გვესაუბრება დამოუკიდებელი უფლებადამცველი დიმიტრი ლორთქიფანიძე:

_ ბატონო დიმა, თქვენ საჯარო პოლიტიკიდან წახვედით, ამჟამად, რას საქმიანობთ და სამომავლოდ რა გეგმები გაქვთ?

_ დიახ, საჯარო პოლიტიკიდან გარკვეული ტაიმ-აუტი ავიღე. რიგ საკითხებზე ხელისუფლებასთან აქტიური ოპონირება მიწევს. პოლიტიკურ პარტიაში ყოფნის შემთხვევაში ეს შესაძლებლობა არ მექნებოდა. ხელისუფლება, ყოველდღიურად, ძალიან დიდ შეცდომებს უშვებს. ასე თუ გაგრძელდა, შესაძლოა აფხაზეთსა და ცხინვალში შესასვლელი კარი საერთოდ დაიხუროს და ერთ მშვენიერ დღეს აღმოჩნდეს, რომ ვინმესთან სალაპარაკოც აღარაფერი გვექნება. ამიტომ, გადავწყვიტე რუსულ-ქართულ ურთიერთობებთან მიმართებით საზოგადოებრივი აზრის ფორმირებისა და სახალხო დიპლომატიის განვითარების კუთხით ვიმუშავო.

_ კვირიკაშვილის მიმართვას რუსეთისადმი პარალელურად საგარეო საქმეთა სამინისტროს მიერ საკონსულოდან რუსი დიპლომატის გაწვევა მოჰყვა. რა შეიძლება მოჰყვეს ყოველივეს?

_ სოლიდარობის მიზნით (ასე განაცხადა საქართველოს ხელისუფლებამ) საქართველომ, არარსებული დიპლომატიური ურთიერთობების ფონზე, ქვეყნიდან შვეიცარიის საელჩოში მოქმედი რუსული სექციის ათიდან ერთ-ერთი დიპლომატი გააძევა. აღსანიშნავია, რომ მის გაძევებას არც მატერიალურად ხელშესახები და არც პოლიტიკური დივიდენდის მომცემი შედეგი არ მოჰყოლია და ვერც მოჰყვეება. სამაგიეროდ, მდგომარეობა გავირთულეთ და კვლავ მოჯადოებულ წრეში დავრჩით. გიორგი კვირიკაშვილის წერილს წინგადადგმულ, პროგრესულ ნაბიჯად ვთვლი. მიმართვაში გამოთქმული იყო შემდეგი აზრი: ჟენევის ფორმატმა თავისი შესაძლებლობები ამოწურა, საჭიროა ურთიერთობების განახლება, რათა მასში მონაწილეობა უმაღლესმა პოლიტიკურმა წარმომადგენლობითმა პირებმა მიიღონ. ფაქტობრივად, ითქვა, რომ რუსულ-ქართულ ურთიერთობებში საჭიროა პირდაპირი დიალოგი. მოგეხსენებათ, რომ ჟენევის ფორმატში მონაწილე საქართველოსა და რუსეთის მხარეებს შორის ასევე, იყვნენ აშშ როგორც შუამავალი, გაერო, ეუთო და ევროკავშირი. ისმის კითხვა: თუკი აშშ გაეროს და ეუთოს ფორმატში ისედაც მონაწილეობს, ასევე, ევროკავშირის პროტექტორია, მაშინ რაღა საჭირო იყო ცალკე, დამოუკიდებლად აშშ-ს რუსულ-ქართულ ურთიერთობებში შუამავლობა?! საერთაშორისო ინსტიტუტები ხომ ისედაც ახდენდნენ დაკვირვებას და შუამავლობას. სწორედ ამ საკითხმა გადაწყვიტა მიმდინარე პროცესის ბედი.

აქვე აღსანიშნავია, რომ საქართველოს, უმაღლესი რანგის ვიზიტად, ბელორუსიის პრეზიდენტი ლუკაშენკო ეწვია. მან არაორაზროვნად დააფიქსირა მზაობა, რათა მინსკი რუსულ-ქართული ურთიერთობების ახალ ასპარეზად ქცეულიყო. ამ ვიზიტამდე, 4 დეკემბერს საქართველოში სტუმრად იმყოფებოდა მიტროპოლიტი ილარიონი, რომელიც რუსეთის მართლმადიდებლურ ეკლესიაში საგარეო საქმეთა მიმართულებას კურირებს. მან, საეკლესიო საკითხებთან მიმართებით, პირდაპირ გამოთქვა სურვილი აფხაზეთში ახალი დიალოგის გახსნაზე. სოხუმში ვაჟა-ფშაველას ქუჩაზე ჩვენი უწმინდესის და უნეტარესის კუთვნილი რეზიდენცია არსებობდა. მიტროპოლიტმა მაშინ უპრეცედენტო რამ თქვა: ეს რეზიდენცია საქართველოს კათოლიკოს პატრიარქს დაუბრუნდეს და იქ გაიმართოს, დაინტერესებულ მხარეებს შორის, შეხვედრებიო. რა თქმა უნდა, აშშ-ს რეაქციამ მაშინაც არ დააყოვნა, მეორე დღესვე მოხდა 12 ეპისკოპოსის მობილიზაცია, რომლებიც ვიზიტად აშშ-ში წაიყვანეს. მე, არავის განვიკითხავ, უბრალოდ, ფაქტის კონსტატაციას ვახდენ იმ პროცესებთან მიმართებით, რაც ამერიკის მხრიდან, რუსულ-ქართულ ურთიერთობებთან მიმართებით, მუდმივ კონკურენციას, ეჭვიანობას გულისხმობს, არადა იგი, ჩვენი სტრატეგიული პარტნიორი ქვეყანაა. ნახეთ რა მივიღეთ ნაცვლად იმისა, რომ აშშ საკუთარი განცხადების ერთგული დარჩენილიყო, რომელიც ელჩის პირით გააჟღერა, მან უკან წაიღო თავისი სიტყვები. საქმე გვაქვს ორმაგ სტანდარტთან, როდესაც შეშფოთებული აშშ, უცებ, საერთაშორისო სამართლით აღიარებული ნორმებიდან გამომდინარე, აღნიშნავს, რომ ქართული მხარის სუვერენული უფლებაა აწარმოოს პირდაპირი დიალოგი, მათ შორის, ოკუპანტ სახელმწიფოსთან. მაგრამ რამდენიმე დღეში, რეალ-პოლიტიკის გათვალისწინებით, პრაქტიკულად, ჩვენი ხელისუფლება აიძულეს ლოგიკური პროცესების წინააღმდეგ ემოქმედა, რაც გულდასაწყვეტია. აი, რა მივიღეთ ამ ნაბიჯით. ჩვენ უკვე ვდგავართ ფაქტის წინაშე, რომ რუსულ-ქართული ურთიერთობები ნაცვლად გაუმჯობესებისა, კიდევ უფრო მძიმდება. თუმცა, არის კი რუსეთი ის აქლემი, რომელიც ისე დაეცემა რომ ვირის საპალნე ვეღარ ზიდოს?! ეს კითხვა დასავლეთში უნდა აწუხებდეთ. ბოლო წლების შედეგებმა აჩვენა, რომ რუსეთისკენ მიმართული სანქციებით ზოგიერთი დასავლური სახელმწიფო და ევროკავშირის წევრი სახელმწიფოები უფრო ზარალდება, ვიდრე რუსეთი. ამ სანქციებს შედეგი ჯერ არ მოუტანია. მოუტანს კი დასავლეთს შედეგს დიპლომატიური ომი, რომელიც რუსეთის ფედერაციის წინააღმდეგ წამოიწყეს? _ რა თქმა უნდა, არა!

_ ბატონო დიმა, კვირიკაშვილის მიმართვას მალევე გამოუჩდნენ პროვოკატორები, რომლებიც აცხადებენ, რომ რუსეთს მხოლოდ ჟენევის ფორმატში უნდა ველაპარაკოთ. მაგალითად, ბოკერია ამტკიცებს, რომ რუსეთს არ უნდა დავუთმოთ, პრინციპულები ვიყოთო. რას მოგვიტანს ასეთი პოლიტიკა?


_ დიახ, გეთანხმებით. პარადოქსია, მაგრამ ფაქტია, რომ სახელისუფლებო საკვანძო სიმაღლეებზე და ე.წ. ოპოზიციურ ფლანგზე მთავარ სპარინგ-პარტნიორებს წარმოადგენენ ადამიანები, რომლებიც თავიანთი შემოქმედებით დესტრუქციულნი არიან და საქართველოსთვის ზიანის მეტი არაფერი მოუტანიათ. აგვისტოს ომის შემდეგ ენგურჰესის თაღოვანი კაშხლისა და მისი ძალოვანი კვანძის ბედი ასე გადაწყდა: ჯერ ომი გაცივებული არ იყო რომ ქართულმა მხარემ რუსეთისთვის ენგურჰესის თაღოვანი კაშხლის ექსპლუატაციით გადაცემის მემორანდუმს ხელი მოაწერა. სწორედ, ბატონი ბოკერია იყო ის ადამიანი, რომელმაც 2010 წელს დანაშაული ჩაიდინა. კერძოდ, საქართველოს ეკონომიკური საზღვრები ფსოუდან ენგურზე გადმოსწია. ამ ბრალდებას ყოფილი ხელისუფლება უპასუხოდ ტოვებს. მათი დამსახურებაა, რომ დღეს, ფაქტობრივად, მოახერხეს მკვდარი წერტილიდან დაძვრის პროცესში მყოფი ვითარება შემოეტრიალებინათ. ამის ნათელი დადასტურებაა დიპლომატის გაუაზრებელი გაწვევა, რომელიც ერთ-ერთ მნიშვნელოვან საკითხს აგვარებდა. ნონსესია, როცა დიპლომატიური ურთიერთობა არ გაქვს და დიპლომატს აძევებ. იმიტომ, რომ საქართველო, რუსეთთან საგარეო სავაჭრო ეკონომიკური ბრუნვის თვალსაზრისით, კოლოსალურ მოგებას იღებს, რამაც 2017 წლის სტატისტიკით მილიარდორასმილიონ დოლარს გადააჭარბა. ეს ბოლო მაჩვენებელი არ არის. 2018 წელს საქართველო ტურისტების შემოდინების კუთხით რეკორდულ მაჩვენებელს ელის. რუსი ტურისტი მსოფლიოში საუკეთესო გადამხდელად ითვლება. რუს ხალხს უყვარს საქართველო, ისინი ერთგვარ ნოსტალგიას განიცდიან. ხალხებს შორის _ სწრაფვა, ხელისუფლებებს შორის კი ანტაგონიზმია, რაც დაუშვებელია.

