ყველაზე პოლიტიზირებული ოლიმპიური თამაშები - ასეთი შეფასება მისცეს წლევანდელ, უკვე განვლილ მთავარ სპორტულ ღონისძიებას სპორტულმა ჟურნალისტებმა თამაშების დაწყებისთანავე. მოგვიანებით ჩვენს კოლეგებს პოლიტოლოგებიც დაეთანხმნენ. მსგავსი შეფასება 1980 და 1984 წლების ოლიმპიადების ბოიკოტირებისასაც (იმ დროს ჯერ კაპიტალისტურმა ბანაკმა განაცხადა უარი მოსკოვის თამაშებში მონაწილეობაზე საბჭოთა ჯარების ავღანეთში შეჭრის მიზეზით, ხოლო ლოს-ანჯელესის ოლიმპიადას სოციალისტურმა სამყარომ ბოიკოტითვე უპასუხა) არ გაუკეთებიათ. წლეულს დოპინგის სკანდალის გამო რუსეთს მხოლოდ ნეიტრალური, ოლიმპიური დროშით გამოსვლის უფლება მისცეს.

სპორტული ღონისძიებები სამხრეთ კორეაში პოლიტიკურმა მოვლენებმა გადაფარა. გვახსოვს, ოლიმპიადაზე ფხენჩხანში ჩრდილო კორეელები ეწვივნენ. აღსანიშნავია, რომ ჩრდილოელთა დელეგაციაში თავიანთი ქვეყნის მთავრობის მაღალჩინოსნები იმყოფებოდნენ, რომლებიც სამხრეთელმა მოძმეებმა თბილად მიიღეს. ფხენჩხანში გადაწყდა, რომ სამხრეთელებსა და ჩრდილოელებს შორის პოლიტიკური დიალოგი მომავალშიც გაგრძელდებოდა. კიმ ჩენ ინის დამ სამხრეთელთა პრეზიდენტს მუნ ჯინ ირს თავისი ძმის წერილი-მიწვევა პირადად გადასცა.

ჩრდილო და სამხრეთ კორეელთა თბილი შეხვედრა, თავისთავად, ბევრს არ ესიამოვნა. იმასაც ამბობდნენ, რომ დიალოგი დროებითი მოვლენა იყო, რათა ოლიმპიადის დღეებში შეერბილებინათ დაძაბული ვითარება, თავიდან აეცილებინათ ნებისმიერი მოსალოდნელი ექსცესები. ჩრდილოელთა ვიზიტით უკმაყოფილება ვერ დაფარა აშშ-ის ვიცე-პრეზიდენტმა მაიკ პენსმა და პოლიტოლოგების შეფასებით, პოლიტიკური შეცდომა დაუშვა, როდესაც ჩრდილოელებს ხელი არ ჩამოართვა და დემონსტრატიულად დატოვა დარბაზი, სადაც სხვებთან ერთად ჩრდილოელთა დელეგაციის წევრებიც იმყოფებოდნენ.
დიალოგი სამხრეთ და ჩრდილოეთ კორეას შორის გასულ კვირას გაგრძელდა, ამჯერად ჩრდილოეთში. სამხრეთელთა სამთავრობო დელეგაციას პირადად კიმ ჩინ ინმა უმასპინძლა. შორიდანაც კარგად ჩანდა, რომ სტუმარ-მასპინძელს შორის საკმაოდ თბილი ურთიერთობა სუფევდა. მასპინთელთა ლიდერთან საუბარი 4 საათზე მეტ ხანს გაგრძელდა. დამშვიდობებისას საკმაოდ დიდხანს ართმევდა ხელს კიმ ჩენ ინი სტუმარს, ხოლო უკვე მიმავალ ლიმუზინს 5 წუთი უქნევდა ხელს. ექსპერტებმა გულთბილ შეხვედრას და, სავარაუდოდ, წარმატებულ მოლაპარაკებას დიდი შეფასება მისცეს. საინტერესოა აღმოსავლეთ აზიის სპეციალისტების მოსაზრება. მათი ვარაუდით, გამორიცხული არ არის, დღის წესრიგში დადგეს სამხრეთ და ჩრდილოეთ კორეის გაერთიანების საკითხი. ექსპერტების აზრით, გაერთიანებაზე საუბარი დღეს-ხვალ არ დაიწყება, საამისოდ ნიადაგის მომზადებაა საჭირო. ექსპერტების ვარაუდით, თუ მოხდება ჩრდილო-სამხრეთ კორეის გაერთიანება, მათი შრომისმოყვარეობისა და მენტალიტეტის გათვალისწინებით, რამდენიმე წელში მსოფლიო ახალ ძლიერ ქვეყანას მიიღებს.

ჩრდილოეთ კორეის შემდეგ სამხრეთელები ამერიკის შეერთებულ შტატებში ჩავიდნენ და პრეზიდენტ დონალდ ტრამპს გადასცეს კიმ ჩენ ინის სიტყვიერი თანხმობა შეხვედრაზე. როგორც ამერიკელი მიმომხილველები იუწყებიან, ამან თავდაპირველად დააბნია თეთრი სახლის ადმინისტრაცია. თუმცა, შეთავაზება შემდეგ ტრამპმა თავის გამარჯვებად მიიწერა. დაწესებული სანქციები ჯერ კიდევ ძალაში რჩება. ორმხრივი შეხვედრა მაისის ბოლომდე უნდა შედგეს, მაგრამ ზუსტი დრო და ადგილი უცნობია. გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის გენერალური მდივანი ანტონიო გუტერაში მიესალმება აშშ-ჩრდილოეთ კორეის ლიდერების შეხვედრას და მშვიდობიან დიალოგს. დასავლელი ჟურნალისტები აღნიშნავენ, რომ წელიწადზე მეტია, მსოფლიოს ნერვები დააწყვიტეს, ერთმანეთს შეურაცხყოფაც არაერთხელ მიაყენეს, მაგრამ, როგორც იქნა, საღ აზრამდე მივიდნენო. თავად დონალდ ტრამპი ამერიკელებს დიდებულ გარიგებას ჰპირდება. ვნახოთ…

ამასობაში გასულ კვირას დაწყებული "სავაჭრო ომი" გრძელდება. დონალდ ტრამპის ადმინისტრაციაში აცხადებენ, ომი ჯერ არ დაწყებულა, ვითარება "სავაჭრო ომის" ზღვარზეაო. ალუმინისა და ფოლადის გადასახადის გაზრდის გარდა, გავრცელებული ინფორმაციით, აშშ-ში ევროპიდან შეტანილ ავტომობილებზეც აპირებენ მოსაკრებელის გაზრდას. თავისთავად, გავრცელებულმა ცნობამ შეაშფოთა ავტომწარმოებლები. თუმცა ჟენევაში მიმდინარე ტრადიციულ ავტოგამოფენაზე სიახლეს უარყოფითად არ უმოქმედია. ევროპის ქვეყნები უკვე გაღიზიანებით აცხადებენ, რომ ასეთ მოპყრობას არ შევეგუებითო. როგორც მიმომხილველები აცხადებენ, ევროპელებმა შეიძლება უარი თქვან ამერიკული გაზის შეძენაზე. საკითხი ქვეყნებში აქტიურად განიხილება და გადაწყვეტილებასაც, სავარაუდოდ, მალე მიიღებენ.

საბაჟო ტარიფების გაზრდის მიზანშეუწონილობაზე ტრამპი კონგრესმაც გააფრთხილა, რომლებიც გადაწყვეტილებებით შეშფოთებულები არიან. მათი განცხადებით, ტარიფების გაზრდა აშშ-ის უშუალო მოკავშირეებს _ გერმანიას, დიდ ბრიტანეთს, იაპონიას, სამხრეთ კორეას დააზარალებს. ტრამპი იძულებული გახდა, კანადას, მექსიკასა და ავსტრალიას არ გაუზარდოს გადასახადი. ექსპერტების განმარტებით, ფოლადის იმპორტის წილი ჩინეთიდან მხოლოდ სამი პროცენტი ყოფილა, რაც ჩინურ ეკონომიკაზე და მრეწველობაზე მნიშვნელოვან ცვლილებას ვერ მოახდენს. წინააღმდეგობების მიუხედავად, დონალდ ტრამპი თავის პოზიციას მტკიცედ იცავს: "…თუ არ გინდათ გაზრდილი ტარიფის გადახდა, გადმოიტანეთ თქვენი ქარხნები ამერიკაში და აქ აწარმოეთ პროდუქცია", _ ასე უპასუხა მან უკმაყოფილო მეწარმეებს.

როგორც ამერიკელი პოლიტოლოგები აცხადებენ, ტრამპი ასრულებს წინასაარჩევნო დაპირებას _ ამერიკა კვლავ აქციოს ზესახელმწიფოდ. თუმცა მის გუნდში განხეთქილებაა. საბაჟო ტარიფების გაზრდას არ დაეთანხმა ტრამპის მრჩეველი ეკონომიკურ საკითხებში ჯერი კონი და თანამდებობიდან გადადგა.
რუსეთის, კერძოდ პრეზიდენტ ვლადიმირ პუტინის მიერ ახალი შეიარაღების დემონსტრირებიდან ორი კვირა გავიდა, მაგრამ დღემდე განსჯის საგნად რჩება. ბრიტანეთის პრემიერ-მინისტრმა ტერეზა მეიმ შეიარაღების დემონსტრირებას უპასუხისმგებლო ნაბიჯი უწოდა. თუმცა რას გულისხმობდა, არ დაუკონკრეტებია. მიუხედავად მკვეთრი განცხადებისა, როგორც დასავლეთის პრესა იუწყება, გაოცებულები არიან, რადგან არ მოელოდნენ ასეთი შეიარაღების ხილვას. ამერიკული პრესა შეცდომად მიიჩნევს საკუთარი ხელისუფლების პოზიციას, რომელიც რუსეთთან დიალოგს არ აწარმოებს. ოთხმა სენატორმა (მათ შორის სამი დემოკრატია და ერთი დამოუკიდებელი) წერილი გაუგზავნა სახელმწიფო მდივანს რექს ტილერსონს, სასწრაფოდ დაიწყოს რუსეთთან მოლაპარაკება მსოფლიოში სტრატეგიულ სტაბილურობაზე. ტილერსონის მოადგილემ ტომ შენონმა მათ უპასუხა, რომ მზად არიან, ნებისმიერ დროს აწარმოონ მოლაპარაკება რუსეთთან.

სენატორების აზრს იზიარებს მსოფლიოს კორიფე პოლიტიკოსი ჰენრი კისინჯერი. მისი განცხადებით, რუსეთთან მოლაპარაკების დაწყება არათუ დროული, დაგვიანებულიც არის. აუცილებელია, სასწრაფოდ დაიწყოს ტრამპის ადმინისტრაციამ რუსეთთან მოლაპარაკება. "…ამ საკითხის გადადება დაუშვებელია", _ განაცხადა ჰენრი კისინჯერმა.

რუსეთის პრეზიდენტის ფედერალურ კრებაზე მოხსენების შემდეგ ვლადიმირ პუტინთან ინტერვიუ ჩაწერა NBC-ის ჟურნალისტმა მეგან კელიმ. აღსანიშნავია, რომ ამ ჟურნალისტმა შარშანაც ისაუბრა პუტინთან. ამის გარდა, კელის საკმაოდ ცუდი ურთიერთობა აქვს დონალდ ტრამპთან. შარშანდელისგან განსხვავებით, წლეულს გაცილებით მწვავე საუბარი ჰქონდა პუტინთან. ინტერვიუს სრული ვერსია, პარასკევს, როგორც ამბობენ, ყველაზე ყურებად დროს უჩვენეს ამერიკაში. ინტერვიუს ბოლოს თავის კომენტარში მეგან კელიმ განაცხადა: "…ნურავინ ეცდებით პუტინის ჭკუაში მოტყუებას". ვერაფერს იტყვის ადამიანი, უცნაური შეფასებაა ამერიკელი ჟურნალისტის მიერ.

"ბებერი ქალბატონის", ევროპის კონტინენტზე, როგორც ირკვევა, ყველაფერი როდი ყოფილა რიგზე. უცნაურია, მაგრამ ფაქტია, რომ ევროკავშირის რიგი ქვეყნების პოლიტიკოსები ორგანიზაციას სსრკ-ს ამსგავსებენ. მათ უკმაყოფილებას განსაკუთრებით ბრიუსელის დიქტატი (როგორც მიაჩნიათ) იწვევს. ევროპელების განცხადებით, იძულებით ახვევენ თავს მათთვის მიუღებელს. ამასთან, ჩივიან, სუვერენიტეტი დავკარგეთო. ექსპერტები ვარაუდობენ, რომ თუ არ შეიცვლება ევროკავშირის პოლიტიკა, შესაძლოა, ორგანიზაცია დაიშალოს კიდეც. მით უფრო, როდესაც ორგანიზაცია უკვე დატოვა დიდმა ბრიტანეთმა, ხოლო ავსტრია, უნგრეთი, ჩეხეთი, პოლონეთი სულ უფრო ხშირად გამოთქვამენ უკმაყოფილებას. ჩვენ კი მივილტვით ევროკავშირისკენ, მაგრამ იქ რა დაგვხვდება, ძნელი სათქმელია.

