არცთუ დიდი ხნის უკან, ხმა გავრცელდა, ვაკეში, აბაშიძის ქუჩაზე მდებარე ფრანგულ რესტორანში, უცნობმა პირმა გვარამიას ისეთი ჩაარტყა თავში, რომ მას შემდეგ გვარამიას ქრონიკული ტვინის შერყევა ჭირსო.

ჰოდა ამ გვარამიამ, ქრონიკული ტვინის შერყევით, დეკანოზ მამალაძის ადვოკატობა გადაქყვიტა – ალალ-მართალი კაცი ციხიდან უნდა ვიხსნათო. როგორც ბოროტი ხმები ამტკიცებენ, გვარამიას გაადვოკატრბა იმას გამოუწვევია თურმე, რომ "მამა ციანიდს" საპატიმროდან შემოუთვლია, აღარ ძალმიძს აქ ყურყუტი, მომხედეთ ვინმემ, გამომათრიეთ ამ ოთხი კედლიდან, თორემ მოშიაშვილზე ("თეთრი ბაირაღები" ნოდარ დუმბაძე) არანაკლებ სისუსტეს ვატყობ ჩემს თავს, მოვაღებ პირს და ისე ჩამოვარაკრაკებ ე.წ "ციანიდის საქმის" ნამდვილ ამბავს, ბევრს მოვიჯენ გვერდით, მათ შორის "ნაცებიდანაცო".

გვარამია-ტვინი რომ არ გამომხტარიყო ადვოკატად, ე. წ "ციანიდის საქმეზე" სათქმელი მრავალგზის და მრავალგვარად ითქვა, მაგრამ ჭინკები როცა ჩვეული დავლურის დავლას აპირებენ, ცოტა მაინც ხომ უნდა შეუხრჩოლო?

შეძლებისდაგვარად მოკლედ გადავხედოთ რა მოცემულობაში ამოხტა გვარამია - როცა "მამა ციანიდი" წლობით იზოლირებამისჯილია. ეს ჩვენის პატივცემული "ტვინი" რატომ მანამდე არ გაიქაჩა მის ადვოკატობაზე, როცა საქმე გავარვარებული იყო, რაო, მანამდე იმედიანად იყო?

აბა, გავიხსენოთ! მისი ადვოკატი ცხელ ამბავზე ამბობდა, რომ გიორგი მამალაძემ პროკურატურისგან მისი ოჯახის წევრების დაცვა მოითხოვა, რაზეც დაცვის მხარე ამბობდა: ძალიან ბევრი ისეთი კითხვები დაისვა, რაზეც მამა გიორგიმ კატეგორიულად განაცხადა, რომ კითხვებზე პასუხი გაეცემა იმის შემდეგ, როდესაც მისი ოჯახის წევრები იქნებიან დაცვით უზრუნველყოფილი. დავასაბუთებთ რის საფუძველზე უნდა მოხდეს ეს და რატომ ითხოვს, ეს მათი პრეროგატივაა, უნდა იმსჯელონო.

გამოეყო დაცვა თუ არ გამოეყო, ეს სხვა საკითხია, ფაქტი ისაა რომ არაფერი შემატებია "ციანიდის საქმეს", "მამა ციანიდს" მხოლოდ ნიკა გვარამიაღა დარჩა იმედად. კაცი ამდენი ხანია ასეთ სკანდალურ საკითხზე ყურყუტებს "ვირის აბანოში" და ახლაღა მოუნდა და ისიც გვარამიასთან ისეთი შოკისმომგვრელი ამბების მოყოლა რომ მრავლისმნახველ გვარამიას ყბა მოენგრა?

ზოგადად, თუ გადავხედავთ "მამა ციანიდის" გულშემატკივართა წრეს, რატომღაც ყველანი ისეთი პირები აღმოჩნდებიან, ხალხი "მამალ ნაცებს" რომ უწოდებს და არც თვითონ უარყოფენ რაიმე ფორმით. ჰოდა, ახლა ეს ახლადგამომცხვარი ადვოკატი გამოხტა და აგორგოლავებს, დეკანოზ მამალაძისგან თანამონაწილეებად მეუფე დიმიტრისა და მისი სიძის, სოსო ოხანაშვილის დასახელებას მოითხოვდნენო; ასევე, მოითხოვდნენ ეღიარებინა, რომ სახელმწიფო გადატრიალება მზადდებოდა, რომელშიც ფიგურირებდა სააკაშვილიცო; უნდა ეთქვა, რომ თითქოს გერმანიაში ჩავიდა მასთან შესახვედრად სააკაშვილი და მიმდინარეობდა მოლაპარაკებაო; საქმე ვერ შეიკერა და გადაწყვიტეს, ვითომ შორენა თეთრუაშვილის, პატრიარქის მდივან-რეფერენტის მოკვლა უნდოდაო; თეთრუაშვილის სოცოცხლის ხელყოფას ციანიდი რად უნდოდა, ყოველდღე ხედავდა, რატომ გაირთულებდა საქმეს, როდესაც ციანიდი ურთულესი მოსაპოვებელი საწამლავი არისო…

აბა, ამან რა უნდა იადვოკატოს, ჰა?

ახლა აიტეხა, პრეზიდენტი მესაუბროს ამ თემაზე, რადგან "მამა ციანიდი" ხელისუფლებისა და საპატრიარქოს მძევალიაო. არა, განა პირადად ვერ დავუკავშირდები პრეზიდენტს, მაგრამ საჯაროდ მინდაო… უნდა, ვა!

თურმე "მამა ციანიდი" არ გამორიცხავს, რომ პრეზიდენტიც ჩართულია მის წინააღმდეგ მიმართულ შეთქმულებაში და არც იმას, რომ პრეზიდენტზეც მიმდინარეობდეს ზეწოლა. მოკლედ, "ტვინმა" გვარამიამ ღია ტექსტური შეტყობინება გაუგზავნა "ვეტოდებიას", არ ამყვები და მერე ნახე სეირიო… არაადექვატური "მარგველა" თუ გადაირია და ახლა გვარამიას მოთხოვნას დაადო "ვეტო", აი, მაშინ იქნება გამიშვი და გამატარე…

ორი დიდი ინსტიტუტი, სახელმწიფო და ეკლესია გაერთიანებულა ერთი, არაფრით გამორჩეული დეკანოზის წინააღმდეგ და შეთქმულება მოუწყვიათ, ციანიდი "ჩოუდვიათ".

მამა გიორგის ძალიან ბევრი აქვს მოსაყოლი როგორც ეკლესიის შიგნით პროცესებზე, ასევე, იმ დაჯგუფებაზე, რომელიც არის სახელმწიფოს გავლენების ქვეშ და სწორედ ამიტომ მოაქციეს იზოლაციაშიო, საკმაოდ უსიამოვნო შინაარსის საკითხებიაო – ამბობს გვარამია. ამ გვარამიას აქამდე თავი ედო ბალიშზე თუ გენმოდიფიცირებული გოგრა…

თქვეს, ბიძია, თქვეს ყველაფერი ვისაც არ დაეზარა, ყველამ ყველაფერი თქვა, მხოლოდ "მამა ციანიდია" აქამდე ჩუმად, რადგან ჯერ კიდევ აქვს იმედი რომ მის წონა ოქროს დადებენ ვიღაცეები და დაუძახებენ "მამალაძე, ს ვეჩამიო~, მაგრამ ის მისი ბლანჯოები ან ნამეტანი წუწურაქები აღმოჩდნენ, ან მეთოდები დაუძველდათ… 

სათქმელი აქვს "მამა ციანიდსო"… რაც მას სათქმელი ჰქონდა, იქ ჰქონდა ბურთი და მოედანი და ეთქვა!
პატრიარქის ტახტამდე მას ვერავინ მიასუნინებდა და რა უნდა თქვას, მეუფე დიმიტრი, მეუფე აბრაამი, მეუფე დანიელი, მეუფე კალისტრატე და მეუფე პეტრე რომ ქიშპობდნენ ერთმანეთში ამის გამო, მე მოვყევი გაუგებრობაშიო?

თუ, ის უნდა მოყვეს, რომ მისი ძმა, თორნიკე მამალაძე ბათუმისა და ლაზეთის, ჩრდილოეთ ამერიკისა და კანადის მიტროპოლიტის, მეუფე დიმიტრი შიოლაშვილის სიძე და პატრიარქის დაცვის ყოფილი უფროსის სოსო ოხანაშვილის მძახალი ყოფილა, მაგრამ მეუფე დიმიტრის სულაც არ სწვავდა "მამა ციანიდის"  საპატიმროში მონახულების სურვილი? დეკანოზს, ამაზე "ტვინთანაც" გამოუთქვამს წუხილი, სრული უყურადღებობა და პირიქით, აგრესიული დამოკიდებულება გამოვლინდა მეუფე დიმიტრის მხრიდანო, არადა, მნიშვნელოვანწილად მის გამო ვიმყოფები ციხეშიო.

ბიჯოო, იმავე მეუფეზე თუ აიძულებდნენ ხელის დადებას და მის სიძეზე, ეს კიდევ ამბობს აი, არ დავადეო, ალალმართალი და `ტვინიანი~ პერსონებისგან ამგვარების ბჟუტური, ცოტა არადამაჯერებლად ჩანს, ადექვატურობაზე რომ არაფერი ვთქვათ…

შესაძლოა, იმის მოყოლა სურდეს, რომ საჯარო რეესტრში მის სახელზე ოთხი კომპანია ("დიმოილი", ტოროქსი", კარო ოპტიმუსი", "სუერტე") იყო რეგისტრირებული და ამ შპს-ებში წილები ერიცხებოდა? არ იქნებოდა ურიგო წილები, `დიმოილის~ საქმიანობის ძირითადი მიმართულებები ხომ სარფიან საქმიანობად არის ცნობილი: ნავთობპროდუქტების შემოტანა და რეალიზება; ავტოგასამართი სადგურების ორგანიზება და ფუნქციონირების უზრუნველყოფა; სავაჭრო ქსელების შექმნა და ექსპლოატაცია; სასტუმრო და რესტორნის ბიზნესი; ტურისტული ბიზნესის მომსახურება. დანარჩენ სამს უკრაინის მოქალაქეებთან ერთად ფლობდა და მისი წილი, ოფიციალური მონაცემებით 25% ყოფილა.

ბევრის რამის გახსენება და მოყოლა შეიძლება იმ პირებთან დაკავშირებით, ვინც "მამა ციანიდის" გარშემო ტრიალებდა და ტრიალებს, იცავდა (ადვოკატების გარდა) და დაიცავს, დაწყებული ბიზნესმენ და სპეცრაზმელ, მცველ და კიდევ უამრავ რამ სოსო ოხანაშვილიდან, დამთავრებული შაშკინის ტარას შავშიშვილით და ნაპროკურპორალ გვარამიას თამადობით.

გიორგი ჩხეიძე

მეტის ნახვა
22-03-2018, 13:00


საჯარო სექტორში დასაქმების მსურველებს შესაძლოა, დამატებითი ცნობის წარდგენის ვალდებულება გაუჩნდეთ იმის შესახებ, რომ აზარტულ თამაშებში ჩართულნი არ არიან.  ამის შესახებ, დეპუტატმა ლევან გოგიჩაიშვილმა განაცხადა. ინფორმაციას რადიო "პალიტრა" ავრცელებს.
საუბარია, „ლატარიების, აზარტული და მომგებიანი თამაშობების მოწყობის შესახებ“ კანონში შესატანი ცვლილებების პროექტზე, რომლითაც სფერო უნდა დარეგულირდეს.

„ვფიქრობთ, რომ როგორც ე.წ. ნარკოლოგიური ცნობის წარდგენაა საჭირო საჯარო სექტორში დასაქმებისას, ასევე სავალდებულო უნდა იყოს შესაბამისი ცნობის წარდგენა იმის შესახებ, რომ საჯარო სექტორში დასაქმების მსურველი აზარტულ თამაშებში არ არის ჩართული. კერძოდ, კანონპროექტი გულისხმობს მოთამაშეთა რეესტრის შექმნას და ნებისმიერ ადამიანს, რომელიც საქართველოს სივრცეში აზარტულ თამაშებს ითამაშებს, დარეგისტრირება მოუწევს. ხოლო ის პირები, ვინც ამ რეესტრში არ იქნება რეგისტრირებული, საქართველოს სივრცეში ლეგალურად ვერ ითამაშებს. სწორედ ამ რეესტრიდან მოუწევთ ცნობის წარდგენა საჯარო სექტორში დასაქმების მსურველებს.

ვფიქრობ, ძალიან მნიშვნელოვანია, რომ ძალოვანი სტრუქტურის წარმომადგენლებისთვის, სამხედროებისთვის, მაღალი თანამდებობის პირებისა თუ სხვა საჯარო მოხელეების მიმართ მკაცრი მოთხოვნა არსებობდეს, რათა მათ მოთამაშეთა რეესტრში თავი შეიზღუდონ და ოფიციალურად აზარტულ თამაშებში ჩართვის საშუალება არ ჰქონდეთ,“ - აღნიშნა გოგიჩაიშვილმა. 

ამასთან, ,მისივე თქმით, შესაძლოა, აზარტულ თამაშებზე ხელმისაწვდომობა არა 21 წლის, არამედ 22 ან 23 წლის პირებს ჰქონდეთ.

ამ კანონპროექტზე მუშაობა გასული წლის ნოემბერში დასრულდა, თუმცა, ის ჯერ არ მიუღიათ. დეპუტატ ლევან გოგიჩაიშვილის თქმით, ამის მიზეზი მთავრობასთან მიმდინარე კონსულტაციები იყო. ამასთან, როგორც გოგიჩაიშვილმა აღნიშნა, კანონპროექტის გატანა საგაზაფხულო სესიაზე აუცილებლად მოხდება. 

მეტის ნახვა
20-03-2018, 15:30


"საერთო გაზეთის" სტუმარია საქართველოს ებრაელთა ისტორიის ეროვნული მუზეუმის გადარჩენის ფონდის ხელმძღვანელი, ცნობილი სპორტული კომენტატორი, ბატონი ჯამლეთ ხუხაშვილი.

– ბატონო ჯამლეთ, ყოველთვის საამაყო იყო ქართველებსა და ებრაელებს შორის ურთიერთობა, მეგობრობა და სიყვარული. რა გაგრძელება და რა პერსპექტივები აქვს ამ კავშირს?


— ჩვენ ერთად მოვდივართ, აგერ, უკვე, 27 საუკუნეა და ამ ხნის განმავლობაში არ ყოფილა არც ერთი შემთხვევა, ქართველებს ეთქვათ — ებრაელები მოღალატეები არიან, ან სხვა უარყოფითი რამ ჩვენზე. თუ რაიმე უკმაყოფილება ყოფილა, ეს იყო გამონაკლისი, რაც ყველგან და ყველას შორის შეიძლება მოხდეს.

ჩვენ, ებრაელები, საუკუნეებია აქ ვართ, ქართულ ენაზე ვსაუბრობთ, ქართულად ვიძინებთ, ქართულად ვიღვიძებთ, სიზმრებსაც ქართულად ვხედავთ, გვიყვარს საქართველო, თუმცა ვისაც სურვილი ჰქონდა, ადრეც და ახლაც, სწავლობდა და სწავლობს ივრითს. ეს მისასალმებელია. კარგია, როცა ორი ენა იცი, შეიძლება ითქვას, ორი მშობლიური ენა გაქვს — ერთი გენეტიკური, მეორე — ისტორიული, საქართველოში დამკვიდრებული ჩვენი დიდი წინაპრების ენა.

ქართველთა და ებრაელთა ურთიერთობა ეს არის იმ ტოლერანტობის გამოხატულება, რაც საქართველოში არსებობს ყველა სხვა ერის მიმართ, მაგრამ, რადგან ქართულ-ებრაული ურთიერთობები განსაკუთრებულია, ბოლო ხანებში დაიბადა აზრი, რომ იუნესკომ ამ ორ ერს შორის ურთიერთობას არამატერიალური კულტურული ძეგლის სტატუსი მიანიჭოს. დიახ, ამაზე უკვე დაიწყო საუბრები და რადგან საუბრები დაიწყო, ეს უკვე დიდი წარმატებაა. ამ აღიარებას დიდი დრო სჭირდება, ოფიციალური ბარიერების გადალახვა, მაგრამ, დამეთანხმებით, თუნდაც პროცესი, თავისთავად, სასიხარულოა.