ჩვენი ხელისუფლება აშშ-ს და დასავლეთის ინტერესებიდან გამომდინარე იმართება. იმ აშშ-სი რომლის პრეზიდენტ დონალდ ტრამპს რუსეთთან მიმართებით განსაკუთრებული პოლიტიკა ჰქონდა არჩეული და მასაც ისევე როგორც კვირიკაშვილის წერილს დაემართა, უბრალოდ, ფრთები შეუკვეცეს. შეიცვალა ნარატივი, რაც ურთიერთობის გამძაფრებისა და პოლიტიკური ვითარების შემდგომი ესკალაციის განხორციელების მიზნით შავბნელი ელემენტებით დამუხტეს. აი, ასეთ პროცესებთან გვაქვს საქმე. ეს არის ნამდვილი ომი, მესამე მსოფლიო ომის კონტურები უკვე ნათლად ისახება. დასავლეთსა და რუსეთს შორის არსებულმა ჭიდილმა, გამორიცხული არ არის ეპიცენტრი სწორედ საქართველოში ჰპოვოს. ზუსტად ამაზე მინდა აქცენტის გაკეთება _ საქართველო ზესახელმწიფოთა შორის არსებული პოლიტიკური ინტერესების ჭყლეტვის ობიექტი აღმოჩნდება. ამას ემატება რუსეთის შორეულ ბუფერში არსებული ძალიან დრამატულად განვითარებული მოვლენები. მოგეხსენებათ, რომ ასადის ხელისუფლება რომელიც საკუთარ ქვეყანაში _ სირიაში ლეგიტიმურად ითვლება, ჩრდილოეთით მოვლენებს ვერ აკონტროლებს, სადაც ქურთებით დასახლებულ რეგიონებს თურქეთის არმია გამალებული უტევს, თურქული სამხედრო ექსპანსია თავის ზენიტშია. სირიის ლეგიტიმური ხელისუფლება ვერ ახერხებს საკუთარი ლეგიტიმური ინტერესების დაცვას. აქვე, ყურადსაღებია დამასკოს აღმოსავლეთით განვითარებული მოვლენები, სადაც ასევე, გააფთრებული ბრძოლები მიმდინარეობს და ასადის ხელისუფლება გარკვეულ წარმატებებს აღწევს, რაც დასავლური, ზოგიერთი რეაქციული ძალისთვის ყოვლად მიუღებელია. იქ, უკვე, ბალანსის მისაღწევად კონტრ-ზომები ხორციელდება. ვინაიდან, თურქეთი სირიაში უკვე ახორციელებს სამხედრო ექსპანსიას, ირანი მზად არის თავისი კონტიგენტი გაზარდოს, რუსეთის ფედერაცია კი ხვალ მზად იქნება ფართომასშტაბიანი ოპერაციების სერია დაიწყოს. საქართველოს ეპიცენტრად ქცევის ერთ-ერთი მანიშნებელი, ინდიკატორი სწორედ ის არის, რომ რუსეთის სამხრეთში შეიარაღებული ძალების უპრეცედენტო მობილიზაცია ხდება. 58-ე არმიას ერთდროულად ორი დივიზია დაემატა, რომელიც საქართველოს ჩრდილოეთ საზღვრებთან განლაგდა. რეგიონში კიდევ უფრო გაძლიერდა რუსული სამხედრო მანქანა. ყველაფერი ზემოთქმული საქართველოსთვის უდიდესი რისკების შემცველია.

_ ბატონო დიმა, რუსეთი რეგიონში დომინანტია. რა მოხდება თუ პირველობას თურქეთი წაართმევს?

_ ასეთი საფრთხე რეალურია. სწორედ ამისკენ არის მიმართული რიგი დასავლური რეაქციული ძალების მოქმედება, რომ რუსეთის როლი და ახლო აღმოსავლეთზე მისი დომინანტური გავლენა მაქსიმალურად შეასუსტოს. სირია შორეულ ბუფერად შემთხვევით არ მოვიხსენიე. რუსეთს სამხრეთით ორი ბუფერი აქვს _ სირია-ერაყი და კავკასია, რომელიც მისი სასიცოცხლო ზონაა. სირიაში თურქეთი ძალიან გააქტიურებულია და მასთან ერთად გააქტიურებულია ე.წ. სირიის თავისუფლების არმია, რომელიც თავიდან ბოლომდე დასავლეთისგან ფინანსირდება. რაც ყველაზე მთავარია თურქეთისა და სირიის ე.წ. თავისუფალი არმიის გვერდით ისლამური სახელმწიფოს ლიდერები იბრძვიან, რაც უკვე ნათელს ჰფენს შემდეგს: მიზნის მიღწევის გზაზე დასავლეთი ყველაზე უფრო უზნეო, მიუღებელი ნაბიჯების გადადგმას არ ერიდება. ფაქტობრივად, ეს, ყველაფერი, რუსეთის როლის დასასუსტებლად ხდება. თუ რა პასუხს გასცემს რუსეთი, ეს შემდეგი გარემოებიდან შეგვიძლია ვივარაუდოთ _ რუსეთის ფედერაციის პრეზიდენტმა სულ ახლახან ახალი შეიარაღების პრეზენტაცია გამართა, რომლის ანალოგი არავის გააჩნია. არის თუ არა ეს მინიშნება, რომ რუსეთმა დასავლეთის გამოწვევა მიიღო და მზად არის პასუხი ადეკვატური მეთოდებით გასცეს.

ფაქტია, რუსეთი უკან დახევას არ აპირებს. ვიმეორებ, ამის ნათელი დაადსტურებაა შეიარაღების გაძლიერება, სამხრეთით ახალი დივიზიების მობილიზაცია. არ გამოვრიცხავ, რომ ერთ მშვენიერ დღეს რუსეთმა სირიის მიმართულებით თავისი ძალების ფართომასშტაბიანი გადასროლა განახორციელოს და ამისთვის სწორედ საქართველო გამოიყენოს როგორც დერეფანი. როგორ განხორციელდება აღნიშნული, ამაზე ახლა ვერ ვიმსჯელებთ, მაგრამ თუკი ახლო აღმოსავლეთში ვითარება კიდევ უფრო გამძაფრდება, ვფიქრობ, მსგავსი რამ მართლაც შეიძლება მოხდეს. ამ ყველაფრის ფონზე უმოქმედო, არაფრისმომცემი აქტის განხორციელება _ ქვეყნიდან პირის გაძევება, რომელიც ისევ და ისევ საქართველოს ინტერესებს ემსახურებოდა დაუშვებელი იყო. ვის გაუფუჭა ამით ხელისუფლებამ საქმე, ისევ საქართველოს მოქალაქეებს, ხომ?! ვითარება ყოველდღე იცვლება, საჭიროა სრულიად ქართული ელიტარული საზოგადოების მობილიზება და რუსულ საზოგადოებასთან კონტაქტის დამყარება. რასაც პოლიტიკოსები არ აკეთებენ, ის ხალხმა უნდა გააკეთოს. ქვიშის საათი დადგმულია, დრო აღარ რჩება. ღმერთმა დაიფაროს ასეთი პლაცდარმისთვის მზადება დაიწყოს, რომ საქართველო ზესახელმიფოთა პოლიტიკური დაპირისპირების ეპიცენტრი აღმოჩნდეს. ერთხელ ვნახეთ რა შედეგები გამოიღო იმან, როდესაც საკითხების მიმართ უპასუხისმგებლო დამოკიდებულებამ საქართველო კრახამდე მიიყვანა. ვგულისხმობ შემდეგს: მაკ კეინის საარჩევნო კამპანიას საქართველოს ტრიტორიული მთლიანობა შეეწირა და ნაცვლად იმისა, რომ ხელისუფლებას ჩიხიდან გამოსავალი ეძია, საქართველოს სხეულს მისი ორგანული ნაწილები საერთოდ მოსწყვიტა. სხეულს, რომელიც 1991 წლიდან დღემდე გაეროს მიერ აღიარებულია როგორც ერთიანი სახელმწიფო. თუ ასეთი უპასუხისმგებლო ნაბიჯებით სიარულს გავაგრძელებთ, მავანი საქართველოს ტერიტორიული მთლიანობის წინააღმდეგ არაღიარების პოლიტიკის გადახედვასაც ჩაუყრის საფუძველს. ასე, რომ ძალიან ფრთხილად, ქართველებო! დღეს, ჩვენ, ერთსულად უნდა გადავიქცეთ, ეროვნული ინტერესის დასაცავად საზოგადოების სრული კონსოლიდაცია უნდა მოხდეს.

ვინაიდან საქართველოში განვითარებული მოვლენები გვაფიქრებინებს, რომ ერთი მხრივ, მიმდინარეობს ქვეყნისთვის დემოგრაფიული პლაზმის შეცვლა, მეორე მხრივ, რეგიონალური იმიჯის შეცვლა. საქართველო ამიერკავკასიაში ყოველთვის რეგიონალური ძლიერი მოთამაშე იყო. მისი გეოპოლიტიკური სტატუსი გვაძლევდა ფუფუნებას, რომ ყურადღების ცენტრში ვყოფილიყავით. დღეს, ჩვენ რეგიონალური ბორდელის სტატუსი მივიღეთ. ძალიან მიჭირს ამის თქმა, მაგრამ ფაქტია _ თურქეთისთვის, ჩრდილოეთ-კავკასიისთვის, აზერბაიჯანისთვის, სომხეთისთვის ჩვენ როგორც სათამაშო, სექს-ტურიზმის, ნარკო-ტურიზმის ქვეყანა, ისე განვიხილებით. როგორც ჩანს, საქართველომ როგორც ერმა და სახელმწიფომ აქამდე არსებული ფორმით ფუნქციონირება უნდა შეწყვიტოს და სხვადასხვა გაზსადენებისთვის, ნავთობსადენებისთვის, ჰაბებისთვის, ტერმინალებისთვის ტერიტორიული წარმონაქმნი გახდეს და აქ, ტრადიციული ქრისტიანული სახელმწიფოსთვის ადგილი აღარ უნდა იყოს.

თამარ შველიძე

მეტის ნახვა
5-04-2018, 18:30


გვესაუბრება მოძრაობა "ქართული მარშის" ერთ-ერთი ლიდერი რამაზ გაგნიძე.

ტელეკომპანია "რუსთავი 2"-ის ოფისთან მისული ჩვენი ორგანიზაციის წევრები, რომლებიც ე.წ. ჟურნალისტის გიორგი გაბუნიასგან ქრისტეს შეურაცხყოფისთვის ბოდიშის მოხდას ითხოვდნენ, ლიბერასტული სამყაროს დაკვეთით დააკავეს და სააკაშვილის ზონდერმოსამართლედ წოდებულმა დავით კურტანიძემ ექვს მათგანს ორთვიანი წინასწარი პატიმრობა შეუფარდა. ის ბრალდება, რაც მათ წაუყენეს, 2000-ლარიან ჯარიმას და 30-დან 90 დღემდე ადმინისტრაციულ პატიმრობასაც ითვალისწინებს, მაგრამ ინციდენტს სისხლის სამართლის კვალიფიკაცია მისცეს. თურმე ეს ხულიგნური ჯგუფი, რომლებმაც წინასწარ მოილაპარაკეს და დაგეგმეს "დანაშაული". თუ ბოდიშის მოხდის მოთხოვნა და გინება სისხლის სამართლის დანაშაულია, რომლისთვისაც ხალხს ციხეში უშვებენ. მაშინ რატომ არ დადგა სხვების, მათ შორის პოლიტიკოსების პასუხისმგებლობის საკითხი? იგივე მელია სიტყვიერ და ფიზიკურ შეურაცხყოფას აყენებს ხალხს, ზუგდიდისა და თელავის საკრებულოებში, აგინეს კი არა, ცხვირ-პირი დაამტვრიეს ერთმანეთს, მაგრამ კაციშვილი არ დაუკავებიათ. შეიძლება ჩვენმა წარმომადგენლებმა მართლაც ჩაიდინეს წვრილმანი ხულიგნობა, დაესაჯათ ადმინისტრაციული წესით, ეს ბრალი 100-დან 500 ლარამდე ჯარიმას გულისხმობს. გაბუნიასთვის არავის უცემია, რომელიც ჟესტების ენით იქით აყენებდა შეურაცხყოფას იქ მისულ ხალხს.

