გვესაუბრება სახალხო მოძრაობა "სოციალისტური საქართველოს" თავმჯდომარე ვალერი კვარაცხელია.

– ბატონო ვალერი, რატომ დაბომბეს სირია და, საერთოდ, საიდან იღებს ეს კონფლიქტი სათავეს?

– სირიის საკითხი ერთგვარი გასაღებია, მსოფლიოში მიმდინარე პროცესებში გასარკვევად.

2007 წელს მიუნხენის კონფერენციაზე პუტინმა სენსაციური განცხადება გააკეთა. მან თქვა, რომ მსოფლიოს ერთპოლუსიანმა მოდელმა ვერ გაამართლა და ეს ერა უნდა დასრულდეს, ანუ მსოფლიოზე ამერიკის ერთპიროვნულ ჰეგემონიას წერტილი უნდა დაესვას. 

თამამი ნაბიჯი რუსეთმა ამ მიმართულებით 2015 წელს გადადგა, როდესაც ახლო აღმოსავლეთში ე.წ. ისლამური სახელმწიფოს წინააღმდეგ სამხედრო ოპერაცია დაიწყო. ეს ტერორისტული სახელმწიფო ამერიკელების მიერ იყო შექმნილი და მასთან დაპირისპირება ამერიკასთან დაპირისპირებას ნიშნავდა.
ახლო აღმოსავლეთის ფაქტორი უმნიშვნელოვანესია მსოფლიო გეოპოლიტიკისთვის. ლიბიაში, ეგვიპტეში, ტუნისში, ერაყში ამიტომ განხორციელდა აშშ-ის აბსოლუტურად უკანონო სამხედრო ჩარევა, რითაც არაერთხელ დაადასტურეს, რომ მათთვის საერთაშორისო სამართალი არაფერს ნიშნავს. მათ არ ჰქონდათ გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია იმ სამხედრო ოპერაციებზე, რომლებსაც სხვადასხვა დროს, სხვადასხვა რეგიონსა და სახელმწიფოში ატარებდნენ. 
სირიაში აშშ-მა ე.წ. ისლამური სახელმწიფო შექმნა, შეაიარაღა, დააფინანსა და სირიას მიუსია სახელმწიფო გადატრიალებისა და მისთვის მიუღებელი კანონიერი პრეზიდენტის ბაშარ ალ ასადის დამხობის მიზნით. აი, აქ მოხდა ის, რასაც ამერიკელები ნაკლებად მოელოდნენ, ან სულაც არ მოელოდნენ.
2015 წელს რუსეთმა ტერორისტული სახელმწიფოს წინააღმდეგ სამხედრო ოპერაცია დაიწყო. მიაქციეთ ყურადღება იმ გარემოებას, რომ ეს, ამერიკელებისგან განსხვავებით, კანონის სრული დაცვით გაკეთდა, აანუ გაკეთდა მას შემდეგ, რაც სირიის კანონიერმა მთავრობამ რუსეთს სამხედრო დახმარების აღმოჩენის თხოვნით ოფიციალურად მიმართა. რუსეთის პრეზიდენტმა, თავის მხრივ, წინადადებით მიმართა ფედერაციის საბჭოს, რომელმაც ამ საკითხთან დაკავშირებით, შესაბამისი დადგენილება მიიღო.

– ისინი აცხადებენ, რომ სირიაში ბაშარ ალ ასადის დიქტატურას ებრძვის დემოკრატიული ამერიკა და ევროპული სახელმწიფოების კოალიცია…

– ვინ დაადგინა, რომ ასადი დიქტატორია, რომელმა სასამართლომ თქვა ეს?! რადგან აშშ-ს მიაჩნია და ასე ფიქრობს, ე.ი. ეს სწორია? 

მსოფლიოში საერთაშორისო საკითხების განსახილველად და გადაწყვეტილებათა მისაღებად არსებობს გაერო თავისი უშიშროების საბჭოთი. ამ ორგანიზაციის გვერდის ავლით საერთაშორისო საკითხების გადაწყვეტის მცდელობა არის საერთაშორისო უკანონობა და საერთაშორისო დანაშაული.

– რას მიაღწიეს ამერიკელებმა სირიაში განხორციელებული სამხედრო ოპერაციით?

– ამ ოპერაციას მათთვის არანაირი დადებითი შედეგი არ მოუტანია. უარყოფითი შედეგი კი რამდენიც გნებავთ:
ამერიკა, დიდ ბრიტანეთთან და საფრანგეთთან ერთად, მსოფლიოში დაფიქსირდა, როგორც აგრესორი სახელმწიფო;
ამ ოპერაციამ ცხადჰყო აშშ-ის არა მარტო პოლიტიკური, არამედ სამხედრო უსუსურობაც. მათ მიერ სირიის სამხედრო და სამოქალაქო ობიექტების მიმართულებით გაშვებული 103 რაკეტიდან 71 სირიის ჰაერსაწინააღმდეგო სისტემებმა გაანეიტრალეს. თითქმის ნახევარი საუკუნის წინ საბჭოთა კავშირში დამზადებული ანტისარაკეტო სისტემების დაძლევა ამერიკელთა თანამედროვე რაკეტებმა ვერ შეძლეს. გახსოვთ ტრამპი როგორ დაემუქრა რუსებს ოპერაციის დაწყებამდე? — სირიისკენ გამოფრინდებიან ახალი, ლამაზი და ჭკვიანი რაკეტებიო. რაკეტები, ტრამპს რომ ჭკვიანი ეჩვენებოდა სულელები აღმოჩნდნენ. ისინი თანამედროვე რუსულმა სისტემებმა კი არა, ძველმა საბჭოთა სისტემებმა მწიფე თუთასავით ჩამოყარეს ძირს.
ამ ყოვლად სამხედრო ოპერაციამ ნათელი გახადა, რომ აშშ მძიმე სისტემური კრიზისის ფაზაშია შესული და მისი კრახი გარდაუვალია.

– ეს ოპერაცია ამერიკელებისთის ვერანაირი დადებითი შედეგის მომტანი თუ ვერ იქნებოდა, მაშინ რა საჭირო იყო მისი ჩატარება საერთოდ, რა გათვლა ჰქონდა ტრამპს?

– ტრამპმა მოსვლის დღიდანვე გამოავლინა თავი, როგორც იმპულსურმა და გაუწონასწორებელმა პოლიტიკოსმა. ის მუდმივად მუსკულებზე იყურება, მაგრამ ჯერჯერობით ვერავინ შეაშინა. – მაგრამ კვლავ დგას საკითხი — რა ეშველება სირიას? ჩრდილოეთ კორეისგან განსხვავებით, მას ბირთვული შეიარაღება არ გააჩნია…

– ამ მიზნით შეიკრიბნენ რუსეთის, თურქეთის და ირანის პრეზიდენტები და ისახება გეგმები, რა უნდა გაკეთდეს. ეს იმის მომასწავებელია, რომ პლანეტა მესამე მსოფლიო ომს თუ ასცდა, მაშინ სრულიად ახალი გეოპოლიტიკური ვითარება და ახალი მსოფლიო წესრიგი ჩამოყალიბდება, სადაც ამერიკული ჰეგემონიისთვის ადგილი არ დარჩება.

– ალბათ, ამიტომაც იბრძვის აშშ ასე გამწარებით, ერთი კვირის წინ, დიდ ბრიტანეთთან ერთად, რუსი დიპლომატების დევნა რომ დაიწყო მთელ მსოფლიოში…


– დიდი ბრიტანეთის პრემიერ-მინისტრმა, ვითომ ცივილიზებულ, სინამდვილეში კი კანონიერების მიღმა მყოფ დასავლეთს მოუწოდა, რუსი დიპლომატები ქვეყნებიდან გავაძევოთო. თვითონ 23 რუსი დიპლომატი გამოუშვეს, ამერიკიდან დაითხოვეს 60 რუსი დიპლომატი და ა.შ. ამის პარალელურად მოხდა მართლაც ფანტასტიკური ამბავი — საქართველომ გააძევა შევეიცარიის საელჩოს რუსეთის სექციის თანამშრომელი. რუსეთთან დიპლომატიური ურთიერთობა არ გვაქვს და ვაძევებთ სხვა საელჩოს რუს თანამშრომელს. ეს საოცრება არ არის? აი, რას ნიშნავს მონური მორჩილება.
რუსეთის სახელმწიფო დუმაში უკვე განიხილეს იმ ქვეყნებისადმი პასუხები, რომლებმაც დიპლომატები გამოაძევეს და გაირკვა, რომ სოფლის მეურნეობის პროდუქტების, ალკოჰოლის და ა. შ. ექსპორტს რუსეთში ის ქვეყნები ვეღარ განახორციელებენ.
საქართველომ ძლივს მოახერხა რუსეთის ბაზარზე სოფლის მეურნეობის პროდუქტებისა და ღვინის შეტანა და, როგორც ჩანს, ახლა ისიც აეკრძალება. უგუნურ გადაწყვეტილებებს სავალალო შედეგები მოაქვს.

– რა საფრთხეები ემუქრება საქართველოს, თუ მდგომარეობა კიდევ უფრო გამწვავდება?

– რამდენიმე დღის წინ პუტინი ერდოღანს შეხვდა და ხელი მოაწერეს ატომური ელექტროსადგურის მშენებლობის უზარმაზარ პროექტს. ამ ელექტროსადგურს რუსეთი ააშენებს ნატოს წევრ თურქეთში. 2 მილიარდის ღირებულების შ 400 სარაკეტო-საზენიტო დანადგარები რუსეთმა თურქეთს უკვე მიჰყიდა, მეტიც, გაფორმდა ხელშეკრულება, რომ შ 400 აწარმოონ თურქეთში, ანუ ყალიბდება გრძელვადიანი, პერსპექტიული ურთიერთობა. ეს ხომ სრულიად ცვლის ჩვენს ირგვლივ არსებულ გეოპოლიტიკურ ლანდშაფტს. წარმოიდგინეთ საქართველოს მდგომარეობა. ირგვლივ რუსეთი, თურქეთი, ირანი, სომხეთი და აზერბაიჯანია.

ირანი რუსეთის მოკავშირეა, თურქეთიც რუსეთის მოკავშირედ ყალიბდება, სომხეთიც რუსეთის მოკავშირეა და აზერბაიჯანიც რუსეთის მიმართ კეთილგანწყობილი სახელმწიფოა. ჩვენ სად მივდივართ, ჩვენს ირგვლივ არსებულ ყველა სახელმწიფოს ვუპირისპირდებით?

ირანდა კალანდაძე


მეტის ნახვა
23-04-2018, 21:02


„საერთო გაზეთს“ ანალიტიკოსი სამხედრო-პოლიტიკურ და უსაფრთხოების საკითხებში, გენერალი ამირან სალუქვაძე ესაუბრა:

– ბატონო ამირან, 10 აპრილს პარლამენტის სამი კომიტეტის დახურულ სხდომაზე სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახურის ანგარიში მოისმინეს. თემაზე დისკუსია დახურულ ფორმატში შედგა. როგორ ფიქრობთ, რამდენად სრულყოფილია ეს ანგარიში? 


– მე ანგარიშის დახურული ნაწილი არ მინახავს, საგარეო დაზვერვის სამსახურში მუშაობის ხანგრძლივი გამოცდილება მკარნახობს, რომ საფრთხეებისა და რისკების ნაწილში მხოლოდ რუსეთზე არ იქნება საუბარი, ოღონდ ეს იქნება დახურული ფორმატისთვის. საგარეო დაზვერვისა და უსაფრთხოების სამსახურებს შორის მუდმივი კომუნიკაციაა, ამიტომ მეტ-ნაკლებად ვიცი, სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახური რა საფრთხეებზე მუშაობს. დახურული ფორმატის პრაქტიკას უამრავი სახელმწიფო მიმართავს, რადგან საფრთხეების გარკვეული ნაწილი საჯარო განხილვისთვის დახურულია. რა თქმა უნდა, რუსეთი ძირითადი და მთავარი საფრთხეა, მაგრამ თუ ნებისმიერი სახელმწიფო, რომელსაც კავკასიაში ინტერესები აქვს, ჩვენთვის საფრთხეს წარმოადგენს, სპეცსამსახურები ამ საფრთხეების განეიტრალებაზეც მუშაობენ. ამ ინფორმაციის გასაჯაროება რომ საჭირო იყოს, ამას სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახური გააკეთებდა. რაც შეეხება რუსეთს, ძირითადი საფრთხეები სწორედ რუსეთის პოლიტიკისა და იმ გარემოებებისგან მომდინარეობს, რაც ოკუპაციას ახლავს. აღსანიშნავია, რომ შარშანდელ ანგარიშთან შედარებით, წლევანდელი უფრო დეტალურია და მასში სიახლეებია გაწერილი. კერძოდ, პროპაგანდა, რომელსაც რუსეთი პირდაპირ ან ირიბად ახორციელებს საქართველოში, და სოციალურ ქსელებში არსებული ფეიკ-გვერდები, რომლებსაც საზოგადოება შეცდომაში შეჰყავთ, ცრუ მოლოდინებს და შიშებს აჩენენ და ქვეყნისთვის ზიანი მოაქვთ. რა თქმა უნდა, ეს დასავლური განწყობების გაუარესებას და რუსეთის პროპაგანდას ემსახურება და კარგია, რომ ანგარიშში აისახა. 

– ასახვა კარგია, მაგრამ ალბათ, არასაკმარისი. ყველამ ვიცით, რომ სოციალურ ქსელებში გახსნილია გვერდები, სადაც ღიად თუ შეფარულად, ტერორისტული ორგანიზაციების მხარდაჭერისკენ მოუწოდებენ, ქართველ ხალხს ანგარიშსწორებით ემუქრებიან და ა.შ. 


– რა თქმა უნდა, ამ მიმართულებით სპეცსამსახურებმა შესაბამისი ზომები უნდა გაატარონ. როგორც იცით, ახლახან Fაცებოოკ- ის დამფუძნებელი მარკ ცუკერბერგი მონაცემთა კონფიდენციალურობის სკანდალის გამო ამერიკის კონგრესში დაიბარეს და სავარაუდოდ, უახლოეს ხანებში, Google-ს და Twitter-ის ხელმძღვანელებსაც დაიბარებენ. ალბათ,უახლოეს ხანებში, სოციალური ქსელები შეცვლიან პოლიტიკას და დარეგისტრირებისთვის ვინაობის იდენტიფიკაცია აუცილებელი გახდება, თუმცა აუცილებელი არაა ცუკერბერგს ველოდოთ. ჩვენ ჩვენი საფრთხეებისა და გამოწვევების შესაბამისად უნდა ვიმოქმედოთ. 

