გვესაუბრება ანალიტიკოსი, ბატონი სოსო მანჯავიძე:

– ბატონო სოსო, გასულ კვირას მიხეილ სააკაშვილმა სკანდალური განცხადებები გააკეთა `რუსთავი 2~-ის ეთერში. მისი პოლიტიკური მომავალი საქართველოში რეალურად გეჩვენებათ?

– სააკაშვილი პოლიტიკურ ცხოველია და აქვს განსაკუთრებული პოლიტიკური ყნოსვა, ამიტომ იგი მშვენივრად ხვდება, საიდან უბერავს ქარი. ის ცდილობს ჩაერთოს კონსერვატიული რევოლუციის ტალღაში, რომელიც მიმდინარეობს შეერთებულ შტატებში და საუბრობს იმავე ენით, რომელი ენითაც ვებრძოდით მას პატრიოტულად განწყობილი ადამიანები მისი მძვინვარების პერიოდში.
ყველაზე დიდი პარადოქსი ისაა, ვის ებრძვის და ვის წინააღმდეგ იყენებს ის ამ "პატრიოტულ" რიტორიკას?  – "ქართული ოცნების" წინააღმდეგ, რომელიც მას ებრძოდა, რადგან მთელი თავისი პოლიტიკური თაღლითობის პერიოდში კოსმოპოლიტური ძალების წარმომადგენელი გახლდათ.
სააკაშვილი მეტყველებს ზუსტად იმ ტერმინოლოგიით, ზუსტად ისე, როგორც ტრამპის ადმინისტრაციის კონსერვატიული ნაწილი ლაპარაკობს.
იგი მსჯელობს, როგორც ამერიკელი ზვიად გამსახურდია, ამერიკელებისვე მხარდაჭერით. აი, ასეთ პარადოქსთან გვაქვს საქმე და როგორც მე მაქვს ინფორმაცია, ჰოლანდიაში უკვე მიმდინარეობს სერიოზული კონსულტაციები, რათა განხორციელდეს მისი განზრახვა, დაბრუნდეს საქართველოში. ეს გეგმა იქ ინტენსიურად განიხილება.

– როგორ და რატომ მოხდა სააკაშვილში მეტამორფოზა?

– ის ელექტორატის მოთხოვნებს დაემორჩილა, რაც იმას ნიშნავს, რომ საქართველო ჯერ კიდევ ვერ დააჩოქეს და ვერ მოხდა ჩვენთან ეროვნული იდეების საბოლოო დამხობა. ეს მშვენივრად იცის სააკაშვილმა და ის ახლა პოლიტიკურად ძალიან მომგებიან მდგომარეობაში იმყოფება.
"ქართული ოცნება" და მისი პოლიტიკური ხელისუფლება არ არის კომუნიკაციაში აშშ-ის პოლიტიკურ ადმინისტრაციასთან. ესენი იმთავითვე ორიენტირს იღებდნენ კლინტონის ლიბერალურ, უკიდურეს მემარცხენე ფლანგთან, ანუ სოროსთან და ამის შესახებ მშვენივრად იცის საკმაოდ შურისმაძიებელმა ტრამპმა და მისმა ადმინისტრაციამ. შესაბამისად, რბილად რომ ვთქვათ, მათი დამოკიდებულება ჩვენს მიმართ არ არის მთლად სახარბიელო.
ჩვენს ხელისუფლებაში არსებული ძალები, ე.წ. "წიწამურელები", რომლებიც ყოველგვარი დამსახურებებისა და წარმატებული პოლიტიკური ნაბიჯების მიუხედავად გავლენებით სარგებლობენ დღევანდელ ხელისუფლებაში…

– "წიწამურელები" ვინ არიან?

– ის ახალგაზრდა "ოცნებელები", რომლებიც ადრე "ნაცმოძრაობაში" იყვნენ და ახლა "ოცნების" ხელმძღვანელობაში გახლავან. ისინი წიწამურში წარადგინა ბატონმა კვირიკაშვილმა. ხოდა, ესენი დარწმუნებულნი იყვნენ, რომ ჰილარი კლინტონი გაიმარჯვებდა. ჰოი, საოცრებავ, და, გაიმარჯვა ტრამპმა. იგავ-არაკები, რომ ის რუსეთის აგენტია და ა. შ. არ გამართლდა და მივიღეთ ის, რომ საქართველო გადაიქცა მარგინალური ლიბერალიზმის ფორპოსტად, ანუ სოროსიანელობის კუნძულად და დაპირისპირებული აღმოჩნდა აშშ-ის მოქმედ ადმინისტრაციასთან, შესაბამისად, დაკავშირებული ტრამპის მოქმედ ოპოზიციასთან.
სააკაშვილი ცდილობს მოიხმოს დასავლური ძალები და საქართველოს ხელისუფლება ხელში ჩაიგდოს _ დაარწმუნოს ტრამპი, რომ ის და მისი მხარდამჭერი ძალები არიან მისი ერთგულები, ხოლო მოქმედი ხელისუფლება არის ტრამპის მოწინააღმდეგე.
ამაში დარწმუნებაც კი არაა საჭირო. ფაქტები არსებობს _ ტრამპი ნარკომოვაჭრეების სიკვდილით დასჯას ითხოვს, ჩვენ ნარკოლიბერალიზაციის კანონს ვიღებთ, აშშ ლგბტ თემის წინააღმდეგ გამოდის, ჩვენთან ამ თემატიკის პროპაგანდაა გაჩაღებული. ტრამპი ეკონომიკურ ნაციონალიზმს ქადაგებს, ჩვენ უკიდურეს საბაზრო ლიბერალიზმს ვუჭერთ მხარს, თუმცა ბოლო ხანებში ამის საწინააღმდეგო ტენდენციები შეინიშნება, მე ვგულისხმობ ფინანსთა მინისტრის ბახტაძის ძალიან მნიშვნელოვან და გაბედულ ქმედებებს ბანკებთან დაკავშირებით.
თუ მიდგომები არ შეიცვალა, ტრამპი საქართველოს მის მოკავშირედ აღარ განიხილავს იდეოლოგიურ საკითხებში და ეს ცუდად მოუბრუნდება საქართველოს.

ჩვენთან ფიქრობენ, რაა მერე, ვიყოთ დაპირისპირებული იდეოლოგიური თვალსაზრისით და საგარეო პოლიტიკურ ვექტორებში თანხვედრა გვქონდეს. ფიქრობენ ასე, მაგრამ ეს ასე არ არის. ჩვენგან განსხვავებით, იქ საკმაოდ პრინციპული და რადიკალურად განწყობილი კონსერვატორები მოვიდნენ სათავეში და სულ უფრო და უფრო მეტად იპყრობენ ხელისუფლების ყველა შტოს, რისი პიკიც იქნება არჩევნები, სადაც კვლავ ტრამპის მხარდამჭერები ლიდერობენ, რითაც სრული კონსოლიდაცია იქნება ტრამპის ადმინისტრაციაში. ამის ნიშანია ისიც, რომ ჯერჯერობით არ აგზავნიან ახალ ელჩს. ეს იმის მანიშნებელია, რომ აშშ-ში მიმდინარეობს მუშაობა ახალი პოლიტიკური პლატფორმის შესამუშავებლად საქართველოს მიმართ.
ამ ვითარებაში, საქართველოს ხელისუფლებამ უნდა მოახერხოს და სოროსის კადრებიდან გაწმინდოს მმართველობა, შეცვალოს ეკონომიკური და მედიაპოლიტიკა, ლაგამი ამოსდოს არასამთავრობო ორგანიზაციებს და ა. შ. თუ ასეთი ტიპის საკადრო ნაბიჯები გადაიდგმება, გამოსავალი ნამდვილად არის და თავიდან ავიცილებთ მოსალოდნელ ესკალაციას.

ამის აუცილებლობის წინაშე ვდგავართ და ეს შესანიშნავად იცის სააკაშვილმა. მას აქვს ფინანსები, პოლიტიკური მხარდაჭერა, აქვს მედია და ჰყავს ფანატიკოსთა არმია, რომლებიც მიშას, როგორც მესიას, ისე ელოდებიან და რევანშის იდეით არიან გამსჭვალულნი.

"ქართული ოცნების" "წიწამურელთა" ნაწილმა ჩათვალა, რომ ისინი "ნაცმოძრაობას" ორად გაყოფდნენ და ბოკერიას ფრთა კონსტრუქციულ ოპოზიციად გამოაცხადეს. ეს მიდგომა უზნეობასთან ერთად, პოლიტიკურად გაუთვლელია. ბოკერია და მისი ფრთა ქართველი ხალხისთვის ყველაზე მიუღებელი პოლიტიკური პერსონები არიან, ისინი გახლავან ყველაფერ იმის იდეოლოგები, რასაც ცუდს აკეთებდა "ნაცმოძრაობა". იყვნენ უკიდურესად რადიკალური სოროსელების ფრთა _ რამიშვილი-ბოკერიას ჯგუფი, რომლებიც სააკაშვილზე მეტად რადიკალური მარგინალი ლიბერალები იყვნენ. მოკლედ რომ ვთქვა, ესენი ყველაზე საშიში ანტისახელმწიფოებრივი დაჯგუფება გახლავთ. ჩვენმა სახელმწიფომ სწორედ ისინი აირჩია მთავარ ოპოზიციურ ძალად, რაც მდგომარეობის უკიდურეს სიმწვავეზე მიუთითებს.

– თქვენ წეღან საქართველო რეგიონში ლიბერალიზმის კუნძულად მოიხსენიეთ…

– რეგიონში კი არა, საქართველო მსოფლიოშიც ლიბერალიზმის ერთ-ერთი ფორპოსტია.
სოროსმა სად გადაიხადა დაბადების დღე? _ საქართველოში. ეს არ არის შემთხვევითი ამბავი.
ამას გარდა, არის ილუზია, თითქოს ჩვენ გვკარნახობდნენ ლიბერალურ ტრენდს, მე პირიქით ვიტყვი. ხშირ შემთხვევაში, ჩვენგან მოდის ინიციატივა.
ყველა ვხედავთ, რამხელა წინააღმდეგობების გადალახვა მოგვიწევს, რომ ჩვენი ხელისუფლება გავხადოთ ეროვნული ინტერესების მსახური.

– ჩვენ ვერ ვიქნებით ისეთი პოლიტიკური ფსევდოწინასწარმეტყველები, როგორიც, მაგალითად, ვინმე კაკულიაა, მაგრამ მოვლენების ანალიზის გათვალისწინებით, შევეცადოთ პერსპექტივები განვსაზღვროთ.

– სააკაშვილი, მართალია, უნამუსოდ ცდილობს თავი ეროვნული იდეებით გამსჭვალულ პირად წარმოაჩინოს, მაგრამ მისი წარსული ყველას ახსოვს. ამიტომ, მისი დაბრუნების შემთხვევაში, ხალხი დაუპირისპირდება მას.
სამწუხარო ისაა, რომ სააკაშვილის და "ქართული ოცნების" ანტირეიტინგი ერთნაირია. ფაქტობრივად, სახეზე გვაქვს შუა გაკრეფილი ორი ძალა, რომლებიც უახლოვდებიან ერთმანეთს და ქვეყანა დაპირისპირებისკენ მიჰყავთ.
ერთი რამეც უნდა გავითვალისწინოთ. თუ ამ ორმა ძალამ კვლავ ვერ მოილაპარაკა, მოხდება ის, რომ ეს ძალები ერთმანეთს გაანეიტრალებენ და ვაითუ, ამ პროცესებმა ქვეყანაც არ "გაანეიტრალოს".
სავარაუდოდ, ამის შემდეგ დაიწყება ქვეყანაში ნორმალური პოლიტიკური პროცესების ფორმირება.

– ბატონო სოსო, იმაზე რას იტყვით, აქციები რომ პერმანენტულ ხასიათს იღებს, ხოლო ყოფილი ზონდერი კუპრავა მიტინგების ლიდერად იქცა?

– კუპრავა რომ ფსიქიურად ავადაა, ნათელია. რის გამოც აქცია ისტერიულ და ირაციონალურ ვაკხანალიად გადაიქცა.
ისტერია მიზანმიმართულად ღვივდება ორი ტელევიზიის მიერ.
უკვე გითხარით, "ნაციონალური მოძრაობა" რევანშს გეგმავს.

“ქართული ოცნების” გაურკვეველმა ქცევამ, ნაცების გვერდით უამრავი აღშფოთებული ადამიანი დააყენა.
ზაზა სარალიძე ამ აღშფოთების ასაფეთქებელ ნაპერწკლად იქცა და მისი მოთხოვნები გასცდა ყოველგვარ რეალიზმს.
თუ ეს მარაზმი გაგრძელდება და ამ ტრაგედიის გამოყენებას ნაცები და მათი მოკავშირეები ხელისუფლებაში მოსვლისთვის გამოიყენებენ, მზად უნდა ვიყოთ კონტრზომებისათვის.
იმისთვის არ გვიბრძოლია, რომ ამ კაციჭამიებს ახალი სისხლის გუბეები დავაყენებინოთ.