კიდევ ვიმეორებ, ის ტოლერანტულობა, რაც გამოხატულია საქართველოში სხვადასხვა ეთნოსის წარმომადგენლებს შორის, მისასალმებელია. მით უმეტეს, რომ რელიგიის საკითხთა სახელმწიფო სააგენტოს უფროსმა ზაზა ვაშაყმაძემ მნიშვნელოვანი სამუშაოები გასწია ამ მიმართულებით. პრობლემები ახლაც არის. უპრობლემოდ არაფერი არ არსებობს, მაგრამ მთავარი ისაა, რომ არც ერთი ეთნოსის წარმომადგენელი უკმაყოფილო არ გახლავთ.

პირადად მე, მოხარული ვარ იმით, რომ ქართულ-ებრაული ურთიერთობები იმ ფაზაში გადადის, რომ ჩვენს ორ სახელმწიფოს შორის კავშირები ღრმავდება. დროა უკვე, საქართველოსა და ისრაელს შორის მყარი სახელმწიფოებრივი დამოკიდებულება დამყარდეს. ნაბიჯები იდგმება, მაგრამ ეს უნდა გახდეს უფრო ინტენსიური ჩვენი ისტორიის გათვალისწინებით.
ქართველმა ებრაელებმა შესანიშნავად ვიცით, რომ ჩვენს წინაპართა ძვლები ქართულ მიწაში განისვენებს და ამ ხსოვნას მეხსიერებიდან ვერავინ ვერ ამოშლის. ჩვენ ამას ვაფასებთ და ვუფრთხილდებით.

– 90-იან წლებში ბევრი ებრაული ოჯახი წავიდა საქართველოდან. ეს განშორება ორივე მხარისთვის მტკივნეული იყო. თქვენ იცნობთ, სავარაუდოდ, საქართველოდან წასულ ბევრ ებრაელს, რა განწყობა აქვთ. რას ფიქრობენ დღეს საქართველოზე?

– იცით, ალბათ, ალია სხვადასხვა ეტაპებისგან შედგება. პირველი ალია 60-იანი წლების ბოლოს მოხდა, მეორე 70-იანი წლების შუა ხანებში, 80-იან წლებში და შემდეგ 90-იანებში. იმ პერიოდში ძალიან აირია სიტუაცია საქართველოში და ხალხი გაეცალა ამ მდგომარეობას. მაშინ ებრაელები კი არა, ქართველებიც კი გარბოდნენ საქართველოდან. აქედან წასული ებრაელი ზოგი ისრაელში დასახლდა, ზოგი მსოფლიოს სხვადასხვა ქვეყნებში, თუმცა ეს არ ნიშნავს იმას, რომ მათ დაივიწყეს საქართველო.

განშორებას ქართველები და ებრაელები ყოველთვის მტკივნეულად განიცდიდნენ. 70-იანი წლების ალიას დროს, მაშინ, როცა ე.წ. "რკინის ფარდა" კვეთდა ქვეყნებს, საქართველოდან ტირილითა და მოთქმით მიდიოდნენ, მაგრამ ახლა მიმოსვლა გაადვილდა, კომუნიკაციები გამარტივდა, სტუმრობაც შეიძლება და მასპინძლობაც უფრო ადვილია. მოკლედ, ქართველებსა და ებრაელებს შორის არსებობს ძალიან ძმური, მეგობრული ურთიერთობა.

ჩვენ, ებრაელებმა, ცოტა არ იყოს, შეგვიძლია ვიტრაბახოთ, რომ ქართული სახელმწიფოს მშენებლობაში ყოველთვის ვიღებდით აქტიურ მონაწილეობას.

საქართველოში ქართველი ებრაელების რაოდენობა დღეს ძალიან შემცირდა, მაგრამ უნდა ითქვას: არის ბევრი შერეული ოჯახი. მშვიდობით და სიყვარულით ცხოვრობს იუდეველი ქრისტიანთან ერთად. ეს ქართულ-ებრაული ოჯახები არის ჩვენი სიყვარულის კიდევ ერთი სიმბოლო.

თუ არ ვცდები, 1994 წელი იყო, მახსოვს, პარლამენტის თავმჯდომარემ ვახტანგ გოგუაძემ თქვა მაშინდელი ალიას დროს — ღმერთმა ნუ ქნას, საქართველო ებრაელების გარეშე დარჩესო.

საქართველო ებრაელების გარეშე არ დარჩება, რადგან როგორც ზემოთ ვქვით, მრავალი შერეული ოჯახი არსებობს.
დღეს საქართველოში უამრავი ებრაელი ჩამოდის. ზოგი ტურისტული ვიზიტით, ზოგიერთი საქმიანი განზრახვით, ზოგი მათგანი პირველად არის საქართველოში. ისინი სიამოვნებით ეცნობიან ისტორიულ ქართულ ღირსშესანიშნაობებს.

დაახლოებით, 120 ავიარეისი სრულდება თვეში ისრაელიდან თბილისში, ეს არის ძალიან საიმედო და სანუგეშო რაოდენობა იმ ადამიანებისა, რომლებიც კმაყოფილი და გახარებული ბრუნდებიან ისრაელში. მათ მოსწონთ საქართველოს კუთხეები, ქართული სტუმარ-მასპინძლობა. ამაზე მოუთხრობენ შემდეგ თავის მეგობრებს ისრაელში. ასე გრძელდება ჩვენი გზა.

– სახელმწიფოებრივადაც მყარდება ეს კონტაქტები?

– ეს ურთიერთობები სახელმწიფოებრივადაც მხარდაჭერილია. იქაური ბიზნესმენები ჩამოდიან, აწარმოებენ ბიზნესსაქმიანობას საქართველოში, ჩართულნი არიან სამშენებლო ბიზნესებში. რა თქმა უნდა, ამას ხელისუფლება დადებითად ხვდება. რადგან ჩვენს ორ სახელმწიფოს შორის მყარი ურთიერთობები არსებობს. თუმცა ეს არ არის საკმარისი. ამ ურთიერთობების სახელმწიფო დონეზე გასაღრმავებლად მუშაობენ ცალკეული ორგანიზაციები, ხელისუფლების წარმომადგენლებიც და ჩვენც. ხალხმა უნდა შევუწყოთ ყოველივე ამას ხელი.

– ბოლო ხანებში პრობლემები ექმნებათ ქართველებს ისრაელის საზღვრის გადაკვეთისას. არ გვაქვს ილუზია, რომ ვინმეს უმიზეზოდ აბრუნებდნენ უკან, მაგრამ, მოგეხსენებათ, ძალიან ბევრი უკმაყოფილოა ამ ფაქტით, ეს სახარბიელო არ არის ჩვენს შორის ურთიერთობის საკითხში.

– გარკვეულწილად, ინფორმირებული ვარ ამ კუთხით, ჩვენს მეგობრობაზე ამან უარყოფითი გავლენა არ უნდა მოახდინოს. ყველამ უნდა გაიგოს, რომ ისრაელი არის საომარ მდგომარერობაში, მტრების გარემოცვაში და ის იცავს თავს. ფრთხლობენ, არ გადავიდნენ საზღვარზე არალეგალები, რომელთა აღრიცხვა ისრაელში უკვე ძალიან გაჭირდება. ამიტომ იყენებენ ყველა ღონეს, რომ არალეგალები არ მოხვდნენ ქვეყანაში. საზღვარზე აქვთ, ალბათ, სპეციალური ტაქტიკა, რომლის მიხედვითაც ხვდებიან, რომ ვიზიტორი არ არის ის ადამიანი, ვინც უახლოეს ხანებში უკან დაბრუნებას აპირებს და შესაბამისად მოქმედებენ.

— ძირითადად, ქართველებს აბრუნებენ უკანო.


– ამას ჩვენ ვიგებთ, თორემ საზღვრის გადაკვეთაზე სხვა ქვეყნის მოქალაქეებსაც თუ ეუბნებიან უარს, თუმცა ამის შესახებ ჩვენ ინფორმაცია არ გვაქვს.

მხოლოდ ისრაელის მხრიდან კი არა, გერმანიიდან, იტალიიდანაც და სხვა ქვეყნებიდანაც დააბრუნეს ხალხი. ეს ჩვეულებრივი ამბავია.

არ არის სასიხარულო, როცა საქართველოდან წასულ ქართველს უკან აბრუნებენ და მერე ეს ადამიანი სოციალური ქსელით, ან სხვა საშუალებით ატყობინებს ყველას, რომ ასე მოხდა. ეს ძალიან მძიმე მოსასმენია ჩემთვის, მაგრამ, ვიცი, როცა მივლინებით, ტურისტული მიზნით, ან სამკურნალოდ მიდიან, მათ არავინ აფერხებთ, ჩვეულებრივად გადადიან საზღვარს. მთავარია, საბუთები ჰქონდეთ წესრიგში და არსებობდეს მასპინძელი, რომელიც დახვედრას შეძლებს.
სულ ესაა, რისი თქმაც ამ საკითხთან დაკავშირებით შემიძლია.

ქართველი ებრაელები საზღვარზე არ მუშაობენ, მაგრამ რომც მუშაობდნენ, ისინიც დაიცავენ კანონს. მეგობრობისა და ნაცნობობის გამო კანონს ისრაელში არავინ დაარღვევს.

როგორც გითხარით, ძალიან მწყინს, ასეთი რამეები რომ ხდება და არ მინდა, მსგავსი პატარ-პატარა ინციდენტები ჩვენს ორ ერს შორის ურთიერთობის დაძაბვის მიზეზი გახდეს.

ჩვენ ისეთი ჯაჭვი გვაკავშირებს, რომ არ მგონია, ამან შეარყიოს ეს მართლაც უპრეცედენტო მეგობრობა.

ირანდა კალანდაძე

მეტის ნახვა
19-03-2018, 12:00


ამ დღეებში დემოგრაფიული აღორძინების ფონდის თავმჯდომარემ ტელეკომპანია „იბერიას“ეთერში არანაკლებ შემაშფოთებელი განცხადება გააკეთა და ბრძანა, რომ საქართველო მომაკვდავი ერების ხუთეულშია. რა გახდა ზემოთ ხსენებული განცხადებების გაკეთების საფუძველი და ნამდვილად უიმედოა თუ არა მდგომარეობა, ამაზე სასაუბროდ, დემოგრაფიული აღორძინების ფონდის თავმჯდომარეს თამარ ჩიბურდანიძეს ვესაუბრეთ:

– ამასწინათ პატრიარქის მოსაყდრემ, მეუფე შიომ საქართველოში და ზოგადად, თანამედროვე სამყაროში არსებული აბორტების პრობლემაზე ისაუბრა. 


– მეუფე შიო, რომელსაც უდიდეს პატივს ვცემ, მკვეთრი განცხადებებით გამოირჩევა. ბოროტება, რომელზეც მეუფე შიომ ყურადღება გაამახვილა, აბორტებია. მე კატეგორიულად ვეწინააღმდეგები მოსაზრებას, რომ აბორტი ქალის უფლება. ჩემი აზრით, აბორტი მკვლელობაა, რადგან ნებისმიერი არსება, რომელიც ჩაისახება, უფლისგან ნაჩუქარი სიცოცხლეა. 21-ე საუკუნეში მსოფლიოში არასასურველი ორსულობისგან დაცვის უამრავი საშუალება არსებობს, რომ ამ ნაყოფის მკვლელი არ გახდე. ათასობით ოფიციალური აბორტი ადასტურებს, რომ ჩვენთან ჯერ კიდევ დაბალი შეგნება და სამოქალაქო კულტურაა. როგორც ჩანს, მეუფე შიოს ძველი მონაცემები ახსოვდა. გასულ წელს 10 თუ 12 ათასით იკლო აბორტების რაოდენობამ და 40 ათასი აღარ არის, თუმცა წელიწადში 10 000-იც რომ იყოს, მაინც ძალიან ბევრია.

– თუმცა, აბორტების აკრძალვის მომხრე არ ხართ..

– რაც შეეხება აბორტების აკრძალვას, ამის მომხრე ვიყავი, მაგრამ სპეციალისტებთან საუბრისა და საზღვარგარეთის ქვეყნების გამოცდილების ნახვის შემდეგ, დავრწმუნდი, რომ ეს უარეს შედეგებს გამოიწვევს, რადგან ვისაც აბორტის გაკეთება უნდა, მაინც გაიკეთებს. მაგალითად, ირლანდიიდან და კიდევ 3–4 ქვეყნიდან, სადაც აბორტი აკრძალულია, მსურველები პროცედურის ჩასატარებლად მეზობელ ქვეყნებში მიდიან, რაც კიდევ სხვა პრობლემებს იწვევს. საქართველოში ძალიან გავრცელებულია მედიკამენტური აბორტი, რომელიც უარყოფით გავლენას ახდენს ქალის ორგანიზმზე. ვფიქრობ, რომ აბორტს აკრძალვით კი არა, მის წინააღმდეგ პროპაგანდით უნდა ვებრძოლოთ. როცა ამ მიმართულებით, ქვეყანაში სამოქალაქო კულტურისა და შეგნების ამაღლებას შევძლებთ, შემდეგ შეგვიძლია აკრძალვაზეც ვიფიქროთ.

– გაეროს ბავშვთა ფონდის 2016 წლის ანგარიშის მიხედვით, საქართველოში ყოველი 225 000 ანუ ყოველი მეოთხე ბავშვი სიღარიბეში ცხოვრობს. 9.4% ანუ 77 ათასი ბავშვს კი უკიდურეს სიღარიბეში უწევს ცხოვრება. იქნებ, გახშირებულიაბორტების მიზეზი სოციალურ ფონში უნდა ვეძიოთ?

– არა, ეს 2016-ის კი არა, 2008 წლის შედეგებია. ჩვენ ეს ინფორმაცია გაეროს ბავშვთა ფონდში გადავამოწმეთ და გვითხრეს, რომ ბოლო კვლევა 2008–2009 წელს ჩატარდა.
გეთანხმებით, რომ საქართველოში ოჯახების დიდ ნაწილს უჭირს შვილების გამოკვება და ქვეყანაში მძიმე სოციალ-ეკონომიკური მდგომარეობაა, მაგრამ აბორტის მძიმე სოციალური მდგომარეობით გამართლება სრული სიცრუეა. 2014 წელს ჩვენმა ფონდმა ანონიმურობის დაცვით ჩაატარა კვლევა ქალბატონებში, რომლებიც აბორტის გაკეთებას აპირებდნენ. კვლევის თანახმად, გამოკითხული ქალბატონების 64%-მა განაცხადა, რომ უბრალოდ, მეტი შვილი არ უნდა. მეორე ადგილზე გავიდა სელექციური აბორტები და მესამე ადგილზე, დაახლოებით 20%-მდე იყო სოციალ-ეკონომიკური მდგომარეობა.

– ალბათ, იმაში მაინც დამეთანხმებით, რომ მრავალშვილიანი ოჯახების დიდი ნაწილი უმძიმეს მდგომარეობაშია. თქვენი აზრით, 20 ლარიანი დახმარება, რომელსაც პარლამენტში შეტანილი კანონპროექტი ითვალისწინებს, საკმარისია?


– მე ამ კანონპროექტის თანაავტორი ვარ და სრული პასუხისმგებლობით ვამბობ, რომ მედიაში არასწორი ინფორმაცია გავრცელდა არავითარი 20 ლარიანი დახმარება, კანონპროექტის მიზანი უპირველეს ყოვლისა მრავალშვილიანი ოჯახებისთვის სტატუსის განსაზღვრა იყო, რომელიც საქართველოში 2006 წელს გაუქმდა. თუ 2006 წლამდე სტატუსი 7 და მეტ შვილიან ოჯახს ჰქონდა, ახლა 4 და მეტ შვილიან ოჯახებს ექნება. რაც შეეხება დახმარებებს, მრავალშვილიანთა სოციალური პაკეტი ძალიან დიდია და შედის კომუნალურ გადასახადებში შეღავათი, კულტურა, სპორტი, განათლება, აქტივობებში სახელმწიფო სუფსიდირება, საგადასახადო შეღავათები და ა.შ. და ეს ყველაფერი ეტაპობრივად განხორციელდება. რაც შეეხება ელექტროენერგიის სუფსიდირებას, ოთხშვილიანი ოჯახი წლიურად მიიღებს ელექტროენერგიაზე 240 ლარიან სუფსიდირებას. ხუთი და მეტ შვილიანი ოჯახს ყოველ ბავშვზე 120 ლარი დაემატება. კონკრეტული ინიციატივის მომხმარებელი სოციალურად დაუცველების გარდა, 300 ათას სარეიტინგო ქულამდე მყოფი პირები, ანუ საშუალო ფენაც იქნება. მრავალშვილიანი ოჯახების ყველაზე დიდი პრობლემაა, რომ ბავშვებს სრულყოფილ განათლებას ვერ აძლევენ და სახელოვნებო თუ სპორტულ წრეებში ვერ დაჰყავთ. მარიამ ჯაშისა და შოთა ხაბარელის ინიციატივით მოხდება წრეობრივი მუშაობის და სპორტული აქტივობების სუფსიდირება. ამის გარდა, შესაძლებელია მუნიციპალიტეტებმა ტრანსპორტით მგზავრობის სუფსიდირება განახორციელებს, სოფლის მეურნეობა თავისი მიმართულებით იმუშავებს და ა.შ. ასე, რომ ინფორმაცია, რომ მრავალშვილიან ოჯახები 20 ლარიან დახმარებას უნდა დასჯერდნენ, მიზანმიმართულად გავრცელებული აბსურდია, რომ მოხდეს მთელი პოზიტივის წაშლა. ეს არის დიმიტრი ხუნდაძის ძალიან კარგი ინიციატივა და ერთ-ერთი უმსხვილესი პროექტი, რაც საქართველოში მრავალშვილიანი ოჯახებისათვის განხორციელებულა.

