2018 წლის 10 იანვარს ტელეკომპანია „რუსთავი 2-ის„18-საათიან“ და ,,21-საათიან“ საინფორმაციო გადაცემებში გავიდა სიუჟეტები სსიპ საჯარო სამსახურის ბიუროს მიერ „2017 წელს განხორციელებული დეკლარაციების მონიტორინგის შედეგების ანგარიშის„ თაობაზე.

სიუჟეტებში გამოკვეთილად, იქნა ხაზგასმით ჩემი ნახსენები - თამაზ ურთმელიძის გვარი, ნაჩვენები იქნა კადრები, სადაც მე, 2016 წელს მონაწილეობას ვიღებდი საქართველოს იუსტიციის უმაღლეს საბჭოში გამოცხადებულ კონკურსში. რეალურად, სიუჟეტის დიდი ნაწილი დაეთმო ჩემს პიროვნებას.
სიუჟეტის საერთო კონტექსტი იყო სრულიად უარყოფითი და ეხებოდა იმას, რომ თითქოს დეკლარაციების შევსებისას თანამდებობის პირები მალავენ ქონებას და ჩადიან დანაშაულს.

ჟურნალისტური ეთიკა მოითხოვს, რომ ჟურნალისტმა ინფორმაცია მიიღოს უშუალოდ იმ პირისაგან, რომელსაც ეხება სიუჟეტი. იმ შემთხვევაში განსაკუთრებით, როცა პიროვნება უარყოფით კონტექსტშია ნახსენები, მას ცალსახად უნდა მიეცეს საკუთარი პოზიციის დაფიქსირების საშუალება.
მიუხედავად იმისა, რომ ჟურნალისტმა ხაზგასმა გააკეთა ჩემს პიროვნებაზე, იგი მე არ დამკავშირებია და არ შესაბამისად მიუღია ინფორმაციაუშუალოდ პირველწყაროსაგან.

საზოგადოებისათვის მნიშვნელოვანია, რომ თანამდებობის პირები იყვნენ კანონმორჩილნი გარდა და სხვა მოთხოვნებისა, სწორად ავსებდნენ სავალდებულო ქონებრივ დეკლარაციებს. სსიპ საჯარო სამსახურის ბიუროს მიერ შემოწმებული დეკლარაციებიდან დგინდება, რომ ყოველი 10-დან არასწორად ივსება 8 დეკლარაცია. ასევე ცნობილია, რომ კანონმდებლობის მოთხოვნები შეიცვალა და 2017 შემოწმება მოხდა ახალი წლის დეკლარაციების წესით. ჟურნალისტი არ დაინტერესებულა ახალი წესის ამოქმედებამ ხომ არ გამოიწვია მომრავლებული შეცდომები, ან საკანონმდებლო ხარვეზი ხომ არ უდევს საფუძვლად აღნიშნულ სტატისტიკას.

ჩემს კონკრეტულ საქმესთან დაკავშირებით მინდა გაცნობოთ, რომ მე არ დავეთანხმე დეკლარაციის შევსების უარყოფით შეფასებას და დაჯარიმებას, მაგრამ კანონმორჩილი მოქალაქემ როგორც, კანონის მოთხოვნის შესაბამისად გადავიხადე დაკისრებული წინასწარ ჯარიმა, ხოლო ჩემი უფლებების დასაცავად, ადმინისტრაციულისარჩელით მივმართე შესაბამის სასამართლოს. ჩემი მოთხოვნაა გაუქმდეს დაჯარიმების თაობაზე გამოცემული აქტი და დამიბრუნდეს ჯარიმის თანხა.

რადგან მე არ მომეცა საშუალება ჩემი პოზიცია დამეფიქსირებინა სიუჟეტის მომზადებისას, გთხოვთ, ჩემი წერილი გამოაქვეყნოთ სრულად, ოფიციალურად თქვენი ტელევიზიით, იმავე საეთერო დროს-18 საათიან და 21 საათიან საინფორმაციო გადაცემებში.

პატივისცემით,
ადვოკატი,
თამაზ ურთმელიძე

მეტის ნახვა
12-01-2018, 14:09


მარიხუანას მოხმარებისთვის, როგორც კანონით განმარტავენ, პირადი მოხმარებისთვის, სასჯელი გაუქმდა, თუმცა, ეს არ ნიშნავს ლეგალიზაციას, ეს არ ნიშნავს, რომ არ ისჯება პლანტაციების გაშენება, გაყიდვა, ყიდვა, დიდი დოზით შენახვა – ეს არ ნიშნავს იმას, რომ მარიხუანა ნარკოტიკი არ არისო…
ანუ, მარიხუანა ნარკოტიკია, მაგრამ თუ პირადი მოხმარებისთვის გინდათ, ანუ, თუ პირადად თქვენ გინდათ დაშტერება, ბაზარი არ არის, დაშტრედით, დაშტრედითო – გვითხრეს…

ეო, ჯაფარიძემ, მარტო ჩვენ რა პონტში დავშტერდეთო, სხვები ფხიზელი თვალით რომ გვიყურებენ – გვიტყდებაო, სხვებიც რომ არ ეწევიან – მარტონი ცუდად ვკაიფობთო, მანამდე არ მოვისმევენებთ, მანამდე არ ჩავაგებთ ხმლებს ქარქაშებში – სანამ ყველა არ მოწევთ, სანამ ყველა არ დაშტერდებითო…
ყველამ საკუთარი შვილების დაშტერებით, რომ დავიწყოთ, ბატონო ზურაბ?
შვილო, ზურაბ, სადამდე?

სადამდე უნდა იჯდე, შვილო ზურაბ, ნეხვში, სადამდე? იმ ქვეყანას რა ვუთხარი, სადაც თქვენნაირ ჭკვიან ადამიანს პლანის ლეგალიზაციისთვის უწევს ბრძოლა მომხრეების შესაძენად, იმ მთავრობას რა ვუთხარი – თქვენ რომ ისე დაგიტოვათ საქმე, რომ დაბოლილების გარდა ამომრჩეველი არა გყავთ…
თქვენი მოსაწონი ისე არც არავინ დარჩა – ნაციონალები იყვნენ და ჯერ ადიდეთ, მერე ლანძღეთ… საკუთარი პარტია სცადეთ – არ გაამართლა ეკონომიკაზე საუბრებმა, ფინანსებზე საუბრებმა, მერე წყალწაღებულმა მეორე წყალწაღებული იპოვნეთ და ბურჭულაძეს დაუკავშირეთ ბედკრული ბედი… კიდევ კარგი, ბურჭულაძემ თქვენც გადაგაგდოთ, თორემ ვის დააბრალებდით თქვენს პოლიტიკურ კრახს…
და მაშინ დაიწყეთ ძებნა – რა ველი იყო დაუკავებელი, ვისი უფლებების დაცვა იქნებოდა მომგებიანი… ლესბო და გეი სასტავი დაკავებული დაგხვდათ – ნარკოტიკის დამცველი რაინდის ადგილი ცარიელი…

ვაღიაროთ, ჭკუა ხომ სჭირდება იმის მოფიქრებას, რომ დაბოლილები საკმაოდ დიდი ძალაა საქართველოში?
ხოდა, ბოლო აქციაზე პირადი მოხმარებისთვის კანონით უკვე არადასჯადი დაბოლილები თამამად გამოეფინენ და ხმა ამოიდგა ჯაფარიძემ…
ერთკაციან პარტიებს ორი ძმაკაცი რომ მოგყვებათ აქციაზე და ყველა აქციის ორგანიზება ექვსნიშნა ციფრი გიჯდებათ – აბა, მიყურეთ, აბა, შემომხედეთო…
ჯერ ერთი, შვილო ზურაბ, დიდი ხანია ორი ძმაკაცის იქეთ კიდევ ვინმე დაგტრიალდებს თავს? და მეორეც, ნეხვი ყოველთვის უფასო იყო და რაღა ახლა დაედებოდა ექვსნიშნა ციფრის ფასი?

ნეტა რამდენი ნერგი მარიხუანა დაგიჯდა აქცია, შვილო ზურაბ?
იმ ზურაბმა ციხე მაინც ააშენა, იმის სიცოცხლემ ლეგენდა მაინც დატოვა – რა ტყუილად იღუპავ თავს, რა ტყულად ისუნთქავ ნარკოტიკს, რა ტყუილად ზიხარ ნეხვში…

ან რა მოწიე ეგეთი, ფეისბუქზე რომ დაგიწერია, ვისაც ჩემი აქცია არ მოეწონება დიდი ადგილი გაანთავისუფლა მთაწმინდაზე ხანძარმა და დაუყევით რივოკითო… ფრაზის დაბოლოების ერთი ადგილი მაინც გქონდეს, შვილო ზურაბ…
ჯერ ერთი, კი არ გაათავისუფლა ხანძარმა ადგილი, გადაწვა, შვილო ზურაბ, ტყე გადაწყვა და დაბოლილი რომ არ ყოფილიყავი, ჩემსავით საკუთარი თვალით ნახავდი, როგორ მართლა სიცოცხლის ფასად ჩააქრეს მეხანძრეებმა… მეორეც, ზუსტად იმიტომ გაათავისუფლა ის ადგილები ხანძარმა, ნუ, როგორც ამბობ, რომ იქედან დავეშვეთ და იქედანაც ზუსტად იმიტომ უნდა დავეშვეთ, თურმე, შენ რომ დაგასკდეთ… მანამდე არაფერი ჭამო კი არადა, მანამდე არაფერი მოწიო, შვილო ზურაბ, დასკდომასაც დამსახურება უნდა… ზუსტად იმიტომ გამოვექანები ახლა ჩემი გადამწვარი მთაწმინდიდან, რომ ნეხვში მოვადინო ზღართანი…

ხო, არ მომეწონა და მაქვს მგონი ჩემი კონსტიტუციური და მორალური უფლება არ მომწონდეს რაღაცეები და ვთქვა საკუთარი აზრი… ამიტომ ასე უნდა მიპასუხო?? კაცს პოლიტიკოსად მოგაქვს თავი, უკვე ორ ძმაკაცზე მეტიც გიდგას გვერდით და ის ორძმაკაციანი დრო აღარ გახსოვს, კაცს პოლიტიკოსად მოგაქვს თავი და პლანის გარდა არაფერზე საუბრობ – მაინც არ გეძახი ნარკომანს, კაცს პოლიტიკოსად მოგაქვს თავი და ოფისში პლანის პლანტაციას აშენებ – მაინც არ გეძახი ბარიგას და ახლა თავზეც კი არ უნდა მიყო, ყველაფერს აქვს საზღავრი.
როგორ მითხრეს, რა დროს მარიხუანააო…
რა სინდისით გითხრეს, შვილო ზურაბ?

ბევრჯერ დაგინდე, შვილო ზურაბ, ბევრჯერ არ ვთქვი სათქმელი ბოლომდე, რადგან, ვიცი ჭკვიანი ხარ, ვიცი ეკონომიკისა და ფინანსურ სამინისტროის გამოადგებოდა ჩემს ქვეყანაში შენნაირი კაცი, ვიცი რომ კარგი ადამიანიც ხარ და ოჯახსაც ტრადიციულად მიჰყვები და მიგყავს…
მაგრამ ნეხვს თავზე მაყრი და გადავაქოთე ძველი წიგნები და რეცეპტები და ვერსად ვიპოვნე ნეხვი თმებს უხდებოდეს და ნეხვის სუნი ბუზის გარდა ვინმეს იზიდავდეს, თორემ, ახლაც გავჩუმდებოდი…
ხოდა, რა დროს მარიხუანაა, როგორ აპირებ მარიხუანის გაკონტროლებას – როცა ჩემი სახლის წინ 15 წლის მოზარდები ფსიქოტროპული წამლებით იჭყიპებიან?

