მხარეებმა საუბრისას ხაზი გაუსვეს საქართველოსა და დიდ ბრიტანეთს შორის არსებულ მაღალი დონის პოლიტიკურ თანამშრომლობას და აქტიურ ეკონომიკურ ურთიერთობებს. აღინიშნა, რომ არსებობს ეკონომიკური თანამშრომლობის კიდევ უფრო გაღრმავების პოტენციალი. შეხვედრისას პოზიტიურად შეფასდა ლონდონში ახლახან გამართული "უორდროპის სტრატეგიული დიალოგი", რომლის ფარგლებში განხილული იყო თანამშრომლობა პოლიტიკური, ეკონომიკური და ხალხთაშორისი კავშირების გაღრმავების მიმართულებით.


მეტის ნახვა
24-11-2017, 19:13


აკადემიური უნდა იყოს ჩვენი პრეზიდენტიო – გვითხრეს, მომავალიო, მომავალი, თორემ, ძველი კოკასა შიგან იდგა და წარმოდინდა უკვეო.
რაო? აკადემიურიო? ანუ, ეს ფილოსოფოსი პრეზიდენტი აკადემიური ქცევებითაც არ გამოირჩეოდა? მოვუკვდი მე მაგას აღარა. როგორ დახვეწილად იცოდა ხოლმე ღაწვების აფაკვლა – იცოდა რატომ, თუმცა? ჯერ კიდევ, იცის. არსად წასულა, ვერსად გაგიგდიათ.

ხოდა, მიდის მსჯელობა, ვინ იქნება ახალი პრეზიდენტი, როგორი იქნება, რა გვარისა და წარმომავლობის, ცოლი ეყოლება თუ კარგი ცოლი, შვილის ყოფილი ქმრები და მეგობრები ნასამართლევი ნარკომანები ეყოლება თუ დოცენტები და ასე უსასრულოდ.
არადა პრეზიდენტი ცოცხალია, პრეზიდენტს ვადა არ გასვლია, პრეზიდენტს ჯერ მოსავალი არ აუღია.
რა კეთილი, რა თბილი, როგორი მოსიყვარულე – ყველას გვერდით ედგა – ყველა ფეხმსუბუქი ქალბატონის ქომაგი, ყველა ნარკომანის და ხულიგანის დამცველი… მაინც ავიწროებდნენ, მაინც ჩაგრავდნენ, მაინც აუგად იხსენიებდნენ…

ახლა კი, ახლა სიცოცხლეშივე, მმართველობის პერიოდშივე შემცვლელი უნდათ მოუძებნონ…
მოვუკვდი მე აღარა, ასულა დუშეთში, პრეზიდენტი რომ გახდა მას მერე, გაუჩერებია მანქანა ბირჟასთან და ჩამოურიგებია სამიოდე ადამიანისთვის მთელი 30 ლარი… დადის ოთხი წელია ეს ამბავი ლეგენდად. დადის რა, მე თავად დავატარებ თუ დავათრევ – რად გინდა, არავინ უფასებს, არავინ აიტაცა, არავინ გააპიარა…

თქვენზე იყოს იმ სამი ადამიანის ცოდო, მარგველაშვილი რომ მეორედაც აგერჩიათ – ხომ ისევ ავიდოდა, ხომ ისევ გააჩერებდა ბირჟასთან მანქანას და ხომ ისევ ჩამოარიგებდა 30 ლარს?
ახლა, მარგველაშვილს საერთოდ არავინ უპირებს კანდიდატად წამოყენებას – როცა ავირჩიეთ, მაშინაც მივქარეთო.
რათა, კაცო, რათა?

ტყუილად ირხეოდა მთელი ოთხი წელი ლერწამის თავთავივით ხან აქეთა მხარეს და ხან იქეთა? თქვენ ფუყე თავთავის რხევაში არ აგერიოთ, ფილოსოფოსის თავი და მხრები, მსუყე თავთავის რხევა რა რთული ამბავია, იცით, განა?
საერთოდ, თუ არ გინდოდათ და არ მოგწონდათ, რას აგვარჩევინეთ, ბატონო, რას მოგვახვიეთ თავს, ჩვენი თავის ტკივილი არ გვეყოფოდა, ახლა ამ საცოდავის მწარე ბედზეც რომ უნდა ვიდარდოთ?
არ გვინდოდა და არ მოგვწონდა რას გვიქვიან – არ ვიცნობდით საერთოდო…
ბიჭოს, გაგეცნოთ ჯერ, დაგიშალეთ?

ნაციონალებო, თქვენ რაღა მოგივიდათ, აკი, როცა ვეტო გჭირდებოდათ, მაშინ სადილად პატიჟებდით და არც დანა-ჩანგლის მოხმარების წესს უწუნებდით და ახლა? ახლა ვის უტოვებთ? ახლა რატომ მოიძულეთ? ახლა რატომ ეძებთ ახალ კანდიდატს? რავა, ამას ცუდად ეფაკლება ღაწვები?
გუშინდელივით მახსოვს, როგორ წარგვიდგინეს მეოჯახე ფილოსოფოსი ოჯახის გარეშე და როგორ გვითხრეს რომ უნდა აგვერჩია.
ახალ კანდიდატს რა ეშველება, ნეტავი? ახალ კანდიდატს ვინ წარადგენს და ვინღა გვთხოვს გვერდში დავუდგეთ და შემოვხაზოთ?
ახლა, მეორეს მხრივ, მარგველაშვილი თუ შემოვხაზეთ, იმიტომაც არ მოეხაზა, აი? იმიტომაც არ მოგვეხაზა, აი?
კაცო, რამდენმა პრეზიდენტმა გაიარა ჩემს ხელში, არც ერთი არ შემცოდებია ასე, იმიტომ რომ, ამ საწყალმა პრეზიდენტობის მეტი არაფერი იცის და რა უნდა ქნას აწი, რა გააკეთოს, რით ირჩინოს თავი, რით არჩინოს ოჯახი, ვინღა მისცემს კარტოფილის თესლს, ვინღა მოურწყავს ნარგავებს? სადღა ექნება ძვირადღირებული ვისკი და კოსტიუმები?

გული მეწურება, მაგრამ რა ვუყო…

როცა მე მისკენ ვიყავი, ის ეშმაკებისკენ იყო და ახლა ეშმაკებიც რომ შემოეცალნენ და დარჩა ეულად – კი ისევ მისკენ ვარ, მაგრამ ეშმაკსაც რომ დავიწყებია, ისეა მაგისი საქმე და ვეღარ ვუშველი.
მაინც მიკვირს, ვინ, კაცო, ვინ უნდა მოიყვანოთ ამაზე აკადემიური, ამაზე ბუნჩულა, ამაზე კეთილი და თბილი, ამაზე ჭკვიანი და განათლებული? – მაინც რა საყვარლად ეფაკლება ხოლმე ღაწვები – ჩაქრიიი…

პრეზიდენტი მიდის და პრეზიდენტი მოდის!
გაუმარჯოს პრეზიდენტს!
თამუნა კეშელავა

მეტის ნახვა
20-11-2017, 20:54


გვესაუბრება საქართველოს აზერბაიჯანელთა ეროვნული კონგრესის თავმჯდომარე, `ქართული ოცნების~ აქტიური მხარდამჭერი ალი ბაბაევი.

_ ბატონო ალი, თბილისში მნიშვნელოვანი შეხვედრა გაიმართა მთიანი ყარაბაღის პრობლემების მოგვარებასთან დაკავშირებით. რას იტყვით ამაზე?

_ სანამ ეს კონფერენცია შედგებოდა, მანამდე გამოჩნდნენ ადამიანები, როგორც აზერბაიჯანიდან, ისე სომხეთიდან, რომლებიც მიიჩნევდნენ, რომ დესტაბილიზაციას რეგიონში ყარაბაღის პრობლემა უკვე 27 წელიწადია ქმნის. შეიკრიბა ე.წ. მინსკის ჯგუფი, რომელშიც გაერთიანებულნი არიან რუსეთი, აშშ-ი, საფრანგეთი და სხვა ქვეყნები, თუმცა დღემდე არ გადადგმულა მნიშვნელოვანი ნაბიჯი ამ მიმართულებით. ამიტომაც შეხვედრა შედგა ნეიტრალურ ტერიტორიაზე, ისტორიულად კავკასიის ცენტრში, თბილისში.
სომხების და აზერბაიჯანელების გარდა შეხვედრაზე იყვნენ თითქმის 16 ქვეყნის წარმომადგენლები.

_ შეხვედრის ინიციატორი რომელიმე უცხოური ორგანიზაცია ხომ არ ყოფილა?

_ ინიციატორები სომხები და აზერბაიჯანელები იყვნენ. აზერბაიჯანსა და სომხეთში ცნობილი ისტორიკოსები, კონფლიქტოლოგები, მეცნიერები, არასამთავრობო სექტორის წარმომადგენლები. შეხვედრას ესწრებოდნენ სტუმრები კალიფორნიიდან, ბოსნია-ჰერცეგოვინადან, რუსეთიდან, ბელორუსიდან, უკრაინიდან და სხვ.
გაიმართა საუბრები კონფლიქტის დარეგულირების კუთხით.
საყურადღებო იყო თურქი ექსპერტის სიტყვა. მან ერთგვარი გეგმა დასახა, თუ როგორ უნდა მოხდეს კონფლიქტის დარეგულირება.
დიალოგის შემდეგ შეიქმნა ჯგუფი, სადაც გაერთიანდნენ სომხეთიდან ჩამოსული ექსპერტები, აზერბაიჯანელები, საზღვარგარეთის სხვა ქვეყნების წარმომადგენლები და შემდგომი შეხვედრების პერსპექტივები განიხილეს.

_ აზერბაიჯანელები მიიჩნევენ, რომ ყარაბაღი აზერბაიჯანული ტერიტორიაა, სომხები თვლიან, რომ ის სომხეთს უნდა ეკუთვნოდეს. პირადად თქვენ როგორ გესახებათ კონფლიქტის მოგვარების პერსპექტივა?


_ ყველა ადამიანი, რომელმაც ისტორია არ იცის, იტყვის, რომ მთიანი ყარაბაღი სომხეთის მიწაა.
თუ გაეროს ოთხი გადაწყვეტილება ამტკიცებს, რომ ყარაბაღი აზერბაიჯანისაა, ევროპარლამენტი თვლის, რომ იგი აზერბაიჯანს უნდა ეკუთვნოდეს, ევროსაბჭოც აღიარებს, რომ ტერიტორია სომხების მიერ არის მიტაცებული. როგორღა ამტკიცებს ვინმე, რომ ეს ტერიტორია სადავოა?
პრობლემას ამძაფრებს ის, რომ დღეს სომხეთის ხელისუფლებაში არიან ისეთი ადამიანები, რომლებიც, თავის დროზე, სეპარატისტებს უწყობდნენ ხელს.
სომხეთში დემოკრატიული ხელისუფლება თუ მოვა, რომელიც ორიენტირებული იქნება რეგიონში სტაბილიზაციისკენ, მშვიდობისკენ, ეკონომიკური ურთიერთობების გაღრმავება-განვითარებისკენ, ეს მოუტანს სტაბილურობას და სიმშვიდეს მთლიანად რეგიონს.