დაკავებულთაგან ორს ბრალი დაუმძიმეს, სხვისი ნივთის განზრახ დაზიანების ბრალდებაც წაუყენეს. თურმე მათ დაუმტვრევიათ ტელეკომპანიის იურისტის ავტომანქანა და ზარალი 550 ლარს უტოლდება, არადა უმნიშვნელო დაზიანება იყო, რომლის გამოსწორებასაც მაქსიმუმ 150 ლარი ჭირდება. ზარალი ხელოვნურად გაბერეს, რომ სს-ის საქმე აღეძრათ. იმას რატომ არ ამბობენ, რომ იურისტმა თამთა მურადაშვილმა ავტომანქანით ფეხებზე გადაუარა ტელეკომპანიის ეზოს მიმდებარე ტერიტორიაზე შეკრებილ აქციის მონაწილეებს. მე მოსამართლე კურტანიძის კომპეტენციაში არ ვიჭრები, მაგრამ იქნებ ვინმემ ამიხსნას, რას ნიშნავს წინასწარ დაგეგმილი ხულიგნობა, იურისპრუდენცია ასეთ ცნებას არ ცნობს, ასე რომ ეს თავიდან ბოლომდე არასწორი ბრალდებაა. ვფიქრობ, ეს იყო "რუსთავი 2"-ის მხრიდან წინასწარ დაგეგმილი პროვოკაცია. ჩვენი ორგანიზაციის ახალგაზრდულმა ფრთამ ფეისბუქით გაავრცელა ინფორმაცია, რომ "რუსთავი 2"-ის ოფისთან ვიკრიბებოდით დათქმულ დროს, რათა გაბუნიასთვის ბოდიში მოგვეხდევინებინა. ამ ინფორმაციებს ცხადია, ყველა კითხულობს. აქციის მონაწილეები დათქმულ დროს მივიდნენ ადგილზე, მურადაშვილის ავტომანქანა მათ უკვე ჭიშკართან ხვდება სადაც გაბუნიაც ზის, მურადაშვილი უცებ გამოვარდა და ფეზებზე გადაუარა რამდენიმე ადამიანს და ამის შემდეგ დაიწყო აყალმაყალი. ამ დროს ეზოდან გამოცვივდნენ ათამდე ზონდერი, ბადრი ბასიშვილის ცნობილი დაჯგუფების წევრები, რომლებიც დღემდე "რუსთავი 2"-ის დაცვის არაოფიციალური წევრები არიან. ამ ფიზიკურად ძლიერ, ნავარჯიშებ ახალგაზრდებს, რომლებიც გაბუნიას მსგავსად საყურეებით იყვნენ "შემკულნი", "ქართული მარშის" ახალგაზრდული ფრთის წევრებთან მოუვიდათ წაკამათება და ფიზიკური შეხლა-შემოხლა.

ეს ყველაფერი დაფიქსირებულია ვიდეოკადრებშიც და ფოტოებზეც, ასე რომ ამ ზონდერჯგუფის ამოცნობა პრობლემას არ წარმოადგენს. კურიოზი ისაა, რომ ტელევიზიის კორესპონდენტი იღებდა იმ ადგილს, რომ თითქოს აქციის მონაწილეები მურადაშვილის ავტომანქანას უკნიდან აყირავებდნენ, ავტომანქანა შეიძლება გვერდიდან გადააბრუნო და არა უკანიდან. ყველა ტელევიზია სისტემატურ რეჟიმში ატრიალებდა ზონდერჟურნალისტ დავით ერაძის ("რუსთავი 2" ტელევიზია კი არა, ზონდერჟურნალისტების ნაკრებია) დასისხლიანებულ სახეს, მაგრამ არავინ ამბობს ამას წინ რა უძღვოდა. ვიდეოკადრებში კარგად ჩანს, ერაძეს როგორ გაყავს ჩვენი წევრი გიორგი ონიანი გვერდით, ეკამათება და მერე ურტყამს. რახან ონიანს ცხვირიდან სისხლი არ წამოუვიდა, ნაცემი არ არის და ონიანმა საპასუხოდ რომ დაარტყა, მარტო ეს ითვლება ხულიგნობად? სასამართლოში ამ ყველაფერზე იყო მსჯელობა, როგორ შევარდა მურადაშვილი ავტომანქანით ადამიანების ჯგუფში, ცინიკურად როგორ იწვევდა გაბუნია აქციის მონაწილეებს, როგორ დაგვესხნენ თავს მათი ზონდერები, მაგრამ პროკურორმა და მოსამართლემ სიტყვა არ გვათქმევინეს, პროკურორმა, რომლის გვარიც აღარ მახსოვს, არცერთ კითხვაზე პასუხი არ გაგვცა. ეს პროკურორი ცნობილია, როგორც სოროსის ლიბერასტული ფრთის წარმომადგენელი, "შემოგდებული" პროკურორია, მოსამართლეზეც მოგახსენეთ, ნაცების ზონდერ მოსამართლე იყო და თავისას არც ახლა იშლის, ის შერჩევითი სამართალი, რაც ნაცრეჟიმის დროს იყო გამეფებული, კვლავ მოქმედებს და ისევ ნაცების და მათი სატელიტების სასარგებლოდ. "ქართულმა ოცნებამ" თავის დროზე პოლიტპატიმრებად გამოაცხადა და ბოდიში მოუხადა იმ რვა ადამიანს, რომელიც ნაცების მმართველობისას ტელეკომპანია "კავკასიის" ღია ეთერში ქრისტეს სიყვარულის გამო დაიჭირეს და გისოსებს მიღმა გამოამწყვდიეს, მოქმედმა ხელისუფლებამ ახლა იგივე გაიმეორა, თვითონ უკვე შვიდი პოლიტპატიმარი ჰყავს. დიდი აჟიოტაჟით მიღებული ანტიდისკრიმინაციული კანონი, მხოლოდ სოროსულ-ლიბერასტული ფრთის, ქრისტეს მაგინებლების ინტერესების დაცვას მოარგეს, ფაქტია, ქრისტიან-მართლმადიდებლების უფლებები როცა ილახება, არ მოქმედებს.

– არ ფიქრობთ, რომ თქვენ საქართველოს ხელისუფლება კი არა, გლობალიზაციის მონსტრი გიპირისპირდებათ ამ "ძალადმაცხონე" გვარამიას და მისი დამქაშების ხელით?


– გეთანხმებით, მაგრამ ევროპაში არ არის ასეთი კატასტროფული მდგომარეობა, ათამდე ქვეყანას გლობალისტ-მასონები ვერაფერს აკლებენ. საპატრიარქომ განცხადება გაავრცელა, რაც გარკვეულწილად ბუნდოვანი იყო, მოგეხსენებათ, ეკლესიაშიც მრავლად არიან ლიბერასტული ფრთის წარმომადგენლები, რომლებიც პატრიარქს ღალატობდნენ და სულიერებისგან შორს დგანან. მთავრობასთან იმიტომ მაქვს პრეტენზია, რომ არ შეიძლება გარე ძალებს მუდმივად თავი დაუხარო და მათი "დირექტივებით" იმოქმედო, პოლიციამ ლამის ერთი-ერთში გაიმეორა ნაციონალებისდროინდელი პოლიციის "სპეცოპერაციები". ბასიშვილის ზონდერებმა ტვინის შერყევა მიაყენეს მიხეილ ამისულაშვილს, ირაკლი დოლენჯაშვილს, ლადო სადღობელაშვილს და სხვებს, საქმეში დევს ეს სამედიცინო დასკვნები, მაგრამ პროკურატურა-მართლმსაჯულებას ამისთვის ყურადღება არ მიუქცევია. აქციის მონაწილეები ზოგი საავადმყოფოში დააკავეს, ზოგიც ოფისებში, სადაც პოლიციამ კარი შეამტვრია. ინციდენტის დროს სანდრო ბრეგაძე იქ საერთოდ არ ყოფილა, ჩვენ სხვადასხვა ავტომანქანებით ვმოძრაობდით, "საცობში" მოვხვდით და ლამის ორი საათის დაგვიანებით მივედით. სანდრო პოლიციამ დააკავა, მოგვიანებით, როცა საავადმყოფოდან გამოვიდა მაშინ უთხრეს, მოწმის სტატუსით უნდა დაგკითხოთო. როდის იყო მოწმეებს აკავებდნენ, შეტყობინება გაუგზავნეს და უარი თქვა ჩვენების მიცემაზე? ვაკე-საბურთალოს კრიმინალური პოლიციის თანამშრომლებმა დააკავეს, რომლებსაც ფორმა არ ეცვათ და არც შესაბამისი მოწმობები წარუდგენიათ. პოლიციის შენობაში არ უცემიათ, მაგრამ დაკავების დროს სანდროს თავი მიარტყმევინეს და ზედა ტანსაცმელი შემოახიეს, მცირე სილურჯის კვალი ეტყობოდა, ჩაატარონ სამედიცინო, ბიოლოგიური თუ ქიმიური ექსპერტიზები, რაც უკვე მოვითხოვეთ და დამტკიცდება, რომ სანდრო ძალის გამოყენებით დააკავეს.

ნერვიულობის დროს გულყრები ეწყება, დაკავების დროს ცუდად გახდა, მაღალი წნევაც ჰქონდა, პოლიციაში პატარა, უჰაერო ოთახში გამოკეტეს და ცუდად რომ გახდა, კარს არ უღებდნენ ჰაერი რომ შესულიყო. ადამიანის წამება მარტო ცემა, ფეხებით დაკიდება, ხელების მაგიდის უჯრაში მოყოლება არ არის, რასაც ნაციონალები აკეთებდნენ. ცუდად მყოფ ადამიანს საათზე მეტ ხანს უჰაეროდ რომ გამოკეტავ, ხომ შეიძლება დაიღუპოს, შველას რომ გთხოვს და ექიმს არ გამოუძახებ, ესეც წამებაა, რასაც ევროკონვენციის შესაბამისი მუხლიც ითვალისწინებს. არც ამ ფაქტებს მიაქცია ყურადღება მოსამართლემ. მელორ ვაჩნაძე სანდროს სანახავად იყო მისული საავადმყოფოში, როცა დააკავეს. პალატიდან გამოსულს დახვდა ბადრაგი, რატომ შეხვედიო, ცემით დამუქრებიან, შეკამათების დროს მელორს ტელეფონი ამოუღია და იღებდა, რამაც პოლიციელები გააღიზიანა, ლიფტში შეუყვანიათ და იქ უცემიათ. ნაციონალები ვინც არიან კარგად ვიცი, მე 'ქართული ოცნების" იმ წარმომადგენლებისგან მწყინს დაპატიმრებული ადამიანების დაცინვა-ღლიცინი, ვისთან ერთადაც წლების განმავლობაში ვიბრძოდით ნაციონალების წინააღმდეგ.

მანანა სუხიშვილი

მეტის ნახვა
2-04-2018, 22:00


საქართველოს სახალხო დამცველმა პარლამენტს 2017 წლის  ადამიანის უფლებათა და თავისუფლებათა დაცვის მდგომარეობის შესახებ ანგარიში წარუდგინა.
347 გვერდიან დოკუმენტში მიმოხილულია სამოქალაქო-პოლიტიკურ, ეკონომიკურ, სოციალურ და კულტურულ უფლებათა კუთხით არსებული მდგომარეობა. სახალხო დამცველი ანგარიშში ყურადღებას ამახვილებს 2017 წელს ადამიანის უფლებათა სფეროში გამოვლენილ დადებით და უარყოფით ტენდენციებზე და თავს უყრის ხელისუფლების სხვადასხვა შტოების მისამართით შემუშავებულ ძირითად რეკომენდაციებს.

დოკუმენტის მიხედვით, 2017 წელს ქვეყანაში შეზღუდული შესაძლებლობის მქონე პირთა უფლებების დაცვის კუთხით მნიშვნელოვანი წინსვლა არ ყოფილა. საანგარიშო პერიოდში აქტუალური რჩებოდა წლების განმავლობაში არსებული გამოწვევები ანგარიშის მიხედვით, საანგარიშო პერიოდში ქალთა მიმართ დისკრიმინაციის ერთ-ერთ ფორმად სექსუალური შევიწროება გამოვლინდა, თუმცა, ამ საკითხზე სახალხო დამცველისადმი მიმართვიანობა მაღალი არ ყოფილა. 
ამავე დოკუმენტში ვკითხულობთ, რომ საგანგაშია ქუჩაში მცხოვრები და მომუშავე ბავშვების მდგომარეობა, არასაკმარისად ეფექტურია ამ მიმართულებით პასუხისმგებელი უწყებების მხრიდან განხორციელებული რეაგირება.
 
2018 წლის 2 აპრილს ომბუდსენი საზოგადოებას ანგარიშის მთავარ საკითხებს გააცნობს.

მეტის ნახვა
31-03-2018, 17:30


გვესაუბრება ანალიტიკოსი, ბატონი სოსო მანჯავიძე.