ირანდა კალანდაძე

მეტის ნახვა
10-06-2018, 13:30


კობა არაბული: საზოგადოება აღშფოთებულია: რა არის ის, რაც ხდება რუსთაველზე, შვილმკვდარი მამა მძევლად რომ აიყვანეს და საკუთარი ბედისწერის უფსკრულში გადაჩეხეს…

ოთხი ტელევიზიის იერიში საზოგადოებაზე და ხელისუფლებაზე – სიცრუის ტირაჟირება, ილუზიური განცდა იმისა, თითქოს ხელისუფლებამ დაუხოცა ბავშვები მშობლებს და იგი უნდა ჩამოიშალოს?!

რა არის ეს? რუსთაველზე დღისით, მზისით, სააკაშვილის ზონდერები და გლდანის ციხის ვამპირები მიტინგზე მოსულ აჭრილ საზოგადოებას პირდაპირ სახელმწიფო გადატრიალებისკენ რომ მოუწოდებენ, უტიფრად შეურაცხყოფს და აბუჩად იგდებს ვინმე კუპრავა სამართალს, ხელისუფლებას, პარლამენტს… რა დაუსჯელობის სინდრომია, რა ძალის მიერ მართული და დაცულია ეს უზნეობა?! 

გეტყვით: ეს არის ის, რასაც ჩვენ ვწერდით, რასაც ჩვენ ვიძახდით მთელი ხუთი წელიწადი: თუ არ დასჯი ბოროტებას, ის დაგსჯის!
"ბილწთ ზავით შეეკვრი?!" ხალხი, ერი შემოგწყრება, გეტყვიან, "რატომ შვრებიო ამას?!"

ეს არის ყველაფერი გარედან თავსმოხვეული კოჰაბიტაციის შედეგი.

შეურიგდი, დაუზავდი "სატანის კუდებს?" – ისინიც გამოძვრნენ სოროებიდან და გამოვიდნენ მზეზე გამთბარი გველებივით და პირდაპირ გადმოვიდნენ იერიშზე!..

ეს არის ის, რასაც ხალხური სიბრძნე (მითი) გვასწავლის (და გვაფრთხილებს!): არ გაუშვა დევის თავიდან ამომძვრალი ჭიები, თორემ გველეშაპებად იქცევიან და შთანგთქავენ! – ასე დაემართა ამირანს, ის შთანთქა მისი შეწყალებული ბოროტების "მიგრმა" და დღესაც მის მუცელშია..


ჩვენ გეუბნებოდით, რომ (ხალხს და ხელისუფლებას) არ გვაქვს არც ერთი სატელევიზიო არხი, ყველა "იმათია", იმ სატანების, იმ ანტიქრისტეების; მათ აპიარებენ, მათ ბოროტებას აღაზევებენ და აზვავებენ… სახელმწიფოს, ხელისუფლებას, ერის მორალს და ზნეობას კი ანგრევენ!
რწყილს აქლემად აჩვენებენ, ატყუებენ და აბითურებენ (ნაცარს აყრიან) საზოგადოებას, აცდენენ და აზომბებენ ახალგაზრდობას.
აშანტაჟებენ ხელისუფლებას!

საქმე იქამდე მივიდა, რომ ზონდერების აგორებული "პარადით" ლამობენ ქვეყნის დანგრევას! ხალხი შეურაცხყოფილია:
ზონდერი კუპრავას კარნახით მიდის მთავარი პროკურორი თანამდებობიდან. საიდან მოიყვანა "ქართულმა ოცნებამ" ასეთი უღიმღამო პროკურორი. არაერთი ხელისუფლების პროკურორს მოვესწარი, მსგავსი რამ არ მინახავს, ყველას საკუთარი "ენერგეტიკა" ჰქონდა!

სამწუხაროდ, ამ ნაცისტ-ზონდერების მძევლად იქცა შვილმოკლული მამა, რომელზეც ვერაფერს იტყვი _ მას შვილი მოუკლეს!
მაგრამ მისი შვილი ხომ მისივე თანატოლმა ბავშვებმა მოკლეს; მოკლეს სადისტურად, დაუნდობლად! ახლა ზონდერი კუპრავას მიტინგზე რომ გაჰკივიან: "არ მომკლა!" და სახელმწიფოს ჩამოშლას და ხელისუფლების გადადგომას ითხოვენ! ამ ბნელ პიარს აყოლილი, სრულიად გაუცნობიერებელი ახალგაზრდობა, რომელსაც არ ესმის, რას ნიშნავს ისედაც ოკუპირებული, ძლივს ფეხზე წამომდგარი სახელმწიფოს (და ხელისუფლების) ჩამოშლა! ეს არის ყველაზე ავაზაკი და "შეფუთული" მტრის იდეა: ქვეყნის ერთხელ კიდევ ჩამოშლა, რომ აღარაფერი დარჩეს საქართველოსგან!..

ახალმა თაობამ უნდა გააცნობიეროს, თუ რა ხიფათი (კატასტროფა) ელოდება მთელ ერს მათი ამ უპასუხისმგებლობით!
იგივე ეხება (მოეთხოვება) მშობლებსაც:
ბავშვებმა ერთმანეთი მოკლეს და ისინი არ მოუკლავს ხელისუფლებას გირგვლიანების, რობაქიძეების, ვაზაგაშვილებისა და სხვა ასობით ახალგაზრდის მსგავსად, ქუჩებში რომ ხვრეტდნენ და მორგებში წამებით ხდიდნენ სულს და მერე მიცვალებულებზეც "მოროდიორობდნენ"!
მსგავსი რამ ამ ხელისუფლებას არ გაუკეთებია!

ჩვენ კი გამოვდივართ და მოკლულ ბავშვებს სააკაშვილის რეჟიმის მსხვერპლთ ვადარებთ?! პარლამენტის სვეტებზე რომ ვაწერთ” `არ მომკლა!~ეს სადაური მორალი და სიცრუეა, რა ტიპის არამზადობაა!?..

მოვუწოდებთ ხელისუფლებას: აღასრულეთ სახელისუფლო ფუნქცია!
მოიქეცით ისე როგორც ერდოღანი მოიქცა და იქცევა, თუნდაც როგორც ამერიკის პრეზიდენტი ტრამპი (ისინი "საინფორმაციო" ველის გასწორებას ახერხებენ)!..

თუნდაც, როგორც ბელარუსის პრეზიდენტი იქცევა, რომელმაც ჩაახშო ლიბერასტული ანკლავების და ტელევიზიების იერიში საზოგადოებაზე და ქვეყანა გადაარჩინა!

საზოგადოებას გაუჩნდა კატეგორიული მოთხოვნა:
დაიჭირეთ დასაჭერი და უთხარით გაუბედურებულ სარალიძეს: "აი, აჰა, ესეც დაჭერილია!" 
როდემდე უნდა ვუყუროთ ამ ზონდერებს? ამ იდიოტების იდიოტურ მიტინგებს, წარამარა ბოდიშს რომ ახდევინებენ ხელისუფლებას და თან უტიფრად აფურთხებენ! ამოუვიდა ყელში საზოგადოებას სახელმწიფოს უსუსურობა და უმოქმედობა მათ მიმართ!

ხელისუფლებას მოვუწოდებთ: იმოქმედოს რადიკალურად, როგორც ხელისუფლებას შეჰფერის!
დაამყაროს კონსტიტუციური წესრიგი საკუთარ ქვეყანაში; მე არ ვიცი, რა "ხელშეუხებლობის" იმუნიტეტი იცავს კუპრავას და მისნაირ გარეწრებს, ანდა სხვა რომელ სახელმწიფოში "ითმენენ" ასეთ რამეს? ჩვენ რა გვჭირს?

ყველა შარლატანის და სააკაშვილის გამონაყოფი "ნარატივების" _ რატიანების თუ შალიკო-მელიების მოთხოვნაზე ხელისუფალების და პარლამენტების გამოცვლა წარმოუდგენელია! ამნაირად არანაირი ქვეყანა არ აშენდება!

რაკი სამართალს ითხოვენ, თავად სამართალდამრღვევნი და მათი დამქაშები და, ბუნებრივია, საზოგადოებაც, ხელისუფლებამ დააპატიმროს სააკაშვილის რეჟიმის ყველა დამნაშავე, ვინც ადამიანებს წაართვა სიცოცხლე, ღირსება, ქონება, დაუნგრია ოჯახები და პირადი ცხოვრება – კერძო საკუთრება…

ვინც ქვეყანა გაყიდა და რუსეთს ჩააბარა, გამოცხადდეს მოღალატედ და აიკრძალოს ერთი კანონით საპარლამენტო უმრავლესობის მიერ!
თორემ კუპრავა და მისი მძევალი სარალიძე და სარალიძის უბედურებაზე მობმული ნაცების ხროვა პარლამენტის დაშლასაც ითხოვს.
გაუშვით სადაც ჯერ არს, ყველა "ზონდერი" მოსამართლე, პროკურორი და სახელმწიფო მოხელე, იმ ავბედითი რეჟიმის მონაწილე და მოზიარე!
"კოაბიტაცია" და ზნეობრივი ძალადობა იქცა დღევანდელი ბაქჰანალიის მიზეზად. ეს ასეა და ჩვენ ამას ვღაღადებდით იმთავითვე!
როდესაც ნარკომან-ლიბერასტთა და "გადაბრუნებული" სქესის (გენი) სექტანტთა მიტინგებს, მაგალითად, ჰოლანდიის ელჩი მართავს, ეს ელჩიც იმათ უნდა გააყოლო პედერასტთა "ქვეყანაში"! როდემდე უნდა გვეშინოდეს, როდემდე უნდა იყოს ხელისუფლება ამ წაჯექ-უკუჯექობაში?!

ხელისუფლებას მოვუწოდებთ: აისხით "აბჯარი თქვენ საომარე…" და "იშიშვლეთ მახვილები" ერისა და სახელმწიფოს დასაცავად, მორალის და სამართლის აღსადგენად, თქვენივე ღირსებისთვის. რატომ არ აბრუნებთ გლდანის ციხის ზონდერებს უკან, რუსთაველზე რომ "აპოკალიფსობენ" და "ჩამოშლას" გიქადიან… ამით მხოლოდ ხელისუფლება არ ინგრევა, ქვეყანა დგება შეუქცევადი კატასტროფის წინაშე.

გთავაზობთ, თქვენ თვითონ (ხელისუფლებამ) მოუწოდეთ ერს და მოიხმეთ, ვიდრე დრო არს, სრულიად საქართველოს რჩეულ კაცთა დარბაზი, უხუცესთა გილდია, ჰკითხეთ მათ და შეცვალეთ სწრაფად და რადიკალურად, რაც შესაცვლელია!

თორემ ისევ ჩამოდგება "სააკაშვილისეული სისხლის წვიმების" დრო. ხომ ვხედავთ, როგორ იქცევიან ეს "ზონდერი ნაცები" (ვაშაძეები, მელიები, რატიანები, კუპრავები, რურუები, მათი ტელევიზიები და ასე შემდეგ), რა კაციჭამია გიენები, რა სადისტი-ბარბაროსები, თაღლითი არამზადები არიან?! შვილმოკლული ოჯახების უბედურებითაც კი სპეკულირებენ და საკუთარი ბნელი ამბიციებისთვის იყენებენ!

მივმართავ ახალგაზრდებს, რომლებიც ზონდერი კუპრავების მიტინგზე მივიდნენ:
ვის უჯანყდებით, სახელმწიფოს? სააკაშვილის დროს მისი რეჟიმი გვხოცავდა, არ ინდობდა არც მოხუცებს და არც ახალგაზრდებს, გვახსოვს სახურავზე შემოდებული გვამებიც!

ახლა თქვენ თავად ხოცავთ ერთმანეთს? ხომ ასეა? საკუთარ თავს რატომ არ უჯანყდებით? საკუთარ წინდაუხედაობას, სარალიძის ცრუ ქომაგი ზონდერი ნაცების ბრჭყალებში რომ აღმოჩნდით?! ვერ გრძნობთ, თქვენდა უნებურად, ნაციონალურ ხროვას და რეჟიმს რომ აცოცხლებთ? თუ თქვენ თქვენს ამ შეცდომებს და "გადახრას" არ გაასწორებთ, ეს ქვეყანა მართლა დაიღუპება! ზოგი რამ თქვენს მშობლებს და უფროსებსაც ჰკითხეთ და დაუჯერეთ: კარგად ისწავლეთ `ვეფხისტყაოსანი~ და ის გადაგარჩენთ, თორემ სახიფათოა თქვენი მოქმედება, ხელისუფლებისთვის კი არა, ქვეყნისთვის!

რეზიუმესთვის ვიტყვი: საზოგადოებაში მუსირებს აზრი და არის იმისი შეგრძნება, რომ ვიღაცას გარედან სურს ამ ხელისუფლების "გაყვანა" და ისევ "იმათი" შემოყვანა.