გია ბურდული

მეტის ნახვა
17-03-2018, 14:30


ვიზალიბერალიზაციის დადებითი და უარყოფითი მხარეები, გიორგი კვირიკაშვილის მიმართვა და რუსეთთან ურთიერთობის პერსპექტივები – ამ და სხვა თემებზე „საერთო გაზეთს“ პარტია „მრეწველობა გადაარჩენს საქართველოს“ ლიდერი გოგი თოფაძე ესაუბრა:

– დავიწყებ იმით, რომ ევროპასთან უვიზო რეჟიმი უდავოდ პერსპექტიული ნაბიჯია, რომელიც ახალი კონტაქტების დამყრებისა და ახალი ტექნოლოგიების ათვისების საშუალებას იძლევა, თუმცა, უნდა ვაღიაროთ, რომ მას ქვეყნის შრომისუნარიანი მოსახლეობისგან დაცლა მოჰყვა. ვიზალიბერალიზაციის მინიჭებიდან ერთი წლის თავზე, საქართველოდან ჩასული კრიმინალებისა და თავშესაფრის მაძიებელთა რაოდენობის გამო, გერმანია „შეჩერების მექანიზმის“ ამოქმედებაზე ალაპარაკდა. ამის მიუხედავად, მგონია, რომ ვიზალიბერალიზაციის შეჩერების მექანიზმი არ ამოქმედდება. ევროპამ მუსულმანური სამყაროს წევრებს არ მიუხურა კარი, რომლებიც ტერაქტებს აწყობენ, ქალებს აუპატიურებენ, შიშს და ქაოსს თესავენ და ქართველებს გამოყრიან? ნებისმიერ შემთხვევაში, მათ ქრისტიანი მუშახელი ურჩევნიათ, ვიდრე ისლამური ქვეყნიდან ჩასულები.

– ხელისუფლება უვიზო რეჟიმის შეფერხების თავიდან აცილებას გამკაცრებული ზომებით აპირებს. ახალი რეგულაციებით, ყველა დამრღვევს უკან დაბრუნების ანუ რეადმისიის ხარჯების გადახდა თავად მოუწევს. ფინანსურ სანქციებთან ერთად, შესაძლოა, გვარის შეცვლის პროცედურებიც გართულდეს.

– მარტო ეს არ გვიშველის. ბევრჯერ მითქვამს და კიდევ გავიმეორებ, რომ სანამ წარმოებებს არ ავამუშავებთ და ხალხს არ დასავაქმებთ, არაფერი გამოვა. ისტორიას თუ გადავხედავთ, უფრო მძიმე პერიოდებიც გვქონია, მაგრამ ყოველთვის ვპოულობდით გამოსავალს. ახლაც ვიპოვით თუ წარმოების ამუშავება და ხალხის დასაქმება მოხერხდა. ამდენი უცხოელი მრჩეველები ჩამოდიან, სავალუტო ფონდი და „მსოფლიო ბანკი“ ჭკუას გვასწავლიან და არავის უთქვამს წარმოება გააკეთეთ და მოსავალი გადაამუშავეთო. პირიქით, წლების მანძილზე ჩაგვჩიჩინებდნენ, რომ ტექნოლოგიებს ჩამოვრჩით და ფასეულს ვერაფერს შევქმნით, ამიტომ წარმოება და სოფლის მეურნეობა უნდა დავივიწყოთ და ტურიზმს და სატრანსპორტო კორიდორის ფუნქციას დავჯერდეთ. რას ვერ შევქმნით, როცა თვითმფრინავიდან დაწყებული, ავტომობილებით დამთავრებული, ყველაფერს ვაწარმოებდით. 5 მილიონზე მეტნი ვიყავით და პროდუქცია ექსპორტზე გაგვქონდა. 300 ღვინის ქარხანა გვქონდა,100-ზე მეტი საკონსერვო და 15 ეთერზეთების ქარხანა, ჩაის ფაბრიკები და ეს ყველაფერი სრული დატვირთვით მუშაობდა. ფაბრიკა-ქარხნები მოშალეს, გაანადგურეს და ჯართად გაყიდეს და მოსახლეობა როგორ უნდა დავასაქმოთ? ახლა ჩვენი მოქალაქეები ჩაის და ციტრუსებს თურქეთში კრეფენ. კიტრი, პომიდორი, კარტოფილი, ხილი და ლამის მწვანილიც შემოგვაქვს და მის ხარისხსაც ვერ ვაკონტროლებთ, ამიტომ მეტწილად, უხარისხო და გემოდიფიცირებული პროდუქცია შემოგვაქვს.

– კი, მაგრამ თქვენი საკანონმდებლო ინიციატივით, საქართველოში ცოცხალი, გენმოდიფიცირებული ორგანიზმების შემოტანა და წარმოება ხომ აიკრძლა?


– აიკრძალაა, მაგრამ კანონი ძალაში 2017 წლის 1 იანვრიდან უნდა შესულიყო, მერე 2018 წლისთვის გადაიტანეს და ჯერჯერობით, ამ მიმართულებით, არაფერი ისმის. სამწუხაროდ, თანამედროვე ლაბორატორიაც არ გვაქვს, რომელიც ანალიზებს ჩაატარებს. თუ ევროპისკენ მივდივართ, ევროპაში პროდუქციაში გმო-ს დასაშვები ზღვარი 0,9%-ია და ჩვენთან, ხანდახან 40% მდე ადის. რა თქმა უნდა, ბოლო წლებში სოფლის მეურნეობაში ბევრი რამე გაკეთდა, უამრავი ფონდი შეიქმნა და საქართველოში მოუხნავ მიწას ვეღარ ნახავ, მაგრამ ეს საკმარისი არაა და გაცილებით მეტის გაკეთებაა საჭირო. უახლოეს 3–4 წელიწადში, ალბათ, აქამდეც მივალთ.

– საქართველოს პრემიერ მინისტრის რუსეთის ხელისუფლების მისამართით გაკეთებულ განცხადებას ოპოზიციამ უღირსი და კაპიტულანტური უწოდა, თუმცა განცხადების გაკეთებიდან 24 საათის შემდეგ, ცხინვალის რეგიონში გარდცვლილ არჩილ ტატუნაშვილთან ერთად დაკავებული ლევან ქუტაშვილი და იოსებ პავლიაშვილი გაათავისუფლეს და ისინი უკვე საქართველოს კონტროლირებად ტერიტორიაზე იმყოფებიან. თქვენ როგორ შეაფასებთ გიორგი კვირიკაშვილის მიმართვას?

– ყველამ ვიცით, რომ რუსეთი „საჩუქარი“ არაა და ამხელა ქვეყანა კიდევ სხვების ტერიტორიებს ეპოტინება. იაპონია კურილიის კუნძულებში ასობით მილიარდებს იხდის და არ თმობენ, მაგრამ ეს კონტაქტები ყველა შემთხვევაში, რაღაცას მოგვიტანს. თუ გვინდა, რომ ოდესმე ჩვენი ტერიტორიები დავიბრუნოთ და რუსეთში ექსპორტი გავიტანოთ, ჩრდილოეთ მეზობელთან რეალური ურთიერთობა უნდა შევქმნათ. დასავლეთმაც გარკვევით მიგვანიშნა, რომ რუსეთთან საერთო ენა უნდა გამოვნახოთ. უნდა გვახსოვდეს, რომ რუსეთთან მოლაპარაკებების გარეშე, მხოლოდ დასავლეთის შეშფოთების ხარჯზე, დაკარგულ ტერიტორიებს ვერ დავიბრუნებთ. ისიც უნდა გვხსოვდეს, რომ ნატოსთან ერთად, საქართველოში თურქეთიც შემოვა. ეს რომ რუსეთმა დაუშვას, ჩრდილოეთ კავკსიასაც დაკარგავს. 2021 წელს ყარსის ხელშეკრულებიდან, რომლის ძირითადი მხარეები რუსეთი და თურქეთი არიან, 100 წელი სრულდება, ამიტომ რუსეთის ლანძღვა კარგს არაფერს მოგვიტანს. რეალურად, მსოფლიოს ახლა სხვა პრობლემები აქვს და საქართველოს ბედი არავის აწუხებს. ჩვენ პატარა ქვეყანა ვართ, მაგრამ პრინციპულები უნდა ვიყოთ და აგრესიულ მეზობელთან საერთო ენა უნდა მოვნახოთ და ეკონომიკის გაძლიერებაზე ვიმუშაოთ. პრობლემების შესახებ ყოველ წუთს გვესმის, მაგრამ არვინ ამბობს ბოლო წლებში რამდენი სიკეთე გაკეთდა. რა თქმა უნდა, ხარვეზები არის, შეიძლება სახსრებიც არასაკმარისია, მაგრამ შეუძლებელია, გონიერმა ქართველმა არ აღიაროს, რომ წარმოების გარეშე, ქვეყანა ფეხზე ვერ დადგება. მჯერა, რომ უახლოეს წლებში ეს საკითხები დღის წესრიგში დადგება. ფაბრიკა-ქარხნები ისევ აგუგუნდება და ემიგრანტები დაბრუნდებიან. მე ოპტიმისტი ვარ და მჯერა, რომ ასე იქნება.

ნელი თორდია

მეტის ნახვა
17-03-2018, 13:30


ვახტანგ  ხარჩილავა:

"მიმდინარე წლის აგვისტოში 2008 წლის ომიდან ათი წელი შესრულდება. ამ დრამატულმა მოვლენამ ღრმა კვალი დატოვა ქართველი ხალხის ცნობიერებასა და საქართველო-რუსეთს შორის ურთიერთობებში.

გაწყვეტილია დიპლომატიური კავშირები. მოსკოვის მიერ აფხაზეთისა და ცხინვალის რეგიონის დამოუკიდებლობის აღიარებამ, ფაქტობრივად, ჩიხში მოაქცია ნორმალური სახელმწიფოთაშორისო ურთიერთობის დამყარების პერსპექტივა.

ამჟამად ჩვენს წინაშე არის არჩევანი - თარიღს შევხვდეთ ურთიერთბრალდებებითა და მწვავე განცხადებებით, რომელთა ნაკლებობა ამ წლების განმავლობაში ნამდვილად არ იყო, ან გადავდგათ გონივრული, თუნდაც მცირე ნაბიჯები ამ მოჯადოებული წრიდან ჩვენი ურთიერთობების გამოსაყვანად.

ჩვენ ადრეც განვაცხადეთ და კვლავ ვადასტურებთ, რომ დაინტერესებულები ვართ მივაღწიოთ რეალურ პროგრესს ჟენევის საერთაშორისო დისკუსიების პროცესში, რისთვისაც დავადასტურე ჩემი პირადი ჩართვის მზაობა. მზად ვართ ასევე, პირდაპირი დიალოგისათვის აფხაზებთან და ოსებთან და მისასალმებელი იქნებოდა ამ თვალსაზრისით რუსეთის მხარის რეალურად კონსტრუქციული მიდგომა. პოლიტიკური ნების არსებობის შემთხვევაში, შესაძლებლად მიგვაჩნია სხვა გონივრული ნაბიჯების გადადგმაც.

სამწუხაროდ, დღეს რთული რეალობის წინაშე ვდგავართ. ორმხრივი სავაჭრო-ეკონომიკური ურთიერთობები აღვადგინეთ, მაგრამ ტრაგიკული მოვლენების ჯაჭვი დღესაც გრძელდება. ეს ძირს უთხრის ქართულ-რუსულ ურთიერთობათა მოწესრიგების პერსპექტივას. ამის ბოლო ტრაგიკული მაგალითია ორი კვირის წინ ცხინვალში, გაურკვეველ ვითარებაში, ჩვენი მოქალაქის არჩილ ტატუნაშვილის სიკვდილი, რომლის ცხედრის გადმოცემა, მიუხედავად საქართველოს ხელისუფლების, კათოლიკოს-პატრიარქისა და საერთაშორისო თანამეგობრობის არაერთი მცდელობისა, აქამდე ვერ მოხერხდა ოჯახისათვის.
მივმართავ რუსეთის ფედერაციის უმაღლეს ხელისუფლებას, რათა დღევანდელი დღისა და მომავალი თაობების პასუხისმგებლობის გაცნობიერებით, გადავდგათ ერთობლივი ნაბიჯები რთული ვითარების დასაძლევად", - ეს არის საქართველოს პრემიერ-მინისტრის გიორგი კვირიკაშვილის მიმართვის ტექსტი რუსეთისადმი, რომელსაც ოპოზიციის მხრიდან მწვავე და აგრესიული შეფასებები მოჰყვა.



ბოლო დროს ხშირად გაიგონებთ, რომ ქვეყანა ორ ბანაკად არის გაყოფილი - ერთ მხარეს პროდასავლური ორიენტაციის მოქალაქეები არიან, მეორე მხარეს პრორუსული ორიენტაციის.

ქვეყანა მართლაც ორად არის გაყოფილი, მაგრამ, ჩემი აზრით, არასწორია ის მახასიათებლები, რითაც ამ ორი ბანაკის იდენტიფიცირება ხდება.
ქვეყანა ორადაა გაყოფილი, მაგრამ არა პროდასავლურობისა და პრორუსულობის ნიშნით, არამედ იმის მიხედვით, ვის უყვარს ეს ქვეყანა და ვის არა.
რა თქმა უნდა, ნებისმიერი ქართველი უყოყმანოდ გეტყვის, რომ ძალიან, ძალიან უყვარს საქართველო, მაგრამ სიყვარული მხოლოდ ბგერათა გროვა ხომ არ არის, ის, პირველყოვლისა, პასუხისმგებლობაა იმის მიმართ, ვინც გიყვარს.

