვითომ მწერლები არიან, რომელთაც საკუთარი დედის ბაყვებით გამთბარი უნიტაზი აღაგზნებთ. ვინ არის რეალურად ბუღაძე, მამამისი ვინ იყო? – კედლის მღებავი, რომელსაც ხან ერთი ხელისუფლების საჯდომისაკენ ჰქონდა ცხვირი მიშვერილი და ხან – მეორის. ბოლოს, სამხატვრო აკადემიის რექტორობა იმით დაამთავრა, რომ ბავშვები შეკრიბა და ერთმანეთს აფურთხებინა, ეს თავისუფლებააო. აი ამ ოჯახშია "აღზრდილი" ლაშა ბუღაძე, რომელმაც თამარ მეფეს შეურაცხყოფა მიაყენა. სირცხვილი ისიც არის, რომ ლიტერატურული პრემია "საბათი", რომელსაც ხაზარაძე ვითომ ლიტერატურული წინსვლისთვის გასცემს, ასეთი ხალხი ჯილდოვდება. სწორედ ეს არის გარყვნა. ხაზარაძეც ფულისაგან გარყვნილი, გათახსირებული კაცია. ბანკირებიც გაირყვნენ, მათ მთელი საქართველო იყიდეს და საჯდომქვეშ ამოიდეს, ხელისუფლებამ მათაც უნდა მიხედოს. დავუბრუნდეთ, მორფინისტებს. ამას წინათ ერთი მათგანი გამოვიდადა განგვიცხადა: ყველა მეზიზღებითო. ერთი მე მკითხოს: როგორ მიყვარს. ესენი ნეხვში მოძრავი ჭიაღუები არიან, ლამის ხელისუფლებაში უნდათ მოსვლა. ეს ყველაფერი იქედან დაიწყო, რომ არსებობდა კოაბიტაცია, დათმობა, არ დადგა სამართალი, დასაჭერი კაცი ვეღარ დავიჭირეთ. ვინც დასაჭერია უნდა დაიჭირო. ის თმაგაბურძგნული, წვერებმოშვებული წიქარიშვილი რომ იგინება და ხალხს სახელმწიფო დამხობისაკენ მოუწოდებს, არ უნდა დაიჭირონ?! 

_ ბოლოს გკითხავთ, რას ფიქრობთ, ბიძინა ივანიშვილის პოლიტიკაში დაბრუნებაზე?

_ ივანიშვილმა ყრილობაზე სიტყვით გამოსვლა ძალიან საინტერესოდ დაასრულა: მოვედი იმიტომ, რომ ჩვენი ძმები –აფხაზები და ოსები გავერთიანდეთო. ბიზინა ივანიშვილი ამ გაერთიანებას თუ მოახერხებს, იგი ქართველი ხალხის ცნობიერებაში, სამუდამოდ, უკვდავ ძეგლს დაიდგამს. 

თამარ შველიძე

მეტის ნახვა
16-05-2018, 14:00


"ქართული ოცნების" პოლიტიკური საბჭოს თავმჯდომარედ ბიძნა ივანიშვილი დაამტკიცეს. ასევე დამტკიცებულია პოლიტიკური საბჭოს ახალი შემადგენლობაც. მასში შევიდნენ: ბიძინა ივანიშვილი, გიორგი კვირიკაშვილი, ირაკლი კობახიძე, თამარ ჩუგოშვილი, გიორგი ვოლსკი, ილია ნაკაშიძე, არჩილ თალაკვაძე, მამუკა მდინარაძე, დიმიტრი სამხარაძე, ბიძინა გეგიძე, ირაკლი ტრიპოლსკი, მაია ცქიტიშვილი, სოზარ სუბარი, დავით საგანელიძე, კახა კალაძე.

ივანიშვილისთ თქმით, პოლიტიკაში მის დაბრუნებას სამი მიზეზი განსაზღვრავს. პირველი , ობიექტურად არსებული არასახარბიელო სოციალურ-ეკონომიკური ვითარება და ხელოვნურად დამძიმების წარმოჩენის მცდელობები. მეორე, ოპონენტებისგან დესტრუქციული მუხტი, მესამე ხელისუფლების შეიგნით არსებული გაუგებრობები, რომელიც ქვეყნის ინტერესებს აზიანებს და უსაფუძვლოა.

„მეორე, რამაც დღევანდელი გადაწყვეტილების მიღებისკენ მიბიძგა ქვეყანაში კონკურენტუნარიანი ოპოზიციის დეფიციტია. ჩვენი ოპონენტების უღირსი ნაწილი ხელისუფლებასთან არგუმენტირებული მეტოქეობის გონივრული, უკეთესი ალტენატივების შეთავაზების და დასაბუთებული კრიტიკის ნაცვლად შეპყრობილია ანტიდემოკრატიული რევანშის წყურვილით, ისინი ერთმანეთს ეჯიბრებიან არა უკეთესი პროგრამების წარმოდგენაში, არამედ ქვეყანაში უიმედობისა დ უპერსპექტივობის ატმოსფეროს დანერგვაში, რადგან კარგად იციან, რომ მხოლოდ ეროვნული პესიმიზმია ის ერთადერთი პლაცდარმი რომლიდანაც შეძლებენ დემოკრატიაზე შურისძიებას. ხალხის მხარდაჭერის არქონის გამო, ხედავენ მხოლოდ ერთ გზას, როდესაც ხალხს მხოლოდ არეულობა უნდა მოეჩვენოს ერთადერთ გზად“, - განაცხადა ბიძინა ივანიშვილმა.

ბიძინა ივანიშვილმა "ქართულ ოცნებაში" არსებულ კრიზისთან დაკავშირებით განაცხადა, რომ გუნდსი სერიოზული პრობლემა არ იყო მხოლოდ პატარა გაუგებრობა იყო. ივანიშვილს სიტყვით გამოსვლა 25 წუთს გაგრძელდა და თანაგუნდელებმა ტაშით 31-ჯერ შეაწყვეტინეს. 



მეტის ნახვა
11-05-2018, 17:30


ბოლო ხანებში სომხეთში ვითარება დაიძაბა.

მოვლენების ეპიცენტრში კი ნიკოლ პაშინიანი მოექცა, რომელსაც სომხური საზოგადოება, აქამდე, ჟურნალისტად იცნობდა.
პაშინიანი 1975 წელს დაიბადა, 1991 წელს ერევნის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტზე ჩააბარა, ჟურნალისტიკის მიმართულებით. 1994–98 წლებში რამდენიმე ყოველდღიური გაზეთის ჟურნალისტი და მთავარი რედაქტორი იყო. ყველაზე დიდხანს, 13 წლის განმავლობაში, იგი გაზეთ “Haykakan zhamanak”-ის მთავარი რედაქტორის პოსტს იკავებდა.


2008 წლის იანვარში პაშინიანი 7 წლით დააპატიმრეს, 2010 წელს მას 7-წლიანი სასჯელი 3.5 წლამდე შეუმცირდა, ხოლო 2012 წლიდან იგი სომხეთის პარლამენტის წევრად აირჩიეს. პაშინიანი ამჟამად პარტია “სამოქალაქო შეთანხმებას” მეთაურობს, რომელიც “ელკის” შემადგენლობაში შედის.
2017 წლის არჩევნებში მისმა ბლოკმა 105-დან მხოლოდ 9 მანდატის მოპოვება შეძლო. პარტია "სამოქალაქო შეთანხმებას" ლიბერალური, დასავლური კურსი აქვს. ისინი ევრაზიულ კავშირში სომხეთის ყოფნის წინააღმდეგ გამოდიან.

ნიკოლ პაშინიანის პოლიტიკური ბიოგრაფიიდან არაერთი ინიციატივის გახსენება შეიძლება, რომელიც რუსეთის და სომხეთის ურთიერთოების ეწინააღმდეგება. მის ოპოზიციურ ფრაქციას ეკუთვნის ინიციატივა, რომელიც ევრაზიული ეკონომიკური კავშირიდან სომხეთის გამოსვლას უკავშირდება.

პაშინიანს ხისტი პოზიცია ჯერ კიდევ 2013 წელს დადებული შეთანხმების რატიფიკაციისას გამოჩნდა, რომელიც სამხედრო-ტექნიკური თანამშრომლობის შესახებ რუსეთსა და სომხეთს შორის გაფორმდა. ამ შეთანხმების პირველი პუნქტი ამბობს, რომ სამხედრო ტექნიკის გადამცემ ქვეყანას უფლება აქვს კონტროლი განახორციელოს სამხედრო ტექნიკის ხელმისაწვდომობასა და გამოყენებაზე და შემსყიდველმა ქვეყანამ ამისთვის პირობები უნდა უზრუნველყოს.

სომხეთში მიმდინარე მოვლენებზე ანალიტიკოსი სოსო მანჯავიძე გვესაუბრება:

– ბატონო სოსო, რა ხდება დღეს სომხეთში? პაშინიანი დასავლეთის პროექტია?

– სომხეთში მიმდინარე მოვლენები ძალიან ჰგავს საქართვლოში 2003 წელს განვითარებულ სიტუაციას, როცა თბილისში ანთებული თვალებით დარბოდა ხალხი და ყველა კუნჭულში მიშა-მიშას გაიძახოდნენ.
იგივე სიტუაცია იყო რუსეთშიც, როცა ელცინი მოდიოდა ხელისუფლებაში.
ასეთი ეიფორიები, როგორც წესი, არ მთავრდება ხოლმე კარგად, რადგან ხდება არსებული ელიტების ცვლა და ხელისუფლებაში მოდიან პერსონები, რომლებსაც წარმოდგენაც კი არ აქვთ სახელმწიფოს სტაბილურობის და მისი მოწყობის შესახებ.
ამას მოჰყვება ხოლმე რეპრესიული მანქანის ამოქმედების მკაცრი აუცილებლობა მოწინააღმდეგეების დათრგუნვის და იმ გაუგებრობების დასაფარად, რომელსაც რეჟიმების ცვლა იწვევს.
რაც შეეხება პაშინიანს, მისი ძირითადი ბრალდება სარქსიანის მიმართ ისაა, რომ შარშან ყარაბაღის ხუთდღიან კონფლიქტში პოზიციები თითქოს დათმო.

– ეს ჩვეულებრივი ტექნოლოგიაა, თუნდაც ჩვენი გამოცდილების მაგალითზე – ეროვნული ღირებულებებისა და სამშობლოს ცნების წინ წამოწევით ხელისუფლებაში მოდიან და მერე მთელი ძალებით ებრძვიან ეროვნულობის ყოველგვარ გამოვლინებას.