ხელისუფლებას აშინებს ვიღაცა გარედან (როგორც დათვი ცხვრის ფარას) ზღუდავს მისი მოქმედების თავისუფლებას, უფრო მყარად სვამს "კოაბიტაციის" .თუ გარედან დაგეგმილია ხელისუფლების ჩანაცვლება კვლავ ნაცებით, ან მათი ფორმალური გამონაყოფებით – ჩვენ ქართველი ერი და საზოგადოება ამას არ დავუშვებთ, თუნდაც სიცოცხლის ფასად.
ეს უნდა იცოდნენ იმათ, საიდანაც იმართება ეს ყველაფერი!

მეტის ნახვა
9-06-2018, 15:00


„ჩვენ გვაქვს ძალიან მტკიცე წითელი ხაზები, რომლებიც რუსეთის ფედერაციასთან ურთიერთობას, პრაგმატულ პოლიტიკას უკავშირდება. ეს წითელი ხაზები დაკავშირებულია ორ მთავარ საკითხთან: პირველი - საქართველოს ტერიტორიული მთლიანობა და ეს წითელი ხაზი არასდროს იქნება გადაკვეთილი ქართველი ხალხის და საქართველოს ხელისუფლების მიერ და მეორე- ევროპულ და ევროატლანტიკურ სტრუქტურებში ინტეგრაცია“,- ამის შესახებ საქართველოს პარლამენტის თავმჯდომარემ საპარლამენტთაშორისო კონფერენციაზე „საქართველო, მოლდოვა და უკრაინა: რეგიონული და უსაფრთხოების თანამშრომლობის საპარლამენტთაშორისო კომპონენტის განმტკიცება ევროკავშირთან და ნატოსთან ურთიერთქმედების განვითარებით ”განაცხადა.

პანელურ დისკუსიაში მონაწილეობისას, ირაკლი კობახიძემ საქართველოს ოკუპირებულ რეგიონებში არსებულ ვითარებაზე ისაუბრა და ყურადღება ცხინვალის ციხეში, საქართველოს მოქალაქის, არჩილ ტატუნაშვილის გარდაცვალებაზე გაამახვილა. მისი განცხადებით, ეს იყო კიდევ ერთი დემონსტრირება იმისა, რომ ოკუპირებულ ტერიტორიებზე არსებულ ვითარებას მოაქვს სიკვდილი და ადამიანის უფლებების ხელყოფა მშვიდობიანი მოქალაქეებისთვის.

მისი თქმით, სამ ქვეყანას საერთო გამოწვევები აკავშირებს, განსაკუთრებით -ტერიტორიულ მთლიანობასთან დაკავშირებით, რაც კიდევ უფრო მატებს მნიშვნელობას ერთად დგომას. „ჩვენ გვაქვს საერთო გამოწვევები, განსაკუთრებით, ტერიტორიულ მთლიანობასთან დაკავშირებით და ეს კიდევ უფრო მატებს მნიშვნელობას ჩვენს ერთად დგომას, რათა ერთად ვუპასუხოთ უსაფრთხოების მხრივ არსებულ გამოწვევებს და ჩვენი თანამშრომლობის საპარლამენტთაშორისო განზომილება ამისთვის კიდევ ერთ შესაძლებლობას მოგვცემს. ჩვენ ყველა, რუსული აგრესიის მსხვერპლი ვართ“,- განაცხადა ირაკლი კობახიძემ.

პარლამენტის თავმჯდომარემ ისაუბრა პრაგმატულ პოლიტიკაზე, რომელსაც საქართველოს ხელისუფლება რუსეთის ფედერაციასთან მიმართებით ახორციელებს და რომელსაც, ფართოდ უჭერენ მხარს ქვეყნის დასავლელი პარტნიორები. ირაკლი კობახიძის თქმით, ჰუმანიტარული და ეკონომიკური მიმართულებით მიღწეული პროგრესის მიუხედავად, საქართველოს ოკუპირებულ რეგიონებში, მძიმე ვითარებაა.

„ჩვენ მნიშვნელოვნად შევცვალეთ პოლიტიკა და მიდგომა რუსეთის ფედერაციასთან და რუსეთთან ურთიერთობაში გარკვეულ პროგრესს მივაღწიეთ. ეს პროგრესი, ძირითადად, ჰუმანიტარულ და ეკონომიკურ ურთიერთობებს უკავშირდება, ხოლო, რაც შეეხება პოლიტიკურ პროგრესს, ამ მხრივ ნულოვანი შედეგია. რუსეთი რჩება აგრესიულ ძალად და საქართველოს ოკუპირებულ რეგიონებში-აფხაზეთსა და ცხინვალის რეგიონში მძიმე ვითარებაა. მდგომარეობა განსაკუთრებით მძიმეა ადამიანის უფლებების დაცვის მხრივ. ადამიანთა გატაცება თითქმის ყოველდღიურად ხდება. საქართველოს მოქალაქის, არჩილ ტატუნაშვილის გარდაცვალება ცხინვალის ციხეში იყო კიდევ ერთი დემონსტრირება იმისა, რომ ოკუპირებულ რეგიონებში არსებული ვითარება არის არა გაყინული კონფლიქტი, არამედ, ამ ვითარებას მშვიდობიანი მოქალაქეებისთვის მოაქვს სიკვდილი და ადამიანის უფლებების ხელყოფა“,- განაცხადა ირაკლი კობახიძემ და ხაზგასმით აღნიშნა, რომ სწორედ ამიტომ არის მნიშვნელოვანი, ჩვენი ქვეყნის ოკუპირებულ ტერიტორიებზე არსებულ ვითარებას განსაკუთრებული ყურადღება მიაქციოს საერთაშორისო საზოგადოებამ.

„ჩვენი უკრაინელი და მოლდოველი მეგობრებიც იმავე პრობლემების წინაშე დგანან. კიდევ ერთხელ აღვნიშნავ, რომ სამივე ქვეყნისთვის ძალიან მნიშვნელოვანია, რომ საერთაშორისო საზოგადოება იდგეს ჩვენთან ერთად. უკრაინის, მოლდოვას და საქართველოს ერთობლივი ძალისხმევა უზრუნველყოფს, რომ საერთაშორისო საზოგადოებამ მეტი ყურადღება მიაქციოს ჩვენს წინაშე არსებულ გამოწვევებსა და პრობლემებს“,- განაცხადა პარლამენტის თავმჯდომარემ.

მისი თქმით, საქართველო, მოლდოვა და უკრაინა დემოკრატიულ რეფორმებს ახორციელებენ. პარლამენტის თავმჯდომარის განცხადებით, სამ ქვეყანას სურს, შექმნას დასავლურ ღირებულებებზე დაფუძნებული სისტემები. ირაკლი კობახიძემ კიდევ ერთხელ აღნიშნა ხაზგასმით საერთაშორისო საზოგადოების მხარდაჭერის მნიშვნელობა.

„ჩვენ განსაკუთრებულ ყურადღებას ვაქცევთ ქვეყნის განვითარებას. გამოცდილების გაზიარება სამივე ქვეყნისთვის ძალიან მნიშვნელოვანია. ვახორციელებთ სხვადასხვა ტიპის დემოკრატიულ რეფორმებს, ეკონომიკურ რეფორმებს, სოციალურ რეფორმებს ჩვენი ქვეყნების გასაძლიერებლად. ეს რეფორმები ღირებულებებთანაა კავშირში. გვინდა, შევქმნათ ისეთი სისტემები, რომლებიც დასავლურ ღირებულებებს, ევროპულ ღირებულებებს ეფუძნება და გვწამს, რომ ამ რეფორმების მეშვეობით, საბოლოოდ, ჩვენი მთავარი სტრატეგიული და საგარეო პოლიტიკის მიზნები მიღწეული იქნება. მზად ვართ, გამოცდილება გავუზიაროთ ჩვენს მეგობრებს უკრაინიდან და მოლდოვიდან და რა თქმა უნდა, მზად ვართ, მათგანაც მივიღოთ საქართველოსთვის ძალიან ღირებული და მნიშვნელოვანი გამოცდილება. ჩვენ გვაქვს საერთო გამოწვევები და გვაერთიანებს საერთო მიზნები, რომლებიც, ძირითადად, დასავლურ ინტეგრაციას და შიდა რეფორმებს უკავშირდება და თუ ჩვენ ერთად ვიდგებით, საერთაშორისო საზოგადოებასთან ერთად, გვწამს, რომ ჩვენს ძალისხმევა დასავლური ინტეგრაციისა და შიდა რეფორმების მიმართულებით, წარმატებული იქნება“,- განაცხადა საქართველოს პარლამენტის თავმჯდომარემ.

ირაკლი კობახიძის თქმით, დასავლური ინტეგრაცია ქართველი ერის ღირებულებებზე დაფუძნებული გადაწყვეტილებაა და ევროინტეგრაციის მიმართ მხარდაჭერა ხალხში მაღალია.

„დასავლური ინტეგრაცია არ არის მხოლოდ ხელისუფლების პოლიტიკური გადაწყვეტილება. პირველ რიგში, ეს არის ქართველი ხალხის ღირებულებებზე დაფუძნებული გადაწყვეტილება. ქართველ ერს სწამს, რომ ჩვენ ისტორიულად ვართ დაკავშირებული ევროპულ ოჯახთან და ვიზიარებთ იმავე ღირებულებებს, რაზეც ევროკავშირია დაფუძნებული. სწორედ ეს აძლიერებს ჩვენს მისწრაფებებს.
გახდეს ევროპული ოჯახისა და ევროატლანტიკურ ოჯახის სრულუფლებიანი წევრი-ეს არის ღირებულებებზე დაფუძნებული ნება ქართველი ერისა და თუ ერთად ვიდგებით, გვწამს, რომ ამ მიზნებს მივაღწევთ“,- განაცხადა ირაკლი კობახიძემ.
საქართველოს პარლამენტის თავმჯდომარესთან ერთად, პანელურ დისკუსიაში მონაწილეობა მიიღეს უკრაინის ვერხოვნა რადას თავმჯდომარე ანდრიი პარუბიმ და მოლდოვას რესპუბლიკის პარლამენტის თავმჯდომარე ანდრიან კანდუმ. გამომსლელებმა უსაფრთხოების მხრივ არსებულ გამოწვევებზე ისაუბრეს.
www.newposts.ge

მეტის ნახვა
9-06-2018, 13:30


ხორავას ქუჩაზე დატრიალებული ტრაგედია ჩვენთვის იქცა სერიოზულ გამოწვევად, - ამის შესახებ პრემიერ–მინისტრმა გიორგი კვირიკაშვილმა მთავრობის სხდომაზე განაცხადა. მისი თქმით, ბოლო პერიოდში განვითარებულ მოვლენებმა საზოგადოებაში სერიოზული ვნებათაღელვა გამოიწვია.

"ჩვენთვის ადამიანი არის მთავარი ღირებულება. ჩვენ დავკარგეთ ორი ახალგაზრდა და სამწუხაროდ, პირველი ინსტანციის სასამართლოს მიერ მიღებულმა გადაწყვეტილებამ ძალიან ბევრი კითხვის ნიშანი გააჩინა, მათ შორის ჩვენშიც. სახელმწიფომ მოახდინა მყისიერი რეაგირება და ძალიან მნიშვნელოვანია, ჩამოითვალოს ისინი.

პარლამენტმა დაუყოვნებლივ მიიღო პოლიტიკური გადაწყვეტილება საგამოძიებო კომისიის შექმნის შესახებ, რაც უპრეცედენტოა. მინდა, ხაზი გავუსვა, რომ ეს გადაწყვეტილება მიღებული იყო რუსთაველზე აქციის გამართვამდე, რათა ეს ვინმემ არ მიიწეროს და ამის შესახებ განცხადებები მაშინვე გაკეთდა.
შემდგომში, პირველი ინსტანციის სასამართლოს გადაწყვეტილებიდან გამომდინარე, შინაგან საქმეთა სამინისტრომ განაახლა გამოძიება დანაშაულის შესაძლო დაფარვის და ასევე მოწმეებზე შესაძლო ზეწოლის მიმართულებით. ამის შემდეგ დაიკითხა უამრავი ადამიანი და ვფიქრობთ, იმ კითხვებს, რომელიც საზოგადოებაში და ჩვენშიც არსებობს, პასუხები უახლოეს პერიოდში გაეცემა.
ძალიან მაღალი პასუხისმგებლობის სტანდარტი გამოიჩინა მთავარმა პროკურორმა და თანამდებობიდან მყისიერად გადადგა, რაც ვფიქრობ, რომ ასევე უპრეცედენტოა. მგონია, რომ ძალიან მნიშვნელოვანი, თვისობრივი ცვლილება მოხდა.
ჩვენ ასევე მივესალმებით საზოგადოებრივი პლატფორმის შექმნას, რომელმაც უნდა უზრუნველყოს საზოგადოების ორგანიზებული ჩართულობა. 
ასევე უპრეცედენტოა ის, რომ საგამოძიებო კომისიაში საპარლამენტო უმცირესობა წარმოდგენილია უმრავლესობით და კომისიის თავმჯდომარე უმცირესობის წარმომადგენელია.