იქ, სადაც პასუხისმგებლობა არ არის, არ არის სიყვარული.
სიყვარულია ის, რაც შენს თავისუფლებას ზღუდავს და პასუხისმგებლობის ჩარჩოებში გაქცევს, რადგან შენი სიცოცხლე გეკუთვნის არა შენ, არამედ იმას, ვინც გიყვარს.

უსიყვარულობა უპასუხისმგებლობიდან იწყება, უპასუხისმგებლობა კი ის ბოროტებაა, რომელიც ყველაფერს ანადგურებს და აცამტვერებს.
სწორედ უპასუხისმგებლო ადამიანებს შეეძლოთ გიორგი კვირიკაშვილის მიმართვა რუსეთისადმი აბუჩად აეგდოთ და მისთვის სამარცხვინო და კოლაბორაციონისტული ეწოდებინათ.
გიორგი კვირიკაშვილის მიმართვა ზუსტად ზის იმ დიპლომატიურ თუ პოლიტიკურ სტანდარტებში, რომლის დაცვითაც ერთი სახელმწიფოს პრემიერ-მინისტრი მეორე სახელმწიფოს უნდა მიმართავდეს.

მიმართვის ტექსტში, ფაქტობრივად, ყველაფერია ნათქვამი, რისი თქმაც მოცემულ სიტუაციაში საჭირო და აუცილებელი იყო, ოღონდ ნათქვამია დელიკატურად, მოზომილად, პასუხისმგებლობის გრძნობით, ისე, რომ ორ სახელმწიფოს შორის არსებული უკიდურესად დაძაბული ურთიერთობა კიდევ უფრო არ გაფუჭდეს და არ დაზიანდეს.

ძალიან მაინტერესებს, სხვანაირად და სხვაგვარად როგორ უნდა დაწერილიყო ეს ტექსტი, ვიღაც-ვიღაცები ენას რომ აჭარტალებთ და პატრიოტობანას გვეთამაშებით?

"ნაციონალებო" და ნაციონალების განაყარო პარტიებო და პოლიტიკოსებო, იქნებ თქვენსავით კვირიკაშვილსაც დედა უნდა ეგინებინა რუსეთისთვის, პუტინისთვის კი ლილიპუტინი ეძახა, როგორც ამას თქვენ აკეთებდით, რაც ერთ-ერთი მთავარი მიზეზი იყო იმისა, საქართველომ თავისი ტერიტორიების 20 პროცენტი რომ დაკარგა.

კიდევ ბევრია დასაკარგი და ამგვარი რიტორიკით შეიძლება ყველაფერი დავკარგოთ, მათ შორის სახელმწიფოებრიობაც.
აქეთკენ გვიბიძგებთ? აქითკენ გვაქეზებთ?

კაცმა რომ გკითხოთ, ვითომ საქართველო გიყვართ, ვითომ პატრიოტები ხართ და ამ დროს იმ ჩიხისკენ მიგვაქანებთ, საიდანაც გამოსავალი არ არსებობს.
თქვენ რუსეთთან ურთიერთობის უკიდურესი გამწვავებისკენ მოგვიწოდებთ, ფაქტობრივად, რუსეთთან ომისკენ მოგვიწოდებთ, იმ ომისკენ, სადაც უეჭველად დავმარცხდებით, რასაც აუცილებლად მოჰყვება ქართული სახელმწიფოს დაშლა და დანაწევრება.

ეს არის ის პროექტი, ის იდეა, რაც არაერთგზის გაჟღერებულა რუსული იმპერიის იდეოლოგებისგან.

შემთხვევით, ამ პროექტის ხორცშესხმას ხომ არ ემსახურებით თქვენ, ოღონდ ემსახურებით პროდასავლურობის ნიღბით, ემსახურებით ფარისევლურად, დემაგოგიურად, კონსპირაციულად, დაშიფრულად, ისე, რომ თქვენს ავ განზრახვაში ეჭვი არავის შეეპაროს.
სხვებს რომ უწოდებთ პროვოკატორებს და აგენტებს, სინამდვილეში სწორედ თქვენ ხომ არ ხართ ნამდვილი პროვოკატორები და აგენტები, რომლებიც სწორედ იმ სახელმწიფოს საიდუმლო დავალებებს ასრულებთ, რომელსაც ზეპირსიტყვიერად "ებრძვით", საქმით კი მის წისქვილზე ასხამთ წყალს, თან მტრისთვის გაკეთებული ამ საქმით გმირების და პატრიოტების სახელის მოხვეჭა გინდათ, მუქთად, სისხლის და ოფლის დაუღვრელად, იაფფასიანი პიარით, თეატრალიზებული შოუებით და გმირულ-ჰეროიკული შინაარსის კომიკური პერფორმანსებით.

ახლა ტრაგიკულად დაღუპული არჩილ ტატუნაშვილის დრამატული ბედით სპეკულირებთ და ხელისუფლებას უმოქმედობაში ადანაშაულებთ, მაშინ როცა მშვენივრად იცით, რომ ხელისუფლება ყველაფერს აკეთებს იმისთვის, რომ ტატუნაშვილის ცხედარი დროულად გადმოეცეს ოჯახს.
ესეც არ იყოს, რა მორალური უფლება გაქვთ თქვენ, ვინმეს რაიმე უსაყვედუროთ, თქვენ, რომლებმაც ერთი კი არა, ასობით ტატუნაშვილის გვამი უპატრონოდ მიატოვეთ ბრძოლის ველზე და თავქუდმოგლეჯილი გამოიქეცით, რომ თქვენი უბადრუკი სიცოცხლე გადაგერჩინათ, შემდეგ კი ჩასვრილებს, თავსლაფდასხმულებს და დამარცხებულებს, ცეკვა-თამაში გაგეჩაღებინათ და წაგებული ომი გამარჯვებად გამოგეცხადებინათ.
მსგავსი უტიფრობა, მსგავსი მკრეხელობა ისტორიას არ ახსოვს, ისე, როგორც არ ახსოვს დამარცხებულ მხარეს ცეკვა-თამაში გაემართოს ყვავ-ყორნების საჯიჯგნად დაყრილი საკუთარი ჯარისკაცების გვამებზე.

რა გიხაროდათ? რა გეზეიმებოდათ? რას დღესასწაულობდით?

ნუთუ იმას, რომ რუსის ჯარმა აფხაზეთსა და ე.წ. სამხრეთ ოსეთზე სრული კონტროლის დამყარება მოახერხა, მთლიანად დაიპყრო და თბილისიდან 40 კილომეტრის მოშორებით დადგა?

ახლა რა პროვოკაციებს ხლართავთ და რა შეცდომების დასაშვებად აშანტაჟებთ საქართველოს ხელისუფლებას, რომ ამ ჯარს როგორმე სერიოზული მიზეზი და საბაბი მიეცეს და თბილისისკენ დაიძრას.

ეს გინდათ? ამას ჩალიჩობთ? ამისთვის ძვრებით ტყავიდან?

ეჭვი მაქვს, რომ ამ სააკაშვილებს, ამ ბოკერიებს, მერაბიშვილებს, ვაშაძეებს, ბაქრაძეებს, ოქრუაშვილებს, მელიებს, სამადაშვილებს, საყვარელიძეებს, სხვებსა და სხვებს, სწორედ რუსული `პაგონები~ უბრჭყვიალებთ ევროკავშირში შეკერილი ძვირფასი კოსტუმების ქვეშ, რომლებსაც, დრო მოვა და აუცილებლად გამოაჩენენ.

თუმცა მეტი რაღა გამოჩენა უნდათ _ ის უმძიმესი მემკვიდრეობა, რაც მათ თავიანთი მოღვაწეობის შედეგად საქართველოს დაუტოვეს, ერთადერთ სახელმწიფოს, რუსეთს, აძლევს ხელს და შანსს უტოვებს მას ძალიან დიდი ხნით, ლამის სამუდამოდ, დარჩეს აქ.
საქართველოსთვის აი, ამ ტრაგიკული რეალობის შემოქმედები, კიდევ ბედავთ და სხვებს ადანაშაულებთ რუსეთთან ფარულ თანამშრომლობაში?
თუმცა რატომ არ გაბედავთ _ ვინმემ მოგკითხათ, ვინმემ წინ დაგილაგათ თქვენი ავკაცობისა და ავაზაკობის დამადასტურებელი დოკუმენტები და ვინმემ პასუხი გაგებინათ იმის გამო, რაც ჩაიდინეთ?

"ნაციონალური მოძრაობა"  მოითხოვს, გიორგი კვირიკაშვილმა ბოდიში მოუხადოს ქართველ ხალხს და თანამდებობა დატოვოს.
"ნაციონალებო", კვირიკაშვილს რომ თხოვთ ბოდიშის მოხდას, თქვენსავით 132 სოფელი დაკარგა თუ აფხაზეთი თუ სამაჩაბლო მიართვა რუსეთს ხონჩით?
კვირიკაშვილს ამ მიმართვით არაფერი ჩაუდენია ისეთი, რომ ბოდიში მოიხადოს, მაგრამ თქვენ იმდენი უპატიებელი დანაშაული გაქვთ ჩადენილი, მთელი თქვენი დარჩენილი ცხოვრება პატიებას უნდა ითხოვდეთ.


"მე, ხანდახან, ისეთი აზრიც კი მებადება, რომ აღარ ეშველება ამ ქვეყანას", _ ბრძანა პატრიარქმა.
პატრიარქი ის ადამიანი არ არის, რომელსაც შეიძლება რაღაც გაუაზრებლად წამოსცდეს.

ადვილი წარმოსადგენია, როგორი შინაგანი სულიერი ჭიდილის შემდეგ ითქვა ეს ფრაზა, იმ განაჩენს რომ ჰგავს, რომელიც გასაჩივრებას არ ექვემდებარება.
როცა ქვეყნის შიგნით თუ გარეთ არსებულ მდგომარეობას გააანალიზებ, როცა ხედავ, რომ სამღვდელოთა ერთი ნაწილი რაღაც არასამთავრობო ორგანიზაციის მაგვარ სტრუქტურას აყალიბებს და ეკლესიის ორად გახლეჩვას ცდილობს, როცა ვერ ხერხდება ერის ერთი იდეის, ერთი მიზნის გარშემო გაერთიანება, როცა გარშემო ამდენი სისასტიკე, აგრესია, უსიყვარულობა და უღმერთობაა, ცხადია, გეთქმევინება ეს ფრაზა.
თუმცა, მიუხედავად ყველაფრისა, მიუხედავად უამრავი განსაცდელისა, დარწმუნებული ვარ, ამ ქვეყანას მაინც ეშველება. ისეთი უსაშველო არაფერი არ ჭირს ამ ქვეყანას, რაც მსოფლიოს უამრავ ქვეყანას არ ჭირს, მათ შორის, ძალიან წარმატებულ ქვეყნებსაც.
არაფერი ისეთი არ ხდება საქართველოში, რაც დანარჩენ სახელმწიფოებში არ ხდება.

იმითვე მინდა დავამთავრო, რითაც ეს წერილი დავიწყე: ქვეყანა ორად არის გაყოფილი, ოღონდ არა პოლიტიკური ორიენტაციის და პოზიციის მიხედვით, არამედ იმის მიხედვით, ვის უყვარს ეს ქვეყანა და ვის - არა.
როგორც დასაწყისში ვთქვი, სიყვარული, პირველყოვლისა, პასუხისმგებლობაა და როცა გულწრფელად გიყვარს, პასუხისმგებლობაზე დამყარებული, სიყვარული თვითონვე გიკარნახებს, რა არჩევანი უნდა გააკეთო და რა გზას უნდა დაადგე, რომ ის, ვინც გიყვარს, არ დააზიანო და არ გააუბედურო.
ჩვენ საქართველოს ტერიტორიული მთლიანობა შეიძლება კიდევ დიდხანს ვერ აღვიდგინოთ, მაგრამ ნუ მივეცემით ამის გამო უკიდურეს სასოწარკვეთას და ნუ დავხატავთ აპოკალიფსურ სურათს, თითქოს ყველაფერი დამთავრდა.

მსოფლიოში, ალბათ, არც არსებობს სახელმწიფო, რომელსც თავისი ისტორიის რომელიღაც მონაკვეთში მსგავსი სიტუაცია არ ჰქონოდეს, მაგრამ დრო გასულა და ყველაფერი თავის კალაპოტში ჩამდგარა.

ტერიტორიული მთლიანობია აღდგენამდე, სჯობს, ქართველთა სულიერი მთლიანობა და ერთიანობა აღვადგინოთ.
ცხადია, საქართველოც, უნდა მას თუ არ უნდა, ჩართულია მსოფლიოში მიმდინარე პროცესებში და ეს პროცესები, პირდაპირ თუ ირიბად, ჩვენი ქვეყნის ცხოვრებაზეც აისახება.

რა თქმა უნდა, პრობლემები არსებობს, მაგრამ ქართველი კაცი იმდენად ნიჭიერია და იმდენად ძლიერია შინაგანად, თანაც პრობლემათა დაძლების ისეთი ისტორიული გამოცდილება აქვს, რომ, მჯერა, ამ პრობლემებსაც დაძლევს.