რა დროს მარიხუანაა, როცა ეკლესიას თავზე გვანგრეენ და გკიდია, იმიტომ რომ დაბოლილების გარდა სხვა ამომრჩეველი ვერ დააინტერესე?
რა დროს მარიხუანაა, როცა ამდენი კარგი იდეა და პროექტი გაქვს, მაგრამ იმხელა ამბიცია, რომ არავისთვის გინდა გაზიარება, არავისთვის გემეტება, ერთი მოკავშირეც ვერ იპოვნე, ხო ვერც ის ექვსნიშნა ფიცრის ინვესტიცია მოიპოვე და ამიტომ რაზეც ხელი მიგიწვდა, იმას დასჯერდი? რატომ, მარიხუანას არც ინვესტორი უნდა, არც მეკავშირე, ხო? მხოლოდ დაბოლილები და ზურაბა…

რა დროს მარიხუანაა, როცა მოზარდები ისევ ქუჩებში გადიან, როცა მოზარდების დედები საზღვარგარეთ მიდიან, რათა უპატრონონ რომელიმე ნარკომან მოხუცს, რომელმაც ახალგაზრდობაში იმდენი მოწია და გაიკეთა, ახლა ისიც აღარ ახსოვს, როდის უნდა ჭამოს და როდის უნდა მოისაქმოს…
რა დროს მარიხუანაა, როცა ქვეყანაში ასე ღიად, ასე დაუფარავად მიდის ტრადიციული ორიენტაციის დევნა და სექსუალური უმცირესობის პროპაგანდა?
სხვათა შორის, მე თქვენ გკითხეთ ერთხელ, თქვენი ოჯახის წევრები როგორ გინდათ რომ ცხოვრობდნენ და გინდათ თუ არა, რომ ეწეოდნენ-თქო და მაშინ არ დავბეჭდე თქვენი პასუხი, არჩევნები იყო კარზე მომდგარი და დაგინდეთ, არჩევნები იყო კარზე მომდგარი და გულწრფელად მინდოდა გაგემარჯვათ, იმდენი ბევრი კარგი პროექტი გქონდათ…

ხოდა, ახლა გიწვევთ, გამოიყვანეთ თქვენი ოჯახის წევრები, მოდით, ერთი კვირის მანძილზე დღეში სამჯერ მოვაწევინოთ მარიხუანა და დავაკვირდეთ – რამდენად ადეკვატურები იქნებიან, შეძლებენ თუ არა სწავლას, მუშაობას, მანქანის ტარებას, ურთიერთობებს, მეხსიერების ჩავარდნები პროცენტულად როგორ ექნებათ, რამდენად ხშირად იქნებიან გაღიზიანებულნი, განერვიულებულნი… თუ თანახმა იქნებით და თუ ამ ერთკვირიანი მარათონისთვის გამოიყვანთ თქვენს ოჯახს – ჩავთვლი რომ გულწრფელად გწამთ იმის, რასაც აკეთებთ, თორემ, ასე, სხვისი შვილების, სხვისი ქმრების, სხვისი ძმების, სხვისი მამების, სხვისი ცოლების, სხვისი დედების, სხვისი შვილების ხარჯზე მარიხუანასაც გაამართლებთ და ციანიდსაც…
ოჯახი რატომ გარიეო, ვინც იფიქრებს და მეტყვის, რატომ, ბატონი ზურაბი ევროპული ყაიდის პოლიტიკოსობას ხომ იბრალებს და ევროპაში და ამერიკაში აპრობირებული მეთოდია, როცა პოლიტიკოსი ასე ღიად ლობირებს რაიმეს, აუცილებლად აჩვენებს ამომრჩეველს, რომ თავად და მისი ოჯახიც ამის მომხმარებელია, ასე რომ… დავკვალიანდეთ, ამერიკული ყაიდის პოლიტიკოსი ვართ თუ კომუნისტური პოლიტიკის – სამსახურში აღდგომა დღეს ხელებს რომ უმოწმებდნენ თანამშრომლებს, წითელი კვერცხის კვალი ხომ არ ატყვიათო და სახლში პასკას ჯვარს გადადაწერდნენ და სანთელს ჩუმად ანთებდნენ… მე მაინც მგონია, რომ ზუსტად ასეთი კომუნისტური, ორმაგი მორალის პოლიტიკოსი ხართ და თუ დამიმტკიცებთ საწინააღმდეგოს, მთაწმინდიდან გამოქანების რა გითხრათ, მაგრამ საჩვენებლ თითს მოვკაკვავ…

და ბოლოს – ზოგჯერ შუაღამისას, როცა ძილი მიფრთხება, როცა ეგოიზმი და ამბიცია ზენიტში ადის – მეც ვფიქრობ ხოლმე, რომ ჩემი ადგილი სადღაც ზემოთაა, სადღაც პარლამენტში, მინისტრად, პრეზიდენტად, რატომაც არა… ვფიქრობ, რომ არავისზე ნაკლები იდეები არ მაწუხებს და იმ მომენტში მეც მგონია, რომ სხვებზე უკეთ გავაკეთებ საქმეს… მაგრამ, პარლამენტში მოსახვედრად, არც ბოზობა დამიწყია, არც ნარკომანობა, არც აფერისტებს ჩავხუტებივარ, არც აფერისტობა დამიწყია, არც ნეხვში ჩავმხტარვარ, არც არავინ მომიტყუებია, სახლში აღდგომას კვერცხსაც ვღებავ და ნააღდგომებს წითელი თითების გამოჩენისაც არ მრცხვენია, როცა რამეს ვამბობ და ვაკეთებ, სულ იმას ვფიქრობ, საკუთარი ოჯახისთვისაც ხომ იგივეს ვიტყოდი და გავაკეთებდი…
ამიტომ დამყვება მე ორიოდე მეგობარი და თქვენ დაბოლილების არმია…

თამო კეშელავა

მეტის ნახვა
19-12-2017, 17:07


გვესაუბრება მწერალი მერაბ შათირიშვილი

– ბატონო მერაბ, რამდენადაც ვიცით, თქვენ საეკლესიო წრეებთან დაახლოებული ბრძანდებით. რას იტყვით, რა კრიტერიუმით გამოარჩია პატრიარქმა თანამოსაყდრედ მეუფე შიო?

– პირველ რიგში, აღვნიშნავ იმას, რომ მეუფე შიო არ მიეკუთვნება არც ერთ საეკლესიო დაჯგუფებას…

– რას ამბობთ, საპატრიარქოში დაჯგუფებები და კლანებია? ვინ და რატომ შექმნა ეს დაჯგუფებები?

– დიახ, ბატონო, არის კლანები. ახლა კონკრეტული პირების დასახელებისგან თავს შევიკავებ, მაგრამ ვიტყვი იმას, რომ ეს კლანები ერთმანეთთან მკვეთრად არიან დაპირისპირებული, თუმცა საჭიროების შემთხვევაში, ერთიანდებიან და ხან პატრიარქს უტევენ, ხან მის რჩეულს. არაა გამორიცხული, მეუფე შიოს რაიმე მოუწყონ. ის რისკისა და საფრთხის წინაშე დგას.
ხაზგასმით აღვნიშნავ, რომ მეუფე არის უპატიოსნესი ადამიანი.

— თქვენ ამბობთ, რომ საპატრიარქოს მართავენ კლანები. თუ ასეა, უპატიოსნესი მეუფე როგორ აღზევდა?

– აქ იმ ღვთიურმა ფორმულირებამ გაიმარჯვა, რომელიც გულისხმობს: უკანანი წინ აღმოჩნდებიანო. მეუფე შიო უპრეტენზიოდ, ჩრდილში მოღვაწეობდა, მაგრამ ჩრდილში დგომა არ ნიშნავს იმას, რომ უფალი ვერ გხედავს.
"ციანიდის საქმემ" იმის პროვოცირება და ილუსტრირება მოახდინა, რაც სინამდვილეში ხდება ეკლესიაში.
უწმიდესისთვის მძიმედ წარმოსადგენია ის, რომ ვინმეს მისი ან რომელიმე საეკლესიო იერარქის მოწამვლა უნდოდა, მაგრამ უფრო მძიმე არის ის, რომ მავანი დამნაშავე, რომელიც იგივე მისი შვილია, საპატიმროში იმყოფება. მას ყველა უყვარს, არავის დასჯა არ უხარია. სამწუხაროდ, "ციანიდის საქმის" გამომჟღავნებით ნათელი მოეფინა იმას, რომ საპატრიარქოში არიან ადამიანები, რომლებიც საფრთხეს უქმნიან პატრიარქის სიცოცხლეს, იბრძვიან კვერთხისთვის, პატრიარქობისთვის.
ჩემი აზრით, ამ ამბავმა უკარნახა უწმიდესს, თავის სიცოცხლეში დაესახელებინა თანამოსაყდრე და გადაერჩინა ქართული ეკლესია. ეს იშვიათი და მისასალმებელი პრეცედენტია.
მისი გადაწყვეტილება, ფაქტობრივად, უფლის მიერ ნაკარნახევია და ამას ვერც ვერავინ შეეწინააღმდეგება აშკარად, თუმცა წინააღმდეგობის სხვა ხერხი გამონახეს.

– კერძოდ?

– სინოდის წევრთა ერთი ჯგუფი გაემგზავრა ამერიკაში. ქართული მართლმადიდებელი ეკლესიის უმაღლესი სამღვდელო პირები, კერძოდ, ჩემდა გასაოცრად, მეუფე იაკობი (იაკობიშვილი), რომელიც ლგბტ საზოგადოების წინააღმდეგ გამოდიოდა, იმ მღვდელთმთავრებს ჩაუდგა სათავეში, რომლებიც თეთრ სახლში გაემგზავრნენ ამერიკელ პოლიტიკოსებთან შესახვედრად და სათათბიროდ. მოგეხსენებათ, ამერიკელ პოლიტიკოსთა უმრავლესობა მხარს უჭერს და ფინანსურად აძლიერებს არამართლმადიდებლურ იდეოლოგიებს, ლგბტ საზოგადოებებს.
ახლა მე ვსვამ კითხვას: კერძოდ, მეუფე იაკობი (იაკობიშვილი) დღესაც წინააღმდეგია ლგბტ საზოგადოების თუ აღარა?
ძალიან მაინტერესებს ის მეუფეები, რომლებმაც განაცხადეს, რომ აშშ-ი მართლმადიდებლობის გადამრჩენელია, ხოლო რუსეთი არის აგრესორიო, ადრეც ასე ფიქრობდნენ თუ ახლა შეიცვალეს პოზიცია?
ვეთანხმები, რუსეთი არის აგრესორი, მაგრამ მიჩნდება ეჭვი, რომ ამერიკაში ნამყოფი მეუფეები ერთსქესიანთა ქორწინების წინააღმდეგ აღარ ან ვეღარ წავლენ.

– ოპონენტები გვეტყვიან, რომ ძალიან რადიკალურად ვმსჯელობთ და ამერიკა მართლმადიდებლობის წინააღმდეგი არ არის.

– ამერიკა მართლმადიდებელი ქვეყანა არაა, ჩემო კარგო, ხოლო ეს ვიზიტი აშშ-ში კიდევ ერთი დასტურია იმისა, თუ როგორ აფუთფუთდა, ამჯერად, მეორედ საპატრიარქო. მეუფე შიოს დასახელება `ციანიდის საქმის~ შემდეგ მეორე მაპროვოცირებელი ფაქტორი იყო. ამას ღიად ვეღარ შეეწინააღმდეგნენ პატრიარქობის მსურველთა ჯგუფები და ამ პოლიტიკური ნაბიჯით გამოხატეს წინააღმდეგობა. ამ ნაბიჯით უთხრეს ხელისუფლებას, ეკლესიაში ჩვენ ვართ პროდასავლური პოლიტიკის მხარდამჭერები და იქნებ ჩვენს შორის აარჩიოთ ვინმე პატრიარქობის ტახტისთვისო.

– კი, მაგრამ, პატრიარქს ხელისუფლება ირჩევს?