– ბატონო სოსო, დასავლელი ლიდერების ბოლოდროინდელ განცხადებებს თუ გავითვალისწინებთ, საქართველოს ევროკავშირისკენაც ეკეტება გზა. თქვენ რას ფიქრობთ ამის თაობაზე?


– მოწმენდილ ცაზე ჭექა-ქუხილივით გაისმა გერმანიის კანცლერის განცხადება: ქართველები ღუპავენ ევროპასო. ამას მოჰყვა საფრანგეთის საგარეო საქმეთა მინისტრის განცხადება ჩვენი ემიგრანტების შესახებ, ხმა ამოიღო შვეციამაც, ანუ ევროკავშირმა, ფაქტობრივად, კარები მიგვიხურა.

გამოდის, რომ ერთგვარ ჩიხში აღმოვჩნდით. ეს უფრო ხელოვნურად შექმნილი სიტუაციაა, რადგან, თუ რუსეთი რეგიონიდან წავა, შავ ზღვას თურქეთი დაეპატრონება. ეს კი მის ავტომატურ გაძლიერებას ნიშნავს, ხოლო თურქეთის გაძლიერებას ისევ რუსეთის გაძლიერება ურჩევნია ევროპას და ევროპის კავშირის სახელმწიფოებს.

ზემოთჩამოთვლილი ამ არგუმენტების გასამყარებლად აშშ-ის ელჩის იან კელის განცხადებას მოვიხმობ, რომელიც საქართველოს პრემიერ-მინისტრის ინიციატივის შემდეგ გააკეთა. მან მოიწონა პრემიერის მზადყოფნა რუსეთთან დიალოგის შესახებ.
წარმოიდგინეთ, ეს სხვა დრო ყოფილიყო, როგორ დაესეოდნენ კვირიკაშვილს. თუმცა ე.წ. დასავლეთის მომხრე ლიბერალებს მაინც არ მოსწონთ პრემიერის პოზიცია და არ სურთ დიალოგი შედგეს რუსეთ-საქართველოს შორის. ეს ის ხალხია, რომლებიც თავს მედასავლეთეებს უწოდებენ, სინამდვილეში რუსეთის აგენტურა ბრძანდებიან, ოღონდ რუსეთში არსებული სომხური ძალების აგენტები, რომლებსაც არ სურთ, შედგეს დიალოგი და დაბრუნდნენ, მაგალითად, აფხაზეთში ქართველი დევნილები. იმ აფხაზეთში, სადაც დღეს, პირდაპირ ვთქვათ, სომხები უმრავლესობას წარმოადგენენ.

რამდენი პროცენტია აფხაზეთში სომეხი მოსახლეობა, ამის შესახებ ინფორმაციას რუსული დაზვერვა საგანგებოდ მალავს, მაგრამ, ჩემი გათვლებით, სომეხთა რაოდენობა აფხაზეთში, დაახლოებით, 60%-ია. აფხაზეთში სამთავრობო პოსტებს სომხები, ჯერჯერობით, ვერ იკავებენ, მაგრამ, ალბათ, აფხაზებს მალე მოუწევთ სომხური მმართველობის სიმკაცრის საკუთარ თავზე გამოცდა. აფხაზეთში ეთნიკური აფხაზების გენოციდი მიმდინარეობს. ასე ვთქვათ, წალეკილია აფხაზეთი ნარკოტიკებით, აფხაზური ეთნოსის კრიმინალიზაცია აქტიურ ფაზაში შედის და ა. შ. რაც ამ ხალხის გადაშენებაზე მიანიშნებს და, სამწუხაროდ, შემაკავებელი ფაქტორები არსად ჩანს…

ჩემი საუბარი, თავისთავად ცხადია, არ გახლავთ ანტისომხური ისტერიის გაჩაღების მცდელობა, უბრალოდ, ეს არის რეალობა. ჩვენ კი, საქართველოში, ვერაფრით შევძელით ეროვნული ინტერესების გამოხატვის ცენტრის შექმნა, რომელიც რეკომენდაციებს გაუწევდა ხელისუფლებას, თავს მოუყრიდა სახელმწიფოებრივად მოაზროვნე ძალებს, მისცემდა სახელმწიფო სტრუქტურებს გარკვეულ რჩევებს, რაც იმის გარანტი იქნებოდა, რომ, ან გაიმარჯვებ, ან დამარცხდები. უბრალო ლოგიკაა: ბრძოლაში ხმლით რომ მიდიხარ, ან წააგებ, ან მოიგებ, მაგრამ საერთოდ უხმლოდ რომ მიდიხარ, უეჭველად წააგებ. ასეთ უხმლოდ მებრძოლთა მდგომარეობაში ვართ ჩვენ.

იმ დონეზე გამოასულელეს ხალხი კონტროლირებადი მედიასაშუალებებით, რომ საუბარი მიმდინარეობს იმაზე: ბრძოლაში ხმალი უნდა გეჭიროს თუ არა საერთოდ. ანუ რუსეთთან დალაპარაკება ცუდია. მედიის 20% ლაპარაკობს იმაზე, რომ მარტო არ უნდა დაველაპარაკოთ რუსეთს. ამაზე საუბრები იმდენად სამარცხვინოა, რომ აღარც მინდა გავაგრძელო. ეს იგივეა, დამნაშავე არასრულწლოვანის დაკითხვის უფლება რომ არ აქვთ მშობლის ან მეურვის გარეშე. გამოდის, ჩვენ არასრულწლოვანი ვართ და უფროსის გარეშე ლაპარაკი გვეკრძალება.

– ეს არასამთავრობოების და ურაპატრიოტების ე.წ. რეკომენდაციებია, ბატონო სოსო…


– და ვინ არიან ეს ე.წ. არასამთავრობოები? თქვენ გგონიათ, მათ ლამაზი თვალებისთვის უხდის ვინმე ხელფასს? მოხვეჭილი აქვთ დადებითი ავტორიტეტი თუ რაიმე სასარგებლო გაუკეთებიათ ოდესმე? ისინი დავალებებს ასრულებენ, იღებენ ანაზღაურებას, ამ შემთხვევაში, იმაში, რომ არ დაუშვან მოლაპარაკება რუსეთსა და საქართველოს შორის, რადგან მოსალოდნელია, შეთანხმების შემთხვევაში, რუსებმა გამოიყენონ, ასე ვთქვათ, ქართული სუბსტრატი და გარკვეული სახის დათმობებზე წამოვიდნენ. შეიძლება არც მოხდეს ასე, მაგრამ, რომ მოხდეს?

რუსეთშიც უდიდესი გავლენა აქვთ სომხებს. საქართველოს საკითხი მიბარებული აქვს ლავროვს, რომელიც, სინამდვილეში, ქალანთაროვია.

რუსეთის სავაჭრო-ეკონომიკურ-საბანკო-საინფორმაციო-საექსპერტო სივრცეში არაპროპორციულად დიდი რაოდენობით არიან წარმოდგენილი სომხური ეროვნების წარმომადგენლები.
შესაბამისად, რუსეთშიც მიმდინარეობს მუშაობა, რომ ჩვენი მოლაპარაკებები არ შედგეს, ანუ ორმხრივად კეტავენ ამ, ჩვენთვის აუცილებლად საჭირო საკითხს. აღნიშნულ საკითხში ჩვენ, ფაქტობრივად, მოკავშირე არ გვყავს. ჩვენი ფასი ერთი ქართული გამონათქვამისნაირად `ქათმის ფასს~ უტოლდება – ღორი დაკლეს, მე დამაკლეს, ხარი დაკლეს, მე დამაკლესო. ჩვენი ფასი კვლავ ის რჩება, რა ფასიც დაგვაკისრა `ბაზარზე~ მიხეილ სააკაშვილმა. ანალოგიური ფასი გვადევს დღესაც. ეს არის ყველაზე დამამცირებელი როლი რუსეთის ვითომ მამხილებელი სააკაშვილის.

2008 წელს რუსეთი თბილისში რომ შემოჭრილიყო, რუსეთს მსოფლიოში ერთმორწმუნე დემოკრატი ქვეყნისთვის გენოციდის მომწყობის სახელი დაერქმეოდა. ამ მოვლენების ღრმა ანალიზზე მარტო საქართველოში არ ლაპარაკობენ, თორემ მსოფლიოში დიდი ხანია წერენ.

რუსეთის წინააღმდეგ მიმდინარეობს ე.წ. ანაკონდას რკალის შემორტყმის პროცესი და საქართველო, სხვათა შორის, ამ გეგმის განხორციელების ერთ-ერთ ნაწილად აღიქმება. თუ გონიერებას არ გამოვიჩენთ, ვერ გადავრჩებით ამ სასტიკ გეოპოლიტიკურ დოლაბებში და ჩვენი გარდაცვალების გამო არავინ ტირილს არ დაიწყებს.

– ბატონო სოსო, ეკლესია იყო და კვლავ რჩება ერთადერთ ინსტიტუტად, რომელსაც ენდობოდა ხალხი. ახლა მძიმე პროცესები მიმდინარეობს ეკლესიაში. ფაქტობრივად, ეკლესიის რღვევა ხდება. პატრიარქის მიერ თანამოსაყდრის გამოცხადებამ კი რაღაცნაირი კატალიზატორის ფუნქციაც შეიძინა და ბევრი რამ ზედაპირზე ამოიტანა.


– ბოლო ხანებში ვიხილეთ მეუფეების ვიზიტები ამერიკაში.
მათი საოცარი განცხადებებიც "რუსთავი 2"-ზე, სადაც, ფაქტობრივად, ავანგარდში დგანან. იქ ამბობენ აღსარებებს გვარამია-გაბუნიას ოლარის ქვეშ.

“მორწმუნე ადამიანების რიგს განვეკუთვნები და ვარ საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მრევლი, – ამბობს ნიკა გვარამია და დასძენს, პატრიარქმა მითხრა: იმდენ სიკეთეს, რამდენსაც თქვენ აკეთებთ ქვეყნისათვის, ძალიან ცოტა ვინმე თუ აკეთებს და ძალიან დიდი იმედი მაქვს, ყველაფერს გააკეთებთ, რომ ქვეყანას რამე ეშველოსო”.

"სხვათა შორის, "რუსთავი 2"-ის ღვაწლს მღვდელმთავრები პირად საუბრებში ყოველთვის აღნიშნავენო”, – დასძენს ნოდარ მელაძე.
ასეთი ღრმადმორწმუნე და ღვთივსულიერი ადამიანები არიან ნიკა და ნოდარი და თვით გიორგი გაბუნიაც.
ეს, უბრალოდ, სასაცილოც არ არის, მაგრამ მწარე ირონიის გარდა, აღარ ვიცი, რაღა დაგვრჩენია.
"ვაჰ სოფელსა ამას და მისთა მდგმურთა".

რაც შეეხება მეუფე შიოს, რამდენადაც ჩემთვის ცნობილია, ის ბერი გახლავთ. არ მიუღია მონაწილეობა არც ერთ ზნეობრივად დამღუპველ პროცესში, რაც ბოლო წლებში საპატრიარქოში მიმდინარეობდა. მეუფე შიოზე არ არსებობს კომპრომატები, რაც ამ რეალობაში იშვიათ გამონაკლისს წარმოადგენს. მას, ჩემი აზრით, მთელმა საქართველომ უნდა დაუჭიროს მხარი, თორემ ჩვენს წინაშე დგას რეალობა – ეკლესიის მიმართ ხალხი სრულად დაკარგავს ნდობას და საქართველოს მართლმადიდებლური სამოციქულო ეკლესია, ღმერთმა დაგვიფაროს და, დაიშლება, ხოლო ნანგრევებში სწორედ ის მღვდელთმთავრები მოჰყვებიან უპირველესად, რომლებიც მტრობენ ქვეყანას და ეკლესიას და თავის დროზე მოეთხოვებათ კიდევაც ამის გამო.

– ვისზე საუბრობთ, ბატონო სოსო?