– ეს გახლავთ მანიპულაციის მექანიზმი. ადამიანის ძირითად იმპულსებზე მანიპულაციით მოდიან ხელისუფლებაში ასეთი ტიპის ლიდერები და ჩვენ უახლოეს მომავალში ვიხილავთ ამ შედეგებს ერევანში.
რაც ეხება რუსეთის როლს, რუსეთს არ აქვს დამუშავებული ე.წ. რბილი ძალის პოლიტიკა და ამას თვითონაც აღიარებენ. ის, რომ ყველგან ყველაფერს ტანკები გადაწყვეტენ, არასწორია.
რაზეა საუბარი, როცა რუსეთმა ვერ მოახერხა და თავისი აქტივების დიდი ნაწილი ამერიკის მთავრობის ობლიგაციებში აქვთ დაბანდებული. რუსეთიდან გატანილი კაპიტალის მოცულობა 2017 წლის მონაცემებით, 60 ტრილიონი რუბლი იყო, ანუ ტრილიონი დოლარი.
რუსეთი არ არის ჰომოგენური სახელმწიფო, როგორიც იყო, მაგალითად, სტალინის დროს. დღეს იქ ძლიერია ლიბერალური ფლანგი, რომელიც შიგნიდან ღრღნის ამ ქვეყანას. ამიტომაც რუსეთისა და დასავლეთის დამოკიდებულება იმაზეა დამყარებული, რამდენად შეძლებენ კონსოლიდირებას დასავლური ძალები და მოახერხებს თუ არა რუსეთი მყარად ჩამოყალიბებული სამოკავშირეო კონტრნაბიჯების გადადგმაას.

– ანუ რუსეთი ამ დაპირისპირებაში დამარცხდება?

– რა თქმა უნდა. მაგრამ, მოდი, თანმიმდევრულად მივყვეთ: ბალტიისპირეთი რომ მტრულადაა განწყობილი, ეს საყოველთაოდ ცნობილია, მოლდოვაში საპარალამენტო უმრავლესობა და ოლიგარქი პლახატნიუკი ანტირუსულ ისტერიაში არიან. უკრაინის შესახებ, მოგეხსენებათ. იგივე ვითარებაა ყაზახეთშიც. ნაზარბაევმა კირილიცას მაგივრად ლათინური შრიფტი დანერგა. 
თვით სომხეთში აშშ-ის საელჩოში 200 თანამშრომელია დასაქმებული, როცა რუსეთის საელჩოში 60 კაცია. სომხეთში აშშ-ის საელჩო ყველაზე მრავალრიცხოვანია ახლო აღმოსავლეთში.
ანუ ცეცხლოვანი რკალი რუსეთის გარშემო სახეზეა.

– ბატონო სოსო, რა მოუტანა ფერადოვანმა რევოლუციებმა პოსტსაბჭოთა ქვეყნებს? თუ ერთად მათი განხილვა არამიზანშეწონილი და არაგონივრულია?

– ეს ქვეყნები, ძირითადად, დასავლეთის მიერ მათი გეოპოლიტიკური ინტერესების მიხედვით განიხილებიან, საჭიროების მიხედვით.
არავის უნდა ჰქონდეს ილუზია, რომ ამ ქვეყნებს ბევრი პრეფერენცია ექნებათ იმისთვის, რასაც ისინი აკეთებენ, ან უფრო სწორად, აკეთებინებენ. აშშ-ი მოქმედებს სრულიად კონკრეტული სქემით – ქვეყნებში ამყარებენ პოლიტიკურ კონტროლს. მათ მიერ კონტროლირებად ხელისუფლებებს კი იმას აკეთებინებს, რაც თვითონ აინტერესებთ და არაფრად აგდებენ საზოგადოებების განწყობებს.

– რატომ არ გახდა მაგალითი სხვა პოსტსაბჭოთა ქვეყნებისთვის იგივე უკრაინის ან თუნდაც საქართველოს მაგალითი?

– საერთოდ, ძალიან ძნელია დასკვნების გამოტანა, რადგან ყველა სახელწმიფოს თავისი შიდა პრობლემები ახასიათებს და ამ პრობლემების გვირაბებიდან იხედებიან.
სომხებმა ვერ გამოიტანეს დასკვნები. ვერც გამოიტანდნენ. საქმე ისაა, რომ ანტიპატია იმდენად დიდი იყო სომხეთის ხელისუფლების მიმართ – კორუფცია, პრობლემები მართვის სფეროში და ა.შ. რომ ხალხის უკმაყოფილება საკმაოდ მასშტაბური იყო იყო.
დასავლეთის ალტერნატივა გაცილებით უარესია, ფერადი რევოლუციების შედეგები კი უმძიმესი, მაგრამ ის, რითაც მანიპულირებს დასავლეთი, ხალხს აიძულებს თვალი დახუჭონ მოსალოდნელ შედეგებზე.
რაც ნაკლები იყო დასავლური გავლენა, იმ პოსტსაბჭოთა ქვეყნებმა უფრო შეინარჩუნეს მოსახლეობის კეთილდღეობის ნიშა, მაგალითად, ბელორუსში, ყაზახეთში…

– საქართველო კი ახალი შიდაპოლიტიკური ძვრებისთვის ემზადება. როგორც მოგეხსენებათ, ბიძინა ივანიშვილი პოლიტიკაში დაბრუნდა...


– ივანიშვილი ძალიან შეზღუდულია იმ გავლენით, რაც ლიბერალურ ფრთას აქვს და მხარდაჭერილია სოროსისა და დასავლელი ლიბერალების მიერ.
მისი დაბრუნება შეიძლება განვიხილოთ იმ კონტექსტში, რომ ეს გავლენები სუსტდება. დონალდ ტრამპის ადმინისტრაციაში მაიკ პომპეო მოვიდა. ის, სავარაუდოდ, შეცვლის მიმართულებას, ლიბერალური წნეხი და კონტროლი მოსალოდნელია, შეიცვალოს. თუ ასე განვითარდა მოვლენები, დადებითი ძვრები შეიძლება მოხდეს და ბიძინა ივანიშვილს, შესაძლოა, საშუალება მიეცეს რადიკალური ცვლილებები განახორციელოს.

ირანდა კალანდაძე

P.S. პაშინიანი უკვე სომხეთის პრემიერ-მინისტრი გახდა.

მეტის ნახვა
8-05-2018, 10:54


ორიოდე დღის წინ რუსეთმა კიევსა და ოდესაში მომხდარი გამიზნული მკვლელობების შესახებ განაახლა საუბარი, სადაც პოროშენკოც ფიგურირებს. ამ საკითხებთან დაკავშირებით "საერთო გაზეთის" სტუმარია ტრისტან წითელაშვილი, როგორც ინფორმირებული და აღნიშნულ სიტუაციების შესახებ ინფორმირებული პირი.

– თქვენ თუ გახსოვთ, როდესაც 2014 წელს მაიდანზე დახოცეს მშვიდობიანი მომიტინგეები, ერთ კვირაში მედიით განვაცხადე, რომ ამ საქმეში მიხეილ სააკაშვილი იყო ერთ-ერთი მთავარი ფიგურა. მაშინ ჩემი მისამართით წამოვიდა ლანძღვა-გინება, ხან პროვოკატორი მიძახეს და ხან კრემლის აგენტი. მე იმ დროს უკვე მქონდა გარკვეული სახის ინფორმაცია, რადგან სააკაშვილის მიერ ჩაყვანილ ზონდერებში აღმოჩნდნენ ჩემი ყოფილი ხელქვეითები, ჩემს მიერ მომზადებული სნაიპერები, როდესაც ჯარში მსახურობდნენ…

– თქვენთან რატომ გამოვიდნენ კავშირზე, გაუგებარია…

– როდესაც დახოცეს მშვიდობიანი მომიტინგეები (6-ნი იყვნენ ესენი), ამის შემდეგ დაიწყო მათზე ნადირობა, ეტაპობრივად უნდა მომხდარიყო მათი ლიკვიდაცია (ყიფიანის მოკვლა მოასწრეს, გვერდზე ქუჩაზე ნახეს მოკლული). ამ ოპერაციის შემდეგ ფული უნდა გადაეხადათ, ცხადია. ამათთან მივიდა იქაური ერთ-ერთი ჯგუფის ხელმძღვანელი, მეტსახელად `ჟან~, რომელიც იცნობდა "ბეჟოს" (სააკაშვილის ჩაყვანილი) და უთხრა, დროზე წადით აქედან, ცუდი ამბავი გელითო. ამათ, ამავდროულად, შეიტყვეს, რომ ყიფიანი უკვე მოკლული იყო და გაქრნენ. რა ფული, რის ფული! მამულაშვილს ჰყავდა წაყვანილი, ის ხელმძღვანელობდა და ამერიკელი ოფიცერი ქრისტოფერ ბრაიანი. ასევე, უკრაინის პარლამენტის თავმჯდომარე ანდრეი პარუბი და უკრაინის ახლანდელი უშიშროების საბჭოს მდივანი სერგეი პაშინსკი. მათ შეაიარაღეს სააკაშვილის სნაიპერები; განალაგეს ზოგი სასტუმრო "უკრაინაში", ზოგი – კონსერვატორიის შენობაში და მიიღეს ბრძანება…

– ხალხის დახოცვაზე რატომ იყვნენ დაგეშილები?

– იანუკოვიჩთან ინტენსიური მოლაპარაკება მიმდინარეობდა ევროსაბჭოს ლიდერების მხრიდან, რომ ჩატარებულიყო ვადამდელი საპრეზიდენტო არჩევნები. დათანხმდა, ბოლო-ბოლო, იანუკოვიჩი, 18-ში ხელი უნდა მოეწერა თანხმობაზე, მაგრამ ეს უკვე მიუღებელი იყო აქეთა მხარისთვის, რადგან იმას ნიშნავდა, რომ ესენი მიზანს ვერ მიაღწევდნენ. ამიტომ საჭირო იყო არეულობა და შტურმით ძალაუფლების ხელში აღება. ამ დროს მაკკეინიც ჩაფრინდა, შედგა თათბირი და ამ გეგმის ერთ-ერთი ნაწილი იყო ესეც, ადამიანების დახოცვა. თუ ხალხი დაშლას დაიწყებდა და დრო გაიწელებოდა, ყველაფერი ეშლებოდათ, ამიტომ უნდა დაესწროთ იანუკოვიჩის ხელის მოწერისთვის და მოეკლათ, როგორც თავიანთი მომხრეები, ისე – "ბერკუტელები". ჩაატარეს დაგეგმილი და აიღეს კიდეც ხელში ძალაუფლება. რა თქმა უნდა, არჩევნებზე ეს მხარე ვერ გაქაჩავდა, დონეცკი, დონბასი, ხარკოვი – პრორუსული მოსახლეობა იყო, მხოლოდ ბენდერები ვერ გადასძალავდნენ.