ასე, რომ ეს არის უმნიშვნელოვანესი, თვისობრივი პოლიტიკური ცვლილება, რომელიც მოხდა ჩვენს ქვეყანაში. მინდა, ჩვენი მოქალაქეები კარგად დააკვირდნენ განსხვავებას, თუ როგორ რეაგირებს საზოგადოებრივ აზრსა და მოთხოვნებზე დღევანდელი სახელმწიფო. ეს ცვლილება მოიტანა რა თქმა უნდა, 2012 წელს განხორციელებულმა ძალიან მნიშვნელოვანმა პოლიტიკურმა ტრანსფორმაციამ. რა თქმა უნდა, კიდევ ერთხელ უნდა ვთქვა, რომ ეს იყო, ბიძინა ივანიშვილის ხელმძღვანელობით, ქართველი ხალხის გამარჯვება. დღეს ბიძინა ივანიშვილი არის პარტიის თავმჯდომარე და დიდი იმედი მაქვს, რომ მთელი გუნდი, ერთმანეთის გვერდში დგომით, მხარში ამოდგომით, გავაკეთებთ იმას, რომ გვექნება გამართული სამართლებრივი სახელმწიფო, სადაც სამართლიანობის გრძნობაც მთელს საზოგადოებაში გაცილებით უფრო მყარი იქნება. ამისთვის, რა თქმა უნდა, გადასადგმელია ნაბიჯები, მათ შორის, განსაკუთრებული აქცენტია გასაკეთებელი სასამართლო რეფორმაზეც.

სასამართლო რეფორმაზე მინდა, საზოგადოებას ვუთხრა, რომ რა თქმა უნდა, ის დღეს არ არის ისეთი, როგორიც ჩვენ გვინდა, მაგრამ დაინახონ ტენდენციები. ტენდენციების გამოკვეთა არის ძალიან მნიშვნელოვანი. სასამართლო რეფორმის მიმართულებით ნაბიჯები უკვე გადადგმულია და მნიშვნელოვანია, აღქმები საზოგადოებაში იყოს ისეთი, რომ ნდობა არსებობდეს სახელმწიფო ინსტიტუციების მიმართ. სახელმწიფომ ამისთვის უფრო მეტი უნდა გააკეთოს, ეს აუცილებლად სათქმელია.

რა თქმა უნდა, სასამართლოს რეფორმა არის ერთ-ერთი ცენტრალური მიმართულება, რომელზეც გაცილებით მეტი აქცენტის გაკეთება მოგვიწევს.
არ მინდა ბევრი საუბარი იმაზე, პოლიტიკურად ანგაჟირებულმა ჯგუფებმა, სამწუხაროდ, როგორ გამოიყენეს ეს სიტუაცია და აბსოლუტურად არამართლზომიერ, ვითარებისადმი არაადეკვატურ მოთხოვნებს აყენებდნენ და აყენებენ. საზოგადოება ყველაფერს კარგად ხედავს. ამ საზოგადოებას უცხოვრია იმ სახელმწიფოში, სადაც სახელმწიფო აბსოლუტურად არ უსმენდა ხალხის ხმას, სადაც თვეების განმავლობაში ქუჩაში დგომის მიუხედავად, რეაგირება ნულის ტოლი იყო. დღეს ჩვენ გვაქვს სახელმწიფო, სადაცა ხელისუფლებას ადარდებს ხალხის აზრი. რა თქმა უნდა, ჩვენ ვართ ხელისუფლება, რომელსაც შეცდომებიც აქვს და უშეცდომო არავინ არის, მაგრამ ამ შეცდომებზე ხდება ადეკვატური რეაგირება, საპასუხო პოლიტიკური ქმედებების დაგეგმვა. კიდევ ერთხელ ვამბობ, ტენდენცია არის ყველაზე მნიშვნელოვანი და ტენდენცია ჩვენს ქვეყანაში არის დემოკრატიული და სამართლებრივი სახელმწიფოს მშენებლობა"- განაცხადა პრემიერ-მინისტრმა.

imedinews.ge

მეტის ნახვა
8-06-2018, 11:00


სირიის მიერ საქართველოს ოკუპირებული რეგიონების აღიარებასთან დაკავშირებით, 1 ივნისს, ორ ქვეყანას შორის დიპლომატიური ურთიერთობების გაწყვეტის შესახებ, სირიის დიპლომატიურ წარმომადგენლობებს გაეროსა და ეგვიპტეში ოფიციალური ნოტა გადაეცათ. ამის შესახებ საქართველოს საგარეო უწყება ავრცელეკბს ინფორმაციას. 

გაეროსთან საქართველოს მუდმივმა წარმომადგენლობამ საქართველოსა და სირიას შორის დიპლომატიური ურთიერთობების გაწყვეტის შესახებ ასევე აცნობა გაეროს გენერალურ მდივანს. 

"2018 წლის 29 მაისს სირიის რეჟიმმა მიიღო უკანონო გადაწყვეტილება და, რუსეთის ფედერაციის მხრიდან ზეწოლის შედეგად, საერთაშორისო სამართლის ფუნდამენტური ნორმებისა და პრინციპების დარღვევით ე.წ. დიპლომატიური ურთიერთობები დაამყარა სოხუმსა და ცხინვალში რუსეთის საოკუპაციო რეჟიმებთან, რაც წარმოადგენს რუსეთის სამხედრო აგრესიის, ეთნიკური წმენდისა და საქართველოს განუყოფელი რეგიონების - აფხაზეთისა და ცხინვალის რეგიონის ოკუპაციის პირდაპირ მხარდაჭერას.

აღნიშნულთან დაკავშირებით, საქართველოს მთავრობის 2018 წლის 31 მაისის განკარგულების საფუძველზე, ქართულმა მხარემ შეწყვიტა „საქართველოს რესპუბლიკასა და სირიის არაბთა რესპუბლიკას შორის დიპლომატიური ურთიერთობების თაობაზე“ 1993 წლის 18 მაისის დადებული შეთანხმების მოქმედება", - წერია საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტროს განცხადებაში.

ოკუპირებელ აფხაზეთსა და დეფაქტო ცხინვალის მთავრობას ამჟამად აღიარებს რუსეთი, ვენესუელა,  ნიკარაგუა, ნაურუ და სირია.

imedinews.ge

მეტის ნახვა
5-06-2018, 16:30


23 მაისს სტრასბურგის ადამიანის უფლებათა ევროპულ სასამართლოში საქმის „საქართველო რუსეთის წინააღმდეგ“ ბოლო ზეპირი მოსმენა გაიმართა. საქმე სტრასბურგის სასამართლოს დიდმა პალატამ განიხილა, რომელსაც ადამიანის უფლებათა ევროპული სასამართლოს პრეზიდენტი გვიდო რაიმონდი (იტალია) ხელმძღვანელობს.

შეგახსენებთ, რომ საქართველო რუსეთს აგვისტოს ომისა და შემდგომი ოკუპაციის დროს ევროპული კონვენციის რვა მუხლის დარღვევაში ადანაშაულებს, კერძოდ: სიცოცხლის უფლება (მე‑2 მუხლი), წამების, არაადამიანური ან ღირსების შემლახველი მოპყრობის ან დასჯის აკრძალვა (მე‑3 მუხლი), თავისუფლებისა და უსაფრთხოების უფლება (მე‑5 მუხლი), პირადი და ოჯახური ცხოვრების დაცულობის უფლება (მე‑8 მუხლი), სამართლებრივი დაცვის ქმედითი საშუალების უფლება (მე‑13 მუხლი), საკუთრების დაცვა (1-ლი დამატებითი ოქმის 1-ლი მუხლი), განათლების უფლება (1-ლი დამატებითი ოქმის მე‑2 მუხლი), მიმოსვლის თავისუფლება (მე‑4 დამატებითი ოქმის მე‑2 მუხლი). პროცესის მიმდინარეობისა და მოსალოდნელი შედეგების შესახებ სტრასბურგიდან დაბრუნებული ქართულ დელეგაციის წევრი, ბრიგადის გენერალი, ანალიტიკოსი სამხედრო-პოლიტიკურ და უსაფრთხოების საკითხებში ამირან სალუქვაძე გვესაუბრა:

– 23 მაისს სტრასბურგში მრავალწლიანი პროცესის შემაჯამებელი, ფაქტობრივად, დასკვნითი სხდომა გაიმართა. პროცესს ქართველი ჟურნალისტების გარდა, უამრავი სხვა ქვეყნის ჟურნალისტი აშუქებდა. დაახლოებით, საათისა და 20 წუთის განმავლობაში საქართველოს ადვოკატებმა დეტალურად მიმოიხილეს ომის დაწყებამდე განვითარებული პროცესები და ისაუბრეს რუსეთის მიერ ჩადენილ ომის დანაშაულებზე. საქართველოსაც და რუსეთსაც ბრიტანელი ადვოკატები ჰყავდათ დაქირავებული, მაგრამ მომზადების დონით, მათ შორის ძალიან დიდი განსხვავება იყო. ჩემი და არა მხოლოდ ჩემი შეფასებით, საქართველოს ადვოკატები გაცილებით დამაჯერებლად გამოიყურებოდნენ და ძალიან კვალიფიციურად შეძლეს ჩვენი ინტერესების დაცვა. რა თქმა უნდა, სასამართლოს გადაწყვეტილებას მხოლოდ დასკვნითი სიტყვა არ განსაზღვრავს, რადგან მანამდეც უამრავი პროცესი ჩატარდა, უამრავი მტკიცებულება იქნა წარდგენილი და მრავალი მოწმე დაიკითხა. როგორ გადაწყვეტილებას მიიღებს სასამართლო, ამაზე საუბარი რთულია, თუმცა ბრალდების უმეტეს ნაწილში ჩვენი მხარის მიერ წარდგენილი მტკიცებულებები იმდენად მყარი იყო, რომ სასამართლომ აუცილებლად ობიექტური გადაწყვეტილება უნდა მიიღოს. ყოველ შემთხვევაში, განწყობა ასეთია.

– როგორც ვიცი, რუსეთის კონტრარგუმენტები ამჯერადაც, ომის დაწყების დროს და მძინარე ცხინვალის დაბომბვას ეხებოდა..

– დიახ, რუსეთი გამუდმებით ომის დაწყების თემაზე აპელირებს, ამიტომ ცუდია, რომ ჩვენს გამოსვლაში ნახსენები არ იყო რა უძღოდა წინ 7 აგვისტოს. რომ იყო სროლები ქართული სოფლების მიმართულებით და ა.შ. ვფიქრობ, რომ ამ თემაზე ჩვენს საზოგადოებაში ერთობა უნდა იყოს. ჩვენ შეიძლება საკუთარ ხელისუფლებას პრეტენზიები წავუყენოთ სამხედრო ოპერაციების წარმოების საკითხში, მაგრამ ისიც უნდა ვთქვათ, რომ საბრძოლო მოქმედებები 7 აგვისტოს არ დაწყებულა. რა თქმა უნდა, რუსეთს აწყობს, რომ ომის ათვლა 7 და 8 აგვისტოდან დაიწყოს, მაგრამ ყველამ ვიცით, რომ საკმაოდ ინტენსიური სროლები იყო ივნისში, ივლისში და აგვისტოს პირველ რიცხვებში, მათ შორის არტილერიის გამოყენებითაც. ჩვენი ხელისუფლების შეცდომა ისაა, რომ ამ რეალობის სათანადოდ გაშუქება და მსოფლიოსთვის ჩვენება ვერ მოახერხა, ამიტომ რუსეთი გამუდმებით ატრიალებს რეაქტიული დანადგარების ღამით გამოყენების კადრებს და ცდილობს პრეტენზია შემოგვიბრუნოს, რომ მძინარე ცხინვალში მშვიდობიანი მოსახლეობა დავბომბეთ.

– ამ ბრალდების დამადასტურებელი ფაქტები თუ წარმოადგინეს?