– ამბობენ, რომ ბოლო დროს აჭარაში თურქული სპეცსამსახურები ღიად მოქმედებენ. რამდენიმე დღის წინ სარფის საბაჟოზე თურქმა მესაზღვრეებმა საქართველოს მოქალაქე სასტიკად სცემეს და ასეთი შემთხვევები საკმაოდ ხშირია. 

– მე ამას საფრთხეების კატეგორიაში ვერ განვიხილავ, რადგან, შესაძლოა, კონფლიქტი საყოფაცხოვრებო თემას უკავშირდებოდეს. გასაგებია, რომ მწვავე თემაა, მაგრამ დასკვნების გაკეთება გამოძიების შემდეგ უნდა მოხდეს. რამდენიმე დღის წინ ბელიაშვილის ქუჩაზე მომხდარი კონფლიქტის შემდეგ ზოგიერთებმა რასიზმზე დაიწყეს საუბარი, რაც აბსოლუტური სისულელეა. ეს ელემენტალური გაუნათლებლობის საკითხია, გაუნათლებლები კი თურქეთშიც არიან და საქართველოშიც. შესაძლოა, თურქეთიდან რაღაც გამოწვევები მომდინარეობდეს, მაგრამ ვიმეორებ, ანგარიშის კონტექსტში ამაზე ღიად ვერ ვისაუბრებ. ანგარიშის დახურული ნაწილი დასახური რომ არ ყოფილიყო, მაშინ სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახური გაასაჯაროებდა. 

– ინფორმაციის თავისუფლების განვითარების ინსტიტუტის (IDFI) ინფორმაციით, საპრეზიდენტო ვადის ბოლო თვეებში მიხეილ სააკაშვილმა საქართველოს მოქალაქეობა თურქეთის 3 464 მოქალაქეს მიანიჭა. ამ პროცესების კვალდაკვალ, აჭარაში შესამჩნევად გაიზარდა თურქეთის გავლენა.

– თუ ამ საკითხს ანგარიშისგან განვაცალკევებთ, გეტყვით, რომ ჩვენ წლების განმავლობაში არ ვაქცევდით ყურადღებას აჭარაში თურქული გავლენის ზრდას. თავის დროზე ტელევიზიით, ღიად ვრცელდებოდა ინფორმაცია თურქეთის სასაზღვრო რაიონებში მცხოვრებთათვის საქართველოს მოქალაქეობის მასიურად მინიჭების შესახებ. ვინ და როგორ შეუწყო ხელი ექსპანსიური პოლიტიკის განხორციელებას, ეს ცალკე საუბრის და გამოძიების თემაა. შესაძლოა, ის რაც აჭარაში ან თბილისის ზოგიერთ ქუჩაზე ხდება, შესაძლოა, საზოგადოებისთვის გამაღიზიანებელი იყოს და სახელმწიფოსთვის გამოწვევას წარმოადგენდეს, მაგრამ შესაბამისმა სამსახურებმა ამაზე ზედმეტი აჟიოტაჟისა და ხმაურის გარეშე უნდა იმუშაონ. რაღაც ისე უნდა გავაკეთოთ, რომ საინვესტიციო გარემო არ დავაზიანოთ და ნაბან წყალს ბავშვიც არ გადავაყოლოთ.

– სუს-ის ანგარიშს დავუბრუნდეთ, სადაც წერია, რომ საქართველოში უცხო ქვეყნების სპეცსამსახურების ძირითად ამოცანას დესტრუქციული პოლიტიკური ჯგუფებისა და საზოგადოებრივი ორგანიზაციების საშუალებით ანტიდასავლური განწყობების გაღვივება წარმოადგენს. ამან პარლამენტის თავმჯდომარის მიერ FREEDOM HOUSE და NDI-ის თბილისის ოფისის მისამართით რამდენიმე დღის წინ გაკეთებული განცხადება გამახსენა. ირაკლი კობახიძემ ეს ორგანიზაციები არაობიექტურობასა და საკუთარი ხელისუფლების შეურაცხყოფაში დადანაშაულა, რაც იმას ნიშნავს, რომ ზოგჯერ, შეიძლება, დასავლური ორგანიზაციებიც სცოდავდნენ..

– პარლამენტის თავმჯდომარეს უფლება აქვს თავისი მოსაზრებები ჰქონდეს და, გარკვეულწილად, შეიძლება დავეთანხმო, თუმცა, ამ თვალსაზრისით, მე მეტი თავისუფლება მაქვს, ვიდრე პარლამეტის თავმჯდომარეს. რაც შეეხება კონკრეტულად NDI-ის და სხვა ორგანიზაციებს, ჩემი აზრით, მათ მიერ სხვადასხვა ქვეყნებში, სხვადასხვა დროს ჩატარებული კვლევები და დასკვნები ხშირად რეალობას არ შეესაბამება. ზოგჯერ იმ ორგანიზაციებისა და საზოგადოების სხვადასხვა ჯგუფების მუშაობა, რომლებიც თავს პროდასავლურად აღიქვამენ, პირიქით, ხელს უწყობენ პრორუსული განწყობების გაძლიერებას. ამიტომ ყველა, ვინც დაინტერესებულია, რომ საქართველომ დასავლური კურსი გააგრძელოს, უარი უნდა თქვას ვიწრო პოლიტიკურ ინტერესებზე და საკუთარ განცხადებებს, დასკვნებს და კვლევებს მეტი პასუხისმგებლობით მოკიდოს.

– საქართველოს პრემიერ-მინისტრის მიერ რუსეთის ხელისუფლების მისამართით გაკეთებული მიმართვის შემდეგ რუსეთთან დიალოგის აუცილებლობაზე ამერიკის ელჩმაც განაცხადა. ამის მიუხედავად, ზოგიერთი პოლიტიკური პარტიისა და მათი მხარდამჭერებისთვის რუსეთთან დიალოგი სამშობლოს ღალატის ტოლფასია. თქვენი აზრით, რა არის შექმნილ მდგომარეობაში საუკეთესო გამოსავალი? 

– კვირიკაშვილის განცხადება საკმაოდ დაბალანსებული იყო და იმაზე მეტყველებდა, რომ საქართველო მზად არის განმუხტოს საოკუპაციო ზონაში არსებული ვითარება. ვერავინ უარყოფს, რომ საფრთხეები არსებობს. ისიც ვიცით, რომ ამ საფრთხეებს განეიტრალება სჭირდება, მაგრამ რა გზით და მეთოდებით უნდა მოხდეს, ეს ცალკე თემაა. რაც შეეხება საქართველოს ევროატლანტიკურ ინტეგრაციას, ეს რუსეთთან სავაჭრო თემა არაა და რუსეთს მოწონს თუ არ მოწონს, ამასთან შეგუება მოუწევს. არჩილ ტატუნაშვილის ტრაგედიამ კიდევ ერთხელ დაგვანახა ვისთან გვაქვს საქმე, მაგრამ ეს იმას არ ნიშნავს, რომ კარი ჩავრაზოთ და საუბარი არ გავაგრძელოთ. სხვათა შორის, დიალოგის აუცილებლობაზე მარტო იან კელის არ უთქვამს, ანალოგიური იყო ევროკავშირის ელჩისა და ნატოს გენერალური მდივნის პოზიცია. ერთ-ერთმა ამერიკელმა ექსპერტმა ისიც აღნიშნა, რომ 30-მდე სახელმწიფოდან, რომლებმაც რუსი ელჩების გაძევების გადაწყვეტილება მიიღეს, საქართველო ყველაზე დაუცველია, რადგან რუსეთი ჩვენი უშუალო მეზობელია და ჩვენი ორი რეგიონი ოკუპირებული აქვს. ამასთან, სხვებისგან განსხვავებით, ჩვენ არც ნატოს და არც ევროკავშირის „ქოლგის“ ქვეშ არ ვართ. აი, ამაზე უნდა ვიფიქროთ, როცა მთავრობა წერილებით და მიმართვებით ცდილობს საფრთხეების შერბილებას. პოლიტიკურმა ჯგუფებმა უნდა დაასრულონ კინკლაობა და ისეთი პოლიტიკის გატარებაზე შეთანხმდნენ, რომელიც საქართველოს დასავლეთთან და დეოკუპაციასთან დაახლოვებს.

ნელი თორდია

რედაქციისაგან:
ადამიანები მშვიდობის ფასს მხოლოდ მაშინ გრძნობენ, როცა ის არ არისო – ნათქვამია.
საქართველოში დღეს მშვიდობაა, რაშიც უდიდესი წვლილი საქართველოს უსაფრთხოების სამსახურსაც მიუძღვის, თუმცა ეს წვლილი, ამ სამსახურის მუშაობის სპეციფიკურობის გამო, ზოგჯერ კონკრეტული ფაქტებით არ არის გაცხადებულ-დადასტურებული.
გამომდინარე აქედან, უნდა ვივარაუდოთ, რომ ბევრი რამ, რაც სუს-მა ამ საანგარიშო პერიოდში გააკეთა ქვეყანაში მშვიდობისა და უსაფრთხოების შესანარჩუნებლად, მის ანგარიშში საჯაროდ და სახალხოდ ვერ გაჟღერდებოდა...
სუს-ის მუშაობის შეფასების მთავარი კრიტერიუმი, როგორც ვთქვით, ის არის, რომ საქართველოში მშვიდობაა, ამის უკან კი ძალიან ბევრი ადამიანის უძილო ღამეები და თავდაუზოგავი შრომა დგას.

მეტის ნახვა
23-04-2018, 11:00


2018 წლის 20 აპრილს საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტრო პირველი დემოკრატიული რესპუბლიკის 100 წლის იუბილესადმი მიძღვნილი ღონისძიებების ფარგლებში ღია კარის დღეს უმასპინძლებს.  ინფორმაციას საგარეო საქმეთა სამინისტრო ავრცელებს.

უწყების ინფრომაციით, სამინისტროს თბილისის სხვადასხვა საჯარო სკოლის დამამთავრებელი კლასის მოსწავლეები ეწვევიან. ღია კარის ფარგლებში საქართველოს ვიცეპრემიერი, საგარეო საქმეთა მინისტრი მიხეილ ჯანელიძე საჯარო სკოლის მოსწავლეებთან ერთად გახსნის სპეციალურ ინსტალაციას 100, რომელიც საქართველოს პირველი დემოკრატიული რესპუბლიკის ისტორიისა და საგარეო საქმეთა სამინისტროს ასი წლის იუბილესთან დაკავშირებით შენობის მთავარ შესასვლელში განთავსდება.

ღია კარის დღეების მიზანია სკოლის მოსწავლეებში პროფესია დიპლომატის შესახებ ცნობადობის ამაღლება. ღონისძიების ფარგლებში ახალგაზრდა სტუმრებს გააცნობენ სამინისტროს საქმიანობას და ქართული დიპლომატიის ისტორიას.აღსანიშნავია, რომ პირველი დემოკრატიული რესპუბლიკის 100 წლისთავთან დაკავშირებით სამინისტრო ღია კარის დღეს რამდენჯერმე უმასპინძლებს, საიუბილეო თარიღთან დაკავშირებით კი 26 მაისამდე გაიმართება არაერთი შემეცნებითი ღონისძიება.

მეტის ნახვა
20-04-2018, 11:00


გვესაუბრება ანალიტიკოსი სოსო მანჯავიძე

_ ბატონო სოსო, დიდი ხანია საქართველოს პოლიტიკურ წრეებში და ქართულ მედიაში აქტიურად საუბრობენ ე.წ. რუსულ აგენტურაზე. როგორ ფიქრობთ, როგორ უნდა გამოვიცნოთ რუსეთის აგენტი?


_ ეს მარტივია, რადგან რუსეთის სახელმწიფო კაპიტალით დაფუძნებული უამრავი კომპანია საქართველოში აბსოლუტურად ლეგალურად მუშაობს. მაგალითად, მთელი ენერტეგიკის სექტორი, რაოეესი, ენერგო-პრო, ფეროშენადნობთა ქარხანა, ჭიათურმანგანუმი და ა. შ. ვი-თი-ბი ბანკი, თბილისის წყალი და მრავალი სხვა სახელმწიფო სტრატეგიული ობიექტი, რომლებიც რუსეთის სახელმწიფო კაპიტალით არიან დაფუძნებული. მათ უკან ბუნებრივია, რუსეთის სახელმწიფო ინტერესები დგას.

ცალკე კვლევის საგანია, რა ბიზნესწილები და რა კავშირები აქვთ რუსეთთან ყოფილი ხელისუფლების წარმომადგენლებს. ვთქვათ, ძმებ ბეჟუაშვილებს, ან გრიგოლ ვაშაძეს, რომელიც მუშაობდა რუსეთის საგარეო საქმეთა სამინისტროს კოსმოსისა და ბირთვული შეიარაღების განყოფილებაში. თუმცა ის დღეს პოზიციონირებს, როგორც რუსეთის სასტიკი მოწინააღმდეგე. ასევე იქცევიან მთელი რიგი ე.წ. ოპოზიციონერი პოლიტიკოსებიც, რომლებიც უკომპრომისო კრიტიკოსები, მეტიც, თითქოსდა, მტრები არიან რუსეთის, ახლოით განჩხრეკისას კი აღმოჩნდება ხოლმე, რომ ისინი სწორედაც რუსეთში არსებული ბიზნესებით საზრდოობენ.

ახლა მომაგონდა ვინმე მამუკა გამყრელიძე, რომელსაც, აღმოჩნდა, რომ დიდი ბიზნესები აქვს რუსეთში. თუ გახსოვთ, ამ ადამიანს შოუ მიჰყავდა "რუსთავი 2"-ზე. ისიც გამწარებული აგინებს რუსებს. გაიძახის, რომ რუსეთში არის ავტორიტარული რეჟიმი, სადაც ყველაფერი კონტროლდება, მათ შორის ბიზნესი. მაგრამ თვით გამყრელიძის ბიზნესი რატომ არ კონტროლდება და არ იზღუდება, ამაზე რა პასუხი აქვს, ძალიან საინტერესოა.
უამრავი ასეთი მაგალითის მოტანა შეიძლება.

_ გასაგებია, მაგრამ პოლიტიკოსებში ცოტა ძნელია, ალბათ, რუსეთის აგენტების ამოცნობა.