– როგორი მნიშვნელოვანიც არ უნდა იყოს, თუ ადამიანების დასაქმება არ მოხდა, მრავალშვილიანი ოჯახის კეთილდღეობისთვის მხოლოდ დახმარება საკმარისი არასოდეს იქნება. არადა, ბევრი სოციალურად დაუცველი ადამიანი სწორედ დახმარებების გამო, თავს არიდებს მუშაობას.

– გეთანხმებით, დახმარება არასოდეს იქნება საკმარისი თუ ადამიანმა არაფერი გააკეთა. მე ძალიან ბევრს დავდივარ საქართველოში და ძალიან ბევრ ადამიანს ვხვდები და ზოგჯერ ისეთი განცდა მაქვს, რომ ჩვენ 21-ე საუკუნისკენ კი არა, უკან მივდივართ და საკუთარი პასუხისმგებლობა გვავიწყდება. ქვეყანაში იმდენად დიდი დემოგრაფიული პრობლემაა, რომ სახელმწიფომ შეუძლებელი უნდა შეძლოს, რომ ამ ოჯახებს დაეხმაროს. რაც შეეხება სოციალური დახმარების მიღების გამო უმუშევრობას, 2013 წელს, როცა სოციალური დახმარებები გაორმაგდა და 2016 წელს, როცა ამ გაორმაგებულ დახმარებებს თითო ბავშვზე 10 ლარი დაემატა, სოციალურად დაუცველების რაოდენობა მკვეთრად გაიზარდა. რა თქმა უნდა, ყველას არ ეხება, მაგრამ ზოგიერთი ჯანმრთელი და შრომისუნარიანი ადამიანი დახმარების მოხსნის შიშით არ მუშაობს. ამიტომ მე ყოველთვის ვამბობ, სანამ ქვეყანაში სოციალურად დაუცველის სტატუსი ამ ფორმით არსებობს, ქვეყანა ფეხზე ვერ დადგება და საქართველოს ეკონომიკური წინსვლა გამორიცხულია. ზოგიერთი რომ არ შიოდეს, მაინც მშიას გაიძახის, რომ სტატუსი არ მოეხსნას. 

– საუბრის ბოლოს თქვენი განცხადების შესახებაც გვითხარით, რომელიც "იმედის" ეთერში გააკეთეთ.

– 2017 წელს მსოფლიომ საქართველო მომაკვდავი ერების სიაში შეიყვანა. ქვეყანაში ძალიან მძიმე მდგომარეობაა ერის დაბერების კუთხით, ანუ 2050 წლისთვის მოსახლეობის დაახლოებით 33% იქნება პენსიონერი, ანუ ბიუჯეტიდან თანხის მიმღები. ძალიან მაღალია მიგრაციის დონე და მწარმოებელი ფენა ყოველწლიურად იკლებს, რაც ყველა ქვეყანაში ვიზალიბერალიზაციის თანმდევი პროცესია. ქორწინებისა და ახალშობილთა რაოდენობა იკლებს, განქორწინებულთა რაოდენობა იმატებს და ამ ყველაფერს დემოგრაფიულ კრიზისამდე მივყავართ. ჩვენი მცდელობა და ის ხუთი წელი, რაც დემოგრაფიულ ინიციატივებზე ვმუშაობთ, უწმინდესის ინიციატივასთან ერთად, შობადობის გაზრდას ემსახურება. ჩვენ გავიარეთ 90-იანი წლების სიდუხჭირე, მიგრაცია, სიკვდილიანობა, აბორტების საგანგაშო რაოდენობა და შედეგად მივიღეთ ის, რაც გვაქვს, მაგრამ არ მინდა საუბარი პესიმისტურად დავამთავრო. მე 19 საუკუნის დასაწყისში შავი ჭირისა და გამუდმებული ომების წყალობით, დაახლოებით 400 000 ვიყავით. მოსახლეობა თითქმის განადგურდა, მაგრამ მე 19 საუკუნის ბოლოს თითქმის მილიონ ნახევარი გავხდით და ფაქტობრივად, მკვდრეთით აღვდექით. ამიტომ, მიუხედავად იმისა, რომ უკვე მომაკვდავი ერების სიაში შეგვიყვანეს, სერიოზული პრობლემები გვაქვს და უახლოესი 30 წელი დემოგრაფიული კრიზისის პერიოდში ცხოვრება მოგვიწევს, დარწმუნებული ვარ, რომ არ გავქრებით და ქართველი ერი აუცილებლად გადარჩება!

ნელი თორდია

მეტის ნახვა
17-03-2018, 18:00


ვაგრძელებთ საუბარს ტელემედიაში არსებულ პრობლემებზე. "საერთო გაზეთის" სტუმარია პოლიტოლოგი, ფსიქოლოგი რამაზ საყვარელიძე:

_ ბატონო რამაზ, საზოგადოებრივი მაუწყებლისთვის რეკლამის განთავსების უფლების მინიჭებამ კერძო ტელევიზიები გააღიზიანა. რამდენად ლოგიკურია საზოგადოებრივი და კერძო ტელევიზიები ერთმანეთის კონკურენტები იყვნენ და რატომ გახდა საზ.მაუ მწვავე თავდასხმის ობიექტი?

_ ზოგადად, საზოგადოებრივი მაუწყებლისთვის რეკლამის გაზრდა კომერციულ ტელევიზიებს, ცოტა არ იყოს, ნერვებს უშლის იმდენად, რამდენადაც საქართველოში სარეკლამო თანხები საკმაოდ მწირია. თუმცა, მეორე მხრივ, რეკლამის თავისებურებაა მასთან მივიდეს, ვისაც მაყურებელი უყურებს. თუ საზ.მაუ-ს არავინ უყურებს, მაშინ რეკლამა მასთან არ მივა. რაც შეეხება საზოგადოების, ანუ მომხმარებლის დამოკიდებულებას ამ მოვლენის მიმართ – ყველაზე მეტად ის მაწუხებს, რომ მესამე სექტორმა – არასამთავრობო ორგანიზაციებმაც იმაზე ატეხეს ყვირილი, რაზეც კერძო სექტორი წუხს. ანუ, ისინი, რატომღაც, კერძო სექტორის გვერდით განლაგდნენ. ამ დროს, ამ პროცესში, სწორედ საზოგადოებრივი მხარე არის დაზარალებული და წესით, არასამთავრობოებს როგორც საზოგადოების წარმომადგენლებს, უკმაყოფილება სწორედ საზოგადოების პოზიციიდან უნდა გამოეთქვათ. საზოგადოებრივი ტელევიზიის ძირითადი ფუნქცია სწორედ ის არის, რომ წამგებიანობის მიუხედავად, ექნება თუ არა მას ამისგან მოგება, ხალხს მაღალი ხარისხის პროდუქცია მიაწოდოს, ეს იქნება მუსიკა, კინო, ლიტერატურა თუ სხვა. ანუ, საზოგადოებრივი ტელევიზია გამიზნულია იმისკენ, რომ მოსახლეობა გაზარდოს და მაღალი კულტურის პროდუქციამდე მიიყვანოს. აი, რაზე უნდა ედარდა ჩვენს არასამთავრობო ორგანიზაციებს. წესით, ამ ტიპის პრობლემების წამოწევა და ხმაურია მათი ფუნქცია და არა კომეციული ტელევიზიების მხარდამხარ დგომა. 

– მაინც რა არის კერძო ტელევიზიების ასეთი გულისწუხილი. მათი პრობლემა მხოლოდ რეკლამაა თუ ძაღლის თავი სხვაგან არის დამარხული? 

– ძაღლები ძალიან მიყვარს, მაგრამ მისი თავი, ალბათ, ბევრგან მარხია. ერთ-ერთი ის არის, რაც ზემოთ აღვნიშნეთ: თუ სარეკლამო დროის თანხები განაწილდება, მათ, რა თქმა უნდა, ნაკლები ერგებათ, რაც წუხილის სერიოზული მიზეზია და არც გასაკვირია. 

– საზ.მაუს დაფინანსება გამჭირვალეა, მაგრამ ვინ დგას კერძო ტელევიზიების უკან, არ ვიცით, მათი საქმიანობა, აბსოლუტურად, გაუმჭირვალეა. ეს რა საფრთხის შემცველია?

– ეს პრობლემა ყველა ქვეყანას უდგას. თანამედროვე მსოფლიომ აქედან გამოსავალი არ იცის. არადა, ამას თავისი პოლიტიკური მხარე გააჩნია, რაც შემდეგში მდგომარეობს: კი ბატონო, მთავრობა პირდაპირი დირექტივით ტელევიზიას არ მართავს, მაგრამ შეუძლია ამის საფასური მთავრობასთან დაახლოებულ ბიზნესს გადაახდევინოს და პოლიტიკური ზეგავლენა უკვე ეკონომიკური ბერკეტებით მოიპოვოს. ასე, რომ სახელმწიფოს მხრიდან მართვა პოლიტიკურად ნეიტრალური ტელევიზიების არსებობას არ გამორიცხავს. ისინი, ამა თუ იმ პოლიტიკური ჯგუფების ხელში, შეიძლება, ინსტრუმენტი აღმოჩდნენ. ამ საკითხებზე როცა ვმუშაობდი, ერთი პოლონელი ექსპერტი გვყავდა ჩამოყვანილი. მან, მაშინ როცა ჯერ კიდევ არ იყო ლაპარაკი რუსეთის ჰიბრიდულ ომებსა და საინფორმაციო პოლიტიკაზე, ჩვენ გვითხრა: თქვენ, ღარიბი ქვეყანა ხართ და დიდი ქვეყნების გავლენას წინ ვერაფრით აღუდგებით, ისინი თქვენს მედია-სივრცეს დააფინანსებენ, რითაც თავიანთ საინფორმაციო პოლიტიკას გაატარებენ. ერთადერთი გზა, ამ ყველაფრისგან თავის დაზღვევის, საზოგადოებრივი ტელევიზიის შექმნააო – გვითხრა მან. პოსტ.საბჭოთა სივრცეში მართლაც სასწრაფოდ საზოგადოებრივი ტელევიზიები შეიქმნა. ეს ფუნქცია საზოგადოებრივი ტელევიზიისაა _ მან იმის გაკეთება უნდა მოახერხოს, რასაც ვერ ან არ ახერხებს კომერციული ტელევიზია. ასე, რომ ქვეყნის თავდაცვის უნარიანობის, საინფორმაციო სივრცის დაცვის თვალსაზრისითაც, საზოგადოებრივი ტელევიზია აუცილებელია. ვიმეორებ, სამწუხაროა, რომ ჩვენს არასამთავრობო ორგანიზაციებს ეს მხარე არ ანაღვლებთ.

– თავად მედიას როგორ ესმის სიტყვის თავისუფლება? ტელევიზიები რაც მოეპრიანებათ იმ ინფორმაციას ავრცელებენ, მერე, ამას სიტყვის თავისუფლებად ნათლავენ და პასუხსაც არ აგებენ.

– კი, კი, ასეა, ოღონდ, აქ, ერთი რამ მოხდა, რითაც საქართველო, ამ მხრივ, შეიძლება უნიკალურიც იყოს: მედია ძალიან ძლიერი აღმოჩნდა იმ მხრივ, რომ მან სახელმწიფო სტრუქტურები ძალიან დააშინა. ანუ, პიარ-ამოცანამ ბევრ პოლიტიკოსში მედიის შიში უფრო გამოიწვია, ვიდრე სხვა რამ. მოგეხსენებათ, მედიის მიმართ შიში არც უცხოეთისთვის არის უცხო. მათაც მიაჩნიათ, რომ მედიის გადაკიდება არ ღირს. თუმცა, უცხოეთში არ ხდება ის, რაც შედეგად ჩვენ მივიღეთ. ანუ, სურათი ასეთია: ფაქტობრივად, "თავისუფლების ინსტიტუტის" ხელშეწყობით, დაჟინებული მოთხოვნით (მაშინ მე და გიგა ბოკერია ბევრს ვკამათობდით) მედიის მიმართ ყველა ტიპის სანქცია გაუქმდა. კერძოდ, გაუქმდა ის მუხლები, რომლებიც კრძალავდა დეზინფორმაციის გავრცელებას, აუცილებლობას, რათა პროპორცია დაცული ყოფილიყო, ინფორმაციის ცალმხრივად გაშუქების დაუშვებლობას და ა.შ. მაშინ მეგონა, რომ ეს მხოლოდ კამათი იყო რაღაც იდეის გარშემო, თუმცა, "ვარდების რევოლუციის" მერე მივხვდი, რომ მსგავსი ნაბიჯებით მათ, ფაქტობრივად, "ვარდების რევოლუცია" გაამზადეს, მას პოლიგონი მოუსუფთავეს. ასე, რომ კანონმდებლობის შექმნა გარკვეული პოლიტიკური კონიუნქტურით მოხდა. შედეგად რა მივიღეთ?! დასავლეთში ბევრ ანალოგიურ საკითხს სასამართლო არეგულირებს. ანუ, ცილისწამებისთვის იმდენად დიდ თანხებს ახდევინებენ, რომ მედია ორგანიზაცია შეშინებულია, მათ არ აწყობთ ამ თანხების გადახდა. საქართველოში ასეთი რამ არ ხდება. სანამ სასამართლო სისტემა არ ამუშავდება, იმ ზომიერების ბალანსს, რომელიც მედიას დასავლეთში აქვს, ვერაფრით მივაღწევთ. ამ პრობლემას არაფერი ეშველება, სანამ სასამართლო სისტემას ხელი-ფეხი არ აეხსნება. ეს კანონმდებლობის ბრალიც არის და მოქალაქეებისაც _ მოქალაქის მიერ მედიისგან გავრცელებულ დეზინფორმაციაზე ჩივილი ძალიან იშვიათია.

– მედია-საშუალებები რომლებიც სიტყვის თავისუფლებას, დემოკრატიას იჩემებენ, ამ დროს, ძალიან მტრულნი და აგრესიულნი არიან. ამ შემთხვევაში, რა პოლიტიკა აქვს სახელმწიფოს მედიასთან ურთიერთობის თვალსაზრისით?

– ეს ცოტა ძნელი საკითხია – აქვს კი საერთოდ რაიმე პოლიტიკა? _– თარი თავის გარდა ბევრი არაფერი აწუხებთ. შესაბამისად, არ აწუხებთ, რომ შეიძლება საზოგადოებამ სახე დაკარგოს იმის გამო, რომ ხელისუფლება არ მოუვლის მასმედიას. ასეთი ზრუნვის მაგალითები უცხოეთში ბევრია. მაგალითად, ბელგიაში საზოგადოებრივი ტელევიზიის ფონდთან ერთად ბეჭდური მედიის ფონდიც არსებობს. აქაც, იგივე პრინციპი ვრცელდება _ ძირითადი მიზანი მაღალი ხარისხის ბეჭდური პროდუქციის ხელშეწყობა და მერე, საზოგადოების გემოვნებაში იმ აზრის ჩამოყალიბებაა, რომ მაღალი ხარისხი დაბალს სჯობს. ჩვენ წინასწარ გავიძახით: საზოგადოებას უკეთესი ურჩევნიაო. საზოგადოებას ურჩევნია უკეთესი ფეხსაცმელი, მანქანა და ა.შ. მაგრამ ხელოვნება, ლიტერატურა, ინტელექტუალური პროდუქცია უკეთესი რომ იყოს, ამას გემოვნების გამომუშავება სჭირდება. 