_ საუბარი რაზეა, მთიანი ყარაბაღის მთლიანად გადაცემაზე თუ გაყოფაზე?


_ ჯერ ლაპარაკობენ 7 რაიონის გადაცემაზე აზერბაიჯანისთვის. მერე უნდა ჩატარდეს რეფერენდუმი და ყარაბაღი თვითონ გადაწყვეტს თავის მომავალს  – მიიღოს თუ არა ავტონომიური სტატუსი. აზერბაიჯანი თანახმაა, მაგრამ ყველა შეხვედრაზე სომხეთის მხარე წინააღმდეგობას წევს, ნებისმიერ შეთანხმებას, საბოლოო ჯამში, სომხები არღვევენ.

_ 30 ოქტომბერს ბაქოში ბაქო-თბილისი-ყარსის რკინიგზის გახსნის ცერემონია ჩატარდა. დამეთანხმებით, მნიშვნელოვან საქმეს ჩაეყარა საფუძველი.


_ რეგიონში ძალიან სეიროზული ნაბიჯი გადაიდგა. ამ მარშრუტით პირველი სატვირთო მატარებელი ყარსში უკვე ჩავიდა. იქედან ევროპის ნებისმიერ ქვეყანაში მოხვდება. ეს ხელს შეუწყობს რეგიონის ეკონომიკურ განვითარებას. სომხები, მოგეხსენებათ, ამ საკითხს კრიტიკულად უყურებენ, რადგან, სანამ ყარაბაღის პრობლემა არ მოგვარდება, ამ გზით სარგებლობის უფლება მათ არ ექნებათ.
რამდენიმე დღის წინათ მოქმედების ფაზაში შევიდა კიდევ ერთი პროექტი სახელწოდებით "ასტარა 1" და "ასტარა 2" _ ირან-აზერბაიჯანს შორისაც გაიხსნა პირდაპირი რკინიგზა. არაბეთის ქვეყნებიდან ტვირთები იმოძრავებს ირანი-ბაქო-მოსკოვის, ასევე ბაქო-თბილისი-თურქეთის მიმართულებით.
ამ პროექტსაც დიდი მნიშვნელობა აქვს კავკასიის ქვეყნების ეკონომიკური განვითარებისათვის. ამაზე უნდა იფიქრონ აფხაზებმა და ოსებმა. საქართველო რეგიონში ტრანზიტულად მნიშვნელოვანი ქვეყანა ხდება და დიდი ეკონომიკური მომავალი აქვს.

_ ცოტა ხნის წინათ ჩვენ ერთად შევხვდით თურქეთში ბიზნესმენებს, რომლებსაც, ჩვენთვის და მათთვისაც, ჯერჯერობით გაურკვეველი მიზეზების გამო, საქართველოში შემოსვლის უფლება არ აქვთ. ახალი ხომ არაფერი გაგიგიათ, რა ხდება ამ მიმართულებით?


_ ზოგადად, თურქები პატივს სცემენ ქართველებს. თურქეთში, პერსონა ნონ-გრატად გამოცხადებულ ბიზნესმენებს კაბინეტებში ქართული დროშა უკიდიათ. ქართულ სიტყვებს იმეორებენ.ნრაც შეეხება ყარაფაფახ-თურქებს, მათ ორგანიზაციასთან თვითონ რეჯეფ ტაიფ ერდოღანია დაახლოებული. მხოლოდ თურქეთში დღესდღეობით 3 000 000 ყარაფაფახი-თურქი ცხოვრობს.
წლეულს "დმანისობაზე" ყარაფაფახელთა წარმომადგენლობა იყო ჩამოსული თურქეთიდან.
დღესასწაულზე გაუგებრობა მოხდა ბაქოს ჯგუფსა და ადგილობრივებს შორის. ყარაფაფახელთა წარმომადგენლობა კონფლიქტში არ ჩარეულა, მეტიც, ისინი ადგილობრივი, ოფიციალური ხელისუფლების მხარეს დადგნენ, ქართულ სუფრას შეუერთდნენ და ჩვენთან ერთად მოილხინეს. მათ აქვთ გეგმები, რომ ქვემო ქართლსა და სხვაგან, საიდანაც მათი წინაპრები იყვნენ, ინვესტიციები განახორციელონ, შექმნან სამუშაო ადგილები.
თქვენ იყავით მათთან სტამბულში, ბურსაში და თქვენი თვალით ნახეთ, რა უზარმაზარი ქარხნების მფლობელები არიან. ეს ადამიანები თურქეთში ცნობილი პირები გახლავან, ავტორიტეტული ხალხი, რომლებიც გაძევებული არიან საქართველოდან. რა ხდება, ამას, ალბათ, შესაბამისი ორგანოები გაარკვევენ ობიექტურად, მაგრამ ჩემი მოსაზრება თუ გაინტერესებთ, გეტყვით, რომ გაურკვეველია იმ ჰუმანიტარული დახმარების ბედი, რომელიც მათ მიერ სოციალურად დაუცველი ბავშვებისთვის იყო გამოგზავნილი.
პირადად მე, ხელისუფლების ერთ-ერთი მხარდამჭერი, გულშემატკივარი და თანამებრძოლი, ვთხოვ ხელისუფლებას, გაარკვიოს ეს საქმე.
ჩემს მოქალაქეობრივ ვალად მივჩნიე, ჩავსულიყავი თურქეთში და გამეცნო ის ხალხი, მათი საქიანობა.
ამ ადამიანებს დიდძალი კაპიტალი აქვთ თურქეთში. საქართველოში თავიანთი წინაპრების ხსოვნის საპატივცემულოდ მოდიან და არა პირადი მოგებისთვის. ეს ადამიანები თავს საქართველოს დიასპორის წარმოამდგენლებად თვლიან თურქეთში.

_ ახლახან ადგილობრივი თვითმმართველობის არჩევნები ჩატარდა. აირჩიეს საკრებულოების თავმჯდომარეები და წევრები, თვითმმართველი ქალაქების მერები. თქვენ აქტიურად იყავით ჩართული ამ პროცესებში.


_ პოლიტიკურად ძალიან სერიოზული და გლობალურად მნიშვნელოვანი პროექტების განხორციელების პროცესების წინაშე ვართ, მაგრამ ჩვენი ქვეყნისთვის მაინც გადამწყვეტი მნიშვნელობა ადგილობრივი თვითმმართველობის არჩევნებს და მის შედეგებს ჰქონდა.
წინაასაარჩევნო პროცესი ძალიან დემოკრატიულად მიმდინარეობდა. "ნაცმოძრაობამ" უნდა შეიგნოს, რომ საქართველო მათ არჩეულ დიქტატორულ გზას აღარ დაუბრუნდება.
აღსანიშნავია, რომ მარნეულში, ამ არჩევნებში პირველად იყო წარდგენილი ქალაქის მერად აზერბაიჯანელი ეროვნების ადამიანი. მარნეულში თემურ აბაზოვმა გაიმარჯვა. სასიხარულო ამბავია ეს.
დღეს ჩვენი ქვეყნის წინაშე არის ძალიან სერიოზული გამოწვევები. პირველ რიგში, ტერიტორიის 20% გვაქვს დასაბრუნებელი, ეკონომიკური ვითარება გასაუმჯობესებელი, ევროპასთან ურთიერთობა გასაღრმავებელი, ნატოსკენ ინტეგრაციის პროცესი დასახვეწი, მეზობელ ქვეყნებთან ურთიერთობები დასალაგებელი და რა დროს კინკლაობა და პოლიტიკური ინტრიგებია?! "ქართული ოცნება" ქვეყანას უძღვება და მართავს პროგრესის მიმართულებით.
ის ძალები, რომლებიც ამ მიმართულებას ეწინააღმდეგებიან, ქვეყნის მოღალატეები არიან.

ირანდა კალანდაძე

მეტის ნახვა
13-11-2017, 21:10


ტექსტის თარგმანი ინგლისურ ენაზე გაეგზავნათ:

აშშ ვიცე-პრეზიდენტს მაიკლ პენსეს; აშშ სახელმწიფო მდივანს რექს ტილერსონს; ჰელსინკის თავმჯდომარესა და თანათავმჯდომარეს აშშ-ში როჯერ ვიკერსა და ქრისტოფერ სმისს; გაეროს გენერალურ მდივანს ანტონიო გუტიერრესს; ევროპარლამენტის პრეზიდენტს ანტონიო ტაჯანის; ევროკავშირის პრეზიდენტს ჯეან-კლოდ ჯანკერს; ევროსაბჭოს მდივანს ჰავიერ სოლანას; გერმანიის კანცლერს ანგელა მერკელს; საფრანგეთის პრეზიდენტს ემანუელ მაკრონს; რუსეთის ფედერაციის ელჩს აშშ-ში ანატოლი ანტონოვს; გერმანელ პოლიტოლოგს ოსკარ ლაფონტაინს; გერმანის ბუნდესტაგის დეპუტატს სარა ვაგენკნეხტს, ევროსაბჭოს საგარეო ურთიერთობათა წარმომადგენელს ფედერიკა მოგერინისა და სხვა ოფიციალურ პირებს.

ბატონო პრეზიდენტო, ნება მიბოძეთ, აშშ-ში მცხოვრებ ქართველ ემიგრანტთა ერთი ჯგუფის სახელით მოგილოცოთ ეს საპატიო მოვალეობა თქვენი ქვეყნისა და ასევე მთელი მსოფლიოს წინაშე. დადგა დრო, ამერიკის შეერთებულ შტატებს პრეზიდენტად ჰყავდეს სამართლიანობისთვის მებრძოლი (ასე გვახსოვს თქვენი წინასაარჩევნო საპრეზიდენტო კამპანიიდან) ისეთი ძლიერი პიროვნება, როგორიც თქვენ ბრძანდებით!
გისურვებთ წარმატებას წინააღმდეგობებით აღსავსე ამ რთულ გზაზე!
ბატონო პრეზიდენტო, მოგეხსენებათ, ქართველი ერი დღევანდელი სამყაროს ერთერთი უხუცესი ერია; თავად საქართველო კი პატარა, ლამაზი, უძველესი კულტურის ქვეყანაა (ყოველ შემთხვევისთვის, ასეთი იყო 1992 წლის 6 იანვრამდე), მდებარე შავსა და კასპიის ზღვებს შორის, რაც, სამწუხაროდ თუ საბედნიეროდ, განაპირობებს მის პოლიტიკურ ცხოვრებას. ეს კი ყოველთვის საბედისწერო იყო მის ტერიტორიაზე მცხოვრები ყველა ერის წარმომადგენლისა და განსაკუთრებით კი ქართველთათვის – დაწყებული მითიური არგონავტების ლაშქრობიდან, დამთავრებული თანამედროვე მსოფლიო გლობალური პროცესებით.