გიორგი ბეჟიტაშვილი, კობა ნერგაძე, ალექსანდრე რევაზიშვილი, ცეზარ ბაჯელაძე, გიორგი სარალიძე და მერაბ ყიფიანი – ამათ კი შეასრულეს დავალება, მაგრამ ჰყავდათ `გამწმენდი ჯგუფი~, რომელსაც ფაქტების მოსპობა ევალებოდა, მათ შორის, შემსრულებელი სნაიპერების. ორის მოკვლა მოასწრეს, ყიფიანის და სარალიძის, დანარჩენები, ბაჯელაძის გარდა, წავიდნენ. ბაჯელაძე ახლო კონტაქტში შევიდა მამულაშვილთან, ფიქრობდა, ფული ავიღოო… გაიფანტნენ მიშას სნაიპერები სხვადასხვა ქვეყნებში და შემდეგ მოხდა ჩემთან კონტაქტზე გამოსვლა.

– ფაქტოვრივად, დახმარება გთხოვეს…

– დიახ. ჩვენზე ნადირობენ, უნდა დაგვხოცონო. ბუნებრივია, როდესაც ადამიანი მოგმართავს დახმარებისთვის და ეს სიკვდილ-სიცოცხლის ამბავია, შედიხარ მის მდგომარეობაში. ვინ ნადირობს-მეთქი? აშშ-ის სპეცსამსახურებიც ნადირობს, მარტო სააკაშვილზე არ არის საუბარიო. გავიარე კონსულტაციები, მოვახერხე და გავედი იანუკოვიჩის ადვოკატებზე. არ დაგიმალავთ, შევხვდი მათ. ვუთხარი, რომ არიან ცოცხალი მოწმეები, რომლებიც მზად არიან, აღიარონ, რაც ჩაიდინეს და ვისი ბრძანებით, მაგრამ გარანტიებია საჭირო. შევიკრიბეთ "ძალიან ისეთი" პირები, შევხვდი კონკრეტულ ერთ პირს, რომლის ვინაობას არ დავასახელებ ჯერჯერობით და მივიღეთ გადაწყვეტილება, რომ მე წავსულიყავი ევროპაში, რათა შევხვედროდი ამ ხალხს. მივიღე გარანტიები, რომ აღნიშნულ პირებზე არ აღიძვრებოდა სისხლის სამართლის საქმეები. პარალელურად, ჩაერთვებოდა ევროპის ადამიანთა უფლებების დაცვის სხვადასხვა ორგანიზაციები და იქნებიან ეს ადამიანები დაცულები. ეს მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ ეს ადამიანები დასხდებოდნენ ტელეკამერების წინ და ისაუბრებდნენ თავიანთ ნამოქმედარზე. რა თქმა უნდა, საუბარი არ არის საქართველოზე, ევროპის ქვეყნების ტელევიზიები იგულისხმება.

ჩავედი და შევხვდი, ავუხსენი, რა გზით შეიძლებოდა მათი შველა. ამის შემდეგ შევხვდი იტალიელ ჟურნალისტს (რამდენიმეს), შევხვდი "ბი-ბი-სის" წარმომადგენელს სამხედრო ექსპერტის კუთხით, რათა ანალიზი გამეკეთებინა და, ამავდროულად, არ მომხდარიყო თუნდაც უმნიშვნელო დეტალის უმართებულოდ წარმოჩენა. პრეზიდენტს რომ უყენებ ბრალდებას, ხელს ადებ პარლამენტის თავმჯდომარეს, უშიშროების საბჭოს მდივანს და ა. შ. ჰაი-ჰარად ვერ ილაპარაკებ. ეს გუნდი იყო ყველა უბედურების შემოქმედი და ზედ დართული მიხეილ სააკაშვილი, აქტიური ფიგურა იმ სიტუაციებში. ის არის ამ "სპექტაკლების" დამდგმელი (გარდა სნაიპერებისა, სხვა "შემსრულებლებიც" ჰყავდა ჩაყვანილი საქართველოდან). დავდიოდი ჟურნალისტებთან ერთად იმ ქვეყნებში, სადაც ეს სნაიპერები იყვნენ, იწერდნენ და ვუდარებდით მათ ნაამბობს ერთმანეთს; ვიყავით იმ ადგილებზე, რომელზეც საუბრობდნენ და აბსოლუტური სიზუსტე იყო. აღსანიშნავია, რომ სააკაშვილმა ესენი საქართველოდან გაიყვანა ყალბი პასპორტებით. გვარ-სახელები, რომლებიც ამათ დამისახელეს, ამოვიღეთ აეროპორტის ბაზიდან – წამი-წამზე დაჯდა ყველაფერი. გარდა სნაიპერებისა, იმ ადგილობრივებსაც გავესაუბრე, ვინც მონაწილეობდა იმ ამბებში. ამას დაერთო ისიც, რომ მე ხელში ჩამივარდა ოპერატიული მასალა, რომელშიც ის ღამეა ასახული, რაც დოკუმენტად დევს – სააკაშვილის, პოროშენკოს, პარუბის, პაშინსკის, ბრაიანის და მაკკეინის ნაავკაცარი.

ამ ფილმის ჩვენებამ ფეხზე დააყენა ევროპის ჟურნალისტები და არასამთავრობო ორგანიზაციები,. ფილმის ბოლოში ამბობენ განწირული სნაიპერები, რატომ იძლევიან ინტერვიუს; რომ მათ სიცოცხლეს საფრთხე ემუქრება და მათი გადარჩენის ერთადერთი გზა არის ეს – აღიარონ, ვისი ბრძანებით რა დავალებას ასრულებენ და თუ რამე დაემართებათ, გამოსაძიებელი არაფერი იყოს.

ამ ფილმის გამოსვლის შემდეგ დამიკავშირდნენ იანუკოვიჩის ადვოკატები, ჩამოვიდნენ კიდეც და ჩემთან დააზუსტეს, თუ მისცემდნენ სააკაშვილის სნაიპერები ჩვენებას. მე ისევ მომიწია ჩასვლამ მათთან და ამ ადამიანებმა მისცეს აღიარებითი ჩვენება. კიევის პეჩორის სასამართლომ მიიღო ეს ჩვენებები და, ამასთანავე, მათ წარედგინათ ეს ფილმიც.

ახლა, რა ხდება უკრაინაში: 23 თებერვალს დაიბარეს უკრაინაში სააკაშვილი დაკითხვაზე ამ საქმესთან დაკავშირებით. სააკაშვილმა უთხრა პოროშენკოს: ხო რამდენი ბრალდება წამიყენეთ. აგერ, კიდევ, უკვე ისეთი, რომ შენ თუ სასამართლოში მიმიყვან, დავაღებ პირს და ვიტყვი ყველაფერს. მიიმწყვდია ჩიხში სააკაშვილმა პოროშენკო, რაღა ექნა? ამიტომ იყო, რომ 22 თებერვალს იძულებითი დეპორტაცია გაუკეთეს სააკაშვილს, მოაცილეს ქვეყნიდან, თორემ სასამართლოს მიერ სხვა საქმესთან დაკავშირებით, გასვლის უფლება ჰქონდა ჩამორთმეული. სააკაშვილის ავანტურისტობა ვის გაუკვირდება და, აი, ამ შემთხვევაშიც გამოიყენა მომენტი, დაიძვრინა თავი უკრაინიდან.

ძალაუფლება რომ აიღეს ხელში, რეგიონები იყო დასამორჩილებელი, რადგან ძალიან ცუდად ჰქონდათ საქმე. რეგიონებძი შეიქმნა "ანტიმაიდნის კონიტეტი", მათ შორის, ოდესაში, ოდესა კი კარგი ლუკმა იყო სააკაშვილისთვის, ნაოცნებარი ლუკმა. თვით ოდესა რაში ანაღვლებდა, ოდესის პორტი იყო მნიშვნელოვანი, რომ ეწარმოებინა, როგორც იარაღის კონტრაბანდა, ისე – ნარკოტიკების.

პროფკავშირების შენობის წინ მიმდინარეობდა აქცია და მიიღეს გადაწყვეტილება, რომ აქციის მონაწილეები კი არ დაერბიათ, არამედ, ფიზიკურად გაენადგურებინათ. დაუძახეს ბაჯელაძეს სააკაშვილმა და მამულაშვილმა, შენ იქნები ჩვენი წარმომადგენელი და გაჰყვები "მემარჯვენე სექტორს", პარუბის და 250-კაციანი ჯგუფი გაუშვეს ავტობუსებით ოდესაში და პარაცუკი (ჯგუფის ხელმძღვანელი იყო, პარლამენტარია ისიც). ჩავიდნენ ოდესაში, დაიწყეს პროვოცირებებით და ბოლოს მომიტინგეები მოაქციეს ალყაში ისეთნაირად, რომ შერეკეს ამ შენობაში. თან წაღებული ჰქონდათ გამზადებული "მოლოტოვის კოქტეილები" და როგორც კი შენობაში შერეკეს მომიტინგეები, კარებები ჩაურაზეს, ფანჯრებში კი "კოქტეილებს" ყრიდნენ. ვინც ფანჯრიდან ხტებოდა, იმას ესროდნენ, სახანძრო დახმარების მანქანები კი არ მიუშვეს. რა თქმა უნდა, – ამას თვითონ ამბობს ბაჯელაძე. ეს იყო უშუალოდ სააკაშვილის მიერ ორგანიზებული მკვლელობა და მის მიერ გაცემული ბრძანება. ამით მან, ფაქტობრივად, დაიმორჩილა ოდესა და ცდილობდა, ხელში ჩაეგდო სრული ძალაუფლება. ოდესის გუბერნატორად გამომცხვარ სააკაშვილს ჩაჰყავს ოდესაში თავისი დაჯგუფებები და, მათ შორის, მახაური (მოკლეს უკვე კიევში), ჩეჩენი.