– ასეთი ფაქტები წლების განმავლობაში ვერ წარმოადგინეს და ვერც წარმოადგენენ, რადგან დასახლებული პუნქტები არავის დაუბომბავს .. რამდენადაც ჩემთვის ცნობილია, ბომბავდნენ საქართველოს ტერიტორიაზე შემოსულ რუსულ კოლონებს. ამის გარდა, რუსეთის მხარემ განაცხადა, რომ სამხრეთ ოსეთი საქართველოს სტალინმა მიუერთა, რომ საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდეგ სამხრეთ ოსეთი ძალით იქნა მიერთებული საქართველოსთან და ზოგადად, ძალიან ბევრ ისტორიულ აბსურდზე ისაუბრეს. რაც შეეხება ომის დაწყება-არდაწყების თემას, სამშვიდობო კონტინგენტი კონფლიქტის ზონაში იმისთვის არ დგას, რომ რომელიმე მხარე განსაჯოს და კონფლიქტი ცალმხრივად გადაწყვიტოს. მისი ფუნქცია ცეცხლის განახლების შემთხვევაში დაპირისპირებული მხარეების დაშორიშორება და მოლაპარაკების მაგიდასთან მიყვანაა. ჩვენ კი სრულიად სხვა რამ ვიხილეთ. რუსეთი მეორე მხარის სასარგებლოდ მოქმედებდა, რაც სამშვიდობო ფორმატში ნამდვილად არ ჯდება. ვიმეორებ, რუსეთის ქმედებები ცეცხლის შეწყვეტისა და შეიარაღებული დაპირისპირების აღკვეთისკენ უნდა ყოფილიყო მიმართული და ამისათვის მას ძალის გამოყენების მანდატიც ჰქონდა. ჩვენი ერთ-ერთი ბრალდება რუსეთის მიერ ჭარბი ძალის გამოყენებაა, მაგრამ თუ ეს ძალა საომარი მოქმედებების შეწყვეტას და რეგიონში მშვიდობას უზრუნველყოფდა, პრეტენზიები არ გვექნებოდა. საქმე ისაა, რომ რუსეთის ინტერესებში სწორედ ომი და სროლები ჯდებოდა, ამიტომ პროცესები დიდი ხნის წინ დაწერილი სცენარით წარმართა.

– ასეთი სცენარის არსებობას რით ვადასტურებთ?

– იმას, რომ კონფლიქტის სცენარი წინასწარ არსებობდა, რუსეთის ოფიციალური პირების ომამდელი და ომის შემდგომი განცხადებებიც ადასტურებს. ქართულმა მხარემ სასამართლო პროცესზე ზემოთ ხსენებული სცენარის არსებობა საკმაოდ ეფექტიანად დაამტკიცა რუსეთის ლიდერის ომამდელი განცხადებებით სამოქმედო გეგმებსა და ე.წ. საშინაო დავალებებზე და და ასევე ომის შემდგომი განცხადებებით, როცა აღარ მალავდნენ, თუ როდის დაიწერა ეს გეგმა გენერალურ შტაბში. ყველაფერი მეტყველებს, რომ 2006–07 წლებში ჩვენი ორი რეგიონის ოკუპაციის და აღიარების პროცესის გეგმა უკვე არსებობდა და პუტინმა მას ომამდე ორი წლით ადრე მოაწერა ხელი. რუსეთმა შემოიყვანა ჯარი, გამოდევნა კონფლიქტის ზონიდან ეთნიკურად ქართული მოსახლეობა, ჭარბი ძალის გამოყენებით ვითომ მშვიდობის იძულება, რეალურად კი ამ ორი რეგიონის ოკუპაცია მოახდინა და იქ საკუთარი ბაზები განათავსა. ზუსტად ეს იყო რუსეთის მთავარი მიზანი. 

რაც მთავარია, საქართველო ომის დაწყებაში დამნაშავეც რომ იყოს, ამას არავითარი მნიშვნელობა არა აქვს ომის დანაშაულებთან. ადამიანის უფლებათა სასამართლო კონფლიქტის ისტორიას არ იხილავს. მას არ აქვს იმის მანდატი, რომ მხარე ომის დაწყებაში დაადანაშაულოს.. სასამართლო იხილავს ომის დანაშაულებს და ადამიანის უფლების დარღვევებს, რაც სახეზეა. ომის დაწყებისა თუ ცუდად წარმოებული სამხედრო მოქმედებების თემა, რამაც სავალალო შედეგებამდე მიგვიყვანა, ეს ჩვენი განსახილველი საკითხია და ამ სასამართლოს ფორმატში არ განიხილება. მნიშვნელოვანი თემაა, რომ რუსეთი წლების განმავლობაში, განსაკუთრებით აფხაზეთის ომის შემდეგ, მუდმივად ახორციელებდა სეპარატისტული რეჟიმების როგორც პოლიტიკურ, ასევე ფინანსურ მხარდაჭერას, სეპარატისტული რეჟიმების სამხედრო ფირმირებების ჩამოყალიბებას, მათ აღჭურვას, სპეციალისტების მომზადებას, წვრთნებს და ა.შ. სრულიად უკანონოდ ახორციელებდა ძალადობრივ პასპორტიზაციას და ჩვენი მოსახლეობის ყოველმხრივ შევიწროვებას. განსაკუთრებით, გალის რაიონში და ეს ყველაფერი აგვისტოს ომამდე ხდებოდა.

– რუსული მხარე ამტკიცებს, რომ 12 აგვისტოს გორში „ისკანდერის“ ტიპის რაკეტები არ გამოუყენებიათ და გორში მოკლული ჰოლანდიელი ჟურნალისტის სტან სტორმანსის სხეულში რაკეტის ნამსხვრევები ქართულმა მხარემ მოათავა.

– დიახ, რუსეთის მხარეს უხეშად მოუვიდა ჰოლანდიელი ჟურნალისტის მიერ ჩატარებული გამოძიების კომენტირება და ბოდიშიც არ მოუხდია, რომ „ისკანდერის“ ჩამოგდების დროს ათზე მეტი ადამიანი და მათ შორის, ჰოლანდიელი ჟურნალისტი დაიღუპა. შეგახსენებთ, რომ „ისკანდერი“ არის ძლიერი მოქმედების ოპერატიულ-ტაქტიკური რაკეტა, რომელიც აზიანებს 15 000 კვ-მ-მდე ტერიტორიას და რა თქმა უნდა, მისი გამოყენება მშვიდობიანი მოსახლეობით დასახლებულ ტერიტორიებზე აკრძალულია, რაც რუსეთმა უგულვებელყო. ამიტომ რუსეთი მთლიანად უარყოფს „ისკანდერის“ არსებობას და ქართული მხარის ბრალდებებს, რომლებიც შესაბამისი მტკიცებულებებითაა გამყარებული, ფალსიფიკაციას უწოდებს. ჟურნალისტებმა დათვალეს, რომ რუსულმა მხარემ საათნახევარში დაახლოებით, ასჯერ გამოიყენა სიტყვა „ფალსიფიკაცია“, რაც არგუმენტების არარსებობაზე მიუთითებს. დაიწყეს რაღაც ზღაპრების მოყოლა, რომ არსებობს „ისკანდერების“ საექსპერტო მოდიფიკაციები, რომლებსაც ბოლოში „E“ აწერია და ა.შ. ალბათ, ამით რუსეთის ადვოკატს უნდოდა დაემტკიცებინა, რომ „ისკანდერები“ სხვა სახელმწიფოებსაც გააჩნია, თუმცა 2008 წელს რუსეთის გარდა, ჩვენს არც ერთ მეზობელ ქვეყანას ეს რაკეტა არ ჰქონდა. რუსები სიცრუეს უწოდებენ გორში დაღუპული ჰოლანდიელი ჟურნალისტის მიერ ჩატარებულ გამოძიებას, გიორგი ანწუხელიძის წამების კადრებს და უამრავ მასალას, რომელიც სამხედრო ტყვეების მიმართ არაადამიანურ მოპყრობას ადასტურებს. სიცრუეს და ფალსიფიკაციას უწოდებენ ქართული მოსახლეობის გამოდევნას და მათი სახლების განადგურებას. მოკლედ გეტყვით, რომ რუსეთის ადვკატების მიერ წარმოდგენილი ცინიკური და უსუსური თავდაცვითი სტრატეგია საკმაოდ მძიმე მოსასმენი იყო.

– დიდ ბრიტანეთში რუსეთის სამხედრო დაზვერვის ყოფილი ოფიცრის სერგეი სკრიპალისა და მისი ქალიშვილის მოწამვლის შემდეგ მსოფლიოში ანტირუსული განწყობა გაძლიერდა. შეიძლება თუ არა ამ განწყობამ სასამართლოზე ჩვენს სასარგებლოდ იმუშაოს?

– მე სასამართლოსგან ობიექტურ გადაწყვეტილებას ველოდები და არ მინდა, რომ ის რაიმე განწყობებზე იყოს დაფუძნებული. სხვათა შორის, შეიძლება პირიქით მოხდეს და სასამართლო გარკვეულწილად, რუსეთის მიერ ბოლო დროს განხორციელებული ზეწოლისა და შანტაჟის გავლენის ქვეშ მოექცეს. ეს განსაკუთრებით, ევროსტრუქტურების დაფინანსებას ეხება. რუსეთი იმუქრება, რომ დაფინანსებას შეწყვეტს და ამ ფორმატებს მთლიანად დატოვებს. თუ არ ვცდები, საუბარია 34 მილიონ ევროზე, მაგრამ არა მგონია, რომ სასამართლო შანტაჟს დაექვემდებაროს.

– საუბრის ბოლოს 26 მაისის საზეიმო აღლუმზე მომხდარ ინციდენტზეც გკითხავთ. ფიცის დადების ცერემონიის შემდეგ რამდენიმე ჯარისკაცი ცუდად გახდა და პრეზიდენტმა მოედნიდან ჯარის გაყვანის გადაწყვეტილება მიიღო. „ძალიან ცხელი გარემოდან და იქიდან გამომდინარე, რომ მზე გვაჭერს, მე მინდა, რომ ჯარი მოედნიდან გავიდეს და მე გავაგრძელებ ცერემონიას“ — ბრძანა გიორგი მარგველაშვილმა. როგორ ფიქრობთ, ჯარისკაცების შეუძლოდ გახდომის მიზეზი მართლა სიცხე გახდა?

– სოციალურ ქსელში გარკვეულ დეტალებს გავეცანი და მაღალი ალბათობით შემიძლია ვთქვა, რომ ის ჯარისკაცები მოედანზე ფაქტობრივად, 6 საათიდან მშივრები იდგნენ. ეს იყო ჩვეულებრივი გამოსვლა, ფიცის დადება და გასვლა, რაც უამრავჯერ გაკეთებულა და ჯარისკაცებს განსაკუთრებული უნარ-ჩვევების გამოვლენა არ ჭირდებოდათ, ამიტომ ჩემთვის სრულიად გაუგებარია, რა საჭირო იყო ჯარის 6 საათზე მიყვანა და ამდენი ხნის განმავლობაში დაყენება. როცა ხალხი მოედანზე 6-7 საათზე მიგყავს და 2-3 საათამდე ანუ 7-8 საათის განმავლობაში დაყენებას გეგმავ, მაშინ კეთილი უნდა ინებო და მათი კვებაც დაგეგმო, თუნდაც მშრალი ულუფით და წვენებით. ამ ყველაფრის მოგვარება მარტივად შეიძლებოდა და არაფერი მოხდებოდა. ასე, რომ ბოდიში აქვთ მოსახდელი და არა იმის თქმა, რომ ასეთი რაღაცეები სხვაგანაც ხდება. კი ბატონო, ასეთი შემთხვევები სხვა არმიებშიც ხდება, მაგრამ როცა ასე მასიურად, რამდენიმე ჯარისკაცი წაიქცევა, სხვა პრობლემასთან გვაქვს საქმე. ფიზიკური ჯანმრთელობა ყველას სხვადასხვა აქვს. ვიღაცამ ამდენი ხანი მშიერ კუჭზე, სრული აღჭურვილობით ფეხზე დგომას გაუძლო და ვიღაცამ ვერა. არ მომეწონა ოფიციალური პირების განცხადებები, რადგან ასეთ დროს უადგილოა საქმის მიჩქმალვის მცდელობა და იმაზე საუბრები, რომ ჯარისკაცს მეტი სივრცე ჭირდება. ამას ჯობდა მომხდარის მიზეზები გაერკვიათ და ჯარისკაცების ჯანმრთელობის მდგომარეობა ეცნობებინათ, რადგან ეს ჯარისკაცები ჩვენი შვილები არიან და განსაკუთრებულ ზრუნვას საჭიროებენ. არ მინდა საუბარი ნეგატიურ ნოტაზე დავამთავრო.. საქართველოს დამოუკიდებლობის 100 წლისთავს ვულოცავ ყველას და პირველ რიგში იმ ჯარისკაცებს და სამხედროებს, რომლებიც თავისუფლების მოედანზე იდგნენ და საქართველოს ერთგულებაზეფიცი დადეს.

ნელი თორდია

მეტის ნახვა
1-06-2018, 10:30


18 მაისს შინაგან საქმეთ მინისტრი გიორგი გახარია საქართველოს საკანონმდებლო ორგანოს პლენარულ სხდომაზე პარლამენტართა წინაშე წარდგა. მან მადლობა გადაუხადა დეპუტატებს მისთვის მიცემული შესაძლებლობისთვის, წარუდგინოს მათ სამინისტროში მიმდინარე პროცესებზე თავისი მოსაზრებები, გეგმები, აგრეთვე დეტალური ინფორმაცია ბოლო დღეებში განვითარებულ მოვლენებზე, განსაკუთრებით, 12 მაისის ღონისძიების შესახებ. გიორგი გახარიამ ხაზგასმით აღნიშნა, რომ პარლამენტში გამოსვლა მისთვის, მისი გუნდისა და მთლიანად სამისტროსთვის არის შესაძლებლობა, ესაუბროს არა მარტო პარლამენტარებს, არამედ ჩვენს მოქალაქეებსაც.