მთავარია:

"გვიყვარდეს საქართველო,
გვიყვარდეს საქართველო,
გვიყვარდეს საქართველო,
სულზე უფრო მეტად!"

მეტის ნახვა
15-03-2018, 21:30


გვესაუბრება "უფლებადამცველთა გაერთიანების" თავმჯდომარე, ადვოკატი ნიკოლოზ მჟავანაძე.

ევროპელები თურმე ისე "შეაწუხა" საქართველოდან ჩასულმა "კრიმინალებმა" და თავშესაფრის მთხოვნელთა რაოდენობამ, რომ შეიძლება საქართველოს ვიზალიბერალიზაციას საფრთხე დაემუქროს, ანუ დღის წესრიგში დადგეს გამარტივებული სავიზო რეჟიმის გაუქმების საკითხი.

ვიზალიბერალიზაციის გაუქმებაზე პირველი გერმანიის ხელისუფლება ალაპარაკდა, სწორედ გერმანიამ ჩააგდო საქართველოს ნატოში გაწევრიანების საკითხი და ახლაც ყველაზე მეტად გერმანელები აქტიურობენ. მე არ ვამართლებ ჩვენს იმ თანამოქალაქეებს ვინც იქ ქურდობს და სხვა დანაშაულს სჩადის, მაგრამ ძალიან მეეჭვება, რომ მათ დააქციეს ევროპა. იგივე გერმანიაში უამრავ მძიმე დანაშაული ხდება აზიიდან და აფრიკიდან ჩასული მიგრანტების მიერ, ხალხს სცემენ, აუპატიურებენ, მათ შორის ბავშვებსაც, ძარცვავენ და ხოცავენ, ისეთ საშინელებებს სჩადიან, რომ ადგილობრივი მოსახლეობა მათი შიშით ქუჩაში ვერ გამოდის, თუმცა ევროპული ხელისუფლებები ამაზე დუმს, მარტო ქართველების დეპორტაცია სურთ. საქართველოში უცხო ქვეყნის მოქალაქე დანაშაულს რომ ჩაიდენს, ცდილობენ დაფარონ ეს ფაქტი. არასამთავრობო ორგანიზაციების "ნაღებს" "დირექტივა" აქვს გაცემული ხელისუფლების მიმართ, რომ არ გაამხილონ რომელი ქვეყნის მოქალაქემ ჩაიდინა დანაშაული, თურმე მათ მიმართ აგრესიაა, ამიტომ კრიმინალების სადაურობა უნდა დავფაროთ. სამაგიეროდ, თუ უცხოეთში რომელიმე ქართველი დაიჭირეს, "რუსთავი-2"-ს პირველ ნიუსად ეს ამბავი აქვს და სხვა ტელევიზიებიც მაშინვე აიტაცებენ ხოლმე. კრიმინალს ეროვნება არ აქვს, საქართველოშიც და დასავლეთშიც ხდება უცხოელების მიერ დანაშაული, მაგრამ მაინც და მაინც ქართველების მიერ ჩადენილ დანაშაულზე რატომ ხდება საგანგაშო ვითარების შექმნა, ვერ ვხვდები. რატომ არ შეიძლება იგივე ევროპამ საქართველოს მოქალაქეებს სამუშაო ვიზები მისცეს, როცა უამრავ თანხას და ჯარისკაცების სიცოცხლეს ვდებთ საერთაშორისო სამშვიდობო ოპერაციებში, პროცენტულად რომ ავიღოთ მოსახლეობის რაოდენობის მიხედვით, საქართველოდან ყველაზე მეტი ჯარისკაცი მიდის "ცხელ წერტილებში" საომრად. ჩვენ სულ არ გვაინტერესებს და არც არაფერში გვჭირდება არც ავღანეთი, არც ერაყი და არც სხვა "დემოკრატიას მოწყურებული" ქვეყნები, მაგრამ იქ სისხლს ვღვრით, რადგან ამას ითხოვენ დასავლელი პარტნიორ-მეგობრები, თვითონ კი სამუშაო ვიზის გაცემა არ უნდათ ჩვენს ხალხზე.

საქართველო დღესაც იმ დილემის წინაშე დგას, რაც საუკუნეების წინ ჰქონდა, დასავლეთს არასდროს აღელვებდა ჩვენი ეროვნული ინტერესები, სულხან-საბა, რომელიც დახმარებას ითხოვდა ევროპისგან, უარით გამოისტუმრეს. მე-20 საუკუნის პირველ ნახევარში ახლადშექმნილი საქართველოს დამოუკიდებელი რესპუბლიკა ერთა ლიგაში გაწევრიანებას ითხოვდა, რადგან ლიგის წესდება წევრი ქვეყნის დაცულობას ითვალისწინებდა, ამაზეც უარი გვითხრეს. ახლაც ნატოსკენ მისწრაფების გამო დაისაჯა საქართველო, ძირძველი ქართული მიწები, აფხაზეთი და ცხინვალის რეგიონი სწორედ ამის გამო ჩამოგვაჭრეს. ნატოსა და ევროკავშირში გაწევრიანებას ვინ ჩივის, დასავლეთს ისიც არ უნდა, რომ ეკონომიურად უკიდურესად შეჭირვებულ ქართველებს სამუშაო ვიზა მისცენ.

– საზოგადოების გარკვეული ნაწილი, ევროპის საქართველოსადმი მკაცრ პოლიტიკაში რუსეთის კვალს ხედავს. სხვათა შორის, ისეთი ინფორმაციაც გავრცელდა, რომ რუსეთი სპეციალურად არ აუქმებს სავიზო რეჟიმს, რომ სამუშაოს მაძიებელი ქართველები რუსეთს მიაწყდებიან, საქართველო მკვიდრი მოსახლეობისგან დაიცლება და მათ ადგილს უცხოტომელი მიგრანტები დაიკავებენ.


– რაც შეეხება რუსეთის კვალს, მე არაფერს გამოვრიცხავ, მიუხედავად იმისა, რომ გერმანიასა და რუსეთს გარკვეულ საკითხებში შეუთანხმებლობა აქვთ. დიდ საიდუმლოებას არ წარმოადგენს, რომ რუსეთს არ უნდა რომელიმე მის მოწინააღმდეგე ბლოკში მოხდეს საქართველოს ინტეგრაცია. საქრთველო-რუსეთს შორის სავიზო რეჟიმის არსებობას კი, მარტო კრემლს ნუ დავაბრალებთ. ახლახან ქართველებმა უკმაყოფილება გამოთქვეს, რუსეთის მოქალაქეები საქართველოში თავისუფლად ჩამოდიან, ჩვენ კი უვიზოდ არ გვიშვებენ რუსეთშიო. ეს მართლაც არ არის ნორმალური, მაგრამ ვისი ბრალია? როდესაც რუსეთის პრეზიდენტმა პუტინმა განაცხადა, საქართველოსთან სავიზო რეჟიმის გაუქმებაზე ვფიქრობთო, საქართველოს პარლამენტის ვიცე-სპიკერმა თამარ ჩუგოშვილმა საპასუხოდ ბრძანა, ამ პროვოკაციას ქვეყანა არ წამოეგებაო. თანაც ასეთ არადიპლომატიურ განცხადებას, ვიღაც "ენჯეოშნიკი" და რიგითი მოქალაქე კი არა, საკანონმდებლო ორგანოს მეორე პირი აკეთებს, რუსეთის პრეზიდენტს სავიზო რეჟიმის გაუქმებაზე უარს ეუბნება, თურმე არ გვინდა. ამის მერე რატომ გვაქვს პრეტენზია? დარწმუნებული ვარ, რუსეთთან უვიზო მიმოსვლა რომ გვქონდეს, ჩვენი ხალხი ევროპაში სამუშაოს საძებნელად საერთოდ აღარ წავა, ერთადერთი სასწავლებლად და ტურისტებად თუ წავლენ.

ზოგიერთი ტვინგაცხელებული პოლიტიცოს-"ენჯეოშნიკისგნ" განსხვავებით, რუსეთს მართლა არ უნდა საქართველო ქართველებისგან რომ დაიცალოს. ახლახანს ერთ-ერთმა "პროგრესულად მოაზროვნემ" ტელევიზიით განაცხადა, რუსეთს საქართველოს სახელმწიფოებრიობა არ აწყობსო, აბა რა აწყობს, საქართველოს ტერიტორიაზე ისლამური სახელმწიფოს წარმოქმნა, რომელსაც სირიაში გააფთრებული ებრძვის? ეჭვი არ შეგეპაროთ, რომ თუ საქართველო აბორიგენი მოსახლეობისგან დაიცლება, აქ იქნება ტერორისტული შენაერთებით დასახლებული ისლამური სახელმწიფო ჩამოყალიბდება, რაც რუსეთის მტერი იქნება. ამ საეჭვო წარმონაქმნებს ასეთი უჭკუო ჰგონიათ რუსეთის ხელისუფლება, რომ ისედაც ფეთქებადსაშიში ჩრდილო კავკასიის გვერდით, ნელი მოქმედების ნაღმის ჩადება აწყობდეს. მარტო საქართველოს სახელმწიფოებრიობა კი არა, მისი ტერიტორიული მთლიანობის აღდგენაც აწყობს რუსეთს, ამ ვითომდა ლიბერალი ვაიქართველების გამოსვლების შემხედვარე, ისეთი შთაბეჭდილება რჩება, რომ თავად საქართველოს არ აწყობს გაერთიანება. დღეს ქვეყნის ყველაზე დიდი მტრები სწორედ ასეთი ქართველები არიან.
შეიძლება ვიღაცა მატრაკვეცა გამოხტეს, სად წაიღებდა რუსეთი გურია-აჭარისა და საცხე-ჯავახეთის ტერიტორიებს, მათ არ ესაზღვრებათო. ასე არც ყირიმი ესაზღვრებათ, საერთოდ არ აქვთ სახმელეთო კავშირი, მაგრამ მიიერთეს და ზღვაზე ხიდი გადეს რომ დაკავშირებოდნენ. თავისუფლად შეეძლოთ გურია-აჭარა და სამცხე-ჯავახეთში რუსეთის ფედერაციის შემადგენლობაში შეეყვანათ, ზღვით დაუკავშირდებოდნენ და ეს ტერიტორიები რუსეთის ფედერაციის ნაწილი იქნებოდა. რომ ამბობენ ტაო-კლარჯეთი, ართვინი, ლაზეთი რუსეთმა მისცა თურქეთსო, წაიკითხონ ისტორია, რეალურად ვინ იყო ამაში დამნაშავე და ვინ შეუშალა ხელი სტალინს, რომ მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ, ეს ტერიტორიები საქართველოს დაბრუნებოდა.

– პრემიერ-მინისტრის გიორგი კვირიკაშვილის რუსეთისადმი მიმართვამ დიდი აჟიოტაჟი გამოიწვია პოლიტიკურ სპექტრსა და საზოგადოების გარკვეულ ნაწილში. თქვენ როგორ შეაფასებდით პრემიერის ამ ნაბიჯს?


– ასეთი განცხადება უფრო ადრე უნდა გაკეთებულიყო, მაგრამ სჯობს გვიან, ვიდრე არასდროს. იდიოტის მეტი, არავინ იქნება ამის წინააღმდეგი, მაგრამ მოგვცემენ კი მოლაპარაკების დამოუკიდებლად წარმართვის საშუალებას, ან საერთოდ თუ გაგვიშვებენ მოსალაპარაკებლად მოსკოვში, როცა აშშ-ის უკვე პენსიაზე გასაშვებად გამზადებული ელჩის იან კელის ნებართვის გარეშე, ლამის ნათურა ვერ გამოგვიცვლია სადარბაზოში. პრეზიდენტად წოდებულ მარგველაშვილის განცხადებით, თურმე სტრატეგიული თავშეკავების პოზიცია გვიკავია. ეს პოზიცია კი თურმე იმას ნიშნავს, რომ ქვეყანის აოხრებას მდუმარედ უნდა შევხვდეთ. შეიძლება მეც მქონდა პრეტენზია ბიძინა ივანიშვილს და საერთოდ მთავრობის მიმართ, რომ დაპირება ვერ შესრულდა თუნდაც რუსეთთან ურთიერთობის დალაგების კუთხით, მაგრამ როცა ვხედავ რა წინააღმდეგობებს აწყდება ამერიკის პრეზიდენტი ტრამპი ქვეყნისთვის სასიკეთო ღონისძიებების განხორციელებისას, საკუთარი გუნდის წევრებისგანაც კი, აღარაფერი მიკვირს. ტრამპს უჭირს მომრავლებულ გაზულუქებულ გლობალისტებთან გამკლავება და ბიძინა ივანიშვილი და გიორგი კვირიკაშვილი რას გააწყობედნენ? ჩვენ თუ რუსეთთან ურთიერთობები არ დავალაგეთ, მარტო აფხაზეთსა და ცხინვალის რეგიონს კი არა, გურია-აჭარას, სამცხე-ჯავახეთსა და ქვემო ქართლსაც დავკარგავთ. 7 მარტს, თურქეთმა დიდი ზარზეიმით აღნიშნეს ქართველი "ოკუპანტებისგან" "გათავისუფლების" 97 წლისთავი, საქართველოს სულ "დუშმანი" უძახეს, თან ისიც აღნიშნეს, ჩვენ მარტო ტაო-კლარჯეთი კი არა, ქობულეთიც გავათავისუფლეთო. ე.ი. ბათუმი და ქობულეთი "გათავისუფლებული" ჰქონიათ, უბრალოდ, ჯერ არ შემოდის ჩვენს იურისდიქციაშიო. აქამდე ასეთი "დღესასწაული" არ მოუწყვიათ თურქებს, წელს პირველად აღნიშნეს. ნაცნობმა თურქოლოგმა მითხრა, თურქეთის ელჩმა დაიბარა ქართველი თურქოლოგები, ოღონდ მათ შორის არ ყოფილან ეროვნული პოზიციის მქონე თურქოლოგები, ჩვენ უნდა ვიმეგობროთ, ახლა სხვა პოლიტიკა უნდა ვაწარმოოთ საქართველოს მიმართო. ართვინში რაც მოხდა, ამასთან დაკავშირებით ნორმალური ხელისუფლება დაიბარებდა თურქეთის ელჩს და კითხვას დაუსვამდა, საქართველოს თუ დიდგორობის სახელმწიფო დონეზე აღნიშვნის უფლება არ ჰქონდა, რომ თურქეთისთვის არ ეწყენინებინა, რას ნიშნავდა ართვინის "დღესასწაული" და მეგობარი სახელმწიფოს "დუშმანად" მოხსენიება. იმ დროს, როდესაც ასეთი საგანგაშო ვითარებაა შექმნილი, ქვეყნის ყოფნა-არყოფნის საკითხი წყდება, საქართველოს პარლამენტში და მედიასივრცეში ტრანსგენდერებსა და გენდერულ კვოტებზე მსჯელობენ. "ქართულ ოცნებას" მოვუწოდებ, მოაშოროს საკანონმდებლო ორგანოდან თუ სხვა სახელმწიფო უწყებებიდან უცხო ქვეყნის აგენტურა, სანამ ესენი თანამდებობებზე იქნებიან და ქვეყნის ბედს წყვეტენ, საქართველოს არაფერი ეშველება.