ოთხი პასპორტი ჰქონდა. ეს მახაური თურქეთშიც ჰყავდა გაგზავნილი სააკშვილს ერთი პირის ლიკვიდაციისთვის. სააკაშვილის ერთ-ერთი შემსრულებელი იყო, ლორთქიფანიძის გამოჩეკილი, იმ ლორთქიფანიძის, სააკაშვილმა ოდესის პოლიციის შეფად რომ დანიშნა.
სააკაშვილმა დაიწყო ინტენსიური კრიმინალური ქმედებები უკვე ოდესაში. რა თქმა უნდა, იმ დროს ყველა საქმეში ერთად და ერთნაირად იგულისხმებიან ის პირები, ვინც გითხარით, ცხადია, პოროშენკოს ჩათვლით. მერე აერიათ მეგობრობა, თორემ ამ ოთხ ადამიანს უნდა ემართა მთელი უკრაინა (სააკაშვილი, პოროშენკო, პაშინსკი, პარუბი). ასეც იქნებოდა, გადაინაწილებდნენ სფეროებს, მაგრამ სააკაშვილმა მოინდომა ყველაფერი. არანაირი პოლიტიკური დაპირისპირება არ ყოფილა მათ შორის, გარდა ფინანსური ინტერესებისა. სააკაშვილმა პოროშენკოსთან დაახლოებული ბიზნესმენი გაიტაცა, გამოსძალა მილიონები და მანდ დამთავრდა მათი მეგობრობა. მერე ავაქოვთან დაახლოებული ბიზნესმენი გაიტაცა და მას გამოსძალა და ა. შ. დაიწყო იგივე, რასაც საქართველოში აკეთებდა: ბიზნესმენების გატაცება მილიონების გამოძალვის მიზნით; ბიზნესმენებისგან ფულის იძულებითი ამოღება; ადამიანების ლიკვიდაცია; გაუპატიურებები… მან დაიწყო ოდესიდან (ამის მასალები მაქვს) სირიაში ტერორისტთა გადასროლა, რომლებიც უკრაინის დროშის ქვეშ იბრძოდნენ "ისლამური სახელმწიფოს" შემადგენლობაში. ერთ-ერთი პროვინცია რომ გაათავისუფლეს, შტაბში ნახეს უკრაინული დროშა, უკრაინული სიგარეტები და პირი, რომელიც დაატყვევეს, აღმოჩნდა უკრაინელი, რომელიც სააკაშვილის მიერ იყო გაგზავნილი. მიშას ხელს უწყობდა ყველანაირად მაკკეინი. ოდესის პორტიდან ხდებოდა იარაღის გადაყიდვა, ნარკოგადაზიდვები და უმთავრესი – მან გახსნა იქ გაურკვეველი მიმართულების კლინიკა "უკრაინის ომში მონაწილე მეომრების სარეაბილიტაციო ცენტრიო". სინამდვილეში, რომ შეჰყავდათ დაჭრილები და ოპერაციას რომ უკეთებდნენ, ჯანმრთელ ორგანოებს აჭრიდნენ. მესამე ოპერაცია რომ ტარდებოდა ორგანოების ამოსაღებად და გასაყიდად, დაიჭირეს ამ საქმეში სირიელი ბიზნესპარტნიორი, რომელმაც აღიარებითი ჩვენება მისცა… აი, ასეთ და ამდენ სიბინძურეებში იყო ჩაბმული სააკაშვილი ოდესაში, ხალხის ცოცხლად დაწვის ჩათვლით. დემოკრატიის კი არა, სიკვდილის შუქურაა სააკაშვილი! "ბი-ბი-სის" ბიურომ ისრაელში გადაიღო ფილმი ოდესის ამბავზე, რომელიც აჩვენეს უკვე, დეტალურადაა აღწერილი ყველაფერი, ბაჯელაძე ინტერვიუში ამბობს, აღიარებს.

– ისიც ევროპაშია?

– არა, ბელარუსში. ყველგან მომიწია ჩასვლამ და საუბარმა. ჯერ არ დამისრულებია მისია, ახლა მათთან მივდივარ, ვისაც იარაღის კონტრაბანდაში აქვს მიღებული მონაწილეობა უკრაინაში. 
შემდეგ, უნდოდათ სპექტაკლის დადგმა, რომ გავანადგურეთ რუსეთის ქვედანაყოფები და საიდანღაც მოიტანდნენ ცხედრებს, ჩააწვენდნენ სანგრებში, მიუდებდნენ იარაღს, გადაიღებდნენ და აი, "ქართულმა ლეგიონმა" ჩაატარა სპეცოპერაცია, გაანადგურა რუსული ქვედანაყოფებიო, სინამდვილეში "ბომჟები" და გაურკვეველი ვინაობის გვამები იყო.
აი, ამას აკეთებდნენ უკრაინაში ის ქართველი "გმირები", რომლებიც ვითომ საქართველოს იცავდნენ იქ, უკრაინაში.

P.S. ბატონმა ტრისტანმა მიჩვენა ფოტომტკიცებულებები და იმ სახის დოკუმენტაცია, რომელსაც მიზეზთა გამო ვერ ვაქვეყნებთ.

გიორგი ჩხეიძე

მეტის ნახვა
8-05-2018, 10:30


გვესაუბრება პოლიტოლოგი, ფსიქოლოგი რამაზ საყვარელიძე:

_ ბატონო რამაზ, "საერთო გაზეთის" წინა ნომერში მოცემულ ინტერვიუში "ქართულ ოცნებაში" არსებულ კრიზისზე ვისაუბრეთ. ასევე, გკითხეთ ივანიშვილის პოლიტიკაში შესაძლო დაბრუნებაზე, თქვენ კი მიპასუხეთ, რომ ეს უფრო მითოლოგიის სფეროს მიეკუთვნება, ვიდრე სინამდვილეს. ამ ინტერვიუს გამოქვეყნებიდან მეორე დღეს კვირიკაშვილმა ივანიშვილის პოლიტიკაში დაბრუნებასთან დაკავშირებით განცხადება გააკეთა. როგორია თქვენი შეფასება?

_ ეს ის შემთხვევაა, როცა გულწრფელად მიხარია, რომ ჩემი პროგნოზი არ გამართლდა და ბიძინა ივანიშვილი პოლიტიკაში დაბრუნდა. დიახ, წინა ინტერვიუში მართლაც აღვნიშნე, რომ ივანიშვილის დაბრუნება მითოლოგიის სფეროა. სიმართლე გითხრათ, მისი პოლიტიკაში დაბრუნება ჩემთვის, ნამდვილად, მოულოდნელი იყო. ბატონი ბიძინას დაბრუნებას არ ველოდი იმდენად რამდენადაც მან არაერთხელ თქვა, რომ პოლიტიკაში მისი დაბრუნება მეორედ მოსვლის ტოლფასი იქნებოდა. როგორც ჩანს, "ქართული ოცნების" გუნდმა მის წინაშე დაპირებული ამოცანები ვერ შეასრულა. ამ ჯგუფმა ვერ მოახერხა საკუთარ თავში რესურსი მოეძებნა, რათა გარედან, ამ შემთხვევაში, ივანიშვილისგან დახმარება არ დასჭირვებოდა. ივანიშვილის გამოჩენის ძირითადი მიზანი ის არის, რომ თავისი პირმშო _ "ქართული ოცნება" შეინარჩუნოს და შედარებით ნაკლები რყევებით მიიყვანოს შემდეგ საფეხურამდე _ ეს იქნება საპრეზიდენტო თუ სამომავლოდ საპარლამენტო არჩევნები.

_ დაპირისპირება, რაც ბოლო ხანებში "ქართული ოცნების" ორ ბანაკს შორის მიმდინარეობს განა იმ სირთულის პრობლემაა, რომ ეს ბატონი ბიძინას პოლიტიკაში დაბრუნების მიზეზი გამხდარიყო თუ მართლა მეორედ მოსვლაა?

_ როგორც ჩანს პრობლემა სერიოზულია. ზედაპირზე ნინია კაკაბაძესთან დაკავშირებული ინციდენტი ჩანდა, მაგრამ ჩვენ ხომ კარგად არ ვიცით შიდა სამზარეულო, რომელიც სავარაუდოდ უფრო მძიმე სურათს ხატავს. ბიძინა ივანიშვილმა ამ დღეებში ინტერვიუ ტელეკომპანია "ჯი-დი-ეს" მისცა, სადაც განაცხადა: რასაც მოსახლეობა ოთხი წლის მანძილზე ელოდა ყველაფერი დარეგულირდებაო. ამ ყველაფერში მან იგულისხმა `ნაცმოძრაობის~ თემა და კიდეც აღნიშნა, რომ ამ პარტიის საკითხი ქართული პოლიტიკის დღის წესრიგიდან მოიხსნებაო. 

_ რადგან დაბრუნდა, მისი კვლავ დაბრუნების ერთ-ერთი მთავარი მიზანი, ალბათ, ხალხის ნდობის დაბრუნებაცაა.

_ რა თქმა უნდა, გეთანხმებით. ერთ-ერთი და რთული ამოცანა, ალბათ, ხალხის ნდობის დაბრუნებაა, რაც აუცილებელია იმისათვის, რომ დაიძლიოს ის სირთულეები, რამაც ივანიშვილის შემოტრიალება განაპირობა.

_ 2012 წელს "ქართულ ოცნებასთან" ერთასდ იბრძოდა ხალხი, რომლებიც მთლი ამ წლების მანძილზე არავის გახსენებია…

_ დიახ, ვფიქრობ, ერთ-ერთი მთავარი ამოცანა ამ ხარვეზის გამოსწორება იქნება იმიტომ, რომ გარკვეული კუთხით ანალოგიური პრეტენზია ნინია კაკაბაძის ინციდენტში გაჟღერდა. ამ შემთხვევაში ლაპარაკი იყო მხოლოდ საპარლამენტო გუნდზე, რომელიც "ქართულ ოცნებას" თავიდანვე გვერდით ედგა. გახსოვთ, ითქვა, რომ "ქართული ოცნების" ძველი შემადგენლობა ხმის უფლების გარეშე დარჩა და სიტუაციას ის ახალგაზრდები წარმართავენ, რომელთაც ამ ბრძოლაში მონაწილეობა არ მიუღიათ. ასე, რომ ფაქტობრივად, "ქართული ოცნების" გუნდის შიგნით დატრიალდა ის საყვედური, რასაც ახლა, თქვენ მთელი საზოგადოების მასშტაბით მეკითხებით.

_ წეღან ახსენეთ, ივანიშვილი როგორც აღნიშნა, "ნაცების" საკითხს დღის წესრიგიდან მოხსნისო. ეს ხომ არ ნიშნავს, რომ ყბადაღებული კოაბიტაცია დასრულდება?