გიორგი გახარია:
„გვინდა, წარმოგიდგინოთ რეფორმების გეგმა, რომელსაც ჩვენ დავარქვით სისტემური განახლება. რეფორმების სრული გეგმა გვინდა წარვუდგინოთ პოლიციელებს 31 მაისს, პოლიციის დღეს, და შემდგომ გეწვიოთ თქვენ და კიდევ უფრო დეტალურად გაგაცნოთ ის გეგმები, რომლებსაც ახორციელებს შინაგან საქმეთა სამინისტრო 2018 წლის განმავლობაში.

კონცეპტუალურად ამ გეგმების შესახებ: ჩვენი მოქალაქეების უსაფრთხოებისა და მართლწესრიგის დაცვა ჩვენს ქვეყანაში შინაგან საქმეთა სამინისტროს ძირითადი ამოცანაა. საზოგადოების მხრიდან უსაფრთხოებაზე, მართლწესრიგსა და საპოლიციო სერვისებზეც მოთხოვნა დღითიდღე იზრდება – ჩვენს რეგიონშიც და ქვეყანაშიც გამოწვევები მატულობს და ისინი უფრო მრავალფეროვანი ხდება. ამ გამოწვევების საპასუხოდ, სამინისტროში შემუშავებულია სისტემური განახლების სამოქმედო გეგმა, რომელიც სამ მიმართულებას მოიცავს. ეს გახლავთ სტრუქტურული რეფორმები, შინაარსობრივი რეფორმები და საკანონმდებლო ჩარჩოს დახვეწა. თითოეული გულისხმობს კონკრეტულ გეგმას. სტრუქტურული რეფორმების ძირითადი კომპონენტებია: კრიმინალური პოლიციის რეფორმა, საპატრულო პოლიციის რეფორმა, საზღვრის ინტეგრირებული მართვა და ადამიანის უფლებების კომპონენტის დაცვის გაძლიერება ცენტრალურ აპარატში.

კრიმინალური პოლიციის კომპონენტი სამართალდამცავი სისტემის და კრიმინალთან ბრძოლის ხერხემალია. პირველ რიგში, რაც გავაკეთეთ, არის ის, რომ დღეს კრიმინალურ პოლიციაში ხდება სპეციალიზაციის მკაფიო გამიჯვნა. ცალკე გამოიყო საგამოძიებო კომპონენტი და უკვე დავიწყეთ ტესტირება ამ მიმართულებით. საკმაოდ კარგი მონაცემები გვაქვს. რაც ყველაზე მთავარია და რისიც ყველაზე დიდი იმედი გვაქვს, ეს არის ე.წ. უბნის ინსპექტორი, რომელსაც უახლოეს პერიოდში წარმოგიდგენთ უკვე ახალი სახელით და ახალი, განახლებული ფუნქციებით – ეს გახლავთ უბნის ოფიცერი. უკვე შექმნილი გვაქვს მათი კონკრეტული სამოქმედო გეგმა. თბილისის მასშტაბით, ასეთ პოზიციაზე გვჭირდება 365 ადამიანი, 80 ადამიანის მომზადება უკვე დაწყებულია. 10 ივნისიდან გამოცხადდება ღია კონკურსი საქართველოს მოქალაქეებისთვის".

მინისტრმა ისაუბრა იმ სიახლის შესახებ, რომელიც ქვეითი პატრულის კორპუსის ჩამოყალიბებას ეხება. ამგვარი პატრულირება განაპირობა ჩვენს ქვეყანაში ტურისტების ნაკადის მატებამ, რაც დიდი სარგებელია ეკონომიკისთვის და იმავდროულად, უდიდესი გამოწვევაა სამართალდამცავი სისტემისთვის. 21 მაისიდან ტურისტულ ზონაში საპატრულო პოლიციის ქვეითი ქვედანაყოფის 20 ეკიპაჟის პატრულირების გარდა, ყოველთვიურად მას დამატებით 20 ეკიპაჟი მიემატება. საბოლოოდ, ამ ქვედანაყოფის 60 ეკიპაჟი სრულად გააკონტროლებს თბილისის ტურისტულ ადგილებს.

გიორგი გახარია: „კრიმინალთან ბრძოლაში ვერანაირი წარმატება ვერ იქნება სათანადოდ შეფასებული ჩვენი მოქალაქეების მხრიდან, თუ არ შევინარჩუნეთ ადამიანის უფლებების დაცვის შესაბამისი სტანდარტი. სწორედ ამ მიზნით, ცენტრალურ აპარატში შეიქმნა ადამიანის უფლებების დაცვის დეპარტამენტი, რომელსაც აქვს კონკრეტული ამოცანები, აქვს კონკრეტული გეგმები და მისი მუშაობის ეფექტიანობა უკვე აისახება ციფრებშიც. კიდევ ერთხელ მინდა აღვნიშნო, რომ ადამიანის უფლებების დაცვის გარეშე კრიმინალთან ბრძოლის ფასი არის ნული და ვერანაირი შედეგები და წარმატებები ჩვენთვის დამაკმაყოფილებელი ვერ იქნება“.

გამომსვლელმა განსაკუთრებული ყურადღება დაუთმო ანალიტიკისა და ტექნოლოგიების საკითხებს და აღნიშნა, რომ სამინისტროში ყველაფერი კეთდება საიმისოდ, რომ მათს საქმიანობაში ძირითადი მიმართულებები იყოს ანალიზზე დაფუძნებული საპოლიციო მომსახურების ყველაზე მაღალი სტანდარტების მაჩვენებელი.

გიორგი გახარია:
„ჩვენი ძირითადი ამოცანაა მართლწესრიგი, საზოგადოებრივი უსაფრთხოება და კრიმინალთან ბრძოლა. ამ ამოცანებზე შესაბამისი და სათანადო პასუხის გაცემა შეუძლებელია ეფექტიანად მომუშავე პოლიციის გარეშე, ეფექტიანად მომუშავე პოლიციის სოციალური დაცულობის ხარისხი კი უნდა იყოს ძალზე მაღალი. კიდევ ერთხელ აღვნიშნავ, რომ კრიმინალთან ბრძოლაში ვერანაირი წარმატებები ვერ გაამართლებს ადამიანის უფლებების დაცვის სტანდარტის დაუცველობას“.

მინისტრმა დიდი დრო დაუთმო იმ სპეცოპერაციაზე საუბარს, რომელიც ღამის კლუბებში „ბასიანსა“ და „გალერიში“12–13 მაისის ღამეს ჩატარდა. მან მადლობა გადაუხადა თითოეულ პოლიციელს, რომელიც მონაწილეობდა ამ ღონისძიებაში, მით უმეტეს, რომ, მინისტრის თქმით, უფლებამოსილების გადამეტების ვერც ერთი მაგალითი ვერავინ ვერ წარმოადგინა. და თუ მსგავსი მაგალითები წარმოდგენილი იქნება, სამინისტრო შესაბამისს რეაგირებას მოახდენს.

გიორგი გახარია:
სამთვიანი საგამოძიებო მოქმედებების შედეგად, ერთმნიშვნელოვნად ფაქტობრივი მასალებით დადასტურდა, რომ კლუბებში ნარკოტიკული საშუალებების გაყიდვა სისტემური სახით მიმდინარეობდა. ჩვენ, საკონტროლო შესყიდვის საფუძველზე პირდაპირ ვადასტურებთ, რომ კონკრეტული ადამიანები კონკრეტულ კლუბებში სისტემატურად ყიდდნენ ნარკოტიკულ საშუალებებს. საკონტროლო შესყიდვა დაფიქსირებული გვაქვს სასამართლო განჩინებით, 20-ზე მეტი კონკრეტული ფაქტი, როგორც მიმდებარე ტერიტორიაზე (მიმდებარე ტერიტორია არ ნიშნავს გვერდით უბანს, ეს არის კლუბის წინ), ისე კლუბის შიგნი თ. სადაც დადასტურებული არ გვქონდა კლუბის შიგნით შესყიდვა, ღონისძიება არ ჩაგვიტარებია. ერთ-ერთ კლუბში გაყიდვას ახორციელებდა დაცვის უფროსი, ადმინისტრაციის ჩვეულებრივი წევრი. შესაბამისად, ჩნდება კითხვა: როდესაც მსგავსი მტკიცებულებები გაგვაჩნია, უნდა შევსულიყავით კლუბში თუ არა? ვფიქრობ, აქ კითხვის ნიშნები საერთოდ არ არსებობს. ფორმასთან დაკავშირებითაც გვაქვს შინაგანი რწმენა იმისა, რომ სწორად მოვიქეცით, ჩვენი მოქალაქეების უფლებების დაცვით. თუ უფლებამოსილების გადამეტების ერთი ფაქტი მაინც დადასტურდება, ამაზე გვექნება აბსოლუტურად ღია, ტრანსპარანტული რეაქცია.

ამასთან ერთად, მინდა გითხრათ, რომ სამწუხაროდ, ბოლო რამდენიმე კვირის განმავლობაში, ინტოქსიკაციის რაოდენობა კრიტიკულად გაიზარდა, რასაც თავისი ახსნა აქვს. ეს იყო ის ძირითადი გამოწვევები, რის გამოც ჩვენ გადავწყვიტეთ ღონისძიების ჩატარება. იყო ორი კომპონენტი, პირველი – აბსოლუტურად ნათელი მტკიცებულებები და არანაირი ფორმალური იურიდიული შეკითხვები ამ მიმართულებით არ არსებობს, და მეორე – ოპერატიული ინფორმაცია, რის გამოც ჩვენ ეს ოპერაცია ჩავატარეთ.

მინისტრმა განმარტა აგრეთვე, თუ რატომ ჩატარდა ჩხრეკა ღამის კლუბებში მაინცდამაინც ასეთ დროს:

გიორგი გახარია: „არჩევანი იყო ძალიან მარტივი – ან ეს უნდა განგვეხორციელებინა დაახლოებით პირველი-ორი საათის განმავლობაში, სადაც მინიმალური რაოდენობის ხალხი იქნებოდა კლუბებში და მაქსიმალურად ფხიზელი, ან გამთენიისას, 6-იდან 7 საათამდე, როცა იქნებოდა მაქსიმალური რაოდენობა ხალხის და მდგომარეობა იქნებოდა ნაკლებად პროგნოზირებადი. პირველ შემთხვევაში, პრობლემები გვექნებოდა ღონისძიების შემდეგ, რაც მოხდა და ეს აბსოლუტურად გააზრებული გვქონდა, მეორე შემთხვევაში – ღონისძიების მსვლელობის დროს. ეს იყო საგამოძიებო ჯგუფის კონკრეტული გადაწყვეტილება, რომელიც იყო აბსოლუტურად სწორი და გამართლებული. ის, რაც მოხდა ამ ღონისძიების შემდგომ, ეს ჩვეულებრივი აზრის გამოხატვაა, რომლის თავისუფლებაც პოლიციამ უზრუნველყო. თუ იქ ხდებოდა დაკავება, მხოლოდ დაუმორჩილებლობის ნაწილში. ერთადერთი კომპონენტი იყო მაშინ, როდესაც მომიტინგეები ცდილობდნენ გზის გადაკეტვას. აქ იყო გარკვეული, ასე ვთქვათ, დისკომფორტი პოლიციელებსა და მათ ურთიერთობას შორის… არანაირი სახის სპეცაღჭურვილობა ამ ღონისძიებებში გამოყენებული არ ყოფილა“.

პლენარულ სხდომაზე შინაგან საქმეთა მინისტრის გამოსვლის პოლიტიკური შეფასებებისა და დებატების შემდეგ, გიორგი გახარიამ დეპუტატებს დასკვნითი სიტყვით მიმართა. მინისტრის სიტყვის მთავარი ადრესატი რიგითი პოლიციელები იყვნენ.

გიორგი გახარია:
„პირველ რიგში, მინდა, მადლობა გადავუხადო დეპუტატებს. ჩვენთვის პატივია და ძალიან სასარგებლო, წარვდგეთ თქვენ წინაშე. რა თქმა უნდა, მინდა, კიდევ ერთხელ მადლობა გადავუხადო თითოეულ პოლიციელს და ვუთხრა, რომ თმენის ვალდებულება არის საფუძველი ჩვენი მოვალეობის შესრულების. კეთილსინდისიერება და ეფექტიანობა არის ის კრიტერიუმები, რომლებიც მოგვცემს საშუალებას, აღვადგინოთ ნდობის ის მაღალი ხარისხი, ურომლისოდაც ეფექტიანი ბრძოლა კრიმინალთან იქნება შეუძლებელი.“.

მეტის ნახვა
26-05-2018, 23:11


ეს რა ნატვრა ჰქონია!
ეს რა დარდს დაუღრღნია და დაუდნია!
ეს რა ოცნება უტარებია 5 გრძელი წელიწადის განმავლობაში სამშობლოს სიყვარულით დათუთქულ გულში!