_ გაგიკვირდებათ და, ესეც მარტივი რამ გახლავთ.
საკითხში უკეთ გასარკვევად, მოდით, ჯერ განვიხილოთ, რა ინტერესები გვაქვს რუსეთთან მიმართებით. ეს ინტერესი, პირველ რიგში, ჩვენი ტერიტორიული მთლიანობის აღდგენას და უსაფრთხოების პრობლემას ითვალისწინებს, რომელსაც რუსეთთან დიალოგის გარეშე ვერ გადაწყვეტ. უსაფრთხოების და სხვა მნიშვნელობის საკითხები ვერ დარეგულირდება, თუ ამ სუპერძალებთან ურთიერთობა არ მოაწესრიგე.

რუსეთს რომ სურდეს, საქართველოში შეიქმნას ისეთი პოლიტიკური ისტებლიშმენტი, რომელიც შეძლებს მოლაპარაკების მაგიდასთან დაჯდომას, ამას მოახერხებდა, რაც ნიშნავს, რომ მას ეს არ აწყობს.

გამოდის, რომ ქართველი პოლიტიკოსები, რომლებიც რუსეთთან პირიპირ დიალოგს ეწინააღმდეგებიან, რუსეთის ინტერესებს ემსახურებიან.
არიან კიდევ სხვა გარე ძალები, რომლებსაც არ სურთ რუსეთ-საქართველოს შორის ურთიერთობის დარეგულირება. მთავარი და უმთავრესი მათ შორის გახლავთ სომხეთი, რადგან მას შავი ზღვის აკვატორიაში აფხაზეთზე აქვს პრეტენზია. თუ აფხაზეთში ლტოლვილები დაბრუნდებიან და ეს პრობლემა მოწესრიგდება, იგივე უნდა მოხდეს ყარაბაღშიც. იგივე სურს ამერიკას, რომელიც დაინტერესებულია, რომ ნებისმიერი დავის დროს, რომელიც ევრაზიაში მიმდინარეობს, არბიტრის როლი ითამაშოს, რითაც შექმნას ე.წ. ანაკონდას რკალი რუსეთისა და ჩინეთის წინააღმდეგ.

საქართველო ერთ-ერთი შუამდებარე ტერიტორიაა, რომელზე დომინირებაც განსაზღვრავს "ანაკონდას რკალის" ეფექტურობას.
საქართველოს რუსეთთან მოლაპარაკება და ჩვენი ინტერესების განხორციელება კატეგორიულად არ აწყობს შეერთებულ შტატებს.
სომხური ლობი რუსეთში და სომხური ლობი ამერიკაში სარგებლობენ ამ ინტერესთა დამთხვევით და ე.წ. ლიბერალური ფლანგის მეშვეობით რუსეთში წარმატებით ახორციელებენ თავიანთ მიზნებს. თუმცა, გარწმუნებთ, ეს დიდხანს არ გასტანს. ლიბერალური პროექტის ნგრევასთან რუსეთში და ამ პროექტის დომინირების დაცემასთან ერთად ამერიკაში, გეოპოლიტიკური ბრძოლა სულ სხვა ჭრილში გადავა.

რუსეთში ლავროვი, მედვედევი, მაგამედოვების კლანი ამ დესტაბილიზაციით იყვნენ დაინტერესებული, მაგრამ, სავარაუდოდ, რუსეთში დიდი წმენდაა მოსალოდნელი, რითაც შანსი ჩნდება მოლაპარაკებების ფანჯარა გაიხსნას და ამ უსასრულო წკვარამიდან გამოვიდეთ.

ვინც ყველაზე მეტს ყვირის, იგინება, იფურთხება და უარყოფს რუსეთს, არის რუსეთის ნებსითი თუ უნებლიე აგენტი. მათი მიზანია, იქამდე მიიყვანონ მდგომარეობა, რომ საქართველოს სახელმწიფოს ნგრევა გამოიწვიონ. ესენი არიან ანტიქართული და აგრესიული რუსული ძალების პირდაპირი აგენტები.

_ ე.ი. სააკაშვილი, ბოკერია და სხვანი და სხვანი, ვინც რუსეთს ლანძღავდნენ და ლანძღავენ, სხვა მანიშნებლებთან ერთად რუსეთის აგენტები გამოდიან?

_ გლობალური პოლიტიკის ერთ-ერთი მთავარი დინამიკა ტრანსნაციონალური, გლობალისტური ძალების საკმაოდ საშიში ფრთაა, რომლის ხელმძღვანელადაც სოროსს მოიხსენიებენ, მაგრამ ნაციონალურ სახელმწიფოებთან ბრძოლაში ეს გაცილებით ფართო ცნებაა.

შესაბამისად, რუსეთის ლიბერალური ფრთის ანარეკლი სწორედ წინა ხელისუფლების წარმომადგენლებს ადგას გვირგვინივით.
თუმცა ყველაფერი ასე მარტივადაც არ არის. ისინი თუ "რუსეთის აგენტები" იყვნენ, გამოდის, რომ შესაბამისი დასავლური და ამერიკული ძალების აგენტებიც ყოფილან და ეს, პრინციპში, ლოგიკური ამბავია.

გახსოვთ, ალბათ, სააკაშვილის გაპრეზიდენტებისას ბორის ივანოვი რომ ჩამოვიდა და სააკაშვილს ხელი აუწია. ივანოვი სწორედ იმ ლიბერალური ძალების წარმომადგენელი იყო. სააკაშვილი, მისი ამფსონები და ივანოვი ერთი მიმართულების ხალხი იყვნენ და არიან.

_ ბარემ ესეც ვთქვათ, რას აკეთებს აგენტი, რა არის მისი დანიშნულება და მოქმედების ტაქტიკა?

_ რიტორიკული კითხვაა.
ვინც ზემოთ ვახსენე, ისინი ლანძღავენ რუსეთს, ხოლო უბრალო ადამიანს, რომელიც ქვეყნის სიყვარულის გამო რუსეთის ლანძღვას მოერიდება და მოლაპარაკების მომხრეა, აგენტის ეძახიან.
აგენტურა, როგორც წესი, სხვადასხვა ხერხით მუშაობს. აგენტის ჩანერგვის ერთ-ერთი ხერხი ასეთია: პირს მიაკრავენ ვითოდა დასავლური ორიენტაციის იარლიყს და ევროპა-ამერიკის გავლით უშვებენ სამუშაოდ, ვითომ დასავლეთის მომხრეა, სინამდვილეში კი რუსეთიდანაა შემოგზავნილი.
ასეთი იყო ჩვენი წინა მთავრობა და მისი წარმომადგენლები სააკაშვილის მეთაურობით.

ახლა რუსეთში ძალიან საინტერესო პროცესები ვითარდება. დაახლოებით ერთ წელიწადში ჩვენ დიდი კრისტალიზაციის მოწმენი გავხდებით. დაიწყება დიდი წმენდა, რაზეც ზემოთაც გითხარით. განსაკუთრებით ლიბერალურ ფლანგს შეავიწროვებენ მნიშვნელოვნად.
მოკლედ, საინტერესო პროცესები იწყება რუსეთში, თუმცა ჩვენთან ამაზე ნაკლებს ლაპარაკობენ.
ისევ ძმებ მაგომედოვებს მივუბრუნდები. ისინი დაღესტნელი ტატები (ებრაელები) არიან.

მედვედევის პრეზიდენტობის დროს მათი გავლენები გაიზარდა. ისინი წამყვან ინფრასტრუქტურულ პროექტებს ახორციელებდნენ. ნოვოროსიისკის სტრატეგიულად მნიშვნელოვანი პორტი, ტამანის პორტი და ა.შ. მათ ხელში იყო. ისინი ცდილობდნენ კონტროლი აეღოთ ხორბლის ექსპორტზე, როსნეფტში ნახევარ წილებს ფლობდნენ და ა. შ.

მაგომედოვებთან ერთად მედვედევისა და დვორკოვიჩის სახელებსაც გავიხსენებ და გეტყვით, რომ ამ კლანების ჩამოცილების პროცესი მინდინარეობს დღეს რუსეთში. ეს სამკვდრო-სასიცოცხლო საკითხია და თუ ეს პოლიტიკა ვლადიმირ პუტინმა წარმატებით დაასრულა, მისი საბოლოო წარმატება გარდაუვალია.
გლობალურ პოლიტიკას რომ გადავხედოთ, ჩინეთის გარეშე პოლიტიკური პროცესების განხილვა აბსურდია და რაც ხდება რუსეთში, ყველაფერი უნდა გავნიხილოთ ჩინეთის გლობალური ინტერესების ჭრილში.

ჩინეთის მთავარი გასასვლელი სამხრეთ ჩინური ზღვაა, სადაც აშშ-ის, ტაივანისა და იაპონიის რკალია.
აშშ-ი თავის მხრივ ცდილობს დარჩეს დომინანტ ძალად წყნარი ოკეანის რეგიონში, რის გამოც არ აქვს სახარბიელო დამოკიდებულება ჩინეთთან.
ჩინეთს სახმელეთო სტრატეგიული მნიშვნელობაც აქვს ე.წ. აბრეშუმის გზის პროექტში.

რუსეთი, როგორც ევრაზიის ცენტრი, ცდილობს იყოს ჩინეთის როგორც მაკონტროლებელი, ასევე მისი თანაბარი პარტნიორიც და ის ამბიციური პროექტიც, რაც პუტინმა წამოაყენა _ 75 მლრდ რუბლის დახარჯვა ინფრასტრუქტურაში, რომელიც ტვირთების გადაზიდვის დროს ოპტიმიზაციას და ჩრდილო ყინულოვანი ოკეანის გზის ამ მიმართულებით გამოყენებას გულისხმობს, სწორედ ამის დასტურია.

_ საქართველო სად არის აქ?

_ წარმოიდგინეთ, რომ აქ საქართველოს ადგილი, თუმცა მოკრძალებული, მაგრამ მაინც არის. ჩინეთი ანაკლიის საზღვაო პორტით არის დაინტერესებული. კერძოდ იმით, თუ რომელი მხარე გააკონტროლებს ამ პორტს.
ცხადია, აშშ-ი ამის პირველი მოსურნეა, მაგრამ ჩინური ინტერესებიც დიდია ამ საქმეში.

ის, რომ ენერგომატარებლების საქართველოზე გაყვანის გზით, იგივე შაჰდენიზის პროექტით, ბაქო-ჯეიჰანით და სხვ. რუსეთისთვის რომ ზიანი მიგვეყენებინა და გეოპოლიტიკურ თამაშებს მიღმა დაგვეტოვებინა, ფაქტობრივად, მივაღწიეთ ამას და საქართველოზე გადიოდა ეს ხაზები, მაგრამ, სამაგიეროდ, ქვეყანა დაიყო სამ ნაწილად. ისე მოგვივიდა, "გააქეზეს მურია და შეაჭამეს მგელსო". სანაცვლოდ მივიღეთ 60 მლნ დოლარი წლიური შემოსავალი, ეს მაშინ, როცა საქართველო დღემდე ატარებს მსოფლიო ნავთობის 2%-მდე.

ამ ფონზე ჩვენი ქვეყანა ნელ-ნელა იცლება, ლიბერალური მთავრობები ერთმანეთს ცვლიან, ანტიეროვნული პოლიტიკა მძვინვარებს, როგორც აწყობდა ტრანსნაციონალურ კორპორაციებს და უმძიმეს დაპირისპირებაში ვართ რუსეთის ფედერაციასთან.

_ ე.ი. მოლაპარაკება ამ ეტაპზე შეუძლებელია?

_ ტყუილია ის, რომ საქართველოს რუსეთთან მოლაპარაკება არ შეუძლია.
რუსეთი, თურქეთი და ირანი გარკვეულ კონსენსუსამდე მივიდნენ. პროექტს დიდი ქურთისტანის შექმნის და ახლო აღმოსავლეთის აღრევისას, რაც იყო აშშ-ის ინტერესებში, დაუპირისპირდა სამი რეგიონული სუპერძალის პრინციპს _ თურქულ-რუსულ-ირანულ ალიანსს.

ამერიკა-ისრაელი, შესაბამისად, კვებავდა ქურთულ სეპარატიზმს. ეს ვითარება პირდაპირ არის დაკავშირებული საქართველოს ბედთან, რადგან რუსულ-თურქული კავშირი, ის, რაზეც ლაპარაკობენ დღეს პუტინი და ერდოღანი, პირდაპირ არის დაკავშირებული საქართველოსთან.
სამწუხაროდ, ადვილი მოსალოდნელია, რუსეთისა და დასავლეთის დაპირისპირებამ სამხრეთ კავკასიაში გადმოინაცვლოს.
სამხრეთ კავკასია, რომელიც, ბედად, ჯერჯერობით, არ არის სამხედრო დაპირისპირების არეალი, არის ვაჭრობის საგანი _ რუსეთისთვის გეოპოლიტიკური და ინფორმაციულ-პოლიტიკური პირობების შექმნის თვალსაზრისით.

იმ შემთხვევაში, თუ რუსეთი კვლავ შეეცდება სამხედრო-პოლიტიკური მეთოდებით საქართველოს საკითხის გადაწყვეტას და ამით ჩრდილოეთ კავკასიის პრობლემას ვითომდა მოხსნას, ის აღმოჩნდება სრული იდეოლოგიური ბანკროტი მსოფლიოს თვალში. სწორედ ამიტომ, რუსეთს არ აწყობს საქართველოში საკუთარი ინტერესების გამომხატველი ხელისუფლების _ ქართული პოლიტიკური სუბსტრატის არსებობა.
ასევე არ აწყობს ეს დასავლეთსაც.

შესაბამისად, ნგრევის პროცესი, რომელიც საქართველოში მიმდინარეობს, აბსოლუტურად ლოგიკურია.
რუსეთი და თურქეთი საოცარი ინტენსივობით ხვდებიან ერთმანეთს და მიმდინარეობს მოლაპარაკებები, როგორ გადაინაწილონ სამხრეთ კავკასია, ხოლო ჩვენი ე.წ. ექსპერტების დიდი ნაწილი გვარწმუნებს, რომ რაკიღა რუსეთს ვებრძვით, თურქეთი ჩვენი მეგობარია…
ამ ვითარებაში მოლაპარაკებების ეფექტურობა, ჯერჯერობით, არარეალურად მეჩვენება.