რუსეთისადმი მიმართვის გამო დღეს ვინც ლანძღავს კვირიკაშვილს, ისინი საქართველოს მტრები არიან. ხელისუფლებამ როდემდე უნდა გაუწიოს ანგარიში ამ ერთი მუჭა რენეგატების ხუშტურებს, რომლებმაც 20 კაცი ძლივს შეკრიბეს კვირიკაშვილის მიმართვის გასაპროტესტებლად. თავმოყვარე ხელისუფლება ამ უცხო ქვეყნების, პირველ რიგში, თურქეთის აგენტურას, სისხლის სამართლის პასუხისგებაში მისცემდა და დაიჭერდა. ეს არის სახელმწიფოებრივი მიდგომა. ძალიან მტკივნეული და დამამცირებელია, როცა მიცვალებულს არ გიბრუნებენ, მაგრამ პროვოკაციაზე არ უნდა წამოვეგოთ და კიდევ უფრო არ უნდა გავამწვავოთ ისედაც დაძაბული ვითარება. ყველაფერი იმისთვის კეთდება, რომ საქართველო შეიარაღებულ კონფლიქტში ჩაითრიონ, არჩილ ტატუნაშვილის გამწარებული მშობლების და ახლობლების გამქეზებლებს მინდა მივმართო, რისი მიღწევა გსურთ, იმ ამერიკული "ჯაველინების" იმედი გაქვთ, რომლებიც 70 მილიონ დოლარად შემოგვასაღეს, როგორ ვერ ხვდებით, რომ კიდევ ერთ ომს საქართველო ვეღარ გადაიტანს? თუ ჭკუას არ მოვუხმობთ, შეიძლება თბილისიც დავკარგოთ და ქურთების ბედი გავიზიაროთ, 50-მილიონიან ერს საკუთარი სახელმწიფო რომ არ გააჩნია.

მანანა სუხიშვილი

მეტის ნახვა
15-03-2018, 14:00


ინტერვიუ "ერეკლე II-ის საზოგადოების" თავმჯდომარესთან არჩილ ჭყოიძესთან.

- არჩილ, კიდევ ერთი ტრაგედია მოხდა ცხინვალში _ ჩვენი თანამემამულე არჩილ ტატუნაშვილი მოკლეს. ჩვენი კონფლიქტი რუსეთთან გრძელდება.

- ამ ტრაგედიაში სააკაშვილის ფაქტორს არ შეიძლება გვერდი ავუაროთ. სიტუაცია უფრო დაძაბა იმანაც, რომ მან აღადგინა სამხრეთ ოსეთის ავტონომია, უფრო მეტიც, ე.წ. სამხრეთ ოსეთის ავტონომიური რესპუბლიკის სტატუსი მიანიჭა, მას შემდეგ, რაც თავის დროზე გამსახურდიამ ელცინს საკუთარი ხელის მოწერით გააუქმებინა.
დღეს კი ჩვენი ხელისუფლება იმაში სცოდავს, რომ ამ და სხვა სახელმწიფოებრივი დანაშაულის ჩამდენ მიხეილ სააკაშვილს კოს- ტუმების გამო ასამართლებს და მიუტევებელ დანაშაულებებზე თვალს ხუჭავს.
დღეს ხელისუფლება სააკაშვილზე და მის შეცდომებზე აღარ უნდა ლაპარაკობდეს. ხელისუფლება ახლა უნდა მოიქცეს ისე, რომ ჩვენი ქვეყნის მოქალაქე დაცული იყოს.

სამწუხაროდ, "ქართული ოცნება" არაფერს აკეთებს იმისთვის, რომ ქართულ-რუსული ურთიერთობები მოგვარდეს. უბრალო მაგალითს მოვიყვან - როდესაც რუსეთი გამოდის და ამბობს, რომ ებრძვის ტერორიზმს მსოფლიოში, საქართველოს მთავრობის არც ერთი წარმომადგენელი არ პასუხობს: როცა საქართველო ტერორიზმის ებრძოდა აფხაზეთში ბასაევების და მისნაირების სახით, რუსეთი მათ ხელს უწყობდა.

ერთადერთი ადამიანი, ებრაელი ავიგდო რესკინი გამოვიდა რუსეთის ტელევიზიით და უთხრა რუსებს -  თქვენ საქართველოში ტერორიზმს ხელსწყობდით, როცა ვაჰაბიტებს აიარაღებდით ქართველების წინააღმდეგო. ჩვენ უნდა ვიაროთ იმ გზით, რა გზასაც ადგას ლუკაშენკო, ანუ სადაც საჭიროა ვიყოთ ლოიალური, სადაც საჭიროა _ ვლანძღოთ, მაგრამ ჩვენი უბედურება ისაა, რომ "თავი" არ გვადგას მხრებზე. პრეზიდენტიდან დაწყებული, არც ერთი ტიპის მეთაური არ არის კომპეტენტური, ზოგს ასაკი არ უწყობს ხელს და ვართ ასე. საქართველოს მოსახლეობა 4 მლნ-ს ცოტათი აჭარბებს. ქვეყანაში კი, გუბერნატორებს რომ თავი დავანებოთ, 79 მუნიციპალიტეტი და მერიაა, თავისი მერებით, მაშინ, როცა 146 მლნ-იან იაპონიაში სულ 47 პრეფექტურაა.
ჩვენ ვამბობთ, რომ მივდივართ დასავლეთისკენ, თუმცა დასავლეთიდან ვიღებთ ყველაზე ცუდს, რაც იქ კარგია, მაგალითად, ჯანდაცვის სისტემა, სოციალური დახმარებები, იაფი კრედიტი და ა. შ. ის არ გადმოგვაქვს. ანუ სიტყვით დასავლეთისკენ ვართ, საქმით თითქოს ჩრდილოეთ კორეისკენ მივდივართ.

დიდ პატივს ვცემ ბიძინა ივანიშვილს, მაგრამ, ვინც ბატონ ბიძინას ეუბნება, რომ ქვეყანაში ყველაფერი კარგი ხდება, ატყუებს და ეს ბატონ ბიძინას ხალხთან და საზოგადოებასთან გაუცხოებამდე მიიყვანს.
საფრანგეთში რევოლუციის დროს დედოფალმა იკითხა: რას ითხოვენო? - პურსო,- მიუგეს. გაუკვირდა დედოფალს: რად უნდათ პური, ფუნთუშები ჭამონო. რადგან თვითონ ფუნთუშებს ჭამდა, ეგონა, რომ ყველა ასე იყო.

ბატონ ბიძინას გარემოცვა აწვდის იმ ინფორმაციას, რაც სწორედ მის გარემოცვას აწყობს. დღეს ერთადერთი გამოსავალია - ბიძინა ივანიშვილმა უნდა აიღოს პასუხისმგებლობა და დაამთავროს კარგად დაწყებული საქმე, თორემ საბოლოოდ ყველაფერი მას დაბრალდება.

- ყველა ტვირთს ივანიშვილს რომ ვკიდებთ, სად არის ქართული საზოგადოება: სად ბრძანდებით, მაგალითად, თქვენ?


- დიახ, საზოგადოებისგან ძირითადი მესიჯები უნდა მოდიოდეს. ჩვენ უნდა ვეცადოთ, არც ერთი ქვეყნის და გართიანების მომხრე არ ვიყოთ. მილოშევიჩმა რუსეთის მხარდამჭერი მკვეთრი პოზიცია რომ გამოხატა, მიიღო დანგრეული და განადგურებული იუგოსლავია, მისი თანამედროვე ბროზ ტიტოსგან განსხვავებით, რომელსაც არავის მხარე არ დაუჭერია გამოკვეთილად. თქვენ ახსენეთ სამოქალაქო საზოგადოება და მხოლოდ საზოგადოება ვერ გადაჭრის ამ საკითხებს. პრობლემის მოგვარებაში აუცილებლად უნდა ჩაერთოს მასმედიაც.

თუ ყოველ საღამოს ტელევიზიით ვუყურებთ, როგორ ლაპარაკობს ორი ჩამოყალიბებული სულელი და მესამე ავანტურისტი, რომელიც თავის თავს ჟურნალისტს უწოდებს და ცდილობს, ის ორი სულელი ერთმანეთს დაატაკოს, გაანადგუროს საღი აზრი და გაასულელოს საზოგადოება, ასე ქვეყანა ვერ გადარჩება.

- მაგრამ, ეტყობა, ასე სჭირდება ვიღაცას.

- ვინ არის ის "ვიღაცა"? 

თქვენ იცით, რომ მტერი ჰყავს ყველას. მაშინ ისიც უნდა იცოდეთ, რომ ქართველებს ქართველებზე უარესი მტერი არავინ გვყავს.

კვლავ გავიმეორებ: მედია უნდა გათავისუფლდეს და აღარ უნდა აფრქვევდეს შხამს, რადგან ეს "შხამი" ძალიან ცუდ შედეგებს გამოიღებს. ის საბოლოოდ დაღუპავს საზოგადოებას.

საზოგადოება მეტად უნდა გათვითცნობიერდეს, რადგან ინ- ფორმირებული და განათლებული საზოგადოება სუსტი ვერასდროს იქნება. ის უბედურებები, რაც ხდება ჩვენი ტელევიზიების ე.წ. თოქ-შოუებში, არის დამანგრეველი. ეს ხელს უწყობს იმას, რომ არ მოვიდეს ნორმალური ხელისუფლება, აჩლუნგებული იყოს ხალხი…

- ისევ რუსეთ-საქართველოს ურთიერთობის საკითხს დავუბრუნდეთ, რაში აწყობს რუსეთს საქართველოში მისდამი არსებული მუდმივი უკმაყოფილება?


- რუსეთის ყველაზე დიდი პრობლემა დღეს არის ის, რომ აწარმოებს არასწორ გეოპოლიტიკურ პოლიტიკას. არასწორია ის, რომ შედის უკრაინელებთან საომარ კონფლიქტში, ისე, როგორც ჩვენ არ უნდა შევსულიყავით კონფლიქტში ოსებთან და აფხაზებთან. მათთან ქართველები სამართლებრივად მართალი ვართ, მაგრამ შევცოდეთ იმაში, რომ ვერ განვსაზღვრეთ რისკები და წავიტეხეთ კიდევაც კისერი.

რუსები საქართველოსთან მუდმივი კონფრონტაციით კარგავენ გეოპოლიტიკურ დასაყრდენს კავკასიაში. ეს დასაყრდენი ხდება მისი გეოპოლიტიკური მტრის ყველაზე საიმედო პლაცდარმი.

- მაგრამ უკრაინა?