_ ასეთი პროგნოზის გაკეთება მიჭირს იმიტომ, რომ ანალოგიური ფრაზეოლოგია ადრეც მოგვისმენია და ამ მხრივ, იმედგაცრუება იყო. ივანიშვილმა ისევე როგორც ადრე, შეიძლება, ვერც ახლა მოახერხოს კოაბიტაციის რეჟიმიდან თავის დაღწევა. პროგნოზს მოვერიდები, მაგრამ ის, რომ ივანიშვილის წინაშე ეს საკითხი დადგა, მგონი ცხადია. ამოცანა დგას და როგორ მოახერხებს იგი მის გადაწყვეტას, ცხოვრება გვიჩვენებს.

_ ახლა ივანიშვილის პოლიტიკაში დაბრუნების შესაძლო მიზეზებზე ვისაუბრეთ, მაგრამ მოდით ისიც ვთქვათ რას წაადგება მისი მოსვლა, იგივე, რა გადალაგებების მომსწრე შეიძლება გავხდეთ?

_ ალბათ ერთ-ერთი მიმართულება პარტიის შიგნით წესრიგის გაძლიერება უნდა იყოს იმ მიმართულებით, რამაც ამ დღეებში გაიჟღერა. ისევ ნინია კაკაბაძის თემას რომ დავუბრუნდეთ, გაისმა საყვედურები: მოსახლეობას სამართლიანობის აღდგენას დაპირდით და ასევე, "ქართული ოცნების" მხრიდან "ნაცების" მიმართ უფრო ფხიზელი დამოკიდებულება უნდა ყოფილიყო, რაც არ ხდებაო. აი, რას საყვედურობს პარტიის ერთი გუნდი მეორეს. სავარაუდოდ, ამ ყველაფერზე განახლებულ "ქართულ ოცნებას" პასუხი ექნება.

_ კოჰაბიტაცია ჩვენ არ მოგვიგონია, ეს ფაქტია. როგორ შეხვდება "ნაცებთან" "ფხიზელ დამოკიდებულებას"დასავლეთი?

_ არ მგონია დასავლეთის თემა, ამჟამად, გადამწყვეტი იყოს. მაშინ, როცა დასავლეთი კოაბიტაციას ბეჯითად ითხოვდა, შესაბამისი ინფორმაცია მათ საქართველოდან მიეწოდებოდათ. ამ ინფორმაციებზე დაყრდნობით დასავლეთს მიაჩნდა, რომ `ქართული ოცნება~ შურისძიების გამო დგამდა იმ ნაბიჯებს, რასაც დგამდა. ეს მოახერხა `ნაცმოძრაობამ~, რომ სამართლიანობის აღდგენის სურათი უცხოელებისთვის შურისძიების სურათად გაესაღებინათ. აღსანიშნავია, რომ დასავლეთის მეთაურებს ზუსტად ამავე დროს არ უკვირდათ, როცა საფრანგეთის პრეზიდენტზე საქმე იღძვრებოდა, ისრაელის პრეზიდენტთან დაკავშირებითაც ანალოგიური სიტუაცია იყო და ა.შ. მაგრამ ხსენებულ შემთხვევებში დასავლეთს მიაჩნდა, რომ დანაშაული რეალურად ჩადენილია და ეს პროცესები მას სამართლიანი სასამართლოს ნიშნულით ჰქონდა აღქმული. ვფიქრობ, განვლილმა პერიოდმა და განსაკუთრებით, უკრაინის მაგალითმა დასავლეთს სააკაშვილის განცხადებების მიმართ ნდობა გაუძნელა. ამდენად, არ მგონია დღეს დასავლეთმა კოჰაბიტაციის მოთხოვნა გაიმეოროს, რადგან ახლა, უკვე, შეიძლება ამ პროცესებში იგივე დაინახოს, რაც ბევრ სხვა ქვეყანაში ხდება. ვიმეორებ, ყოფილი თანამდებობის პირების სასამართლო პროცესი დღეს არავის უკვირს. ამ ფონზე მეჩვენება, რომ უფრო რეალისტურია საკითხის ასე დაყენება — ქართული მოსახლეობისთვის მიცემული პირობა სამართლიანობის აღდგენაზე შეიძლება ახლა, უფრო ადვილი შესასრულებელი იყოს, ვიდრე ადრე.

_ რაც შეეხება საპრეზიდენტო არჩევნებს. ბატონი ბიძინა პრეზიდენტობისთვის ხომ არ ემზადება?

_ არა მგონია კენჭი პრეზიდენტობაზე იყაროს. თუმცა, ამის თქმა უკვე სახიფათოა, ყველაფერი შეიძლება მოხდეს. თუმცა, ივანიშვილს შეეძლო თუ პრეზიდენტობა სურდა, მარათონში პარტიის თავმჯდომარეობის გარეშეც ჩაბმულიყო. იურიდიულად ამას ხელს არაფერი უშლიდა. რადგან ეს ნაბიჯი არ გადადგა, ე.ი. მის ინტერესში საპრეზიდენტო მარათონში ჩაბმა არ არის. მას უნდა მის მიერ შექმნილი პარტია სისცოცხლისუნარიანი იყოს, ეს არგუმენტი უფრო დამაჯერებელია.
ქვეყნის კრიზისი კიდევ ცალკე საკითხია. მან პოლიტიკაში პირველად მოსვლისას თქვა, რომ ოთხ წელიწადში კარგად ვიცხოვრებდით. ეს არ იყო პარტიის ბედ-იღბალთან დაკავშირებული დაპირება. ეს დაპირება მაშინ ცოტა გამიკვირდა იმიტომ, რომ ერთ ან ორ წელიწადში ეკონომიკა არ იცვლება-ხოლმე. მაგრამ ივანიშვილი, ალბათ, გააცნობიერებს, რომ ასეთი ცვლილების გარეშე ანუ, ეკონომიკური სიტუაციის ცვლილების გარეშე, მხოლოდ შიდა პარტიული პროცესების შეცვლით, საზოგადოებაში კმაყოფილება დიდად არ იქნება.

_ თქვენი აზრით, რა იქნება მომდევნო ოთხი წლის მერე, როგორი საქართველო გვექნება?

_ რთული შეკითხვაა, ნამდვილად არ ვიცი როგორი საქართველო გვექნება, მაგრამ მეორე მხრივ, შეიძლება ივანიშვილმა ამგვარი დაპირებები იმის ხარჯზე გასცა, რომ რაღაც პროცესები საქართველოში ისედაც დაწყებულია, ვგულისხმობ, ინვესტიციებს, ეკონომიკურ პროცესებს. მაგალითად, ჩინეთი აპირებს ინვესტიციები ჩადოს ელექტრო-მობილების მშენებლობაში, ანუ, საქართველოში ელექტრო-მობილების მშენებლობა დაიწყოს. მოგეხსენებათ, ეს საკმაოდ დიდი სტიმულია ეკონომიკის წამოწევისა და მოსახლეობის კეთილდღეობის მისაღწევად. შესაბამისად, ივანიშვილმა, ალბათ, იცის, რომ ამ მხრივ რაღაც პერსპექტივა _ უცხოელებიდან სერიოზული ინვესტიციების შემოსვლის თვალსაზრისით, იგეგმება და ამ გეგმების იმედით დგამს იმ ნაბიჯს, რომ პოლიტიკურ სივრცეს დაუახლოვდეს.

_ ოპოზიციისგან ხშირად გვესმის არაფორმალური მმართველობა. ახლა, ივანიშვილი კვლავ ღიად შემოდის მმართველობაში. რა იცვლება ამით?

_ "ქართული ოცნების" წევრები აქამდე გამუდმებით იმეორებდნენ, რომ ბატონი ბიძინა პოლიტიკაში და ჩვენს გადაწყვეტილებებში არ ერევაო. ახლა, ივანიშვილი ღიად მისცემს ინტერვიუს და პირველი პირიდან გავიგებთ ამა თუ იმ გადაწყვეტილების მიღმა რა მზადდება. აი ეს იცვლება.

_ ბატონო რამაზ, წინა ნომერში გამოქვეყნებულ ინტერვიუში ასეთი რამ განაცხადეთ: ივანიშვილს თუ გაკოჭავენ, ხელებს გადაუგრეხენ, თორემ ისე პოლიტიკაში არ მოვაო. რა მოხდა მართლაც გაკოჭეს?

_ (იცინის) არმგონია რომ გაკოჭეს იმიტომ, რომ იგი ყოველთვის იმას აკეთებს, რასაც თავად დაისახავს მიზნად. ადრეც კოჭავდნენ, როცა პოლიტიკიდან წასვლას აპირებდა, მაგრამ მან თავისი არ დაიშალა და წავიდა. ასე, რომ გაკოჭვის გამო კი არ დაბრუნდა, არამედ თვითონ გადაწყვიტა, რომ ქვეყნის გადაჩეხვისგან გადარჩენის, მისი შემობრუნების დრო იყო და ამიტომ დაბრუნდა.

თამარ შველიძე

მეტის ნახვა
5-05-2018, 14:00


"საერთო გაზეთის" სტუმარია მხატვარი  ნიკუშა შენგელაია:

_ ბატონო ნიკუშა, პრემიერ-მინისტრმა ბიძინა ივანიშვილის პოლიტიკაში დაბრუნებაზე განცხადება გააკეთა. როგორ შეაფასებთ ამ ნაბიჯს?