– ყველას გვახსოვს, ზოგ მეუფეს თავთან პრეზიდენტის ფოტო ეკიდა, ზოგი დღემდე ძველზე ლოცულობს, ზოგი ახლის მეხოტბეა. მგონი, ხვდებით, რას ნიშნავს ეს. ყველას სურს პრივილეგია და კომპენსაციები `ძლიერთა ამა ქვეყნისათაგან~. ამას ჰქვია სახელად ანგარება. რაც ცოდვაა მართლმადიდებლური რწმენის მიხედვით.
მეუფე შიოს თანამოსაყდრედ გამოცხდებამ თვალწინ წამომიყენ ლეო ტაქსილის ვატიკანისებური საშიში ტენდენციები ტახტისთვის ბრძოლაში…
90-იანი წლებიდან, რაც ქვეყანამ დამოუკიდებლობა და თავისუფლება მოიპოვა, ეკლესია გაივსო მკვლელებით, ნარკომანებით, ყოფილი `მხედრიონელებით~ და გვარდიელებით.

– ბატონო მერაბ, როგორ აღწევდნენ ეს ადამიანები ეკლესიის წიაღში? საპატრიარქოს და პატრიარქის გარეშე ხდებოდნენ ისინი საეკლესიო პირები და შემდეგ უმაღლესი იერარქები?


– როდესაც სახელმწიფო ვერ არეგულირებს შავბნელი იდეოლოგიის ადამიანების შესვლას ეკლესიაში, ვაწყდებით ასეთ პრობლემებს.

– სახელმწიფო რა შუაშია?


– სახელმწიფო ყველაფერს განაგებს.
მაგრამ თქვენ გინდათ, ალბათ, უწმიდესის პასუხისმგებლობა გამოკვეთოთ. მე გეტყვით, უწმიდესი თავისუფლების სახელით მოსულ ამ ტალღას ვერ შეაჩერებდა, დიახ, რამდენიმეჯერ ნასამართლევი ხალხი მოხვდა ეკლესიაში…
კი, ბატონო, სავლე პავლედ იქცა, მაგრამ წარსულისგან მოწყვეტა უნდა დაგვანახონ. ყველამ უნდა დაინახოს, რომ ფერი იცვალეს, მაგრამ მე ვხედავ, რომ კვლავ სავლეებითაა სავსე ეკლესია და ფერის ცვალება მათ არც კი შეხებიათ.
როგორც კი არასამთავრობოებმა დაიწყეს ყაყანი, მეუფე შიოს რუსეთში აქვს საეკლესიო განათლება მიღებულიო, მაშინვე წავიდნენ მეუფე იაკობის მეთაურობით მღვდელმთავრები ამერიკაში — ქართული ეკლესიის საჭეთმპყრობელი არ შეიძლება იყოს რუსული განათლების მქონე კაცი, იმ ქვეყანაში, რომელსაც კონსტიტუციაში ევროატლანტიკური კურსის ერთგულება უწერიაო და უგალობეს თეთრ სახლში იმ იდეოლოგიას, რომელსაც ტაბურეტკებით ებრძოდნენ არცთუ ისე დიდი ხნის წინათ.
ხედავთ, როგორ ყველაფერზე მიდიან?
ახლა თანდათან ვრწმუნდები, რომ "ციანიდის საქმეში" ბევრი რეალობაა. უნდა ვთქვა, რომ ამერიკული ვოიაჟი "ციანიდის საქმეზე" ნაკლები არაფრით არაა. გამომჟღავნდა ეს ხალხი — დასავლური გარყვნილი იდეოლოგიის ტაშის დამკვრელები გვყოლია ეკლესიაში და არ გვცოდნია.
ამერიკა მართლმადიდებლობის გადამრჩენელიაო.
როგორ არის მართლმადიდებლობის გადამრჩენელი, როცა ქრისტიანული სარწმუნოების პირდაპირი მტერი სექტები აშშ-ში იშვა და იქიდან ფინანსდება?
ეს ფარისეველი სავლეები ისე არიან ვატიკანიზმით დაავადებული, რომ ყველაფერზე მიდიან.
ქართულ ეკლესიას დღეს განწმენდის აუცილებლობა უდგას. შიგნიდან უნდა მოხდეს ეს განწმენდა და საზოგადოებამაც უნდა ამოიღოს ხმა.
სიმართლის თქმა უნდა ვისწავლოთ, არ უნდა შეგვეშინოს ამ სიმართლის ხმამაღლა გამომჟღავნების. ვიდრე ხმამაღლა მხილებას არ დავიწყებთ, არც საზოგადოებაში დაიწყება გაჯანსაღება, არც ეკლესიაში და ჩვენს ქვეყანასაც არ ეშველება არაფერი.

ირანდა კალანდაძე

მეტის ნახვა
19-12-2017, 16:55


რატომ დარჩნენ დედოფლისწყაროელი გლეხები სახნავ-სათესი მიწის გარეშე, ვინ და როგორ დააბრუნა სიღნაღის რაიონში მონათმფლობელური წყობა და რა საფრთხეს უქმნის ქვეყანას სააკაშვილის ხელისუფლების დროს დაწყებული პროცესები? „საერთო გაზეთს“ არასამთავრობო ორგანიზაციების კოალიცია „სახალხო ტრიბუნების“ პრეზიდენტი მამისა ჯაფარაშვილი ესაუბრა:

– მოზარდებში აგრესიის მატებამ და გახშირებული ძალადობის შემთხვევებმა და კიდევ ერთხელ დამარწმუნა, რომ პრობლემის მიზეზი ქვეყნის არასწორი მიმართულებით განვითარებაში უნდა ვეძებოთ. სამწუხაროდ, ჩვენი კანონმდებლობა ჩვენს ტრადიციებს და გენეტიკას მთლიანად აცდენილია. გლობალისტებმა და ლიბერალებმა რამდენიც არ უნდა „დაგვამუშაონ“, ისეთი ძლიერი ფესვები და გენეტიკა გვაქვს, „უცხოს“ ადვილად ვერ მივიღებთ. სწორედ უცხოსა და მიუღებელის ძალით შემოჩეჩებამ გამოიწვია ადამიანებში აგრესია. შემიძლია თამამად ვთქვა, რომ საქართველოში მოსახლეობის 30% ფსიქიკაშერყეული დადის და ძალადობის ფაქტების გახშირება რა გასაკვირია? წარმოიდგინეთ, სოფლის მოსახლეობას რომ სახნავ-სათესი მიწისა და ელემენტალური შემოსავლის გარეშე დატოვებ, მშვიდად როგორ უნდა იყოს? ყველაფერი იმით დაიწყო, რომ 2011 წელს, ნაციონალური მოძრაობის ხელისუფლებაში ყოფნის დროს შეიქმნა შპს „ჯეო აგრო“. ტელევიზიებში განუწყვეტლად ტრიალებდა სარეკლამო რგოლები, რომ ეს იყო წარმატებული საინვესტიციო ფონდი, რომელსაც ინვესტიციები უნდა მოეზიდა, სოფლის მეურნეობა უნდა განევითარებინა, მოსახლეობა უნდა დაესაქმებინა და ქვეყანა აეყვავებინა. იმავე წელს სახელმწიფომ ამ „ჯეო აგროს“ დედოფლისწყაროს რაიონში მდებარე სოფლების ზემო ქედის, ქვემო ქედისა და არხილოსკალოს ტერიტორიაზე 3600 ჰექტარი მიწა გადასცა. ერთი წლის შემდეგ, 2012 წელს „ჯეო აგრომ“ ეს მიწები „საქართველოს ბანკში“ იპოთეკით დატვირთა. ეს კერძო სტრუქტურაა და არავინ მომცემს ინფორმაციას, ბანკიდან აღებული ფულით რა გააკეთა, თუმცა ფაქტი სახეზეა, რომ იპოთეკის თანხა ვერ გადაიხადა და 2016 წელს ეს 3600 ჰექტარი მიწა „საქართველოს ბანკის“ საკუთრებაში გადავიდა. წარმოიდგინეთ, ხსენებულ სამ სოფელში მცხოვრები 5000-მდე ადამიანის მდგომარეობა, რომლებმაც ბანკის ხელში ჩავარდნილ მიწებზე მარცვლეული კულტურების თესვის და თავის რჩენის ერთადერთი საშუალება დაკარგეს. იქ სხვა შემოსავალი არ არსებობს და მიწის დამუშავების უფლება თუ არ მისცეს, ეს 5000 ადამიანი იძულებული გახდება დედაბუდიანად აიყაროს და სხვაგან გადაიხვეწოს..

– როგორც ვიცი, ამ ადამიანებმა დახმარებისთვის თქვენს ორგანიზაციას მიმართეს.

– ჩვენ რომ სიტუაციის გასარკვევად ჩავედით, ბანკს მიწის ნაკვეთებთან დაცვა ჰყავდა დაყენებული. თბილისიდან სპეცდანიშნილების რაზმებიც კი ჩაიყვანეს, რომ ხალხს მიწა არ დაემუშავებინა და ხორბალი არ დაეთესა. 20 ნოემბერს ზემო და ქვემო ქედის და არხილოს მოსახლეობამ გამგეობის წინ აქცია გამართა და დილიჩის გასხვისებული მიწების დაბრუნება მოითხოვა. ეს ხალხი წლების განმავლობაში კეთილსინდისიერად უხდიდა „ჯეო აგროს“ მიწის იჯარის ფულს. სხვა საკითხია, კომპანიას ეს ფული ბანკის ანგარიშზე შეჰქონდა თუ არა.. აქციების ფონზე, ბანკი იძულებული გახდა, რომ ხალხისთვის თესვის უფლება მიეცა, მაგრამ ხვალ და ზეგ რა იქნება, არავინ იცის.

– „საქართველოს ბანკის“ პოზიციის შესახებ რა იცით?

– ამ საკითხზე მოლაპარაკებების საწარმოებლად, დაახლოებით ერთი თვის წინ, თბილისში კახეთის რეგიონის გუბერნატორი დედოფლისწყაროს დეპუტატი და რაიონის გამგებელი ჩამოვიდნენ. სხვათა შორის, დედოფლისწყაროს ამჟამინდელი გამგებელი „საქართველოს ბანკის“ ყოფილი თანამშრომელია. მოლაპარაკებების დროს გაირკვა, რომ „საქართველოს ბანკი“ მზადაა გლეხებს ჰექტარი მიწა 1700 ლარად დაუბრუნოს, თუმცა გლეხებს ამის საშუალება არა აქვთ. ისიც უცნობია, როგორ მოსავალს მიიღებენ, რადგან „ჯეო აგროს“ დროს, ამ მიწებზე სარწყავი სისტემები და ყველანაირი ინფრასტრუქტურა განადგურდა და მოსავალი მთლიანად ბუნების წყალობაზეა დამოკიდებული. საერთოდ, მიწა ქართველ ხალხს ეკუთვნის და არა „ჯეო აგროს“ ან რომელიმე ბანკს, ამიტომ გლეხებს მიწის გამოსასყიდი კი არ უნდა დაუწესონ, უნდა გაარკვიონ „ჯეო აგროსთვის“ მიწის გადაცემა რამდენად კანონიერად მოხდა, რა დააშავა ამ ხალხმა და სხვისი ვალის გამო რატომ უნდა დაზარალდეს? შევარდნაძის დროიდან მოყოლებული, უპასუხისმგებლო ჩინოვნიკები ქვეყანას ისე ყიდიან, თითქოს მამა-პაპის დანატოვარი იყოს და პასუხს არავინ თხოვ თ. ის, რაც ახლა ხდება, სწორედ ასეთი დაუსჯელობის შედეგია.

– საბოლოოდ, ბანკთან შეთანხმება შედგა თუ არა?

– ჩვენ წერილი გაუგზავნეთ დედოფლისწყაროს გამგებელს და პასუხად მივიღეთ, რომ „საქართველოს ბანკთან“ და „ჯეო აგროსთან“ შეთანხმება მიღწეულია და მოსახლეობა მზადაა მიწის საფასური 8 წლის განმავლობაში გადაიხადოს. თუმცა, ამ შეთანხმებას მოსახლეობის მცირე ნაწილმა მოაწერა ხელი. უმრავლესობა თავს იკავებს, იმიტომ, რომ ხალხი გადახდისუუნაროა. ამ ეტაპზე სიტუაცია ასეა გაჩერებული.

– როგორც ვიცი, მსგავსი პრობლემები მხოლოდ დედოფლისწყაროში არაა და თქვენი ორგანიზაცია ანალოგიურ პრობლემებზე საქართველოს რამდენიმე რაიონში მუშაობს.