– ერთი ნატვრა მქონდა –  პუტინს შევხვედროდი, პუტინთან მესაუბრა, როგორც ტოლს ტოლთან, ისე, როგორც, ვთქვათ, გერმანიის კანცლერს ვესაუბრებოდი, როგორც საფრანგეთის პრეზიდენტს ვესაუბრებოდი.
ვიცი, ჩემი ხალხის დიდ ნაწილს სურს რუსეთთან დალაპარაკებაო, – ბრძანა საქართველოს პრეზიდენტმა გიორგი მარგველაშვილმა სტუდენტებთან შეხვედრისას.

ხუთი წელი თუ ამაზე ოცნებობდით, ბატონო გიორგი, ხუთი წელი თუ იცოდით, რომ ქართველ ხალხს რუსეთთან ურთიერთობის სურვილი აქვს, ამდენ ხანს რას ელოდებოდით და მაინცდამაინც თქვენი საპრეზიდენტო ვადის მიწურულამდე რატომ მოიტანეთ ამ სანუკვარი ოცნების ასრულება? თუ ასე გულით გინდოდათ პუტინთან გულითადი მასლაათი, თუ ხვდებოდით, რომ ქართველი ხალხის ერთი ნაწილის შეკვეთა იყო, რომ რუსეთის პრეზიდენტს დალაპარაკებოდით და ორ ქვეყანას შორის წლების განმავლობაში არსებული პრობლემები მოგეგვარებინათ, ვინ გიშლიდათ ხელს, ამდგარიყავით და ხმამაღლა, ოფიციალურად განგეცხადებინათ, რომ ვლადიმირ პუტინთან შეხვედრა გინდოდათ.

ხუთი წლის განმავლობაში თავგადაკლული პროდასავლელი იყავით და ახლა გახდით პრორუსული ორიენტაციის და ახლა გაგისკდათ მაინცდამაინც სიყვარულის გუდა?

საოცარი მეტამორფოზაა, საოცარი!

თქვენგან მეტამორფოზები არავის უკვირს, მაგრამ ეს ბოლო სახეცვლილება ნამეტანი მოულოდნელი იყო. კიდევ ვიმეორებ, თუ ვლადი- მირ პუტინთან დალაპარაკება სახელმწიფოებრივად მნიშვნელოვან და აუცილებელ საქმედ მიგაჩნდათ, თქვენ, პრეზიდენტ კაცს, ვისთვის რა გქონდათ საკითხავი – ჩასულიყავით მოსკოვში და შეხვედროდით ბატონ პუტინს.
თუ მარტოდმარტო ჩასვლა არ გინდოდათ, "პატრიოტთა ალიანსს" დამგზავრებოდით, რა პრობლემა იყო?
ჩნდება ეჭვი, ხომ არ უკავშირდება ეს ყველაფერი საპრეზიდენტო არჩევნებს, კერძოდ კი მარგველაშვილის ფარულ სურვილს, კიდევ ერთხელ გახდეს საქართველოს პრეზიდენტი?

კი, მაგრამ, რუსეთი და პუტინი საქართველოს პრეზიდენტობასთან რა კავშირშიაო? - იკითხავს მიამიტი მკითხველი. სანამ ამ კითხვაზე პასუხს გავცემდეთ, მოდით, იმაზე დავფიქრდეთ, რა მდგომარეობში იმყოფება დღეს გიორგი მარგველაშვილი?

რა მდგომარეობაში იმყოფება და ჩიხშია - "ქართულ ოცნებასთან" დასაბრუნებელი პირი არ აქვს, ოპოზიციასთან შარიშურიდანაც არაფერი გამოვიდა, ვერც დასავლეთი მოხიბლა თავისი პოლიტიკური ფიგურით, ვერც ქართველ ხალხს შეაყვარა თავი, ერთი აბდუშელიშვილიღა დარჩა მხარდამჭერად და დასაყრდენად და ისიც კატასტროფულად იკლებს წონაში (პოლიტიკურ წონას ვგულისხმობ).

მოკლედ რომ მოვჭრათ, მარგველაშვილი მარტოა დარჩენილი, პოლიტიკური მოკავშირეების გარეშე და, როგორც ჩანს, ახალი, ძლიერი მოკავშირის ძებნაში რუსეთისკენ გადაწყვიტა გაჭრა.

სჭირდება თუ არა რუსეთს ეს არამდგრადი და არასაიმედო მარგველაშვილი, ეს სხვა საკითხია, მაგრამ მარგველაშვილს რომ ძალიან, ძალიან სჭირდება რუსეთი, ეს ფაქტია.

როგორც ჩანს, მარგველაშვილს კარგად ახსოვს 2003 წლის ნოემბრის ე.წ."ვარდების რევოლუცია", რომელიც იმით დამთავრდა, რომ "რევოლუციის" ლიდერი მიხეილ სააკშვილი მოსკოვიდან საგანგებოდ ჩამოფრენილმა იგორ ივანოვმა გამარჯვებულად "გამოაცხადა" – მისი მარჯვენა ისე ასწია მაღლა, როგორც რეფერი სწევს გამარჯვებული მოკრივის მარჯვენას.

მაშინაც ისმოდა ეს კითხვა: რაკავშირში შეიძლებოდა ყოფილიყო რუსეთი "ვარდების რევოლუციასთან", მაგრამ, როგორც გაირკვა, იყო.
უნდა ითქვას რომ, მიუხედავად პროდასავლური ძალებიოს ოპტიმისტური ყიჟინისა და ეიფორიული განცხადებებისა, რუსეთი დღემდე ინარჩუნებს სერიოზულ გავლენას საქართველოს პოლიტიკურ თუ საზოგადოებრივ ცხოვრებაზე.

ის არის თითქმის ყველგან, მათ შორის იქაც, სადაც მას არც ველოდებით. რაც მთავარია, საქართველოში არსებობს საკმაოდ მრავალრიცხოვანი ელექტორატი, რომელიც მხარს უჭერს რუსეთ-საქართველოს ურთიერთობის აღდგენას და საქართველოს მომავალს მხოლოდ და მხოლოდ რუსულ ორბიტაზე ხედავს.

არცთუ ისე შორეულ წარსულში, ერთ-ერთი სოციოლოგიური გამოკითხვის შედეგად, ამ ადამიანთა რიცხვი 31%-ს შეადგენდა, რაც ძალიან სერიოზული ციფრია. შეიძლება დღეს ეს ციფრი ცოტათი ნაკლებია ან ცოტათი მეტი, თუმცა ეს არაფერს ცვლის – პრორუსული ორიენტაციის ამომრჩეველთა ხმები საპრეზიდენტო არჩევნებში ნამდვილად გასათვალისწინებელი ფაქტორი იქნება ყველა საპრეზიდენტო კანდიდატისთვის.

ამ ხმებზე ხომ არ აპირებს ნადირობის დაწყებას ბატონი მარგველაშვილი, როცა რუსეთისადმი ასეთ მოულოდნელ სიმპათიას ამჟღავნებს და, ფაქტობრივად, ღიად და დაურიდებლად აქცევს ზურგს დასავლეთს, რომლის აპოლოგეტადაც აქამდე გვევლინდებოდა.

მარგველაშვილის განცხადებას უკვე მოჰყვა გამოხმაურება რუსეთის მხრიდან.

რუსები სულაც არ თვლიან შეუძლებლად მარგველაშვილის ოცნების რეალობად ქცევას. დარწმუნებით შეიძლება ითქვას, რომ ისინი, თუნდაც პიარის და პროპაგანდის შესანიშნავი შანსის გათვალისწინებით, ყველაფერს გააკეთებენ იმისთვის, რომ რუსეთის და საქართველოს პრეზიდენტების შეხვედრა შედგეს.

თუნდაც ვერ შედგეს ეს შეხვედრა, მარგველაშვილმა ამ თავისი განცხადებით უკვე ისეთი ფასდაუდებელი მასალა მიაწოდა რუსეთის პროპაგანდისტულ მანქანას (რომელიც, უნდა ითქვას, ბრწყინვალედ მუშაობს), რომ მის დამსახურებას პუტინის კარზე აუცილებლად დააფასებენ სათანადოდ.

რუსეთის მხრიდან მარგველაშვილს გზა ხსნილი აქვს, მაგრამ მთავარი პრობლემები მას შეიძლება საქართველოში შეექმნას.
პრემიერ-მინისტრმა კვირიკაშვილმა უკვე უჩვენა ყვითელი ბარათი რუსეთისკენ მზერაგაქცეულ პრეზიდენტს და შეახსენა, რომ ერთია სურვილი, მაგრამ ასეთ შეხვერას სერიოზული მომზადება სჭირდება, რომელსაც, შეიძლება, თვეები მოუნდეს.
თუ ისე წარიმართა მოვლენები, რომ მარგველაშვილი, მოუხედავად სურვილისა, მაინც ვერ მოახერხებს პუტინთან შეხვედრას და თუ ეს ამბავი ქართულ მხარეს დაბრალდება, რუსეთი ამ ფაქტსაც შესანიშნავად გამოიყენებს სათავისოდ და მთელი მსოფლიოს გასაგონად განგაშს ატეხს –  საქართველო იმდენად არის დამოკიდებული დასავლეთზე, რომ ქვეყნის პირველ პირსაც კი არ აქვს იმის შესაძლებლობა, რომ თავის ნება-სურვილზე, თავისი შეხედულებების მიხედვით იმოქმედოს.

ფაქტობრივად, მარგველაშვილმა საშუალება მისცა რუსეთს, წაუგებელი თამაში ითამაშოს.

რუსეთი მარგველაშვილის მიერ ბოძებული კოზირით ბევრ რამეს მოიგებს, მაგრამ რას მოიგებს ამ თამაშში თვითონ მარგველაშვილი, ეს მასზე და მის მიერ სამომავლოდ გადადგმულ ნაბიჯებზეა დამოკიდებული.
რაც ამ მომენტში დაბეჯითებით შეიძლება ითქვას, ისაა, რომ მარგველაშვილს მტკიცედ აქვს გადაწყვეტილი, ხელმეორედ იყაროს კენჭი საქართველოს პრეზიდენტობაზე.

როგორც ჩანს, ძნელია, შეეგუო პრეზიდენტობის დაკარგვას.
ტკბილია პრეზიდენტობა, თან ისეთი პრეზიდენტობა, როგორიც მარგველაშვილს ჰქონდა.
ახლა ის მოკავშირეებს ეძებს, მხარდამჭერებს ეძებს, საყრდენს ეძებს, რომ როგორმე შეინარჩუნოს პრეზიდენტის პოსტი, ამ დიადი მიზნისთვის კი მზად არის, ყველაფერი იკადროს, ყველაფერზე მოაწეროს ხელი.

შეიძლება ვივარაუდოთ, რომ მარგველაშვილს რაღაცის პანიკური შიში აქვს.
ეტყობა, მას ეშინია, რომ საპრეზიდენტო ვადის ამოწურვის შემდეგ შეიძლება მის წინააღმდეგ სისხლის სამართლის საქმე აღიძრას და თუ აქედან დროზე ვერ გაასწრო, არ არის გამორიცხული, დაიჭირონ კიდევაც.
კონკრეტულად რა საქმეების გამო შეიძლება ასეთი რამ მოხდეს, ეს ყველაზე კარგად, ცხადია, თვით მარგველაშვილმა იცის და, რა თქმა უნდა, იცის საქართველოს ხელისუფლებამაც.
მარგველაშვილს, ეტყობა, მწარედ ენიშნა ის "ნამიოკები", რაც მისი მისამართით გაჟღერდა პარლამენტის იმ სხდომაზე, საიდანაც ის თავქუდმოგლეჯილი გაიქცა.

პრეზიდენტობის დამთავრების შემდეგ, თუ გასაქცევად შეექნა საქმე, ყველაზე კარგი ადგილი გასაქცევად, რა თქმა უნდა, რუსეთია.
როგორც ჩანს, ამაზეც აქვს ნაფიქრი მარგველაშვილს, რომელიც ახლა მარბიელების მიერ ალყაში მოქცეული ნადირივით აქეთ-იქით აწყდება და ალყიდან თავის დაღწევას ცდილობს.
საქართველოს ხელისუფლებას ვაფრთხილებ – ყურადღებით იყავით, არ გაგეპაროთ ეს კაცი თქვენ აქედან და ავლაბრის რეზიდენციიდან უცებ წითელ მოედანზე არ ამოჰყოს თავი.

ასეა თუ ისეა, გიორგი მარგველაშვილს შანსი აქვს, საქართველოს ისტორიაში გიორგი რუსის სახელით შევიდეს.

მიმომხილველი

მეტის ნახვა
24-05-2018, 17:30


სომხეთში განვითარებულ პოლიტიკურ პროცესებსა და სხვა საინტერესო საკითხებთან დაკავშირებით, გვესაუბრება პოლი ტოლოგი, პროფესორი თამარ კიკნაძე.