ირანდა კალანდაძე

მეტის ნახვა
19-04-2018, 17:30


პრეზიდენტის განცხადებით, ნატოს წევრობა ქართველი ხალხის ნათელი არჩევანია. ამ გზაზე საქართველოს ყველა შესაბამისი სტრუქტურა, შეიარაღებული ძალები, თავდაცვის სამინისტრო, საგარეო საქმეთა სამინისტრო, ყველა სტრუქტურა სრული მობილიზაციითა და მიზნის მნიშვნელობის სრული გააზრებით მუშაობს.
გიორგი მარგველაშვილის განცხადებით, ნატოსთან მიმართებაში საქართველოს პასუხისმგებლიანი პოზიცია არაერთხელ დაფიქსირდა ჩვენი საგარეო პოლიტიკური ვექტორებით და გადაწყვეტილებებით.
საქართველოს მტკიცე მონაწილეობა ნატოს მშვიდობისმყოფელ მისიებში მნიშვნელოვნადაა დაფასებული ჩვენი პარტნიორების მიერ. ნათლადაა დაფიქსირებული საქართველოს მზაობა ჩაერთოს ნატოს ფორმატებში, სადაც საქართველოს როლი უაღრესად მნიშვნელოვანი და გასათვალისწინებელია.
"არაერთხელ აღგვინიშნავს, რომ საქართველოს წევრობის პარალელურად საქართველოს ჩართვა შავი ზღვის უსაფრთხოების დისკუსიებში ადეკვატურია და საქართველო მზად არის ამ თვალსაზრისითაც შეასრულოს ის პასუხისმგებლობა, რომელიც უფრო სტაბილურ და დაცულ რეგიონს და სამყაროს მოგვცემს.
წელს მართლაც მნიშვნელოვანი წელია, ჩვენ ველით და ვემზადებით კიდევ ერთი მნიშვნელოვანი სამიტისთვის და გვაქვს იმედი, რომ საქართველოს საკითხი იქნება შესაბამისად წარმოდგენილი. ჩვენ ვმუშაობთ ამ მიზნისათვის", - განაცხადა გიორგი მარგველაშვილმა.
პრეზიდენტის განცხადებით, მიმდინარეობს საინფორმაციო და პროპაგანდისტული ომი ნატოს და ზოგადად, დასავლური ღირებულებების წინააღმდეგ, რომელიც ჩვენგან კიდევ უფრო აქტიურ ჩართულობას და პასუხის გაცემას მოითხოვს.
"ეს არის ის პოლიტიკური რეალობა, რომელშიც არა მარტო საქართველოა, არამედ ნატოს წევრი ქვეყნებიც. ჩვენ ყველა ვერთიანდებით იმ მიზნის ირგვლივ, რომ საზოგადოება, ჩვენი მოსახლეობა მაქსიმალურად ინფორმირებულები გავხადოთ იმ სიმართლის, ჭეშმარიტების თაობაზე, რომელსაც ჩვენ ამ ღირებულებებით გაერთიანებული ქართველებიც და ნატოს ჩვენი პარტნიორებიც ვემსახურებით", - აღნიშნა გიორგი მარგველაშვილმა.

მეტის ნახვა
17-04-2018, 13:00


ხანდახან მეჩვენება, რომ ჩვენი საზოგადოება ზედმეტად ინერტული გახდა და ისეთ საკითხებზეც კი ნაკლებად რეაგირებს, რომლებიც სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანია მისთვის და იმ სახელმწიფოსთვის, რომელშიც ცხოვრობს.

ეს რომ არ იყოს, დღეს საზოგადოების აქტიური მონაწილეობით გაცხოველებული სჯა-ბაასი და დებატები უნდა მიმდინარეობდეს იმის გარშემო, რომელსაც მთავრობის ახალი სამშვიდობო ინიციატივა ჰქვია.

მე, როგორც ერთი რიგითი მოქალაქე და ჩემთან ერთად ძალიან ბევრი, წლებია, ველოდებით ამ უაღრესად მნიშვნელოვანი ნაბიჯის გადადგმას საქართველოს მხრიდან.

ასე რომ, ეს ინიციატივა არ არის მხოლოდ მთავრობის ინიციატივა, ის საქართველოს მოქალაქეთა დიდი ნაწილის სურვილს და მისწრაფებას გამოხატავს, რომლებიც თვლიან, რომ პირველი ნაბიჯები ჩვენი ძმებისკენ, აფხაზებისა და ოსებისკენ, სწორედ ჩვენ, ქართველებმა, უნდა გადავდგათ, რადგან მთავარი პასუხისმგებლობა ყველაფრის გამო, რაც ქართულ სახელმწიფოში ხდება, უპირველეს ყოვლისა, ჩვენ, ქართველებს ,გვაკისრია.

"ეს არის სამშვიდობო ინიციატივა _ "ნაბიჯი უკეთესი მომავლისკენ". საქართველოს ხელისუფლება შერიგებისა და ჩართულობის პოლიტიკის ფარგლებში დგამს კონკრეტულ ნაბიჯებს, რომელიც მიზნად ისახავს აფხაზეთსა და ცხინვალის რეგიონებში მცხოვრები მოსახლეობის ჰუმანიტარული, სოციალურ-ეკონომიკური მდგომარეობის გაუმჯობესებას, გამყოფი ხაზების გასწვრივ კონტაქტების, მიმოსვლის, საერთო ინტერესებზე დაფუძნებული ურთიერთობების წახალისებას. 

ეს არის კიდევ ერთი ღია განაცხადი, რომ სამშვიდობო პოლიტიკის კურსი, რომელიც ჩვენმა ხელისუფლებამ აიღო, აუცილებლად გაგრძელდება. მიუხედავად უამრავი გამოწვევისა, ეს არის ჩვენი ურყევი კურსი, რომელიც თანმიმდევრულად გაგრძელდება. ეს არის ნაბიჯი, რომელსაც ჩვენ ვუპირისპირებთ გამოწვევებს და, რა თქმა უნდა, ეს ნაბიჯი მიზნად ისახავს ნდობის აღდგენასა და შერიგების პროცესის გააქტიურებას~, _ განაცხადა ამ ინიციატივის პრეზენტაციაზე პრემიერ-მინისტრმა გიორგი კვირიკაშვილმა, რომლის სასახელოდაც უნდა ითქვას, რომ ბოლო დროს მის მიერ გადადგმული ნაბიჯები უაღრესად საინტერესო, თამამი და პრაგმატული ხასიათისაა, დაწყებული მისი ცნობილი მიმართვიდან რუსეთის ხელისუფლებისადმი და დამთავრებული ამ ბოლო ინიციატივით.
რამდენი არ უნდა ამტკიცოს ოპოზიციამ, რამდენი გმირულ-ჰეროიკული შინაარსის განცხადებებიც არ უნდა აკეთონ ფსევდო-პატრიოტებმა, რა ხმაურიც არ უნდა ატეხონ ავანტურისტებმა და პროვოკატორებმა, შეიძლება დაბეჯითებით ითქვას, რომ გიორგი კვირიკაშვილის მიმართვის ტექსტი რუსეთის ხელისუფლებისადმი საქართველოს ეროვნულ-სახელმწიფოებრივი ინტერესებით არის ნასაზრდოები და მასში არაფერი არ არის ისეთი, რამაც შეიძლება ჩვენს ქვეყანას რაიმე სახის ზიანი მოუტანოს.

პირიქით, ეს მიმართვა არის ერთგვარი გარღვევა რუსეთ-საქართველოს ურთიერთობაში, რომლის გაკეთებასაც საკმაოდ დიდი გამბედაობა და პოლიტიკური სიმამაცე სჭირდებოდა.

ეს მიმართვა რომ არა, ალბათ, არ იქნებოდა მთავრობის ახალი სამშვიდობო ინიციატივაც, რომელიც სრულიად უნიკალურ შესაძლებლობებს ქმნის აფხაზეთისა და ცხინვალის რეგიონების მოსახლეობისათვის არა მარტო სოციალურ-ეკონომიკური მდგომარეობის გაუმჯობესებლად, არამედ ქართველ თანამემამულეებთან პირდაპირი დიალოგის დასაწყებად, რომელიც აუცილებელია როგორც მათთვის, ასევე ჩვენთვის, რომ ბოლოს და ბოლოს დნობა დაიწყოს ჩვენს შორის აღმართულმა იმ ყინულის ჯებირებმა, რომლებიც საშუალებას არ გვაძლევს ერთმანეთთან ახლოს მივიდეთ და ერთმანეთი ხელახლა ვიგრძნოთ.

ვინც აფხაზებთან და ოსებთან პირისპირ დალაპარაკებას დაუშვებლად მიიჩნევს, ის შეურაცხყოფას აყენებს აფხაზებსა და ოსებს, ლახავს მათ ღირსებას და თავმოყვარეობას, რადგან ამით პირდაპირ მიანიშნებს, რომ ოსებთან და აფხაზებთან დიალოგს აზრი არ აქვს, რადგან მათ არავინ ეკითხება, რა გადაწყვეტილება უნდა მიიღონ და რა გზას უნდა დაადგნენ.

საკითხისადმი ამგვარი მიდგომა, რა თქმა უნდა, შეცდომაა, არადა, იმდენი შეცდომები გვაქვს დაშვებული, ძველი შეცდომებისღვის კიდევ ახლის დამატება, ცხადია, არ ღირს.

ამ შეცდომებიდან ყველაზე მთავარი, ყველაზე საბედისწერო მაინც ის იყო, რომ გასული საუკუნის 90-იან წლებში, როცა თავისუფლება მოვიპოვეთ, უცებ გაირკვა, რომ ეს თავისუფლება მხოლოდ ჩვენთვის გვინდოდა, ხოლო აფხაზებს და ოსებს, რომლებმაც რეფერენდუმზე ერთხმად დაუჭირეს მხარი ქართული სახელმწიფოს დამოუკიდებლობას, ისეთი ვერაფერი შევთავაზეთ, რაც მათ მონაწილეობას ახალი ტიპის საქართველოს მშენებლობაში განსაკუთრებულ ფუნქციას და მისიას შესძენდა.

რთული და ვრცელი თემაა ეს და მასზე საუბარს აქ ვერ გავაგრძელებ, თუმცა ვიტყვი ერთს: სავაჭრო ურთიერთობების აღდგენა, სოციალური და ეკონომიკური პრობლემების მოგვარების გზების ძიება და ახალი ინიციატივების და იდეების შეთავაზება ოსთა და აფხაზთათვის, ცხადია, მისასალმებელია, მაგრამ არასაკმარისი.

სანამ ჩვენ, ქართველები, არ გავაკეთებთ მიუკერძოებელ, ობიექტურ ანალიზს იმისა, თუ რა მოხდა 90-იან წლებში, თუ გულწრფელად არ ვაღიარებთ და არ მოვინანიებთ ჩვენს წილ ცოდვებს და შეცდომებს, თუ ახალ პოლიტიკურ ენაზე არ ავმეტყველდებით, ყველა მცდელობა ფუჭად ჩაივლის.
ჩვენ, ქართველები, აფხაზები, ოსები ერთმანეთში ვიწყებით და ერთმანეთში ვგრძელდებით, ამიტომაც დაპირისპირება ჩვენს შორის _ ეს არის დაპირისპირება საკუთარ თავთან, დაპირისპირება, რომელიც ძალიან ჰგავს თვითმკვლელობის მცდელობას.

ჩვენ ერთად უნდა გადავრჩეთ _ სხვა ალტერნატივა არ არსებობს.

სწორედ ეს ქვეტექსტი გასდევს საქართველოს მთავრობის ახალ სამშვიდობო ინიციატივას ლაიტმოტივად.

სამშვიდობო ინიციატივების საკანონმდებლო ცვლილებათა პაკეტი სამ ძირითად მიმართულებას გულისხმობს.

"პირველი _ ადმინისტრაციული გამყოფი ხაზების გასწვრივ ვაჭრობის გაფართოება და გამარტივება ახალი შესაძლებლობების შექმნის გზით; ინიციატივის ფარგლებში შესაძლებელი იქნება ადმინისტრაციული გამყოფი ხაზების გავლით ვაჭრობასთან დამაკავშირებელი ინდივიდუალური და საერთო ბიზნეს ინიციატივების მხარდაჭერა და წახალისება.

მეორე _ ხარისხიანი განათლების მიღების დამატებითი შესაძლებლობების შექმნა და წვდომის გამარტივება განათლების ყველა საფეხურზე, როგორც ქვეყნის შიგნით, ისე საზღვარგარეთ; ჩვენთვის მნიშვნელოვანია ახალგაზრდები, მათი განათლება და კეთილდღეობა გამყოფი ხაზის ორივე მხარეს. ეს არის სწორედ ის თაობა, რომელმაც უნდა იცხოვროს ერთად გაერთიანებულ საქართველოში და მონაწილეობა მიიღოს ქვეყნის მშენებლობის პროცესში.

მესამე მიმართულებაა ისეთი მექანიზმის შექმნა, რომლითაც მარტივდება წვდომა იმ სიკეთეებსა და სარგებელზე, რომლებიც ქვეყნის განვითარების შედეგად, მათ შორის ევროინტერგაციის გზაზე, ხელმისაწვდომი გახდა _ ეს არის უვიზო მიმოსვლის უფლება, თავისუფალი ვაჭრობის უფლება და ა. შ.~
როგორც ხედავთ, სრულიად ახალი ხედვებია, სრულიად ახალი პოლიტიკური სინტაქსი, სრულიად ახალი მოდელი, რომლის განხორციელებისთვის ეროვნული კონსოლიდაცია, ეროვნული თანხმობა და ერთიანობაა საჭირო.

იმედი ვიქონიოთ, რომ საქართველოს მთავრობის აღმა ხნულს ვიღაც-ვიღაცები ამჯერად მაინც არ დაუწყებენ დაღმა ფარცხვას და ქვეყნის ინტერესებს საკუთარ ვიწრო პარტიულ ინტერესებს არ შესწირავენ...

მეტის ნახვა
14-04-2018, 11:00


"საერთო გაზეთის" სტუმარია არასამთავრობო ორგანიზაცია "უფლებადამცველთა გაერთიანების" თავმჯდომარე ნიკოლოზ მჟავანაძე.