– ნამდვილად ასეა. წლების წინ, სიღნაღის რაიონის სოფელ ილიაწმინდაში, 1500 ჰექტარზე განთავსებული იყო ახალი ჯიშების გამოყვანის სელექციური ცენტრი თავისი ინფრასტრუქტურით და შენობა-ნაგებობებით. შემდეგ ეს ტერიტორია კეზერაშვილმა და ადეიშვილმა მიისაკუთრეს და 2012 წლის დეკემბერში ვიღაც არაბებს გადაუფორმეს. ეს 1500 ჰექტარი ახლა არაბების ხელშია, რომლებმაც სიღნაღში მონათმფლობელური წყობა დაამკვიდრეს და ადგილობრივი მოსახლეობა მონებად აქციეს. წარმოიდგინეთ, ადამიანებს თავიანთ მიწაზე გავლის საშუალებას არ აძლევენ და ადგილობრივი მცხოვრების საქონელი რომ გადავიდეს, იმ საქონელსაც კი ართმევენ. თუმცა, საქონელს ვინ დაეძებს, კაცს ცოლი წაართვეს და სამი შვილი უდედოდ დატოვეს.
– ცოლი როგორ წაართვეს?

– ჩვეულებრივად.. არაფერს ვაჭარბებ. ილიაწმინდელი კაცის ცოლი არაბმა წაიყვანა და არავინ იცის, ის ქალი ახლა სადაა. ის არაბი ამ კაცს შვილების წართმევითაც ემუქრება. ბავშვების ბებია გაგიჟებულია, ბავშვებს ცოცხალი თავით არავის დავუთმობო და ეზოდან არ უშვებენ. მოსახლეობა ისეთ დღეშია, რომ მზადაა, დაუმორჩილებლობა გამოაცხადოს და მიწები თვითონ დაამუშაოს. გაიგოს ამ ხალხმა, რომ მარტო კანონმა და ხელისუფლებამ კი არა, უცხოელს პირველ რიგში, ხალხმა უნდა მისცეს მეზობლად ცხოვრების უფლება და ეს იქნება ყველაზე დიდი ლეგიტიმაცია. თუ ჩვენთან ცხოვრება და მეზობლობა უნდათ, მობრძანდნენ, მაგრამ იმდენი მიწა მივცეთ, რაც საცხოვრებლად ეყოფათ. ჩვენ მიწაზე შეყვარებული ხალხი ვართ ამას თუ წაგვართმევენ, რაღა დაგვრჩება? იმ არაბმა ახლა იორი დააგუბა, ტბას აკეთებს და არაბული ქალაქი უნდა გავაშენოო. მილიონ ნახევარი ქართველი საქართველოდან ლუკმა პურის საშოვნელად არის გაქცეული და იმათ რა ვუყოთ, არასოდეს დავაბრუნოთ? ან ჩვენ გამრავლებას არ ვაპირებთ? სად ვასახლებთ ჩვენს ხალხს? იქ ირანული და ჩინური სოფელიო, აქ არაბული ქალაქიო და ჩვენი ადგილი სად არის საქართველოში?

– თქვენი პოზიცია გასაგებია, თუმცა უცხოელებზე უკვე გასხვისებული მიწების უკან დაბრუნება სამართლებრივად როგორ წარმოგიდგენიათ?


– ისეთ დიდ ქვეყნებშიც კი, როგორიც აშშ და ინგლისშია, როცა დაინახეს, რომ უცხოელებისთვის მიწის მიყიდვამ სახელმწიფოებრივ ინტერესებს საფრთხე შეუქმნა, ნაციონალიზაცია განახორციელეს. დარწმუნებული ვარ, ჩვენი ხელისუფლება ამას ვერ გაბედავს, ამიტომ უნდა დაანებონ თავი ტაშ-ფანდურს, შეადგინონ გეგმა და მიწის გამოსყიდვა დაიწყონ. სულ ახლახან, თბილისის საახალწლოდ განათებაში 3 მილიონი გადაიხადეს. გასაგებია, რომ ახალი წელი მოდის, მაგრამ ჩვენ ისეთ სავალალო მდგომარეობაში ვართ, რომ გართობა უნდა მოვიკლოთ და გაყიდული საქართველო გამოვისყიდოთ. მერწმუნეთ, ასეთი სიტუაცია მარტო სიღნაღსა და დედოფლისწყაროში არაა. გარდაბანში, თელავში, წყალტუბოში, აბაშაში და ყველგან იგივე ხდება. ამ ეტაპზე ყველაზე მთავარია, რომ მიწა მოიხნას და დაითესოს, რომ ხალხი არ დაიმშეს და მერე ამ საქმეებს სამართლებრივად მივხედავთ. ჩვენ ახლა ეროვნული ღირსების დარბაზი ჩამოვაყალიბეთ, რომელიც სწორედ ასეთ ეროვნულ საკითხებზე მუშაობს და დარწმუნებული ვარ, ერთად დგომით აუცილებლად გავიმარჯვებთ.
დედოფლისწყაროელთა გასაჭირზე „ჯეო აგროს“ პოზიციის გაგებითაც დავინტერესდით. კომპანიის დირექტორის თქმით, ისინი ყველაზე მეტად დაზარალდნენ, რადგან მიწის დაკარგვის მიუხედავად, ბიუჯეტის წინაშე აღებულ ვალდებულებების შესრულება უწევთ.

შპს „ჯეო აგროს“ დირექტორი ბესიკ თეთვაძე:


– როგორც იცით, ჩვენ ვერ დავფარეთ საბანკო ვალდებულებები და ბანკმა მიწა სესხის უზრნველყოფიდან გამომდინარე, ოფიციალურად წაიღო. დიდი მცდელობის მიუხედავად, ამ ფართის დათმობა მოგვიწია. შესაბამისად, ამჟამად, არავითარი მოლაპარაკებების პროცესებში არ ვიღებთ მონაწილეობას, რადგან იურიდიული და ფაქტიური მფლობელიც ბანკია.

– როგორც ვიცი, ადგილობრივი მოსახლეობა საიჯარო გადასახადებს წლების მანძილზე კეთილსინდისიერად იხდიდა. ამიტომ საინტერესოა, რატომ ვერ მოხერხდა საბანკო ვალდებულებების შესრულება?

– 3535 ჰექტარიდან გაქირავებული დაახლოებით 300–500 ჰექტრამდე იყო. თანაც ჩვენ მოსახლეობასაც შეღავათებს ვუკეთებდით- ნაწილს თავიდან ვახდევინებდით და ნაწილს მოსავლის აღების შემდეგ. ამის გარდა, ჩვენ ქონების გადასახადის სახით ვალდებულებებიც გვაქვს ბიუჯეტთან და ყოველწლიურად, ლამის 400 000 ლარს ვიხდით. ასე, რომ ყველაზე მეტად მაინც ჩვენ დავზარალდით..

ნელი თორდია

მეტის ნახვა
18-12-2017, 20:10


თბილისიდან სტამბულამდე და უკან "თურქიშ აირლაინსის" "პეგასუსის" თვითმფრინავით ვიმგზავრეთ, რომლის ფრთებზე ბერძნული მითოლოგიის ზღაპრული ფრთოსანი ცხენია გამოსახული. უამრავი რამის ჩამოთვლა შეიძლება. ამ სახელმწიფოს, ხალხს, ერს თავისი, საკუთარი არ აქვს, მაგრამ სხვისას იფერებს, იშნოვებს და მეტიც, მსოფლიოს წინაშე თავს მაღლა წევს, შრომობს, აშენებს და არავისზე ნაკლებად არ მიაჩნია თავისი სახელმწიფო…

თურქმა შესანიშნავად იცის საკუთარი თავის ფასი. იცის, რომ ის არ არის ძველი, დიდებული კულტურის შემოქმედი. თვითონვე აღიარებს, რომ არ ცხოვრობს საკუთარ მიწაზე, მან იცის, რომ ის იყო მომთაბარე, არ გააჩნდა საკუთარი მიწა, კულტურა, ტრადიცია, მაგრამ შეიძინა, წაართვა, მიითვისა. ეს იცის და დღემდე კომპლექსი აქვს, მეჯღანუაშვილის კომპლექსი, რომელსაც მუდმივად ფარავს მსოფლიოს წინაშე, იმ მსოფლიოსი, რომელსაც, კაცმა რომ თქვას, სულაც არ ანაღვლებს ეს ამბავი, რადგან ბევრი მათგანის ისტორიაც ისეა შექმნილი, როგორც თურქეთისა.

გაგიკვირდებათ, მაგრამ თურქს კომპლექსი აწუხებს მეზობელ ი, გაჭირვებული საქართველოს წინაშეც, რომლის ინდუსტრიითაც აიდგა ფეხი გასული საუკუნის 80–90-იან წლებში. დღეს კი ქართული ეკონომიკა თურქულ ეკონომიკასთან არის მიბმული და მისი ერთგვარი გაგრძელებაა...
თურქები აღიარებენ, რომ საქართველო დიდებული კულტურის ქვეყანა იყო და არის. ნებისმიერმა მათგანმა იცის, რომ არსებობდა შოთა რუსთაველი, დავით აღმაშენებელი, მოსწონთ და ეთაყვანებიან ქართულ სიმღერებსა და ცეკვებს, ქართულ თვითმყოფად სამზარეულოს.

თუ ყური მოჰკრეს, რომ "გურჯისტანიდან" ხარ, აღფრთოვანებული თვალებით გიყურებენ, ცერს მაღლა სწევენ და დიდი პატივისცემით გეპყრობიან მანამ, სანამ იმსახურებ ამას და უკადრებელს არ იკადრებ…
თურქეთი დღეს 80-მილიონიანი უმდიდრესი სახელმწიფოა. მიუხედავად ამისა, მას სურს 3-მილიონიანი საქართველოს მსგავსი კულტურა ჰქონდეს და მეტიც, თავისას ქართულ კულტურასთან აიგივებს.
ჩვენ ერთი კულტურის ხალხი ვართ, ამბობს თურქი და დასძენს: ერთნაირი ცხოვრების წესი გვაქვს, თითქმის ერთი ხალხი ვართ, ამბობს და კმაყოფილია ამით.

მე, რა თქმა უნდა, არ ვეწინააღმდეგები. თქვას, რაც უნდა, სინამდვილეში რომ ასე არაა, ეს გულში თვითონაც მშვენივრად იცის, მაგრამ მუდმივ კომპლექსს, აღზევებული მდაბიოს კომპლექსს ვერ იშორებს და თუმცა მდიდარია, მაინც უნდა გაჭირვებულ, მაგრამ კულტურულ, ღრმა ისტორიის მქონე ერს გაუტოლდეს, დაემსგავსოს, მეტიც, საკუთარი თავი გააიგივოს მასთან.

სურს დაივიწყოს, რომ ჯერ კიდევ მე 11 საუკუნეში მომთაბარე იყო და მიჩვენებს მისი თურქი რძლის ფოტოს, რომელიც ქერაა და ცისფერთვალება…
თურქების უმრავლესობა მუქკანიანია, მომწვანო, მოყვითალო ფერი გადაჰკრავთ და უპროპორციო სხეულის ნაწილები აქვთ, თუმცა ლამაზ თურქსაც შეხვდები, რომლებიც, სინამდვილეში, ალბათ, თურქები არც არიან.


ულამაზესია მარმარილოს ზღვა.
თოლიები გაჰკივიან, ლამის მხარზე დაგასხდნენ.
ზღვის ნაპირზე ჰაერი თევზის სუნით არის გაჟღენთილი.
ზღვისპირას მუდმივად დგომით გამომშრალი, გამხმარ ტარანასავით თურქი შავი ულვაშების ქვემოდან გამოჩრილ თეთრ კბილებს აჩენს და პირდაპირ მეუბნება, რომ ქართველი ვარ.