_ რა თქმა უნდა, დადებითად. საერთოდ, ამ განცხადებას, საზოგადოების მხრიდან, ძალიან დადებითი რეაქცია მოჰყვა. კარგად მესმოდა თუ რატომ უნდოდა ივანიშვილს პოლიტიკიდან გასვლა და გულწრფელად ცდილობდა საქმე ახალგაზრდებისთვის გადაებარებინა, თუმცა, ეს, მაინც არ მოხერხდა. იმიტომ, რომ ვფიქრობ, ახლა, მისი ხელია საჭიროა, რათა საქმე ბოლომდე მივიდეს. ალბათ, მისი დაბრუნების განმაპირობებელი ბევრი ფაქტორი არსებობდა. მე, პარტიულ ცხოვრებაში არ ვერევი, არ ვიცი კულუარებში რა ხდება, მაგრამ ზოგადად, როგორც ჩანდა, პარტიაში განხეთქილებაც იყო, ადამიანები საკუთარი გუნდების შექმნას ცდილობდნენ და ა.შ. გარდა ამისა, ძალიან რთულია, როცა ადამიანს პოლიტიკიდან წასვლას არ გაცლიან _ არაფორმალური მმართველობა ყბადაღებულ თემად იქცა. ისეთი წესიერი და მორალური ადამიანისთვის როგორიც ბიძინა ივანიშვილია პოლიტიკის სფეროში ყოფნა ძალიან ძნელია, მაგრამ მან, ისევ და ისევ სამშობლოს სიყვარულისა და ხალხის კეთილდღეობისთვის ეს ნაბიჯი გადადგა, რათა ქვეყანა პოლიტიკური, პარტიული სირთულეების საჯიჯგნი არ გამხდარიყო. ვიმეორებ, ეს ძალიან დადებითი მოვლენაა. ზოგადად, საქართველოში საკადრო საკითხი მოსაგვარებელია, მოსაძიებელია ადამიანები, რომლებიც განათლებით, კომპეტენციით, პროფესიონალიზმით, თავიანთი ბიოგრაფიით და წესიერებით თანამდებობრივ ნიშებს შეავსებენ. ვფიქრობ, ეს კიდევ ერთი მიზეზია იმისა, რატომაც ბატონი ბიძინა პოლიტიკაში დაბრუნდა. იგი ძალიან კარგად და ზუსტად გრძნობს რა მომენტში სჭირდება საკუთარ ხალხსა და ქვეყანას. ივანიშვილმა წასვლისას თქვა: ჩემი პოლიტიკაში დაბრუნება მეორედ მოსვლა იქნებაო. ეს, რა თქმა უნდა, გადატანითი მნიშვნელობით ითქვა ანუ, იგულისხმებოდა _ როცა საჭიროებას დავინახავ მაშინ დავბრუნდებიო. ახლა, მართლაც საჭიროა მისი თვალი, ყური. მიუხედავად იმისა, რომ საკუთარ გუნდს მიენდო, ქვეყნის წინაშე აღებული პასუხისმგებლობისთვის თავი არასდროს აურიდებია. ივანიშვილისადმი ხალხს უფრო დიდი ნდობა აქვს ვიდრე პოლიტიკური პარტიების თუ სხვა სუბიექტებისადმი. რაც მოსაწესრიგებელია უნდა მოწესრიგდეს, ასე ქვეყანაც წინ წაიწევს და იმედია, პოლიტიკურ არენაზე უკეთესი კადრები გაჩნდება.

_ როგორ ფიქრობთ, პირველ რიგში, რა უნდა გაკეთდეს ხალხის ნდობის დასაბრუნებლად?

_ ხალხმა უნდა დაინახოს, რომ მთავრობა მაქსიმალურად ეფექტურად მუშაობს. არ მინდა ვთქვა, რომ არ მუშაობდნენ, ძალიან ბევრი რამ გაკეთდა, მაგრამ იყო რიგი საკითხები მით უმეტეს, პარტიულ და საპარლამენტო ცხოვრებაში, რაც ჩარევას და გამოსწორებას საჭიროებს. ვფიქრობ, ეს ბუნებრივი პროცესია. "ქართული ოცნება" ძალიან ეკლექტური ძალაა. ფაქტობრივად, იგი, "ნაცმოძრაობის", სააკაშვილის გასაშვებად ჩამოყალიბდა. პარტიის მთავარი ფიგურა ყოველთვის ბიძინა ივანიშვილი იყო. აზრთა სხვადასხვაობა, გაუგებრობა მოსალოდნელი იყო, ეს პრობლემა არ არის. კომუნიკაცია უფრო ეფექტური რომ იყოს, ამისთვისაც ივანიშვილის დაბრუნება დროული და კარგი ნაბიჯია.

_ ბატონო ნიკუშა, 2012 წელს ვინც გამარჯვებისას `ქართულ ოცნებას~, ბიძინა ივანიშვილს გვერდით ედგა, განზე დარჩა. მათი `შემობრუნების~ დრო ხომ არ მოვიდა?

_ იცით რა, ადამიანის წარსულს, მის ბიოგრაფიას ყოველთვის პატივი უნდა სცე, თუ როგორ იმოქმედა, რა დროს რა გააკეთა. თუ აქტიური ხარ და პოტენციალი გაქვს საკუთარ ქვეყანას დადებითი შესძინო, ამის კეთებას არავინ გიშლის. გუნდი უნდა შეიკრას, ერთმანეთში პატივისცემა იყოს, რა თქმა უნდა, ივანიშვილი ამის გაკეთებას შესძლებს. მას ძალიან დიდი ავტორიტეტი აქვს, პატივისცემით სარგებლობს. საჭირო დროს მოვიდა იმ მხრივაც, რომ საზოგადოებაში ცოტა გაურკვევლობა იყო თანაც საპრეზიდენტო არჩევნებიც ახლოვდება.

_ როგორ ფიქრობთ, ივანიშვილი საპრეზიდენტო არჩევნებში კენჭს იყრის?


_ არ მგონია იმიტომ, რომ პარტია პოლიტიკური ამინდის, კადრების სამჭედლოა. დღევანდელ პრეზიდენტს ქვეყნის შიდა პოლიტიკაში ჩარევის ნაკლები რესურსი აქვს, ვიდრე პრემიერ-მინისტრს, პარტიის თავმჯდომარეს, პარლამენტს და ა.შ. ჩვენი ქვეყანა მაინც საპარლამენტო რესპუბლიკისკენ იხრება.

_ როგორც ვახსენეთ, ივანიშვილი დაბრუნდა, რათა შიდა დაპირისპირებები მოისპოს და "ქართული ოცნების" გუნდი კვლავ გაერთიანდეს, მაგრამ ასევე, დაბრუნდა თუ არა იმისთვის, რომ ქვეყანა კრიზისიდან გამოიყვანოს. როგორ ფიქრობთ, ქვეყნის განვითარებაში რა წვლილს შეიტანს მისი პოლიტიკაში დაბრუნება?

_ ამას დრო გვიჩვენებს, ყოველ შემთხვევაში, არსებობს რწმენა, რომ მოვლენები დადებითად განვითარდება. არ მგონია ქვეყანა ძალიან კრიზისულ მდგომარეობაში იყოს გამომდინარე რეალობიდან თუ სად ვიმყოფებით, როგორი ეკონომიკა გვაქვს. ქვეყანა ვითარდება, მადლობა ღმერთს რომ მშვიდობა გვაქვს და ამას ვინარჩუნებთ, ეკონომიკაც ვითარდება, მაგრამ უფრო ეფექტური მუშაობაა საჭირო, თუნდაც უმუშევრობის დაძლევის კუთხით. ეს ქვეყნისთვის ყველაზე დიდი პრობლემაა, ძალიან ბევრი მოქალაქე უმუშევარია. სოციალურ თემებს უნდა მოევლოს. სხვა მხრივ თუ დავაკვირდებით, რა ხდება ჩვენს რეგიონში და გარშემოც, ვთვლი, რომ ხელისუფლებას სიტუაცია კიდევ კარგად უჭირავს.

_ რა შეცდომებია დაშვებული და რა არის ის პრიორიტეტი, რაც ქვეყნის განვითარებისთვის უნდა გაკეთდეს?

_ უფრო მეტი ძალისხმევა განათლებას სჭირდება. მიუხედავად იმისა, რომ ეს მთავრობისთვის უფრო პრიორიტეტული სფერო გახდა, მაინც მეტია საჭირო. პლუს სასურველია საკვანძო ადგილებზე უფრო პასუხისმგებლიანი და კომპეტენტური კადრები შეირჩეს, რაც ქვეყნის განვითარებაზე სასიკეთოდ იმოქმედებს. ეს იოლი პრობლემა არ არის, ამ მხრივ, სერიოზული სამუშაოა ჩასატარებელი.

_ "ჯი-დი-ეს"-ისთვის მიცემულ ინტერვიუში ბატონმა ბიძინამ აღნიშნა, რომ ნაციონალების თემას წერტილს დაუსმევს. ამაში რა იგულისხმებოდა?

_ თაკო, თუ გახსოვს, შენთან ინტერვიუში არაერთხელ მითქვამს: 2012 წლიდან მოყოლებული "ნაცმოძრაობა" დამთავრდა, ეს თემა დღის წესრიგიდან უნდა ამოვიდეს. საერთოდ, არ უნდა გავაზვიადოთ ის, რაც არანაირ ღირებულებას არ წარმოადგენს. ივანიშვილმა, თავისი გამონათქვამით, ალბათ, ეს შეახსენა საზოგადოებას. ყოველთვის ამ პოზიციაზე ვიყავი _ მათ უტიფარ შენიშვნებს, არაარგუმენტირებულ კრიტიკას ყურადღება არ უნდა მიაქციო, ვითომ არც არიან. ჩვენი ყველაზე საუკეთესო მაჩვენებელი კარგად გაკეთებული საქმეები იქნება, ესაა ყველაზე დიდი პოლიტიკური დაცვა. ამიტომ, 2012 წლიდან "ნაცმოძრაობაზე" არ ვსაუბრობ, ვთვლი, რომ პასუხის გაცემის და ყურადღების ღირსიც არ არიან.

_ "ქართულ ოცნებაში" ხომ არ არიან ძალები, რომლებიც ცდილობენ პარტია მაგისტრალური ხაზიდან გადაიყვანონ, ეს რამდენად საფრთხილოა?

_ გარწმუნებ, ვერავინ ვერაფერს აურევს. სამწუხაროდ ისე ხდება, რომ საზოგადოებაში არსებობს ხალხი, რომლებიც თავიანთი კარიერის, კეთილდღეობის გამო ყველაფრის მკადრებელია. სწორედ ასეთი ადამიანების დიდ ნაწილი ხვდება პოლიტიკაში, პარტიებში და მერე თავიანთი მოკლე ტვინით მსგავს მოძრაობებს იწყებენ, მაგრამ ეს არ გაუვათ არც ბიძინა ივანიშვილთან, არც ქართულ საზოგადოებასთან. ისინი კარგად უნდა დაფიქრდნენ, თუ ამის ტვინი აქვთ.

_ რა შეიცვლება ხალხისთვის ბიძინა ივანიშვილის დაბრუნებით, თუნდაც აღდგება თუ არა დაპირებული სამართლიანობა?