უმრავლესობის წარმომადგენელმა რამდენიმე ათეულმა დეპუტატმა, აღდგომის წინა დღეებში "საზოგადოებრივი მაუწყებლის" ბორდის წევრად აირჩია ეკლესიის მტერი, ადამიანი, რომელიც დეკლარირებულად ებრძვის პატრიარქს, ლანძღავს უწმინდესს და საღებავით თხუპნის ეკლესიის კედლებს. ყველაზე გასაკვირი ისაა, ზვიად ძიძიგურმა რომ დაუჭირა მხარი ნინია კაკაბაძის კანდიდატურას, თორემ ფსევდოლიბერალებისგან არაფერი მიკვირს. ძალიან მაინტერესებს როგორ შევლენ ეკლესიაში იგივე "ქართული ოცნების" ის წევრები, რომლებმაც მხარდაჭერა გამოუცხადეს ღვთისმგმობელ კაკაბაძეს, დაანთებენ სანთლებს და თვალებში შეხედავენ პატრიარქს. მრევლის ადგილას, მე მათ ეკლესიაში არ შევუშვებდი, რადგან ისინი ფარისევლები არიან. მე ათეისტების მიმართ, რომლებიც ღიად ამბობენ, რომ არ სწამთ ღმერთი, არ უყვართ ეკლესია და პატრიარქი იმდენი აგრესია არ მაქვს, რამდენიც ხსენებული პერსონების მიმართ, რომლებიც მორწმუნეობაზე სდებენ თავს და ვითომ ძალიან უყვართ პატრიარქი. ფარისევლების გარდა რა უნდა უწოდო იმ ადამიანებს, რომლებიც ეკლესიის მტერს უჭერენ მხარს, რომ მან მერე სახელმწიფო ტელევიზიაზე გააკეთოს ეკლესიის საწინააღმდეგო გადაცემები, ხალხის გულისწყრომის შემდეგ კი ბოდიშებს იხდიან. სახარებაში წერია, რომ სწორედ ის ხალხი დაისჯება უფრო მეტად, ვინც ორმაგ თამაშს თამაშობს. ისე, სიმბოლურია, აღდგომის წინა დღეებში, დიდ ოთხშაბათს, როცა ქრისტე გასცეს, იმ დღეს გამოუცხადეს მხარდაჭერა უმრავლესობის დეპუტატებმა ქრისტეს მგმობელ კაკაბაძეს, რითაც ფაქტობრივად გასცეს ქრისტე. არც ერთ მათგანს არ გაუპროტესტებია იმ ახალგაზრდების სისხლის სამართლის დამნაშავეებად გამოცხადება, რომლებიც უფლის შეურაცხოფის გაპროტესტების გამო დაიჭირეს. 

ესენი პრემიერ-მინისტრ გიორგი კვირიკაშვილსაც ებრძვიან, პრემიერის რუსეთისადმი ცნობილი მიმართვის შემდეგ, გამოხტნენ ეს სოროსელები და ორაზროვანი განცხადებები გააკეთეს. ზუსტად ესენი დაუპირისპირდნენ თავის დროზე პრემიერ-მინისტრ ირაკლი ღარიბაშვილს. ეს ადამიანები უცხო ქვეყნების სპეცსამსახურების მიერ არიან "ჩანერგილი" ხელისუფლებაში იმისთვის, რათა ამ ქვეყნების ინტერესები გატარდეს საქართველოში. ძალიან დიდი დილემის წინაშე ვდგავართ, "ქართული ოცნება" თუ დაიშლება, ხელისუფლება კარგავს უმრავლესობას პარლამენტში, რადგან იქ ძალიან დიდი რაოდენობით არიან თავშეყრილი ფსევდოლიბერალები, რომლებიც არ არის გამორიცხული კოლექტიურ ნაცმოძრაობას, მათ იდეურ "პარტნიორს" შეუერთდნენ. ხელისუფლებაში მოსული სოროსის ლეკვები დღეს თუ ფარულად ებრძვიან ბიძინა ივანიშვილს, მოკლე ხანში ღიად დაუწყებენ ლანძღვას.
ბიძინა ივანიშვილი კაი ხანია გაემიჯნა ამათ, ტატუნაშვილის დასაფლავებაზე რომ იყო მისული, არც დალაპარაკებია "ქართული ოცნების" დეპუტატებს, აღარ ერევა პოლიტიკურ პროცესებში, არც ბოლო არჩევნებში ჩარეულა. ვფიქრობ, რაც ახლა სახელმწიფო ტელევიზიის ბორდთან დაკავშირებით მოხდა, არის წყალგამყოფი, აუცილებლად უნდა ჩატარდეს ვადამდელი არჩევნები, "ქართულმა ოცნებამ" უნდა აღიაროს, რომ შეცდომა დაუშვა, თუ პარტია არ გაიწმინდა "ჩანერგილებისგან", მას მომავალი არ ექნება. 

მე არც ის გამიკვირდება, რომ მათ მიხეილ სააკაშვილსაც დაუჭირონ მხარი, სადაც ნინია კაკაბაძეს უჭერენ მხარს, სააკაშვილის მხარდაჭერა შერცხვებათ და გაუჭირდებათ? აბსურდია იმის თქმა, რომ "ქართული ოცნება" ერთი გუნდია, რომელ ერთიანობაზეა საუბარი, როცა საკუთარ პრემიერ-მინისტრს არ უჭერენ მხარს. ნიკა მელია რომ დაუპირისპირდა გიორგი კვირიკაშვილს, პრემიერის დასაცავად ხელი არ გაუნძრევია თუნდაც გაუკეთებია მინისტრთა კაბინეტს. უმრავლესობის წევრი გია გაჩეჩილაძე და გიორგი ვაშაძე რომ შეკამათდნენ, ამათ გაჩეჩილაძეც მიატოვეს. ეს არის ყოვლად უპრინციპო, ამაზრზენი ძალა. ბიძინა ივანიშვილს რომ ლანძღავენ ნაცები და მათი სატელიტები, რომელიმეს ამოუღია ხმა? ამიტომაც ვიყავი სასტიკი წინააღმდეგი, რომ "ქართული ოცნების~ სახელით შესულიყო ეს დეპუტაცია პარლამენტში. ჩუგოშვილის გვარი რომ გავიგე, გავოგნდი, "ქართული ოცნების" ფანკლუბის წევრებს ნაცები რომ აკერიათ პირზე, `ჩუგოშვილსა და კომპანიაზე" დიდი ნაცი ვინღაა? სააკაშვილმა ვერავინ რომ ვერ მონახა 26 მაისის დარბევის "გასაპრავებლად", ჩუგოშვილმა გამოუცხადა "თანადგომა". ამ ქალბატონმა აუნთო "მწვანე შუქი" ამერიკის ელჩთან ერთად სააკაშვილს, ჩუგოშვილმა ბრძანა, ეს აქცია უნდა დაირბესო და მაგის მერე მოხდა ის საშინელება. ადამიანს, რომელსაც სისხლში აქვს გათხვრილი ხელები, ის რომ გეყოლება პარლამენტის ვიცე-სპიკერად, რომელიც პლიუს ამას ხელს უშლის თავის "თანამოაზრე" პარლამენტარებთან~ ერთად, საქართველოს ტერიტორიული მთლიანობის აღდგენას. ეს ხალხი, ქართული ოცნების გარდა ყველაფერია, ზოგი აზერბაიჯანული ოცნებაა, ზოგი სომხური, ზოგი თურქული და ა.შ. ამათ ქართველი ხალხის ოცნების ახდენა კი არა, თავიანთი დასავლელი დამფინანსებლების ოცნების ახდენა უნდათ საქართველოში. სახალხო დამცველად "დასმული" ნინო ლომჯარია ისეთ ანტიეროვნულ განცხადებებს აკეთებს, რომ უკვე უჩა ნანუაშვილს გაუსწრო. ნანუაშვილს უფლებამოსილების ვადა რომ ამოეწურა, გვიხაროდა, ნორმალური ადამიანი მოვა სახალხო დამცველადო, მაგრამ უარესი მივიღეთ. სახალხო დამცველად დაგვისვეს ადამიანი, რომელიც ამბობს, რომ თუ კონსტიტუციაში არ ჩაიწერა ერთსქესიანთა ქორწინება, მაშინ სამოქალაქო პარტნიორობა უნდა დავაკანონოთო, ეს არის სახელმწიფოებრივად მოაზროვნე? რა მნიშვნელობა აქვს ქორწინებას დაარქმევ თუ სამოქალაქო პარტნიორობას, თუ ეს კანონით იქნება დაშვებული, ერთსქესიანებს ეკლესია ისედაც არ დასწერდა ჯვარს. ვენეციის კომისიის წარმომადგენელმა ბუკიკიომ ხომ თქვა, საქართველოში გაგვიჭირდა ერთსქესიანთა ქორწინების დაკანონება, მაგრამ ჩვენსას მაინც მივაღწევთო, გააკეთებენ კიდეც ჩუგოშვილების, მდინარაძეების, მათიკაშვილების ხელით. მე იმის მეშინია, გამწარებული ხალხი არ მიუვარდეს ამათ და უბედურება არ დატრიალდეს.

სასჯელაღსრულების სამინისტრო ერთადერთი ნათელი წერტილია სახელმწიფო სტრუქტურებში, კახა კახიშვილისთანა მინისტრს ბევრი ევროპული ქვეყანა ინატრებს, ლომჯარია კი უჩხიკინებს ამ უწყებას, საპატიმროებში სერიოზული პრობლემები გვაქვს ჯანდაცვის და ადამიანის უფლებების დაცვის კუთხითო. ფსევდოლიბერალებს უნდათ, რომ ერთადერთი სისტემა, რომელიც გამართულად მუშაობს, დაანგრიონ. სააკაშვილის რეჟიმი ციხეებში არსებული საზარელი პირობების გამო დაიშალა, ახლა ამიტომ უჩხიკინებს ეს სექტა სასჯელაღსრულების სისტემას, რომ ხელოვნურად შექმნან იქ პრობლემა. ყოველივე ამის შემდეგ, ლომჯარიაა სახელმწიფოებრივად მოაზროვნე ადამიანი, რომელსაც ძლიერი, გამართულად მომუშავე სტრუქტურის დანგრევა უნდა და პარალელურად ეკლესიას ებრძვის? ესენი არიან გაკოტრებული პოლიტიკოსები ჯერჯერობით გედევან ფოფხაძეს ეყო ვაჟკაცობა და გაემიჯნა ამ ყველაფერს, იმედია, სხვებიც გამოჩნდებიან. ფსევდოლიბერალები მარტო პოლიტიკიდან კი არ უნდა წავიდნენ, მათ შეიძლება საქართველოდანაც მოუწიოთ წასვლა, რადგან თავიანთი ქმედებებით, სულში ჩააფურთხეს ქართველ ერს.

"ომბუდსვუმენი" ლომჯარია თუ ერთსქესიანთა სამოქალაქო პარტნიორობის დაკანონებას ითხოვს, მისი "სულიერი" და სოფო ვერძეული ქართული მიწების უცხოელებზე გასხვისების აკრძალვას აპროტესტებს. ვერძეულის პროტესტს "კეთილშობილური" მოტივი ჰქონია, მარტო მთავრობას რომ აქვს მიწის უცხოელებზე გასხვისების უფლება, ეს კორუფციის წყარო გახდებაო. სხვათა შორის, ეს განცხადებები საეჭვოდ დაემთხვა "ქართული მარშის" წევრების ციხეში გამომწყვდევას, რომლებიც ერთსქესიანთა ქორწინების და ქართული მიწის უცხოელებზე გასხვისების კატეგორიული წინააღმდეგები არიან.

ეს "ენჯეოშნიკები" სხვა და სხვა სახელის ქვეშ მოქმედი ერთი გუნდია, ორი არასამთავრობო ორგანიზაცია, მათი სახელები ზუსტად აღარ მახსოვს, ქართულ ეკლესიას და ხელისუფლებას ერთობლივ რეჟიმში დაუპირისპირდნენ. სახელმწიფოს გადაწყვეტილებით, ერთ-ერთი სადაო ტაძარი მართლმადიდებლურ ეკლესიას მიეკუთვნა, ეს ორგანიზაციები სომხურ ეკლესიასთან ერთად იბრძვიან, ეს ტაძარი ქართული კი არა, სომხურიაო. ქართული არასამთავრობო ორგანიზაცია თუ ხარ, რატომ უნდა დაიცვა უცხო ქვეყნის ინტერესები, ან რატომ უნდა იცავდე უცხოელებზე ქართული მიწის გასხვისების საკითხს, რატომ უნდა ითხოვდე ნარკოტიკების დეკრიმინალიზაციას? დღეს ყველა ტელევიზია "ბახალას" ეროვნულ გმირად წარმოგვიდგენს, ნარკოტიკების გამსაღებლები თურმე ანგელოზები ყოფილან. ამ დროს ის ბიჭები, რომლებმაც უფლის შეურაცხყოფა გააპროტესტეს, თურმე ქსენოფობები არიან. იმ უბედურებაში, რაც ჩვენს თავს ტრიალებს, ყველაზე დიდი დამნაშავე ტელევიზიები არიან. ძალიან ცუდი გააკეთა "ქართულმა ოცნებამ", რომ იმ ტელევიზიებსა და მათ ჟურნალისტებს, რომლებიც წლების განმავლობაში ემსახურებოდნენ (და დღესაც ემსახურებიან) ნაციონალების სისხლიან რეჟიმს, საქმიანობა არ აუკრძალეს.

გერმანელი ნაცისტები რომ დაამარცხეს, ევროპის ბევრ ქვეყანაში თავი გადაპარსეს, სამარცხვინო ბოძზე გააკრეს ის ხალხი, მათ შორის კულტურის მოღვაწეები და ჟურნალისტები, ვინც ჰიტლერთან თანამშრომლობდა. "ქართულმა ოცნებამ" კი ნაციონალების ჯიბის ჟურნალისტების ნაწილი სახელმწიფო კანცელარიისა და სხვა უწყებების პრესცენტრებში გადაანაწილეს, ფაქტობრივად უმუშევარი არავინ დაუტოვებიათ. ნაწილი დარჩა ტელევიზიებში, რომლებიც კვლავ ნაცების ხელშია და სისტემატურ რეჟიმში იფრქვევა იქიდან შხამი. ბადრი პატარკაციშვილისთვის წართმეული `იმედი~, ძველ მფლობელებს კი დაუბრუნდა, მაგრამ "რუსთავი 2"-ზე უფრო საზიზღარი ტელევიზია გახდა. თურმე ქსენოფობია ყოფილა ქართული მიწის და ეროვნული იდენტობის დაცვა, თურმე ვერ ვიტანთ უცხოტომელებს, შავკანიანების უფლებებს ვლახავთ, არატოლერანტი ერი ვართ, ერთი სიტყვით, ქართველები რითიც ვამაყობთ, ზუსტად იმას ურტყამენ. რამდენადაც ვიცი ტელეიმედის მფლობელი ბადრი პატარკაციშვილის ქვრივია, ძალიან მაინტერეესებს, ამ ქალბატონს საერთოდ თუ გააჩნია სინდისი, ნუთუ არ ანაღვლებს რას დაემსგავსა ბატონი ბადრის სათაყვანებელი ტელევიზია?