ნება მიბოძეთ შეგახსენოთ, რომ 1992 წლის 6 იანვარს აშშ-ს იმდროინდელი პრეზიდენტის ჯორჯ G.ჭ. ბუშის ადმინისტრაციისა და სსრკ იმპერიის ხელმძღვანელების გორბაჩოვ-შევარდნაძის უშუალო ჩარევით, საქართველოს რესპუბლიკაში განხორციელდა შეიარაღებული სახელმწიფო გადატრიალება.
საქართველოს ბედის ჩარხი უკუღმა დატრიალდა. ერთ დროს ბედნიერი, ერთ მუშტად შეკრული ქართველი ერი დღეს უკიდურეს გაჭირვებას, დეგრადაციას განიცდის და თითქმის გადაშენების პირასაა მისული.
გაეროს ბოლო მონაცემების მიხედვით ქართველი ერი მსოფლიოს მომაკვდავი ერების ხუთეულშია შესული.
შOშ! შOშ! შOშ!
ბატონო პრეზიდენტო, მინდა განსაკუთრებით ავღნიშნო, რომ დამოუკიდებელი საქართველოს რესპუბლიკის შექმნა საერთაშორისო სამართლის ნორმებისა და ჭეშმარიტი დემოკრატიული პრინციპების სრული დაცვით განხორციელდა:
1990 წლის 28 ოქტომბერს კომუნისტური რეჟიმის 70-წლიანი ბატონობის შემდეგ ქართველი ერის ისტორიაში მოხდა უპრეცედენტო ფაქტი – პირველად სსრკ-ში შემავალ ქვეყნებს შორის საქართველოში ჩატარდა მრავალპარტიული საპარლამენტო არჩევნები, სადაც უდიდესი უმრავლესობით გამარჯვება მოიპოვა ბლოკმა `მრგვალი მაგიდა – თავისუფალი საქართველო~, რომლის სპიკერიც გახლდათ საქართველოში ეროვნული მოძრაობის წინამძღოლი და სულისჩამდგმელი, ბატონი ზვიად გამსახურდია.

1991 წლის 31 მარტს ჩატარდა რეფერენდუმი, სადაც საქართველოს მოსახლეობის 98,9%-მა გამოხატა საკუთარი ნება და მხარი დაუჭირა საქართველოს დამოუკიდებლობას. რეფერენდუმის შედეგებზე დაყრდნობით, 1991 წლის 9 აპრილს გამოცხადდა საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენა და მიღებული იქნა საქართველოს რესპუბლიკის სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტი. 1918–21 წლების დამოუკიდებელი საქართველოს კონსტუტუციის საფუძველზე კი მიღებული იქნა საქართველოს რესპუბლიკის კონსტიტუცია.
1991 წლის 26 მაისს ჩატარებულ საპრეზიდენტო არჩევნებში საქართველოს მოსახლეობამ (87%), ქართველებმა და მათთან ერთად არაქართველთა უდიდესმა უმრავლესობამ საქართველოს პრეზიდენტად აირჩია ბატონი ზვიად გამსახურდია.
მისი აღმატებულება, ბატონი ზვიად გამსახურდია – ერუდიტი, მწერალი, მთარგმნელი, პოეტი, ესეისტი, თეოლოგი, ფილოსოფოსი, ლიტერატურათმცოდნე, პოლიტიკოსი, ადამიანის უფლებათა უდიდესი დამცველი, დაიბადა და აღიზარდა მსოფლიო მნიშვნელობის კლასიკოსის კონსტანტინე გამსახურდიას ოჯახში.
თავისუფლებას მოწყურებული ქართველი ერი დიდი სიხარულით შეხვდა და დიდი ენთუზიაზმით შეუდგა დამოუკიდებელი ქვეყნის აღმშენებლობას, რომელიც, სამწუხაროდ, ძალიან ხანმოკლე აღმოჩნდა…

როგორც მოგვიანებით გაირკვა, არც ელცინის რუსეთს და არც აშშ-ს იმდროინდელ ადმინისტრაციას პრეზიდენტ ჯორჯ H. ჭ. ბუშის ხელმძღვანელობით არ აწყობდათ საქართველოს რესპუბლიკის ძლიერ დამოუკიდებელ სახელმწიფოდ ჩამოყალიბება: 1991 წელს უკრაინის რადაში გამოსვლისას ბატონმა ბუშმა მიმართა საბჭოთა რესპუბლიკებს, რომ ამ ეტაპზე სსრკ-ს დაშლა შეუძლებელია და შესთავაზა `დემოკრატია~ თავისუფლების სანაცვლოდ.
პარადოქსია, მაგრამ ფაქტია, რომ აშშ-დასავლეთი ევროპა დაუპირისპირდა საქართველოს რესპუბლიკის პირველ და ერთადერთ ლეგიტიმურ პრეზიდენტს, ბატონ ზვიად გამსახურდიას. დაუპირისპირდა ადამიანს, რომელიც ათწლეულების მანძილზე იბრძოდა საბჭოთა იმპერიის წინააღმდეგ. უფრო მეტიც, იმის გამო, რომ ზვიად გამსახურდია იბრძოდა საქართველოს დამოუკიდებლობისა და თვითმყოფადობის შენარჩუნებისათვის და ასევე იღვწოდა პოლიტიკაში საერთაშორისო ნორმების, ზნეობისა და მორალის დამკვიდრებისთვის, აშშ-ს პრეზიდენტმა იგი `დინების საწინააღმდეგოდ ცურვაში~ დაადანაშაულა; ხოლო აშშ-ს ვიცე პრეზიდენტი, ბატონი ჯეიმს ბეიკერი უფრო შორს წავიდა და ბატონ ზვიად გამსახურდიას `დიქტატორი~ უწოდა.
როგორც შემდგომ გამოჩნდა, Aაშშ-დასავლეთი ევროპის ხელისუფალთათვის კარგად აპრობირებული მეთოდია დიქტატორად გამოაცხადონ იმ ქვეყნების პრეზიდენტები, ვინც მათთვის მიუღებელია და ვისი მოშორებაც სურთ…
1991 წლის სექტემბერ-ოქტომბერში დამარცხებულმა კომუნისტურმა ნომენკლატურამ საბჭოთა კავშირის ყოფილი საგარეო მინისტრის ედუარდ შევარდნაძის მეთაურობით, კრიმინალურ ჯგუფებთან ერთად, დასავლეთის მიერ მართულ `ოპოზიციასა~ და კრიმინალურ პრივილეგირებულ საბჭოთა ინტელიგენციაზე დაყრდნობით მოაწყო სახელმწიფო გდატრიალება, რომელშიც მონაწილეობა მიიღო საქართველოს საპყრობილეებიდან სპეციალურად გამოშვებულმა 4000-ზე მეტმა კრიმინალმა.

1991 წლის 22 დეკემბერს, დილის 8 საათზე, მთავრობაზე შეიარაღებული თავდასხმით დაიწყო დამოუკიდებელი საქართველოს რესპუბლიკის წინააღმდეგ დიდი შეთქმულება, რომლის მიზანიც იყო ეროვნული ლეგიტიმური ხელისუფლების დამხობა, ედუარდ შევარდნაძის საქართველოში ჩამოყვანა და საქართველოს ესენგეში შეყვანა, რაც კანონიერი ხელისუფლების განდევნის შემდეგ სრულად განხორციელდა. საქართველოს რესპუბლიკის ხელისუფლების დასამხობად გამოყენებული იქნა სსრკ წითელი არმია, კერძოდ, ამიერკავკასიის შეიარაღებული სამხედრო ნაწილები.
1992 წლის 6 იანვარს 16-დღიანი წინააღმდეგობის შემდეგ საქართველოს რესპუბლიკის ლეგიტიმურმა პრეზიდენტმა, ბატონმა ზვიად გამსახურდიამ დეპუტატებთან და მთავრობის სხვა წევრებთან ერთად დატოვა თბილისი, რათა თავიდან აეცილებინა შემდგომი სისხლისღვრა და სამოქალაქო ომი, გაემგზავრა ჯერ მეზობელ სომხეთში, ხოლო შემდეგ თავი შეაფარა რესპუბლიკა იჩქერიას – ჩეჩნეთს.

აშშ-სა და დასავლეთი ევროპის წამყვანი ქვეყნების ხელისუფალთ საქართველოს რესპუბლიკაში მომხდარი პუტჩი შეაფასეს, როგორც ქართველი ხალხის `თავისუფალი~ ნების გამოვლინება. მათ უგულებელჰყვეს რა საქართველოს რესპუბლიკის ლეგიტიმური ხელისუფლების იარაღის ძალით დამხობა, მხარი დაუჭირეს კრიმინალების სამხედრო ხუნტას იოსელიან-კიტოვან-სიგუას შემადგენლობით და ყველაფერი იღონეს საიმისოდ, რომ 1992 წლის 7 მარტს ედუარდ შევარდნაძე მოსკოვიდან საქართველოში ჩამოსულიყო… შევარდნაძე საქართველოში ვერ ჩამოვიდოდა, ერთნაირად მისაღები რომ არ ყოფილიყო აშშ-სა და დასავლეთი ევროპის ხელისუფალთათვის.
ამ დროისათვის მთელს საქართველოში და განსაკუთრებით კი დედაქალაქ თბილისში ეწყობოდა მშვიდობიანი მანიფესტაციები და მიტინგები ლეგიტიმური ხელისუფლების აღდგენის მოთხოვნით, რომელსაც სამხედრო ხუნტა სისხლში ახშობდა. არნახული ტერორი მძვინვარებდა… დედაქალაქში რომ აღარ ედგომებოდათ, პრეზიდენტ ზვიად გამსახურდიას მომხრეების დიდმა ნაწილმა თავის გადარჩენის მიზნით დასავლეთ საქართველოს, სამეგრელოს მიაშურა, სადაც ასევე მოსახლეობა ერთხმად ითხოვდა კანონიერების აღდგენას საქართველოს მთელ ტერიტორიაზე. ეს გახდა მიზეზი იმისა, რომ უკანონო ფორმირება `მხედრიონმა~ სხვა კრიმინალურ დაჯგუფებებთან ერთად ხუთგზის დალაშქრა და გადაწვა საქართველოს ეს ულამაზესი კუთხე, სადაც მკვლელობასთან ერთად არ ერიდებოდნენ ძარცვას, ადამიანთა წამებას, ახალგაზრდა გოგონების გაუპატიურებას, სხეულის სხვადასხვა ნაწილების მოკვეთას და სხვა საშინელებებს. ყოველივე ამის დამადასტურებელი ვიდეო- მასალა და ნაწამებ ადამიანთა მონათხრობები გადმოცემულია წიგნში `მე ვადანაშაულებ~, რომელიც 2001 წელს გამოიცა საქართველოში.