_ გურჯი. შენ ქართველი იქნები, _ ამბობს, თავს უცნაურად აკანტურებს.
_ გურჯი ქალები ყველაზე ლამაზები ხართ. _ დარწმუნებით ლაპარაკობს.
_ რუსები? რუსები არ არიან ლამაზები? _ ვეკითხები, რადგან მგონია, რომ სითეთრის გამო მიაჩნია ქართველები ლამაზებად.
_ რუსები კარგები არიან, მაგრამ ქართველი ქალი ჯობია. ქართველი ქალი უფრო ალერსიანია. მე ვიცნობ ნინოს, თეას, მაიას, შენ რა გქვია.
_ ირანდა.
_ ირანდა, _ იმეორებს რამდენიმეჯერ, თან თავს აქეთ-იქით იქნევს.
ცივა. სუსხია ზღვის ნაპირას. ბალაგანზე თითქმის წყალში დგანან მოვაჭრეები და ახალდაჭერილ თევზს ჰყიდიან.
თევზის რეწვა თურქეთის ეკონომიკის ერთ-ერთი მთავარი ნაწილია.
თურქეთის უბრალო მოქალაქეს შეუძლია საკუთარი წვრილი ბიზნესი აწარმოოს _ დაიჭიროს თევზი საკუთარი ქვეყნის ზღვაში და გაყიდოს ან ცოცხლად, ან იქვე შეუწვას მსურველს…

გარემოს დაცვისა და ბუნებრივი რესურსების სამინისტროს გამოცხადებულ აუქციონზე 2005 წელს საქართველოს ტერიტორიულ წყლებში თევზჭერის უფლება რამდენიმე ფირმამ მიიღო.

ლიცენზიანტმა ქართველმა ბიზნესმენებმა თევზჭერის უფლება იჯარით თურქ მეთევზეებს გადასცეს.
უბრალო ქართველი მეთევზეები კი ხელისუფლებისგან კრედიტებით დახმარებას ითხოვენ, რათა თურქებს, რომლებიც საქართველოში მას შემდეგ შემოდიან, რაც თურქულ წყლებში თევზჭერა სეზონურად შეწყდება, უთხრან: ჩვენ თვითონ დავიჭერთ თევზს და მოგართმევთ ხოფაში...

წვრილი ბიზნესი აქვს მუსტაფას. იგი 22–25 წლის იქნება. მუსტაფა სტამბულის ერთი ცენტრალური ქუჩის კუთხეში წაბლს წვავს და ჩაის და ნამცხვრებს სთავაზობს მსურველებს. იქვე უდგას წვენების საწური აპარატი, რომელიც ფორთოხალს ჯერ რეცხავს, მერე ჭრის, წურავს და ნატურალურ წვენს ჰყიდის. ქუჩაში სამი მაგიდა უდგას და ამ მაგიდებს ხშირ-ხშირად წმენდს გულდასმით… ვინ იცის, შეიძლება ხვალ მუსტაფა მსხვილი ბიზნესმენი გახდეს, კაფეების ან რესტორნების მფლობელი. მას სახელმწიფოც ეხმარება ამაში.

თურქეთის რომელ კუნჭულშიც უნდა იყო, დღეში ხუთჯერ მუეძინი შეახსენებს თურქ ერს, რომ `არა არს ღმერთი თვინიერ ალაჰისა~. მაშინ ყველა ანებებს თავს საქმეს და იჩოქებს უხილავი და უსახო ალლაჰის წინაშე.
თურქეთის ტერიტორიაზე ვერსად ვერ ნახავ დანგრეულ ან მოუვლელ მეჩეთს. იდეალური წესრიგი და სისუფთავეა მეჩეთების ეზოში და თვით მეჩეთშიც.
მეჩეთში შესვლა თუ გინდა, ფეხსაცმელი კიბეებთან უნდა დატოვო, მტვერი ტაძარში არ უნდა შეიტანო. არამუსულმანიც ვერ შევა მეჩეთში ფეხსაცმლით. ფეხმორთხმული მლოცველები, მიუხედავად იმისა, რომ თითქოსდა ნირვანაში არიან, იმას მაინც ხედავენ, ქალი უთავსაფროდ რომ დგახარ და მიგანიშნებენ, რომ მათ სალოცავს პატივი უნდა სცე, თავსაბურავი უნდა დაიხურო. უცებ მახსენდება სიონში შორტებიანი, ნახევრადგახდილი, ზურგჩანთებიანი უცხოელი ტურისტები, მაგრამ შთაბეჭდილებისგან ეს მაშინვე მავიწყდება, რადგან ჩემს წინ თავად სულთან სეულეიმანის სარკოფაგია. გვერდით ჰიურემ სულთანის და მათი შვილებისა და შვილიშვილების საძვალეები. სარკოფაგები მეჩეთის გვერდით აშენებულ სპეციალურ აკლდამაშია განთავსებული. სარკოფაგებს კუბოს ფორმა აქვს. უზარმაზარი კუბო სულთნისაა, შედარებით მორჩილი მეუღლის, უფრო მომცრო შვილების და სულ პატარა სულთნის გარდაცვლილი მცირეწლოვანი შთამომავლის. სარკოფაგის თავი დასავლეთისკენაა მიმართული და მათ სიცოცხლეში რომ ეხურათ, ის ჩალმა ადევს სარკოფაგის წვერს, დასავლეთის მხარეს.

თავიანთი დიდებული სულთნები თურქებს წმინდანებად მიაჩნიათ და მათ საძველეებთან ლოცულობენ კიდეც.
თურქებს არ უყვართ რუსები.
თუმცა რუსი ტურისტებით სავსეა თურქეთი, თურქმა რომც იცოდეს, ერთ სიტყვას არ იტყვის რუსულად. სამაგიეროდ, ამერიკელები მოსწონთ.
ამერიკამ ისინი აღიარა.
ამერიკამ თურქეთი დააფასა.
ამერიკას კარგად ესმის თურქეთის!..

_ ბათუმი და მთელი აჭარა თურქული ტერიტორიაა, _ მეუბნება ჩემი მასპინძელი, რომელსაც, მგონი, მიაჩნია, რომ მე, შეიძლება, სინამდვილე არ ვიცოდე და ამ აბსურდში, ცდილობს, დამარწმუნოს.

მეღიმება და ვეუბნები, რომ სხვა თემაზე ვილაპარაკოთ, ვიდრე ყველაფერს გავიხსენებთ.
თურქი უხერხულად იშმუშნება და კიდევ ერთხელ ვგრძნობ, როგორ სურს მას, კომპლექსები ჩამოიბერტყოს… როგორ უჭირს დიდ ქართულ კულტურასთან შეხვედრა, როგორ უნდა, რომ მის წიაღში იყოს, როგორ უნდა, რომ იყოს ის, რაც არ არის…
ჩვენი დღევანდელი პოლიტიკოსები არ ვიცი, დიპლომატიის ეთიკისთვის, არ ვიცი, უცოდინრობით, ამბობენ, რომ თურქეთი ჩვენი მეგობარია და ის არასდროს ყოფილა ჩვენი ისტორიული მტერი.

ალბათ, სამწუხარო რეალობაა, მაგრამ, რაც უნდა მოხდეს, თურქეთი ვერასდროს გახდება ჩვენი მეგობარი ვერც მენტალობით, ვერც კულტურით, ვერც ტრადიციით, ვერც წარსულით და ისტორიით, რადგან თურქი ერი დღეს არის იმ მომთაბარე თურქი სელჩუკების შთამომავალი. ჩვენს წინაპრებს რომ ჟლეტდა, ჩვენს ტაძრებს რომ ანგრევდა და ხელნაწერებს რომ წვავდა. გენეტიკა, გენეტიკის მეხსიერება, წარსული კი, რაც უნდა დაანგრიო და წაშალო, ის არსებობდა ესაა ფაქტი და ამ რეალობას თუ გაექცევი, ნამდვილი პოლიტიკოსი კი არა, ქოსატყუილა მეზღაპრე ხარ, რომელიც ვერც ქვეყანას მოუტანს სიკეთეს და ვერც საკუთარ თავს...

შეუძლებელია დღეს პატივი არ სცე თურქ ხალხს და თურქეთის სახელმწიფოს, რომლებმაც შექმნეს და გააძლიერეს ევრაზიის ერთ-ერთი უდიდესი და უმდიდრესი ქვეყანა თავიანთი შრომითა და თავდადებით.
როგორც კი ფეხს დაადგამ თურქეთის ტერიტორიაზე, მიიხედ-მოიხედავ, ხედავ მოფუსფუსე ხალხს, ინტერესით და საქმით გართულს, ქალაქები დუღს, სადღაც ქარხნის თუ ფაბრიკის კვამლი ამოდის, ყველა პატივს სცემს ეროვნულ დროშას, ერდოღანს, შენობებზე აქა-იქ დაინახავ პლაკატს, რომელზეც გამოსახულია ცხენზე მჯდომარე შავფაფახიანი კაცი. ეს ყველა დროის თურქთა ბელადი მუსტაფა ქამალ ათათურქია…
პატივსაცემი ხალხია თურქები. ანგარიშგასაწევი.

_ მე შემიძლია მოვკვდე საქართველოსთვის, _ ვამბობ.
ჩემს მასპინძელს აღმოსავლური ცბიერებით ეღიმება, თან ბაქლავას მთავაზობს.
რა შუაში იყო ახლა ჩემი "გამოსვლა"?
ვგრძნობ, ცოტა უკმაყოფილოა.
ამჯერად, თურქეთში ფულის საშოვნელად ჩამოსულ გურჯის ქალს ვერ შეხვდა. ცოტა დაბნეულია და სადღაც გონების სიღრმეში სიტყვას ეძებს, რა მიპასუხოს.
_ მე მიყვარს ჩემი მიწა, _ ამბობს.
მან იცის, რომ თუ საჭირო იქნა, იბრძოლებს ამ მიწისთვის…
უკან ვბრუნდები.

ათათურქის აეროპორტში არაბები, ყაზახები, ზანგები, თურქები, თურქები და თურქები, ერთმანეთში ირევიან.
იქვე ქალები სხედან. მოტკეცილი ელასტიკის შარვლებით და ჯინსებით. ხშირ-ხშირად ისწორებენ ვარცხნილობას, ნერვიულად იცვლიან ჯდომის პოზას. ლაპარაკობენ მიმიკებით და ხელებს გამომწვევად შლიან.
ნამდვილად თბილისელები იქნებიან, _ ვფიქრობ. ვდგები და შორიახლოს ჩავუვლი. 
ეჰ, ქართულად ლაპარაკობენ…

რამდენიმე საათში "პეგასუსს" თბილისისკენ მოვყავართ.
ქართული ავიახაზები მთლიანად თურქულ ავიახაზებზეა დამოკიდებული.
თბილისის აეროპორტები თურქული ავიაკომპანიის კურირების ქვეშაა.
ორსაათიანი ფრენის შედეგ თურქი გოგონა მომხიბლველი ხმით აცხადებს, რომ უკვე თბილისის აეროპორტში ვართ.
ღამის 3 საათია.
ირგვლივ სიწყნარეა…
მოწყენილობა…
სიცივე…
თითქოსდა მიუსაფრობაც…
უპატრონობა…
სიღარიბე…
უკვე ჩემს მიწაზე ვარ.
თბილია ქართული მიწა.

ირანდა კალანდაძე

მეტის ნახვა
12-12-2017, 16:49



"საერთო გაზეთის" სტუმარია ექსპერტი მანანა ნიკოლაიშვილი:

– ხორავას ქუჩაზე დატრიალებულმა ტრაგედიამ მთელი საქართველო შეძრა, რაც მოწმობს, რომ ერი მთლად გადაგვარებული არაა და საღად აზროვნების უნარი კიდევ შემოგვრჩა. თუმცა, როგორც ხშირად ხდება, სანამ ურემი არ გადაბრუნდება, გზას ვერ ვხედავთ და ზოგჯერ, ამის მერეც გვიჭირს სწორი გზია დანახვა. მიჭირს ამ თემაზე ემოციების გარეშე საუბარი და უნდა მაპატიოთ.. პირველ რიგში, გარდაცვლილი მოზარდების ოჯახებს, ახლობლებს და სრულიად საქართველოს მივუსამძიმრებ და შემდეგ გეტყვით, რომ მხოლოდ მანდატურის ინსტიტუტი სკოლას ვერ იხსნის! მანდატურის კონტროლის არეალი კი არ უნდა გაზარდონ, მმართველი პარტია უნდა გამოვიდეს თავისი „ნაჭუჭიდან“, სპეციალისტებს და ექსპერტებს უნდა დაუძახოს და სასწრაფო ზომები გაატაროს, თორემ ასეთი ინციდენტები კიდევ გაგრძელდება. არ შეიძლება ამდენი უმოქმედობა და მხოლოდ შედეგებთან ბრძოლა. შედეგებს კი არა, მიზეზებს უნდა ვებრძოლოთ და მიზეზი სწორედ ხელისუფლების უმოქმედობაში იმალება..