ამდენი ღვარძლი და სიბინძურე "რუსთავი 2"-დანაც კი არ მოდის. ყველა ანტიქართული პოზიციის მქონე ხალხი "იმედში" შეყარეს და ყველა "სიკეთესთან" ერთად, ღიად ეწევიან ნარკოტიკების რეკლამა-პროპაგანდას. ამ ტელევიზიამ ხალხი იმდენად გააღიზიანა, რომ უკვე იმას ამბობენ, ღირსები არიან რაც სააკაშვილმა და ნაცებმა გაუკეთესო. ფაქტია, საქართველოს ტელევიზიები, პრეზიდენტი, სამოქალაქო სექტორის, პოლიტიკური სპექტრის და მთავრობის გარკვეული ნაწილი, სოროსის მიერ მოსყიდული საზოგადოება, ფონდები, მთელი ეს ვერტიკალი ებრძვის ქართულ სახელმწიფოს. ქვეყანაში ისეთი ვითარებაა შექმნილი, რომ მართლაც გვჭირდება მეორე ბახტრიონი. მაშინ აჯანყება იმიტომ მოხდა, მღვდელი გააუპატიურესო, ახლა მთელი ქვეყანაა გაუპატიურებული. ვინ არის ბახტრიონის მომწყობი, როცა ყველაზე დიდ წმინდანს, თამარ მეფეს რომ გამოგისახავენ პრეზერვატივზე და ამას მოითმენ. ჯერ მავანნი გამოხტნენ ჭრელა-ჭრულა შარვლებით და კოპლებიანი ტრუსებით, ნარკოტიკების დეკრიმინალიზაცია-ლიბერალიზაცია მოვახდინოთო, ეს რომ შერჩათ, მეორე დღეს წმინდანები გამოსახეს პრეზერვატივებზე. ვეთანხმები იმ ხალხს ვინც ამბობს, თუ წმინდანის ასე გამოსახვა შეურაცხოფა არ არის, მაშინ საკუთარი დედები და ის პერსონები გამოსახონ, ვინც ასეთი თავგამოდებით იცავენ "ნოვატორებსო". სოციალურ ქსელში ზოგიერთი ისეთი ქალის გამოსახვა მოითხოვეს, რომ მერე თვითონვე უარყვეს, ეგენი რომ დაეხატათ, კაცებს მარტო მოცემულ მომენტში კი არა, საერთოდ აღარ გაუჩნდებოდათ სურვილიო. სხვათა შორის, ტრანსგენდერებზე, სექსუალურ შევიწროებაზე, გენდერულ კვოტირებაზე ისეთი ქალები საუბრობენ, რომლებზეც ნამდვილად არ გაგიჩნდება სურვილი რომ სექსუალურად შეავიწროვო. ხელისუფლება რომ გქვია, მეორე დღესვე უნდა მიგეღო კანონი რელიგიური გრძნობების შეურაცხყოფის დასჯადობის შესახებ, მაგრამ ფსევდოლიბერალებით გაძეძგილი პარლამენტი ამ კანონის მიმღებია? რა თაობას ზრდიან ფსევდოლიბერალები, ამის დასტურად ილიას უნივერსიტეტიც კმარა. მე არ ვიცი, ამაზე რთული ვითარება როდისმე თუ ყოფილა საქართველოს ისტორიაში. ვფიქრობ, დადგა დრო ქართველმა ხალხმა თავისი სიტყვა თქვას, მაინც და მაინც სახლში უნდა შემოგვეჭრან, ბიჭები უნდა გაგვითხოვდნენ, თითოეულს უნდა შეგვეხოს ეს უბედურება? 

– თქვენი პოზიციიდან გამომდინარე, არ გაგიკვირდეთ, რომ "ელიტარებისთვის" რუსეთის ინტერესების გამტარებელს წარმოადგენდეთ.

– "კავკასიაზე" ტელედებატების დროს, "ტაბულას" ჟურნალისტმა სალომე უგულავამ საქართველოს ინტერესების დაცვა, პუტინის ნარატივად "შეაფასა". თურმე მართლმადიდებლური ეკლესიის დაცვა, ერთსქესიანთა ქორწინების წინააღმდეგ წასვლა და ა.შ პუტინის ნარატივი ყოფილა. ამ ვითომ პროგრესულ-დემოკრატიულებმა იმ დონეზე შეაძულეს მოსახლეობას ამერიკა და დასავლეთი, რუსეთი რომ შემოვიდეს, შეიძლება ხალხი ყვავილებით დახვდეს. დღეს, ქვეყანაში რეალურად გვაქვს `მებრძოლ უღმერთოთა კავშირის~ და სოდომისტების მმართველობა. ნელნელა იქით მიდის ყველაფერი, რომ განსხვავებული აზრის გამო, შეიძლება დაგვხვრიტონ. ადრე თუ სატელივიზიო თოქ-შოუებში განსხვავებული პოზიციის მქონე ადამიანებსაც იწვევდნენ, ახლა ყველგან კოლექტიური ნაცები სხედან, რადგან ესენი ყოველთვის აგებდნენ დებატებს, ტელევიზიებმა დაასკვნეს, რომ არ ღირს განსხვავებული აზრის მქონე ხალხის მიწვევა. ახლა დასხდებიან ერთად ეს მარგინალები, იდილიას არავინ დაურღვევთ, შვლის ნუკრივით განაბული წამყვანებიც აუმღვრევლად მოისმენენ სტუმრების "ბრძნული" აზრების ფრქვევას. ამათ რუსული ინტერესების გატარება სხვას როგორ უნდა დააბრალონ, როცა თავიანთი სახელმწიფოსთვის ძირგამომთხრელი საქმიანობით, რუსეთის წისქვილზე ასხამენ წყალს. სააკაშვილი არ იყო, 2008 წლის ომიდან ძალიან მოკლე ხანში, ენგურჰესის მართვა რუსებს ჩააბარა. მე რომ ვამბობ, რუსეთს დაველაპარაკოთ, ურთიერთობა დავალაგოთ ამ ქვეყანასთან-თქო, ეს არის რუსეთის აგენტობა?

ვფიქრობ, დაიწყება "კუდიანებზე" ნადირობა, როგორც შევარდნაძის დროს ებრძოდნენ ზვიადისტებს, როგორც მიშა "ებრძოდა" კრემლის აგენტებს, "ენვერი" და რაღაც საქმეები რომ შეთითხნეს, ახლაც იგივე უნდათ, მაგრამ ეს ვერ იმუშავებს. ამათ ისევ ძველი დრო ჰგონიათ, დაიწყებენ თუ არა ამ პროცესებს, ზუსტად მანდ დამთავრდებიან საბოლოოდ, იმიტომ, რომ ყველაზე დიდი რუსეთის აგენტები, თვითონ უზით კაბინეტებში. რუსეთის აგენტობაზე ის ხალხი მელაპარაკება, რომლებსაც ბიზნესი აქვთ რუსეთში, სხვა და სხვა კომპანიების წილებში სხედან და ფულს შოულობენ? რაღაც საეჭვოდ ხდება ყველაფერი, ფსევდოლიბერალები ბიძინა ივანიშვილს რომ ლანძღავენ, ხოლო "ქართულ ოცნებასა" მთავრობას არ ეხებიან, ეს როგორ გავიგოთ? მიზანმიმართულად ხომ არ ხდება ეს ყველაფერი, რომ ბიძინა ივანიშვილი საბოლოოდ ჩამოიცილონ. აშკარაა, რომ ხელისუფლების გარკვეულმა წრეებმა გაწირეს ბატონი ბიძინა, ილიას ვესროლეთ, ზვიად გამსახურდიას ვესროლეთ, ეს გამყიდველი კასტა ბიძინა ივანიშვილს დაინდობს? შევარდნაძე მისმა მოწაფეებმა, ე.წ. რეფორმატორებმა გაყიდეს, ახლაც ეს ვითომდა რეფორმატორები, სოროსის ლეკვები, ცოტა ხანში ღიად დაუპირისპირდებიან ივანიშვილს, დიქტატორია, არაფორმალური მმართველიაო (ლომჯარიამ უკვე ისაუბრა არაფორმალური მმართველობის მიუღებლობაზე — მ.ს.) და ყველა უბედურებაზე მას შეახოცავენ ხელს.
არ არის გამორიცხული "განახლებული" სააკაშვილის გამოჩენა, ამ ყველაფერს უკავშირდებოდეს, რუსეთში გარკვეულ ძალებს სურთ სააკაშვილის "შემოგდება". რუსეთში არის გარკვეული ძალა, რომელიც ლობირებს სააკაშვილს, რომ საბოლოოდ დააქციონ საქართველო. 

თავს იმით ნუ დავიმშვიდებთ, რომ სააკაშვილს არ მიიღებენ, თავის დროზეც ვამბობდით, ამ გიჟს ვინ აირჩევსო, მაგრამ ორჯერ გახდა პრეზიდენტი. ასე რომ, ხშირ შემთხვევაში ხალხს არც ეკითხებიან. სააკაშვილის გამოჩენა, ერთგვარი მესიჯი იყო ხელისუფლებისთვისაც და მოსახლეობისთვისაც, რომ თუ ჭკუით არ მოვიქცევით, ხელისუფლებაში მოაბრუნონ, რაც აუცილებლად გამოიწვევს სამოქალაქო ომს, რასაც საქართველო ვერ გადაიტანს. ამიტომ, თუ ქვეყნის საბოლოო განადგურება, მისი დაქუცმაცება არ გვინდა, პირველ რიგში ხელისუფლება უნდა გაიწმინდოს ფსევდოლიბერალებისგან და დავიწყოთ რუსეთთან ურთიერთობის დალაგება. ერთხელ და სამუდამოდ უნდა შევიგნოთ, რომ რუსეთი არ დაუშვებს საქართველოს ტერიტორიაზე ნატოს ბაზების განლაგებას, ეს გამორიცხულია. რუსეთი თავის სასიცოცხლო ინტერესებს იცავს, ამიტომ მოვეშვათ ილუზიებს, ნუ ვაიძულებთ ამ უზარმაზარ ქვეყანას კონტრზომები მიიღოს, რაც საბოლოოდ დაასამარებს ჩვენს სახელმწიფოებრიობას.

მანანა სუხიშვილი

მეტის ნახვა
14-04-2018, 06:00


გვესაუბრება დამოუკიდებელი უფლებადამცველი დიმიტრი ლორთქიფანიძე:

_ ბატონო დიმა, თქვენ საჯარო პოლიტიკიდან წახვედით, ამჟამად, რას საქმიანობთ და სამომავლოდ რა გეგმები გაქვთ?

_ დიახ, საჯარო პოლიტიკიდან გარკვეული ტაიმ-აუტი ავიღე. რიგ საკითხებზე ხელისუფლებასთან აქტიური ოპონირება მიწევს. პოლიტიკურ პარტიაში ყოფნის შემთხვევაში ეს შესაძლებლობა არ მექნებოდა. ხელისუფლება, ყოველდღიურად, ძალიან დიდ შეცდომებს უშვებს. ასე თუ გაგრძელდა, შესაძლოა აფხაზეთსა და ცხინვალში შესასვლელი კარი საერთოდ დაიხუროს და ერთ მშვენიერ დღეს აღმოჩნდეს, რომ ვინმესთან სალაპარაკოც აღარაფერი გვექნება. ამიტომ, გადავწყვიტე რუსულ-ქართულ ურთიერთობებთან მიმართებით საზოგადოებრივი აზრის ფორმირებისა და სახალხო დიპლომატიის განვითარების კუთხით ვიმუშავო.

_ კვირიკაშვილის მიმართვას რუსეთისადმი პარალელურად საგარეო საქმეთა სამინისტროს მიერ საკონსულოდან რუსი დიპლომატის გაწვევა მოჰყვა. რა შეიძლება მოჰყვეს ყოველივეს?

_ სოლიდარობის მიზნით (ასე განაცხადა საქართველოს ხელისუფლებამ) საქართველომ, არარსებული დიპლომატიური ურთიერთობების ფონზე, ქვეყნიდან შვეიცარიის საელჩოში მოქმედი რუსული სექციის ათიდან ერთ-ერთი დიპლომატი გააძევა. აღსანიშნავია, რომ მის გაძევებას არც მატერიალურად ხელშესახები და არც პოლიტიკური დივიდენდის მომცემი შედეგი არ მოჰყოლია და ვერც მოჰყვეება. სამაგიეროდ, მდგომარეობა გავირთულეთ და კვლავ მოჯადოებულ წრეში დავრჩით. გიორგი კვირიკაშვილის წერილს წინგადადგმულ, პროგრესულ ნაბიჯად ვთვლი. მიმართვაში გამოთქმული იყო შემდეგი აზრი: ჟენევის ფორმატმა თავისი შესაძლებლობები ამოწურა, საჭიროა ურთიერთობების განახლება, რათა მასში მონაწილეობა უმაღლესმა პოლიტიკურმა წარმომადგენლობითმა პირებმა მიიღონ. ფაქტობრივად, ითქვა, რომ რუსულ-ქართულ ურთიერთობებში საჭიროა პირდაპირი დიალოგი. მოგეხსენებათ, რომ ჟენევის ფორმატში მონაწილე საქართველოსა და რუსეთის მხარეებს შორის ასევე, იყვნენ აშშ როგორც შუამავალი, გაერო, ეუთო და ევროკავშირი. ისმის კითხვა: თუკი აშშ გაეროს და ეუთოს ფორმატში ისედაც მონაწილეობს, ასევე, ევროკავშირის პროტექტორია, მაშინ რაღა საჭირო იყო ცალკე, დამოუკიდებლად აშშ-ს რუსულ-ქართულ ურთიერთობებში შუამავლობა?! საერთაშორისო ინსტიტუტები ხომ ისედაც ახდენდნენ დაკვირვებას და შუამავლობას. სწორედ ამ საკითხმა გადაწყვიტა მიმდინარე პროცესის ბედი.