– აშკარაა, ქართული ტელევიზიები ბევრს სცოდავენ. მათი საქმიანობა სახელმწიფოს წინააღმდეგ მიმართულ საინფორმაციო ტერორს ხომ არ ჰგავს?


– სპეციფიკა მედიაში დევს. თუკი მედია სახელმწიფოს მიმართ აგრესიას შეინარჩუნებს, იგი უფრო ადვილად გაიყიდება, გასაღდება. მოსახლეობის დიდ ნაწილს სახელმწიფოს მიმართ მისი აგრესია გულს ფხანს. შესაბამისად, მედია არის კიდეც აგრესიული. მოსახლეობა სახელმწიფოსთან მიმართებაში გულს რომ იფხანს, ნუ გაგვიკვირდება. ერთი რეჟისორი წერდა: `ოტელო~ ცამეტჯერ დავდგი და სულ მაწუხებდა კითხვა _ რას ერჩოდა იაგო ოტელოს, რატომ ვერ იტანდა. ამასობაში ჯარში წასვლა მომიწია. დაბალი ჩინის ოფიცერი ვიყავი და მივხვდი, რატომ შეიძლება გქონდეს ზედა ჩინის ოფიცრების მიმართ აგრესია. კითხვებიც მომეხსნაო. დაახლოებით, იგივე მდგომარეობაა ფართო საზოგადოებასა და მთავრობას შორის. ზემდგომების მიმართ საზოგადოებაში აგრესია იყო, არის და იქნება. თუკი მედია შემოსავალს სხვაგვარად ვერ გამოიმუშავებს, მაშინ მუდამ აგრესიული იქნება.

– ბატონო რამაზ, სააკაშვილის დროს ტელევიზიები აყვავებულ ქვეყანაზე მოგვითხრობდნენ, ახლანდელს კი პიარი საერთოდ არ ანაღვლებს. რეალურად, როგორ უნდა იყოს?

– მოსახლეობაში აზრის ჩანერგვა–  ქვეყანა ყვავისო, საბჭოთა პერიოდშიც იყო, რაც სახარბიელო ნამდვილად არაა. იგივე ხდებოდა სააკაშვილის პერიოდშიც. ასეთი `ჩანერგვით~ ბედნიერი დიდხანს ვერ იქნები. საკმარისია ერთი ბზარი გაჩნდეს, მთელი საზოგადოება აფეთქდება. მსგავსი აფეთქება საბჭოთა კავშირის მიმართაც ვნახეთ და მიშასიც. ასე, რომ ასეთი ხელოვნური იდეოლოგია დიდი ხეირის მომტანი არ არის. რაც შეეხება საკითხს თუ როგორ ვაკეთოთ პიარი _ ეს რთული არ არის, უბრალოდ, სახელმწიფომ პიარისთვის თანხები უნდა გამოყოს და სახელმწიფომ იზრუნოს მოსახლეობას შესაბამისი შეტყობინებები გაუგზავნოს. მედია მრავალფეროვანი უნდა იყოს. ჩვენი პრობლემა იმაშია, რომ ხელთ ერთფეროვანი, მოჭიჭყინე, აგრესიული მედია შეგვრჩა, მეტი არაფერი.

– წეღან, საინფორმაციო ტერორი ვახსენეთ. "უსთავი2"-მა მუხთარლისთან ინტერვიუ ჩაწერა. ამ უკანასკნელმა პრემიერი და ბიძინა ივანიშვილი მის გატაცებაში დაადანაშაულა. ამ ტელევიზიამ საქართველო ტერორისტულ ქვეყანად გამოიყვანა, სადაც ხალხს იტაცებენ. ასე, რისთვის გაისარჯა?

_ სახელმწიფო სტრუქტურები ჯანდაბას, "რუსთავი2"-ის ქმედებით, ქვეყანა ვარდება ცუდ დღეში. რაზეც თქვენ ჩივით, ეს იმ პოლიტიკური გუნდის იდეოლოგიით კეთდება, რომელსაც "რუსთავი2" ერთგულად ემსახურება. თავად "რუსთავი2" მედია არ არის, ეს არის პარტიული ორგანო. იგი აკეთებს იმას, რასაც პარტია უბრძანებს. ასე, რომ მედიის თავისუფლებაზე კი ლაპარაკობს ბევრს "რუსთავი2", მაგრამ ყველაზე ნაკლებ თავისუფალი თავად არის.

– "რუსთავი2"-ს სახელმწიფო ბიუჯეტის საკმაოდ დიდი ვალი აქვს. 2001 წელს ტექნიკა შემოიტანეს, რომელიც არ განუბაჟებიათ. სააკაშვილის დროს
მილიონები ჩამოაწერეს. ამიტომ ახლაც დიდ გულზე არიან: სახელმწიფო ვალს რატომ გვთხოვსო. ამ დროს, 500 ლარის გადაუხდელობის გამო კონკრეტულ სუბიექტს, შეიძლება წარმოება გაუჩერონ. ეს რას ნიშნავს?


– თქვენს მსჯელობაში ერთი კითხვა მომიმწიფდა. თუკი ქვეყანაში ყაჩაღობა იქნება, თქვენ, პრეტენზია სახელმწიფო სტრუქტურების ანუ, პოლიციის მიმართ გექნებათ თუ ყაჩაღების?! _ სახელმწიფოს მიმართ ხომ?! ანალოგიურად, "რუსთავი2" ყაჩაღობს. ვის მიმართ უნდა გვქონდეს პრეტენზია? – რა თქმა უნდა, სახელმწიფოს მიმართ. თუკი სახელმწიფო მას ყაჩაღობის უფლებას აძლევს, იგი იყაჩაღებს. ისევ იმ პრინციპს მივადექით – მოდი, ჩავაგონოთ და იქნებ ინამუსოს. არ აქვს "რუსთავი2"-ს ეს ნამუსი და მოკალი. ამიტომ, სახელმწიფო მანქანამ ცოტა უფრო გაბედულად, უშიშრად უნდა იმუშავოს, მაშინ აღარ გვექნება ის სურათი, რაც ახლაა – "რუსთავი2"-ის დაძახილზე, პრაქტიკულად, მთელი მთავრობა ცხადდება ინტერვიუს მისაცემად იმიტომ, რომ ამ ტელევიზიის ეშინიათ. აი, როცა მედიის ეშინიათ სწორედ მაშინ ჩნდება ის პრობლემები, რაზეც ახლა, თქვენ, აქცენტს აკეთებთ. ნებისმიერ ქვეყანაში, სადაც მედიის შიში დაისადგურებს, ანალოგიური სიტუაცია შეიქმნება. ამიტომ, მთავარია შენს სახელმწიფოს მედიის, ქურდის, მძარცველის არ ეშინოდეს. თუკი შეეშინდება, მძარცველები რომ გამოჩნდებიან, პოლიცია გაიქცევა ხომ?! ანალოგიური პრობლემაა აქაც – თუკი მედია კანონს არღვევს, სახელმწიფოს არ უნდა ეშინოდეს, მაგრამ თუ ეშინია, მაშინ იგი ისევე ვერ ასრულებს თავის ფუნქციას, როგორც შეშინებული პოლიციელი.

– ბატონო რამაზ, ჩვენს ქვეყანაში რიგი ტელევიზიების მფლობელები თამბაქოს მაგნატები არიან. რაში სჭირდებათ მათ ტელევიზიებში მილიონების ხარჯვა? რას აკეთებს ამ დროს სახელმწიფო?

– ვიმეორებ, ჩვენი სახელმწიფოს პრობლემა არის მშიშრობა. სახელმწიფო უნდა ჩაერიოს, მაგრამ არ ერევა. სხვათა შორის, ახლახან, ერთი ყმაწვილი შემხვდა და ხუმრობით ჩაილაპარაკა: მგონი სააკაშვილის დრო მოგვენატროსო. ამაში არ იდო ის აზრი, რომ მას ცოცხები მოენატრა. იგი ერთ-ერთი პირველი იდგა იმ დროს საპროტესტო აქციებზე, მაგრამ მას უშიშარი ხელისუფლება მოენატრა. სააკაშვილის ხელისუფლება უშიშარი ნამდვილად იყო. ჩვენი ხელისუფლება თუ გააცნობიერებს იმას, რომ შეშინებულ სახელმწიფოში ყოფნა ნებისმიერი მოქალაქისთვის მიუღებელია ისევე, როგორც შეშინებული პოლიციელი, იქნებ ცოტა დაფიქრდნენ და სახელმწიფო პრობლემები გადაწყვიტონ.

რაც თქვენ ბრძანეთ, ქვემეხებზე უფრო ხშირად, სულხან-საბასი არ იყოს, სიტყვით დაკოდილობა შეიძლება უარესია, ვიდრე ცულით. აქაც, გამოიძებნებიან ადამიანები რომლებიც ამ მდგომარეობაში გამოსავალს იპოვნიან. მაგრამ იმისთვის, რომ ასეთი ადამიანები გამოჩდნენ, აუცილებელია ჩვენი ძალისხმევა. ამ საკითხებზე მართალი მსჯელობა, განხილვა, მგონი, საშურია.

თამარ შველიძე


მეტის ნახვა
17-03-2018, 10:30


გვესაუბრება მწერალი, აკადემიკოსი ელიზბარ ჯაველიძე:

_ ბატონო ელიზბარ, საქართველოს ხელისუფლებას ნატოში აფხაზეთისა და სამხრეთ-ოსეთის გარეშე შესვლას სთავაზობენ, რაც იმ მიმართვაში გაპროტესტდა, რომელსაც სხვებთან ერთად ხელს თქვენც აწერთ. რას გვეტყვით ამის შესახებ?

_ ამ მიმართვას, ჩემს გარდა, კიდევ ხუთი ადამიანი აწერს ხელს, ბევრი ხელმომწერი გამოგვაკლდა, ეს მათ სინდისზე იყოს, რაც კაცუნების საქციელს უფრო შეეფერება. ეს ფაქტი ყველა ნორმალური ქართველისთვის აღმაშფოთებელია. ახლა, სხვადასხვა ფორმულირებები გვესმის. საკითხის ამგვარი დაკონსერვება ნიშნავს, რომ მას შემდეგ რაც ნატოში შევალთ, დაკარგულ ტერიტორიებზე უფლება აღარ გვექნება და ნატოსაც არავითარი სურვილი არ ექნება ჩვენ დაგვეხმაროს. მაშ, რისთვის შევდივართ?! ჩემი აზრით, ნატო, დღესდღეობით, არის ამერიკის პოლიცია. ჯერ არ მინახავს ქვეყანა, რომლის ინტერესებსაც ნატო დაიცავდა. თუმცა, ნატოში გაწევრიანებით შესაძლოა უბატონოდ თავში ხელი არავინ წამოგვარტყას, მაგრამ ეს ძალიან ცოტაა. ნატოში თუ შევალთ, მან ჩვენი ტერიტორიები უნდა დაიცვას. საქართველო აფხაზეთის და სამაჩაბლოს გარეშე უთავოდ, უგულოდ არის დარჩენილი, რაც არცერთი ჭეშმარიტი ქართველისთვის მისაღები არ არის. საელჩოებისადმი მიმართვა, რომელსაც ხელი მოვაწერე. ეს იდეა ამერიკის საელჩომ შემოგვთავაზა. მათ მოსინჯეს თუ რამდენად დათანხმდება საქართველო ნატოში მე 5 პარაგრაფის ანუ, ჩვენი ძირძველი ტერიტორიების გარეშე შესვლას. მიმართვაში წერია, რომ საქართველოს "საგარეო პოლიტიკამ", რუსებთან დაძაბულმა ვითარებამ საქართველოს ტერიტორიების დაკარგვამდე მიგვიყვანა. ამაზე ერთი ამბავი ატეხეს, მიმართვაზე ხელისმომწერნი დასავლური კურსის მოწინააღმდეგედ შეგვრაცხეს. აქამდე, მიხეილ სააკაშვილის უგუნურმა პოლიტიკამ მიგვიყვანა. გამიკვირდა, მაგრამ "რუსთავი2"-მა გადმოსცა _ როგორ საუბრობს მთელი მსოფლიო იმის შესახებ, რომ სააკაშვილი მთლად ნორმალური არ არის.

ახლა, ისე გამოჰყავთ, თითქოს, სააკაშვილს ქართული სოფლების გადარჩენა უნდოდა და შეტევაც ამიტომ განახორციელა. ჩვენ ევროპის წინააღმდეგნი როდი ვართ, მაგრამ უბედურება იცით რაშია _ რომელ ევროპაზე ვლაპარაკობთ? მე რომ ევროპა მიყვარს, ეს ევროპა ჩვენს პოსტლიბერალებს არ ესმით. მათ არ წაუკითხავთ არც დანტე, არც გოეთე, არც თომას მანი, არც შექსპირი, არც რილკე. ეს არის უმეცართა ბრბო, ჯოგი, რომელთაც მხოლოდ ერთი რამ აინტერესებთ _ თვითონ კარგად იცხოვრონ. ავიღოთ, თუნდაც ეს არასამთავრობო ორგანიზაციები, რომლებიც პირდაპირ ვამბობ – ფულის გამო სამშობლოს ღალატობენ. უბედურება ისაა, რომ მამათმავლები და დედათმავლები, ეს უზნეო ადამიანები, ზნეობას გვასწავლიან. დღეს თავად ევროპა განიცდის ტრაგედიას. წაიკითხონ შპინგლერის "ევროპის დაშვება" და ბიუკენენის "ევროპის სიკვდილი". ისინი ძლიერ ევროპას, მის კულტურას მისტირიან, რომელიც ამ გლობალიზაციის ტალღამ, პოსტლიბერალიზმის გაბატონებამ წალეკა.

მეორე მხრივ, არსებობს ტენდენცია, თითქოს, ესენი თავისუფლებისთვის იღწვიან. თავისუფლება, როგორც ცხოველური ინსტიქტების თავისუფლება ისე ესმით, რაც უზნეობას ქადაგებს. გარკვეულ საზოგადოებაში მცხოვრებმა ადამიანმა უნდა დაიცვას წესი, ზნეობა და ტრადიცია, რაც მთავარი განმსაზღვრელია. როცა სოკრატე კვდებოდა, ამბობდა: სიკვდილის კი არ მეშინია _ ის დინჯად მოდის, არამედ უზნეობის, რომელიც სწრაფად მოდის და გვიპყრობს, ეს არის საშიში. აი, სწორედ ეს უზნეობა გაბატონდა უკვე მთლიანად საქართველოში. ამიტომ არის, რომ დღეს, ეს პოსტლიბერალები ვითომ თავისუფლებას ქადაგებენ და ამ დროს, ხალხის დამონებას აპირებენ. ლიბერალების თავკაცები "სოროსიდან" ნაშობი პარტიები არიან. მაგალითად, "რესპუბლიკელები", ახალგაზრდა იურისტთა ასოციაცია და ა.შ. სოროსის კეთილი ნება ყოფილა, თურმე, ჩვენთვის თავისუფლება მოეტანა. განა ჩვენ დროს არ იყვნენ პიდარასტები? _ ქიშვარდა და ტუზიკა საქეიფოდ დაგვყავდა, მაგრამ იმ აზრს არავინ მინერგავდა, რომ პიდარასტობა ნორმალურია. ეს ავადმყოფობაა.

მეცინება როცა მეუბნებიან სიძულვილის ენით საუბრობო. ეს ხალხი მეზიზღება და ტკბილი ენით ველაპარაკო? არ შეიძლება ეს არანორმალური ხალხი ნორმალურად გამოვაცხადოთ. ლგბტ-ს განვითარება სამ საფეხურს მოიცავს: პირველ საფეხურზე ისინი ამბობენ: ჩვენც ადამიანები ვართ, ნუ დაგვჩაგრავთ, მეორე საფეხურზე უკვე თქვეს: ჩვენ თანასწორნი ვართ და მესამე საფეხურზე _ თქვენ მიბრძანდით, ეს სამყარო ჩვენიაო. არ შეიძლება ავადმყოფმა ხალხმა ქვეყანა მართოს. დღეს, ავადმყოფებს არჩევენ იმიტომ, რომ ასეთი ადამიანი, თავისი ცნობიერებით, ქვეყანას უფრო კარგად ანგრევს. ეს ის ძალაა, ცირკის მიდამოებში რომ ბინადრობენ, სწორედ ამ წრიდან არიან და მორალს გვიკითხავენ. მათ ერთი ამბავი ატეხეს: ელიზბარ ჯაველიძემ ქალბატონს შეაგინა და ეს როგორ გაბედაო.