– ასეთი ბევრია. კონკრეტულად, მეუფე პეტრე ცაავა და მეუფე აბრაამ გარმელია "რუსთავი 2"-ზე რომ ყელყელაობენ, თუმცა ქრისტე არ ახსოვთ, სამშობლოზე რომ არაფერი ვთქვათ…

ირანდა კალანდაძე

მეტის ნახვა
28-03-2018, 09:00


დღეს ცნობილი გახდა, რომ დიდ ბრიტანეთში ყოფილი რუსი ორმაგი აგენტის სერგეი სკრიპალის მოწმვლის გამო, რუს დიპლომატებს 15 ქვეყანა აძევებს - აშშ და 14 ევროპული ქვეყანა. აშშ სიეტლში მდებარე რუსეთის საკონსულოსაც ხურავს.

60 დიპლომატს აძევებს აშშ, გერმანია - 4, პოლონეთი - 4, უკრაინა - 13, დანია - 2, საფრანგეთი - 4, ჩეხეთი - 3, ლატვია - 1, ესტონეთი - 1, ლიტვა - 3, იტალია - 2, კანადა - 4, ნიდერლანდები - 2, რუმინეთი -1, ფინეთი -1.

რუსეთის საგარეო საქმეთა სამინისტრო 18 ქვეყნის მიერ რუსი დიპლომატების გაძევების გამო პროტესტს აცხადებს და ამ ნაბიჯს პროვოკაციულს უწოდებს."აღნიშნულს ჩვენ განვიხილავთ როგორც არამეგობრულ ნაბიჯს, რომელიც არ პასუხობს იმ ამოცანებსა და ინეტერესებს, რომელიც უკავშირდება ამა წლის 4 მარტს ქალაქ სოლსბერიში მომხდარი ინციდენტის მიზეზების დადგენასა და დამნაშავეების გამოვლენას," - ნათქვამია რუსეთის საგარეო უწყების ოფიციალურ განცხადებაშ, რომელიც ოფიციალურ საიტზე გამოქვეყნდა.

კრემლი მიჩნევს, რომ NATO-სა და ევროკავშირის წევრი ზოგიერთი ქვეყანა "სკრიპალების საქმის" დეტალებში გარკვევის გარეშე დიდი ბრიტანეთის ფეხის ხმას აჰყვა, რაც კონფრონტაციული ხაზის გაგრძელებას ადა სიტუაციის ესკალაციის მცდელობას წარმოადგენს.

"თავისთავად ცხადია, რომ ქვეყნების ერთი ჯგუფის მხრიდან განხორციელებული არამეგობრული ნაბიჯი უკვალოდ არ ჩაივლის და ჩვენ მასზე რეაგირებას მოვახდენთ," - აღნიშნულია რუსეთის საგარეო საქმეტა სამინისტროს განცხადებაში.

შეგახსენებთ, დიდი ბრიტანეთის ქალაქ სოლსბერიში, ყოფილი რუსი ორმაგი აგენტი სერგეი სკრიპალი და მისი  ქალიშვილი მოწამლეს. მამა-შვილი ამ დრომდე კომატოზურ მდგომარეობაში იმყოფება და გადარჩენისთვის იბრძვის. ბრიტანეთმა რუსეთის უმაღლეს ხელისუფლებასთან ყველა დონის ურთიერთობა გაწყვიტა.


მეტის ნახვა
26-03-2018, 15:00


2015 წლის თებერვალში გამართულ საქართველოს პარლამენტის პლენარულ სხდომაზე, პარლამენტის თავმჯდომარემ — რესპუბლიკელმა დავით უსუფაშვილმა, მხარდაჭერის მიზნით, უმრავლესობის წევრებთან არაერთგზის მოლაპარაკების შემდეგ, იურიდიული კომიტეტის (თავმჯდომარე, რესპუბლიკელი ვახტანგ ხმალაძე, რომელმაც კანონდარღვევებზე შეგნებით დახუჭა თვალი) მიერ პარლამენტს წარუდგინა და შემდგომ აარჩევინა პარლამენტის ევროპასთან ინტეგრაციის კომიტეტის თავმჯდომარის მაშინდელი მოადგილის, რესპუბლიკელი ლევან ბერძენიშვილის თანაშემწის მეუღლე, იმდროინდელი რესპუბლიკელი მერაბ ქათამაძე საქართველოს კომუნიკაციების ეროვნული კომისიის წევრად. ამ არჩევანით საქართველოს პარლამენტმა ნებსით, თუ უნებლიეთ საქართველოს კომუნიკაციების ეროვნული კომისია არალეგიტიმურად აქცია.

რაში გამოიხატება კანონდარღვევები და აქედან გამომდინარე არალეგიტიმურობა? 2013 წელს პარლამენტის დეპუტატებმა, რესპუბლიკელებმა – თინა ხიდაშელმა და თამარ კორძაიამ საქართველოს კანონში მაუწყებლობის შესახებ მე 9-ე და მე 11-ე მუხლებში შეიტანეს ცვლილებები, რომლებიც ითვალისწინებს კომუნიკაციების კომისიის წევრობის კანდიდატთა (აპლიკანტთა) შესარჩევად ისეთ პუნქტებს, როგორიცაა, უპარტიობა: მუხლი 11–1. კომისიის წევრს ინტერესთა კონფლიქტი აქვს, თუ იმავდროულად: ბ) არის პოლიტიკური პარტიის წევრი; (იმ დროისთვის მერაბ ქათამაძე რესპუბლიკური პარტიის წევრი და პარტიის ალმანახის რედაქტორი გახლდათ);

რაც შეეხება კომისიის წევრობის კანდიდატთა სპეციალობის ჩამონათვალს: მუხლი 9–6. კომისიის წევრობის კანდიდატი უნდა იყოს საზოგადოებრივი აღიარებისა და ნდობის მქონე პირი, რომელსაც აქვს ეკონომიკის, საჯარო ადმინისტრირების, ბიზნეს ადმინისტრირების, სამართლის, ელექტრონული კომუნიკაციების ან ჟურნალისტიკის მაგისტრის ან მასთან გათანაბრებული აკადემიური ხარისხი და არანაკლებ 10 წლის მუშაობის გამოცდილება, მათ შორის, 3 წლისა – მმართველ თანამდებობაზე. მმართველობითი თანამდებობის მიკუთვნებულ პირთა ჩამონათვალი სპეციალური კანონითაა გაწერილი; მოცემულ შემთხვევაში საზოგადოებრივი ცნობადობაც საფუძველს მოკლებულია… მაუწყებლობის კანონში აღწერილი ყველა ზემოაღნიშნული მოთხოვნა უხეშადაა დარღვეული მერაბ ქათამაძის, როგორც კომისიის წევრის მიმართებაში.

აპლიკანტი მერაბ ქათამაძის მასალები, რომელიც განიხილა საქართველოს პრეზიდენტის იურიდიულმა და ადმინისტრაციულმა სამსახურებმა, არც კი უნდა გადაგზავნილიყო პარლამენტში განსახილველად, მაგრამ…

კომისიის ლეგიტიმურობის აღდგენისა, და ზოგადად სამართლიანობისთვის, საჭიროა პარლამენტმა დაუყოვნებლივ დააყენოს კანონის მოთხოვნათა უხეში დარღვევებით კომისიის წევრის – მერაბ ქათამაძის იმპიჩმენტის საკითხი.

მით უმეტეს, რომ ასეთი პრეცედენტი უკვე მოხდა 2013 წელს, საქართველოს პარლამენტმა კომისიის ყოფილი წევრი, კარლო კვიტაიშვილი, მისი ნაციონალურ მოძრაობასთან აფილირების მოტივით გააიმპიჩმენტა.

პარლამენტარებო! აღვადგინოთ სამართლიანობა!

დავით ქავთარია

მეტის ნახვა
22-03-2018, 16:00


ყველაზე პოლიტიზირებული ოლიმპიური თამაშები - ასეთი შეფასება მისცეს წლევანდელ, უკვე განვლილ მთავარ სპორტულ ღონისძიებას სპორტულმა ჟურნალისტებმა თამაშების დაწყებისთანავე. მოგვიანებით ჩვენს კოლეგებს პოლიტოლოგებიც დაეთანხმნენ. მსგავსი შეფასება 1980 და 1984 წლების ოლიმპიადების ბოიკოტირებისასაც (იმ დროს ჯერ კაპიტალისტურმა ბანაკმა განაცხადა უარი მოსკოვის თამაშებში მონაწილეობაზე საბჭოთა ჯარების ავღანეთში შეჭრის მიზეზით, ხოლო ლოს-ანჯელესის ოლიმპიადას სოციალისტურმა სამყარომ ბოიკოტითვე უპასუხა) არ გაუკეთებიათ. წლეულს დოპინგის სკანდალის გამო რუსეთს მხოლოდ ნეიტრალური, ოლიმპიური დროშით გამოსვლის უფლება მისცეს.

სპორტული ღონისძიებები სამხრეთ კორეაში პოლიტიკურმა მოვლენებმა გადაფარა. გვახსოვს, ოლიმპიადაზე ფხენჩხანში ჩრდილო კორეელები ეწვივნენ. აღსანიშნავია, რომ ჩრდილოელთა დელეგაციაში თავიანთი ქვეყნის მთავრობის მაღალჩინოსნები იმყოფებოდნენ, რომლებიც სამხრეთელმა მოძმეებმა თბილად მიიღეს. ფხენჩხანში გადაწყდა, რომ სამხრეთელებსა და ჩრდილოელებს შორის პოლიტიკური დიალოგი მომავალშიც გაგრძელდებოდა. კიმ ჩენ ინის დამ სამხრეთელთა პრეზიდენტს მუნ ჯინ ირს თავისი ძმის წერილი-მიწვევა პირადად გადასცა.

ჩრდილო და სამხრეთ კორეელთა თბილი შეხვედრა, თავისთავად, ბევრს არ ესიამოვნა. იმასაც ამბობდნენ, რომ დიალოგი დროებითი მოვლენა იყო, რათა ოლიმპიადის დღეებში შეერბილებინათ დაძაბული ვითარება, თავიდან აეცილებინათ ნებისმიერი მოსალოდნელი ექსცესები. ჩრდილოელთა ვიზიტით უკმაყოფილება ვერ დაფარა აშშ-ის ვიცე-პრეზიდენტმა მაიკ პენსმა და პოლიტოლოგების შეფასებით, პოლიტიკური შეცდომა დაუშვა, როდესაც ჩრდილოელებს ხელი არ ჩამოართვა და დემონსტრატიულად დატოვა დარბაზი, სადაც სხვებთან ერთად ჩრდილოელთა დელეგაციის წევრებიც იმყოფებოდნენ.
დიალოგი სამხრეთ და ჩრდილოეთ კორეას შორის გასულ კვირას გაგრძელდა, ამჯერად ჩრდილოეთში. სამხრეთელთა სამთავრობო დელეგაციას პირადად კიმ ჩინ ინმა უმასპინძლა. შორიდანაც კარგად ჩანდა, რომ სტუმარ-მასპინძელს შორის საკმაოდ თბილი ურთიერთობა სუფევდა. მასპინთელთა ლიდერთან საუბარი 4 საათზე მეტ ხანს გაგრძელდა. დამშვიდობებისას საკმაოდ დიდხანს ართმევდა ხელს კიმ ჩენ ინი სტუმარს, ხოლო უკვე მიმავალ ლიმუზინს 5 წუთი უქნევდა ხელს. ექსპერტებმა გულთბილ შეხვედრას და, სავარაუდოდ, წარმატებულ მოლაპარაკებას დიდი შეფასება მისცეს. საინტერესოა აღმოსავლეთ აზიის სპეციალისტების მოსაზრება. მათი ვარაუდით, გამორიცხული არ არის, დღის წესრიგში დადგეს სამხრეთ და ჩრდილოეთ კორეის გაერთიანების საკითხი. ექსპერტების აზრით, გაერთიანებაზე საუბარი დღეს-ხვალ არ დაიწყება, საამისოდ ნიადაგის მომზადებაა საჭირო. ექსპერტების ვარაუდით, თუ მოხდება ჩრდილო-სამხრეთ კორეის გაერთიანება, მათი შრომისმოყვარეობისა და მენტალიტეტის გათვალისწინებით, რამდენიმე წელში მსოფლიო ახალ ძლიერ ქვეყანას მიიღებს.