აქვე აღსანიშნავია, რომ საქართველოს, უმაღლესი რანგის ვიზიტად, ბელორუსიის პრეზიდენტი ლუკაშენკო ეწვია. მან არაორაზროვნად დააფიქსირა მზაობა, რათა მინსკი რუსულ-ქართული ურთიერთობების ახალ ასპარეზად ქცეულიყო. ამ ვიზიტამდე, 4 დეკემბერს საქართველოში სტუმრად იმყოფებოდა მიტროპოლიტი ილარიონი, რომელიც რუსეთის მართლმადიდებლურ ეკლესიაში საგარეო საქმეთა მიმართულებას კურირებს. მან, საეკლესიო საკითხებთან მიმართებით, პირდაპირ გამოთქვა სურვილი აფხაზეთში ახალი დიალოგის გახსნაზე. სოხუმში ვაჟა-ფშაველას ქუჩაზე ჩვენი უწმინდესის და უნეტარესის კუთვნილი რეზიდენცია არსებობდა. მიტროპოლიტმა მაშინ უპრეცედენტო რამ თქვა: ეს რეზიდენცია საქართველოს კათოლიკოს პატრიარქს დაუბრუნდეს და იქ გაიმართოს, დაინტერესებულ მხარეებს შორის, შეხვედრებიო. რა თქმა უნდა, აშშ-ს რეაქციამ მაშინაც არ დააყოვნა, მეორე დღესვე მოხდა 12 ეპისკოპოსის მობილიზაცია, რომლებიც ვიზიტად აშშ-ში წაიყვანეს. მე, არავის განვიკითხავ, უბრალოდ, ფაქტის კონსტატაციას ვახდენ იმ პროცესებთან მიმართებით, რაც ამერიკის მხრიდან, რუსულ-ქართულ ურთიერთობებთან მიმართებით, მუდმივ კონკურენციას, ეჭვიანობას გულისხმობს, არადა იგი, ჩვენი სტრატეგიული პარტნიორი ქვეყანაა. ნახეთ რა მივიღეთ ნაცვლად იმისა, რომ აშშ საკუთარი განცხადების ერთგული დარჩენილიყო, რომელიც ელჩის პირით გააჟღერა, მან უკან წაიღო თავისი სიტყვები. საქმე გვაქვს ორმაგ სტანდარტთან, როდესაც შეშფოთებული აშშ, უცებ, საერთაშორისო სამართლით აღიარებული ნორმებიდან გამომდინარე, აღნიშნავს, რომ ქართული მხარის სუვერენული უფლებაა აწარმოოს პირდაპირი დიალოგი, მათ შორის, ოკუპანტ სახელმწიფოსთან. მაგრამ რამდენიმე დღეში, რეალ-პოლიტიკის გათვალისწინებით, პრაქტიკულად, ჩვენი ხელისუფლება აიძულეს ლოგიკური პროცესების წინააღმდეგ ემოქმედა, რაც გულდასაწყვეტია. აი, რა მივიღეთ ამ ნაბიჯით. ჩვენ უკვე ვდგავართ ფაქტის წინაშე, რომ რუსულ-ქართული ურთიერთობები ნაცვლად გაუმჯობესებისა, კიდევ უფრო მძიმდება. თუმცა, არის კი რუსეთი ის აქლემი, რომელიც ისე დაეცემა რომ ვირის საპალნე ვეღარ ზიდოს?! ეს კითხვა დასავლეთში უნდა აწუხებდეთ. ბოლო წლების შედეგებმა აჩვენა, რომ რუსეთისკენ მიმართული სანქციებით ზოგიერთი დასავლური სახელმწიფო და ევროკავშირის წევრი სახელმწიფოები უფრო ზარალდება, ვიდრე რუსეთი. ამ სანქციებს შედეგი ჯერ არ მოუტანია. მოუტანს კი დასავლეთს შედეგს დიპლომატიური ომი, რომელიც რუსეთის ფედერაციის წინააღმდეგ წამოიწყეს? _ რა თქმა უნდა, არა!

_ ბატონო დიმა, კვირიკაშვილის მიმართვას მალევე გამოუჩდნენ პროვოკატორები, რომლებიც აცხადებენ, რომ რუსეთს მხოლოდ ჟენევის ფორმატში უნდა ველაპარაკოთ. მაგალითად, ბოკერია ამტკიცებს, რომ რუსეთს არ უნდა დავუთმოთ, პრინციპულები ვიყოთო. რას მოგვიტანს ასეთი პოლიტიკა?


_ დიახ, გეთანხმებით. პარადოქსია, მაგრამ ფაქტია, რომ სახელისუფლებო საკვანძო სიმაღლეებზე და ე.წ. ოპოზიციურ ფლანგზე მთავარ სპარინგ-პარტნიორებს წარმოადგენენ ადამიანები, რომლებიც თავიანთი შემოქმედებით დესტრუქციულნი არიან და საქართველოსთვის ზიანის მეტი არაფერი მოუტანიათ. აგვისტოს ომის შემდეგ ენგურჰესის თაღოვანი კაშხლისა და მისი ძალოვანი კვანძის ბედი ასე გადაწყდა: ჯერ ომი გაცივებული არ იყო რომ ქართულმა მხარემ რუსეთისთვის ენგურჰესის თაღოვანი კაშხლის ექსპლუატაციით გადაცემის მემორანდუმს ხელი მოაწერა. სწორედ, ბატონი ბოკერია იყო ის ადამიანი, რომელმაც 2010 წელს დანაშაული ჩაიდინა. კერძოდ, საქართველოს ეკონომიკური საზღვრები ფსოუდან ენგურზე გადმოსწია. ამ ბრალდებას ყოფილი ხელისუფლება უპასუხოდ ტოვებს. მათი დამსახურებაა, რომ დღეს, ფაქტობრივად, მოახერხეს მკვდარი წერტილიდან დაძვრის პროცესში მყოფი ვითარება შემოეტრიალებინათ. ამის ნათელი დადასტურებაა დიპლომატის გაუაზრებელი გაწვევა, რომელიც ერთ-ერთ მნიშვნელოვან საკითხს აგვარებდა. ნონსესია, როცა დიპლომატიური ურთიერთობა არ გაქვს და დიპლომატს აძევებ. იმიტომ, რომ საქართველო, რუსეთთან საგარეო სავაჭრო ეკონომიკური ბრუნვის თვალსაზრისით, კოლოსალურ მოგებას იღებს, რამაც 2017 წლის სტატისტიკით მილიარდორასმილიონ დოლარს გადააჭარბა. ეს ბოლო მაჩვენებელი არ არის. 2018 წელს საქართველო ტურისტების შემოდინების კუთხით რეკორდულ მაჩვენებელს ელის. რუსი ტურისტი მსოფლიოში საუკეთესო გადამხდელად ითვლება. რუს ხალხს უყვარს საქართველო, ისინი ერთგვარ ნოსტალგიას განიცდიან. ხალხებს შორის _ სწრაფვა, ხელისუფლებებს შორის კი ანტაგონიზმია, რაც დაუშვებელია.

ჩვენი ხელისუფლება აშშ-ს და დასავლეთის ინტერესებიდან გამომდინარე იმართება. იმ აშშ-სი რომლის პრეზიდენტ დონალდ ტრამპს რუსეთთან მიმართებით განსაკუთრებული პოლიტიკა ჰქონდა არჩეული და მასაც ისევე როგორც კვირიკაშვილის წერილს დაემართა, უბრალოდ, ფრთები შეუკვეცეს. შეიცვალა ნარატივი, რაც ურთიერთობის გამძაფრებისა და პოლიტიკური ვითარების შემდგომი ესკალაციის განხორციელების მიზნით შავბნელი ელემენტებით დამუხტეს. აი, ასეთ პროცესებთან გვაქვს საქმე. ეს არის ნამდვილი ომი, მესამე მსოფლიო ომის კონტურები უკვე ნათლად ისახება. დასავლეთსა და რუსეთს შორის არსებულმა ჭიდილმა, გამორიცხული არ არის ეპიცენტრი სწორედ საქართველოში ჰპოვოს. ზუსტად ამაზე მინდა აქცენტის გაკეთება _ საქართველო ზესახელმწიფოთა შორის არსებული პოლიტიკური ინტერესების ჭყლეტვის ობიექტი აღმოჩნდება. ამას ემატება რუსეთის შორეულ ბუფერში არსებული ძალიან დრამატულად განვითარებული მოვლენები. მოგეხსენებათ, რომ ასადის ხელისუფლება რომელიც საკუთარ ქვეყანაში _ სირიაში ლეგიტიმურად ითვლება, ჩრდილოეთით მოვლენებს ვერ აკონტროლებს, სადაც ქურთებით დასახლებულ რეგიონებს თურქეთის არმია გამალებული უტევს, თურქული სამხედრო ექსპანსია თავის ზენიტშია. სირიის ლეგიტიმური ხელისუფლება ვერ ახერხებს საკუთარი ლეგიტიმური ინტერესების დაცვას. აქვე, ყურადსაღებია დამასკოს აღმოსავლეთით განვითარებული მოვლენები, სადაც ასევე, გააფთრებული ბრძოლები მიმდინარეობს და ასადის ხელისუფლება გარკვეულ წარმატებებს აღწევს, რაც დასავლური, ზოგიერთი რეაქციული ძალისთვის ყოვლად მიუღებელია. იქ, უკვე, ბალანსის მისაღწევად კონტრ-ზომები ხორციელდება. ვინაიდან, თურქეთი სირიაში უკვე ახორციელებს სამხედრო ექსპანსიას, ირანი მზად არის თავისი კონტიგენტი გაზარდოს, რუსეთის ფედერაცია კი ხვალ მზად იქნება ფართომასშტაბიანი ოპერაციების სერია დაიწყოს. საქართველოს ეპიცენტრად ქცევის ერთ-ერთი მანიშნებელი, ინდიკატორი სწორედ ის არის, რომ რუსეთის სამხრეთში შეიარაღებული ძალების უპრეცედენტო მობილიზაცია ხდება. 58-ე არმიას ერთდროულად ორი დივიზია დაემატა, რომელიც საქართველოს ჩრდილოეთ საზღვრებთან განლაგდა. რეგიონში კიდევ უფრო გაძლიერდა რუსული სამხედრო მანქანა. ყველაფერი ზემოთქმული საქართველოსთვის უდიდესი რისკების შემცველია.

_ ბატონო დიმა, რუსეთი რეგიონში დომინანტია. რა მოხდება თუ პირველობას თურქეთი წაართმევს?

_ ასეთი საფრთხე რეალურია. სწორედ ამისკენ არის მიმართული რიგი დასავლური რეაქციული ძალების მოქმედება, რომ რუსეთის როლი და ახლო აღმოსავლეთზე მისი დომინანტური გავლენა მაქსიმალურად შეასუსტოს. სირია შორეულ ბუფერად შემთხვევით არ მოვიხსენიე. რუსეთს სამხრეთით ორი ბუფერი აქვს _ სირია-ერაყი და კავკასია, რომელიც მისი სასიცოცხლო ზონაა. სირიაში თურქეთი ძალიან გააქტიურებულია და მასთან ერთად გააქტიურებულია ე.წ. სირიის თავისუფლების არმია, რომელიც თავიდან ბოლომდე დასავლეთისგან ფინანსირდება. რაც ყველაზე მთავარია თურქეთისა და სირიის ე.წ. თავისუფალი არმიის გვერდით ისლამური სახელმწიფოს ლიდერები იბრძვიან, რაც უკვე ნათელს ჰფენს შემდეგს: მიზნის მიღწევის გზაზე დასავლეთი ყველაზე უფრო უზნეო, მიუღებელი ნაბიჯების გადადგმას არ ერიდება. ფაქტობრივად, ეს, ყველაფერი, რუსეთის როლის დასასუსტებლად ხდება. თუ რა პასუხს გასცემს რუსეთი, ეს შემდეგი გარემოებიდან შეგვიძლია ვივარაუდოთ _ რუსეთის ფედერაციის პრეზიდენტმა სულ ახლახან ახალი შეიარაღების პრეზენტაცია გამართა, რომლის ანალოგი არავის გააჩნია. არის თუ არა ეს მინიშნება, რომ რუსეთმა დასავლეთის გამოწვევა მიიღო და მზად არის პასუხი ადეკვატური მეთოდებით გასცეს.

ფაქტია, რუსეთი უკან დახევას არ აპირებს. ვიმეორებ, ამის ნათელი დაადსტურებაა შეიარაღების გაძლიერება, სამხრეთით ახალი დივიზიების მობილიზაცია. არ გამოვრიცხავ, რომ ერთ მშვენიერ დღეს რუსეთმა სირიის მიმართულებით თავისი ძალების ფართომასშტაბიანი გადასროლა განახორციელოს და ამისთვის სწორედ საქართველო გამოიყენოს როგორც დერეფანი. როგორ განხორციელდება აღნიშნული, ამაზე ახლა ვერ ვიმსჯელებთ, მაგრამ თუკი ახლო აღმოსავლეთში ვითარება კიდევ უფრო გამძაფრდება, ვფიქრობ, მსგავსი რამ მართლაც შეიძლება მოხდეს. ამ ყველაფრის ფონზე უმოქმედო, არაფრისმომცემი აქტის განხორციელება _ ქვეყნიდან პირის გაძევება, რომელიც ისევ და ისევ საქართველოს ინტერესებს ემსახურებოდა დაუშვებელი იყო. ვის გაუფუჭა ამით ხელისუფლებამ საქმე, ისევ საქართველოს მოქალაქეებს, ხომ?! ვითარება ყოველდღე იცვლება, საჭიროა სრულიად ქართული ელიტარული საზოგადოების მობილიზება და რუსულ საზოგადოებასთან კონტაქტის დამყარება. რასაც პოლიტიკოსები არ აკეთებენ, ის ხალხმა უნდა გააკეთოს. ქვიშის საათი დადგმულია, დრო აღარ რჩება. ღმერთმა დაიფაროს ასეთი პლაცდარმისთვის მზადება დაიწყოს, რომ საქართველო ზესახელმიფოთა პოლიტიკური დაპირისპირების ეპიცენტრი აღმოჩნდეს. ერთხელ ვნახეთ რა შედეგები გამოიღო იმან, როდესაც საკითხების მიმართ უპასუხისმგებლო დამოკიდებულებამ საქართველო კრახამდე მიიყვანა. ვგულისხმობ შემდეგს: მაკ კეინის საარჩევნო კამპანიას საქართველოს ტრიტორიული მთლიანობა შეეწირა და ნაცვლად იმისა, რომ ხელისუფლებას ჩიხიდან გამოსავალი ეძია, საქართველოს სხეულს მისი ორგანული ნაწილები საერთოდ მოსწყვიტა. სხეულს, რომელიც 1991 წლიდან დღემდე გაეროს მიერ აღიარებულია როგორც ერთიანი სახელმწიფო. თუ ასეთი უპასუხისმგებლო ნაბიჯებით სიარულს გავაგრძელებთ, მავანი საქართველოს ტერიტორიული მთლიანობის წინააღმდეგ არაღიარების პოლიტიკის გადახედვასაც ჩაუყრის საფუძველს. ასე, რომ ძალიან ფრთხილად, ქართველებო! დღეს, ჩვენ, ერთსულად უნდა გადავიქცეთ, ეროვნული ინტერესის დასაცავად საზოგადოების სრული კონსოლიდაცია უნდა მოხდეს.