_ ბატონო ელიზბარ, რა მოხდა სინამდვილეში, რამ გამოიწვია თქვენი აღშფოთება?

_ ჯერ ერთი, ამ ქალბატონმა აზრი შეგნებულად გამაწყვეტინა, რათა პროვოკაცია გამოეწვია. არც ვიცოდი თუ ისევ ეთერში ვიყავი. ჩემს ოჯახში მინდა შევიგინები, გინდ _ არა. აქ, ჩართვას ყმაწვილი უძღვებოდა, თორემ ქალბატონთან გინებას არც ვიკადრებდი. თავს არ ვიმართლებ, ჩემი დამოკიდებულება ამ ქალბატონისადმი, რომლის სახელის ხსენებაც არ მინდა, ძალზედ უარყოფითი, გინებაზე ბევრად უარყოფითია. რაც ჩემს გულში იყო, ის გაჟღერდა. უფრო სწორად, ეს სიტყვები თავად გააჟღერეს. ჯერ არ მინახავს სხვა, ასეთი ანტიპოპულარული ჟურნალისტი იმიტომ, რომ ამ ამბით მთელი საქართველო გახარებულია. ტელე-ეკრანზე გინებას, რა თქმა უნდა, არ ვამართლებ, ეს არაეთიკური, არაზნეობრივია. მე, ძალიან კარგად, დეტალებში ვიცი მისი არასასურველი ბიოგრაფია.

ამ ფაქტის შემდგომ, ჩემთან განხორციელებული ზარებით დავრწმუნდი, რომ ეს ქალბატონი ფართო საზოგადოების სიმპატიას არ იმსახურებს. ამ ქალზე საუბარს არ ვაპირებ, არ მინდა ხალხს ის თავზარდამცემი ფაქტები ვამცნო, რაც ჩემთვისაა ცნობილი. ამის გაკეთებას არ ვაპირებ, რადგან იგი დაუნათესავდა ერთ ჩემს მეგობარს, რომელსაც ძალიან დიდ პატივს ვცემ. მაგრამ აქ ქალბატონმა, თუ სინდისი აქვს, უნდა გაითვალისწინოს, ამ პიროვნების მეგობრების ღირსება და ზნეობა, თორემ, ცალ კარში თამაში საკადრისი არ არის. რა თქმა უნდა, ჩემი გინება ეთერში გადასაცემი არ იყო. ვიმეორებ, გაბრაზებულმა, ჩემს სახლში შევიგინე. თუმცა, ქეთი დევდარიანის |"ჩემი ცოლის დაქალებს" რომ ვუყურებ, იქ გაბატონებულ ბილწსიტყვაობას, სოლოლაკელი შოფრებიც არ იკადრებენ, ამას ნატო ფერაძის საუბარსაც თუ დავამატებთ, ჩემი გინება კურთხევად უნდა მიიღოთ თქვე დედათმავლებო და მამათმავლებო. დასასრულს დავსძენ: ჯულიეტოვნა, მარუსია გაბუნია, მე რუსეთის აგენტობას მაბრალებს, ხოლო ერის დამაქცევარი სააკაშვილი, ქვეყნის გადამრჩენად გამოჰყავს. ალბათ, იმიტომ, რომ ციხეში გაუპატიურების კადრების ყურებისას საკუთარ თავს წარმოიდგენს და სიამოვნებით კრუტუნებს.

_ ბატონო ელიზბარ, ამ ფაქტის შემდეგ, ერთ-ერთმა მწერალმა, "რუსთავი2"-ის ეთერით, საიდანაც ბილწსიტყვაობის ნიაღვარი გადმოსჩქეფს, თქვენი გინება დაიწუნა…

_ "რუსთავი2"-ის ეკრანს წლებია არ ვუყურებ, რადგან ამ გველების საბუდარიდან მხოლოდ შხამი იღვრება, რაც ქართულ სულსა და ცნობიერებას წამლავს. დიახ, მეც დამირეკეს და მაცნობეს: "ქართველი კლასიკოსი" შენზე უდიერად საუბრობსო. ეს აღმოჩნდა ე.წ. მწერალი, უფრო სწორად მეწაღე ლაშა ბუღაძე, რომელმაც თურმე, ირონიით მოიხსენია მასონები, მერე კბილი კაკებეს აგენტებს გადაჰკრა, მე კი უავტორიტეტო, ლამის ტვინნაღრძობ პიროვნებად გამომიყვანა. მივმართავ მას, ახლა, კარგად მისმინე შე ნეხვის ტომარავ: შენ მეწაღეთა იმ ბრიგადას ეკუთვნი, რომლებიც დალესის მიზნებს ახორციელებენ, ქართულ ზნეობას, სულიერ სიწმინდეს და ერს რყვნიან. აქვე, ვიტყვი: თქვე მჯღაბნელებო, ცხოველზე დაბლა დაეშვით, სქესობრივი ლტოლვის ობიექტად დედათქვენები გაიხადეთ. შენთვის, ამხანაგო ბუღაძევ, ჭეშმარიტ ქართველებს მაშინ უნდა ამოერტყათ პანღური, როცა შენს ბინძურ საჯდომზე ალოკილი ენით მეფე თამარის წმინდა სახელის გაბინძურება სცადე. კაგებე-ს ფესვებს შორს ნუ ეძებ, სჯობს, შენს ირგვლივ მოიძიო შე მართლა ორმაგო აგენტო _ ერთი მხრივ, რუსეთის მაგინებელი და ამავდროულად მისი საქმის მკეთებელი ხარ, მეორე მხრივ, ამერიკის ფულიანი აგენტი და მისი საჯდომის მლოკავი.

ჩემი აზრით, ტვინნაღრძობია ყველა ის, ვინც მწერლად მიგიჩნევს. ტვინნაღრძობია მამაშენიც, რომელსაც შენი დონის არაკაცები მხატვრად მიიჩნევენ, მაგრამ მას ქართველი ხალხი "მალიარს" უწოდებს. მამაშენის "ტვინსიჯანსაღეზე" ერთი ფაქტი მახსენდება: დროთა უკუღმა ტრიალმა, მამაშენი სამხატვრო აკადემიის რექტორი გახადა, რომელმაც თავისუფლების მოყვარულის სახელი შემდეგნაირად გაითქვა: იხმო თავისი სტუდენტები და მათ უთხრა: თუ თავისუფლება გსურთ ურთიერთს შეაფურთხეთ, ამის ნუ შეგეშინდებათო. ლაშა ბუღაძევ, სხვებს რომ აფურთხებ, დაისვი გვერდით მამაშენი და რამდენიც გინდათ იმდენი აფურთხეთ ერთმანეთს.

_ საელჩოებისადმი გავრცელებული მიმართვის შემდეგ, მავანმა არც აცია, არც აცხელა და ხელისმომწერლების კარიკატურა შექმნა, სადაც მათ პუტინი ლექციას უკითხავს. ამაზე რას იტყვით?

_ დიახ, ამ კარიკატურის შესახებ მეც შევიტყვე, სადაც რეზო ამაშუკელი და რობერტ სტურუა სხედან, პუტინი კი ლექციას უკითხავს. ალბათ, იქ, მეც ვარ გამოკრული. ეს სასაცილოა. 5–6 გაზეთის რედაქტორი ვიყავი, აბა, ერთი ფრაზა ამომიღონ, სადაც რუსეთს ვადიდებ. ასევე, 18 წიგნის ავტორი ვარ და რუსეთის ქება-დიდებას ვერც იქ მიპოვნიან. როცა მე რუსეთს ვაგინებდი, ამათ, ბოდიში მომითხოვია, და აღარ იცოდნენ დიდი რუსეთის საჯდომში როგორ შემძვრალიყვნენ. ახლა მოტრიალდნენ. ხომ არ გგონიათ, რომ ევროპისკენ იხედებიან? მათ, როგორც ზემოთ ვახსენე, ევროპა არ იციან. მათთვის ევროპა ცხოველური თავისუფლებაა. უნდა გვახსოვდეს, რომ რუსეთი ჩვენ არ დაგვინდობს. დღეს რომ ჩვენს ქვეყანაში ნატოს ჯარები განვალაგოთ, რუსეთი, პირველი ჩვენ დაგვარტყამს, ერთი რაკეტაც საკმარისია და გაგვაქრობს. ესენი გაიქცევიან როგორც 2008 წლის ომის დროს ჩემოდნებით გარბოდნენ. მაშინდელი პარლამენტის თავმჯდომარე კი გვეუბნებოდა: საქართველო ჩანგლებით და დანებით დაიცავითო. ამაზე არ ფიქრობენ, არ აინტერესებთ. ცხოველსაც აქვს ინსტიქტი თავისი ბუნაგის მოვლის, ამათ _ არა! 
გაიღო საზღვარი, ქართველი ხალხი გადის და შემოდის უცხოტომელი, რომელიც ფულს გადაიხდის და ბინადრობის უფლებას მოიპოვებს. მერე, ხან ბორდელებს ხსნიან და ხან – რას.

ერთ თურქოლოგს ვიცნობ უსტუნ იერს, რომელიც აქ მუშაობს. იგი თურქეთს ქართულ კულტურას და მეცნიერებას აცნობს. ასეთ ადამიანს ყველაფერზე უარი უთხრეს, მგონი, კათედრასაც უხურავენ. რატომ? _ ამერიკის პოლიტიკას ეს არ აწყობს. ჩვენ, სხვადასხვა დიდი ერების სივრცეში მოქცეული, პატარა ერი ვართ. ობიექტი ვართ, რომელსაც ჩეხავენ და ამას აქაური ლიბერალები უწყობენ ხელს. თუ ამერიკის მიმდევარი არ ხარ ტელევიზიაში ვერ გამოჩნდები. თუ მაინც გამოგაჩინეს, რაც მე გამიკეთეს, იმ ვითარებაში მოგაქცევენ და დაგამცრობენ. ეს მიზანმიმართული პოლიტიკაა. იგი განათლების სფეროშიც ერევა. გაიხსენეთ, რა განათლების მინისტრები გვყავდა _ ყველა მათგანი ანტიეროვნული იყო. განათლების სისტემა ეროვნულ საფუძვლებზე უნდა იყოს დაფუძნებული, მათ ამერიკიდან გადმოიტანეს ის, რასაც იქ დაუნ ბავშვებს ასწავლიან. სოროსი განდევნეს რუსეთიდან, ინგლისიდან, საფრანგეთიდან, ამერიკიდან, ავსტრიიდან, მისი სამშობლო უნგრეთიდანაც კი. იგი უნგრელი ებრაელი შოროშია. დღეს, სოროსის ძალები მხოლოდ საქართველოში არიან გაბატონებულნი. არადა, გაიძახიან: ამერიკის იდეების მომხრე ვართო. მაშინ კეთილი ინებონ და როგორც ტრამპმა გამოაცხადა სოროსი მოღალატედ, ესენიც ასევე მოიქცნენ. ტრამპმა მას კარი დაუკეტა, ესენი პირიქით იქცევიან. ჩვენ, დღეს, სახელმწიფო პოლიტიკა არ გვაქვს, ქართველი ხალხი ჩვენს თავს არ ვეკუთვნით. ამერიკის ელჩებს აქ, უზარმაზარი გავლენა აქვთ. არადა, გავიძახით: რუსებმა დაგვჩეხესო. კი, 9 აპრილს მერვე პოლკმა დაგვჩეხა, მაგრამ გასაქცევი გზა დაგვიტოვა. 26 მაისს კი სააკაშვილმა ყველა გზა გადაგვიკეტა, ჩიტი ვერ გაფრინდებოდა, ასეთი სისხლიანი გუბეები მტერსაც არ დაუყენებია, პოლიციის პირველი სართული სისხლით იყო გასვრილი, ძლივს გარეცხეს კედლები. ამაზე ხმას რატომ არავინ იღებს? _ იმიტომ, რომ ამერიკამ გვითხრა, ეს სწორი იყოო და მას ხომ არ გაამტყუნებენ. ამერიკის შეფასებას ჩუგოშვილიც დაეთანხმა და ამის თაობაზე საჯაროდაც განაცხადა. დღეს, იგი მეორე პირია.

ლომჯარია რომელმაც პომადის წასმა არ იცოდა, ტუჩები სულ დადღაბნილი ჰქონდა, ახლა, სახალხო დამცველია. გიგაურს "სტოსი" მიჰყავს, რომელიც ცხრა ღობეზეა გადამხტარი, კაპიტნობა მერაბიშვილმა მისცა. რა ხდება? "ქართული ოცნების" მომხრე ვარ, მაგრამ ოცნება კი არ უნდა შერყვნან, არამედ უნდა გაწმინდონ. ქართველი კაცის ოცნება არ გახლავთ იმ ხალხთან მეგობრობა, კოაბიტაცია, ვინც მათ აუპატიურებდა. ასეთი რამ, რაც სააკაშვილს თავში მოსდიოდა, ველურიც ვერ მოიფიქრებს. სამეგრელოში კაცი მეუღლისა და ვაჟიშვილის წინაშე გააუპატიურეს. მას "ვიაგრა" უყიდეს და ისე შეამზადეს. აი, ამას მიესალმებიან ეს პოსტლიბერალები. მე, არც რუსეთის მომხრე ვარ და არც ამერიკის, მაგრამ ეს უკანასკნელი უფრო მეჯავრება იმიტომ, რომ სულში მიძვრება, სული, ზნეობა ამიქოთა. დღეს, სიტყვა სამშობლო ლექსიკიდან საერთოდ ამოიღეს. აღარც ეროვნებას ახსენებენ. დავიწყეთ ხელმოწერები, რათა პიროვნების დამადასტურებელ ქართულ დოკუმენტებში ეროვნების, მამის სახელის გრაფა აღდგეს. ამბობენ, ეროვნების აღიარება ჩვენს ქვეყანაში ეთნიკურ დაპირისპირებას გამოიწვევსო. ეთნიკურ ნიადაგზე შუღლი ჯერ არ მახსოვს.ე.წ. ლიბერალურმა ძალებმა ამით ხარკი გაიღეს, რათა ევროპარლამენტში მივეღეთ. ეს საკითხი პარლამენტში ორი მოსმენით გავიტანეთ, მერე, სააკაშვილი შემოვარდა და გაგვდევნა.

_ ბატონო ელიზბარ, ბოლო დროს ოპოზიციასთან ერთად, ბიძინა ივანიშვილზე იერიში მასმედიამაც გაააქტიურა. რას უკავშირდება ყოველივე?

_ დიახ, ბიძინა ივანიშვილს ძალიან უტევენ, წავლენ-წამოვლენ და მეზობლის კურდღლებივით მას ახტებიან. რაშია საქმე?! საკმაოდ სერიოზულ გაზეთებში რამდენ ინტერვიუშიც კი ბიძინა ივანიშვილს შევაქე, მაშინვე ამოიღეს. რატომ?! იგი ერთადერთი ძალაა, რომელიც "ნაცებს", "გირჩს" და ა.შ. აჩერებს. ესენი ავადმყოფები არიან, რა "გირჩი", რის "გირჩი", მათ თეთრი ხალათები უნდა ჩააცვა, სახელოები შეუკრა და აქედან გაუშვა. თუნდაც, ავიღოთ "ევროპული საქართველო", ისიც მოღალატეა. ბოკერიას ცოლს ეკრანზე გამოსაჩენად და სატლიკინოდ რა უნდა _ ცხრა ღობეზეა გადამხტარი. ანდა, ბოკერიამ როგორ უნდა გვასწავლოს ჭკუა, ზოგიც პუბლიცისტად აცხადებს თავს, მეცინება. ამით დავალებას ასრულებენ, რათა ეროვნება, ზნეობა, ტრადიცია მოსპონ. ერთადერთი კაცი, რომელიც ამათ წინააღმდეგობას უწევს, ბიძინა ივანიშვილია. მას მადლობა უნდა ვუთხრათ იმის გამო რა სიკეთეც აქვს დათესილი. არ მეგულება ადამიანი, რომელიც ასეთი ქველმოქმედი ყოფილიყოს. ხალხის გონებაში სურთ ბიძინა ივანიშვილი ამ უბედურების მთავარ შემოქმედად გამოიყვანონ. ამას იქმს ნებსით თუ უნებლიედ, როგორც "ქართული ოცნების" გარკვეული ძალები, ისე "ნაცები".