ჩრდილოეთ კორეის შემდეგ სამხრეთელები ამერიკის შეერთებულ შტატებში ჩავიდნენ და პრეზიდენტ დონალდ ტრამპს გადასცეს კიმ ჩენ ინის სიტყვიერი თანხმობა შეხვედრაზე. როგორც ამერიკელი მიმომხილველები იუწყებიან, ამან თავდაპირველად დააბნია თეთრი სახლის ადმინისტრაცია. თუმცა, შეთავაზება შემდეგ ტრამპმა თავის გამარჯვებად მიიწერა. დაწესებული სანქციები ჯერ კიდევ ძალაში რჩება. ორმხრივი შეხვედრა მაისის ბოლომდე უნდა შედგეს, მაგრამ ზუსტი დრო და ადგილი უცნობია. გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის გენერალური მდივანი ანტონიო გუტერაში მიესალმება აშშ-ჩრდილოეთ კორეის ლიდერების შეხვედრას და მშვიდობიან დიალოგს. დასავლელი ჟურნალისტები აღნიშნავენ, რომ წელიწადზე მეტია, მსოფლიოს ნერვები დააწყვიტეს, ერთმანეთს შეურაცხყოფაც არაერთხელ მიაყენეს, მაგრამ, როგორც იქნა, საღ აზრამდე მივიდნენო. თავად დონალდ ტრამპი ამერიკელებს დიდებულ გარიგებას ჰპირდება. ვნახოთ…

ამასობაში გასულ კვირას დაწყებული "სავაჭრო ომი" გრძელდება. დონალდ ტრამპის ადმინისტრაციაში აცხადებენ, ომი ჯერ არ დაწყებულა, ვითარება "სავაჭრო ომის" ზღვარზეაო. ალუმინისა და ფოლადის გადასახადის გაზრდის გარდა, გავრცელებული ინფორმაციით, აშშ-ში ევროპიდან შეტანილ ავტომობილებზეც აპირებენ მოსაკრებელის გაზრდას. თავისთავად, გავრცელებულმა ცნობამ შეაშფოთა ავტომწარმოებლები. თუმცა ჟენევაში მიმდინარე ტრადიციულ ავტოგამოფენაზე სიახლეს უარყოფითად არ უმოქმედია. ევროპის ქვეყნები უკვე გაღიზიანებით აცხადებენ, რომ ასეთ მოპყრობას არ შევეგუებითო. როგორც მიმომხილველები აცხადებენ, ევროპელებმა შეიძლება უარი თქვან ამერიკული გაზის შეძენაზე. საკითხი ქვეყნებში აქტიურად განიხილება და გადაწყვეტილებასაც, სავარაუდოდ, მალე მიიღებენ.

საბაჟო ტარიფების გაზრდის მიზანშეუწონილობაზე ტრამპი კონგრესმაც გააფრთხილა, რომლებიც გადაწყვეტილებებით შეშფოთებულები არიან. მათი განცხადებით, ტარიფების გაზრდა აშშ-ის უშუალო მოკავშირეებს _ გერმანიას, დიდ ბრიტანეთს, იაპონიას, სამხრეთ კორეას დააზარალებს. ტრამპი იძულებული გახდა, კანადას, მექსიკასა და ავსტრალიას არ გაუზარდოს გადასახადი. ექსპერტების განმარტებით, ფოლადის იმპორტის წილი ჩინეთიდან მხოლოდ სამი პროცენტი ყოფილა, რაც ჩინურ ეკონომიკაზე და მრეწველობაზე მნიშვნელოვან ცვლილებას ვერ მოახდენს. წინააღმდეგობების მიუხედავად, დონალდ ტრამპი თავის პოზიციას მტკიცედ იცავს: "…თუ არ გინდათ გაზრდილი ტარიფის გადახდა, გადმოიტანეთ თქვენი ქარხნები ამერიკაში და აქ აწარმოეთ პროდუქცია", _ ასე უპასუხა მან უკმაყოფილო მეწარმეებს.

როგორც ამერიკელი პოლიტოლოგები აცხადებენ, ტრამპი ასრულებს წინასაარჩევნო დაპირებას _ ამერიკა კვლავ აქციოს ზესახელმწიფოდ. თუმცა მის გუნდში განხეთქილებაა. საბაჟო ტარიფების გაზრდას არ დაეთანხმა ტრამპის მრჩეველი ეკონომიკურ საკითხებში ჯერი კონი და თანამდებობიდან გადადგა.
რუსეთის, კერძოდ პრეზიდენტ ვლადიმირ პუტინის მიერ ახალი შეიარაღების დემონსტრირებიდან ორი კვირა გავიდა, მაგრამ დღემდე განსჯის საგნად რჩება. ბრიტანეთის პრემიერ-მინისტრმა ტერეზა მეიმ შეიარაღების დემონსტრირებას უპასუხისმგებლო ნაბიჯი უწოდა. თუმცა რას გულისხმობდა, არ დაუკონკრეტებია. მიუხედავად მკვეთრი განცხადებისა, როგორც დასავლეთის პრესა იუწყება, გაოცებულები არიან, რადგან არ მოელოდნენ ასეთი შეიარაღების ხილვას. ამერიკული პრესა შეცდომად მიიჩნევს საკუთარი ხელისუფლების პოზიციას, რომელიც რუსეთთან დიალოგს არ აწარმოებს. ოთხმა სენატორმა (მათ შორის სამი დემოკრატია და ერთი დამოუკიდებელი) წერილი გაუგზავნა სახელმწიფო მდივანს რექს ტილერსონს, სასწრაფოდ დაიწყოს რუსეთთან მოლაპარაკება მსოფლიოში სტრატეგიულ სტაბილურობაზე. ტილერსონის მოადგილემ ტომ შენონმა მათ უპასუხა, რომ მზად არიან, ნებისმიერ დროს აწარმოონ მოლაპარაკება რუსეთთან.

სენატორების აზრს იზიარებს მსოფლიოს კორიფე პოლიტიკოსი ჰენრი კისინჯერი. მისი განცხადებით, რუსეთთან მოლაპარაკების დაწყება არათუ დროული, დაგვიანებულიც არის. აუცილებელია, სასწრაფოდ დაიწყოს ტრამპის ადმინისტრაციამ რუსეთთან მოლაპარაკება. "…ამ საკითხის გადადება დაუშვებელია", _ განაცხადა ჰენრი კისინჯერმა.

რუსეთის პრეზიდენტის ფედერალურ კრებაზე მოხსენების შემდეგ ვლადიმირ პუტინთან ინტერვიუ ჩაწერა NBC-ის ჟურნალისტმა მეგან კელიმ. აღსანიშნავია, რომ ამ ჟურნალისტმა შარშანაც ისაუბრა პუტინთან. ამის გარდა, კელის საკმაოდ ცუდი ურთიერთობა აქვს დონალდ ტრამპთან. შარშანდელისგან განსხვავებით, წლეულს გაცილებით მწვავე საუბარი ჰქონდა პუტინთან. ინტერვიუს სრული ვერსია, პარასკევს, როგორც ამბობენ, ყველაზე ყურებად დროს უჩვენეს ამერიკაში. ინტერვიუს ბოლოს თავის კომენტარში მეგან კელიმ განაცხადა: "…ნურავინ ეცდებით პუტინის ჭკუაში მოტყუებას". ვერაფერს იტყვის ადამიანი, უცნაური შეფასებაა ამერიკელი ჟურნალისტის მიერ.

"ბებერი ქალბატონის", ევროპის კონტინენტზე, როგორც ირკვევა, ყველაფერი როდი ყოფილა რიგზე. უცნაურია, მაგრამ ფაქტია, რომ ევროკავშირის რიგი ქვეყნების პოლიტიკოსები ორგანიზაციას სსრკ-ს ამსგავსებენ. მათ უკმაყოფილებას განსაკუთრებით ბრიუსელის დიქტატი (როგორც მიაჩნიათ) იწვევს. ევროპელების განცხადებით, იძულებით ახვევენ თავს მათთვის მიუღებელს. ამასთან, ჩივიან, სუვერენიტეტი დავკარგეთო. ექსპერტები ვარაუდობენ, რომ თუ არ შეიცვლება ევროკავშირის პოლიტიკა, შესაძლოა, ორგანიზაცია დაიშალოს კიდეც. მით უფრო, როდესაც ორგანიზაცია უკვე დატოვა დიდმა ბრიტანეთმა, ხოლო ავსტრია, უნგრეთი, ჩეხეთი, პოლონეთი სულ უფრო ხშირად გამოთქვამენ უკმაყოფილებას. ჩვენ კი მივილტვით ევროკავშირისკენ, მაგრამ იქ რა დაგვხვდება, ძნელი სათქმელია.

გია ბურდული

მეტის ნახვა
17-03-2018, 14:30


ვიზალიბერალიზაციის დადებითი და უარყოფითი მხარეები, გიორგი კვირიკაშვილის მიმართვა და რუსეთთან ურთიერთობის პერსპექტივები – ამ და სხვა თემებზე „საერთო გაზეთს“ პარტია „მრეწველობა გადაარჩენს საქართველოს“ ლიდერი გოგი თოფაძე ესაუბრა:

– დავიწყებ იმით, რომ ევროპასთან უვიზო რეჟიმი უდავოდ პერსპექტიული ნაბიჯია, რომელიც ახალი კონტაქტების დამყრებისა და ახალი ტექნოლოგიების ათვისების საშუალებას იძლევა, თუმცა, უნდა ვაღიაროთ, რომ მას ქვეყნის შრომისუნარიანი მოსახლეობისგან დაცლა მოჰყვა. ვიზალიბერალიზაციის მინიჭებიდან ერთი წლის თავზე, საქართველოდან ჩასული კრიმინალებისა და თავშესაფრის მაძიებელთა რაოდენობის გამო, გერმანია „შეჩერების მექანიზმის“ ამოქმედებაზე ალაპარაკდა. ამის მიუხედავად, მგონია, რომ ვიზალიბერალიზაციის შეჩერების მექანიზმი არ ამოქმედდება. ევროპამ მუსულმანური სამყაროს წევრებს არ მიუხურა კარი, რომლებიც ტერაქტებს აწყობენ, ქალებს აუპატიურებენ, შიშს და ქაოსს თესავენ და ქართველებს გამოყრიან? ნებისმიერ შემთხვევაში, მათ ქრისტიანი მუშახელი ურჩევნიათ, ვიდრე ისლამური ქვეყნიდან ჩასულები.

– ხელისუფლება უვიზო რეჟიმის შეფერხების თავიდან აცილებას გამკაცრებული ზომებით აპირებს. ახალი რეგულაციებით, ყველა დამრღვევს უკან დაბრუნების ანუ რეადმისიის ხარჯების გადახდა თავად მოუწევს. ფინანსურ სანქციებთან ერთად, შესაძლოა, გვარის შეცვლის პროცედურებიც გართულდეს.