- უკრაინის "გადაყლაპვა" ძალიან გაუჭირდება რუსეთს.
რუსეთმა უკრაინაში ომი, ფაქტობრივად, წააგო, დღეს რუსეთი უკრაინის ტერიტორიებიდან აკონტროლებს მხოლოდ დონბასს და ყირიმს, როცა შეეძლოთ, რომ მთლიანი უკრაინა მისი მოკავშირე ყოფილიყო.
ჩვენ უნდა მოვიქცეთ უფრო გონივრულად. კიდევ ვიმეორებ, ლუკაშენკოს სტილში - როცა საჭიროა, დამთმობები ვიყოთ, თუ საჭიროა _ ვაგინოთ. ოღონდ მხოლოდ ფაქტებით, რეალურად, დიპლომატიურად. მაგრამ ეს რომ გააკეთო, ცოდნა და გამოცდილება უნდა გქონდეს და ისევ იმ ჩიხამდე მივდივართ - არაპროფესიონალიზმი, არაკომპეტენტურობა, მცირეწლოვანი ასაკი - რუსეთი ყოველთვის იტყვის - ნატო გვიახლოვდება, ამიტომ არ დავთმობთ აფხაზეთს და სამჩაბლოსო, მაგრამ ეს არ არის პრობლემა. მაგიტომ არაა რუსეთი ჩაბღაუჭებული აფხაზეთს და სამჩაბლოს. მას, უბრალოდ, უნდა, რომ ეს ტერიტორიები იყოს მისი. თუკი საქართველო იტყვის, რომ ის არ შევა ნატოში, ოღონდ დაგვიბრუნოს რუსეთმა ტერიტორიები, როგორ ფიქრობთ, რუსეთი დათმობს ამ რეგიონებს? რა თქმა უნდა - არა.
აი, სწორედ მაშინ გვექნება სათქმელი, რომ, ჩვენ მივიწევთ ნატოსკენ, ხოლო რუსეთი სპეკულირებს ჩვენი ტერიტორიებით. ეს იქნება სწორი დიპლომატიური პოლიტიკა.

სწორედ ეს თქვა ავიგდო რესკინმა: სად იყო ნატო, როცა შევარდნაძე შევიდა სნგ-ში, სად იყო ნატო 2007 წელს ამიერკავკასიის სამხედრო ოლქი ვაკე-საბურთალოს გასაყართან რომ იყო დაბანაკებული, ან მაშინ, როცა აჭარაში, ახალქალაქში იყო რუსული ბაზები. რუსეთი, ერთგვარად, გვეთამაშება  და გვკრავს ხელს, რომ ვიყვიროთ - ნატოში გაწევრიანება გვინდაო, რომ მერე ეს მოგვდოს მიზეზად და ის პოლიტიკა გააგრძელოს, რაც საქართველოს მუდმივ გეოპოლიტიკურ ჩიხში ამყოფებს, თუმცა ეს ჩიხი რუსეთისთვისაც ჩიხია...

ირანდა კალანდაძე

მეტის ნახვა
14-03-2018, 17:00


ამასწინათ ერთ-ერთ ტელეარხზე საქართველოს ფინანსთა მინისტრს მამუკა ბახტაძეს ვუსმინე.
აქამდე ამ ადამიანზე ზედაპირული და ბუნდოვანი წარმოდგენა გვქონდა, რადგან ის თვითონ არ გვანებივრებდა თავისი ინტერვიუებით თუ საჯარო გამოსვლებით.

ფაქტობრივად, ეს იყო პირველი ვრცელი ინტერვიუ, რომლითაც მამუკა ბახტაძე ფართო საზოგადოებას გაეცნო.
პირადად ჩემთვის ეს გაცნობა ერთგვარი სიურპრიზი, როგორც იტყვიან, ერთგვარი სასიამოვნო მოულოდნელობა, უფრო მეტიც, ერთგვარი აღმოჩენა იყო.

რა უნდა იყოს იმაზე მეტად სასიხარულო, როცა გონიერ, ჭკვიან და, რაც მთავარია, თავისი ქვეყნის პრობლემებით გულწრფელად შეწუხებულ ადამიანს დაინახავ, რომელიც არა მარტო წუხს ამ პრობლემების გამო, არამედ აქტიურად ცდილობს მათი დაძლევის გზები და საშუალებები გამოინახოს.

კიდევ უფრო სასიხარულოა ის ამბავი, როცა ასეთი ადამიანი ხელისუფლებაში მოდის და ერთ-ერთ ისეთ საპასუხისმგებლო თანამდებობას იკავებს, რაც მას საშუალებას მისცემს, თავისი იდეები რეალურად განახორციელოს.

პირველივე ცვლილებები, რაც მამუკა ბახტაძემ ფინანსთა მინისტრის რანგში შემოგვთავაზა, ფაქტობრივად, ეს არის რევოლუციური ცვლილებები, რაც აუცილებლად სასიკეთოდ წაადგება ქართული ეკონომიკის განვითარებას და ქვეყნის მოსახლეობის სოციალური მდგომარეობის გაუმჯობესებას.

"ქართულმა ოცნებამ" ხელისუფლებაში მოსვლის შემდეგ ბევრი საინტერესო ცვლილება განახორციელა, თუმცა ეს ბოლო საგადასახადო ცვლილება, შეიძლება, აქამდე მიღებული ყველა ცვლილების მთავარ ქვაკუთხედად და მათი ეფექტურად ამოქმედების მთავარ ბერკეტად იქცეს.

მამუკა ბახტაძის განცხადებით, ახალი საგადასახადო ინიციატივა აყალიბებს უპრეცედენტო შეღავათიან რეჟიმს მცირე მეწარმეებისთვის. აღნიშნული ინიციატივა წარმოადგენს მსოფლიო პრაქტიკაში უნიკალურ მოვლენას და ის შეეხება მეწარმე ფიზიკური პირების თითქმის 100 პროცენტს, სულ 120 000 ფიზიკურ პირს და მათ უკან მდგომ ადამიანებს.
ამ ინიციატივით ქვეყნის ეკონომიკაში მნიშვნელოვნად გაიზრდება მცირე და საშუალო ბიზნესის წილი, რაც საშუალებას მოგვცემს, მოვიცვათ მოსახლეობის ყველა ფენა.

ახალი ინიციატივის ფარგლებში, მცირე ბიზნესის სტატუსს მიიღებს ყველა ის მეწარმე, რომლის შემოსავალი არ აღემატება 500 000 ლარს.

მამუკა ბახტაძე: "დღეს ეს ზღვარი არის 100 000 ლარიდან ჩვენ 5-ჯერ ვზრდით ამ ზღვარს. ჩვენ ასევე 5-ჯერ ვამცირებთ გადასახადებს ჩვენი მეწარმეებისთვის და ნაცვლად დღეს არსებული 5%-იანი ზღვარიდან, ჩამოვდივართ 1%-იან ნიშნულამდე. ჩვენი მიზანია, მეწარმეები რაც შეიძლება ნაკლებ დროს ხარჯავდნენ საგადასახადო ორგანოებთან ურთიერთობაში და ისინი მთლიანად იყვნენ ფოკუსირებულნი თავიანთ ეკონომიკურ საქმიანობაზე. ჩვენ მივიღეთ გადაწყვეტილება, რომ მცირე მეწარმეები გავათავისუფლოთ ყველანაირი დამატებითი ბუღალტერიის წარმოებისგან. მცირე ბიზნესს ვალდებულება ექნება, კანონმდებლობით დადგენილ შემთხვევებში გამოიყენოს მხოლოდ საკონტროლო-სალარო აპარატი და სასაქონლო ზედნადები".

დღეს არსებული პრაქტიკა გულისხმობს გადასახადების წინასწარ გადახდას ე.წ. საავანსო რეჟიმში. ეს პრაქტიკა გაუქმდება და მცირე მეწარმეები 1%-იან ბრუნვის გადასახადს თვის ბოლოს გადაიხდიან.

მცირე მეწარმეები, რომლებიც მცირე მეწარმის სტატუსის პარალელურად ჩათვლიან საჭიროდ, დარეგისტრიდნენ დღგ-ს გადამხდელებად, ისინი სტანდარტულ რეჟიმში შეძლებენ დღგ-ს ჩათვლას, ან დღგ-ს ზედმეტობის დაბრუნებას ბიუჯეტიდან 5–7 დღის ვადაში.

მამუკა ბახტაძის განცხადებით, ახალი რეფორმების ტალღის ფარგლებში, მცირე მეწარმეობის განვითარების წახალისებისთვის გათვალისწინებული საგადასახადო შეღავათების გარდა, ინიცირებულია რამდენიმე მნიშვნელოვანი სიახლე, რომელიც ხელს შეუწყობს ქვეყნისთვის მნიშვნელოვანი სფეროების განვითარებას.

მამუკა ბახტაძე:
"ეკონომიკური საქმიანობის განმახორციელებელი ორგანიზაციები, იგულისხმება საქველმოქმედო ორგანიზაციები, სსიპ-ები და ა(ა)იპ-ები, 2019 წლიდან მათი დაბეგვრის სისტემა გადავა ე.წ. ესტონურ მოდელზე, ანუ ისინი შეძლებენ, რომ გათავისუფლდნენ მოგების გადასახადისგან. ჩვენ გვაქვს მოლოდინი, რომ აღნიშნული ინიციატივის ფარგლებში ამ ორგანიზაციებს მეტი თანხები ექნებათ შიდა ინვესტიციების განსახორციელებლად, რაც ცალსახად უნდა აისახოს მათი საქმიანობის ხარისხზე".

კიდევ ერთი ინიციატივა ეხება საქართველოს სახელმწიფო საზღვრის ფარგლებში საჰაერო ხომალდების ტექნიკური მომსახურების გაწევის გათავისუფლებას დამატებული ღირებულების გადასახადისგან. 

მამუკა ბახტაძე: "მინდა შეგახსენოთ, რომ ეს, ამავე დროს, ძალიან მნიშვნელოვანი კომპონენტია ევროკავშირთან თავისუფალი ვაჭრობისა და ასოცირების შესახებ ხელშეკრულებისა. ვფიქრობთ, რომ აღნიშნული შეღავათით, ჩვენ მნიშვნელოვნად წავახალისებთ, რომ საქართველო გახდეს რეგიონული ჰაბი საჰაერო გადაზიდვების თვალსაზრისით და, ამავე დროს, ხელს შეუწყობს, რომ მნიშვნელოვნად გაფართოვდეს იმ კომპანიების საქმიანობის არეალი, რომლებიც მომსახურების ექსპორტს ეწევიან".

განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია სატრანსპორტო საშუალებების ექსპორტის წახალისების მიზნით ინიცირებული ცვლილებებიც. თუ სატრანსპორტო საშუალება იმპორტის სასაქონლო ოპერაციაში გაფორმებიდან 90 კალენდარული დღის განმავლობაში გაფორმდება საექსპორტო რეჟიმში, ანუ მოხდება ავტომობილის რეექსპორტი, იმპორტის სასაქონლო ოპერაციაში გაფორმებიდან 15 დღის ვადაში ანაზღაურდება გადახდილი აქციზის 100%. აქამდე ნაზღაურდებოდა მხოლოდ 50%.

წარმოდგენილი საკანონმდებლო ინიციატივით, შეღავათები ეხება შეზღუდული შესაძლებლობის მქონე პირთათვის პირადი გამოყენებისათვის იმპორტირებული ავტომობილების გათავისუფლებას სააქციზო გადასახადისგან.

მამუკა ბახტაძე: "ეს არის ძალიან მნიშვნელოვანი ინიციატივა, ვინაიდან, როგორც წესი, ადაპტირებული მანქანების საბაზრო ღირებულება ძალიან მაღალია და, აქედან გამომდინარე, ჩვენ მივიღეთ გადაწყვეტილება, რომ სრულად გავათავისუფლოთ სააქციზო გადასახადისგან მსგავსი ავტომობილები და, შესაბამისად, ჩვენს მოქალაქეებს, რომლებსაც აღნიშნული სატრანსპორტო საშუალებების შეძენა სჭირდებათ, ექნებათ საშუალება, რომ აქციზისგან გათავისუფლებულ რეჟიმში 3 წელიწადში ერთხელ შეისყიდონ შესაბამისი ავტომობილი".

აი, ასეთია ახალი საგადასახადო ცვლილებების ზოგადი შინაარსი.

როგორც ვთქვით, ამ ცვლილებების ამოქმედება დროთა განმავლობაში თავისთავად მოიყოლებს სხვა მნიშვნელოვან ცვლილებებსაც, რომლებიც მოსახლეობას პრობლემებს შეუმსუბუქებს და მიტივაციას გაუჩენს აქტიური მოქმედებისთვის.
ადამიანები სამშობლოს კი არა, სამშობლოში არსებულ უვარგის კანონებს გაურბიანო, _ ნათქვამია.
საქართველოდან ბევრი ქართველი გაიქცა.

ისინი საქართველოს კი არა, სწორედ უვარგის კანონებს და ამ უვარგისი კანონების გამო შექმნილ მძიმე სოციალურ სოციალურ პირობებს გაექცნენ.

ვერ ვიტყვით, რომ ამ ახალი საგადასახადო ცვლილებებით ყველა უვარგისი კანონი უცებ შეწყვეტს არსებობას და ყველაფერი ერთბაშად გამოსწორდება.

არა, ეს ნამდვილად ვერ მოხდება ასე, თუმცა ეს ცვლილებები უეჭველია, დასტურია იმისა, რომ ხელისუფლება აქტიურად იწყებს მოქმედებას, რომ ძირეულად შეცვალოს იმ საგადსახადო პოლიტიკის ცალკეული პარამეტრები, რომლებიც ქვეყნის ეკონომიკის სწრაფი ტემპებით განვითარებას აფერხებს და ამუხრუჭებს.

"მამუკა ბახტაძე _ კაცი მომავლიდან", ეს სათაური ამ წერილისთვის შემთხვევით არ შეგვირჩევია.

ქვეყანას რაც შეიძლება მეტი მომავალზე მოფიქრალი კაცები სჭირდება სახელისუფლო სტრუქტურების ყველა რგოლში, კაცები, რომელთათვისაც მთავარი დევიზი იქნება დიდი ილიას ეს სიტყვები: "ჩვენ უნდა ჩვენი ვშვათ მყოობადი, ჩვენ უნდა მივცეთ მომავალი ხალხს".