ფრიად საგულისხმოა ის, რომ დღეს აღარ მალავენ, რომ სააკაშვილის საქართველოში დაბრუნება სწადიათ, რომელმაც ერთხელ უკვე დაღუპა ჩვენი ქვეყანა და მომავალში თუკი თავის ბნელ მიზნებს მიაღწევს, ისე გაასწორებს მიწასთან, რომ ვეღარაფერი გვიშველის. მთავარია ქართველი ხალხი ერთად დადგეს, იმაზე იზრუნოს, რომ ჩვენი თავი ჩვენადვე გვეყუდნოდეს. ახლა, ჭაში ვართ ჩავარდნილი. ამათ მიაჩნიათ, ამერიკა ჩამოუშვებს თოკს და ამოგვიყვანს. ამერიკა პირიქით ჩაგვძირავს, არც რუსეთი მოიკლავს თავს. ჩვენს თავს თავად უნდა მივხედოთ. ძილქუშიდან უნდა გამოვიღვიძოთ, თორემ, ერი აღარ იქნება. ერი რომ აღარ იქნება, ამათ ჰგონიათ, თვითონ, ინდივიდუალურად დარჩებიან და კარგად იცხოვრებენ. არა, ასე არ იქნება! 

_ ბატონო ელიზბარ, წეღან ახსენეთ, ტელევიზიები ერს რყვნიანო. რამდენადაც ვიცი ის ტელევიზია, სადაც თქვენ პროვოკაცია მოგიწყვეს თამბაქოს მაგნატს ავთო წერეთელს ეკუთვნის...

_ მის წერეთლობაში დიდად ეჭვი მეპარება, რამეთუ, მე თავად წერეთლების შთამომავალი ვარ და ასეთი წერეთელი წერეთლებს რატომღაც არა ახსოვთ... ეს ყველაფერი შეგნებულად ხდება. იან კელი გვეუბნება: ტელევიზია ნაირგვარი უნდა იყოსო. არცერთი ტელევიზია ქართული სახელმწიფოს, ერის ინტერესებს არ ატარებს. ასეთი უწიგნურობა და უზნეობა რაც დღეს ჟურნალისტებშია, ჯერ არ ყოფილა. იმაზე კი არ საუბრობენ, რომ ერს უჭირს, არამედ ვინ ვის ჩაუგორდა ლოგინში. ბრძოლას მსოფლიო პოლიტიკა წარმართავს. გაბატონებულია აზრი _ ვინც ცნობიერებას მართავს, გამარჯვებულიც ის არის. ამერიკის, ინგლისის ინსტიტუტებში ტვინის გამორეცხვის მეთოდი შემუშავდა, რაც ქართულმა ტელევიზიებმა ძალიან ნიჭიერად აითვისეს. უსმენ სისულელეს, ტყუილს და გგონია, რომ შენი აზრია. ეკრანებზე ავადმყოფი ხალხი გამოჰყავთ. "ტვ-პირველზე" სამივე ქალბატონი რომელთაც გადაცემები მიჰყავთ, ანტიქართველები არიან.  ასევეა, "რუსთავი2"-ც. სამწუხაროდ, ამას ვერ ავკრძალავთ, მაგრამ ზურგი უნდა შევაქციოთ.

_ ბატონო ელიზბარ, ვინც გაჰყვირის გავამწვავოთ რუსეთთან ურთიერთობაო, თავად ისინი ხომ არ ასხამენ მის
წისქვილზე წყალს?

_ დიახ, თავად არიან მასთან ფულით შეკრულები. გაიხსენეთ, სააკაშვილი როგორ დაცუნცულობდა რუსეთში. ესენი ის აგენტები არიან, რომლებიც ჩვენ, აქეთ გვაბრალებენ აგენტობას. რაც არ უნდა ტალახი მესროლონ, მე ვერ შემეხება. არსებობს ცხოვრების გზა, როგორ გავიარე, ვის მხარეს ვიყავი. მე ყოველთვის საქართველოს მხარეს და მისი ჯარისკაცი ვიყავი და ასე იქნება ბოლომდე.

_ ბატონო ელიზბარ, საუბრის დასაწყისში ახსენეთ, დღეს, შეკვეთილი მწერლობა გვაქვსო. რა იგულისხმეთ?

_ კაცი დედაზე სიზმარში აქტს რომ ნახავს, ის ნორმალური არ არის. ახლა, წინ ასეთი ხალხი წამოსწიეს. მამუკა ხაზარაძე იძახის: მწერლობას ვეხმარებიო. ვის ეხმარება - ამ უზნეო ხალხს, რომლებსაც მწერლობის არაფერი გაეგებათ? უბედურებაა, რომ ასეთი ბანკირების ხელში ვართ. ესენი ჰალსტუხიანი ყაჩაღები არიან, ქართველ ხალხს ძარცვავენ. გერმანიაში წლიური გადასახადი 3%- ია, ესენი ქართველ გაჭირვებულ ხალხს 19–20%-ს ართმევენ. მთელი ტერიტორიები შეიძინეს. ბანკირების ქვეყანა გავხდით. ამაშია ჩვენი უბედურების სათავე.

თამარ შველიძე



მეტის ნახვა
10-03-2018, 17:30


"რომელ მსაჯულს ვთხოვო სამართალია? ვის მივმართო, რუსთაველი მკვდარია!"


კადრები წყვეტენ ყველაფერს! მართალია "გაევროპებულ" ქართულ ნორჩ ინტელიგენციას, ეს გამოთქმა თურმე საბჭოურ გადმონაშთად მიაჩნია, მაგრამ ფაქტია – ევროპასა და ამერიკაში, აფრიკაშიც და ავსტრალიაშიც, მხოლოდ პროფესიონალები სჭირდებათ. პროფესიონალიზმი არის თავისუფლებაც და დემოკრატიაც! ეს ესმით ყველგან, მაგრამ არ ესმით საქართველოში!

ყველაფერი დაიწყო სასამართლო რეფორმის გარიჟრაჟზე. მაშინ როცა პარლამენტმა მიხეილ სააკაშვილი "ვარსკვლავთბიჭუნად" "მონათლა", ხოლო შევარდნაძემ – რეფორმების მამად, მაშინ, როცა სასამართლო რეფორმაში მილიონები ჩაიდო, ეგრედწოდებულმა რეფორმატორულმა ჯგუფმა ერთი ხელის მოსმით, კონსტიტუციისა და კანონის დარღვევით, გაათავისუფლა მოსამართლეები ვადაზე ადრე. ერთადერთი მოსამართლე, რომელმაც უკანონობა გააპროტესტა და საკონსტიტუციო სასამართლოს მიმართა იყო აწ გარდაცვლილი მოსამართლე ჭაჭუა. მან სასამართლო მოიგო და იმის ნაცვლად რეფორმატორებს საკონსტიტუციო სასამართლოს გადაწყვეტილება კანონიერად ეცნოთ, რუსთაველზე იმ მოსამართლეების ფიტულები დაწვეს, რომელთაც კანონი არ დაარღვიეს. ასე, კონსტიტუციის დარღვევით დაიწყო სასამართლო რეფორმა, რომელსაც სხვათაშორის, ევროპაცა და ამერიკაც ტაშ-ფანდურით შეხვდა.

უკანონობა კანონიერებას არ მოიტანს. სააკაშვილმა სასამართლო რეფორმის გარიჟრაჟზე აპრობირებული "მეთოდი", 2004 წელს, ვარდების რევოლუციის შემდეგაც გამოიყენა და ყველა, მისთვის არასასურველი მოსამართლე, ერთი ხელის მოსმით გაათავისუფლა ვადაზე ადრე, დაკავებული თანამდებობიდან. და, ამ ყველაფერს სასამართლო რეფორმის მეორე ეტაპი დაარქვა. იმხანად, მიშამ და მისმა ჯგუფმა, ირიბად, მაგრამ მაინც აღიარა რომ რეფორმის პირველი ეტაპი ჩავარდა და მეორე ეტაპი იქნება ის, რასაც ხალხი ელოდა წლების განმავლობაში.

მეორე ეტაპის შედეგად, საქართველოს დღეს ჰყავს უამრავი უსამართლოდ გასამართლებული ადამიანი და რაც მთავარია 200 პოლიტიკური პატიმარი!

სასამართლო რეფორმის განხორციელების საქმეში, დი- დი როლი იუსტიციის საბჭოზე მოდის. ასე იყო რეფორმის გარიჟრაჟზე, მეორე ეტაპზე და ასეა დღესაც! ამიტომ, თავის დროზე, როცა იუსტიციის საბჭოს წევრთა არჩევნები ტარდებოდა, კოჰაბიტირებულებმა ყველაფერი გააკეთეს, რათა ამ საჭირო ადგილას თავისი ხალხი გაეყვანათ და ეს ასეც მოხდა, რათქმა უნდა ამ პროცესებს ხელისუფლებამ შეუწყო ხელი.

არცერთ მოსამართლეს, რომლებიც მიხეილის სატანურ რიტუალში იღებდა მონაწილეობას და თანამემამულეებს, მატერიალური კეთილდღეობის სანაცვლოდ სიცოცხლეს უმწარებდა, წამებისთვის იმეტებდა, მატერიალურად და სულიერად ანადგურებდა, უკანონო გადაწყვეტილებით კლავდა, აუპატიურებდა, ყველანაირ სისაძაგლეზე თვალებს ხუჭავდა დღეს, დანაშაულის გრძნობა არ აწუხებთ, შესაძლოა ღმერთსაც "რაღაცასაც" შესთხოვენ არადა მათი ღმერთი მიხეილია და წყვდიადის ანგელოზები იუსტიციის უმაღლეს საბჭოში ყავთ მოსამართლე წევრების სახით, აქა იქ კოჰაბიტირებულ ხელისუფლებაშიც "მოგუდულში" დაატყლაშუნებენ ფრთებს. საკვირველია, მაგრამ ფაქტია, რომ მათ მიხეილმა დღემდე მოქმედი "ლოცვაც" დაუტოვა, რომლის შეცვლა არც უფიქრიათ კოჰაბიტირებულ წყვდიადის ანგელოზებს.

სასამართლოების შესახებ ორგანულ კანონში დევს ის ჯადოსნური სიტყვები, რის საფუძველზეც დღემდე აქვთ აფრები აშვებული მოსამართლეებსდა ცა ქუდად არ მიაჩნიათ და დედამიწა ქალამნად. მუხლი 7. არავის არა აქვს უფლება, მოსამართლეს მოსთხოვოს ანგარიში ან მიუთითოს, როგორი გადაწყვეტილება მიიღოს კონკრეტულ საქმეზე. ასევე, კატეგორიულად აკრძალულია ვინმემ მოსამართ- ლეს დაუსაბუთებელ, უკანონო გადაწყვეტილებაზე ანგარიში
მოსთხოვოს. მოსამართლე ნატო ხუჯაძემ 2005 წელს ნათლობის ჯვრები და ქორწინების სამკაულები დანაშაულებრივი გზით შეძენილად სცნო ყველანაირი და- საბუთების და მტკიცებულებე- ბის გარეშე და "სოდის" ნაძარცვი "გააპრავა". სამაგიეროდ, კოდუას ცოლისძმას აღმკვეთი ღონისძიება გირაო შეუფარდა როცა მანამდე ჩადენილ დანაშაულზე განაჩენი არ იყო დამდგარი. "ჯილდოდ" ნატო ხუჯაძე დღეს უვადოდ დანიშნული მოსამართლეა და პენსიის ასაკამდე მსუყე შემოსავლი ექნება, შემდეგ პენსიასაც სო- ლიდურს მიიღებს. პარლამენტის მიერ ოფიციალურად პოლიტპატიმრებად აღიარებულ ცოტნე ანანიძის.

დიმიტრი ჭეიშვილის, ხვიჩა გამარჯობაძის, ალექსანდრე სოლომონიძის და სხვა მრავალ უკანონო განაჩენების გამომტანი მოსამართლეებიც უვადოდ აირჩი- ეს. მოსამართლე ილონა თოდუა. ჯერ კიდევ 2009 წლის აგვისტოში, ხუთ სხვა მოსამართლესთან ერთად, მოხვდა ოპოზიციონერი აქტივისტების მიერ რუსთაველის გამზირზე გამოკრულ პლაკატებზე, როგორც ხელისუფლების დაკვეთის გამორჩეული შემსრულებელი. რაც შეეხება მის კომპეტენციას, 2008 წელს, ტელეკომპანია "იმედთან" დაკავშირებული პროცესების პერიოდში, სახალხო დამცველის ანგარიშში შემდეგი ჩანაწერი გაჩნდა: "მოსამართლე ილონა თოდუას მხრიდან დარღვეულია "მაუწყებლობის შესახებ" კანონის მე-6 მუხლის მე-4 პუნქტის იმპერატიული მოთხოვნა… ეს გარემოება კიდევ ერთხელ მიუთითებს მოსამართლის არაკომპეტენტურობაზე, რომელმაც კანონის არცოდნის გამო 26 დღით გააჭიანურა სარჩელის წარმოებაში მიღება".

2012 წელს ილონა თოდუამ კოალიცია "ქართულ ოცნებაში" შემავალი პარტიები 2 383 097 ლარით დააჯარიმა. ამასთან დაკავშირებით,ქართული ოცნები" ერთ-ერთმა ლიდერმა ეკა ბესელიამ მაშინ ასეთი გან- ცხადება გააკეთა: "მოსამართლის გადაწყვეტილება კრიტიკას ვერ უძლებს, სასამართლო კი აბსურდულ ლოგიკას ავითარებს. სასამართლო სრულიად უსაფუძვლოდ და უკანონოდ, ყოველგვარი ფაქტების გარეშე, აჯარიმებს პოლიტიკურ პარტიებს ისე, რომ ვერ ასაბუთებს, რაში გამოიხატა უკანონო შემოწირულობა"… ზონდერ მოსამართლეები საზოგადოებას რამოდენიმე ეტაპად "ჩაუდე. რატომღაც იუსტიციის უმაღლესი საბჭო (განსაკუთრებით მოსამართლე წევრების დასი) ჩქარობს სისხლით განბანილი მოსამართლეების უვადოდ დანიშვნას. გასულ კვირას აღნიშნულ "შეუქცევად" პროცესთან დაკავშირებით პრემიერმაც გააკეთა კომენტარი.

რამდენიმე მოსამართლესთან დაკავშირებით მიღებულმა გადაწყვეტილებამ საზოგადობაში გააჩინა კითხვები და ეს კითხვები არის ჩვენ გუნდშიც. მათ შორის, მძიმეა რეაქცია სულხან მოლაშვილის საქმის განმხილველი მოსამართლის მანუჩარ კაპანაძის თბილისის სააპელაციო სასამართლოს სისხლის სამართლის საქმეთა პალატაში უვადოდ გამწესებასთან დაკავშირებით".

მოსამართლის მანტია უვადოდ გადაეცა გიორგი გოგინაშვილს. მან 2011 წელს, როდესაც საქალაქო სასამართლოს მოსამართლე იყო, პატიმრობა შეუფარდა თავდაცვის სამინისტროს ყოფილ თანამშრომელს სერგო თეთრაძეს, რომელსაც შპიონაჟი ედებოდა ბრალად. თეთრაძე საპატიმროში გარდაიცვალა.