სწორედ ამ პერიოდში, 1992 წლის 2 დეკემბერს, დიდი ძალისხმევის შემდეგ, საქართველოს რესპუბლიკის ლეგიტიმურ პრეზიდენტს დევნილობაში, ბატონ ზვიად გამსახურდიას მიეცა საშუალება დასავლეთ ევროპაში გამგზავრებულიყო. იგი ეწვია ჯერ ჰელსინკს (ფინეთი) და შემდეგ ვენას (ავსტრია). მან არაერთი პრესკონფერენცია გამართა, სადაც მთელი მსოფლიოს გასაგონად კიდევ ერთხელ აღნიშნა საქართველოში მომხდარი შეიარაღებული სამხედრო გადატრიალებისა და მისი წასვლის შემდეგ ქვეყანაში დატრიალებული ტერორის შესახებ. ასევე არაერთ გაზეთს, ტელევიზიას, რადიოს მისცა ინტერვიუ… შეხვედრები ჰქონდა ავსტრიის საგარეო საქმეთა სამინისტროშიც!
სამწუხაროდ, მისი ხმა დარჩა ხმად მღაღადებლისად უდაბნოსა შინა…
`ცივილიზებული~, `დემოკრატიული~ აშშ-დასავლეთ ევროპის ქვეყნების ხელისუფალნი სრული დუმილით შეხვდნენ ისეთ ყოვლად უსამართლო და უკანონო ფაქტს, როგორიც ხელისუფლების იარაღის ძალით დამხობაა. უფრო მეტიც, მათ ყველაფერი იღონეს იმისათვის, რომ ხელი შეეშალათ ბატონი ზვიად გამსახურდიასთვის ჩეჩნეთში დაბრუნებულიყო… მათი მცდელობა, ამ გზით აეძულებინათ ბატონი გამსახურდია პოლიტიკური თავშესაფარი მოეთხოვა ევროპის რომელიმე ქვეყანაში, კრახით დამთავრდა – თურქეთისა და ლიტვის პრეზიდენტების ძალისხმევით ბატონმა ზვიად გამსახურდიამ გააღწია ევროპიდან და კვლავ ჩეჩნეთში დაბრუნდა.

1993 წლის აგვისტოში შევარდნაძისა და მისი სამხედრო ხუნტის წყალობით გაჩაღდა სისხლისმღვრელი ომი საქართველოს ძირძველ მიწაზე – აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, რაც გახლდათ შედეგი საქართველოში ხელოვნურად გაღვივებული ეთნოკონფლიქტებისა. ამ ომმა შეიწირა 30 000-ზე მეტი ქართველის სიცოცხლე, 300 000 ქართველი კი გამოძევებულ იქნა საკუთარი საცხოვრისიდან და საკუთარ სამშობლოში ლტოლვილად იქცა. ეს ომი სხვა არაფერი იყო, თუ არა მიზანდასახული გენოციდი, მოწყობილი ქართველი ხალხისა და დამოუკიდებელი საქართველოს რესპუბლიკის მიმართ, რასაც მოჰყვა საქართველოს ტერიტორიული მთლიანობის დარღვევა.
1993 წლის 24 სექტემბერს დასავლეთ საქართველოში, კერძოდ, ქალაქ ზუგდიდში შედგა საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს მესამე მოწვევის მეორე სესია, რომელმაც მიიღო გადაწყვეტილება საქართველოს რესპუბლიკის ლეგიტიმური პრეზიდენტის, ბატონი ზვიად გამსახურდიას საქართველოში დაბრუნებისა და კანონიერი ხელისუფლების იურისდიქციის აღდგენის შესახებ. მისი აღმატებულება, ბატონი ზვიად გამსახურდია, საომარ ქმედებათა აღსაკვეთად და კანონიერების აღსადგენად, საქართველოში დაბრუნდა. საქართველოს არალეგიტიმურმა ხუნტის მემკვიდრე ედუარდ შევარდნაძემ ქვეყნის ლეგიტიმური პრეზიდენტის დაბრუნებას ელცინის რუსეთის სამხედრო საზღვაო ფლოტის მეთაურის, ადმირალ ბალტინის სადამსჯელო ჯარის ნაწილების მოწვევით უპასუხა და ამასთან, აფხაზეთის დედაქალაქი სოხუმი ელცინის რუსეთს ჩააბარა.

ამრიგად, განხორციელდა კიდევ ერთი სადამსჯელო ოპერაცია დამოუკიდებელი საქართველოს რესპუბლიკისა და მისი კანონიერი ხელისუფლების მიმართ. გაგრძელდა საქართველოს რესპუბლიკის ლეგიტიმური პრეზიდენტის, ბატონ ზვიად გამსახურდიას მორიგი დევნა… იგი იძულებული გახდა რამოდენიმე თანმხლებ პირთან ერთად სამეგრელოს ტყეებისთვის შეეფარებინა თავი…
ამავდროულად, ოქტომბრის მეორე ნახევარში (1993), აშშ-ს პრეზიდენტმა, ბილ კლინტონმა წერილი გაუგზავნა ხუნტის მემკვიდრე ედუარდ შევარდნაძეს, სადაც გამოხატა მისდამი მხარდაჭერა და ვაშინგტონში მიიწვია, რაც პოლიტიკური თავშესაფრის მინიჭების დაპირება უფრო იყო, რამეთუ კანონიერების აღდგენის მოთხოვნით საქართველოს რესპუბლიკის ლეგიტიმური პრეზიდენტის, ბატონი ზვიად გამსახურდიას მომხრეების მხრიდან იმ პერიოდში კვლავ გრძელდებოდა დაუმორჩილებლობის აქციები და საპროტესტო მიტინგები.

ბატონო პრეზიდენტო, 1993 წლის 25 ოქტომბერს ვაშინგტონში გაიმართა ევროპის უშიშროებისა და ერთიერთობის საბჭოს მორიგი სხდომა, სადაც მოხსენებით წარდგა საქართველოდან იმ ხანად დაბრუნებული `ნიუ-იორკ თაიმსის~ კომენტატორი, ბატონი თომას გოლცი: `ბატონი გამსახურდია უდაოდ ძალზე პრობლემატური პიროვნებაა, მაგრამ მას აქვს ის, რასაც ჩვენ დემოკრატიულ ლეგიტიმურობას ვუწოდებთ და იგი ხელისუფლებას პუტჩის მეშვეობით ჩამოაშორეს…ედუარდ შევარდნაძის უმთავრესი პრობლემა, რომელსაც ის დღეს საქართველოს მართვისას აწყდება, იმაში მდგომარეობს, რომ მისი ხელისუფლება პუტჩის გზითაა დამყარებული ამ ქვეყნის დემოკრატიულად არჩეული ლიდერის იარაღით დამხობის შემდეგ~…
ჩორრენტ შიტუაციონ ინ Gეორგია ანდ Iმპლიცატიონს ფორ Fორ U.შ. Pოლიცყ. Bრიეფინგ ოფ ტჰე ჩომმისსიონ ონ შეცურიტყ ანდ ჩოოპერატიონ ინ Eუროპე, ჭასჰინგტონ, Dჩ, Oცტობერ 1993.
ბატონო პრეზიდენტო, ქვეყნის დამოუკიდებლობისთვის, სამართლის ნორმების აღდგენისა და პოლიტიკაში მორალისა და ზნეობის დამკვიდრებისათვის ბრძოლა `დემოკრატ~ აშშ-დასავლეთ ევროპის ქვეყნებში პრობლემად მოიაზრებოდა და სამწუხაროდ, დღესაც არაფერი შეცვლილა ამ კუთხით.
შეშფოთებულმა ვაშინგტონმა კვლავ გვერდი აუარა ამ განცხადებას და შეწუხებულმა – შევარდნაძეს არაფერი დაუშავდესო, სახელმწიფო მდივანი ვარენ ქრისტოფერი სასწრაფოდ და საგანგებოდ მიავლინა მოსკოვს, რათა მიეღო გარანტია, რომ ელცინის რუსეთის არმია ნამდვილად დაიცავდა საქართველოს დამაქცევარ ედუარდ შევარდნაძესაც და მის უკანონო დე-ფაქტო ხელისუფლებასაც. ასე და ამგვარად, აშშ-ს ადამინისტრაციამ კიდევ ერთხელ დაიცვა `დემოკრატია~ საქართველოში ლეგიტიმური ხელისუფლების დამხობის შემდეგ…
ბილ კლინტონის ადმინისტრაციამ სპეციალური სამხედრო დანიშნულების ჯარის ნაწილები მიავლინა საქართველოში შევარდნაძის დაცვის წევრების გასაწრთვნელად.

პუტჩისტების მიერ მოწვეული, კრიმინალური სახელმწიფო საბჭოს მემკვიდრე, სახელმწიფო საბჭოს თავმჯდომარე ედუარდ შევარდნაძემ 1995 წლის ნოემბერში გამართულ უკანონო, ფალსიფიცირებული არჩევნებით მიიღო საქართველოს პრეზიდენტის პოსტი…
ამ დროს საქართველოს რესპუბლიკის კანონმდებლობის მიხედვით ბატონი ზვიად გამსახურდია კვლავ საქართველოს რესპუბლიკის პრეზიდენტი იყო და ამ თანამდებობაზე არჩეული იყო 5 წლის ვადით – 1996 წლის 16 მაისამდე… მიუხედავად სახელმწიფო გადატრიალებისა, ბატონი ზვიად გამსახურდია არ გადამდგარა და არც საქართველოს რესპუბლიკის კანონიერი უზენაესი საბჭოს ლიკვიდაცია არ გამოუცხადებია.