ვახტანგ ხარჩილავა

მეტის ნახვა
10-03-2018, 18:00


საქართველოს პრემიერ– მინისტრი რუსეთის ხელისუფლებას მიმართავს და მოუწოდებს დღევანდელი დღისა და მომავალი თაობების წინაშე პასუხისმგებლობა გააცნობიეროს.

"მიმდინარე წლის აგვისტოში 2008 წლის ომიდან ათი წელი შესრულდება. ამ დრამატულმა მოვლენამ ღრმა კვალი დატოვა ქართველი ხალხის ცნობიერებასა და საქართველო-რუსეთს შორის ურთიერთობებში. გაწყვეტილია დიპლომატიური კავშირები. მოსკოვის მიერ აფხაზეთისა და ცხინვალის რეგიონის დამოუკიდებლობის აღიარებამ ფაქტობრივად ჩიხში მოაქცია ნორმალური სახელმწიფოთაშორისი ურთიერთობის დამყარების პერსპექტივა.
ამჟამად ჩვენს წინაშე არის არჩევანი - თარიღს შევხვდეთ ურთიერთბრალდებებითა და მწვავე განცხადებებით, რომელთა ნაკლებობა ამ წლების განმავლობაში ნამდვილად არ იყო, ან გადავდგათ გონივრული, თუნდაც მცირე ნაბიჯები ამ მოჯადოებული წრიდან ჩვენი ურთიერთობების გამოსაყვანად.

ჩვენ ადრეც განვაცხადეთ და კვლავ ვადასტურებთ, რომ დაინტერესებულები ვართ მივაღწიოთ რეალურ პროგრესს ჟენევის საერთაშორისო დისკუსიების პროცესში, რისთვისაც დავადასტურე ჩემი პირადი ჩართვის მზაობა. მზად ვართ ასევე, პირდაპირი დიალოგისათვის აფხაზებთან და ოსებთან და მისასალმებელი იქნებოდა ამ თვალსაზრისით რუსეთის მხარის რეალურად კონსტრუქციული მიდგომა. პოლიტიკური ნების არსებობის შემთხვევაში, შესაძლებლად მიგვაჩნია სხვა გონივრული ნაბიჯების გადადგმაც.

სამწუხაროდ, დღეს რთული რეალობის წინაშე ვდგავართ. ორმხრივი სავაჭრო-ეკონომიკური ურთიერთობები აღვადგინეთ, მაგრამ ტრაგიკული მოვლენების ჯაჭვი დღესაც გრძელდება. ეს ძირს უთხრის ქართულ-რუსულ ურთიერთობათა მოწესრიგების პერსპექტივას. ამის ბოლო ტრაგიკული მაგალითია ორი კვირის წინ ცხინვალში გაურკვეველ ვითარებაში ჩვენი მოქალაქის არჩილ ტატუნაშვილის სიკვდილი, რომლის ცხედრის გადმოცემა, მიუხედავად საქართველოს ხელისუფლების, კათოლიკოს-პატრიარქისა და საერთაშორისო თანამეგობრობის არაერთი მცდელობისა, აქამდე ვერ მოხერხდა ოჯახისათვის.

მივმართავ რუსეთის ფედერაციის უმაღლეს ხელისუფლებას, რათა დღევანდელი დღისა და მომავალი თაობების წინაშე პასუხისმგებლობის გაცნობიერებით, გადავდგათ ერთობლივი ნაბიჯები რთული ვითარების დასაძლევად",- წერია პრემიერმინისტრის განცხადებაში.


მეტის ნახვა
9-03-2018, 15:30


საქართვთველოს პრეზიდენტის საგარეო ურთიერთობათა მდივანი თენგზ ფხალაძე ევროკავშირსა და საქართველოს შორის ორმხრივი თანამშრომლობის ახალი ფორმატის კონკრეტულ ასპექტებს განმარტავს დააცხადებს, რომ ახალი შთანხმება, რომელიც გიორგი მარგველაშვილსა და ჟან-კლოდ იუნკერს შორის გუშინ  ბრიუსელში შედგა, ევროკავშირი-საქართველოს თანამშრომლობის უმაღლესი ფორმატის შექმნა არსებული ფორმატის გაძლიერებას და დარგობრივი თანამშრომლობის გაღრმავების ძალიან კონკრეტული მექანიზმებს გულისხმობს.

„მიღწეული შეთანხმება რამდენიმე კომპონენტს მოიცავს, უპირველეს ყოვლისა, ეს არის დღეს არსებული ფორმატების გაძლიერება და უკვე უმაღლეს დონეზე აყვანა. გარდა ამისა, ჩვენთვის უაღრესად მნიშვნელოვანია ის პერსპექტივები, რაც სექტორალურ ინტეგრაციას უკავშირდება, ანუ ეს არის დარგობრივი თანამშრომლობის გაღრმავების ძალიან კონკრეტული მექანიზმები, რომელიც აბსოლუტურად ყველა სფეროში მოგვცემს პირდაპირ სექტორული თანამშრომლობის საშუალებას, ევროპკავშირის შესაბამის სტრუქტურებთან და შესაბამის კომისრებთან უშუალო ურთიერთობის შესაძლებლობას.

ყოველივე ეს იქნება უშუალოდ პრეზიდენტ იუნკერის მეთვალყურეობის ქვეშ ევროკავშირის მხრიდან და განსაკუთრებით დააჩქარებს ჩვენი ევროპული ინტეგრაციის ტემპებს.

ეს არის უაღრესად მნიშვნელოვანი იმ ვითარებაში, როდესაც ჩვენთვის განსაკუთრებული დატვირთვა აქვს რეფორმების გაღრმავებას, რათა ევროინტეგრაციის სიკეთეები ხელშესახები გახდეს ჩვენი მოქალაქეებისათვის და აბსოლუტურად ყველა დარგმა იგრძნოს ის სიკეთეები, რისი განხორციელების შესაძლებლობაც დღეს გვაქვს და ყველა მიმართულებით ინტენსიურად წარიმართოს თანამშრომლობა ევროკავშირთან“, - განაცხადა თენგიზ ფხალაძემ.

მეტის ნახვა
9-03-2018, 14:00


ჟურნალისტ გიორგი სანაიას მკვლელობიდან 17 წლის თავზე, "რუსთავი 2"-მა მორიგი "სენსაცია" შემოგვთავაზა, რომ მათ ციხიდან მძიმე დანაშაულობებში მსჯავრდებული კოტე ციხისთავი დაუკავშირდა და ამცნო, სანაია გრიგოლ ხურცილავას არ მოუკლავს, იმ პერიოდში №1 ტერორისტად შერაცხულმა კრიმინალურმა ავტორიტეტმა შოთა ჭიჭიაშვილმა მოკლა მთავრობის დაკვეთითო.

კოტე ციხისთავი, რომელიც თავად გახლდათ ჭიჭიაშვილის ბანდფორმირების წევრი, მკვლელობის დამკვეთებს შორის, შს მინისტრ კახა თარგამაძესა და სხვა მაღალჩინოსნებთან ერთად, კახეთის სამხარეო პოლიციის ყოფილ უფროსს თამაზ თამაზაშვილსაც ასახელებს. 

ჩნდება კითხვა, თუ მართლაც პოლიციის მაშინდელი მაღალჩინოსნები იყვნენ მკვლელობის დამკვეთ-ორგანიზატორები, რატომ დუმდა ამდენ ხანს კოტე ციხისთავი, განსაკუთრებით ნაციონალების ცხრაწლიანი მმართველობის დროს, რომლებიც გიორგი სანაიას "გულმხურვალე" ჭირისუფლებად ასაღებდნენ თავს. 

ციხისთავის ქაჯანასავით ენის ამოდგმას რომ პოლიტიკური სარჩული უდევს, ალბათ, დიდი ანალიზი არ ჭირდება, თამაზაშვილი ყოფილი პრემიერ-მინისტრის ირაკლი ღარიბაშვილის სიმამრია, სოროსის მიერ ნაკვები და ამერიკის აწ უკვე ყოფილი ელჩის იან კელის "ნაფერები" ადგილობრივი ფსევდოლიბერალების ღარიბაშვილისადმი დამოკიდებულება კარგად მოგეხსენებათ. არც ისაა უცხო, როგორ ებრძვიან ღიად თუ შეფარულად თავად ბიძინა ივანიშვილს თუნდაც თავისივე "აღზევებული" პერსონები.

ირაკლი ღარიბაშვილი და მისი წრე, როგორც ყოველთვის წინასაარჩევნოდ ხდება ხოლმე აქტუალური, ჯერ იმ თემას შემოაგდებენ ხოლმე, რომ ღარიბაშვილი პოლიტიკაში ბრუნდება, შეიძლება მაღალ თანამდებობაზე მოგვევლინოს, შემდეგ კი წამოვა "კომპრომატების" ნიაღვარი მის საახლობლოზე. შემოდგომაზე საპრეზიდენტო არჩევნებია, მავანთ ღარიბაშვილი უკვე გამოაცხადეს პრეზიდენტობის კანდიდატად და დაიწყო მეორე, ტალახის სროლის ეტაპი, რომლის წყაროც კოტე ციხისთავია თავისი "აღიარებითი" ჩვენებით. როგორც ჩანს, ბევრს უფრთხობს ძილს ირაკლი ღარიბაშვილის პოლიტიკაში დაბრუნების ალბათობა, ამიტომ ყველა ღონეს ხმარობენ, მათ შორის ბინძურ მეთოდებსაც, რომ ეს არ დაუშვან. ამ ბინძურ "ბრძოლაში" ციხისთავის გამოყენებასაც აქვს ალბათ კონკრეტული მიზეზი, სანდო წყაროს განცხადებით, ციხისთავს ეტყობა პატიმრობის ვადა ეწურება, ეშინია შოთა ჭიჭიაშვილის შურისძიების, რომელთანაც ბოლოს საკმაოდ დაძაბული ურთიერთობა ჰქონდა, ხსენებული "აღიარების" სანაცვლოდ უსაფრთხოების გარანტიას მისცემდნენო. ჭიჭიაშვილსა და ციხისთავს რომ ურთიერთობა გაუფუჭდათ, ამაზე წლების წინ თავად ჭიჭიაშვილი საუბრობდა ერთ-ერთ გაზეთთან ინტერვიუში. ადამიანების გატაცებაში, ბანდიტიზმსა და სხვა მძიმე დანაშაულებში ეჭვმიტანილი ჭიჭიაშვილი 2003 წლის ივნისში, მოსკოვში დააკავეს და საქართველოს გადმოსცეს. სასამართლომ მას 22@წლით თავისუფლების აღკვეთა მიუსაჯა და სასჯელს ყველაზე მკაცრი რეჟიმის საპატიმროდ აღიარებულ სა#7 დაწესებულებაში იხდიდა. იგი 2013 წელს, ამნისტიისა და სასჯელთა შეკრებითობის პრინციპის გაუქმების საფუძველზე გაათავისუფლეს და მალევე დატოვა საქართველო, წლებია ევროპაში ცხოვრობს. საგაზეთო ინტერვიუში ჭიჭიაშვილი კოტე ციხისთავს ნაძირალად და ნომრიან აგენტად იხსენიებს, რომელიც ძალოვნებმა "შეუგდეს", იგი პეტრე ცისკარიშვილის გატაცებაშიც (2001 წელი) ციხისთავს ადანაშაულებდა და ეჭვობდა, რომ გატაცების რეალური მიზეზი არა ცისკარიშვილის ნარკომოვაჭრეებისადმი ვალი, არამედ კახა თარგამაძეს, ზურაბ ჟვანიასა და მიხეილ სააკაშვილს შორის დაპირისპირება იყო. იმ პერიოდში ესენი მოაზრებოდნენ პრეზიდენტობის კანდიდატებად, ერთმანეთს კი უცინოდნენ, მაგრამ ზურგს უკან ძირს უთხრიდნენ, პეტრე კი ჟვანიას მეგობარი იყო. ჩვენ სულ სხვა ოპერაციაზე მივდიოდით, ავტომანქანა გვჭირდებოდა, ციხისთავს დავავალე მისი მოძებნა, მან კი პეტრე ცისკარიშვილი მოგვიყვანა. მოგვიანებით გავიგე, რომ ციხისთავი პოლიციის აგენტი იყო.

პოლიციის ვიცე-პოლკოვნიკ დავით გაგნიძის განცხადებით, რომელიც იმ პერიოდში პანკისის ხეობას კურირებდა კოტე ციხისთავი 2000 წელს გაიქცა ციხიდან, ანუ იმ დროს, როცა სასჯელაღსრულების სისტემა უკვე იუსტიციის სამინისტროს ექვემდებარებოდა და მინისტრი კი მიხეილ სააკაშვილი გახლდათ. კახა თარგამაძის ადვოკატობას ნამდვილად არ ვაპირებთ, მაგრამ გვაინტერესებს, როგორ გააქცია თარგამაძემ მასთან დაპირისპირებული პერსონის "სამფლობელოდან" პატიმარი? 