– სომხეთში მეგობრები მყავს, მათ შურდათ ჩვენი, დემოკრატიული გარდაქმნები განახორციელეთ, პროდასავლურები გახდით, ჩვენთან კი კორუფცია, მძიმე ეკონომიკური მდგომარეობაა და არაფერი იცვლებაო. მომავალი გვიჩვენებს ხელისუფლების ცვლილება სომხეთს დადებით შედეგს მოუტანს თუ უარყოფითს, მაგრამ ჩემი აზრით, სომხეთმა პოლიტიკური თვალსაზრისით ამ ცვლილებამდეც ძალიან დიდ წარმატებას მიაღწია.

ევრაზიული კავშირის წევრმა ქვეყანამ ხელი მოაწერა ევროკავშირთან ასოცირების ხელშეკრულებას, ანუ დაბალანსებულ პოლიტიკას აწარმოებდა, თუმცა ხედავთ როგორც დამთავრდა ეს ყველაფერი. ვნახოთ როგორ განვითარდება მოვლენები, არ დაგვავიწყდეს, რომ ძალიან ძლიერია რუსეთისა და ირანის ფაქტორი, შემთხვევითი არ არის, რომ გარკვეული მზადებაა აზერბაიჯანში, ალიევის ვიზიტი თურქეთში და ა.შ. თუ სომხეთი განვითარებული მოვლენები არ არის შეთანხმებული რუსეთთან და მის მიერ მხარდაჭერილი, თუ მკვეთრი ანტირუსული მოძრაობები განხორციელდა, არ არის გამორიცხული ყარაბაღის პრობლემის სხვაგვარად განვითარების მოწმე გავხდეთ. სომეხი პოლიტიკოსები ძალიან ხშირად ამბობენ, პაშინიანმაც თქვა თავის გამოსვლაში, რუსეთი ჩვენი სტრატეგიული პარტნიორია და რატომ ყიდის იარაღს აზერბაიჯანზეო, რაზეც რუსებს ასეთი პასუხი აქვთ, ჩვენ რომ არ მივყი- დოთ, აზერბაიჯანელები სხვისგან მაინც იყიდიან იარაღსო.
პაშინიანი და პუტინი სოჭში კი ხვდებიან ერთმანეთს, მაგრამ ესეც ბევრი არაფრის მთქმელია, სააკაშვილი გაპრეზიდენტების შემდეგ პირველად პუტინს შეხვდა, მაგრამ ეს არ გამხდარა იმის გარანტი, რომ რუსეთ-საქართველოს შორის ურთიერთობები დათბებოდა. ჩემი აზრით, სომხებს ძალიან ფრთხილი მოქმედება მართებთ, რადგან იქით ირანი ყავთ, აქეთ რუსეთი.

პარადოქსული ისაა, რომ სომხეთში მგონი, სიდიდით მეორე საელჩო აქვს ამერიკას, ძალიან დიდია სომხეთში ამერიკული გავლენა, ამერიკელები ფაქტობრივად სრულად აკონტროლებენ იქ ვითარებას. პროამერიკული და საერთოდ, პროდასავლური განწყობები არის სომხეთში, მაგრამ სომხები იმასაც კარგად ხედავენ, რომ რუსეთი ჭირდება თ. მიუხედავად ამისა, ძალიან უნდათ პროდასავლური ვექ ტორის განვითარება, იმ ფონზეც რუსეთში ძალიან დიდი დიასპორა რომ ყავთ, ამ მხრივ რუსეთი პირველ ადგილზეა. მათი საქმე კარგად ვითარდებოდა, მთავარია, ახლა რა პროცესები განვითარდება, ძალზე საინტერესოა რუსეთი როგორ პოზიციას დაიჭერს იგივე ყარაბაღის პრობლემის მიმართ. სტრატეგიული პარტნიორები კი არიან, მაგრამ პოლიტიკა მაინც ბინძურია, მეტ-ნაკლებად ვიცნობ პოლიტიკურ კულუარებს, ამიტომ არ გამოვრიცხავ ყარაბაღის კონფლიქტის განახლების შემთხვევაში, რუსეთი არათუ არ ჩაერიოს, მიესალმოს კიდეც ეს კონფლიქტი აზერბაიჯანის სასარგებლოდ რომ გადაწყდეს. საკმაოდ გვაქვს მაგალითები, როდესაც ამ სახის სახელისუფლებო ცვლილებები ქვეყნისთვის, კარგად არ მთავრდება ხოლმე, ჩვენ ორი ტერიტორია დე-იურედ დავკარგეთ, აღარაფერს ვამბობ სხვა ფერად რევოლუციებზე, რაც იმ ქვეყნებისთვის ცუდად დამთავრდა.

– ქალბატო თამარ, მიმდინა- რე პროცესები საქართველოზეც აისახება?

– რა თქმა უნდა, ყარაბაღის კონფლიქტის განახლება, ჩვენი უახლოესი მეზობლების ასეთი გართულებული ურთიერთობები დაძაბულობას გამოიწვევს რეგიონში, რომლის წარმომადგენლები ჩვენც ვართ. მით უმეტეს, რომ ეს არის ჩაფიქრებული დასავლეთის მიერ, მათ უნდათ რუსეთის გარშემო არეულობის რკალი შეიქმნას, აგერ უკრაინაში რა მოხდა, მოლდავეთშიც არ არის მშვიდი ვითარება, სირიაში წლებია საომარი ვითარებაა, ამ ყველაფერს სომხეთიც დაემატა, ასე რომ, რუსეთი საკმაოდ რთულ მდგომარეობაშია. ექსპერტებს რომ ვხვდები მაშინაც ვამბობ და გავიმეორებ, მე არ მესმის რუსეთის პოლიტიკა. სწორედ მათი ამ გაუგებარი პოლიტიკის შედეგია, პოსტსაბჭოთა სივრცეში ასეთი პროცესები რომ განვითარდა.
თუ რუსეთს უნდა, რომ ეს სივრცე მისი გავლენის სფერო იყოს, მაშინ ცოტა სხვანაირად უნდა მოქცევა, რუსებისთვის კი დამახასიათებელი უხეში ჩარევაა, როგორც საქართველოს მიმართ განახორციელეს, უბრალოდ ჩვენი ორი ტერიტორიის ოკუპაცია მოახდინეს და იქ თავისი სამხედრო ბაზები განათავსეს, მაშინ, როცა ამერიკა და საერთოდ დასავლეთი სულ სხვაგვარად, რბილი ძალის გამოყენებით მოქმედებს. ეს მეთოდი უფრო ეფექტურია, იმიტომ, რომ ადამიანის გონებაზე, განწყობაზე, შეხედულებებზე ძალიან ძლიერ გავლენას ახდენენ, თუმცა აქ არც ის მოვლენები უნდა დაგვავიწყდეს, რაც დღეს ევროპაში ვითარდება.

რუსებს საერთოდ არ გაუნძრევიათ ხელი, ისედაც მიმდინარეობს იქ ნაციონალიზმის აღზევება, მიუხედავად იმისა, რომ ევროპაში ინტეგრაციული პროცესებია, რიგი სახელმწიფოების სათავეში მოდიან მემარჯვენე ნაციონალისტური პარტიები, რომლებიც ორიენტირებულები არიან ეროვნულ ღირებულებებზე. თავად ის ფაქტი, რომ რამდენიმე ქვეყანაში არ მოხდა საერთო ევროპული კონსტიტუციის მიღება, იმის ძალზე კარგი მაგალითია, რომ გლობალიზაციის ფონზე, ადამიანებში მაინც დევს ეროვნები- სადმი მიკუთვნებულობა. ასე რომ, პოლიტიკოსები ერთს გეგმავენ, მაგრამ სხვაგვარად მიდის პროცე- სები. ბევრი რუსი პოლიტიკოსისა თუ პოლიტოლოგისგან მომისმენია, რატომ უნდა დავხარჯოთ ენერგია და რესურსები, როდესაც პროცესები ისევ თავისი მიმართულებით მიდისო. ერთი სიტყვით, საკმაოდ რთული ვითარებაა, როგორც ამბობენ, შეიძლება ყაზახეთშიც ვიხილოთ დაძაბულობა, ბელორუსიც რიგში დგას. ყაზახეთში კირილიციდან ლათინურ ანბანზე გადავიდნენ, სკოლებში ინგლისური სწავლება შემოიღეს. ნაზარბაევის აშშ-ში ვიზიტამდე მოხდა მათი აქტივების, მილიარდობით დოლარის დაყადაღება, მისი ამერიკიდან დაბრუნების შემდეგ მოხდა ქვეყნის პოლიტიკის შეცვლა, მიუხედავად იმისა, რომ ყაზახეთის მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები წარმოადგენენ.

აქვე უნდა ითქვას, რომ ის სანქციები, რომელიც ამერიკამ რუსეთს დაუწესა, თვითონ ევროპას არ წაადგა, ფაქტია, გერმანიამ მძიმე ეკონომიკური დანაკლისი განიცადა. ამერიკა ამ თვალსაზრისით ორ კურდღელს იჭერს, რუსეთსაც ასუსტებს და ევროპასაც, რადგან ევროპელების, განსაკუთრებით გერმანიის ინტერესშია რუსეთთან ურთიერთობა. თუ სწორად მახსოვს გერმანიას და რუსეთს 5.000 ერთობლივი საწარმო აქვთ და წარმოიდგინეთ, როგორი ეკონომიკური ვითარება შეიქმნებოდა ამ სანქციების ფონზე. მიუხედავად აშშ-ის ასეთი ზეწოლისა, ხელი მოეწერა გაზსადენ "ჩრდილოეთის ნაკადის" ხელშეკრულებას, თურქეთსაც მჭიდრო ეკონომიკური კავშირები აქვს რუსეთთან, რომელმაც იქ ატომური ლექტროსადგურიც ააშენა და ხელიც მოაწერეს თურქული ნაკადის პროექტს, თურქეთი ჰაბი იქნება, აქედან განაწილდება რუსული ბუნებრივი აირი ევროპის რიგ ქვეყნებში.

თურქეთი რუსეთისგან იარაღსაც ყიდულობს. ასე რომ, მსოფლიო წესრიგი დასალაგებელია, ახლა არის დალაგების პროცესი, რაც ძალზე მტკივნეულია. გარდა ამისა, უამრავი იარაღია დაგროვილი მსოფლიოში, ზოგი ამის გამოცდას ცდილობს, ზოგიც გასაღებას, ამიტომაც ტრიალებს მსოფლიოში დენთის სუნი. რომის პაპმაც აღნიშნა, რომ ფაქტობრივად მესამე მსოფლიო ომი მიმდინარეობს. ვითარება არის ძალიან რთული, საქართველო ფრთხილად უნდა იყ- ოს, რადგან ეს ყველაფერი ჩვენს რეგიონთან ძალიან ახლოსაა. ამიტომ ჩვენი ყველა განცხადება და ნაბიჯი ძალიან მოზომილი უნდა იყოს. უამრავი ქართველია გასული ქვეყნიდან, მაგრამ ჩვენი დიასპორა არსად ჩანს ასპარეზზე. რუსეთის სახელმწიფო ორგანიზაციებშიმრავლად არიან სომხური წარმოშობის ექსპერტები, ჟურნალისტები და ა.შ. ყველაზე გავლენიანი რუსული ტელეკომპანიის "რაშა თუდეის" შეფი სომეხია. რუსეთში ძალიან ძლიერ სომხურ დიასპორასთან გვაქვს საქმე, განსხვავებით ქართველებისგან, რომლებმაც თავიანთი ნებით დათმეს დისპოზიციები. რუსეთში ძალიან ძლიერი გავლენა ჰქონდათ ქართველებს, რისი დათმობაც ძალიან დიდი შეცდომაა, იმიტომ, რომ ქართველებმა იმ ძირითად ქვეყნებში, რომლებიც მსოფლიო პოლიტიკას აკეთებს, ქართულ ინტერესებს უნდა გაუწიონ ლობი. საერთოდ ყველა ქვეყანასთან უნდა ვიმუშაოთ, შეიძლება ეს ღიად არ დავადასტუროთ, მაგრამ მუშაობა ყველასთან არის საჭირო, მით უმეტეს რუსეთთან, როდესაც ჩვენს სინამდვილეში ძალიან ბევრი პრობლემის გასაღები ამ ქვეყანაშია. ჩვენი პრემიერ-მინისტრი გვერდითაც კი ვერ დაუჯდა რუსეთის პრეზიდენტს, იმიტომ, რომ ეს ასე ვთქვათ, ტექნოლოგიები ისე არის მომართული, რომ არ მოხდეს რაღაც დაახლოება, მაგრამ ამას ვერ წაუვალთ. საჭიროა რუსეთთან მუშაობა, ისევე, როგორც ევროკავშირთან, აშშ-სთან, აუცილებლად ახლო მეზობლებთან და საერთოდ, მთელ მსოფლიოსთან.

მანანა სუხიშვილი


მეტის ნახვა
22-05-2018, 11:00