ყველაფერი დამთავრდა იმით, რომ 1993 წლის 31 დეკემბერს, 00 საათსა და 30 წუთზე შევარდნაძის ხუნტისა და მისი სპეცსამსახურების მიერ განხორციელდა ტერორისტული აქტი – ვერაგულად მოკლეს საქართველოს რესპუბლიკის ლეგიტიმური პრეზიდენტი, ბატონი ზვიად გამსახურდია… მკვლელობა დღესაც გამოუძიებელია. რაც დრო გადის, მით უფრო იგრძნობა სიმძიმე დანაშაულისა, რომელიც ქართველი ერის მიმართ იქნა ჩადენილი როგორც შინაური, ასევე გარეშე (აშშ-ს იმდროინდელი ადმინისტრაცია, ელცინის რუსეთი, დასავლეთი ევროპა) მტერთა მიერ 1991–1993 წლებში.
ფაქტია, ტყვია ესროლეს საქართველოს და ქართველი ერის მომავალს და ამაზე პასუხი არავის უგია:
განადგურებულია ქართული სკოლა, უმაღლესი სასწავლებელი, მეცნიერებათა აკადემია;
გაყიდულია მიწა, წყალი, ტყე, სტრატეგიული მნიშვნელობის ობიექტები;
ფაქტიურად, ქვეყანაში არ არსებობს ეკონომიკა. საქართველო მსოფლიო სავალუტო ფონდისა და აღვირახსნილი ბანკირების სათარეშო ობიექტია;
საგარეო ვალმა ქვეყანაში, რომლის მოსახლეობაც 3 მილიონამდეა, 10 მილიარდს გადააჭარბა;
ყოველწლიურად შიმშილითა და ავადმყოფობით 300-ზე მეტი ბავშვი იღუპება. მოსახლეობის დიდი ნაწილი, განსაკუთრებით პენსიონრები შიმშილის ზღვარს მიღმა არიან.
მილიონნახევარზე მეტი ქართველი საზღვარგარეთაა გადახვეწილი ლუკმა-პურის საშოვნელად…
ბატონო პრეზიდენტო, 26 წელზე მეტია საქართველოს მოღალატე დე-ფაქტო ხელისუფალთა ხელით ყველა შესაძლო ფორმით ხორციელდება საქართველოს ნგრევა და ქართველთა გამიზნული გენოციდი. ხუნტის მემკვიდრე დე-ფაქტო ხელისუფლების ერთერთი წარმომადგენელი, პრემიერ-მინისტრი გიორგი კვირიკაშვილი ამ მოკლე ხნის წინ ვიზიტით თეთრ სახლში ბრძანდებოდა…

კანონიერი ხელისუფლების დამხობამ იმდროინდელ აშშ-ს ხელისუფლებას საშუალება მისცა ინვესტიციები განეხორციელებინა ისეთ სფეროში, რაც ბიოლოგიური იარაღის წარმოებას უკავშირდება. 2002 წელს აშშ-მ საქართველოსთან გააფორმა შეთანხმება `ტექნოლოგიებისა და პათოგენების სფეროში თანამშრომლობის შესახებ, რომელიც უკავშირდება ბიოლოგიური იარაღის განვითარებას და ამავე სფეროში ინფორმაციის გაუვრცელებლობას~! 2011 წელს აშშ-ს თავდაცვის უწყებამ განახორციელა 300 მილიონიანი ინვესტიცია და დედაქალაქში, სართაშორისო აეროპორტის მახლობლად სენატორების ლუგარ-ნანის პროგრამის მიხედვით აშენდა ლაბორატორია, რომელსაც რიჩარდ ლუგარის სახელი ეწოდა. ამ პროგრამის ფარგლებში სულ 22 ლაბორატორიაა აშენებული, სადაც მიმდინარეობს განსაკუთრებით საშიში დაავადებების ბაქტერიებისა და შტამების შესწავლა, მათ შორის ჯილეხის, ქათმის (H5N1) და ღორის (H1N1) გრიპისაც… ექსპერიმენტები მიმდინარეობს საქართველოს მოსახლეობაზე სხვადასხვა გრიპის ვირუსით ან საექსპერიმენტო ვაქცინით. ქართველ ხალხზე ასეთი `ზრუნვის~ შედეგად საქართველოში მნიშვნელოვნად გაიზარდა სხვადასხვა ონკოლოგიური დაავადებები, როგორც მოზრდილებში, ასევე ბავშვებში, გავრცელებულია ფარისებრი ჯირკვლის სიმსივნე და სხვა პათოლოგიები და ბევრი სხვა დაავადებებიც… შესაბამისად, მნიშვნელოვნადაა გაზრდილი სიკვდილიანობაც… `მსგავსი ლაბორატორიების შექმნა მიზნად ისახავს ბიოლოგიური იარაღის აკრძალვის შესახებ კონვენციისთვის გვერდის ავლას. `ლუგარის ლაბორატორია აეროპორტთან ახლოს მდებარეობს, ბომბების ჩატვირთვასა და იქიდან ვირუსების სხვა ობიექტებზე გადატანას დიდი დრო არ დასჭირდება~, – ბრძანა საქართველოს დე-ფაქტო პრეზიდენტ სააკაშვილის ყოფილმა მრჩეველმა, ბატონმა ჯეფრი სილვერმანმა…

ეს და ბევრი სხვა უწესრიგობანი ხდება მსოფლიოში მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ, რაზეც 2007 წელს ისაუბრა რუსეთის პრეზიდენტმა, ბატონმა ვლადიმერ პუტინმა მიუნხენში გამართულ კონფერენციაზე. იგი წინ აღუდგა აშშ-ს მცდელობას ერთპოლუსიანი მსოფლიოს შექმნის შესახებ. ასევე დაგმო ამ ქვეყნის მისწრაფება მსოფლიო ჰეგემონიისკენ. მან ბრძანა, რომ 1999 წელს ხელმოწერილი იქნა ევროპის ადაპტირებული ხელშეკრულება, რომელიც ითვალისწინებს ევროპაში ახალ გეოპოლიტიკურ ვითარებას და ვარშავის ბლოკის ლიკვიდაციას. ნატოს ქვეყნებმა უარი განაცხადეს – ამ ხელშეკრულებას არ მოაწერდნენ ხელს, ვიდრე რუსეთი არ გაიტანდა თავის სამხედრო ბაზებს საქართველოდან და მოლდოვადან. როგორც ბატონმა პუტინმა ბრძანა, საქართველოდან, პრეზიდენტ სააკაშვილთან შეთანხმებით დაწყებული იყო და დაჩქარებული ტემპებით მიდიოდა კიდეც რუსული შეიარაღებული ძალების გაყვანა…
სწორედ ამ დროს დასავლეთის რეაქციული ძალების მიერ შთაგონებულმა საქართველოს დე-ფაქტო პრეზიდენტმა სააკაშვილმა წამოიწყო ტრაგიკული ავანტიურა – შუაღამისას მისი ბრძანებით ქართული საჯარისო ფორმირებები თავს დაესხნენ შიდა ქართლს, ეგრეთ წოდებულ სამხრეთ ოსეთის დედაქალაქ ცხინვალს და მძინარე მოსახლეობას ბომბები დაუშინეს. (იხილეთ დასკვნა, გამოქვეყნებული ევროკავშირის სპეციალური მისიის მიერ ქალბატონ ჰაიდი ტალიავინის ხელმძღვანელობით).

მიხეილ სააკაშვილი ამ ნაბიჯს ვერ გადადგამდა, დასავლეთი სამხედრო დახმარებას რომ არ დაჰპირებოდა… სხვათა შორის, ქალაქ სენაკის სამხედრო ბაზა, რომელიც რუსეთის ავიაციამ დაბომბა, გადავსებული იყო ამერიკული იარაღით… იმხანად მთელი სოცქსელები მოიცვა სააკაშვილის ფოტომ, სადაც ის ტელეფონის ყურმილით ხელში სასოწარკვეთილი და შეშფოთებული საკუთარ ჰალსტუხს ღეჭავს… მაგრამ უკვე ძალიან გვიან იყო…ეს ომი, რა თქმა უნდა, საქართველოს დამარცხებით დამთავრდა, რასაც მოჰყვა ქართველთა მორიგი მსხვერპლი, დანგრეული სოფლები, ლტოლვილების ახალი ტალღა და ყველაზე უმძიმესი, რუსეთის ხელისუფლების მიერ აფხაზეთისა და სამხრეთ ოსეთის დამოუკიდებლობის აღიარება… ფაქტობრივად, საქართველოს ტერიტორიის 20% პროცენტი დაიკარგა… თუმცა, რუსეთის მხრიდან ეს აღიარება არ მოხდებოდა, რომ არა გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის არსებობის მანძილზე ყველაზე სამარცხვინო პოლიტიკური მოვლენა, როდესაც ჯორჯ ბუშის (ახალგაზრდა) ადმინისტრაციის ზეწოლით 77 ქვეყანამ აღიარა კოსოვოს დამოუკიდებლობა და მსოფლიოში ასეთი უკანონობის პრეცედენტი შექმნა…
ბატონო პრეზიდენტო, აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკას დამოუკიდებლობა გამოცხადებული ჰქონდა ჯერ კიდევ 1999 წელს. შეგახსენებთ, რომ ამავე წელს აშშ-პრეზიდენტის ბილ კლინტონისა და ნატოს ჯარების მიერ განხორციელდა სპეცოპერაცია იუგოსლავიის წინააღმდეგ. 2008 წლის 17 თებერვალს კოსოვოს ასამბლეამ გამოაცხადა კოსოვოს სერბეთისგან გამოყოფა, რაც აღიარებული იქნა აშშ-ს, ევროკავშირისა და გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის გენერალური ასამბლეის მიერ. სწორედ ამ ფაქტმა გზა გაუხსნა რუსეთს ეღიარებინა ძირძველი ქართული მიწა-წყლის, აფხაზეთისა და შიდა ქართლის, ეგრეთ წოდებული სამხრეთ ოსეთის დამოუკიდებლობა… ყველა ეს უბედურება, რაც თავს დაატყდა საქართველოს 1991 წლის 6 იანვრის შემდეგ, შედეგია კანონიერი ხელისუფლების დამხობისა.

ამ ბოლო ხანებში იყო ასევე ტერორისტების საქართველოს ტერიტორიაზე შემოსვლისა და გადაადგილების არაერთი შემთხვევა… რაც შეეხება მიგრაციას, ისეთი ფორმით მიმდინარეობს უცხოტომელების საქართველოში გამიზნული შემოყვანა, რომ თუ ასე გაგრძელდა, მოკლე ხანში ქართველებიც, ჩრდილო ამერიკის კონტინენტზე მცხოვრები აბორიგენი ერის მსგავსად, რეზერვაციაში აღმოვჩნდებით…
მაპატიეთ, თქვენო აღმატებულებავ, თუ სიტყვა გამიგრძელდა. ეს მხოლოდ მცირე ჩამონათვალია იმ უბედურებისა, რასაც ადგილი აქვს საქართველოში ბოლო 26 წლის მანძილზე და შედეგია საქართველოს რესპუბლიკის ლეგიტიმური ხელისუფლების სამხედრო შეიარაღებული გადატრიალებისა, რამაც დასაბამი მისცა საქართველოში უკანონობისა და უსამართლობის აღზევებას… ეს კი ძირს უთხრის ქართული სულიერებისა და თვითმყოფადობის ხუთიათასწლოვან ისტორიას. თუმცა ლეგიტიმურ ხელისუფლებათა დამხობის პროცესი საქართველოს რესპუბლიკით არ დაწყებულა და არც მისით დასრულებულა… შემდეგ იყო `არაბული გაზაფხული~, უკრაინაში იანუკოვიჩის ხელისუფლების იარაღის ძალით დამხობა და აგერ უკვე 6 წელია მიდის ყოვლად უსამართლო სისხლისმღვრელი ომი სირიაში, მისი პრეზიდენტისა და მთავრობის წინააღმდეგ… აღარაფერს ვამბობ ცენტრალურსა თუ სამხრეთ ამერიკის კონტინენტზე მიმდინარე სახელმწიფო გადატრიალებათა (სამხედრო თუ საპარლამენტო) შესახებ დაწყებული ნიკარაგუით გასული საუკუნის 80-იანი წლებიდან, დაგეგმილი და ხელშეწყობილი თქვენს წინამორბედ ხელისუფალთა მიერ.