ერთი საგულისხმო დეტალი, კოტე ციხისთავის "აღიარების" შემდეგ, ინტერნეტსივრცეში გავრცელდა ფეისბუქმომხმარებელ მირიან ყარაულაშვილის "რუსთავი 2"-სადმი მიმართვა — მოძებნეთ თქვენი ნაძირალა დამფუძნებლების "მარჯვენა ხელი" გიორგი ტახირიჩ არველაძე და ჰკითხეთ, იმ ნაძირალა სააკაშვილის იუსტიციის მინისტრობის და თავისი სასჯელაღსრულების დეპარტამენტის კურატორობის დროს, რატომ შეუშვა ნაციონალების გამორჩეული სახეები, პეტრე ცისკარიშვილი და ირაკლი ოქრუაშვილი ციხისთავის "კამერაში", რომელიც უკვე რამდენიმე თვის მისჯილი იყო. როგორ და რატომ სცემეს სიკვდილამდე ციხისთავს პირადად ოქრუაშვილმა, ცისკარიშვილმა და ერთმა მათივე თანამშრომელმა, რომლის გვარიც აღარ მახსოვს.

თუ ამ მკვლელობის ოფიციალური ვერსიის არ სჯეროდათ, ამდენი წელი რატომ არ იძიებდნენ, თამაზაშვილი დამნაშავე რომ ყოფილიყო, ნაციონალები დაუსჯელს დატოვებდნენ, ან რაში ჭირდებოდა მას სანაიას სიკვდილი? თელავის არასრულწლოვანთა ინსპექციაში რომ ვმუშაობდი, კოტე ციხისთავი აღრიცხვაზე მყავდა აყვანილი, როგორც ძნელად აღსაზრდელი. უჭკუო ბიჭი არ იყო, მაგრამ, როგორც დღეს, მაშინაც იყენებდნენ, მისი არ მჯერა, ოღონდ დაზუსტებით ვერ გეტყვით, რატომ გააკეთა ეს განცხადება. ციხისთავი ბოლოს 2001 წელს დააკავეს, სანაიას მკვლელობა უკვე მომხდარი იყო და ხურცილავაც დაჭერილი გვყავდა. ძალიან საინტერესოა მისი დაკავების ისტორია, ციხიდან გაქცევისა და ბანდიტურ დაჯგუფების წევრობისთვის ძებნილი კაცი, პოლიციის კორდონის ცხვირწინ დასეირნობდა, ე.ი. უნდოდა რომ დაეჭირათ. ეტყობა პანკისში ვერ ჰქონდა საქმე კარგად და უნდოდა ციხეში უსაფრთხოდ ყოფილიყო. იმ ჯგუფში, რომელმაც გრიგოლ ხურცილავა შემთხვევის ადგილზე გაიყვანა, მეც ვიყავი, მე მყავდა ხელბორკილით მომაგრებული ხელზე.

რა თქმა უნდა გავესაუბრეთ, საქმესთან დაკავშირებით ისეთი სიბინძურეები მოყვა, თუნდაც გარდაცვლილი ადამიანის პატივისცემის გამო, ვერ გავიმეორებ, თუმცა არც იმის მომხრე ვარ, რომ სანაიასგან წამებული გმირი შექმნან. რომ ამბობენ სანაიას ვიდეოკასეტა ჰქონდა, რომელიც შსს-ს მაღალჩინოსნების ნარკობიზნესში ჩართულობას ამტკიცებდაო, მე სანაია პანკისის ხეობაში ჩამოსული არ მინახავს, ელენე თევდორაძე, გია ბარამიძე, პეტრე ცისკარიშვილი, კობა დავითაშვილი, ზოგი სხვა მაგათი ფრთის წარმომადგენელი ჩამოდიოდნენ. ვერ გეტყვით, რა კასეტა გადასცა ელენე თევდორაძემ სანაიას, რომელიც თურმე თვითონ არ უყურებია.

ისე ხმები სულ სხვა ჩანწერებიან კასეტაზე ვრცელდებოდა, რომელიც თითქოს სანაიას უნდა გადაეცა ასლან აბაშიძისთვის. მაგ კასეტას თავიდან ბოლომდე ვუყურეთ პოლიციელებმა, რომელსაც მერე აჭარის ტელევიზია ატრიალებდა, ოღონდ მხოლოდ გარკვეულ ფრაგმენტებს. ასლან აბაშიძემ ეტყობა მაინც დაინდო ახალგაზრდა პოლიტიკოსები და ბოლომდე არ აჩვენა საზოგადოებას მათი "ამურული გართობა". აქვე ერთსაც გეტყვით, იმ ღამეს, როცა სანაია მოკლეს, უშიშროების სამინისტროში განგაში იყო გამოცხადებული, შეიძლება ამ ორ ფაქტს შორის კავშირი არ არსებობს, მაგრამ საოცარი დამთხვევა იყო. ჩემი ვარაუდით, რაღაც მოხდა, არ არის გამორიცხული, კოტე ციხისთავმა მართლაც იცოდეს სინამდვილეში რა მოხდა, მაგრამ ამბობს კი სიმართლეს? ის ახლა ასე ვთქვათ, თავებს მარხავს, ადრეც მითქვამს თქვენთან ინტერვიუში, რომ სპეციალურად ძაბავდნენ ვითარებას, რომ შევარდნაძე ხელისუფლებიდან ჩამოეშორებინათ, ვინ იყო ამით დაინტერესებული ხომ გამოჩნდა? საბოლოოდ საქართველოს ტერიტორიების 20%-ზე მეტი დავკარგეთ. ახლაც იგივე ნიშნები იკვეთება, აქცენტი ისეთ ადამიანებზე გადააქვთ, ვინც სანაიას მკვლელობასთან არაფერ შუაშია, ეს საზოგადოების გათიშვისა და არეულობის გამოწვევისთვის კეთდება".

იმ პერიოდში ჟურნალისტის მკვლელობის არაერთი ვერსია განიხილებოდა, საუბრობდნენ სანაიასა და პარლამენტის მაშინდელი თავმჯდომარის ზურაბ ჟვანიას დაპირისპირებაზე, ფიზიკურად როგორ გაუსწორდნენ ჟვანიას დაცვის წევრები სანაიას ოქროყანაში, ახალგათხრილი ორმო აჩვენეს და ცოცხლად დამარხვით დაემუქრნენო. თვითმხილველები იმასაც ამბობდნენ, სანაიას სახლთან მისულ ჟვანიას და მის თანმხლებთ მეზობლებმა ქვები, კვერცხები და პამიდვრები დაუშინეს ყვირილით მკვლელოო. ისიც ითქვა, რომ თავად "რუსთავი 2"-ის შიგნით არსებულ დაპირისპირებას ემსხვერპლა სანაია. რომ მან რამდენიმე დღით ადრე, სამსახურში დაკარგა სახლის გასაღები და მკვლელი სახლში ელოდა და ა.შ. "საერთო გაზეთი" შსს-ს ერთ-ერთ ყოფილ მაღალჩინოსანსაც გაესაუბრა, რომელსაც იმ პერიოდში საპასუხისმგებლო თანამდებობა ეკავა.

რესპოდენტის განცხადებით, ყველა ამ ვერსიაზე გამოძიებამ სერიოზულად იმუშავა, მაგრამ ყველაზე მეტი ხელჩასაჭიდი იმ ვერსიაში იყო, რომლითაც საბოლოოდ წარიმართა გამოძიება და განაჩენიც დადგა. მთავარ პროკურატურას ახლა სს-ის საქმე არ უნდა აღეძრა, შეიძლება მოკვლევა ჩატარებულიყო, მაგრამ საბოლოოდ მაინც იმ ოფიციალურ ვერსიამდე მივლენ, რომელიც უტყუარი მტკიცებულებებით არის გამყარებული და იტყვიან, იგივე ციხისთავმა კი თქვა, მაგრამ არ დადასტურდაო. ციხისთავი კრიმინალია, მან შეიძლება შეიცვალოს პოზიცია, ამიტომ არ შეიძლება მის ნათქვამზე ააგოს ოფიციალურმა სტრუქტურამ თავისი მუშაობა. საქმეს როცა აღძრავ, ეს ნიშნავს, რომ სამივე ინსტანციის სასამართლოს გადაწყვეტილება უნდა დააყენო კითხვის ნიშნის ქვეშ და დაანგრიო გამოძიება-მსჯავრდების ვერსია, თუ ამას ვერ შეძლებ, მაშინ რატომ იწყებ ძიებას? ისე, თუ მართლაც უფრთხილდებიან სანაიას კოლეგები და ოჯახის წევრები გარდაცვლილის ხსოვნას, ხელახლა არ უნდა წამოეწიათ ეს საქმე, რომელიც არცთუ სახარბიელო კონტექსტში წარმოაჩენს მოკლულს. მკვლელობის საქმის გამოძიება კახა თარგამაძის შს მინისტრობის დროს დაიწყო, მაგრამ საბოლოოდ გახსნილად კობა ნარჩემაშვილის მინისტრობის დროს გამოცხადდა. ნარჩემაშვილს მანამდეც აქვს მონაწილეობა მიღებული მოკვლევა-გამოძიებაში, რადგან მას შს მინისტრის მოადგილის თანამდებობა ეკავა. მან მაშინდელ გენპროკურორ ნუგზარ გაბრიჩიძესთან ერთად გააკეთა სატელევიზიო განცხადება სანაიას მკვლელობის გახსნასთან დაკავშირებით. გაბრიჩიძე თუ ცოცხალი აღარ არის, კობა ნარჩემაშვილი პარლამენტში ზის, სიმართლის გაგება თუ უნდათ, დაკითხონ ნარჩემაშვილი, აცხადებს წყარო. დაკითხონ ციხისთავი, რის საფუძველზე გააკეთა ხსენებული განცხადება.

"რუსთავი 2"-ის ის თანამშრომლები, რომლებმაც ბოლოს ნახეს სანაია, მისი თანამშრომელი და მეგობარი გახარია, რომელსაც გაექცა თუ გაეპარა სანაია და მოგვიანებით გმირთა მოედანზე იპოვა. ელენე თევდორაძეს, რომელიც ამბობდა რომ თურმე ვიდეოკასეტა გადასცა სანაიას, უამრავი ინტერვიუ აქვს მიცემული, როგორც კი კონკრეტულად მიადგებოდნენ ამ ფაქტს, სხვა თემაზე გადახტებოდა და იმაზე იწყებდა ლაპარაკს. "რუსთავი 2"-ში ყველამ, თავიანთი პრეზიდენტიანად იცოდნენ როგორ იქცეოდა და სად უნდა წასულიყო იმ ღამით სანაია, სადაც შემთხვევით გადააწყდა ხურცილავას. საქმეში დევს ყველა მასალა, მათ შორის ამერიკაში ჩატარებული ექსპერტიზების დასკვნები, რომ "გრიცკო" ნამდვილად სანაიას ავტომანქანით წავიდა სანაიას სახლში, სადაც ასევეა მტკიცებულებები, რომ იქ იყო და მან მოკლა სანაია ტაბელური იარაღით. ზუსტად ამ იარაღით გავიდა ძიება ხურცილავაზე, რომელიც დაცვის პოლიციის თანამშრომელი იყო. სხვათა შორის, მერე მის ხელმძღვანელობასაც სთხოვდნენ პასუხს, რატომ არ ჩამოართვეს იარაღი სამუშაოს დამთავრების შემდეგ. აბსოლუტურად ყველა ვერსიაა დამუშავებული, ყველა მოწმე დაკითხული, მათი ჩვენებების საფუძველზე გავიდა გამოძიება ამ ვერსიაზე. მათი ჩვენებები რომ არ გამოქვეყნებულა და საზოგადოებამ არ იცის რა აქვთ გამოძიებისთვის ნათქვამი, იმიტომ აყრიან ხალხს თვალში ნაცარს და გამოძიების მიმართ უნდობლობაზე საუბრობენ. იყო შემტევი ჟურნალისტი, ისეთ რაღაცებს ამბობდა, რასაც სხვები ვერ ბედავდნენ, ამიტომაც იყო პოპულარული, მაგრამ ეს ერთი მხარეა. ისიც ხომ უნდა ითქვას, რაც ამ ადამიანს ჭირდა. ამას თუ დამალავ, დამთავრებულია, საქმეზე ჭეშმარიტებას ვერ დაადგენ.

რესპოდენტი არ გამორიცხავს, რომ მართლაც არსებობდა ჟვანიასა და სანაიას დაპირისპირება ზემოხსენებულ ვიდეოკასეტასთან დაკავშირებით, ეგ ვერსია აუცილებლად იქნება შესწავლილი. პირადად მე, არ დამვიწყებია კახა თარგამაძის მიმართვა "რუსთავი 2"-ელების მიმართ, რომლებიც "პოლიტიკური" დანაშაულის დაუყოვნებლივ გახსნას და დამნაშავის მკაცრად დასჯას ითხოვდნენ, ეს დანაშაული აუცილებლად გაიხსნება, მაგრამ ვეჭვობ, რეალური მიზეზი მოგეწონოთ და საინტერესოა, მაშინ რა რეაქცია გექნებათო. სანაიას ნაყალბევად აჟრიმულებული "გულშემატკივრები" საქმის გახსნის შემდეგ, მართლაც საეჭვოდ გაისუსნენ და 17 წლის მანძილზე დუმილის უფლებას "იყენებდნენ", სანამ კოტე ციხისთავის სატელეფონო ზარმა არ ახსნა "ჯადო".

მანანა სუხიშვილი

მეტის ნახვა
8-03-2018, 13:30