2012 წელს ხელისუფლების შეცვლის შემდეგ გამოძიებამ და- ადგინა, რომ თეთრაძე წამებისა და არაადამიანური მოპყრობის მსხვერპლი გახდა. სულხან მო- ლაშვილის მამა, მალხაზ მოლაშვილი, მისი შვილის საქმის მოსამართლის უვადო მოსამართლედ დანიშვნას ეხმაურება. მისი თქმით, მოსამართლე მანუჩარ კაპანაძის მიერ გამოტანილი განაჩენები "ენით აღუწერელი ცინიზმია". მოლაშვილის მამის განცხადებით, მოსამართლეს პროკურორი რასაც ეტყოდა იმას აკეთებდა და არასდროს უფიქრია, რომ უდანაშაულო ადამიანს ფაქტიურად სასიკვდილო განაჩენი გამოუტანა. მისი თქმით, ეს ადამიანი მისგან ზიზღის მეტს არაფერს იმსახურებს.მოლაშვილმა. მისივე შეფასებით, "ასეთ მოსამართლეებს არამარტო კანონის წინაშე, არამედ ღმერთის წინაშე აქვთ დანაშაული ჩადენილი". ზონდერ-ხროვის მოკლული ბუტა რობაქიძის დედა, ია მეტრეველი სოციალურ ქსელში იუსტიციის უმაღლესი საბჭოს მიერ მოსამართლეთა უვადოდ განმწესების საკითხს ასე ეხმაურება. "გაოგნებული ვარ, მოლაშვილის, თეთრაძის, ნორა კვიციანის და ასე შემდეგ… მოსამართლეების უვადოდ დანიშვნა, ეს ნიშნავს – საზოგადოების აცინვას. გარდაცვლილების სულების მაინც არ შერცხვათ? და ამ მოსამართლეების სამართლიანი განაჩენების როგორ უნდა ვირ- წმუნოთ მომავალში, როცა ოდნავ სინდისმა არც კი შეაწუხათ და თავად სიამოვნებით გახდნენ უვადო მოსამართლეები, მათ რომ- ლებმაც ასეთი სისატიკისთვის გაიმეტეს უდანაშაულო ადამიანები და სააკაშვილის ჯურღმულებში გაამწესეს"…

სიტუაცია იუსტიციის საბჭოში, როგორც ჩანს, ძალზე მძიმეა. საბჭოს არამოსამართლე წევრი ნაზი ჯანეზაშვილი მას ასე აღწერს: "საკმაოდ ძველი ბიჭები გვყავს საბჭოში, სამწუხაროდ, საქმის გარჩევებიც მიდის… სერგო მეთოფიშვილმა, რომელიც თბილისის საქალაქო სასამართლოში მოსამართლე და ერთ-ერთი კოლეგიის თავმჯდომარეა, ამავე დროს საბჭოს წევრიც არის, ჩემგან პასუხები მოითხოვა იმაზე, თუ რატომ მივეცი მედიას კომენ- ტარი, რომ ისინი ეთიკის ნორმებს არღვევენ… ნებისმიერი მოქმედება, რომელსაც ისინი დღეს ახორციელებენ, არის საშიში, ვინაიდან ცდილობენ, რომ გააჩუმონ სხვა წევრები, რომლებიც საერთოდ რამეზე საუბრობენ და ამავე დროს კრიტიკულები არიან" გამორიცხული არაა, რომ "ხელის ბიჭებს" იუსტიციის საბჭოში, ჩვეულებისამებრ, პატარა გესტაპოს შექმნა სურთ."გესტაპოსი რა მოგახსენოთ, მაგრამ იუსტიციის უმაღლესი საბჭოს მოსამართლე წევრებს, რომ ჩვეულებრივი კრიმინალური ბანდა აქვთ შექმნილი, ფაქტია. საინტერესო ბიოგრაფიებით და ქონებრივი დეკლარაციებით. აღსანიშნავია, რომ კარიერული "აღმაფრენა" სწორედ "მიხეილის კურთხევის შემდგომ ეწყებათ". ნაწილის  განათლებამ საერთოდ საგონებელში ჩამაგდო. მოკლედ საბჭოს ნომერ პირველი ამოცანაა ნებისმიერ ფასად, თუნდაც გვამებზე სიარულის გაგრძელებით, ყველა ზონდერ მოსამართლე უვადოდ დაინიშ- ნოს. მოსამართლის კანდიდატის შერჩევა ორი ძირითადი კრიტერიუმის -კეთილსინდისიერების და კომპეტენტურობის საფუძველზე ხდება.

კეთილსინდისიერებაა ღრმა სოფლიდან გადმობარგება და ქალაქის ცენტრში რამოდენიმე სასახლის წამოჭიმვა. (სოფელში 2008-წლის ომის დროს დამალვა) ხოლო კომპეტენტურობა გაურკვეველი უმაღლესი სასწავლებლის დამთავრება ან თსუ -ში სამოსნობა! სწორედ, ქართველი ხალხის წამების, უდანაშაულოდ ციხეში ჩალპობის, ძარცვის, მათი საერთაშორისო ნორმებით და კონსტი- ტუციით მინიჭებული უფლებების აყრის შედეგად გამდიდრდნენ ის მოსამართლეები რომლებიც გააფრთებით იბრძვიან დღეს საკუთარი ოჯახის საკეთილდღეოდ უვადო მოსამართლის მანტიისათვის. რამდენი ადამიანი გაამწარეს და დაასამარეს და რამდენს კიდევ გაუყენებენ უსამართლობის მორევს. არ არსებობს არც ერთი მოსამართლე, რომელმაც მომხდარის გამო სინანული გამოთქვა ან თუნდაც სასამართლოდან წავიდა. გირგვლიანის საქმის მოსამართლემ გიორგი ჩემიამ 2016 წელს სცადა, მოსამართლე მეორედ ვადით გამხდარიყო, ხოლო ლევან მურუსიძე თავის თითოეულ გადაწყვეტილებას ამართლებს. როდესაც მათ "ზონდერ-მოსამართლეებს" უწოდებენ, სწყინთ, ვის ვანდობთ ადამიანების ბედს, ამ მოსამართლეებმა უნდა განსაზღვრონ თუნდაც დამნაშავეების მომავალი? რეპრესიებში მონაწილე მოსამართლეებს რომელიმე თავმოყვარე ქვეყანა აიტანდა? გავრცელებული ინფორმაციით იუსტიციის უმაღლეს საბჭოს დღესაც მურუსიძის ლანდი მართავს და განკარგავს. რაც შეეხება საბჭოს მდივანს გიორგი მიქაუტაძეს პრესაში (და არამარტო) გავრცელებული ინფორმაციით, ფიზიკური დაზიანება და სიტყვიერი შეურაცხყოფა მიაყენა 13 წლის მოზარდს და ამ ფაქტის დასაფარად ბავშვის მშობლები დააპატიმრებინა, მემუქრებოდნენო. ამის შემდეგ მიქაუტაძე დააწინაურეს და დღეს იგი იუსტიციის უმაღლესი საბჭოს მდივანიცაა. ბავშვის ცემის ფაქტზე აღძრულისაქმე თავისი ექსპერტიზის დასკვნით და ვიდეოკადრებით მეორე წელია სეიფში განისვენებს, ხოლო მშობლების მიმართ აღძრულ საქმეზე მათი ბავშვის მცემელი მიქაუტაძე დაზარალებულადაა ცნობილი.

ბავშვის ორივე მშობელს 7-დან 10 წლამდე თავისუფლების აღკვეთით ემუქრებოდა პროკურატურა, თურმე შვილის სისხლის დანახვით გამწარებულ დედას რაღაც სიტყვები უთქვამს მიქაუტაძეზე, რასაც ჯგუფურად ჩადენილი მძიმე დანაშაული და- არქვეს და დევნის და ზეწოლის შედეგად ნაცემი ბავშვის ოჯახმა ქვეყანა დატოვა, მაგრამ იუთუბიზეც დატოვა სამახსოვროდ ცემის და დევნის დამადასტურებელი ჩანაწერები…გასულ წელს, საქართველოს იუსტიციის უმაღლესი საბჭოს მდივნის, გიორგი მიქა- უტიძის მეუღლე, მაია კვირიკაშვილი, როდესაც მოსამართლეთა შესარჩევი კონკურსის მეორე ეტაპზე გადავიდა, ახალგაზრდა იურისტთა ასოციაციის იურისტმა ეკა ციმაკურიძემ განმარტა, რომ საბჭოს მდივანს აშკარა ინტერესთა კონფლიქტი ჰქონდა, რადგან ერთ-ერთი კანდიდატი მისი მეუღლე გახლდათ და აუცილებელი იყო გიორგი მიქაუტაძის ამ პროცესისგან აცილება. ეკა ციმაკურიძის თქმით, მოსამართლეთა შერჩევის პროცესი დახურულია, ამიტომ მაია კვირიკაშვილის მოსამართლედ დანიშვნის შემთხვევაში, კანდიდატთა სამართლიანობის პრინციპით შერჩევის საკითხი კითხვის ნიშნის ქვეშ დგება. რა საკვირველია საბჭოს მდივნის მეუღლე საქალაქო სასამართლოს მოსამართლე გახდა, მაია კვირიკაშვილის თქმით, ეჭვი იმის შესახებ, რომ მის არჩევაში მისივე მეუღლე, იუსტიციის უმაღლესი საბჭოს მდივანი გიორგი მიქაუტა- ძე რაიმე ფორმით მონაწილეობდა, საფუძველს მოკლებულია…

ავი ენები ამბობენ, რომ საბჭოს წევრები ირაკლი შენგელია და ლევან თევზაძე სიძე-ცოლისძმა ყოფილან…მოკლედ იუსტიციის საბჭოა საქულას დუქანი თუ სპეცდავალებების შემსრულებელი კრიმინალური ბანდა გასარკვევია, მაგრამ გარკვევის კომპეტენტური მსურველები, რომ არ ჩანან სამწუხაროა! დამაფიქრებელია, რატომ ირჩევენ სასწრაფო წესით რეპრესიებში მონაწილე მოსამართლეებს უვადოდ? რისთვის ემზადებიან სისხლში ნაჭყუმპალევი, გვამებზე მოსიარულე, მეცამეტე ლეგიონის მოსამართლეები? შტურმში, ემანდ მათი გამპრავებლებიც არ მოხვდნენ. დაბოლოს საბჭოს მოსამართლე წევრებს და მათ დანიშნულ "უვადოებს" ვურჩევდი ხშირად და აზრიანად უყურონ ფილმ "მონანიებას" და კარგად გაიაზრონ თავის მომავალი. იქნებ რაიმე შეცვალონ, რომ სისხლად არ ექცეთ და პური მიწად.

ქეთევან ზარნაძე




მეტის ნახვა
7-03-2018, 17:38


27 თებერვალს ტელეჟურნალისტმა გოგონამ შემაჩერა რუსთაველზე და პროვოკაციულად მკითხა: საკმარისად მიგაჩნიათ თუ არა ხელისუფლების რეაქცია არჩილ ტატუნაშვილის მკვლელობაზე და რა უნდა გააკეთოსო ხელისუფლებამ?..

იგივე კითხვა დასვეს ამ არხის ჟურნალისტებმა საქართველოს სხვადასხვა კუტხეში და იმავე საღამოს ამ ინტერვიუების ნაწილი აჩვენეს თავიანთი ოპოზიციური ტელევიზიით.

მიღებული პასუხები შეიძლება ორ ნაწილად დავყოთ.
პირველი: უმრავლესობის აზრით, არც საქართველოს ხელისუფლებას, არც ჩვენ (ხალხს) არავინ, არაფერს არ გვკითხავს და პასუხი კითხვებზე უნდა გასცენ მათ, ვინც დახმარებას დაგვპირდა, ვისაც ჩვენი პატრონობის პრეტენზია გააჩნიათ… იგულისხმება ორი დაპირისპირებული მხარე: რუსეთი და ამერიკა…

ამაზრზენი, გულისამრევი პასუხია, რაც მხოლოდ ერთს ნიშნავს: რომ გამოკითხულთა უმრავლესობას სახელმწიფოებრივი შეგრძნება დაკარგული აქვს!!!

რესპონდენტები ღიად ამბობდნენ და თავიანთ ნათქვამს სხვადასხვა ლოგიკური დასკვნებით ამაგრებდნენ:
აბა, ამის გამო ხელახლა ომს ხომ არ დავუწყებთ ამხელა რუსეთსო!..

(ვითომ მათ და მათნაირებს ერთი ომი მაინც რუსეთისთვის გამოცხადებული ჰქონდათ უკვე და ომის, ბრძოლის სურვილი უკვე გამოლეოდათ…

რეალურად, ეს პასუხი მობოდიშებას უფრო ჰგავდა, ვითომც, ჩვენ წინათ ვაჟკაცები, კაცები ვიყავით, ბრძოლის უნარი, სურვილი და შნოცა გვქონდა, მაგრამ დღეს, უბრალოდ, სხვა დროაო…)

მე იმედი დავიტოვე, რომ რესპონდენტთა ნაწილი ამ კითხვებზე პასუხს უფრო კონკრეტულად, უფრო დამაჯერებლად გასცემდა, სადაც არც საკუთარ პასუხისმგებლობას დაივიწყებდა და არც მთავრობისას, ჩვენი ქვეყნის მიმართ. რადგანაც, დღევანდელი მთავრობა, ვისაც რაღაც უნდა გაეკეთებინათ, არ ან ვერ გააკეთეს და კონესპონტენტი ჩვენ გვეკითხება, რას იზამდი იქ შენ, მთავრობის მაგივრად რომ აგვერჩიეო?!. კორესპონდენტი დარწმუნებული იყო, რომ ჩვენისთანა უბირი ხალხისგან მზა პასუხს მიიღებდა, მთავრობის დასახმარებლად, რასაკვირველია, მაგრამ, ვუმუხთლეთ…

ვუმუხთლეთ იმიტომ, რომ, განა ჩვენ არ ავირჩიეთ დღევანდელი მთავრობა, ხომ შესანიშნავად ვიცოდით, ამ მთავრობაში ვინ რისი გამკეთებელი იყო?..

რაც ერია, ის ბერიო…

მე უფრო იმ რესპონდენტების იმედი მაქვს, ვინც ოპოზიციურმა გადაცემამ "არჩევანმა" არ გამოაჩინა.
ისე კი… დღევანდელი ოპოზიცია ხომ იყო ოდესღაც მთავრობა?

მე მათ გასაგონად მინდა ვთქვა, წინა მთავრობების გასაგონად. რატომ მაშინ არ გააკეთეთ გასაკეთებელი, როდესაც ჩვენი "რიგითი" გმირი ანწუხელიძე აწამეს, რაც ასიათასობით ადამიანმა ვიდეოთი ნახა და რაა მერე?..

ღირსების მქონე მთავრობა შესანიშნავად გამოარჩევდა წამების ამსახველ ვიდეოში მწამებლებს, რადგან სწრაფად დაადგენდა მათ სახელსა და გვარებს და შემდგომ მათ ან ჩამოიყვანდა თბილისში და აქ გაასამართლებდა, ან იქვე სათითაოდ ჩააძაღლებდა!… ისე, რომ არც კი დატოვებდა კვალს. ანწუხელიძის მწვალებლები საკუთარმა მეზობელმა, თანამოქეიფემ მოკლა, თუ ბრმა ტყვიამ იმსხვერპლა, ან ავტოავარიაში გარდაიცვალა.

ასე მოხდებოდა რამდენჯერმე და ოთხოხორიას მკვლელი ათასჯერ დაფიქრდებოდა, სანამ იარაღს ქართველი ძალოსნების გარემოცვაში შემართავდა.

ოთხოზორიას და ტატუნაშვილის სიკვდილი იმათ კისერზეა, ვინც თავის დროზე ანწუხელიძის მკვლელები ცოცხალი დატოვა! და ხვალ შეიძლება მთელი ჯგუფი ქართველ პატრიოტთა ჯგუფი მტერმა სამგზავრო ავტობუსით წაიყვანოს, ჩვენს თვალწინ აწამოს, ჩვენი წაყრუებით არდანახვითა და არგაღიზიანებით გათამამებულმა გააუპატიუროს და ქათმებივით დასჭრას ყელი…
აი, ეს ვთქვი ამ ოპოზიციურ ტელეარხზე ინტერვიუში და მხოლოდ და მხოლოდ ორი სიტყვა დამიტოვეს ეთერში: მთავრობა უსუსურად, ღირსებააყრილი, საწყალობლად ვიქცევით-მეთქი. ამით დავიწყე და ჩემი სიტყვის დასასრულსაც დრეს კითხულობთ.

მიხო მორჩილაძე

მწერალი

P.S.
მე მაინც იმათი იმედითა ვარ, ვინც "არჩევანმა" არ გაუშვა ეთერში...

მეტის ნახვა
7-03-2018, 17:00


უფროს თობას მშვენივრად ახსოვს, რომ საბჭოთა კავშირის დროს, აზარტული თამაშები კანონით აკრძალული იყო და მხოლოდ იატაკქვეშეთში არსებობდა. კაზინოების ლეგალიზაცია გარდაქმნის ეპოქის დადგომისთანავე დაიწყო. პირველი ლეგალური სამორინე „ორი ჯუჯა“ თბილისში 1990 წელს, ფილარმონიის ერთ-ერთ დარბაზში გაიხსნა. სათამაშო ბიზნესის იატაკქვეშეთიდან გამოსვლის შემდეგ, აზარტულ თამაშებზე დამოკიდებული ადამიანების რაოდენობა კატასტროფულად გაიზარდა. კაზინოს ვალების გამო ლომბარდში ბინებისა თუ მანქანების ჩადება, ბანკიდან სესხების აღება და სუიციდი ლამის ჩვეულებრივ მოვლენად იქცა. თანამედროვე მსოფლიომ აზარტული თამაშებისადმი ავადმყოფური ლტოლვა (გემბლინგი) დიდი ხანია სოციალურ პრობლემად აღიარა, მედიცინამ კი მას დაავადებათა კოდირების საერთაშორისო სისტემაში საკუთარი ნომერი F63.0 მიანიჭა. იმ საფრთხეების მიუხედავად, რასაც აზარტულ თამაშებზე დამოკიდებულება იწვევს, საქართველოში სათამაშო ბიზნესის რეგულირებაზე ჯერჯერობით, არც ერთ ხელისუფლებას არ უზრუნია. დღემდე არ არსებობს სახელმწიფო პროგრამა, რომელიც აზარტულ თამაშებზე დამოკიდებულ ადამიანებს ფსიქოსოციალურ დახმარებას შესთავაზებს.