ბატონო პრეზიდენტო, თვალყურს ვადევნებ რა თქვენს მოღვაწეობას, ვხედავ რაოდენი სირთულეებისა და წინააღმდეგობათა დაძლევა გიწევთ თქვენი ქვეყნის სამართლის ნორმებისკენ შემობრუნების გზაზე. იმედს გამოვთქვამ, რომ ეს წერილი, გარკვეულწილად, მოგაწვდით დამატებით ინფორმაციას თქვენს წინამორბედ ხელისუფალთა მოღვაწეობის შესახებ და გაგიადვილებთ ბრძოლას მსოფლიოში მშვიდობის დასამყარებლად… ერთად ვუთხრათ უარი უხეშ სამხედრო ძალას და გადავაქციოთ პლანეტა დედამიწა მართლაც მშვიდობისა და სიყვარულის ოაზისად!…
როგორც საქართველოს რესპუბლიკის დღემდე ერთადერთი ლეგიტიმური პრეზიდენტი, ბატონი ზვიად გამსახურდია ბრძანებდა:
`იარაღი უძლურებაა! ძალა არის ზნეობა, სიმართლე, მორალი~!
ქართველი ხალხი დღესაც იმ იმედითაა, რომ აღსდგება საქართველოში კანონიერი ხელისუფლების იურისდიქცია, რაც ერთადერთი გზაა საქართველოსა და ქართველი ერის გადასარჩენად.
თქვენც ხომ იმ იმედით აგირჩიათ ამერიკის მოსახლეობის გონიერმა ნაწილმა, რომ ქვეყნის ცხოვრების სამართლიან პრინციპებზე გადსავლას დაპირდით?!…
გფარავდეთ ღმერთი სიყვარულისა და ჭეშმარიტებისა!

* * *
ბატონო პრეზიდენტო, ეს წერილი უკვე დასრულებული იყო, როდესაც მომაწოდეს ინფორმაცია, რომ აშშ-ს ელჩი საქართველოში, ბატონი იან კელი დაინტერესდა საქართველოს პრზიდენტის, ბატონ ზვიად გამსახურდიას მკვლელობით და მიუთითა კიდეც გამოძიების დაწყების შესახებ. მინდა ბატონ ელჩს შევახსენო, რომ ჯობს გამოძიება დაიწყოს ფაქტიდან, როდესაც 1990 წლის ნოემბერში კუნძულ მალტაზე, ერთ-ერთი სამხედრო კრეისერის ბორტზე შედგა შეხვედრა საბჭოთა კავშირის ხელმძღვანელობას – მიხეილ გორბაჩოვს, ედუარდ შევარდნაძეს და აშშ-ს მაშინდელ პრეზიდენტ ჯორჯ ბუშსა და ვიცე- პრეზიდენტ ჯეიმს ბეიკერს შორის. სწორედ ამ შეხვედრაზე შეთანხმდნენ, რომ საბჭოეთი თმობდა თავის გავლენას ბალტიის ქვეყნებსა და აღმოსავლეთ ევროპაზე, ხოლო ყველა დანარჩენი რესპუბლიკა სახეშეცვლილი ესენგეს შემადგენლობაში დარჩებოდა… ასევე, გორბაჩოვ-შევარდნაძემ მიიღო სიტყვიერი დაპირება, რომ ნატო აღმოსავლეთით არ გაფართოვდებოდა, რაც ცრუ დაპირება აღმოჩნდა… ფაქტობრივად, ამ შეხვედრაზე გადაწყდა დამოუკიდებელი საქართველოს რესპუბლიკისა და მისი დღემდე ერთადერთი კანონიერი პრეზიდენტის, ბატონ ზვიად გამსახურდიას ბედიც…

მეტის ნახვა
7-11-2017, 18:16


რუსულ ტელეარხებზე ლალი მოროშკინას გამოჩენას ქართულ საზოგადოებაში ყოველთვის არაერთგვაროვანი შეფასებები მოჰყვება. ზოგისთვის ყოფილი სახელმწიფო მოხელეს რუსეთში ვიზიტები და რუსულ ტელევიზიებში გამოჩენა ქვეყნის მტრობაა, ზოგისთვის კი დაკარგული ტერიტორიების მშვიდობიანად დაბრუნების გეგმის ნაწილი. „მე ევროპული ქვეყნიდან ვარ და მივეჩვიე, რომ ქალებს უსმენენ“ – ასე გააჩუმა ლალი მოროშკინამ ოპონენტი რუსეთის პირველ არხზე გამართულ გადაცემაში, სადაც მიხეილ სააკაშვილს მოღალატე უწოდა: „ამ ადამიანმა საქართველოს უღალატა. მან უარი თქვა საქართველოს მოქალაქეობაზე. ცხრა წლის მანძილზე ის ნამდვილ ბოროტებას წარმოადგენდა“ – განაცხადა ლალი მოროშკინამ.

რა აზრი აქვს ჩრდილოელ მეზობელთან დიალოგს „მცოცავი ანექსიის“ პირობებში და რის მიღწევას ცდილობს რუსულ ტელევიზიებში აქტიურობით? ამ და სხვა თემებზე „საერთო გაზეთს“ ლალი მოროშკინა ესაუბრა:

– თავიდან რუსეთის ტელევიზიებში გამოჩენისგან თავს ვიკავებდი, მაგრამ მერე მივხვდი, რომ ძალიან დიდი ტრიბუნის გამოყენების შანსი მქონდა, რომელიც რუსეთის გარდა, უკრაინას, ევროპას და ამერიკას მოიცავს. მივხვდი, რომ, ამ ტრიბუნიდან შემიძლია ვთქვა, თუ რა ხდება საქართველოში, როგორ უნდა მოხდეს ქვეყნებს შორის ნორმალური კონტაქტების აღდგენა და ა.შ. რუსი საზოგადოება არაერთგვაროვანია. მისი უდიდესი ნაწილი მზადაა საქართველოსთან მოლაპარაკებებისთვის და ახლა მხოლოდ ჩვენი გადასაწყვეტია, თუ სახელმწიფოს მხრიდან, ვინ ჩაერთვება ამ მოლაპარაკებებში.

– ოვაციები რა თქმა უნდა, სასიამოვნოა, მაგრამ დაკარგული ტერიტორიების დასააბრუნებლად, მარტო ეს არ კმარა..

– თითქმის ათწლიანი პაუზის შემდეგ, რუსეთში ჩავდივარ როგორც ექსპერტი და პოლიტოლოგი და „პატრიოტთა ალიანსის“ ვიზიტს თუ არ ჩავთვლით, სრულიად მარტო ვარ. ვისაც ნაციონალების ფარსში მონაწილეობა და თავის დაბრმავება უნდა, დაიბრმავოს, მე კი ჩემს საქმეს ვაკეთებ. მინდა ვაჩვენო რუსეთს, რომ საქართველო მზად არის, დაიწყოს მოლაპარაკება ტერიტორიების დასაბრუნებლად. პირველ რიგში, 2008 წლამდე სტატუს კვოზე ანუ კოდორზე და ახალგორზეა საუბარი. თუ არავინ ჩავიდა და ამ თემებზე საუბარი არ დაიწყო, თავისით ვის და რა დაუბრუნებია? არც ის უნდა დაგვავიწყდეს, რომ რუსეთში საარჩევნო წელი მოდის და საპრეზიდენტო არჩევნებში ქსენია სობჩაკიც მიიღებს მონაწილეობას.

– ამით რისი თქმა გსურთ?


– ეს იმას ნიშნავს, რომ რუსეთი ახლებურ ხედვაზე და ახლებურ სახელმწიფო წყობაზე გადადის და ვფიქრობ, მხოლოდ დაკარგულ ტერიტორიებზე საუბრის კი არა, სერიოზული ურთიერთობების დალაგების შანსი გვექნება.

– თქვენი და „პატრიოტთა ალიანსის“ მოსკოვში ვიზიტებმა „მცოცავი ანექსია“ ვერ შეაჩერა. შეიძლება ვივარაუდოთ, რომ რუსეთს საუბრის გარდა, სხვა რაღაცას ელის ჩვენგან..


– რაღაც სხვას ნამდვილად ელის. რუსეთი სახელმწიფო დონეზე ურთიერთობას ელის და არა ოპოზიციურ პარტიებთან და ცალკეულ ელემენტებთან. ვიმეორებ, მე ერთგვარი ხიდი ვარ ორ მთავრობას შორის, დანარჩენი უკვე საქართველოს მთავრობის გადასაწყვეტია, თუ ვის გააგზავნიან სამთავრობო სტრუქტურებიდან რუსეთში, რომ ტერიტორიების დაბრუნებაზე საუბარი დავიწყოთ. გერმანიამ ებრაელები გაანადგურა, მაგრამ ომის შემდეგ, ამ ერებმა მშვიდობაზე საუბარი შეძლეს და მოლაპარაკებების მაგიდას მიუსხდნენ. დღეს ისრაელი თავის ახალგაზრდებს გერმანიაში სასწავლებლად აგზავნის. ჩვენზეა დამოკიდებული, რას ავირჩევთ – ევროპულ გზას თუ პალესტინა-ისრაელის დაუსრულებელი ომის გზას და მთელი ცხოვრება ომში ვიქნებით..

– თქვენი აზრით, მოლაპარაკებების დაწყების შემთხვევაში, იქნება თუ არა რუსების მოთხოვნებს შორის, დასავლურ ორიენტირებზე და ევრო-ატლანტიკურ კურსზე უარი თქმა?

– არა, ზუსტად ვიცი, რომ არ იქნება. ეს მოსაზრება ნაციონალების არასწორი პროპაგანდის შედეგია და სხვა არაფერი. თურქეთი რუსეთის პარტნიორია, ამ აქვეყანაში დიდი ბიზნეს-ინტერესები აქვს, ერდოღანი ხშირად ჩადის მოსკოვში და მისთვის ნატოდან გამოსვლა არავის უთხოვია და ჩვენ რატომ მოგვთხოვენ?

– მაშინ რა არის ამ მოლაპარაკებებში რუსების ინტერესი? რას ელიან?

– ელიან იმას, რომ აღდგეს დიპლომატიური ურთიერთობა, რისი არა ერთი მოთხოვნა იყო. მეზობელთან ურთიერთობის გაფუჭება მხოლოდ იდიოტს შეიძლება უნდოდეს. წარმოიდგინეთ, საომარი მდგომარეობის მიუხედავად, რუსეთს უკრაინასთან აქვს დიპლომატიური ურთიერთობა და საქართველოსთან, სადაც ომი დამთავრდა, არა. რუსეთს ჭირდება პარტნიორი ქვეყნები, ჭირდება საქართველოდან იაფი პროდუქტი, იაფი მუშახელი და ამაზე არის მოთხოვნა.