_ ეს ერთ-ერთი რთული პრობლემაა. მცდელობა გვაქვს სამართლებრივი ქვეყანა გავხდეთ. ამიტომ, არგუმენტებზე დაყრდნობით რაც შეიძლება მეტი საქმე უნდა გადაწყდეს იმ ხალხის სასარგებლოთ, რომლებიც "ნაცმოძრაობის" დროს მართლა დაიჩაგრნენ და სამართლიანობის აღდგენას ითხოვენ. ასეთი ხალხი ბევრია, მე მათ გვერდით ვდგავარ იმიტომ, რომ ძალიან ძნელია როცა შენი შრომით შეკოწიწებულს ვიღაც გინგრევს და ამ კუთხით, სამართალს დღემდე არ უზეიმია. ამ საკითხს უფრო აქტიურად უნდა მიხედოს სასამართლომაც, პროკურატურამაც, ძალოვნებმაც იმიტომ, რომ ამ ადამიანების თავზე ბევრმა რამემ გადაიარა. ბევრი მათგანისთვის გაუგებარია, საიდან ჩნდებიან "ნაციონალებთან" ასოცირებული ადამიანები თანამდებობებზე, პარლამენტში და ა.შ. ვიცით, რომ ბევრი მათგანი, რომელიც მაშინ კურდღელივით იჯდა, დღეს, თავაწეული დადის, თითქოს, რამეს წარმოადგენდეს იმიტომ, რომ მათ "ქართულმა ოცნებამ" სხვადასხვა თანამდებობების დასაკავებლად კარები გაუხსნა. ის ადამიანი არ ვარ, რომ ყველა დავადანაშაულო. ადამიანებმა, ფაქტობრივად, რვა წელი უზნეობის წინააღმდეგ ბრძოლაში, ქუჩაში გაატარეს. ეს ჩვენი საზოგადოების დიდი მებრძოლი, მოაზროვნე ნაწილია. ასეთი ადამიანები ქვეყნის აღმშენებლობისთვის თუ ჩაერთვებიან, ძალიან მნიშვნელოვანი იქნება. საერთოდ, დროა, დიდი გაგებით, გუნდი საზოგადოებრივ პოლიტიკაზე გადავიდეს, უფრო სერიოზული საჭადრაკო პარტია დაიწყოს, რასაც თავის თავში დემოკრატია მოიცავს, საზოგადოებას საკუთარი ქვეყნის აღმშენებლობაში ჩართულობის გრძნობა უნდა გაუჩნდს. ეს საჭადრაკო პარტია ძალიან დიდია, რაც არ არის მხოლოდ სამთავრობო ინსტიტუტებზე და პარტიებზე ორიენტირებული საკითხი. ეს თემა ფართოდ უნდა გაიშალოს იმიტომ, რომ ყველაზე დიდი ძალა საზოგადოებრივი მხარდაჭერაა. ამაზე დიდი ძალა პოლიტიკაში, არცერთ დემოკრატიულ ქვეყანაში, არ არსებობს. ამიტომ, ამ მიმართულებითაც, ბევრი სამუშაოა.

_ პოლიტ.საბჭოს სხდომაზე ბიძინა ივანიშვილმა "ქართული ოცნების" ახალგაზრდული ფრთის ერთ-ერთ წარმომადგენელს ჰკითხა: საიდან მოხვედით თქვენ "ქართულ ოცნებაშიო"?

_ (იცინის) მოუკლია კაცი. არ ვიცი ეს პიროვნებები საიდან მოდიან, რით ცხოვრობენ. ჩემი ტიპის ხელოვანი ადამიანები სხვა რამით ცხოვრობენ, ისინი _ სხვა რამით. მართლაც არ ვიცი საიდან მოდიან, საით მიდიან, მაგრამ სანამ არიან უნდა ეცადონ ქვეყანას დადებითი შესძინონ თუ ამის კომპეტენცია აქვთ, მაგრამ თუ მარტო საკუთარ კარიერაზე და კეთილდღეობაზე ფიქრობენ, ეს მათ არ გამოუვათ. არჩევანი უნდა გააკეთონ. თუმცა, ისტორიამ გვიჩვენა: ძალიან ბევრი ხალხი ვიცით, რომლებიც რამდენიმე ხელისუფლებაში იყვნენ, აქეთ-იქით დახტოდნენ პარტიიდან პარტიაში. საზოგადოება მათ ყველას იცნობს, ასე რომ არ გაუვათ ეს ამბავი.
ბოლოს, დასკვნის სახით მინდა ვთქვა: რაც მთავარია საზოგადოება მზად არის ბიძინა ივანიშვილს ყოველთვის გვერდში დაუდგეს იმიტომ, რომ მან პირადად, ყოველგვარი პოლიტიკისა და პარტიის გარეშე, ნებისმიერ სფეროში, თავის ქვეყანას უდიდესი სიკეთეEგაუკეთა. ამიტომ, აქვთ ადამიანებს მისი რწმენა, პატივისცემა. ივანიშვილის ყველაზე დიდი მხარდამჭერი პარტია ან რამე სხვა კი არა, არამედ ქართველი ხალხი და საზოგადოებაა.

თამარ შველიძე

მეტის ნახვა
4-05-2018, 11:30


ივანიშვილის მოსვლის მეორე ეტაპი უნდა იქცეს აღდგინების და განახლების პროცესად, გაჩენილი "ხვრელების" და "წაშლილი" ზონების განახლების ხელოვნებად.

ურთულესი დრო დგას კულტურისთვის, მორალისთვის, ეკონომიკისთვის, ერის დემოგრაფიული გადარჩენისთვის…
ივანიშვილს დახვდა "ქართული ოცნების" ერთგვარი ჩონჩხი, რომელიც თავიდან ასაწყობია. ეს სავალალო რეალობაა!..
აქ მინდა მოვიტანო (გავიხსენო) ასეთი პოეტური ტექსტი, ერთგვარი ფილოსოფიური სენტენცია:
"ენკენიობას – კიდობნის გახსნის დღეს –
მოულოდნელად ხოგაის მინდი დაბრუნდა თავის სამშობლოში!
პირველად ხვთიშობლის ნიშმა იცნო იგი.
მერე – პირიმზის ყვავილმა, რომელიც ის-ის იყო, ამოდიოდა მიწიდან…
ბრუნდებოდა ხოგაის მინდი:
თანდათან ჩამოდიოდა სინათლე მთებზე,
ბრუნდებოდა ღამე – ღამეში,
დღე – დღეში,
სიხარული – სიხარულში,
დარდი – დარდში,
ზამთარი – ზამთარში,
ყვავილი – თოვლში…
ყველაფერი თავის ადგილზე დგებოდა…
ეს ერთგვარი მისტიკური დროა, საბედისწერო, მაგრამ შემობრუნებული…
ასეთი უნდა იყოს "მაგის" და წინამძღოლის დაბრუნება მისტიკურ დროში…
მისი მოსვლით ბევრი რამ უნდა იცვლებოდეს, უწინარეს, ადამიანი უნდა უბრუნდებოდეს ხვთიურ ბუნებას და ბუნება – საკუთარ თავს… და ადამიანის დაბრუნების სიხარულს გრძნობდეს თუნდაც თოვლიდან ამოსული ყვავილი…
ივანიშვილს განგებამ ასეთი მისია დაუწესა…

ბიძინა ივანიშვილმა შეაჩერა სააკაშვილი და ახალი პროცესი დაიწყო – ეს იყო პირველი ურთულესი ფაზა – რაღაცის დასრულება და სხვა ეტაპზე გადასვლა…
მაგრამ ბიძინა ივანიშვილი წავიდა და პროცესი შეჩერდა…
იგი თავისით არ გაგრძელდა…
და აი, იგი კვლავ შემობრუნდა და დადგა იმ ადგილზე, საიდანაც წავიდა!
და ეს ასეც უნდა მომხდარიყო…

ზნეობრივ რევოლუციებს პიროვნებები ახდენენ!
ეკონომიკურსაც…
კულტურულსაც…
თავისით არაფერი ხდება…
ხოლო "უპიროვნო" ქვეყანაში, ულიდერო, უგმირო საზოგადოებაში, ქვეყანას ანარქია და `უპატრონო ფარის სინდრომი~ იპყრობს და წინ და უკან დადის – ერთ ადგილს ტკეპნის, როგორც ბუდეში შესული მზე…
ანდაც, უფსკრულში იჩეხება.
აგრესიულ, ულიდერო ლიბერასტულ საზოგადოებას არ უნდა ლიდერი, რომელშიც აკუმულირებული იქნება სულიერი მისია, ეროვნული დაცვის იდეა და ყოველივე ის, რასაც ერის მოძრაობის (დინების) სწორად წარმართვა შეუძლია.
მათ ურჩევნიათ, საზოგადოებისთვის "გამოხატვის თავისუფლება" იყოს მთავარი იდეა (?!), რასაც მორალურ ნიველირებამდე და ფასეულობათა ნგრევამდე მიჰყავს ქვეყანა.
"გამოხატვის თავისუფლება" ერთგვარ უმორალო, სამართლის არმქონე სახელმწიფოს თუ საზოგადოების არსებობას გულისხმობს…
ყველაფრის ქმნა და თქმა გიჟის დონეზე და არაფერზე რეაქცია და პასუხის გაცემა…
ასეთი საზოგადოება ჩამოგვიყალიბდა ჩვენ…
ეს არის რევოლუცია სულიერი დეფორმაციისკენ და ანომალიისკენ მიდრეკილი, რომელსაც სატანური ძალები ახვევენ XXI საუკუნის მსოფლიოს ახალი ფსევდოცივილიზაციის სახელით.

ვინ გამოასწორებს ამ ვითარებას? ვინ დაუპირისპირდება მსოფლიო მორალურ კრიზისს და ლიბერასტულ ძალადობას?! ამას ამერიკის პრეზიდენტი ვერ ახერხებს – ტრამპს საპროტესტო დემონსტრაციებს უმართავენ, არა მარტო იქ, ამერიკაში, არამედ აქ, საქართველოში ჩვენი ლიბერასტი ენჯეოები. არ არის ეს ტრაგიკომიკური ვითარება?!
ვინ უშველის ამას? საზოგადოება, რომ იტყვიან, "დააჩმორეს" ტელევიზიებმა. იგი ზომბირებული და წაშლილია.
არც ერთი ტელევიზია სახელმწიფოს და ერს არა აქვს, ყველა მტრის წისქვილზე ასხამს წყალს!
ყველა ტელევიზიიდან მოდის მაზომბირებელი, ანტიქრისტიანული, ანტიეროვნული აგრესია (პროპაგანდა), უარყოფითი, შავი ენერგია…
ინგა გრიგოლიას კივილი ეკრანს ხეთქავს, არ ჩამოჰყავს ტრიბუნიდან გირჩები, ლიბერასტი ნარკომანები და შალიკოს ტიპის კლონები (რომელმაც კვირაში ერღხელ მაინც ასე უნდა დაიწყოს თავისი გამოსვლა: "ოლიგარქმა ბიძინა ივანიშვილმა გაყიდა და დაანგრია საქართველო!..")
გახსოვთ, რიყიდან გაქცეული, სააკაშვილისავე სიტყვით, ბაზალეთში ტახტის ქვეშ (თუ კასრში) კურდღელივით რომ ემალებოდა?!
ახლა მისი ხელის ლაქია გახდა, მესამედ მიეყიდა ეშმაკს და მეზობლის ფინიასავით ჰყავს ჩამოკიდებული შარვლის მუქასარზე ბიძინა ივანიშვილს!
ამბობენ, ყოველ ასეთ გამოხტომაზე მას 10 000 დოლარს აძლევენ სააკაშვილის "ანგარიშიდან-ო". ეს მართლა სირცხვილზე უარესია...