– კონკრეტულად, რა ზომები უნდა მიეღო ხელისუფლებას სკოლებში წესრიგის და დისციპლინის დასამყარებლად?


– პირველ რიგში, ღრმა და ყოვლისმომცველი რეფორმები უნდა გაეტარებინა, რაც კანონში ცვლილებების შეტანას კი არა, ძირფესვიანად ახალი კანონების მიღებას გულისხმობს. განათლების მინისტრად მუშაობის პერიოდში, გიორგი მარგველაშვილმა ბრძანა, ეროვნულ სასწავლო გეგმებს გადავხედე და არაფერი შესაცვლელი არ არის, ცოტა ცვლილებებია შესატანიო. ხელისუფლების შესაცვლელად იმიტომ არ გვიბრძოლია, რომ იგივე, უვარგისი ზოგადი, უმაღლესი თუ პროფესიული განათლების კანონები გვქონოდა, რაც მანამდე. მე ვიღებდი მონაწილეობას „ქართული ოცნების“ პროგრამის შედგენაში, სადაც პირველ რიგში, კანონმდებლობის შეცვლაზე იყო საუბარი. მოვიდნენ ხელისუფლებაში და მერე აღარ შეცვალეს, ანუ მოგვატყუეს, ხომ? ამ „ზოგადი განათლების კანონით“ მართვა არის დანაშაული. მეტი რა ვთქვა? დანაშაულებრივი კანონები შეინარჩუნეს, კადრები დატოვეს, ერთ ადამიანს არ უშვებენ მმართველობიდან და ამ დაქცეულ განათლების სისტემას მარტო მინისტრის შეცვლა უშველის? მით უმეტეს, როცა მინისტრებადაც არაპროფესიონალებს ნიშნავენ.. ჯეჯელავა რომ ამბობდა, ამაზონის მსგავსი საიტი უნდა შევქმნათ და სკოლის საქმე იქ უნდა გავარჩიოთო, ამას ჭკუათმყოფელი ადამიანი იტყვის? სკოლა არასწორად გატარებულმა რეფორმებმა დაანგრია, რაც სააკაშვილის ხელისუფლებაში მოსვლამდე დაიწყო. სისტემის ნგრევის მასშტაბები სააკაშვილმა ზენიტში აიყვანა და „ქართულმა ოცნებამაც“ იგივე გააგრძელა. რატომაა განათლების სამინისტრო დღემდე ლომაიას და შაშკინის კადრებით სავსე და ვინ ლობირებს ნაციონალების მიერ პოლიტიკური ნიშნით დანიშნულ ადამიანებს, რომლებმაც სკოლებიდან 20 000-ზე მეტი წესიერი და მცოდნე პედაგოგი გარეკა, დედა უნივერსიტეტი ლამის ტექნიკუმად გადაგვიკეთა და მეცნიერები ჩარეცხა?

– როგორც მახსოვს, სკოლებში ძალადობის შემთხვევები მას შემდეგ გახშირდა, რაც „თავისუფლების ინსტიტუტის“ მოთხოვნით, მასწავლებლის უფლებები შეზღუდეს და მოსწავლეს უზომოდ დიდი უფლებები მისცეს.. აკრძალეს ბავშვების ჩხრეკა და გააუქმეს არასრულწლოვანთა საქმის ინსპექტორები, რომლებსაც ე.წ. რთულად აღსაზრდელ ბავშვები სკოლაშიც და სკოლის გარეთაც კონტროლზე ჰყავდათ.

– არა მარტო ინსპექტორები.. პროკურატურასა და შინაგან საქმეთა სამინისტროში არასრულწლოვანთა საქმეებისთვის ცალკე სამმართველოები იყო, სადაც არასრულწლოვანთა ფსიქიკისა და ფსიქოლოგიის მცოდნე ადამიანები მუშაობდნენ. სკოლას მენეჯერი კი არა, პროფესიონალი დირექტორი მართავდა და განათლების სამინისტროში სკოლისა და ტერიტორიული ორგანოების მართვის მრავალწლიანი გამოცდილების მქონე ადამიანები მუშაობდნენ. სულ რომ ცეკას მდივნის ცოლი ყოფილიყავი, არ დაგაწინაურებდნენ, თუ შესაბამის საფეხურებს არ გაივლიდი. აი, ასეთი გამოცდილების მქონე პროფესიონალები გამოყარეს სამინისტროდან, მათ ნაცვლად, იურისტები შერეკეს და მინისტრებად ძალოვანი სტრუქტურების წარმომადგენლები დაგვინიშნეს. მგონი, დედამიწაზე ერთადერთი ქვეყანა ვართ, სადაც კანონში წერია, რომ სკოლის დირექტორი შეიძლება არაპროფესიონალი ანუ პედაგოგიური განათლების არმქონე ადამიანი იყოს.
საერთოდ, ქვეყანაში, სადაც მსხიობებითადა სპორტსმენებით სავსე პარლამენტში ერთი პედაგოგი არ ჰყავთ, რომელი განათლების პრიორიტეტულობაზე და პედაგოგის პროფესიის პრესტიჟულობაზეა საუბარი?
ქვეყანაში აღზრდის კონცეფცია არ არსებობს. ნაციონალურმა მოძრაობამ სკოლებიდან სამლოცველო კუთხეები და ხატები გამოყარა და „ქართულმა ოცნებამაც“ იგივე გზა გააგრძელა. თუ ბავშვს რწმენა, ღვთის შიში და სიყვარული არა აქვს, არც მოყვასისი სიყვარული ექნება, არც ზნეობა და მორალი. ასეთ ცივსისხლიან სადისტს მანდატური დაამაგრებს?
`ნაციონალების~ მიერ მაფიად ჩამოყალიბებულ განათლების სისტემას მარტო მინისტრების შეცვლა როგორ უშველის, როცა მთავარი მაფიოზები ადგილებზე არიან.

– სკოლებში ძალადობის ფაქტები რელიგიის სწავლების დროსაც ხდებოდა..


— ჩხუბი და კინკლაობა და ასეთი სადისტური მკვლელობა ერთი არ არის. ვიმეორებ, სკოლა ხელკეტიანმა ადამიანმა კი არა, პედაგოგიკამ, ფსიქოლოგიამ, სკოლათმცოდნეობამ, ღმერთმა და სიყვარულმა უნდა მართოს. ათეული წლებია, საქართველოში გაშმაგებული ბრძოლა მიდის ეკლესიის, სკოლის და ოჯახის წინააღმდეგ, იმიტომ, რომ ნებისმიერი სახელმწიფო ამაზე დგას. მიზანი თითქმის მიღწეული აქვთ, რადგან მშობლები შვილებს საერთოდ მოწყდნენ.. ოჯახების უმეტესობა დაშლილია. თუ ერთიანია, ქმარი ცალკე „სეირნობს“, ცოლი ცალკე და შვილისთვის ვერც ერთი იცლის. ძალიან მძიმე სათქმელი, მაგრამ უნდა ვთქვა, რომ სკოლა კორუმპირებულია და სასკოლო დისციპლინა დარღვეული. მე 11 და მე12 კლასელები სკოლას მასობრივად აცდენენ და გაცდენების მაჩვენებელი სხვა კლასებშიც მაღალია. ბევრი მოსწავლე სააფთიაქო ნარკოტიკებს მოიხმარს. სასწავლო-აღმზრდელობითი პროცესი რომ ჩავარდა, ამას წინა წლების საატესტატო გამოცდების შედეგებიც ადასტურებს. სკოლებში უამრავი ძალადობის ფაქტი ხდება, რომელიც არ ხმაურდება. რაც ყველაზე მთავარია, ქვეყანაში მიღებული არ არის განათლების ეროვნული დოქტრინა ანუ რასაც ესენი ეროვნულ მიზნებს ეძახიან და რაც აქვთ — ცუდი, კოსმოპოლიტური და უვარგისი, ისიც არ სრულდება.

– ამ თემებზე განათლების სამინისტროსთან თუ გქონიათ საუბარი?


– სამინისტრო ყველასთვის მიუწვდიმელია და ვის უნდა ელაპარაკო? უამრავი სკოლის დირექტორისგან მსმენია, რომ მინისტრთან შეხვედრას ვერ ახერხებს. რატომ უნდა იყოს მინისტრი სკოლის დირექტორისთვის მიუწვდომელი?
– გავრცელებული ინფორმაციით, ხორავას ქუჩაზე მომხდარ ტრაგედიასთან დაკავშირებით, შინაგან საქმეთა და განათლების მინისტრებმა მორიგი სამუშაო შეხვედრა გამართეს. გადაწყდა, რომ სკოლების უსაფრთხოების მონიტორინგში საწყის ეტაპზე საპატრულო პოლიცია ჩაერთვება. მინისტრები შეთანხმდნენ, რომ შედგება უწყებათშორისო სამუშაო ჯგუფი, რომელიც დანაშაულის პრევენციის გეგმას შეიმუშავებს.
– მხოლოდ ეს საკმარისი არაა. ძალოვანმა სტრუქტურებმა სკოლებსა და სკოლის მიმდებარე ტერიტორიებზე დილის 9 საათიდან 4 საათამდე პატრულირება უნდა განახორციელონ. უნდა გადმობრძანდნენ ძვირადღირებული მანქანებიდან და ფეხით შემოვლა მოახდინონ. ეს დანები და ხანჯლები ყველა ქუჩაზე და ბაზრობაზე რომ თავისუფლად იყიდება, სასწრაფოდ მისაღებია კანონი, რომელიც არასრულწლოვანისთვის ცივი იარაღის მიყიდვას აკრძალავს. სასწრაფოდ უნდა შევიდეს კანონში ცვლილება და საერთოდ უნდა აიკრძალოს ცივი იარაღის თავისუფალი გაყიდვა. დანა მხოლოდ მონადირის ან ამ ტიპის სპეციალიზირებულ მაღაზიაში უნდა გაიყიდოს და მხოლოდ ზრდასრულზე. დაუყოვნებლივ უნდა გაუქმდეს სკოლის დირექტორების კონკურსის შედეგები. პარლამენტმა უნდა შეცვალოს დირექტორის შერჩევის კრიტერიუმები და თანამდებობაზე მხოლოდ ის ადამიანები დატოვონ, რომლებიც კომპეტენციით, ცოდნით და გამოცდილებით დაკავებულ თანამდებობას შეესაბამებიან.

— თქვენი აზრით, მომხდარის გამო, სკოლის დირექციას პასუხისმგებლობა უნდა დაეკისროს?