– ბევრს ეგონა, რომ რუსეთ-საქართველოს ურთიერთობებში მთავარ დაბრკოლებას სააკაშვილის ფაქტორი წარმოადგენდა და ხელისუფლების შეცვლის შემდეგ, ორ ქვეყანას შორის უთიერთობა ახალ ფაზაში გადავიდოდა. მოხდა თუ არა ასე და თუ არა, რატომ?

– ძალიან კარგად მახსოვს, „ქართული ოცნების“ ხელისუფლებაში მოსვლის შემდეგ, პუტინმა ქართული მხარე მოსკოვში მიიპატიჟა. ამას მოჰყვა კინკლაობა, მარგველაშვილი უნდა წასულიყო თუ ღარიბაშვილი, რადგან პრემიერმა და პრეზიდენტმა ვერ გაიყვეს რომელს რომელი რანგის შეხვედრებზე უნდა ევლო. თუ გახსოვთ, ეს იყო ძალიან სერიოზული დაპირისპირება, რაც იმით დამთავრდა, რომ პროცესები დროში გაიწელა და შემდეგ ყველაფერი ჩაწყნარდა. დღეს, როდესაც სარკოზით დაწყებული, მაკრონით დამთავრებული, ძველი და ახალი პრეზიდენტები ერთმანეთს ასწრებენ პუტინთან მოლაპარაკებებზე ჩასვლას, „სირაქლემას პოზიცია“ კარგს არაფერს მოგვიტანს. კულტურულ დონეზე, რუსეთთან პრობლემა მოგვარებულია, მაგრამ ტაშ-ფანდურის გარდა, აუცილებელია, რომ ტერიტორიების დაბრუნებაზე და მცოცავ ანექსიაზე დავიწყოთ საუბარი.

– საუბრის დროს თქვით, რომ კულტურულ დონეზე, რუსეთთან პრობლემა მოგვარებულია. იქნებ დაგვიკონკრეტოთ, რა იგულისხმეთ?

– ვიგულისხმე, რომ ცნობილი მომღერლები, კახუჩელადან და ნინო ჩხეიძიდან დაწყებული და მგზავრებით დამთავრებული, რომლებიც თავიდან ძალიან აპროტესტებდნენ რუსეთში ვიზიტებს, დღეს რუსეთში ძალიან მაღალ სცენებზე დგანან. მგზავრები უკვე რუსეთში პოპულარული ჯგუფია და კახუჩელა უამრავ რუსულ გადაცემაში მონაწილეობს. რეალურად, ამჟამად რუსეთში იმდენი ქართველი მოღვაწეობს, რამდენიც მგონი, საქართველოში აღარ დარჩა და მათი უმეტესობა სწორედ ნაციონალური მოძრაობის აპოლოგეტი გახლავთ. მე ადრეც ვთქვი, რომ ესაა ქვეყანა, სადაც სოფო შევარდნაძე წამყვანია, სადაც ქართველი რეჟისორები რეზო გიგინეიშვილი და სხვები არაჩვეულებრივ ფილმებს იღებენ, სადაც ანშლაგებით იმართება ქართული კონცერტები, იხსნება ქართული რესტორნები და მიდის ქართული პროპაგანდა, მაგრამ საქართველოს ხელისუფლება თუ არ ჩაერთო მოლაპარაკებებში, მით უმეტეს, რომ რუსეთის მხრიდან ამის სურვილი არის, მაშინ საერთოდ ყველაფერზე უნდა ვთქვათ უარი. უარი ვთქვათ რუსეთიდან ფულის გზავნილებზე და ჩვენ ვიცით, რომ საქართველოში განხორციელებული ფულადი გზავნილების მიხედვით, რუსეთი პირველ ადგილზეა. ნუ შემოვუშვებთ რუს ტურისტებს, რომლებიც ჩვენთან შემოსული ტურისტების თითქმის 80% შეადგენენ, უარი ვთქვათ მილიონ 200 000 ქართველზე, რომელიც იქ ცხოვრობს, დავიბრმავოთ და დავიყრუოთ თავები და გავაგრძელოთ ცხოვრება, რომელიც დაკარგულ ტერიტორიებთან არ და ვერ მიგვიყვანს. არჩევანი ჩვენი გასაკეთებელია და რაც უფრო სწრაფად, მით უკეთესია.

ნელი თორდია

მეტის ნახვა
6-11-2017, 21:15


ეს ზამთარი, საბედიწეროდ, მძიმე და დრამატული შეიძლება გამოდგეს ჩვენი ქვეყნისთვის.
საქართველოს წინ ძალზე მძიმე და რთული ზამთრის თვეები ელის, რითაც შეიძლება ჩვენმა არაკეთილმოსურნე ძალებმა ისარგებლონ და შექმნილი სიტუაცია თავიანთი ინტერესების განსახორციელებლად გამოიყენონ.


დავიწყოთ იმით, რომ სინოპტიკოსების გრძელვადიანი პროგნოზის მიხედვით, ზამთრის თვეები მთელ კავკასიაში და მათ შორის, საქართველოშიც უჩვეულოდ მკაცრი და ცივი იქნება.
საქართველოში ტემპერატურა, შესაძლებელია, მინუს 20 გრადუსამდეც კი დაეცეს, რაც, ცხადია, უმძიმეს პრობლემებს შეუქმნის პრობლემებით ისედაც დამძიმებულ ჩვენს მოსახლეობას, რომელიც სრულიად გასაგები მიზეზების გამო, სათანადოდ მომზადებული არ არის ამ მძიმე კლიმატური პირობების გასამკლავებლად.

მოგეხსენებათ, ელექტროენერგიის ღირებულება საგრძნობლად გაიზარდა, მკვეთრად გაიზარდა გაზის ტარიფიც.
არადა, ზამთრის თვეებში ელექტროენერგიაზე და გაზზე მოთხოვნილება თითქმის სამმაგდება, რაც იმას ნიშნავს, რომ მოსახლეობას ამ გასამმაგებული დანახარჯის საფასურის გადახდა გასამმაგებულად მოუწევს, ეს კი ძალზე რთულად გადასაწყვეტი ამოცანაა, მით უმეტეს, მაშინ, როცა ლარი უფასურდება, რაც ავტომატურად იწვევს ფასების ზრდას პროდუქტებზე, მედიკამენტებზე, და, საერთოდ, ყველაფერზე, რასაც ადამიანი მოიხმარს.
გაძვირებული დენი, გაძვირებული გაზი, გაძვირებული საკვები პროდუქტები, გაძვირებული მედიკამენტები — კი, მაგრამ, რამდენს შეიძლება გასწვდეს თუნდაც საშუალო ხელფასის მქონე მოქალაქე ამ გაუფასურებული და მსყიდველობითუნარდაკარგული ლარის პირობებში?
საქართველოში მილიონ ორასი ათასი ადამიანი სიღარიბის ზღვარზე ცხოვრობს, ამას თუ იმ ადამიანთა რაოდენობაც დაემატება, რომლებსაც დღესდღეობით, მცირე, მაგრამ, ასე ვთქვათ, მაინც სტაბილური შემოსავალი აქვთ, მაგრამ შექმნილი სიტუაციის გამო შეიძლება ისინიც მომენტალურად გაღარიბდნენ,. მივიღებთ მოსახლეობის კატასტროფულად დიდ რაოდენობას.
ჯერჯერობით მწვავედ არ იგრძნობა იმ დარტყმის სიმძიმე, რომელიც აზიური ფაროსანას შემოსევამ დასავლეთ საქართველოს მიაყენა, მაგრამ მცირე ხანში ამ დარტყმის უმძიმესი შედეგებიც აუცილებლად იჩენს თავს.

აი, ასეთია მდგომარეობა, რომელიც ახლო ხანებში შეიძლება საქართველოში შეიქმნას.
ძალზე პირქუში და არასასიამოვნო სურათი დაიხატა, თუმცა ამ არასახარბიელო სურათის შეფერადება-გადაკეთებას, ალბათ, მაინც ის სჯობს, რეალობას თვალებში ჩავხედოთ, რაც საშუალებას მოგვცემს მოსალოდნელი საფრთხეების თავიდან ასაცილებლად პრევენციული ზომები მივიღოთ.
ლოგიკა გვიკარნახებს, ვივარაუდოთ, რომ ამ მძიმე სოციალური ფონით აუცილებლად შეეცდებიან ისარგებლონ გარკვეულმა პოლიტიკურმა ძალებმა და რადიკალურმა ჯგუფებმა, რომლებიც, არ არის გამორიცხული, საქართველოს გარედან იმართებოდნენ და გარკვეულ ინსტრუქციებს ასრულებდნენ.
უკვე დადის ხმები იმის შესახებ, რომ ამ პოლიტიკურ ძალებსა და რადიკალურად განწყობილ დაჯგუფებებს შორის ინტენსიური მოლაპარაკებები მიდის გაერთიანების და ერთ პოლიტიკურ ძალად ჩამოყალიბების შესახებ.
თუ ეს მოხერხდა, ეს იქნება საკმაოდ ძლიერი და ანგარიშგასაწევი ძალა, რომელიც შექმნილი მდგომარეობის მთავარ მიზეზად ქვეყნის მიერ აღებულ პროდასავლურ კურსს დაასახელებს და ქვეყნის საგარეო და საშინაო პოლიტიკური ვექტორების შეცვლას მოითხოვს, რასაც შეიძლება მოსახლეობაში ძალიან ბევრი მხარდამჭერი გამოუჩნდეს.

არ არის დასამალი ის ფაქტი, რომ მოსახლეობის მნიშვნელოვანი ნაწილი სკეპტიკურად არის განწყობილი საქართველოს მიერ აღებული პროდასავლური კურსის მიმართ, რომელმაც, მათი აზრით, ვერანაირი რეალური სიკეთე ვერ მოუტანა საქართველოს ვერც ეკონომიკის განვითარების და გაძლიერების კუთხით, ვერც ტერიტორიული მთლიანობის აღდგენის მიმართულებით.
რამდენად სწორი და რეალურია ეს მოსაზრებები, ამის კვლევა და დადგენა ამ წერილის ფარგლებში, ცხადია, შეუძლებელია და ეს არც წარმოადგენს ჩვენს მიზანს, უბრალოდ, ამის აღნიშვნა იმისთვის დაგვჭირდა, რომ გვეთქვა: მოსახლეობის განწყობა სულაც არ არის ერთმნიშვნელოვნად და უპირობოდ პროდასავლური.
რუსეთი, საქართველოს მოქალაქეთა გარკვეული ფენებისთვის, ჯერჯერობით, კვლავ რჩება ნატოსა და დასავლეთის ალტერნატივად, რომელთან პირისპირ დიალოგის შემთხვევაში, შესაძლებელია მასთან ნორმალური ურთიერთობის დამყარება და მრავალი პრობლემის მოგვარება, მათ შორის, ტერიტორიული მთლიანობის აღდგენაც.