ვინაიდან საქართველოში განვითარებული მოვლენები გვაფიქრებინებს, რომ ერთი მხრივ, მიმდინარეობს ქვეყნისთვის დემოგრაფიული პლაზმის შეცვლა, მეორე მხრივ, რეგიონალური იმიჯის შეცვლა. საქართველო ამიერკავკასიაში ყოველთვის რეგიონალური ძლიერი მოთამაშე იყო. მისი გეოპოლიტიკური სტატუსი გვაძლევდა ფუფუნებას, რომ ყურადღების ცენტრში ვყოფილიყავით. დღეს, ჩვენ რეგიონალური ბორდელის სტატუსი მივიღეთ. ძალიან მიჭირს ამის თქმა, მაგრამ ფაქტია _ თურქეთისთვის, ჩრდილოეთ-კავკასიისთვის, აზერბაიჯანისთვის, სომხეთისთვის ჩვენ როგორც სათამაშო, სექს-ტურიზმის, ნარკო-ტურიზმის ქვეყანა, ისე განვიხილებით. როგორც ჩანს, საქართველომ როგორც ერმა და სახელმწიფომ აქამდე არსებული ფორმით ფუნქციონირება უნდა შეწყვიტოს და სხვადასხვა გაზსადენებისთვის, ნავთობსადენებისთვის, ჰაბებისთვის, ტერმინალებისთვის ტერიტორიული წარმონაქმნი გახდეს და აქ, ტრადიციული ქრისტიანული სახელმწიფოსთვის ადგილი აღარ უნდა იყოს.

თამარ შველიძე

მეტის ნახვა
5-04-2018, 18:30


გვესაუბრება მოძრაობა "ქართული მარშის" ერთ-ერთი ლიდერი რამაზ გაგნიძე.

ტელეკომპანია "რუსთავი 2"-ის ოფისთან მისული ჩვენი ორგანიზაციის წევრები, რომლებიც ე.წ. ჟურნალისტის გიორგი გაბუნიასგან ქრისტეს შეურაცხყოფისთვის ბოდიშის მოხდას ითხოვდნენ, ლიბერასტული სამყაროს დაკვეთით დააკავეს და სააკაშვილის ზონდერმოსამართლედ წოდებულმა დავით კურტანიძემ ექვს მათგანს ორთვიანი წინასწარი პატიმრობა შეუფარდა. ის ბრალდება, რაც მათ წაუყენეს, 2000-ლარიან ჯარიმას და 30-დან 90 დღემდე ადმინისტრაციულ პატიმრობასაც ითვალისწინებს, მაგრამ ინციდენტს სისხლის სამართლის კვალიფიკაცია მისცეს. თურმე ეს ხულიგნური ჯგუფი, რომლებმაც წინასწარ მოილაპარაკეს და დაგეგმეს "დანაშაული". თუ ბოდიშის მოხდის მოთხოვნა და გინება სისხლის სამართლის დანაშაულია, რომლისთვისაც ხალხს ციხეში უშვებენ. მაშინ რატომ არ დადგა სხვების, მათ შორის პოლიტიკოსების პასუხისმგებლობის საკითხი? იგივე მელია სიტყვიერ და ფიზიკურ შეურაცხყოფას აყენებს ხალხს, ზუგდიდისა და თელავის საკრებულოებში, აგინეს კი არა, ცხვირ-პირი დაამტვრიეს ერთმანეთს, მაგრამ კაციშვილი არ დაუკავებიათ. შეიძლება ჩვენმა წარმომადგენლებმა მართლაც ჩაიდინეს წვრილმანი ხულიგნობა, დაესაჯათ ადმინისტრაციული წესით, ეს ბრალი 100-დან 500 ლარამდე ჯარიმას გულისხმობს. გაბუნიასთვის არავის უცემია, რომელიც ჟესტების ენით იქით აყენებდა შეურაცხყოფას იქ მისულ ხალხს.

დაკავებულთაგან ორს ბრალი დაუმძიმეს, სხვისი ნივთის განზრახ დაზიანების ბრალდებაც წაუყენეს. თურმე მათ დაუმტვრევიათ ტელეკომპანიის იურისტის ავტომანქანა და ზარალი 550 ლარს უტოლდება, არადა უმნიშვნელო დაზიანება იყო, რომლის გამოსწორებასაც მაქსიმუმ 150 ლარი ჭირდება. ზარალი ხელოვნურად გაბერეს, რომ სს-ის საქმე აღეძრათ. იმას რატომ არ ამბობენ, რომ იურისტმა თამთა მურადაშვილმა ავტომანქანით ფეხებზე გადაუარა ტელეკომპანიის ეზოს მიმდებარე ტერიტორიაზე შეკრებილ აქციის მონაწილეებს. მე მოსამართლე კურტანიძის კომპეტენციაში არ ვიჭრები, მაგრამ იქნებ ვინმემ ამიხსნას, რას ნიშნავს წინასწარ დაგეგმილი ხულიგნობა, იურისპრუდენცია ასეთ ცნებას არ ცნობს, ასე რომ ეს თავიდან ბოლომდე არასწორი ბრალდებაა. ვფიქრობ, ეს იყო "რუსთავი 2"-ის მხრიდან წინასწარ დაგეგმილი პროვოკაცია. ჩვენი ორგანიზაციის ახალგაზრდულმა ფრთამ ფეისბუქით გაავრცელა ინფორმაცია, რომ "რუსთავი 2"-ის ოფისთან ვიკრიბებოდით დათქმულ დროს, რათა გაბუნიასთვის ბოდიში მოგვეხდევინებინა. ამ ინფორმაციებს ცხადია, ყველა კითხულობს. აქციის მონაწილეები დათქმულ დროს მივიდნენ ადგილზე, მურადაშვილის ავტომანქანა მათ უკვე ჭიშკართან ხვდება სადაც გაბუნიაც ზის, მურადაშვილი უცებ გამოვარდა და ფეზებზე გადაუარა რამდენიმე ადამიანს და ამის შემდეგ დაიწყო აყალმაყალი. ამ დროს ეზოდან გამოცვივდნენ ათამდე ზონდერი, ბადრი ბასიშვილის ცნობილი დაჯგუფების წევრები, რომლებიც დღემდე "რუსთავი 2"-ის დაცვის არაოფიციალური წევრები არიან. ამ ფიზიკურად ძლიერ, ნავარჯიშებ ახალგაზრდებს, რომლებიც გაბუნიას მსგავსად საყურეებით იყვნენ "შემკულნი", "ქართული მარშის" ახალგაზრდული ფრთის წევრებთან მოუვიდათ წაკამათება და ფიზიკური შეხლა-შემოხლა.

ეს ყველაფერი დაფიქსირებულია ვიდეოკადრებშიც და ფოტოებზეც, ასე რომ ამ ზონდერჯგუფის ამოცნობა პრობლემას არ წარმოადგენს. კურიოზი ისაა, რომ ტელევიზიის კორესპონდენტი იღებდა იმ ადგილს, რომ თითქოს აქციის მონაწილეები მურადაშვილის ავტომანქანას უკნიდან აყირავებდნენ, ავტომანქანა შეიძლება გვერდიდან გადააბრუნო და არა უკანიდან. ყველა ტელევიზია სისტემატურ რეჟიმში ატრიალებდა ზონდერჟურნალისტ დავით ერაძის ("რუსთავი 2" ტელევიზია კი არა, ზონდერჟურნალისტების ნაკრებია) დასისხლიანებულ სახეს, მაგრამ არავინ ამბობს ამას წინ რა უძღვოდა. ვიდეოკადრებში კარგად ჩანს, ერაძეს როგორ გაყავს ჩვენი წევრი გიორგი ონიანი გვერდით, ეკამათება და მერე ურტყამს. რახან ონიანს ცხვირიდან სისხლი არ წამოუვიდა, ნაცემი არ არის და ონიანმა საპასუხოდ რომ დაარტყა, მარტო ეს ითვლება ხულიგნობად? სასამართლოში ამ ყველაფერზე იყო მსჯელობა, როგორ შევარდა მურადაშვილი ავტომანქანით ადამიანების ჯგუფში, ცინიკურად როგორ იწვევდა გაბუნია აქციის მონაწილეებს, როგორ დაგვესხნენ თავს მათი ზონდერები, მაგრამ პროკურორმა და მოსამართლემ სიტყვა არ გვათქმევინეს, პროკურორმა, რომლის გვარიც აღარ მახსოვს, არცერთ კითხვაზე პასუხი არ გაგვცა. ეს პროკურორი ცნობილია, როგორც სოროსის ლიბერასტული ფრთის წარმომადგენელი, "შემოგდებული" პროკურორია, მოსამართლეზეც მოგახსენეთ, ნაცების ზონდერ მოსამართლე იყო და თავისას არც ახლა იშლის, ის შერჩევითი სამართალი, რაც ნაცრეჟიმის დროს იყო გამეფებული, კვლავ მოქმედებს და ისევ ნაცების და მათი სატელიტების სასარგებლოდ. "ქართულმა ოცნებამ" თავის დროზე პოლიტპატიმრებად გამოაცხადა და ბოდიში მოუხადა იმ რვა ადამიანს, რომელიც ნაცების მმართველობისას ტელეკომპანია "კავკასიის" ღია ეთერში ქრისტეს სიყვარულის გამო დაიჭირეს და გისოსებს მიღმა გამოამწყვდიეს, მოქმედმა ხელისუფლებამ ახლა იგივე გაიმეორა, თვითონ უკვე შვიდი პოლიტპატიმარი ჰყავს. დიდი აჟიოტაჟით მიღებული ანტიდისკრიმინაციული კანონი, მხოლოდ სოროსულ-ლიბერასტული ფრთის, ქრისტეს მაგინებლების ინტერესების დაცვას მოარგეს, ფაქტია, ქრისტიან-მართლმადიდებლების უფლებები როცა ილახება, არ მოქმედებს.

– არ ფიქრობთ, რომ თქვენ საქართველოს ხელისუფლება კი არა, გლობალიზაციის მონსტრი გიპირისპირდებათ ამ "ძალადმაცხონე" გვარამიას და მისი დამქაშების ხელით?


– გეთანხმებით, მაგრამ ევროპაში არ არის ასეთი კატასტროფული მდგომარეობა, ათამდე ქვეყანას გლობალისტ-მასონები ვერაფერს აკლებენ. საპატრიარქომ განცხადება გაავრცელა, რაც გარკვეულწილად ბუნდოვანი იყო, მოგეხსენებათ, ეკლესიაშიც მრავლად არიან ლიბერასტული ფრთის წარმომადგენლები, რომლებიც პატრიარქს ღალატობდნენ და სულიერებისგან შორს დგანან. მთავრობასთან იმიტომ მაქვს პრეტენზია, რომ არ შეიძლება გარე ძალებს მუდმივად თავი დაუხარო და მათი "დირექტივებით" იმოქმედო, პოლიციამ ლამის ერთი-ერთში გაიმეორა ნაციონალებისდროინდელი პოლიციის "სპეცოპერაციები". ბასიშვილის ზონდერებმა ტვინის შერყევა მიაყენეს მიხეილ ამისულაშვილს, ირაკლი დოლენჯაშვილს, ლადო სადღობელაშვილს და სხვებს, საქმეში დევს ეს სამედიცინო დასკვნები, მაგრამ პროკურატურა-მართლმსაჯულებას ამისთვის ყურადღება არ მიუქცევია. აქციის მონაწილეები ზოგი საავადმყოფოში დააკავეს, ზოგიც ოფისებში, სადაც პოლიციამ კარი შეამტვრია. ინციდენტის დროს სანდრო ბრეგაძე იქ საერთოდ არ ყოფილა, ჩვენ სხვადასხვა ავტომანქანებით ვმოძრაობდით, "საცობში" მოვხვდით და ლამის ორი საათის დაგვიანებით მივედით. სანდრო პოლიციამ დააკავა, მოგვიანებით, როცა საავადმყოფოდან გამოვიდა მაშინ უთხრეს, მოწმის სტატუსით უნდა დაგკითხოთო. როდის იყო მოწმეებს აკავებდნენ, შეტყობინება გაუგზავნეს და უარი თქვა ჩვენების მიცემაზე? ვაკე-საბურთალოს კრიმინალური პოლიციის თანამშრომლებმა დააკავეს, რომლებსაც ფორმა არ ეცვათ და არც შესაბამისი მოწმობები წარუდგენიათ. პოლიციის შენობაში არ უცემიათ, მაგრამ დაკავების დროს სანდროს თავი მიარტყმევინეს და ზედა ტანსაცმელი შემოახიეს, მცირე სილურჯის კვალი ეტყობოდა, ჩაატარონ სამედიცინო, ბიოლოგიური თუ ქიმიური ექსპერტიზები, რაც უკვე მოვითხოვეთ და დამტკიცდება, რომ სანდრო ძალის გამოყენებით დააკავეს.

ნერვიულობის დროს გულყრები ეწყება, დაკავების დროს ცუდად გახდა, მაღალი წნევაც ჰქონდა, პოლიციაში პატარა, უჰაერო ოთახში გამოკეტეს და ცუდად რომ გახდა, კარს არ უღებდნენ ჰაერი რომ შესულიყო. ადამიანის წამება მარტო ცემა, ფეხებით დაკიდება, ხელების მაგიდის უჯრაში მოყოლება არ არის, რასაც ნაციონალები აკეთებდნენ. ცუდად მყოფ ადამიანს საათზე მეტ ხანს უჰაეროდ რომ გამოკეტავ, ხომ შეიძლება დაიღუპოს, შველას რომ გთხოვს და ექიმს არ გამოუძახებ, ესეც წამებაა, რასაც ევროკონვენციის შესაბამისი მუხლიც ითვალისწინებს. არც ამ ფაქტებს მიაქცია ყურადღება მოსამართლემ. მელორ ვაჩნაძე სანდროს სანახავად იყო მისული საავადმყოფოში, როცა დააკავეს. პალატიდან გამოსულს დახვდა ბადრაგი, რატომ შეხვედიო, ცემით დამუქრებიან, შეკამათების დროს მელორს ტელეფონი ამოუღია და იღებდა, რამაც პოლიციელები გააღიზიანა, ლიფტში შეუყვანიათ და იქ უცემიათ. ნაციონალები ვინც არიან კარგად ვიცი, მე 'ქართული ოცნების" იმ წარმომადგენლებისგან მწყინს დაპატიმრებული ადამიანების დაცინვა-ღლიცინი, ვისთან ერთადაც წლების განმავლობაში ვიბრძოდით ნაციონალების წინააღმდეგ.

მანანა სუხიშვილი

მეტის ნახვა
2-04-2018, 22:00