– სანამ ამაზე გიპასუხებთ, აუცილებლად უნდა ვახსენო კიდევ ერთი პრობლემა. სკოლის დირექტორების უმეტესობა ძირითადი საქმიანობის პარალელურად, ტრენერად მუშაობს და ტრენინგების დროს, სკოლის რამდენიმე დღით დატოვება უწევს, რაც დაუშვებელია. გასაგებია, რომ იმ ტრენინგებში დიდ გასამრჯელოს იღებენ, მაგრამ თუ ტრენერის ხელფასი უნდათ, სკოლის რთხოებაზე და ამას საკანონმდებლო დონეზე უნდა აგვარებდეს. რაც შეეხება თქვენს კითხვას, რამდენიმე დღის წინ გიორგი მარგველაშვილმა ბრძანა, პასუხისმგებლობის ვინმესთვის დაკისრება ნაადრევიაო. როგორ, ამხელა დანაშაული მოხდა და პასუხისმგებლობა არავის უნდა დაეკისროს? მიუხედავად იმისა, რომ 51-ე სკოლის დირექტორს მანანა თურქაძეს დიდ პატივს ვცემ, ვერც ის, ვერც სკოლის დირექცია და კლასის ხელმძღვანელი პასუხისმგებლობას ვერ გაექცევიან. სკოლა ვალდებული იყო, რომ პრობლემა დაენახა და თუ თვითონ ვერ მოერეოდა, შინაგან საქმეთა სამინისტროსთან და მშობლებთან ერთად ემოქმედათ. დიახ, ვისაც თანამდებობრივად ევალებოდა, რომ ასეთი ტრაგედია არ მომხდარიყო, ყველამ პასუხი უნდა აგოს. ეს იმისთვისაა საჭირო, რომ კანონს პატივი ვცეთ და სამართლიანი სახელმწიფოს მშენებლობა დავიწყოთ.

შინაგან საქმეთა სამინისტროის ინფორმაციით, 51-ე სკოლის მოსწავლეების მკვლელობაში ბრალდებული ორი პირი დაკავებულია. „ ჩვენ ყველას კარგად გვესმის რამდენად მნიშვნელოვანია ობექტურობის და სამართლიანობის ხარისხი მსგავს თემებში. შსს-ს სახელით მინდა დავარწმუნო საზოგადოება, რომ ამ საქმესთან დაკავშირებით დეტალები იქნება უმოკლეს ვადაში გამოძიებული, გამოძიების პროცესი დასრულდება და ყველა ადამიანი, ვინც პირადად მონაწილეობდა ამ დანაშაულში ან რაიმე სახის შემხებლობა ჰქონდა ამ დანაშაულთან, უმკაცრესად, ობიექტურად და რაც მთავარის, სამართლიანად დაისჯება.” — განაცხადა შს მინისტრმა გიორგი გახარიამ.

ნელი თორდია

მეტის ნახვა
9-12-2017, 18:22


9 დეკემბერს მსოფლიო კორუფციასთან ბრძოლის საერთაშორისო დღეს აღნიშნავს.ამასთან დაკავშირებით "სარეთაშორისო გამჭვირვალობა-საქართველო" განცხადებას ავრცელებს, რომელშიც ნათქვამია, რომ კორუფცია სერიოზული დანაშაულია, რომელიც აფერხებს ეკონომიკურ და სოციალურ განვითარებას, სიღარიბის დაძლევას, სახელმწიფოს რესურსების გონივრულ მართვას და საჯარო სერვისების ეფექტურ მიწოდებას.

"2004 წლიდან დღემდე ამ სფეროში განხორციელებული რეფორმების მიუხედავად, კორუფცია სერიოზულ პრობლემად რჩება საქართველოში. მართალია წვრილმანი მექრთამეობა ჩვენ ქვეყანაში დღეს უკიდურესად იშვიათია, მაგრამ კვლავ არსებობს მნიშვნელოვანი საფრთხეები კორუფციის უფრო კომპლექსური ფორმების მხრივ, განსაკუთრებით ხელისუფლების მაღალ დონეზე.

იმ ფაქტორებს შორის, რომლებიც საქართველოში მაღალი დონის კორუფციის რისკებს განაპირობებს, აღსანიშნავია დემოკრატიული კონტროლისა და ზედამხედველობის სისტემის ხარვეზები, რაც, თავის მხრივ, საკვანძო ინსტიტუტების (პირველ რიგში პარლამენტისა და სასამართლოს) სისუსტის შედეგია. კორუფციის პოტენციურ წყაროდ რჩება არასათანადოდ დარეგულირებული კავშირები თანამდებობის პირებსა და კერძო კომპანიებს შორის, ხოლო სამართალდამცავ უწყებებს არ შესწევთ მაღალი დონის კორუფციის ეფექტურად გამოძიების უნარი პოლიტიკური ხელძღვანელობისგან არასაკმარისი დამოუკიდებლობის გამო. გამოწვევად რჩება საჯარო სამსახურში ნეპოტიზმის, პატრონაჟისა და ფავორიტიზმის აღმოფხვრა და მისი ჩამოყალიბება დამოუკიდებელ და პროფესიონალიზმზე დაფუძნებულ ინსტიტუტად,"- ნათქვამია განცხადებაში.

არასამთავრობო ორგანიზაცია მიიჩნევს, რომ კორუფციასთან ბრძოლის სფეროში შემდგომი პროგრესის მისაღწევად საჭიროა, რომ საქართველოს ხელისუფლებამ განაგრძოს ანტიკორუფციული პოლიტიკისა და კანონმდებლობის რეფორმირება და ამავე დროს გადადგას ნაბიჯები უფრო პლურალისტური და დემოკრატიული პოლიტიკური სისტემის შექმნისაკენ, კერძოდ:

1.უზრუნველყოს პარლამენტისა და სასამართლოს საზედამხედველო როლის გაძლიერება;
2.ხელი შეუწყოს პოლიტიკური პარტიების გაძლიერებას და უფრო თანაბარი საარჩევნო გარემოს ჩამოყალიბებას;
3.პატივი სცეს საკვანძო საზედამხედველო ინსტიტუტების (მათ შორის სახელმწიფო აუდიტის სამსახურისა და პროკურატურის) დამოუკიდებლობას;
4.შექმნას ძლიერი და დამოუკიდებელი უწყება კორუფციის (განსაკუთრებით მაღალი დონის კორუციის) გამოძიების ფუნქციით და ზოგადად უზრუნველყოს ანტიკორუფციული კანონმდებლობის ნორმების ეფექტური შესრულება პრაქტიკაში;
5.გადადგას ქმედითი ნაბიჯები რეალურად დამოუკიდებელი, დეპოლიტიზებული და პროფესიონალური საჯარო სამსახურის შესაქმნელად
6.მთავრობსა გამჭვირვალობისა და ანგარიშვალდებულების ამაღლების მიზნით მიიღოს კანონი ინფორმაციის თავისუფლების შესახებ, რომელშიც გათვალისწინებული იქნება სამოქალაქო საზოგადოებისა და საერთაშორისო პარტნიორების რეკომენდაციები;
7.მიიღოს ზომები პოლიტიკური პარტიების დაფინანსებისა და სახელმწიფო შესყიდვების სფეროებში არსებული კორუფციის რისკების შესამცირებლად;
8.ხელი შეუწყოს დამოუკიდებელი მედიისა და საგამოძიებო ჟურნალისტიკის განვითარებას.

მეტის ნახვა
9-12-2017, 18:16


_ რატომ მოხდა ის, რაც მოხდა? რატომ არიან ეს მოზარდები ასეთი აგრესიულები? ვინ არის დამნაშავე მომხდარში _ სკოლა? ოჯახი? საზოგადოება? რა ვქნათ, როგორ მოვიქცეთ, რომ ეს უბედურება არასოდეს განმეორდეს? _ აი, კითხვები, რომლებსაც გასულ კვირას მომხდარი ტრაგედიის შემდეგ შეძრწუნებული და შეშინებული საზოგადოება სვამს.

რა თქმა უნდა, უდიდესი ტრაგედიაა, რომ ამ შემზარავ ამბავს ორი მოზარდის სიცოცხლე შეეწირა, თუმცა ისიც არანაკლებ დიდი ტრაგედიაა, რომ იმ მოზარდების სახით, რომლებმაც თანატოლები დანებით დაჩეხეს, რამდენიმე მკვლელი შეემატა მკვლელთა არცთუ ისე მცირერიცხოვან რიგებს.
იმედია, გამოძიება ობიექტურად და მიუკერძოებლად გამოიკვლევს ყველაფერს და სიმართლეს დაადგენს, თუმცა ის ვერ დაადგენს და პასუხს ვერ გასცემს ერთ მთავარ კითხვას _ რა ხდება ამ ქვეყანაში, რა ხდება იმ საქართველოში, სადაც ხორავას ქუჩაზე დატრიალებული ტრაგედია სულაც არ გახლავთ ერთადერთი და გამონაკლისი შემთხვევა?

როგორც წერილის დასაწყისში ვთქვით, შეძრწუნებული და შეშინებული საზოგადოება მომხდარში გარკვევას ცდილობს და იმ მიზეზებს ეძებს, რომლებსაც შეიძლება ეს ტრაგედია გამოეწვია, ამ ძიებაში კი ხან მანდატურებისკენ იშვერს თითს, ხან მასწავლებლებისკენ, ხან შსს-სკენ და ა. შ.
მიზეზები მართლაც ბევრია, მაგრამ არის ერთი მთავარი მიზეზი, რაზეც არავინ ლაპარაკობს.

ხორავას ქუჩაზე მომხდარი ტრაგედია და კიდევ სხვა ტრაგედიები, არის ტრაგედია იმ ბავშვებისა, იმ მოზარდებისა, რომლებსაც ჩვენ, უფროსებმა, სამშობლო დავუკარგეთ და ის ნიადაგი გამოვაცალეთ, რომელზეც ადამიანი ადამიანად უნდა აღზარდოს და სრულფასოვან მოქალაქედ უნდა ჩამოყალიბდეს.
ძალიან ვთხოვ ყველას, ეს სიტყვები პოეტური შეფერილობის მაღალფარდოვან სიტყვებად არ ჩამითვალოთ.
სინამდვილეში სწორედ ეს არის რეალური მიზეზი იმისა, რაც ჩვენს გარშემო ხდება და რასაც ვერ უძლებს მოზარდის ჯერ კიდევ ჩამოუყალიბებელი ფსიქიკა.
ეს არის მორალურად და ფსიქიკურად ტრავმირებული თაობა, უსამშობლოდ, უეროვნებოდ, გრიგალის მიერ მიწიდან ამოგლეჯილ ხესავით უფესვოდ დარჩენილი თაობა, რომელსაც ვცდილობთ, არაფერი დავაკლოთ და შეძლებისდაგვარად მართლაც ყველაფერს ვაძლევთ, რისი გაღებაც შეგვიძლია, მაგრამ არ ვაძლევთ მთავარს _ იმის გაგებას და შეგრძნებას, ვინ არიან ისინი? ვისი გორისანი არიან? რა წარსულიდან, რა ტრადიციებიდან მოდიან და როგორები და რანაირები უნდა იყვნენ, რომ ყველა წოდებაზე, ყველა ტიტულზე აღმატებული, ღირსეული ადამიანის სხელი ერქვათ.

ვინმემ უთხრა, ვინმემ აუხსნა ამ ბავშვებს, რომ ქართველი კაცისთვის უდიდეს სირცხვილად, ლაჩრობად, არაკაცობად ითვლებოდა, თუ ვინმეს დანას დაარტყამდა?!

ასეთ კაცს მთელი საზოგადოება მოკვეთდა და ზურგს შეაქცევდა ხოლმე, როგორც უკანასკნელ ვიგინდარას და ნაძირალას.
ვინმემ უთხრა, ვინმემ აუხსნა ამ ბავშვებს, რომ ქართველ კაცს წარმოუდგენელ დაცემად მიაჩნდა, ერთ კაცს რამდენიმე ერთდროულად დასხმოდა თავს და ეცემა?!

არ გეგონოთ, რაღაც ძალიან შორეულ ამბებს ვყვებოდე _ სულ რაღაც ნახევარი საუკუნე გვაშორებს იმ დღიდან, როცა ერთმა არაკაცმა დანით მოკლა ერთი გამორჩეული თბილისელი ბიჭი, რამაც შოკში ჩააგდო იმდროინდელი თბილისის საზოგადოება, იმდენად არაქართული, იმდენად არათბილისური იყო ის, რაც მოხდა.

დღეს ასეთი ამბები ჩვეულებრივ მოვლენად იქცა, რომელიც კი გვტკივა და გვწყინს, მაგრამ არ გვიკვირს, იმდენად შევეჩვიეთ და შევეგუეთ ყოველივე ამას.
უფრო მეტიც, დღეს ვიღაცა ვიღაცას დანით რომ დაჭრის, ეს ამბავი ვაჟკაცობად და კაიბიჭობად მიაჩნია და ვინ ხარ, რა ეროვნებისა ხარო, რომ ჰკითხო, _ ქართველი ვარო, _ ამაყად და თავმომწონედ გეტყვის.