ასე რომ, რუსული ხიბლი საქართველოში ჯერ კიდევ არ გახუნებულა.
სწორედ რუსულ ფაქტორებზე იქნება გაკეთებული აქცენტები ზემოთნახსენები პოლიტიკური გაერთიანების თუ კოალიციის მიერ, რომელიც სოციალურად შეჭირვებული მოსახლეობის განწყობის რადიკალიზაციას შეეცდება და, თუ საჭირო გახდება, არც დესტაბილიზაციის პროვოცირებას მოერიდება.
ჩვენ, რატომღაც, ხშირად გვავიწყდება, რომ აფხაზეთისა და სამაჩაბლოს მხრიდან რუსეთის სამხედრო შენაერთების ალყაში ვართ, რომლებსაც, თუ მოინდომებენ, სულ რამდენიმე საათში შეუძლიათ კონტროლი დაამყარონ საქართველოს მთელ ტერიტორიაზე.
მრავალჯერ თქმულა, რომ რუსეთი ვერ შეეგუება საქართველოზე კონტროლის დაკარგვას, ვერ შეეგუება საქართველოს ნატოში გაწევრიანებას, რადგან ეს მისთვის რუსული სახელმწიფოს რღვევის დასაწყისი შეიძლება გახდეს.
ის ელოდება ხელსაყრელ მომენტს, ხელსაყრელ სიტუაციას და არა მარტო ელოდება, არამედ თვითონაც ყველაფერს აკეთებს იმისთვის, რომ დააჩქაროს სიტუაცია, როცა საქართველოს მოსახლეობის დიდი ნაწილი კატეგორიულ უარს იტყვის დასავლურ ორიენტაციაზე და მხსნელად და მშველელად რუსეთს დაუძახებს.

აი, ეს სიტუაცია შეიძლება სწორედ ამ ზამთარს დადგეს…
სამწუხაროდ, ყველა წინაპირობა არსებობს იმისთვის, რომ ეს საგანგაშო პროგნოზი გამართლდეს.
რუსეთთან ნორმალური ურთიერთობების აღდგენის წინააღმდეგი ნამდვილად არ ვარ, მაგრამ კატეგორიული წინააღმდეგი ვარ ე.წ. მეხუთე კოლონის ფარული მოქმედებებისა.
ფაქტობრივად, ეს არის აგენტურა, რომელიც ხან ეროვნულ-ნაციონალური, თქვენ წარმოიდგინეთ, ზოგჯერ პროდასავლური ნიღბითაც არის შეფუთულ-შენიღბული.

აგენტურა ვერ გამოდგება ქვეყნის მხსნელად და გადამრჩენლად, რადგან აგენტურა ყოველთვის იმ სახელმწიფოს სასარგებლოდ მოქმედებს, რომელმაც ის დაიქირავა.
ჩვენი მიზანი ნამდვილად არ არის, რომ ვინმე დავაშინოთ, ხალხში პანიკა და უიმედობა დავთესოთ.
ჩვენი მიზანია, თვალი გავუსწოროთ მკაცრ რეალობას, ნათლად დავინახოთ მოსალოდნელი საფრთხეები, რომ ყველა შესაძლებლობა იქნას გამოყენებული ამ საფრთხეების თავიდან ასაცილებლად.

საქართველოს ხელისუფლებამ დღესვე, დაუყოვნებლივ უნდა დაიწყოს ანტიკრიზისული გეგმის შემუშავება და მოვლენათა ესკალაციას კი არ უნდა დაელოდოს, არამედ ოპერატიულად მიიღოს პრევენციული ზომები.
საქართველოს ამჟამინდელ ხელისუფლებას აქვს ერთი დადებითი მახასიათებელი — ის კრიტიკულ სიტუაციებში შესაშურ ოპერატიულობას იჩენს და ძალთა მაქსიმალურ მობილიზებას ახდენს ამა თუ იმ პრობლემის გადასაწყვეტად.
გავიხსენოთ თუნდაც ზაფხულის თვეები, როცა ქვეყნის სხვადასხვა კუთხეებში ერთმანეთის მიყოლებით ჩნდებოდა ხანძრის კერები, მაგრამ ხელისუფლებამ, ფაქტობრივად, მინიმალური რესურსებით, მოახერხა ამ მასშტაბური საფრთხის შეჩერება.
მართალია, "ნაცმოძრაობა" უნიათოს და უსუსურს ეძახის "ქართულ ოცნებას", მაგრამ ამ "უნიათო" და "უსუსურმა" "ქართულმა ოცნებამ" მარტივ მამრავლებად დაშალა თვით "ნაციონალური მოძრაობა" და როგორც საპარლამენტო, ასევე თვითმმართველობის არჩევნებში დამაჯერებლად გაიმარჯვა.
ასე რომ, "ქართული ოცნების"ხელისუფლებას ნამდვილად აქვს ის პოტენციალი, ის შინაგანი ენერგია, რომლითაც მას სერიოზული პრობლემების დაძლევა შეუძლია.

როგორც ზემოთ ვთქვით, საჭიროა შემუშავდეს კომპლექსური გეგმა იმ მძიმე სოციალური ფონის შესარბილებლად და შესამსუბუქებლად, რომელიც შეიძლება ქვეყანაში შეიქმნას.
ამ გეგმის უმთავრესი და უპირველესი ამოცანა ლარის კურსის დასტაბილურება უნდა იყოს, რაც შეუძლებელია ეროვნული ბანკის მიერ შემოთავაზებული პოლიტიკის პირობებში.
პირდაპირ და გახსნილად უნდა ითქვას — ეროვნული ბანკის მუშაობა, რომელიც ვერანაირ კრიტიკას ვერ უძლებს, მთავრობის მხრიდან სერიოზული შესწავლის საგანი უნდა გახდეს.
სპეციალისტების აზრით, ლარის კურსთან დაკავშირებული კატასტროფული მდგომარეობა ეროვნულ ბანკსა და კომერციულ ბანკებს შორის ფარული გარიგებებისა და დანაშაულებრივი მაქინაციების შედეგია.
ზოგიერთი ექსპერტი უფრო შორს მიდის და ლარის ე.წ. `მცურავ კურსს~ აფიორას უწოდებს, რომლითაც ვიღაც-ვიღაცები ჰაერიდან მილიონებს აკეთებენ.
ასეა თუ ისეა, ფაქტია, რომ არაპროგნოზირებადი, არასტაბილური ლარი ანგრევს ეკონომიკას, უკიდურესად აღარიბებს ისედაც გაღარიბებულ მოსახლეობას და, რაც უმთავრესია, პროვოცირებას უკეთებს და კიდევ უფრო ძაბავს პროტესტისა და უკმაყოფილების განწყობას მოსახლეობაში.
საბოლოო ჯამში, არავითარი მნიშვნელობა არ აქვს, ქართულ სახელმწიფოს ტანკებით და ქვემეხებით დაანგრევს გარედან მოსული მტერი თუ ლარზე მანიპულაციებით დაანგრევენ ეროვნული ბანკი და კომერციული ბანკები.

ყველაფერს აქვს ფინალი და ფინალი აქვს იმ დრამატულ ამბავსაც, რაც ლართან დაკავშირებით ხდება.
საქართველოს მთავრობამ ყველაფერი უნდა გააკეთოს იმისთვის, რომ ამ ფინალს ქართული სახელმწიფოებრიობა არ შეეწიროს.
არსებობს თუ არა რესურსები იმ საფრთხეების თავიდან ასაცილებლად, რომლებზეც საუბრის დასაწყისში ვლაპარაკობდით?
რა თქმა უნდა,. არსებობს, ოღონდ ამ რესურსების ასამოქმედებლად, პირველ რიგში, აუცილებელია პოლიტიკური ნება და კიდევ იმის გაცნობიერება, რომ ყველანაირი ძალაუფლება, თუნდაც ფულით, ძალოვანი სტრუქტურებით, სხვადასხვა უწყებებით და ინსტანციებით გამაგრებული და გამყარებული, არამდგრადი და არამყარია, თუ ის ხალხის მხარდაჭერას არ ეყრდნობა.
სახელმწიფო არ შეიძლება იმისთვის არსებობდეს მხოლოდ, რომ მისმა ბიუროკრატიამ და ჩინოვნიკებმა მაძღრად და მსუყედ იცხოვრონ.
არ შეიძლება ნორმალური ერქვას იმ მდგომარეობას, როცა პენსიონერს 180 ლარი აქვს პენსია, ხოლო რომელიმე ჩინოვნიკს 30-ჯერ, 40-ჯერ მეტი ხელფასი და ხელფასზე კიდევ დანამატი აქვს.

ეს არასწორია, ეს დისკრიმინაციულია, ეს არასამართლიანია.
სწორედ ამგვარი მიდგომა აჩენს უფსკრულს მოსახლეობასა და იმ ხელისუფლებას შორის, რომელსაც ან არ სურს, ან ვერ ახერხებს დაიცვას სოციალური სამართლიანობის და თანასწორობის პრინციპი.
შეცდომაა, თუ ვინმე ფიქრობს, რომ მოიხსნა და არ მოქმედებს ფორმულა `პროლეტარიატი კაპიტალიზმის მესაფლავეა~.
სამწუხაროდ, საგანგაშოდ იზრდება ქართული პროლეტარიატის რიცხვი.
ნუ ვაიძულებთ მათ, მაინცდამაინც ბარი და ნიჩაბი აიღონ ხელში და `ექსპლუატატორებისთვის~ საფლავის თხრა დაიწყონ.
დაბოლოს, ტყუილად ჰგონია ვინმეს, რომ, რადგან ფული და სიმდიდრე აქვს, უვნებლად და დაუზიანებლად გადაურჩება ამ კატაკლიზმებს.
ჩვენ ან ყველა ერთად გადავრჩებით, ან ყველა ერთად დავმარცხდებით.

მინაწერი:

ეს ინტერვიუ გასულ კვირას ჩაიწერა, ხოლო ორშაბათს, უაღრესად მნიშვნელოვანი საკადრო და სტრუქტურული ცვლილებები მოხდა მთავრობაში.
გვინდა გვჯეროდეს, ეს ცვლილებები სწორედ იმ საფრთხეების პრევენციის მიზნით განხორციელდა, რომლებზეც ამ წერილშია საუბარი.
ისიც გვინდა გვჯეროდეს, რომ ეს ცვლილებები ახალი ხედვების, ახალი კონცეფციების და პრობლემებისადმი ახლებური მიდგომების საფუძველი გახდება.

მეტის ნახვა
4-11-2017, 18:53