ივანიშვილის დაბრუნება, მისი "მეორედ მოსვლის" გადაწყვეტილება, არ არის მარტივი. მან თავიდან უნდა აღადგინოს მის მიერ ერთხელ უკვე დალაგებული ქვეყნის "ინტერიერი" და გადაიყვანოს სრულიად სხვა, ახალ, მოულოდნელ ფაზაში…
მან უნდა გააკეთოს რამდენიმე ურთულესი სვლა პოზიციის მოსაგებად, რომელიც შეცვლის ვითარებას, როგორც ეკონომიკაში, ასევე კულტურასა და ეთნო-ფსიქიკაში…
მსოფლიო პოლიტიკას ტრამპი ვერ ცვლის და ეს ივანიშვილსაც გაუჭირდება, მაგრამ საკუთარი ერის ანომალიური ვითარება უნდა დაძლიოს მის მიკროსივრცეში!
ეს დაბრუნება დაბრუნებაც უნდა იყოს და "მეორედ მოსვლაც"… მისი მოქმედება უნდა გახდეს რადიკალური და უკომპრომისო…
"ქართული ოცნება~ უნდა დააბრუნოს ქართულ ოცნებაში, ამ ცნების ფართო გაგებით და ქვეტექსტით!..
რა ხდება, ვინ გაიყვანა ქართული ოცნებიდან "ქართული ოცნება", რამ გაართულა სიტუაცია და გამოიწვია ვითარების სტაგნაცია, თითქოს ყველაფერი გაჩერდა და შეიბოჭა, გაიფლანგა ივანიშვილის ავტორიტეტი…
რა მოხდა? შემიძლია ვთქვა, რომ ივანიშვილის გასვლამ პოლიტიკიდან გამოიწვია ერთგვარი ფსიქოლოგიური სტრესი და ნიჰილიზმი ხელისუფლებასა და საზოგადოებაშიც. ხელისუფლებაში მყოფთა "ორჭოფობა" გადაწყვეტილებათა მიღებაში.
ამუშავდა "კოჰაბიტაციის" ვირუსი – დაუსჯელი დამნაშავენი ღიად გამოვიდნენ "მზეზე" და პირდაპირ დაუწყეს გინება ივანიშვილს და "ქართულ ოცნებას", დაიწყეს მისი საყოველთაო დისკრედიტაცია "რუსთავი 2"-ზე და არა მარტო იქ...
როგორც ვთქვი, "ტელევიზიები "ტროას ცხენებად" იქცნენ – ყველა არხი მიიმართა "ხელისუფლების" წინააღმდეგ, რომ სახელმწიფო შიგნიდან ააფეთქონ...
დაუსჯელობის სინდრომი და გამოხატვის თავისუფლება არასამთავრობოთა და მესამე სექტორის ხელში საშიშ ვირუსად იქცა და საზოგადოების სრული დეზორიენტაცია და ზომბირება გამოიწვია, მოწამლა ახალი თაობის ფსიქიკა.

ზოგადად, მეტად საგულისხმო მოვლენაა პიროვნებათა დაბრუნება და `მეორედ მოსვლა~. ბრძენი, ქარიზმული პიროვნებები ხშირად ბრუნდებოდნენ პოლიტიკაში, მართალი, სამართლის მქმნელი, მოწყალებით და სიუხვით გამორჩეული, ქველი და გულოვანი მოღვაწე ყოველთვის უნდა ბრუნდებოდეს.
– წასული იყო და დაბრუნდა ჩერჩილი თავის დროზე;
წასული იყო და დაბრუნდა დე გოლი;
– ნაპოლეონი დაბრუნდა 100 დღით...
– წასული დენ სიაო პინი არ დაბრუნებულა, მაგრამ იქიდან მართავდა მილიარდიან ჩინეთის იმპერიას, სადაც იყო, ანუ ჩრდილში იდგა;
– წასული იყო ბიძინა ივანიშვილი და დაბრუნდა!
მას მაშინაც (იქიდანაც) და ახლაც, ისევე შეუძლია გავლენის მოხდენა ჩვენს `პოლიტიკურ დინებათა მოქცევაზე~, როგორც მთვარის ველს – დედამიწაზე.
მაგრამ ლიბერასტ ფარისევლებს არ უნდათ "გამოჩინებული" ღირსეული კაცის დაბრუნება, რუსთველიც რომ იყოს, არ უნდათ ლიდერი, რომელსაც ექნება მკვეთრი გავლენა საზოგადოებაზე…
მათ არ აწყობთ პიროვნება, რომელსაც შეუძლია ვითარების შეცვლა – არ არის ლიბერასტული სამყაროსთვის მისაღები ასეთი ლიდერი. მათ ურჩევნიათ, არაფერში "არაფრებად" ყოფნა, ანუ ბელადმკვდარ "ერთიანი ბაყაყების ჭაობში" ცხოვრება.
არ ჩანს ჩვენს ქვეყანაში, ჩვენს საზოგადოებაში უფრო ქარიზმული ადამიანი, რომელსაც შეუძლია რაიმეს გადარჩენა, ან შეცვლა, ივანიშვილის გარდა…
ჩვენ ვხედავთ, რამდენად ძნელია"უპიროვნო" მსოფლიოში ქვეყნის (სახელმწიფოს) გადარჩენა. ხომ ვხედავთ, როგორ ინგრევა და იღუპება სახელმწიფოები და ერები ჩვენს თვალწინ.
ჩვენც ამ ბედისწერის (განსაცდელის) ზღურბლთან ვდგავართ და მაინც არ გვინდა, გვყავდეს კაცი ქვეყანაში, რომელსაც რაღაც შეუძლია, შალიკოებისა და მელიებისგან განსხვავებით,

ჩვენ ოკუპირებულ, დანგრეულ ქვეყანაში ვცხოვრობთ, გარიყული კიდობნის მგზავრებივით, რომელიც გადასარჩენია, მაგრამ მისი გადარჩენა არ არის ადვილი.
არ არის ადვილი, მით უფრო, რომ შინაურ მოღალატეებსაც კი შეუძლიათ მისი გაცვლა და გაყიდვა, ერთ გრანტზე შეუძლიათ დასმენა და ღალატი…

ვინ უნდა გააღვიძოს ჩაძინებული გემის ეკიპაჟი, ვინ უნდა აყაროს მუქთამჭამელნი, ცოცხალ-მკვდარნი, ორჭოფი ფარისეველნი და გააძევოს გემბანიდან.
ეს მხოლოდ და მხოლოდ ივანიშვილმა უნდა შეძლოს და ვფიქრობ, შეძლებს!
მას შეუძლია შექმნას მოქმედების სხვა (მოულოდნელი) სისტემა და გრაფიკი!.. თუ ასე არ მოხდა, ეს "გიენები" თვითონ შეჭამენ მას

დაბრუნება ერთია, მაგრამ მთავარია, დაბრუნებულს ვინ დახვდება ჩავლილი მდინარიდან – იგივე ხალხი თუ ახალი ადამიანები შეცვლილი ფსიქიკით?
ვის დაეყრდნობა ის?! შექმნის მხარდამჭერთა ახალ კრებულს, ძველი და ახალი თაობის სინთეზურ ძალას?!
შეძლებს ერის სივრციდან ახალი სახეებისა და პერსონაჟების გამოხმობას გაბედულად, თუ კვლავაც ახალი `მარგველაშვილები~ შემოუძვრებიან?!
ვინ იქნება მისი მრჩეველთა და რჩეულთა, ანუ კითხულ კაცთა "დარბაზი"? ეს არის მთავარი ელემენტი შემდგომი პროცესისთვის...

ჩემთვის სრულიად გასაგებია ივანიშვილის დაბრუნებით გამოწვეული ეიფორია და განგაში ნაცებში და სხვა ოპოზიციურ ბანაკში: ზიზღი, დორბლი, ჭორი და წივილ-კივილი… გამოეცალათ "არაფორმალური" მმართველობის ერთადერთი მიზეზი…
გამოეცალათ მისი არდაბრუნების იმედიც…
ეტყობა, ბევრი რამ ჯერ კიდევ ღმერთის ნებაა!..

უნდა ითქვას, რომ ივანიშვილის "არყოფნამ" ბევრი რამ გააუფერულა ქართულ პოლიტიკაში.
არ იქნება რეფორმა საკმარისი მხოლოდ პარტიაში და ხელისუფლებაში, მთელ ქვეყანაში, მის ყველა რგოლსა და სფეროში უნდა დაიწყოს რეფორმის ახალი ფაზა, "საგანთა და მოვლენათა" მკვეთრი გადაადგილება. ერის ეთნო-კულტურული, ეკონომიკური და ფსიქოლოგიური სივრცის განახლება…
უნდა დაიგეგმოს "ზნეობრივი რევოლუცია" რომელიც ერს შეაბრუნებს ისტორიული ცნობიერების წიაღში, ამას ელოდება ჯანსაღი საზოგადოება და ინტელიგენცია, რომელსაც ჯერ კიდევ შეუძლია ივანიშვილის გვერდზე დგომა…
დაბოლოს, წერტილი უნდა დაესვას ლიბერასტების ლეყეტობას: "…მოსვლით არაფერი შეიცვლება…", "ეს იქნება ბრეჟნევის დრო", "ხალხის გასულელება, ტყუილების რეფორმა", მხედრიონელი ფაშისტების და ნაცისტების ეს დემაგოგია უნდა გაქარწყლდეს…
ბიძინა ივანიშვილი იმიტომ დაბრუნდა, რომ "კრებსითი სააკაშვილები" ვეღარასოდეს დაბრუნდნენ ერზე შურისძიებისთვის.

მეტის ნახვა
3-05-2018, 20:11