უკონტროლოდ მიშვებული სათამაშო ბიზნესსა და მისგან მომდინარე საფრთხეებზე სამოქალაქო საზოგადოება „დედები აზარტული თამაშების წინააღმდეგ“ დამფუძნებელი თამარ ჯაფარიძე გვესაუბრა:

– პროფესიით პედაგოგი ვარ და 25 წლიანი პედაგოგიური მოღვაწეობის მანძილზე, უამრავი თაობა აღვზარდე, თუმცა ერთ მშვენიერ დღეს გემბლინგით და მისგან მომდინარე საფრთხეებით დავინტერესდი. ყველაფერი იმით დაიწყო, რომ ჩემი უახლოესი ადამიანი ერთ-ერთი კაზინოს მახეში გაება და გარკვეული თანხის მოძიება დაჭირდა. მაშინ გავარკვიე, რომ ამ პრობლემით უამრავი ადამიანი იყო დაზარალებული და გამიჩნდა იდეა, რომ შემექმნა მოძრაობა, რომელიც აზარტულ თამაშებზე დამოკიდებულ ადამიანებს დაეხმარებოდა. მოძრაობამ, რომელიც ერთი წლის წინ შევქმენით, გემბლინგით დაზარალებული ადამიანები და მათ შესახებ ინფორმაცია მოიძია. კერძოდ, რამდენმა დაკარგა სახლ-კარი კაზინოებსა თუ სამორინეებში წაგებული ფულის გამო, რამდენმა თვითმკვლელობით დააასრულა სიცოცხლე და ა.შ. ეს იყო შემზარავი სტატისტიკა, რომლის თანახმად, საქართველოში ნახევარი მილიონამდე ადამიანი რეგისტრირებული მოთამაშეა. აქედან ნახევარი სკოლის მოსწავლე ან სტუდენტია. 2016 წლის გამოკითხვით, თინეიჯერულ ასაკში, აზარტულ თამაშებზე 15% გოგონა არის დაამოკიდებული და 44% ვაჟი. მხოლოდ ბოლო 8 თვის მანძილზე, აზარტული თამაშების გამო, კახეთში ორი თვითმკვლელობა მოხდა, ერთი ჭიათურაში, ერთი ხარაგაულის რაიონში, თბილისში და ა.შ. სტატისტიკის შედგენის პერიოდს დაემთხვა თბილისში მოზარდთა გახშირებული სუიციდის ფაქტები. აღსანიშნავია, რომ ჩვენ არა მარტო აზარტულ თამაშებზე გვაქვს ონლაინების ჩახსნის მოთხოვნა, არამედ ნებისმიერ აზარტულ თამაშზე, „ლურჯი ვეშაპი“ იქნება თუ თეთრი. ახალგაზრდა ადამიანების სიკვდილი ქვეყნის ტრაგედიაა ამიტომ კატეგორიულად მოვითხოვთ დაიბლოკოს ნებისმიერი ონლაინ ხაზი, რომელსაც ქვეყნისთვის და მოსახლეობისთვის უბედურება მოაქვს.

– სათამაშო ბიზნესის უკან დიდი ფული და გავლენიანი ადამიანები დგანან. მათთან შებრძოლება ბევრმა სცადა, მაგრამ არაფერი გამოუვიდა და თქვენ როგორ აპირებთ?

– ჩვენი სტატისტიკური მონაცემები და მოთხოვნები საპარლამენტო უმრავლესობის წევრს ლევან გოგიჩაიშვილს გავაცანით. ბატონმა ლევანმა ყურადღებით მოგვისმინა და აღნიშნა, რომ ჩვენს მოსაზრებებს მთლიანად იზიარებს. ამის შემდეგ, მთავრობას ჩვენი მოთხოვნებით მივმართეთ და აქტიურად ჩავერთეთ კანონპროექტის შემუშავებაში. სამწუხაროდ, ფინანსთა სამინისტრომ იმდენად უსუსური კანონპროექტი წარმოადგინა, რომ საკანონმებლო ორგანომ უკან დააბრუნა. მოგეხსენებათ, მსოფლიო ჯანდაცვის ორგანიზაციამ გემბლინგი უმძიმეს დაავადებად აღიარა, რომელიც ნარკომანიაზე რთულად იკურნება და ამ დროს, სახელმწიფომ შემოგვთავაზა „გაშავების“ სამწლიანი პრინციპი. ჩვენ თავიდანვე ვითხოვდით, რომ ეს უვადო ყოფილიყო, რადგან სახელმწიფოს არც ფსიქო- სარეაბილიტაციო ცენტრები აქვს და არც იმის სურვილი, რომ ამ სამი წლის მანძილზე ადამიანს დამოკიდებულებისგან განკურნებაში დაეხმაროს. საზღვარგარეთ აზარტული თამაშების ბიზნესი ძალიან მყარ რეგულაციებშია მოქცეული და სახელმწიფო აკონტროლებს. მაგალითად, პორტუგალიას სამორინეებსა და ონლაინ თამაშებში 25 წლამდე ასაკობრივი ზღვარი აქვს დაწესებული, როცა ჩვენთან ეს ზღვარი 18 წლამდეა. რაც შეეხება ონლაინ-თამაშებს, აქ სახელმწიფო საერთოდ ვერ აკონტროლებს ვინ რეგისტრირდება მოზარდი თუ ზრდასრული..

– გამოდის, რომ პორტუგალიას, სადაც ნარკოტიკების დეკრიმინალიზაცია მოხდა, სათამაშო ბიზნესის მიმართულებით უფრო მკაცრი რეგულაციები აქვს?


– პორტუგალიაში სახელმწიფო ნარკოტიკების სფეროსაც და სათამაშო ბიზნესსაც იმ დონეზე აკონტროლებს, რომ პრობლემები არ შექმნას. ჩვენთან კი ასეთი პრობლემების გამო, ადამიანები უსახლკაროდ რჩებიან და ბევრი სიცოცხლეს თვითმკვლელობით ამთავრებს. აი, ახლა გვაქვს ფაქტი, რომ 60 წელს მიღწეულმა ადამიანმა აზარტული თამაშების გამო, თბილისში ორი სახლი დაკარგა. მეორემ წაგებული ფულის გადასახდელად, „ვივუსიდან“ ონლაინ სესხი მამის პირადობის მოწმობით აიღო, თანაც ისე, რომ მამას სესხის გატანაზე ხელი არ მოუწერია. არავისთვის ახალი არაა, რომ აზარტული თამაშების გამო დაზარალებული ადამიანები საბანკო ვალდებულებებს იღებენ და ხშირად უსახლკაროდ რჩებიან. დაახლოებით ერთი წლის წინ, ბანკების ასოციაციის პრეზიდენტს გიორგი კეპულაძეს ვესაუბრე და მითხრა, რომ ასეთი ფაქტების შესახებ მათთვისაც ცნობილია.

– ყველას გვახსოვს, რომ „ქართულმა ოცნებამ“ ხელისუფლებაში მოსვლისთანავე, აზარტული თამაშების შეზღუდვის პირობა დადო, თუმცა ძლიერი ლობისტების გამო, დაპირების შესრულება ვერ მოახერხა. 2013 წელს კოალიცია „ქართული ოცნების“ ლიდერმა და ქვეყნის იმდროინდელმა პრემიერ-მინისტრმა ბიძინა ივანიშვილმა ბათუმში კაზინოების აკრძალვის შესახებ განაცხადა და აღნიშნა, რომ ბოლო დროს, ბათუმი აზარტული თამაშების ცენტრად იქცა, თუმცა, ამ სფეროდან შემოსული ფული ბიუჯეტის მხოლოდ 1% შეადგენს, რის გამოც ქვეყნის იმიჯი არ უნდა შეილახოს..


– დიახ, ასეა და არავინ იფიქროს, რომ სახელმწიფო ამ ბიზნესით აშენდა და აყვავდა. თუ ვინმე აშენდა, ეს ამ დაწესებულებების მფლობელებია, ხოლო ქვეყნის ეკონომიკა, პირიქით, დაზარალდა. აზარტულ თამაშებში ჩართულთა 70% წარმოადგენს საშუალო ფენა, რომლის ყოველთვიური ხელფასი საარსებო მინიმუმზე ოდნავ მეტია. იმის გათვალისწინებით, რომ ხელფასის მნიშვნელოვანი ნაწილი სათამაშო დაწესებულებებში მიედინება, უნდა ვივარაუდოთ, რომ ეს ადამიანები ვეღარ ახერხებენ სამომხმარებლო ნივთებისა და პროდუქტების შეძენას, რაც ეკონომიკური კოლაფსის ერთ-ერთი ნიშანია. ბუნებრივია, ოჯახის შემოსავალის კლება სამომხმარებლო ხარჯების კლებას იწვევს, რაც თავის მხრივ, საქონლის და მომსახურეობის შემცირებას განაპირობებს. ყოველივე ეს მწარმოებელს აიძულებს შეამციროს ბაზრისთვის საქონლისა და მომსახურეობის მიწოდება და შედეგად, ვიღებთ მთლიანი შიდა პროდუქტის შემცირებას, რაც უარყოფითად მოქმედებს საინვესტიციო ბაზარზე. მერწმუნეთ, თუ აზარტული თამაშები არ შეიზღუდა და ზოგი არ აიკრძალა, თუ სათამაშო ბიზნესმა ისედაც გაღარიბებული მოსახლეობის გაყვლეფა გააგრძელა, ეს ეკონომიკურ კოლაფსამდე მიგვიყვანს. ამის თავიდან ასაცილებლად, სასურველია აზარტული თამაშის დაწესებულებებში დაწესდეს სივრცითი და ქონებრივი შეზღუდვა, რათა მაქსიმალურად შემცირდეს საშუალო ფენის ჩართულობა და მხოლოდ მაღალ შემოსავლიანი მოთამაშეები დაუშვან.

– ქალბატონო თამარ, კაზინოებსა თუ სამორინეებში ძალით არავინ შეჰყავთ..

– მათ ადამიანების მიზიდვის საკუთარი მეთოდები აქვთ. მააგალითისთვის გეტყვით, რომ იანვრის დასაწყისში ზესტაფონში, ცენტრალური ბაზრის შესასვლელში გახსნეს სამორინე და ყველა ზესტაფონელს გაუგზავნეს მესიჯი – თუ მობრძანდებით, 10 ლარს მიიღებთ საჩუქრადო. ალბათ, ბევრი მივიდა.. ასეთმა დაწესებულებებმა ადამიანი ერთხელ თუ შეიტყუეს, მერე მისი მახეში გაბმის მეთოდები მშვენივრად იციან. სათამაშო ბიზნესის წესია, მოთამაშეს დროის შეგრძნება დაკარგული ჰქონდეს. ამიტომ კაზინოში მზის შუქი არსაიდან შედის და საათებიც არსად კიდია. ეს არის შავი ბიზნესი, რომელსაც ნამდვილ ბიზნესთან საერთო არაფერი აქვს. 

შეგახსენებთ, რომ 2016 წლის ბოლოს და 2017 წლის დასაწყისში, აზარტული თამაშებიდან გამომდინარე, 2354 კრიმინალური შემთხვევის ფაქტი დაფიქსირდა. წაგებული თანხა რომ გადაეხადათ, ზოგმა მოიპარა და განსასჯელის სკამზე აღმოჩნდა, ზოგმა სახლ-კარი დაკარგა, ზოგმა თავი მოიკლა და ა.შ. გემბლინგით დაავადებულები წაგების დროს აფექტის მდგომარეობაში ვარდებიან და აგრესიულები ხდებიან. ამ აგრესიას სათამაშო დაწესებულებაში ფსიქოლოგის ნაცვლად, დაცვის თანამშრომელი ხვდება, რომელსაც მოთამაშე შენობის გარეთ გაჰყავს და სასტიკად უსწორდება. რამდენიმე დღის წინ, მეტროსადგურ „სამგორთან“ მცხოვრები ადამიანები დაგვიკავშირდნენ, გვიშველეთ, გაუსაძლის მდგომარეობაში ვრთო. მათ სახლებთან ახლოს, კაზინო „კრისტალბეთი“ მდებარეობს და თითქმის ყოველ დღე, საშინელი სურათის მხილველები არიან. ამასწინათ, მოვაჭრე ქალებმა ძლივს გამოგლიჯეს დაცვას ბიჭი ხელიდან, თორემ ცემით კლავდნენო. სად არის ამ დროს სახელმწიფო და რატომ არ იცავს თავის მოქალაქეებს ასეთი განუკითხაობისგან?

– ყველაზე ხშირად რომელ სათამაშო დაწესებულებაში დაზარალებული ადამიანები გიკავშირდებიან და შექმნილი მდგომარეობიდან გამოსავალს რაში ხედავთ?


– ეს ერთი და ორი დაწესებულების კი არა, სისტემური პრობლემაა, რადგან სახელმწიფომ მართვის ყველა სადავე დაკარგა.. ჩვენს ორგანიზაციაში განხორციელებული ზარის შემდეგ, დავინტერესდი დ სამგორის მეტროსთან მდებარე „კრისტალბეთში“ შევედი. ნანახმა გული მომიკლა.. ორსართულიანი, უზარმაზარი შენობა მოუვლელი, ცუდად ჩაცმული ახალგაზრდებით იყო სავსე, რომლებიც უკანასკნელ კაპიკებს კაზინოში ტოვებდნენ. დავთვალე და 10 წუთში 6 ადამიანი შევიდა. გამოსვლით კი ერთი საათის შემდეგ, ორი ახალგაზრდა გამოვიდა. გავბედე და ვკითხე – მოიგეთ თუ წააგეთ მეთქი და ერთს 50 ლარი წაუგია და მეორეს 100 ლარი. არადა, წვიმიან ამინდში, ორივეს გახეული ფეხსაცმელი ეცვა... 

რაც შეეხება გამოსავალს, უნდა აიკრძალოს სათამაშო ობიექტების ლიცენზირება და მშენებლობა, უნდა აიკრძალოს ონლაინ-თამაშების ვებ-გვერდები, რაც რეალურად, მინიკაზინოებს წარმოადგენს. უნდა დაიხუროს ყველა სლოტ-კლუბი და ტოტალიზატორი. კაზინოები უნდა მოექცნენ უმკაცრეს რეგულაციებში, უნდა მოხდეს მოთამაშეთა ერთიანი ბაზის შექმნა და ოჯახის წევრებს მიეცეთ უფლება, რომ მოთამაშე შავ სიაში შეიყვანონ. სკოლებსა და უმაღლეს სასწავლებლებში პერიოდულად უნდა ჩატარდეს სინფორმაციო კომპანია აზარტული თამაშების წინააღმდეგ. სახელმწიფომ უნდა შექმნას ფსიქორეაბილიტაციის ცენტრები, სადაც გემბლინგით დაავადებული ადამიანები იმკურნალებენ. მივმართავ ყველა დედას. იყავით ფხიზლად და ნუ შეგრცხვებათ ამ პრობლემის გამხელა. გავერთიანდეთ აზარტული თამაშების წინაღმდეგ, რომელიც დაავადებაა და შველა ჭირდება.

და ბოლოს, სტატისტიკური მონაცემებით, მხოლოდ კაზინო „აჭარაში“ ყოველდღიურად, 1000–1500 ადამიანი შედის. აზარტული თამაშებისადმი ავადმყოფური დამოკიდებულება მამაკაცებში უფრო ხშირია, თუმცა ქალებში უფრო მძიმედ მიმდინარეობს, რდგან ფსიქოთერაპიას გაცილებით ძნელად ემორჩილებიან. ქალებში გემბლინგს ხშირად თან ახლავს ფსიქიური აშლილობა, მამაკაცებში კი ალკოჰოლიზმი, ამიტომ ასეთი ადამიანები ადვილად ანგრევენ ოჯახებს და სამუშაო ადგილებს ხშირად იცვლიან.

ნელი თორდია

მეტის ნახვა
6-03-2018, 12:00