არადა, არ არის ეს კაცი ქართველი _ ქართული გვარ-სახელი კი აქვს, მაგრამ ერთი ჩვეულებრივი სალახანა და არამზადაა, რომელსაც ქართველობასთან არაფერი აკავშირებს, გარდა გვარ-სახელისა.

ამ მოზარდების რომ გვიკვირს, განა იგივეს არ აკეთებენ უფროსები _ მათი უბნელები, თანაქალაქელები, თანასოფლელები, რომლებისთვისაც არაკაცობად არავის ჩაუთვლია დანით ადამიანების ჭრა და ჩეხვა.

ამ ქვეყანაში ყველაფრის სამინისტროს ხომ არ დავაარსებთ, თორემ ადამიანის ქართველად აღზრდის და კარგ მოქალაქედ ჩამოყალიბების სამინისტრო კი უნდა არსებობდეს საქართველოში.

ვხუმრობ, რა თქმა უნდა, თუმცა სახუმაროდ ნამდვილად არ გვაქვს საქმე.
ცალკე სამინისტრო კი არა, წესით და რიგით, მთელი სახელმწიფო სისტემა, პირველ ყოვლისა, ადამიანის ადამიანად, თავისი ქვეყნის პატრიოტად და წესიერ მოქალაქედ ჩამოყალიბებას უნდა ემსახურებოდეს.

ესაა სახელმწიფოს უმთავრესი და უპირველესი დანიშნულება და არა მხოლოდ ეკონომიკის განვითარებაზე, ინვესტიციების მოზიდვაზე, სოფლის აღორძინებაზე, ინფრასტრუქტურის კეთილმოწყობაზე ფიქრი, რადგან ეს ყველაფერი აზრს კარგავს, თუ ქვეყანას პატრონი და გულშემატკივარი არ ეყოლება.
ვინ უნდა აღზარდოს, როგორ უნდა აღიზარდონ ეს ბავშვები კარგ ქართველებად, კარგ მოქალაქეებად, კარგ ადამიანებად, როცა არც სკოლა, არც მედია, არც მწერლობა, არც სახელმწიფო და საერთოდ, არავინ არაფერს არ აკეთებს ამ მიმართულებით.
ისინი მარტოდმარტო, უპატრონოდ, უკონტროლოდ იზრდებიან _ სიძულვილით, აგრესიით, უსიყვარულობით გაჯერებულ იმ უდაბნოში, რომელსაც ინტერნეტსივრცე ჰქვია.

ისინი სხვა "ქვეყნიდან", სხვა `სახელმწიფოდან~ არიან და ამიტომაც გვიყურებენ, როგორც უცხოებს, ამიტომაც არ ესმით ჩვენი.
ის, რაც ხორავას ქუჩაზე მოხდა, წამდაუწუმ ხდება მსოფლიოს მრავალ ქვეყანაში, მათ შორის, იმ ქვეყნებშიც, რომლებსაც ჩვენ ვბაძავთ, რომლებიც სამაგალითოდ მიგვაჩნია.

ჩვენ ნელ-ნელა ვემსგავსებით მათ და ეს ძალიან გვიხარია, თუმცა, გასაკვირია, რა არის ამაში გასახარელი?
თუ გვინდა, გადავრჩეთ, საქართველომ უნდა დაიბრუნოს ის საქართველო, სადაც ქართველები ქართველებად გაიზრდებიან და არა უსამშობლო, ურწმუნო, უჯიშო არსებებად.

ვახტანგ ხარჩილავა

მეტის ნახვა
7-12-2017, 17:04


ანზორ საკანდელიძე: "ლეოგრანდის" ტრაგედიამ დაადასტურა, რომ ეროვნული კატასტროფის წინაშე ვდგავართ.

ბათუმში მომხდარი ტრაგედიის გამო, საქართველოს პრემიერ მინისტრისა და საქართველოს მთავრობის გადაწყვეტილებით, 27 ნოემბერი საქართველოს ტერიტორიაზე გლოვის დღედ გამოცხადდა. ბათუმში, 5 ვარსკვლავიან სასტუმრო „ლეოგრანდში“ გაჩენილი ხანძრის შედეგად, 11 ადამიანი, მათ შორის, 10 საქართველოს, ხოლო 1 ირანის რესპუბლიკის მოქალაქე გარდაიცვალა. ტრაგედიის შემდეგ, სოციალურ ქსელებში უმძიმესი ფოტოები გავრცელდა, სადაც აღბეჭდილია, თუ როგორ ცდილობს ერთ-ერთი გარდაცვლილი ხანძრის დროს, ფანჯრის ჩამტვრევას და თავის გადარჩენას.


სოციალური ქსელის მომხმარებელთა ნაწილი ტრაგედიას სააკაშვილის ხელისუფლების დროს, სამშენებლო სტანდარტებიდან ინჰალაციის, ინსოლაციისა და სახანძრო უსაფრთხოების ამოღებას აბრალებს. ნაწილი მიიჩნევს, რომ ქობულეთში დატრიალებულმა ტრაგედიამ, რომელსაც სამი მოზარდის სიცოცხლე შეეწირა, ვერაფერი გვასწავლა, რასაც 5 ვარსკვლავიან სასტუმროში ადამიანების ბოლით გაგუდვაც მოწმობს. სოციალურ ქსელებში საკუთარ მოქალაქეებზე ზრუნვისა და სახელმწიფოებრივი აზროვნების მაგალითად ევროპაში ყველაზე დიდი ბერლინის აეროპორტის მშენებლობას ასახელებენ, რომელიც სამი წლის წინ უნდა გახსნილიყო, მაგრამ დღემდე ვერ იხსნება, რადგან შესაბამისი სახელმწიფო ორგანო სახანძრო სისტემის გაუმართაობის გამო, უარს ამბობს შენობას უსაფრთხოების სერტიფიკატი გადასცეს. ამ ამბავს ბერლინის მერის თანამდებობაც კი შეეწირა. ხოლო სახელმწიფოს მშენებლობის დროს გაპარული ხარვეზების გამოსწორება 2 მილიარდი დოლარი დაუჯდა.

სასტუმროს თურქმა მფლობელმა, ბიზნესმენმა ეროლ ავგორენმა თურქულ სააგენტო „ანადოლუსთან“ საუბრისას, მომხდარში ნაწილობრივ, გარდაცვლილები დაადანაშაულა. ბიზნესმენის თქმით, ხანძრის დროს, გარდაცვლილები კიბით ქუჩაში კი არ გაიქცნენ, გარდერობიდან საკუთარი ნივთების აღება გადაწყვიტეს. დაცული იყო თუ არა სასტუმროში სახანძრო უსაფრთხოების ნორმები და რა გახდა ახალგაზრდა ადამიანების დაღუპვის მიზეზი? მთავარი კითხვა ჯერჯერობით უპასუხოდ რჩება. სანამ გამოძიება თავის შედეგებს დადებს, ტრაგედიის მიზეზებზე სასაუბროდ, საქართველოს მშენებელთა ლიგის თავმჯდომარეს, ტექნიკურ მეცნიერებათა დოქტორს ანზორ საკანდელიძეს დავუკავშირდით:

– დავიწყებ იმით, რომ ქვეყანაში სახანძრო უსაფრთხოების საკანონმდებლო ბაზა არ არსებობს და სრული ქაოსი და გაუგებრობაა. 2002 წლიდან მოქმედებდა ბუნებრივი განათებისა და ინსოლაციის კანონი, რომელიც 2008 წელს ნაციონალების ხელისუფლებამ გააუქმა, რომ რაც შეიძლება მეტი ფართი მიეტაცებინა. სწორედ ამის შედეგია ერთმანეთზე მიდგმული შენობების მომრავლება. სპორტის სასახლესთან, მჭიდროდ განაშენიანებულ ალექსიძის ქუჩაზე ან ვაკის აუზთან ისეთი ვიწრო გასასვლელებია, რომ სახანძრო მანქანამ შეიძლება საერთოდ ვერ გაიაროს. ეს არის უსერიოზულესი საფრთხე, რომელსაც სასწრაფოდ მიხედვა ჭირდება.

– გავრცელებული ინფორმაციით, სასტუმროში გარდაცვლილთა უმეტესობა კვამლით არის გაგუდული. თქვენი აზრით, რამ გამოიწვია სწრაფი და ძლიერი დაკვამლიანება?


– ეს პირდაპირ დაკავშირებულია იმასთან, რომ შიდა მოპირკეთებისთვის სწრაფად აალებად მასალებს იყენებენ, რომლებიც წვის დროს, მომწამვლელ ნივთიერებებს გამოჰყოფენ. მასალები შემოწმებული არაა და სტანდარტიც არ გვაქვს, როგორი უნდა იყოს, რადგან სერტიფიცირება, სტანდარტიზაცია და ყველაფერი გააუქმებულია და არ არსებობს. შიდა მოპირკეთებისთვის გამოყენებულ მასალებს განსაკუთრებით, ორი თვისება – ცეცხლგამძლეობა და ცეცხლმედეგობა უნდა ჰქონდეს. ცეცხლგამძლეობა ნიშნავს, რომ მაღალ ტემპერატურას ისე უნდა გაუძლოს, რომ დეფორმაცია არ განიცადოს, ხოლო ცეცხლმედეგობა ნიშნავს, რომ ამ მაღალ ტემპერატურას ხანგრძლივი დროით უნდა გაუძლოს. როგორ შეიძლება მოსაპირკეთებლად ისეთი მასალის გამოყენება, რომელიც 5 და 20 წუთში აალდება და დნება? ამ სასტუმროს მაგალითი პრეცენდენტი უნდა გახდეს, რომ ასეთი უბედურება სხვაგანაც არ მოხდეს. სახელმწიფომ სასწრაფოდ უნდა დაიწყოს ადამიანების თავშეყრის ადგილებში გამოყენებული მოსაპირკეთებელი მასალების შემოწმება.

– თურქი ინვესტორის თქმით, მის სასტუმროში სახანძრო უსაფრთხოების წესები დაცული იყო..


– გააჩნია, რას ეძახის წესების დაცვას. ზოგადად, თურქეთი მთელ მსოფლიოში ცნობილია, როგორც ფალსიფიცირებული და უხარისხო საშენი მასალების მწარმოებელი ქვეყანა. თურქულ სამშენებლო მასალებს და ცემენტს მთელ მსოფლიოში ერიდებიან და რაღა ჩვენ მოგვწონს? საინტერესოა, უცხოური ინვესტიციის ხელშეწყობა იმას ნიშნავს, რომ მონურად დავემორჩილოთ და ვერაფერი შევუმოწმოთ? საქართველოში რომ უცხოელი ინვესტორები ბატონობენ და პარპაშებენ, მსგავსი რამ მსოფლიოში არ არსებობს. თქვენს რედაქტორს, ბატონ ვახტანგ ხარჩილავას, რომელიც შესანიშნავი პოეტი გახლავთ, გენიალური სიტყვები აქვს ნათქვამი „არ აგიშენებთ სამშობლოს არვინ, თუ აგიშენებთ – სამშობლოს ფასად“. ამ სიტყვებს ხშირად ვიმეორებ და სხვებმაც უნდა გაითავისონ, თორემ უბედურება ამით არ დამთავრდება..

– თქვენი აზრით, სახელმწიფომ პირველ რიგში რაუნდა გააკეთოს?


– ამ ტრაგედიის თავი და თავი 2004 წელს მშენებლობის სამინისტროს გაუქმებაა. სამინისტროს აღსადგენად, მზად ვართ ქუჩაში გამოვიდეთ და სახალხო მოძრაობა დავიწყოთ.
ეს საქმე სასწრაფოდ არის გასაკეთებელი, რადგან უდიდესი ეროვნული კატასტროფის წინაშე ვდგავართ და თუ ჭკუაზე არ მოვალთ, ათი ასად და ათასად იქცევა.

ნელი თორდია

მეტის ნახვა
4-12-2017, 17:08