– მარტო ეს არ გვიშველის. ბევრჯერ მითქვამს და კიდევ გავიმეორებ, რომ სანამ წარმოებებს არ ავამუშავებთ და ხალხს არ დასავაქმებთ, არაფერი გამოვა. ისტორიას თუ გადავხედავთ, უფრო მძიმე პერიოდებიც გვქონია, მაგრამ ყოველთვის ვპოულობდით გამოსავალს. ახლაც ვიპოვით თუ წარმოების ამუშავება და ხალხის დასაქმება მოხერხდა. ამდენი უცხოელი მრჩეველები ჩამოდიან, სავალუტო ფონდი და „მსოფლიო ბანკი“ ჭკუას გვასწავლიან და არავის უთქვამს წარმოება გააკეთეთ და მოსავალი გადაამუშავეთო. პირიქით, წლების მანძილზე ჩაგვჩიჩინებდნენ, რომ ტექნოლოგიებს ჩამოვრჩით და ფასეულს ვერაფერს შევქმნით, ამიტომ წარმოება და სოფლის მეურნეობა უნდა დავივიწყოთ და ტურიზმს და სატრანსპორტო კორიდორის ფუნქციას დავჯერდეთ. რას ვერ შევქმნით, როცა თვითმფრინავიდან დაწყებული, ავტომობილებით დამთავრებული, ყველაფერს ვაწარმოებდით. 5 მილიონზე მეტნი ვიყავით და პროდუქცია ექსპორტზე გაგვქონდა. 300 ღვინის ქარხანა გვქონდა,100-ზე მეტი საკონსერვო და 15 ეთერზეთების ქარხანა, ჩაის ფაბრიკები და ეს ყველაფერი სრული დატვირთვით მუშაობდა. ფაბრიკა-ქარხნები მოშალეს, გაანადგურეს და ჯართად გაყიდეს და მოსახლეობა როგორ უნდა დავასაქმოთ? ახლა ჩვენი მოქალაქეები ჩაის და ციტრუსებს თურქეთში კრეფენ. კიტრი, პომიდორი, კარტოფილი, ხილი და ლამის მწვანილიც შემოგვაქვს და მის ხარისხსაც ვერ ვაკონტროლებთ, ამიტომ მეტწილად, უხარისხო და გემოდიფიცირებული პროდუქცია შემოგვაქვს.

– კი, მაგრამ თქვენი საკანონმდებლო ინიციატივით, საქართველოში ცოცხალი, გენმოდიფიცირებული ორგანიზმების შემოტანა და წარმოება ხომ აიკრძლა?


– აიკრძალაა, მაგრამ კანონი ძალაში 2017 წლის 1 იანვრიდან უნდა შესულიყო, მერე 2018 წლისთვის გადაიტანეს და ჯერჯერობით, ამ მიმართულებით, არაფერი ისმის. სამწუხაროდ, თანამედროვე ლაბორატორიაც არ გვაქვს, რომელიც ანალიზებს ჩაატარებს. თუ ევროპისკენ მივდივართ, ევროპაში პროდუქციაში გმო-ს დასაშვები ზღვარი 0,9%-ია და ჩვენთან, ხანდახან 40% მდე ადის. რა თქმა უნდა, ბოლო წლებში სოფლის მეურნეობაში ბევრი რამე გაკეთდა, უამრავი ფონდი შეიქმნა და საქართველოში მოუხნავ მიწას ვეღარ ნახავ, მაგრამ ეს საკმარისი არაა და გაცილებით მეტის გაკეთებაა საჭირო. უახლოეს 3–4 წელიწადში, ალბათ, აქამდეც მივალთ.

– საქართველოს პრემიერ მინისტრის რუსეთის ხელისუფლების მისამართით გაკეთებულ განცხადებას ოპოზიციამ უღირსი და კაპიტულანტური უწოდა, თუმცა განცხადების გაკეთებიდან 24 საათის შემდეგ, ცხინვალის რეგიონში გარდცვლილ არჩილ ტატუნაშვილთან ერთად დაკავებული ლევან ქუტაშვილი და იოსებ პავლიაშვილი გაათავისუფლეს და ისინი უკვე საქართველოს კონტროლირებად ტერიტორიაზე იმყოფებიან. თქვენ როგორ შეაფასებთ გიორგი კვირიკაშვილის მიმართვას?

– ყველამ ვიცით, რომ რუსეთი „საჩუქარი“ არაა და ამხელა ქვეყანა კიდევ სხვების ტერიტორიებს ეპოტინება. იაპონია კურილიის კუნძულებში ასობით მილიარდებს იხდის და არ თმობენ, მაგრამ ეს კონტაქტები ყველა შემთხვევაში, რაღაცას მოგვიტანს. თუ გვინდა, რომ ოდესმე ჩვენი ტერიტორიები დავიბრუნოთ და რუსეთში ექსპორტი გავიტანოთ, ჩრდილოეთ მეზობელთან რეალური ურთიერთობა უნდა შევქმნათ. დასავლეთმაც გარკვევით მიგვანიშნა, რომ რუსეთთან საერთო ენა უნდა გამოვნახოთ. უნდა გვახსოვდეს, რომ რუსეთთან მოლაპარაკებების გარეშე, მხოლოდ დასავლეთის შეშფოთების ხარჯზე, დაკარგულ ტერიტორიებს ვერ დავიბრუნებთ. ისიც უნდა გვხსოვდეს, რომ ნატოსთან ერთად, საქართველოში თურქეთიც შემოვა. ეს რომ რუსეთმა დაუშვას, ჩრდილოეთ კავკსიასაც დაკარგავს. 2021 წელს ყარსის ხელშეკრულებიდან, რომლის ძირითადი მხარეები რუსეთი და თურქეთი არიან, 100 წელი სრულდება, ამიტომ რუსეთის ლანძღვა კარგს არაფერს მოგვიტანს. რეალურად, მსოფლიოს ახლა სხვა პრობლემები აქვს და საქართველოს ბედი არავის აწუხებს. ჩვენ პატარა ქვეყანა ვართ, მაგრამ პრინციპულები უნდა ვიყოთ და აგრესიულ მეზობელთან საერთო ენა უნდა მოვნახოთ და ეკონომიკის გაძლიერებაზე ვიმუშაოთ. პრობლემების შესახებ ყოველ წუთს გვესმის, მაგრამ არვინ ამბობს ბოლო წლებში რამდენი სიკეთე გაკეთდა. რა თქმა უნდა, ხარვეზები არის, შეიძლება სახსრებიც არასაკმარისია, მაგრამ შეუძლებელია, გონიერმა ქართველმა არ აღიაროს, რომ წარმოების გარეშე, ქვეყანა ფეხზე ვერ დადგება. მჯერა, რომ უახლოეს წლებში ეს საკითხები დღის წესრიგში დადგება. ფაბრიკა-ქარხნები ისევ აგუგუნდება და ემიგრანტები დაბრუნდებიან. მე ოპტიმისტი ვარ და მჯერა, რომ ასე იქნება.

ნელი თორდია

მეტის ნახვა
17-03-2018, 13:30


ვახტანგ  ხარჩილავა:

"მიმდინარე წლის აგვისტოში 2008 წლის ომიდან ათი წელი შესრულდება. ამ დრამატულმა მოვლენამ ღრმა კვალი დატოვა ქართველი ხალხის ცნობიერებასა და საქართველო-რუსეთს შორის ურთიერთობებში.

გაწყვეტილია დიპლომატიური კავშირები. მოსკოვის მიერ აფხაზეთისა და ცხინვალის რეგიონის დამოუკიდებლობის აღიარებამ, ფაქტობრივად, ჩიხში მოაქცია ნორმალური სახელმწიფოთაშორისო ურთიერთობის დამყარების პერსპექტივა.

ამჟამად ჩვენს წინაშე არის არჩევანი - თარიღს შევხვდეთ ურთიერთბრალდებებითა და მწვავე განცხადებებით, რომელთა ნაკლებობა ამ წლების განმავლობაში ნამდვილად არ იყო, ან გადავდგათ გონივრული, თუნდაც მცირე ნაბიჯები ამ მოჯადოებული წრიდან ჩვენი ურთიერთობების გამოსაყვანად.

ჩვენ ადრეც განვაცხადეთ და კვლავ ვადასტურებთ, რომ დაინტერესებულები ვართ მივაღწიოთ რეალურ პროგრესს ჟენევის საერთაშორისო დისკუსიების პროცესში, რისთვისაც დავადასტურე ჩემი პირადი ჩართვის მზაობა. მზად ვართ ასევე, პირდაპირი დიალოგისათვის აფხაზებთან და ოსებთან და მისასალმებელი იქნებოდა ამ თვალსაზრისით რუსეთის მხარის რეალურად კონსტრუქციული მიდგომა. პოლიტიკური ნების არსებობის შემთხვევაში, შესაძლებლად მიგვაჩნია სხვა გონივრული ნაბიჯების გადადგმაც.

სამწუხაროდ, დღეს რთული რეალობის წინაშე ვდგავართ. ორმხრივი სავაჭრო-ეკონომიკური ურთიერთობები აღვადგინეთ, მაგრამ ტრაგიკული მოვლენების ჯაჭვი დღესაც გრძელდება. ეს ძირს უთხრის ქართულ-რუსულ ურთიერთობათა მოწესრიგების პერსპექტივას. ამის ბოლო ტრაგიკული მაგალითია ორი კვირის წინ ცხინვალში, გაურკვეველ ვითარებაში, ჩვენი მოქალაქის არჩილ ტატუნაშვილის სიკვდილი, რომლის ცხედრის გადმოცემა, მიუხედავად საქართველოს ხელისუფლების, კათოლიკოს-პატრიარქისა და საერთაშორისო თანამეგობრობის არაერთი მცდელობისა, აქამდე ვერ მოხერხდა ოჯახისათვის.
მივმართავ რუსეთის ფედერაციის უმაღლეს ხელისუფლებას, რათა დღევანდელი დღისა და მომავალი თაობების პასუხისმგებლობის გაცნობიერებით, გადავდგათ ერთობლივი ნაბიჯები რთული ვითარების დასაძლევად", - ეს არის საქართველოს პრემიერ-მინისტრის გიორგი კვირიკაშვილის მიმართვის ტექსტი რუსეთისადმი, რომელსაც ოპოზიციის მხრიდან მწვავე და აგრესიული შეფასებები მოჰყვა.



ბოლო დროს ხშირად გაიგონებთ, რომ ქვეყანა ორ ბანაკად არის გაყოფილი - ერთ მხარეს პროდასავლური ორიენტაციის მოქალაქეები არიან, მეორე მხარეს პრორუსული ორიენტაციის.

ქვეყანა მართლაც ორად არის გაყოფილი, მაგრამ, ჩემი აზრით, არასწორია ის მახასიათებლები, რითაც ამ ორი ბანაკის იდენტიფიცირება ხდება.
ქვეყანა ორადაა გაყოფილი, მაგრამ არა პროდასავლურობისა და პრორუსულობის ნიშნით, არამედ იმის მიხედვით, ვის უყვარს ეს ქვეყანა და ვის არა.
რა თქმა უნდა, ნებისმიერი ქართველი უყოყმანოდ გეტყვის, რომ ძალიან, ძალიან უყვარს საქართველო, მაგრამ სიყვარული მხოლოდ ბგერათა გროვა ხომ არ არის, ის, პირველყოვლისა, პასუხისმგებლობაა იმის მიმართ, ვინც გიყვარს.

იქ, სადაც პასუხისმგებლობა არ არის, არ არის სიყვარული.
სიყვარულია ის, რაც შენს თავისუფლებას ზღუდავს და პასუხისმგებლობის ჩარჩოებში გაქცევს, რადგან შენი სიცოცხლე გეკუთვნის არა შენ, არამედ იმას, ვინც გიყვარს.

უსიყვარულობა უპასუხისმგებლობიდან იწყება, უპასუხისმგებლობა კი ის ბოროტებაა, რომელიც ყველაფერს ანადგურებს და აცამტვერებს.
სწორედ უპასუხისმგებლო ადამიანებს შეეძლოთ გიორგი კვირიკაშვილის მიმართვა რუსეთისადმი აბუჩად აეგდოთ და მისთვის სამარცხვინო და კოლაბორაციონისტული ეწოდებინათ.
გიორგი კვირიკაშვილის მიმართვა ზუსტად ზის იმ დიპლომატიურ თუ პოლიტიკურ სტანდარტებში, რომლის დაცვითაც ერთი სახელმწიფოს პრემიერ-მინისტრი მეორე სახელმწიფოს უნდა მიმართავდეს.

მიმართვის ტექსტში, ფაქტობრივად, ყველაფერია ნათქვამი, რისი თქმაც მოცემულ სიტუაციაში საჭირო და აუცილებელი იყო, ოღონდ ნათქვამია დელიკატურად, მოზომილად, პასუხისმგებლობის გრძნობით, ისე, რომ ორ სახელმწიფოს შორის არსებული უკიდურესად დაძაბული ურთიერთობა კიდევ უფრო არ გაფუჭდეს და არ დაზიანდეს.

ძალიან მაინტერესებს, სხვანაირად და სხვაგვარად როგორ უნდა დაწერილიყო ეს ტექსტი, ვიღაც-ვიღაცები ენას რომ აჭარტალებთ და პატრიოტობანას გვეთამაშებით?

"ნაციონალებო" და ნაციონალების განაყარო პარტიებო და პოლიტიკოსებო, იქნებ თქვენსავით კვირიკაშვილსაც დედა უნდა ეგინებინა რუსეთისთვის, პუტინისთვის კი ლილიპუტინი ეძახა, როგორც ამას თქვენ აკეთებდით, რაც ერთ-ერთი მთავარი მიზეზი იყო იმისა, საქართველომ თავისი ტერიტორიების 20 პროცენტი რომ დაკარგა.

კიდევ ბევრია დასაკარგი და ამგვარი რიტორიკით შეიძლება ყველაფერი დავკარგოთ, მათ შორის სახელმწიფოებრიობაც.
აქეთკენ გვიბიძგებთ? აქითკენ გვაქეზებთ?

კაცმა რომ გკითხოთ, ვითომ საქართველო გიყვართ, ვითომ პატრიოტები ხართ და ამ დროს იმ ჩიხისკენ მიგვაქანებთ, საიდანაც გამოსავალი არ არსებობს.
თქვენ რუსეთთან ურთიერთობის უკიდურესი გამწვავებისკენ მოგვიწოდებთ, ფაქტობრივად, რუსეთთან ომისკენ მოგვიწოდებთ, იმ ომისკენ, სადაც უეჭველად დავმარცხდებით, რასაც აუცილებლად მოჰყვება ქართული სახელმწიფოს დაშლა და დანაწევრება.

ეს არის ის პროექტი, ის იდეა, რაც არაერთგზის გაჟღერებულა რუსული იმპერიის იდეოლოგებისგან.

შემთხვევით, ამ პროექტის ხორცშესხმას ხომ არ ემსახურებით თქვენ, ოღონდ ემსახურებით პროდასავლურობის ნიღბით, ემსახურებით ფარისევლურად, დემაგოგიურად, კონსპირაციულად, დაშიფრულად, ისე, რომ თქვენს ავ განზრახვაში ეჭვი არავის შეეპაროს.
სხვებს რომ უწოდებთ პროვოკატორებს და აგენტებს, სინამდვილეში სწორედ თქვენ ხომ არ ხართ ნამდვილი პროვოკატორები და აგენტები, რომლებიც სწორედ იმ სახელმწიფოს საიდუმლო დავალებებს ასრულებთ, რომელსაც ზეპირსიტყვიერად "ებრძვით", საქმით კი მის წისქვილზე ასხამთ წყალს, თან მტრისთვის გაკეთებული ამ საქმით გმირების და პატრიოტების სახელის მოხვეჭა გინდათ, მუქთად, სისხლის და ოფლის დაუღვრელად, იაფფასიანი პიარით, თეატრალიზებული შოუებით და გმირულ-ჰეროიკული შინაარსის კომიკური პერფორმანსებით.

ახლა ტრაგიკულად დაღუპული არჩილ ტატუნაშვილის დრამატული ბედით სპეკულირებთ და ხელისუფლებას უმოქმედობაში ადანაშაულებთ, მაშინ როცა მშვენივრად იცით, რომ ხელისუფლება ყველაფერს აკეთებს იმისთვის, რომ ტატუნაშვილის ცხედარი დროულად გადმოეცეს ოჯახს.
ესეც არ იყოს, რა მორალური უფლება გაქვთ თქვენ, ვინმეს რაიმე უსაყვედუროთ, თქვენ, რომლებმაც ერთი კი არა, ასობით ტატუნაშვილის გვამი უპატრონოდ მიატოვეთ ბრძოლის ველზე და თავქუდმოგლეჯილი გამოიქეცით, რომ თქვენი უბადრუკი სიცოცხლე გადაგერჩინათ, შემდეგ კი ჩასვრილებს, თავსლაფდასხმულებს და დამარცხებულებს, ცეკვა-თამაში გაგეჩაღებინათ და წაგებული ომი გამარჯვებად გამოგეცხადებინათ.
მსგავსი უტიფრობა, მსგავსი მკრეხელობა ისტორიას არ ახსოვს, ისე, როგორც არ ახსოვს დამარცხებულ მხარეს ცეკვა-თამაში გაემართოს ყვავ-ყორნების საჯიჯგნად დაყრილი საკუთარი ჯარისკაცების გვამებზე.

რა გიხაროდათ? რა გეზეიმებოდათ? რას დღესასწაულობდით?

ნუთუ იმას, რომ რუსის ჯარმა აფხაზეთსა და ე.წ. სამხრეთ ოსეთზე სრული კონტროლის დამყარება მოახერხა, მთლიანად დაიპყრო და თბილისიდან 40 კილომეტრის მოშორებით დადგა?

ახლა რა პროვოკაციებს ხლართავთ და რა შეცდომების დასაშვებად აშანტაჟებთ საქართველოს ხელისუფლებას, რომ ამ ჯარს როგორმე სერიოზული მიზეზი და საბაბი მიეცეს და თბილისისკენ დაიძრას.

ეს გინდათ? ამას ჩალიჩობთ? ამისთვის ძვრებით ტყავიდან?

ეჭვი მაქვს, რომ ამ სააკაშვილებს, ამ ბოკერიებს, მერაბიშვილებს, ვაშაძეებს, ბაქრაძეებს, ოქრუაშვილებს, მელიებს, სამადაშვილებს, საყვარელიძეებს, სხვებსა და სხვებს, სწორედ რუსული `პაგონები~ უბრჭყვიალებთ ევროკავშირში შეკერილი ძვირფასი კოსტუმების ქვეშ, რომლებსაც, დრო მოვა და აუცილებლად გამოაჩენენ.

თუმცა მეტი რაღა გამოჩენა უნდათ _ ის უმძიმესი მემკვიდრეობა, რაც მათ თავიანთი მოღვაწეობის შედეგად საქართველოს დაუტოვეს, ერთადერთ სახელმწიფოს, რუსეთს, აძლევს ხელს და შანსს უტოვებს მას ძალიან დიდი ხნით, ლამის სამუდამოდ, დარჩეს აქ.
საქართველოსთვის აი, ამ ტრაგიკული რეალობის შემოქმედები, კიდევ ბედავთ და სხვებს ადანაშაულებთ რუსეთთან ფარულ თანამშრომლობაში?
თუმცა რატომ არ გაბედავთ _ ვინმემ მოგკითხათ, ვინმემ წინ დაგილაგათ თქვენი ავკაცობისა და ავაზაკობის დამადასტურებელი დოკუმენტები და ვინმემ პასუხი გაგებინათ იმის გამო, რაც ჩაიდინეთ?

"ნაციონალური მოძრაობა"  მოითხოვს, გიორგი კვირიკაშვილმა ბოდიში მოუხადოს ქართველ ხალხს და თანამდებობა დატოვოს.
"ნაციონალებო", კვირიკაშვილს რომ თხოვთ ბოდიშის მოხდას, თქვენსავით 132 სოფელი დაკარგა თუ აფხაზეთი თუ სამაჩაბლო მიართვა რუსეთს ხონჩით?
კვირიკაშვილს ამ მიმართვით არაფერი ჩაუდენია ისეთი, რომ ბოდიში მოიხადოს, მაგრამ თქვენ იმდენი უპატიებელი დანაშაული გაქვთ ჩადენილი, მთელი თქვენი დარჩენილი ცხოვრება პატიებას უნდა ითხოვდეთ.


"მე, ხანდახან, ისეთი აზრიც კი მებადება, რომ აღარ ეშველება ამ ქვეყანას", _ ბრძანა პატრიარქმა.
პატრიარქი ის ადამიანი არ არის, რომელსაც შეიძლება რაღაც გაუაზრებლად წამოსცდეს.

ადვილი წარმოსადგენია, როგორი შინაგანი სულიერი ჭიდილის შემდეგ ითქვა ეს ფრაზა, იმ განაჩენს რომ ჰგავს, რომელიც გასაჩივრებას არ ექვემდებარება.
როცა ქვეყნის შიგნით თუ გარეთ არსებულ მდგომარეობას გააანალიზებ, როცა ხედავ, რომ სამღვდელოთა ერთი ნაწილი რაღაც არასამთავრობო ორგანიზაციის მაგვარ სტრუქტურას აყალიბებს და ეკლესიის ორად გახლეჩვას ცდილობს, როცა ვერ ხერხდება ერის ერთი იდეის, ერთი მიზნის გარშემო გაერთიანება, როცა გარშემო ამდენი სისასტიკე, აგრესია, უსიყვარულობა და უღმერთობაა, ცხადია, გეთქმევინება ეს ფრაზა.
თუმცა, მიუხედავად ყველაფრისა, მიუხედავად უამრავი განსაცდელისა, დარწმუნებული ვარ, ამ ქვეყანას მაინც ეშველება. ისეთი უსაშველო არაფერი არ ჭირს ამ ქვეყანას, რაც მსოფლიოს უამრავ ქვეყანას არ ჭირს, მათ შორის, ძალიან წარმატებულ ქვეყნებსაც.
არაფერი ისეთი არ ხდება საქართველოში, რაც დანარჩენ სახელმწიფოებში არ ხდება.

იმითვე მინდა დავამთავრო, რითაც ეს წერილი დავიწყე: ქვეყანა ორად არის გაყოფილი, ოღონდ არა პოლიტიკური ორიენტაციის და პოზიციის მიხედვით, არამედ იმის მიხედვით, ვის უყვარს ეს ქვეყანა და ვის - არა.
როგორც დასაწყისში ვთქვი, სიყვარული, პირველყოვლისა, პასუხისმგებლობაა და როცა გულწრფელად გიყვარს, პასუხისმგებლობაზე დამყარებული, სიყვარული თვითონვე გიკარნახებს, რა არჩევანი უნდა გააკეთო და რა გზას უნდა დაადგე, რომ ის, ვინც გიყვარს, არ დააზიანო და არ გააუბედურო.
ჩვენ საქართველოს ტერიტორიული მთლიანობა შეიძლება კიდევ დიდხანს ვერ აღვიდგინოთ, მაგრამ ნუ მივეცემით ამის გამო უკიდურეს სასოწარკვეთას და ნუ დავხატავთ აპოკალიფსურ სურათს, თითქოს ყველაფერი დამთავრდა.

მსოფლიოში, ალბათ, არც არსებობს სახელმწიფო, რომელსც თავისი ისტორიის რომელიღაც მონაკვეთში მსგავსი სიტუაცია არ ჰქონოდეს, მაგრამ დრო გასულა და ყველაფერი თავის კალაპოტში ჩამდგარა.

ტერიტორიული მთლიანობია აღდგენამდე, სჯობს, ქართველთა სულიერი მთლიანობა და ერთიანობა აღვადგინოთ.
ცხადია, საქართველოც, უნდა მას თუ არ უნდა, ჩართულია მსოფლიოში მიმდინარე პროცესებში და ეს პროცესები, პირდაპირ თუ ირიბად, ჩვენი ქვეყნის ცხოვრებაზეც აისახება.

რა თქმა უნდა, პრობლემები არსებობს, მაგრამ ქართველი კაცი იმდენად ნიჭიერია და იმდენად ძლიერია შინაგანად, თანაც პრობლემათა დაძლების ისეთი ისტორიული გამოცდილება აქვს, რომ, მჯერა, ამ პრობლემებსაც დაძლევს.

მთავარია:

"გვიყვარდეს საქართველო,
გვიყვარდეს საქართველო,
გვიყვარდეს საქართველო,
სულზე უფრო მეტად!"

მეტის ნახვა
15-03-2018, 21:30